મહાભારત · અધ્યાય 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
ત્યારે પ્રસન્ન ચિત્તે તેણે રાજા ધર્મપુત્ર યુધિષ્ઠિરની પાસે જઈને તેમને પ્રણામ કર્યા; પાર્થે સૈંધવને હણ્યા પછી.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
સદ્ભાગ્યે, હે રાજેન્દ્ર! હે નરોત્તમ, તમારા શત્રુઓ હણાયા છે; તમે વૃદ્ધિ પામી રહ્યા છો. સદ્ભાગ્યે તમારા અનુજે પોતાની પ્રતિજ્ઞા પૂર્ણ કરી.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
કૃષ્ણે આમ કહ્યું ત્યારે શત્રુનગરોના વિજેતા હર્ષિત થયા. પછી, હે ભારત, રાજા યુધિષ્ઠિર રથમાંથી કૂદીને નીચે ઊતર્યા અને આનંદાશ્રુઓથી ભરાઈ જઈને ત્યારે બંને કૃષ્ણોને આલિંગન આપ્યું.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
કમળ જેવી પ્રભાવાળું પોતાનું ઉજ્જવળ મુખ લૂછીને તેણે વાસુદેવને અને પાંડુપુત્ર ધનંજયને કહ્યું.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
હે કમળનયન! તારી પાસેથી આ પ્રિય સમાચાર સાંભળીને, સમુદ્ર પાર કરવા ઇચ્છતા માણસની જેમ હું હર્ષના અંત સુધી પહોંચી શકતો નથી.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
હે કૃષ્ણ! બુદ્ધિમાન પાર્થે આ અતિ અદ્ભુત કાર્ય કર્યું છે. સદ્ભાગ્યે યુદ્ધમાં ભાર પાર કરી ચૂકેલા તે બે મહારથીઓને હું જોઈ રહ્યો છું.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
સદ્ભાગ્યે પાપી, મનુષ્યોમાં અધમ સૈંધવ (જયદ્રથ) માર્યો ગયો; સદ્ભાગ્યે શત્રુસમૂહો શોકસાગરમાં ડૂબી ગયા.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
હે કૃષ્ણ! સદ્ભાગ્યે મને મહાન આનંદ પ્રાપ્ત થયો છે; હે ગોવિંદ, તમારા રક્ષણમાં રહીને પાપી જયદ્રથનો વધ કરવાથી.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
પરંતુ જેમના તમે અમારા આશ્રય છો, તેમના માટે આ અત્યંત અદ્ભુત નથી. હે મધુસૂદન, સર્વલોકના ગુરુ અને નાથ તમે જેમના છો, તેમનું ત્રણ લોકમાં કોઈ દુષ્કર્મ નથી.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
હે ગોવિંદ! તમારી કૃપાથી જ અમે શત્રુઓને જીતીશું, જેમ પૂર્વે તમારી કૃપાથી પાકશાસન (ઇન્દ્ર) દાનવોને જીત્યા હતા.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
હે વાર્ષ્ણેય! માનદાતા, તમે જેમના પર સંતુષ્ટ છો, તેમને પૃથ્વીનો વિજય કે ત્રિલોકનો વિજય પણ નિશ્ચિત છે.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
હે માધવ! તમે જેમના પર સંતુષ્ટ છો, દેવોના ઈશ્વર તમે જેમના નાથ છો, તેમને કોઈ પાપ નથી કે યુદ્ધમાં પરાજય પણ નથી.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
હે હૃષીકેશ, તારી કૃપાથી સુરગણોના સ્વામી શ્રીમાન શક્રે રણમોખરે ત્રિલોકવિજય મેળવ્યો.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
હે કૃષ્ણ, તારા જ પ્રસાદથી ત્રિદશો અને ત્રિદશેશ્વરો અમરત્વ પામ્યા છે અને અક્ષય લોકો ભોગવે છે.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
જે સદા પ્રિયજનો અને હિતૈષીઓમાં સર્વાત્મભાવે સ્થિત રહે છે, તારો આશ્રય લઈને અમે શસ્ત્રોદ્યમ કર્યો; જેમ દેવોએ અસુરવધમાં શક્રના અનુજ સાથે યુદ્ધ કર્યું હતું તેમ.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
હે જનાર્દન, આ કર્મ દેવોને પણ અસંભવ છે; પરંતુ તારી બુદ્ધિ, બળ અને વીર્યથી આ ફાલ્ગુને તે કરી બતાવ્યું.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
હે કૃષ્ણ, બાળપણથી તારાં અમાનુષ, દિવ્ય, મહાન અને અનેક કર્મો મેં સાંભળ્યાં છે; ત્યારે જ મેં જાણ્યું કે શત્રુઓ હણાયા અને પૃથ્વી મળી.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
હે અરિસૂદન, તારી કૃપાથી ઉદ્ભવેલા પરાક્રમથી શક્રે હજારો દૈત્યોને હણીને સુરેશપદ મેળવ્યું.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
હે હૃષીકેશ, તારી કૃપાથી ચરાચર જગત પોતાના માર્ગે સ્થિત છે; હે વીર, તે જપ અને હોમમાં પ્રવૃત્ત રહે છે.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
પહેલાં આ બધું અંધકારમય એક જ મહાસાગર હતું; હે મહાબાહો, હે નરોત્તમ, તારી કૃપાથી જ જગત પ્રાપ્ત થયું.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
સર્વ લોકોના સર્જક, પરમાત્મા, અવ્યય એવા તને જે જુએ છે, હે હૃષીકેશ, તેઓ ક્યારેય મોહ પામતા નથી.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
પુરાતન, પરમ, દેવોના દેવ, સનાતન એવા સુરગુરુને જેઓ શરણે ગયા છે, તેઓ ક્યારેય મોહ પામતા નથી.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
આદિ-અંત રહિત, લોકોના કર્તા, અવ્યય દેવ એવા તારા જે ભક્તો છે, હે હૃષીકેશ, તેઓ દુર્ગમ સંકટો પાર કરી જાય છે.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
જે પરમ, પુરાતન પુરુષ છે અને પરોમાં પણ પરમ છે, તેને શરણે જનારને પરમ સમૃદ્ધિ આપવામાં આવે છે.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
ચારેય વેદો જેમનું દેવોમાં ગાન થાય છે, તેમનું જ ગાન કરે છે. તે મહાત્માને શરણે જઈને હું સર્વોત્તમ સમૃદ્ધિ પામું છું.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
હે પરમેશ, પરેશોના ઈશ, તિર્યક્ જીવોના ઈશ, નરોના સ્વામી, સર્વેશ્વરોના ઈશ્વર, પુરુષોત્તમ, આપને નમસ્કાર.
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
આપ ઈશોના ઈશ, ઈશાન, પ્રભુ છો; હે માધવ, આપ વૃદ્ધિ પામો. સર્વનો ઉદ્ભવ અને લય આપ જ છો; હે સર્વાત્મન્, હે વિશાળનેત્ર.
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
જે ધનંજયના સખા, ધનંજયના હિતકર્તા અને ધનંજયના રક્ષક છે, તેમને શરણે જઈને માણસ સુખમાં વધે છે.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
હે નિષ્પાપ, પુરાણ-ઋષિ માર્કંડેય, જે તમારું ચરિત્ર જાણે છે, એ મુનિએ પૂર્વે તમારી મહિમા અને પ્રભાવનું કીર્તન કર્યું હતું.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
અસિત, દેવલ, મહાતપસ્વી નારદ અને મારા પિતામહ વ્યાસ — એ સૌએ તમને ઉત્તમ વિધાતા કહ્યા છે.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
તું જ તેજ છે, તું જ પરબ્રહ્મ છે, તું જ સત્ય છે, તું જ મહાન તપ છે. તું જ શ્રેય છે, તું જ યશ છે, અને જગતનું શ્રેષ્ઠ કારણ પણ તું જ છે.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
તારા વડે સર્જાયેલું આ સમગ્ર જગત, સ્થાવર અને જંગમ સર્વ. પ્રલય આવે ત્યારે તે ફરી તારામાં જ લીન થાય છે.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
જેનો આદિ કે અંત નથી, જે દેવ, વિશ્વના ઈશ્વર, જગતના પતિ, ધાતા, અજ અને અવ્યક્ત છે — તેને વેદજ્ઞ લોકો આમ કહે છે.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
જે ભૂતાત્મા, મહાત્મા, અનંત, સર્વતોમુખ છે — દેવોને પણ જેની ખબર નથી, તે ગુહ્ય, આદ્ય, જગતપતિ, પરમ દેવ, પરમાત્મા ઈશ્વર નારાયણને.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
જ્ઞાનના મૂળ, હરિ, વિષ્ણુ, મુમુક્ષુઓનો પરમ આશ્રય, પરમ પુરાતન પુરુષ, પુરાણોમાં પણ જે પરમ છે.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
આવા અને બીજા તારા ગુણોની, સ્વર્ગમાં અને અહીં કરેલાં તારાં કર્મોની, ભૂત વર્તમાન અને ભવિષ્યનાં કર્મોની ગણતરી અહીં શક્ય નથી.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
ઇન્દ્ર વડે જેમ સ્વર્ગવાસીઓનું સર્વત્ર રક્ષણ થાય છે, તેમ સર્વગુણસંપન્ન અમારા મિત્ર, તમારું પણ સર્વત્ર રક્ષણ થવું જોઈતું હતું.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
ધર્મરાજે આ રીતે કહ્યું ત્યારે મહાયશસ્વી હરિ જનાર્દને યોગ્ય એવું આ વચન ઉત્તરમાં કહ્યું.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
તમારા ઉગ્ર તપ, પરમ ધર્મ, સાધુતા અને સરળતાથી જ પાપી જયદ્રથ હણાયો.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
હે પુરુષવ્યાઘ્ર, તમારા ધ્યાનથી સુરક્ષિત આ જિષ્ણુએ હજારો યોદ્ધાઓને હણીને જયદ્રથને પાડી દીધો.
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
કૌશલ્યમાં, બાહુબળમાં, એ જ રીતે અવિચલતામાં, ઝડપમાં અને અમોઘ બુદ્ધિમાં પાર્થની સમાન ક્યાંય કોઈ નથી.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
તેથી, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તમારા આ ભાઈ અર્જુને આજે રણમાં સૈન્યનો સંહાર કરીને સિંધુરાજનું મસ્તક લઈ આવ્યો.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
હે વિશામ્પતિ, ત્યારે ધર્મપુત્ર પ્રભુએ જિષ્ણુ (અર્જુન)ને આલિંગન આપી તેમનું મુખ લૂછ્યું અને તેમને આશ્વાસન આપ્યું.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
હે ફલ્ગુન, તેં અતિ મહાન કર્મ કર્યું છે; ઇન્દ્ર સહિત દેવોને પણ તે અસહ્ય અને અજેય હતું.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
હે શત્રુહંતા, સદ્ભાગ્યે તેં ભાર સંપૂર્ણ ઉઠાવીને શત્રુને હણ્યો; સદ્ભાગ્યે જયદ્રથને હણીને આ સત્ય પ્રતિજ્ઞા પૂર્ણ થઈ.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
આમ કહીને મહાયશસ્વી ધર્મરાજ (યુધિષ્ઠિર) એ ગુડાકેશ (અર્જુન)ની પીઠને પુણ્યગંધવાળા હાથથી સ્પર્શ કર્યો. હે પાર્થિવ!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
આમ કહેવાયા પછી, તે બન્ને મહાત્મા કેશવ અને પાંડવે ત્યારે પૃથ્વીપતિ રાજાને કહ્યું.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
હે રાજન, તમારી ક્રોધાગ્નિમાં પાપી જયદ્રથ બળી ગયો; અને યુદ્ધમાં ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રોની અતિ મોટી સેના પણ પાર કરાઈ.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
હે કેશવ, આ કૌરવો મરાઈ રહ્યા છે, મરાઈ ચૂક્યા છે અને નાશ પામશે. હે શત્રુસૂદન, આ તમારા ક્રોધથી જ હણાયા છે.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
હે વીર, તમને કોપાવીને દુર્મતિ સુયોધન મિત્રો અને બાંધવો સહિત યુદ્ધમાં પ્રાણ ત્યાગશે.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
તમારા ક્રોધથી પૂર્વે હણાયેલા, દેવોને પણ દુર્જય કુરુપિતામહ ભીષ્મ બાણશય્યા પર સૂતા છે.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
હે માધવ, તમારા ક્રોધના પાત્ર બનેલા શત્રુઘાતકોને પણ યુદ્ધમાં વિજય દુર્લભ છે; તેઓ નિશ્ચે મૃત્યુને વશ થાય છે.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
હે માનદ, તમારા ક્રોધના પાત્ર બનેલાઓનાં રાજ્ય, પ્રાણ, સંપત્તિ, પુત્રો અને વિવિધ સુખો શીઘ્ર નાશ પામે છે.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
હે પરંતપ, તમે ક્રુદ્ધ થતાં પુત્રો, પશુઓ અને બાંધવો સહિત કૌરવો નષ્ટ થયા એમ હું માનું છું; તેઓ સદા રાજધર્મમાં તત્પર હતા.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
પછી મહાબાહુ ભીમ અને મહારથી સાત્યકિ, જ્યેષ્ઠ ગુરુને પ્રણામ કરીને, બાણોથી ઘાયલ થઈ, પાંચાલોથી ઘેરાઈને ભૂમિ પર પડ્યા હતા.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
એ બંને વીરોને જોઈને પ્રસન્ન થયેલા કૌન્તેયે, હાથ જોડીને આગળ ઊભેલા ભીમ અને સાત્યકિનું અભિનંદન કર્યું.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
સદ્ભાગ્યે હું જોઉં છું કે આ બંને વીરો દ્રોણરૂપી મગર અને હાર્દિક્યરૂપી મકરોથી દુર્ધર્ષ એવા સૈન્યસાગરમાંથી મુક્ત થયા છે.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
સદ્ભાગ્યે યુદ્ધમાં પૃથ્વીના બધા રાજાઓ હાર્યા; સદ્ભાગ્યે આ સંગ્રામમાં તમે બંને વિજયી છો એમ હું જોઉં છું.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
સદ્ભાગ્યે યુદ્ધમાં દ્રોણ હાર્યા, અને મહાબલી હાર્દિક્ય પણ; સદ્ભાગ્યે વિકર્ણોએ યુદ્ધમાં કર્ણને પરાજય તરફ દોર્યો.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
પુરુષર્ષભો, તમે બંનેએ શલ્યને પીઠ ફેરવવા મજબૂર કર્યો. સદ્ભાગ્યે તમે બંને કુશળપણે યુદ્ધમાંથી પાછા ફર્યા છો. રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ, યુદ્ધકુશળ એવા તમે બંનેને હું જોઉં છું.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
મારા વચનનું પાલન કરનારા, મારા સન્માનથી બંધાયેલા વીર તમે બંને સૈન્યસાગર પાર કરી ગયા છો. સદ્ભાગ્યે હું તમને બંનેને જોઉં છું.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
યુદ્ધમાં ગર્વ કરનારા, યુદ્ધોમાં અજેય વીર એવા તમે બંને મારા વચન સમાન છો. સદ્ભાગ્યે હું તમને બંનેને જોઉં છું.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
રાજન, એમ કહીને પાંડવે યુયુધાન અને વૃકોદરને આલિંગન આપ્યું, તે બે પુરુષવ્યાઘ્રોને ભેટ્યા, અને હર્ષથી આંસુ વહાવ્યાં.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
હે પ્રજાપતિ, ત્યારે પાંડવોનું સમગ્ર સૈન્ય અતિ આનંદિત થયું. રણમાં હર્ષિત થઈને તેમણે યુદ્ધમાં જ મન લગાવ્યું.