ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ರಾಜ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಪಾರ್ಥನು ಸೈಂಧವನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ನರೋತ್ತಮನೇ, ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು ಹತರಾದರು; ನೀನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವೆ. ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನಿನ್ನ ತಮ್ಮನು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ನಂತರ, ಭಾರತ, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ ಇಳಿದು, ಆನಂದಬಾಷ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ ಆಗ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
ತಾವರೆಯಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ತನ್ನ ಶುಭ್ರ ಮುಖವನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ವಾಸುದೇವನಿಗೂ ಪಾಂಡವನಾದ ಧನಂಜಯನಿಗೂ ಹೇಳಿದನು.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
ಕಮಲನಯನನೇ! ನಿನ್ನಿಂದ ಈ ಪ್ರಿಯ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುವವನಂತೆ ನಾನು ಹರ್ಷದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನೂ ತಲುಪಿಲ್ಲ.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
ಕೃಷ್ಣಾ! ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರವನ್ನು ದಾಟಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ಪಾಪಿಯೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಧಮನೂ ಆದ ಸೈಂಧವ (ಜಯದ್ರಥ) ಹತನಾದನು; ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ಶತ್ರುಗಣಗಳು ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
ಕೃಷ್ಣ! ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ನನಗೆ ಮಹಾ ಸಂತೋಷ ದೊರೆತಿದೆ; ಗೋವಿಂದ, ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಪಾಪಿ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ವಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
ಆದರೆ ನೀನು ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯನಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಅದ್ಭುತವಲ್ಲ. ಸರ್ವಲೋಕಗುರುವಾದ ನೀನು ಯಾರ ನಾಥನಾಗಿರುವೆಯೋ ಅವರಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಮಧುಸೂದನ.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
ಗೋವಿಂದ! ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆವು; ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ) ದಾನವರನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ! ಮಾನದಾತನೇ, ನೀನು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿರುವೆಯೋ ಅವರಿಗೆ ಭೂಮಿಯ ಅಥವಾ ತ್ರಿಲೋಕದ ವಿಜಯವೂ ನಿಶ್ಚಿತ.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
ಮಾಧವ! ನೀನು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿರುವೆಯೋ, ದೇವತೆಗಳ ಈಶ್ವರನಾದ ನೀನು ಯಾರ ನಾಥನಾಗಿರುವೆಯೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲೂ ಇಲ್ಲ.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
ಓ ಹೃಷೀಕೇಶ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೇವಗಣಗಳ ಒಡೆಯ ಶ್ರೀಮಂತ ಶಕ್ರನು ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಕ ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ತ್ರಿದಶರು ಮತ್ತು ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
ಸದಾ ಪ್ರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಹಿತೈಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸರ್ವಾತ್ಮದಿಂದ ನೆಲೆಸಿರುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಾವು ಶಸ್ತ್ರೋದ್ಯಮ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ; ದೇವತೆಗಳು ಅಸುರವಧೆಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನ ತಮ್ಮನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆ.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಈ ಕರ್ಮವು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಸಾಧ್ಯ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ, ಬಲ, ವೀರ್ಯದಿಂದ ಈ ಫಲ್ಗುನನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಅಮಾನುಷ, ದಿವ್ಯ, ಮಹತ್ತಾದ ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಆಗಲೇ ಶತ್ರುಗಳು ಹತರಾದರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಲಭಿಸಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದೆನು.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
ಓ ಅರಿಸೂದನ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಶಕ್ರನು ಸಾವಿರಾರು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದು ಸುರೇಶತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
ಹೃಷೀಕೇಶ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ತನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ; ವೀರ, ಅದು ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆ.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
ಹಿಂದೆ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದೇ ಮಹಾಸಾಗರವಾಗಿತ್ತು; ಮಹಾಬಾಹು, ನರೋತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಉಂಟಾಯಿತು.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ಪರಮಾತ್ಮನೂ, ಅವ್ಯಯನೂ ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವವರು ಎಂದಿಗೂ ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹೃಷೀಕೇಶ.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
ಪುರಾತನ, ಪರಮ, ದೇವದೇವ, ಸನಾತನನಾದ ದೇವಗುರುವನ್ನು ಶರಣಾದವರು ಎಂದಿಗೂ ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಲೋಕಕರ್ತನಾದ, ಅವ್ಯಯ ದೇವನಾದ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
ಪರಮ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷನನ್ನೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಪರಮನಾದವನನ್ನೂ ಶರಣು ಹೊಂದುವವನಿಗೆ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಅವರನ್ನು ಹಾಡುತ್ತವೆ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
ಪರಮೇಶ, ಪರೇಶರ ಈಶ, ತಿರ್ಯಕ್ ಜೀವಿಗಳ ಈಶ, ನರರ ಒಡೆಯ, ಸರ್ವೇಶ್ವರರ ಈಶ್ವರ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
ನೀವು ಈಶರ ಈಶ, ಈಶಾನ, ಪ್ರಭು; ಮಾಧವ, ನೀವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ. ಎಲ್ಲದರ ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಲಯ ನೀವೇ; ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರನೇ.
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
ಧನಂಜಯನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ, ಧನಂಜಯನ ಹಿತೈಷಿಯೂ, ಧನಂಜಯನ ರಕ್ಷಕನೂ ಯಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
ನಿರ್ಮಲನೇ, ಪುರಾಣ ಋಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು, ನಿನ್ನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದನು.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
ಅಸಿತ, ದೇವಲ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ನಾರದ, ನನ್ನ ಅಜ್ಜ ವ್ಯಾಸ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಉತ್ತಮ ವಿಧಾತೃ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
ನೀನೇ ತೇಜಸ್ಸು, ನೀನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ನೀನೇ ಸತ್ಯ, ನೀನೇ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು. ನೀನೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು, ನೀನೇ ಯಶಸ್ಸು; ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರಣವೂ ನೀನೇ.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮವೆಲ್ಲವೂ. ಪ್ರಳಯ ಬಂದಾಗ ಅದು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ದೇವ, ವಿಶ್ವದ ಈಶ, ಜಗತ್ಪತಿ, ಧಾತೃ, ಅಜ, ಅವ್ಯಕ್ತ — ಅವನನ್ನು ವೇದಜ್ಞರು ಹೀಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
ಭೂತಾತ್ಮ, ಮಹಾತ್ಮ, ಅನಂತ, ಸರ್ವತೋಮುಖ — ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಗುಹ್ಯ, ಆದ್ಯ, ಜಗತ್ಪತಿ, ಪರಮ ದೇವ, ಪರಮಾತ್ಮ ಈಶ್ವರ ನಾರಾಯಣ.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲ, ಹರಿ, ವಿಷ್ಣು, ಮುಮುಕ್ಷುಗಳ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಪರಮ ಪುರಾಣ ಪುರುಷ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರನಾದವನು.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
ಇಂತಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ, ಕಳೆದ ವರ್ತಮಾನ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಕರ್ಮಗಳ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
ಇಂದ್ರನಿಂದ ದಿವಿಜರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನರಾದ ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರರಾದ ನೀವೂ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದಿರಿ.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಹರಿ ಜನಾರ್ದನನು, ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
ನಿಮ್ಮ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪರಮ ಧರ್ಮದಿಂದ, ಸಾಧುತ್ವದಿಂದ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದಿಂದಲೇ ಪಾಪಿ ಜಯದ್ರಥನು ಹತನಾದನು.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಈ ಜಿಷ್ಣುವು ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರನ್ನು ಕೊಂದು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದನು.
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
ಕೌಶಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬಾಹುಬಲದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಶೀಘ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಮೋಘ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರನಾದ ಈ ಅರ್ಜುನನು ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಸಿಂಧುರಾಜನ ತಲೆಯನ್ನು ತಂದನು.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
ಓ ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ಆಗ ಧರ್ಮಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಭು ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ)ನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಒರೆಸಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
ಓ ಫಲ್ಗುನ, ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗಿನ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅದು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಮತ್ತು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
ಓ ಶತ್ರುಹಂತಕನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀನು ಭಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊತ್ತು ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಂದು ಈ ಸತ್ಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಈಡೇರಿತು.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಧರ್ಮರಾಜ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಗುಡಾಕೇಶನ (ಅರ್ಜುನನ) ಬೆನ್ನನ್ನು ಪುಣ್ಯಗಂಧದ ಕೈಯಿಂದ ಮುಟ್ಟಿದನು. ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಆಗ ಭೂಪತಿಯಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಕೋಪಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಿ ಜಯದ್ರಥ ದಗ್ಧನಾದ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೂ ದಾಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
ಕೇಶವ, ಈ ಕೌರವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವರು. ಶತ್ರುಸೂದನ, ಇವರು ನಿನ್ನ ಕ್ರೋಧದಿಂದಲೇ ಹತರಾದರು.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
ವೀರ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಸುಯೋಧನನು ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವನು.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
ನಿನ್ನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೊದಲೇ ಹತರಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ ಕುರುಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನು ಬಾಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
ಮಾಧವ, ನಿನ್ನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದವರಿಗೆ, ಶತ್ರುಘಾತಕರಾದರೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ದುರ್ಲಭ; ಅವರು ಮೃತ್ಯುವಶರಾಗುತ್ತಾರೆ.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
ಮಾನದ, ನಿನ್ನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದವರ ರಾಜ್ಯ, ಪ್ರಾಣ, ಸಂಪತ್ತು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಸುಖಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
ಪರಂತಪ, ನೀನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ಮಕ್ಕಳು, ಪಶುಗಳು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೌರವರು ನಾಶವಾದರು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ಸದಾ ರಾಜಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮ ಮತ್ತು ಮಹಾರಥ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಹಿರಿಯ ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಪಾಂಚಾಲರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕುಂತಿಯ ಮಗ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದನು.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ದ್ರೋಣನೆಂಬ ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತು ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನೆಂಬ ಮಕರಗಳಿದ್ದ ಸೇನಾಸಾಗರದಿಂದ ಈ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ವಿಜಯಿಗಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣ ಸೋತನು, ಮಹಾಬಲ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನೂ ಸೋತನು; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ವಿಕರ್ಣರ ಮೂಲಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಸೋಲಿಗೆ ಒಳಗಾದನು.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
ಪುರುಷರ್ಷಭರೇ, ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಶಲ್ಯನನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದಿರಿ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಯುದ್ಧ ನಿಪುಣರಾದ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆಯುವ, ನನ್ನ ಗೌರವದಿಂದ ಬದ್ಧರಾದ ವೀರರಾದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸೇನಾಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದೀರಿ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಜೇಯರಾದ ವೀರರೇ, ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ನೀವಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಾಂಡವನು ಯುಯುಧಾನ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರರನ್ನು, ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದನು.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
ಜನಪತಿಯೇ, ಆಗ ಪಾಂಡವರ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿತು. ರಣದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿತು.