మహాభారతం · అధ్యాయం 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
అప్పుడు సంతోషించిన మనసుతో అతడు రాజు ధర్మపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుని సమీపించి నమస్కరించాడు; పార్థుడు సైంధవుని చంపిన తరువాత.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
అదృష్టవశాత్తు, రాజేంద్రా! నరోత్తమా, నీ శత్రువులు హతమయ్యారు; నీవు అభివృద్ధి చెందుతున్నావు. అదృష్టవశాత్తు నీ తమ్ముడు తన ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చాడు.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
కృష్ణుడు ఇలా చెప్పగా శత్రునగరాలను జయించువాడు సంతోషించాడు. తరువాత, భారతా, రాజు యుధిష్ఠిరుడు రథం నుండి దూకి దిగి, ఆనందాశ్రువులతో నిండినవాడై అప్పుడు ఇద్దరు కృష్ణులను కౌగిలించుకున్నాడు.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
పద్మంతో సమానమైన కాంతిగల తన తెల్లని ముఖాన్ని తుడుచుకొని, అతడు వాసుదేవునితో, పాండవుడైన ధనంజయునితో మాట్లాడాడు.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
కమలనేత్రా! నీ నుండి ఈ ప్రియమైన వార్తను విని, సముద్రాన్ని దాటాలనుకునేవానిలా నేను ఆనందపు అంతాన్ని ఇంకా చేరుకోలేదు.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
కృష్ణా! బుద్ధిమంతుడైన పార్థుడు ఈ అత్యద్భుత కార్యాన్ని చేశాడు. అదృష్టవశాత్తు యుద్ధంలో భారాన్ని దాటిన ఆ ఇద్దరు మహారథులను నేను చూస్తున్నాను.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
అదృష్టవశాత్తు పాపాత్ముడు, మనుషులలో అధముడైన సైంధవుడు (జయద్రథుడు) హతమయ్యాడు; అదృష్టవశాత్తు శత్రుసమూహాలు శోకసాగరంలో మునిగిపోయాయి.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
కృష్ణా! అదృష్టవశాత్తు నాకు గొప్ప ఆనందం కలిగింది; గోవిందా, నీచే రక్షింపబడి పాపి జయద్రథుని చంపడం వల్ల.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
కానీ నీవు మాకు ఆశ్రయమైన వారికి ఇది మిక్కిలి అద్భుతమేమీ కాదు. సర్వలోక గురువు, నాథుడవైన నీవు ఎవరికి ఉన్నావో, వారికి మూడు లోకాలలో ఎలాంటి పాపకర్మ ఉండదు, మధుసూదనా.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
గోవిందా! నీ అనుగ్రహం వల్లనే మేము శత్రువులను జయిస్తాము; పూర్వం నీ అనుగ్రహం వల్ల పాకశాసనుడు (ఇంద్రుడు) దానవులను జయించినట్లు.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
వార్ష్ణేయా! మానప్రదా, నీవు ఎవరిపై సంతుష్టుడవో వారికి భూమిపై విజయమో, త్రిలోకవిజయమో కూడా నిశ్చయం.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
మాధవా! నీవు ఎవరిపై సంతుష్టుడవో, దేవతల ప్రభువైన నీవు ఎవరికి నాథుడవో, వారికి పాపం లేదు, యుద్ధంలో ఓటమి కూడా లేదు.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
ఓ హృషీకేశా, నీ అనుగ్రహంతో దేవగణాధిపతి, శ్రీమంతుడైన శక్రుడు రణాగ్రభాగంలో త్రైలోక్య విజయాన్ని పొందాడు.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
ఓ కృష్ణా, నీ అనుగ్రహం వల్లనే త్రిదశులు, త్రిదశ ఈశ్వరులు అమరత్వాన్ని పొంది అక్షయ లోకాలను అనుభవిస్తున్నారు.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
ఎల్లప్పుడూ ప్రియులలోనూ హితులలోనూ సర్వాత్మతో నిలిచి ఉండేవాడా, నిన్ను ఆశ్రయించి మేము ఆయుధ ప్రయత్నం చేసాము; దేవతలు అసుర వధలో శక్రుని అనుజునితో యుద్ధం చేసినట్లు.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
ఓ జనార్దనా, ఈ కర్మ దేవతలకు కూడా అసాధ్యం; కానీ నీ బుద్ధి, బలం, వీర్యంతో ఈ ఫల్గునుడు దీనిని నిర్వర్తించాడు.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
ఓ కృష్ణా, బాల్యం నుండి నీ అమానుష, దివ్య, మహత్తరమైన అనేక కర్మలను వింటూ వచ్చాను; అప్పుడే శత్రువులు హతమయ్యారని, భూమి లభించిందని తెలుసుకున్నాను.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
ఓ అరిసూదనా, నీ అనుగ్రహం వల్ల కలిగిన పరాక్రమంతో శక్రుడు వేలాది దైత్యులను చంపి సురేశత్వాన్ని పొందాడు.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
హృషీకేశా, నీ అనుగ్రహంతో చరాచర జగత్తు తన మార్గంలో స్థిరంగా ఉంది; వీరా, అది జపహోమాలలో నిమగ్నమై ఉంది.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
పూర్వం ఇదంతా చీకటితో నిండిన ఒకే మహాసముద్రం; మహాబాహూ, నరోత్తమా, నీ అనుగ్రహం వల్లనే జగత్తు ఏర్పడింది.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
సర్వలోకాలను సృష్టించే, పరమాత్మ, అవ్యయుడైన నిన్ను దర్శించేవారు ఎప్పుడూ మోహానికి లోనుకారు, హృషీకేశా.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
పురాతనుడు, పరముడు, దేవుల దేవుడు, సనాతనుడు, దేవగురువును శరణు పొందినవారు ఎప్పుడూ మోహానికి లోనుకారు.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
ఆదీ అంతం లేని, లోకకర్త, అవ్యయుడైన దేవుడైన నిన్ను భక్తితో సేవించేవారు, హృషీకేశా, కష్టాలను దాటిపోతారు.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
పరమ, పురాతన పురుషుడు, శ్రేష్ఠులలో కూడా శ్రేష్ఠుడైనవానికి శరణు పొందినవానికి పరమైన సంపద లభిస్తుంది.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
నాలుగు వేదాలు దేవతల మధ్య ఎవరు కీర్తించబడతారో ఆయనను కీర్తిస్తాయి. ఆ మహాత్ముని శరణు పొంది నేను అత్యుత్తమ సమృద్ధిని పొందుతాను.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
పరమేశా, పరేశుల ఈశా, తిర్యక్ జీవుల ఈశా, నరుల ప్రభూ, సర్వేశ్వరుల ఈశ్వరా, పురుషోత్తమా, మీకు నమస్కారం.
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
మీరు ఈశులకు ఈశుడు, ఈశానుడు, ప్రభువు; మాధవా, మీరు వృద్ధి చెందండి. అన్నింటి ఉద్భవం మరియు లయం మీరే; సర్వాత్మా, విశాల నేత్రా.
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
ధనంజయుని మిత్రుడు, ధనంజయునికి హితుడు, ధనంజయుని రక్షకుడు ఎవరో, ఆయనను శరణు పొంది మనుష్యుడు సుఖంలో వృద్ధి చెందుతాడు.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
పాపరహితుడా, పురాణ ఋషి మార్కండేయుడు, నీ చరితము తెలిసినవాడు, పూర్వం నీ మహిమను, ప్రభావాన్ని కీర్తించాడు.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
అసితుడు, దేవలుడు, మహాతపస్వి నారదుడు, నా పితామహుడు వ్యాసుడు — వీరందరూ నిన్ను ఉత్తమ విధాత అని పిలిచారు.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
నీవే తేజస్సు, నీవే పరబ్రహ్మము, నీవే సత్యము, నీవే మహత్తరమైన తపస్సు. నీవే శ్రేయస్సు, నీవే యశస్సు; జగత్తుకు శ్రేష్ఠమైన కారణమూ నీవే.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
నీ చేత సృష్టించబడిన ఈ సమస్త జగత్తు, స్థావరజంగమాలన్నీ. ప్రళయం వచ్చినప్పుడు అది మళ్లీ నీలోనే ప్రవేశిస్తుంది.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
ఆదిలేని, అంతంలేని దేవుడు, విశ్వానికి ఈశ్వరుడు, జగత్పతి, ధాత, అజుడు, అవ్యక్తుడు — ఆయనను వేదజ్ఞులు ఇలా పిలుస్తారు.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
భూతాత్మ, మహాత్ముడు, అనంతుడు, విశ్వతోముఖుడు — దేవతలకూ తెలియని గుహ్యుడు, ఆద్యుడు, జగత్పతి, పరమదేవుడు, పరమాత్ముడు ఈశ్వరుడు నారాయణుడు.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
జ్ఞానమూలుడు, హరి, విష్ణువు, ముముక్షువుల పరమాశ్రయుడు, పరమపురాణ పురుషుడు, పురాణాలలోనూ పరముడు.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
ఇటువంటి ఇతర గుణాలు, దివిలోనూ ఇక్కడా నీ కర్మలు, గతించినవి వర్తమానమైనవి భవిష్యత్తువి — వీటన్నింటినీ ఇక్కడ లెక్కించడం సాధ్యం కాదు.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
ఇంద్రుడిచే దివిజులు అన్ని వైపుల నుండి రక్షింపబడినట్లే, సర్వగుణ సంపన్నులైన మా మిత్రులైన మిమ్మల్ని కూడా అన్ని వైపుల నుండి రక్షించవలసి ఉండెను.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
ధర్మరాజు ఇలా చెప్పగా, మహాయశస్వి అయిన హరి జనార్దనుడు తగిన ఈ మాటను ప్రత్యుత్తరంగా పలికెను.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
మీ ఘోర తపస్సు చేత, పరమ ధర్మం చేత, సాధుత్వం చేత, ఋజుత్వం చేత పాపి అయిన జయద్రథుడు హతుడయ్యాడు.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
పురుషవ్యాఘ్రా, మీ ధ్యానముచే రక్షితుడైన ఈ జిష్ణువు వేలాది యోధులను వధించి జయద్రథుని హతమార్చెను.
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
నైపుణ్యంలో, బాహుబలంలో, అలాగే అసంభ్రమంలో, శీఘ్రతలో, అమోఘ బుద్ధిలో పార్థునితో సమానుడు ఎక్కడా లేడు.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
కాబట్టి, భరతశ్రేష్ఠా, మీ సోదరుడైన ఈ అర్జునుడు నేడు రణంలో సైన్యాన్ని నాశనం చేసి సింధురాజు తలను తీసుకువచ్చాడు.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
ఓ విశాంపతీ, అప్పుడు ధర్మపుత్రుడైన ప్రభువు జిష్ణువు (అర్జునుడు)ను కౌగిలించుకుని, అతని ముఖాన్ని తుడిచి ఓదార్చాడు.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
ఓ ఫల్గునా, నీవు అత్యంత గొప్ప కార్యాన్ని చేశావు; వాసవుడు (ఇంద్రుడు)తో కూడిన దేవతలకు కూడా అది సహింపరానిది, జయింపరానిది.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
ఓ శత్రుహంతకా, అదృష్టవశాత్తు నీవు భారాన్ని పూర్తిగా మోసి శత్రువును సంహరించావు; అదృష్టవశాత్తు జయద్రథుని వధించి ఈ సత్యప్రతిజ్ఞ నెరవేరింది.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
ఇలా పలికి మహాయశస్వి అయిన ధర్మరాజు (యుధిష్ఠిరుడు) గుడాకేశుడు (అర్జునుడు) వీపును పుణ్యగంధంతో కూడిన చేతితో తాకాడు. ఓ పార్థివా!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
ఇలా అనగా, ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు కేశవుడు మరియు పాండవుడు అప్పుడు పృథివీపతి అయిన రాజుతో మాట్లాడారు.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
ఓ రాజా, నీ కోపాగ్నిలో పాపియైన జయద్రథుడు దగ్ధమయ్యాడు; యుద్ధంలో ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల అతిపెద్ద సైన్యమూ దాటబడింది.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
కేశవా, ఈ కౌరవులు చంపబడుతున్నారు, చంపబడ్డారు, నశించనున్నారు. శత్రుసూదనా, వీరు నీ కోపంతోనే హతమయ్యారు.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
వీరా, నిన్ను కోపింపజేసి, దుర్బుద్ధి అయిన సుయోధనుడు మిత్రులు, బంధువులతో కలిసి యుద్ధంలో ప్రాణాలు విడుస్తాడు.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
నీ కోపంతో ముందే హతుడైన, దేవతలకు కూడా జయించరాని, కురు పితామహుడు భీష్ముడు బాణశయ్యపై పడుకున్నాడు.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
మాధవా, నీ ఆగ్రహానికి గురైనవారికి, శత్రుఘాతకులైనా యుద్ధంలో విజయం దుర్లభం; వారు నిశ్చయంగా మృత్యువశమవుతారు.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
మానదా, నీ ఆగ్రహానికి గురైనవారి రాజ్యం, ప్రాణాలు, సంపద, పుత్రులు, వివిధ సుఖాలు త్వరలోనే నశిస్తాయి.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
పరంతపా, నువ్వు కోపించినప్పుడు, పుత్రులు, పశువులు, బంధువులతో సహా కౌరవులు నశించారని నేను భావిస్తున్నాను; వారు ఎల్లప్పుడూ రాజధర్మంలో నిమగ్నులై ఉండేవారు.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
అప్పుడు మహాబాహువైన భీముడు, మహారథుడైన సాత్యకి, జ్యేష్ఠ గురువుకు నమస్కరించి, బాణాలతో గాయపడి, పాంచాలులతో చుట్టుముట్టబడి నేలపై పడి ఉన్నారు.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
ఆ ఇద్దరు వీరులను చూసి సంతోషించిన కుంతీపుత్రుడు, చేతులు జోడించి ముందు నిలిచిన భీమునీ సాత్యకినీ అభినందించాడు.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
అదృష్టవశాత్తు, ద్రోణుడనే మొసలి, హార్దిక్యుడనే మకరాలు ఉన్న సేనాసముద్రం నుండి ఈ ఇద్దరు వీరులు విముక్తులు కావడం చూస్తున్నాను.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
అదృష్టవశాత్తు యుద్ధంలో భూమిపై ఉన్న రాజులందరూ ఓడిపోయారు; అదృష్టవశాత్తు ఈ యుద్ధంలో మీరిద్దరూ విజయులుగా ఉండటం చూస్తున్నాను.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
అదృష్టవశాత్తు యుద్ధంలో ద్రోణుడు ఓడిపోయాడు, మహాబలుడైన హార్దిక్యుడూ ఓడిపోయాడు; అదృష్టవశాత్తు వికర్ణుల చేత యుద్ధంలో కర్ణుడు ఓటమికి గురయ్యాడు.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
పురుషర్షభులారా, మీరిద్దరూ శల్యుడిని వెనుదిరిగేలా చేశారు. అదృష్టవశాత్తు మీరిద్దరూ క్షేమంగా యుద్ధం నుండి తిరిగి వచ్చారు. రథికులలో శ్రేష్ఠులు, యుద్ధ నిపుణులైన మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ చూస్తున్నాను.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
నా మాట ప్రకారం నడిచే, నా గౌరవంతో బంధింపబడిన వీరులైన మీరిద్దరూ సైన్యసముద్రాన్ని దాటారు. అదృష్టవశాత్తు మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ నేను చూస్తున్నాను.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
యుద్ధంలో గర్వించే, యుద్ధాలలో అజేయులైన వీరులు, నా మాటకు సమానులైన మీరిద్దరూ. అదృష్టవశాత్తు మిమ్మల్ని ఇద్దరినీ నేను చూస్తున్నాను.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
రాజా, ఇలా చెప్పి పాండవుడు యుయుధానుడిని, వృకోదరుడిని, ఆ పురుషవ్యాఘ్రులిద్దరినీ కౌగిలించుకుని ఆనందంతో కన్నీళ్లు రాల్చాడు.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
ప్రజాపతీ, అప్పుడు పాండవుల సమస్త సైన్యం ఎంతో సంతోషించింది. రణంలో హర్షించి, యుద్ధం కోసమే మనసు నిలిపింది.