മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.150.1
ततो राजानमभ्येत्य धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे सम्प्रहृष्टात्मा हते पार्थेन सैन्धवे ॥ ७.१५०.१ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടചിത്തനായി അവൻ രാജാവായ ധർമ്മപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തെത്തി വണങ്ങി; പാർത്ഥൻ സൈന്ധവനെ വധിച്ചതിനുശേഷം.
7.150.2
दिष्ट्या वर्धसि राजेन्द्र हतशत्रुर्नरोत्तम ।
दिष्ट्या निस्तीर्णवांशैव प्रतिज्ञामनुजस्तव ॥ ७.१५०.२ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ, രാജേന്ദ്രാ! നരോത്തമാ, അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങ് അഭിവൃദ്ധി നേടുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ അങ്ങയുടെ അനുജൻ തന്റെ പ്രതിജ്ഞ പൂർത്തിയാക്കി.
7.150.3
स त्वेवमुक्तः कृष्णेन हृष्टः परपुरञ्जयः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत।
पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ ७.१५०.३ ॥
കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവൻ സന്തോഷിച്ചു. പിന്നെ, ഭാരത, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ രഥത്തിൽനിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, ആനന്ദാശ്രുക്കളാൽ നിറഞ്ഞവനായി അപ്പോൾ ഇരു കൃഷ്ണന്മാരെയും ആലിംഗനം ചെയ്തു.
7.150.4
प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम् ।
अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ७.१५०.४ ॥
താമരയ്ക്കു തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള തന്റെ വെളുത്ത മുഖം തുടച്ചശേഷം അവൻ വാസുദേവനോടും പാണ്ഡവനായ ധനഞ്ജയനോടും പറഞ്ഞു.
7.150.5
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्तः पुष्करलोचन ।
नान्तं गच्छामि हर्षस्य तितीर्षुरुदधेरिव ॥ ७.१५०.५ ॥
താമരക്കണ്ണാ! നിന്നിൽനിന്ന് ഈ പ്രിയവാർത്ത കേട്ട്, സമുദ്രം കടക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ഞാൻ സന്തോഷത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ എത്തിയിട്ടില്ല.
7.150.6
अत्यद्भुतमिदं कृष्ण कृतं पार्थेन धीमता ।
दिष्ट्या पश्यामि सङ्ग्रामे तीर्णभारौ महारथौ ॥ ७.१५०.६ ॥
കൃഷ്ണാ! ബുദ്ധിമാനായ പാർത്ഥൻ ഈ അത്യദ്ഭുതകർമ്മം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ യുദ്ധത്തിൽ ഭാരം കടന്ന ആ രണ്ടു മഹാരഥന്മാരെ ഞാൻ കാണുന്നു.
7.150.7
दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः ।
दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.१५०.७ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ പാപിയും മനുഷ്യരിൽ അധമനുമായ സൈന്ധവൻ (ജയദ്രഥൻ) വധിക്കപ്പെട്ടു; ഭാഗ്യവശാൽ ശത്രുസംഘങ്ങൾ ശോകസാഗരത്തിൽ മുങ്ങി.
7.150.8
कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता ।
त्वया गुप्तेन गोविन्द घ्नता पापं जयद्रथम् ॥ ७.१५०.८ ॥
കൃഷ്ണാ! ഭാഗ്യവശാൽ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷം ലഭിച്ചു; ഗോവിന്ദാ, നിന്നാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, പാപിയായ ജയദ്രഥനെ വധിച്ചതിനാൽ.
7.150.9
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां नस्त्वं समाश्रयः ।
न तेषां दुष्कृतं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते।
सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन ॥ ७.१५०.९ ॥
എന്നാൽ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്രയമായവർക്ക് ഇത് അത്ഭുതമല്ല. സർവലോകഗുരുവും നാഥനുമായ നീ ആരുടെ സംരക്ഷകനാണോ അവർക്ക് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഒരു ദുഷ്കർമവുമില്ല, മധുസൂദനാ.
7.150.10
त्वत्प्रसादाद्धि गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून् ।
यथा पुरा प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः ॥ ७.१५०.१० ॥
ഗോവിന്ദാ! നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും; മുൻകാലത്ത് നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ പാകശാസനൻ (ഇന്ദ്രൻ) ദാനവരെ ജയിച്ചതുപോലെ.
7.150.11
पृथिव्या विजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा ।
ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि मानद ॥ ७.१५०.११ ॥
വാർഷ്ണേയാ! മാനദായകാ, നീ ആരിൽ തൃപ്തനാണോ അവർക്ക് ഭൂമിയുടെയോ ത്രിലോകത്തിന്റെയോ വിജയം നിശ്ചയം.
7.150.12
न तेषां विद्यते पापं सङ्ग्रामे वा पराजयः ।
त्रिदशेश्वर नाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव ॥ ७.१५०.१२ ॥
മാധവാ! നീ ആരിൽ തൃപ്തനാണോ, ദേവേശ്വരനായ നീ ആരുടെ നാഥനാണോ, അവർക്ക് പാപമില്ല, യുദ്ധത്തിൽ പരാജയവുമില്ല.
7.150.13
त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः ।
त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि ॥ ७.१५०.१३ ॥
ഹൃഷീകേശാ, നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ദേവഗണങ്ങളുടെ അധിപനായ ശ്രീമാനായ ശക്രൻ യുദ്ധമുഖത്ത് ത്രിലോകവിജയം നേടി.
7.150.14
तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वराः ।
अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान् ॥ ७.१५०.१४ ॥
കൃഷ്ണാ, നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ത്രിദശരും ത്രിദശേശ്വരരും അമരത്വം പ്രാപിച്ച് അക്ഷയലോകങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
7.150.15
स्थितः सर्वात्मना नित्यं प्रियेषु च हितेषु च ।
त्वां चैवास्माभिराश्रित्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः।
सुरैरिवासुरवधे शक्रं शक्रानुजाहवे ॥ ७.१५०.१५ ॥
എപ്പോഴും പ്രിയരിലും ഹിതരിലും സർവാത്മനാ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, നിന്നെ ആശ്രയിച്ച് ഞങ്ങൾ ആയുധോദ്യമം ചെയ്തു; അസുരവധത്തിൽ ദേവന്മാർ ശക്രാനുജനോടൊപ്പം പോരാടിയതുപോലെ.
7.150.16
असंभाव्यमिदं कर्म देवैरपि जनार्दन ।
त्वद्बुद्धिबलवीर्येण कृतवानेष फल्गुनः ॥ ७.१५०.१६ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഈ കർമ്മം ദേവന്മാർക്കും അസാധ്യമാണ്; എന്നാൽ നിന്റെ ബുദ്ധി, ബലം, വീര്യം കൊണ്ട് ഈ ഫൽഗുനൻ ഇതു ചെയ്തു.
7.150.17
बाल्यात्प्रभृति ते कृष्ण कर्माणि श्रुतवानहम् ।
अमानुषाणि दिव्यानि महान्ति च बहूनि च।
तदैवाज्ञासिषं शत्रून्हतान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ७.१५०.१७ ॥
കൃഷ്ണാ, ബാല്യം മുതൽ നിന്റെ മാനുഷികമല്ലാത്തതും ദിവ്യവും മഹത്തുമായ അനേകം കർമ്മങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അപ്പോൾത്തന്നെ ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടെന്നും ഭൂമി നേടിയെന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
7.150.18
त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन ।
सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः ॥ ७.१५०.१८ ॥
അരിസൂദനാ, നിന്റെ പ്രസാദത്തിൽ നിന്നുയർന്ന വിക്രമത്താൽ ശക്രൻ ആയിരക്കണക്കിന് ദൈത്യരെ വധിച്ച് സുരേശത്വം നേടി.
7.150.19
त्वत्प्रसादाद्वृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपरहोमेषु वर्तते ॥ ७.१५०.१९ ॥
ഹൃഷീകേശാ, നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ചരാചരജഗത്ത് സ്വമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; വീരാ, അത് ജപഹോമങ്ങളിൽ വ്യാപൃതമാകുന്നു.
7.150.20
एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम् ।
त्वत्प्रसादान्माहाबाहो जगत्प्राप्तं नरोत्तम ॥ ७.१५०.२० ॥
മുൻപ് ഇതെല്ലാം ഇരുളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരൊറ്റ മഹാസമുദ്രമായിരുന്നു; മഹാബാഹോ, നരോത്തമാ, നിന്റെ പ്രസാദത്താലാണ് ജഗത്ത് ലഭിച്ചത്.
7.150.21
स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमव्ययम् ।
ये पश्यन्ति हृषीकेश न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२१ ॥
സർവലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവും പരമാത്മാവും അവ്യയനുമായ നിന്നെ കാണുന്നവർ ഒരിക്കലും മോഹിക്കുന്നില്ല, ഹൃഷീകേശാ.
7.150.22
पुराणं परमं देवं देवदेवं सनातनम् ।
ये प्रपन्नाः सुरगुरुं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित् ॥ ७.१५०.२२ ॥
പുരാതനനും പരമനും ദേവദേവനും സനാതനനുമായ ദേവഗുരുവിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചവർ ഒരിക്കലും മോഹിക്കുന്നില്ല.
7.150.23
अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम् ।
ये भक्तास्त्वां हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ ७.१५०.२३ ॥
ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത, ലോകകർത്താവായ, അവ്യയനായ ദേവനായ നിന്റെ ഭക്തർ, ഹൃഷീകേശാ, ദുർഘടങ്ങളെ കടന്നുപോകുന്നു.
7.150.24
परं पुराणं पुरुषं पराणां परमं च यत् ।
प्रपद्यतस्तत्परमं परा भूतिर्विधीयते ॥ ७.१५०.२४ ॥
പരനും പുരാതനനുമായ പുരുഷനെയും, ശ്രേഷ്ഠരിൽ പരമനായവനെയും ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവന് പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകപ്പെടുന്നു.
7.150.25
गायन्ति चतुरो वेदा यश्च देवेषु गीयते ।
तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमश्नाम्यनुत्तमाम् ॥ ७.१५०.२५ ॥
ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ആരെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നുവോ, ആ മഹാത്മാവിനെ നാല് വേദങ്ങളും പാടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൽ ശരണം പ്രാപിച്ച് ഞാൻ അത്യുത്തമമായ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.
7.150.26
परमेश परेशेश तिर्यगीश नरेश्वर ।
सर्वेश्वरेश्वरेशेन नमस्ते पुरुषोत्तम ॥ ७.१५०.२६ ॥
പരമേശാ, പരേശന്മാരുടെ ഈശാ, തിര്യക് ജീവികളുടെ ഈശാ, നരന്മാരുടെ നാഥാ, സർവേശ്വരന്മാരുടെ ഈശ്വരാ, പുരുഷോത്തമാ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം.
7.150.27
त्वमीशेशेश्वरेशान प्रभो वर्धस्व माधव ।
प्रभवाप्यय सर्वस्य सर्वात्मन्पृथुलोचन ॥ ७.१५०.२७ ॥
അങ്ങ് ഈശന്മാരുടെ ഈശനും ഈശാനനും പ്രഭുവുമാണ്; മാധവാ, അങ്ങ് വളരട്ടെ. സർവ്വത്തിന്റെയും ഉത്ഭവവും ലയവും അങ്ങാണ്; സർവാത്മാവേ, വിശാലനേത്രനേ.
7.150.28
धनञ्जयसखा यश्च धनञ्जयहितश्च यः ।
धनञ्जयस्य गोप्ता तं प्रपद्य सुखमेधते ॥ ७.१५०.२८ ॥
ധനഞ്ജയന്റെ സഖാവും ധനഞ്ജയന് ഹിതനും ധനഞ്ജയന്റെ രക്ഷകനുമായവനെ ശരണം പ്രാപിച്ച് മനുഷ്യൻ സുഖത്തിൽ വളരുന്നു.
7.150.29
मार्कण्डेयः पुराणर्षिश्चरितज्ञस्तवानघ ।
माहात्म्यमनुभावं पुरा फीर्तितवान्मुनिः ॥ ७.१५०.२९ ॥
പാപരഹിതാ, പുരാണ ഋഷിയായ മാർക്കണ്ഡേയൻ, അങ്ങയുടെ ചരിതം അറിയുന്നവൻ, പണ്ട് അങ്ങയുടെ മഹത്വവും പ്രഭാവവും കീർത്തിച്ചു.
7.150.30
असितो देवलश्चैव नारदश्च महातपाः ।
पितामहश्च मे व्यासस्त्वामाहुर्विधिमुत्तमम् ॥ ७.१५०.३० ॥
അസിതനും ദേവലനും മഹാതപസ്വിയായ നാരദനും എന്റെ പിതാമഹനായ വ്യാസനും അങ്ങയെ ഉത്തമനായ വിധാതാവ് എന്ന് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.
7.150.31
त्वं तेजस्त्वं परं ब्रह्म त्वं सत्यं त्वं महत्तपः ।
त्वं श्रेयस्त्वं यशश्चाग्र्यं कारणं जगतस्तथा ॥ ७.१५०.३१ ॥
നീ തേജസ്സാണ്, നീ പരബ്രഹ്മമാണ്, നീ സത്യമാണ്, നീ മഹത്തായ തപസ്സാണ്. നീ ശ്രേയസ്സാണ്, നീ യശസ്സാണ്; ലോകത്തിന്റെ പരമമായ കാരണവും നീ തന്നെ.
7.150.32
त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रलये समनुप्राप्ते त्वां वै निविशते पुनः ॥ ७.१५०.३२ ॥
നിന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഈ സകല ലോകവും, ചലിക്കുന്നതും ചലിക്കാത്തതുമായ എല്ലാം. പ്രളയം വരുമ്പോൾ അത് വീണ്ടും നിന്നിൽത്തന്നെ ലയിക്കുന്നു.
7.150.33
अनादिनिधनं देवं विश्वस्येशं जगत्पते ।
धातारमजमव्यक्तमाहुर्वेदविदो जनाः ॥ ७.१५०.३३ ॥
ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത ദേവനും വിശ്വത്തിന്റെ ഈശ്വരനും ജഗത്പതിയും ധാതാവും അജനും അവ്യക്തനുമായവനെ വേദജ്ഞർ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു.
7.150.34
भूतात्मानं महात्मानमनन्तं विश्वतोमुखम् ।
अपि देवा न जानन्ति गुह्यमाद्यं जगत्पतिम्।
नारायणं परं देवं परमात्मानमीश्वरम् ॥ ७.१५०.३४ ॥
ഭൂതാത്മാവും മഹാത്മാവും അനന്തനും സർവതോമുഖനുമായവൻ — ദേവന്മാർക്കും അറിയാത്ത ഗുഹ്യനും ആദ്യനും ജഗത്പതിയുമായ പരമദേവൻ, പരമാത്മാവായ ഈശ്വരൻ നാരായണൻ.
7.150.35
ज्ञानयोनिं हरिं विष्णुं मुमुक्षूणां परायणम् ।
परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत् ॥ ७.१५०.३५ ॥
ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ഹരി, വിഷ്ണു, മോക്ഷേച്ഛുക്കളുടെ പരമാശ്രയം, പരമപുരാതനനായ പുരുഷൻ, പുരാണങ്ങളിലും പരമനായവൻ.
7.150.36
एवमादिगुणानां ते कर्मणां दिवि चेह च ।
अतीतभूतभव्यानां सङ्ख्याताऽत्र न विद्यते ॥ ७.१५०.३६ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ളതും മറ്റുമായ നിന്റെ ഗുണങ്ങളുടെയും, സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഇവിടെയും ചെയ്ത കർമ്മങ്ങളുടെയും, ഭൂതവും വർത്തമാനവും ഭാവിയുമായ കാര്യങ്ങളുടെയും എണ്ണം ഇവിടെ കണക്കാക്കാനാവില്ല.
7.150.37
सर्वतो रक्षणीयाः स्म शक्रेणेव दिवौकसः ।
यैस्त्वं सर्वगुणोपेतः सुहृन्न उपपादितः ॥ ७.१५०.३७ ॥
ഇന്ദ്രനാൽ ദിവ്യന്മാർ എല്ലായിടത്തുനിന്നും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, സകലഗുണസമ്പന്നനായ ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായ നിങ്ങളും എല്ലായിടത്തുനിന്നും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവനായിരുന്നു.
7.150.38
इत्येवं धर्मराजेन हरिरुक्तो महायशाः ।
अनुरूपमिदं वाक्यं प्रत्युवाच जनार्दनः ॥ ७.१५०.३८ ॥
ധർമ്മരാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹായശസ്വിയായ ഹരി ജനാർദ്ദനൻ ഉചിതമായ ഈ വാക്ക് മറുപടിയായി പറഞ്ഞു.
7.150.39
भवता तपसोग्रेण धर्मेण परमेण च ।
साधुत्वादार्जवाच्चैव हतः पापो जयद्रथः ॥ ७.१५०.३९ ॥
നിങ്ങളുടെ ഘോരമായ തപസ്സിനാലും പരമമായ ധർമ്മത്താലും സാധുത്വത്താലും ഋജുത്വത്താലും തന്നെയാണ് പാപിയായ ജയദ്രഥൻ വധിക്കപ്പെട്ടത്.
7.150.40
अयं च पुरुषव्याघ्र त्वदनुध्यानसंवृतः ।
हत्वा योधसहस्राणि न्यहञ्जिष्णुर्जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४० ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രമേ, നിങ്ങളുടെ ധ്യാനത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഈ ജിഷ്ണു ആയിരക്കണക്കിന് യോദ്ധാക്കളെ കൊന്ന് ജയദ്രഥനെ വീഴ്ത്തി.
7.150.41
कृतित्वे बाहुवीर्ये च तथैवासम्भ्रमेऽपि च ।
शीघ्रतामोधबुद्धित्वे नास्ति पार्थसमः क्वचित् ॥ ७.१५०.४१ ॥
കൗശലത്തിലും ബാഹുബലത്തിലും, അതുപോലെ സ്ഥൈര്യത്തിലും, വേഗതയിലും, അമോഘമായ ബുദ്ധിയിലും പാർത്ഥനു തുല്യനായി ആരും എവിടെയുമില്ല.
7.150.42
तदयं भरतश्रेष्ठ भ्राता तेऽद्य यदर्जुनः ।
सैन्यक्षयं रणे कृत्वा सिन्धुराजशिरोऽहरत् ॥ ७.१५०.४२ ॥
അതിനാൽ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിങ്ങളുടെ ഈ സഹോദരനായ അർജ്ജുനൻ ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ സേനയെ നശിപ്പിച്ച് സിന്ധുരാജന്റെ തല കൊണ്ടുവന്നു.
7.150.43
ततो धर्मसुतो जिष्णुं परिष्वज्य विशाम्पते ।
प्रमृज्य वदनं तस्य पर्याश्वासयत प्रभुः ॥ ७.१५०.४३ ॥
ഓ വിശാംപതേ, അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രനായ പ്രഭു വിജയിയായ ജിഷ്ണുവിനെ (അർജുനനെ) ആലിംഗനം ചെയ്ത് അവന്റെ മുഖം തുടച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
7.150.44
अतीव सुमहत्कर्म कृतवानसि फल्गुन ।
असह्यं चाविषह्यं च देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१५०.४४ ॥
ഫൽഗുനാ, നീ അത്യന്തം മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്തു; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കുപോലും അത് സഹിക്കാനാവാത്തതും ജയിക്കാനാവാത്തതുമായിരുന്നു.
7.150.45
दिष्टा निस्तीर्णभारोऽसि हतारिश्चासि शत्रुहन् ।
दिष्ट्या सत्या प्रतिज्ञेयं कृता हत्वा जयद्रथम् ॥ ७.१५०.४५ ॥
ശത്രുഹന്താവേ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ ഭാരം പൂർണ്ണമായി ചുമന്ന് ശത്രുവിനെ വധിച്ചു; ഭാഗ്യവശാൽ ജയദ്രഥനെ വധിച്ച് ഈ സത്യപ്രതിജ്ഞ നിറവേറി.
7.150.46
एवमुक्त्वा गुडाकेशं धर्मराजो महायशाः ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन पृष्ठे हस्तेन पार्थिवाः ॥ ७.१५०.४६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹായശസ്വിയായ ധർമ്മരാജൻ (യുധിഷ്ഠിരൻ) ഗുഡാകേശന്റെ (അർജുനന്റെ) പുറത്ത് പുണ്യഗന്ധമുള്ള കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു. ഓ പാർത്ഥിവാ!
7.150.47
एवमुक्तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ ।
तावब्रूतां तदा कृष्णौ राजानं पृथिवीपतिम् ॥ ७.१५०.४७ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ രണ്ട് മഹാത്മാക്കളായ കേശവനും പാണ്ഡവനും അപ്പോൾ ഭൂപതിയായ രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു.
7.150.48
तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजञ्जयद्रथः ।
उत्तीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे ॥ ७.१५०.४८ ॥
ഓ രാജാവേ, നിന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ പാപിയായ ജയദ്രഥൻ ദഹിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ വലിയ സേനയും കടക്കപ്പെട്ടു.
7.150.49
हन्यन्ते निहताश्चैव विनङ्क्ष्यन्ति च केशव ।
तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन ॥ ७.१५०.४९ ॥
കേശവാ, ഈ കൗരവന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു, കൊല്ലപ്പെട്ടു, നശിക്കുകയും ചെയ്യും. ശത്രുസൂദനാ, ഇവർ നിന്റെ ക്രോധത്താൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടവരാണ്.
7.150.50
त्वां हि चक्षुर्हणं वीर कोपयित्वा सुयोधनः ।
समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः ॥ ७.१५०.५० ॥
വീരാ, നിന്നെ കോപിപ്പിച്ചിട്ട്, ദുർമതിയായ സുയോധനൻ മിത്രങ്ങളോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ വെടിയും.
7.150.51
तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः ।
शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः ॥ ७.१५०.५१ ॥
നിന്റെ ക്രോധത്താൽ മുമ്പേ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട, ദേവന്മാർക്കുപോലും ജയിക്കാനാകാത്ത, കുരുപിതാമഹനായ ഭീഷ്മർ അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടക്കുന്നു.
7.150.52
दुर्लभो विजयस्तेषां सम्प्रामे रिपुघातिनाम् ।
याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽपि माधव ॥ ७.१५०.५२ ॥
മാധവാ, നിന്റെ കോപത്തിനിരയായവർക്ക്, ശത്രുഘാതകരായാലും, യുദ്ധത്തിൽ വിജയം ദുർലഭമാണ്; അവർ മരണത്തിന്റെ വശത്തേക്ക് പോകുന്നു.
7.150.53
राज्यं प्राणाः श्रियः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च ।
अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद ॥ ७.१५०.५३ ॥
മാനദാ, നിന്റെ കോപത്തിനിരയായവരുടെ രാജ്യവും പ്രാണനും സമ്പത്തും പുത്രന്മാരും വിവിധ സുഖങ്ങളും വേഗം നശിക്കുന്നു.
7.150.54
विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान् ।
राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे परन्तप ॥ ७.१५०.५४ ॥
പരന്തപാ, നീ കോപിച്ചപ്പോൾ പുത്രന്മാരും പശുക്കളും ബന്ധുക്കളുമായി കൗരവന്മാർ നശിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അവർ എപ്പോഴും രാജധർമ്മത്തിൽ നിരതരായിരുന്നു.
7.150.55
ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ।
अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ।
क्षितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यपरिवारितौ ॥ ७.१५०.५५ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ ഭീമനും മഹാരഥനായ സാത്യകിയും മൂത്ത ഗുരുവിനെ വണങ്ങി, അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ് പാഞ്ചാലരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിലത്ത് കിടന്നു.
7.150.56
तौ दृष्ट्वा मुदितो वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ ।
अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी ॥ ७.१५०.५६ ॥
ആ ഇരുവീരന്മാരെയും കണ്ട് സന്തോഷിച്ച കുന്തീപുത്രൻ, കൈകൂപ്പി മുന്നിൽ നിന്ന ഭീമനെയും സാത്യകിയെയും അഭിനന്ദിച്ചു.
7.150.57
दिष्ट्या पश्यामि वा शूरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात् ।
द्रोणग्राहदुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात् ॥ ७.१५०.५७ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ, ദ്രോണനെന്ന ഗ്രാഹവും ഹാർദിക്യനെന്ന മകരങ്ങളും നിറഞ്ഞ സൈന്യസാഗരത്തിൽ നിന്ന് ഈ ഇരുവീരന്മാരും മോചിതരായതു ഞാൻ കാണുന്നു.
7.150.58
दिष्ट्या विनिर्जिताः सङ्ख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे ॥ ७.१५०.५८ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ യുദ്ധത്തിൽ ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കന്മാരും പരാജിതരായി; ഭാഗ്യവശാൽ ഈ പോരാട്ടത്തിൽ നിങ്ങളിരുവരും വിജയികളായി നിൽക്കുന്നതു ഞാൻ കാണുന്നു.
7.150.59
दिष्ट्या द्रोणो जितः सङ्ख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः ।
दिष्ट्या विकर्णिभिः कर्णोरणे नीतः पराभवम् ॥ ७.१५०.५९ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണൻ പരാജിതനായി; മഹാബലനായ ഹാർദിക്യനും; ഭാഗ്യവശാൽ വികർണന്മാരാൽ യുദ്ധത്തിൽ കർണൻ പരാജയത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടു.
7.150.60
विमुखश्च कृतः शल्यो युवाभ्यां पुरुषर्षभौ ।
दिष्ट्या युवां कुशलिनौ सङ्ग्रामात्पुनरागतौ।
पश्यामि रथिनां श्रेष्ठावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ७.१५०.६० ॥
പുരുഷർഷഭരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശല്യനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു. ഭാഗ്യവശാൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ക്ഷേമത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയിരിക്കുന്നു. രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരും യുദ്ധനിപുണരുമായ നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ഞാൻ കാണുന്നു.
7.150.61
मम वाक्यकरौ वीरौ मम गौरवयन्त्रितौ ।
सैन्यार्णवं समुत्तीर्णौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६१ ॥
എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കുന്നവരും എന്റെ ബഹുമാനത്താൽ ബന്ധിതരുമായ വീരരായ നിങ്ങൾ ഇരുവരും സൈന്യസമുദ്രം കടന്നിരിക്കുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും ഞാൻ കാണുന്നു.
7.150.62
समरश्लाघिनौ वीरौ समरेष्वपराजितौ ।
मम वाक्यसमौ चैव दिष्ट्या पश्यामि वामहम् ॥ ७.१५०.६२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവരും യുദ്ധങ്ങളിൽ പരാജിതരാകാത്തവരുമായ വീരരായ നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്റെ വാക്കിന് തുല്യരാണ്. ഭാഗ്യവശാൽ നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും ഞാൻ കാണുന്നു.
7.150.63
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन्युयुधानवृकोदरौ ।
सस्वजे पुरुषव्याघ्रौ हर्षाद्बाष्पं मुपोच ह ॥ ७.१५०.६३ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം പാണ്ഡവൻ യുയുധാനനെയും വൃകോദരനെയും, ആ പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങളായ ഇരുവരെയും ആലിംഗനം ചെയ്തു; സന്തോഷത്താൽ കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു.
7.150.64
ततः प्रमुदितं सर्वं बलमासीद्विशाम्पते ।
पाण्डवानां रणे हृष्टं युद्धाय तु मनो दधे ॥ ७.१५०.६४ ॥
ജനാധിപതേ, അപ്പോൾ പാണ്ഡവരുടെ സമസ്ത സൈന്യവും ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ ഹൃഷ്ടരായ അവർ യുദ്ധത്തിലേക്ക് മനസ്സുറപ്പിച്ചു.