மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.151.1
सैन्धवे निहते राजन्पुत्रस्तव सुयोधनः ।
अश्रुपूर्णमुखो दीनो निरुत्साहो द्विषज्जये ॥ ७.१५१.१ ॥
அரசே, சைந்தவன் கொல்லப்பட்டபோது உமது மகன் சுயோதனன் கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடனும், துயருடனும், எதிரிகளை வெல்லும் ஊக்கமின்றியும் இருந்தான்.
7.151.2
दुर्मना निःश्वसन्दुष्टो भग्नदंष्ट्र इवोरगः ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पुत्रस्तेऽर्तिं परामगात् ॥ ७.१५१.२ ॥
மனம் வருந்தி, பெருமூச்செறிந்து, கலங்கி, உடைந்த பற்களுடைய பாம்பைப் போல, உலகனைத்தின் குற்றவாளியான உமது மகன் பெரும் துயரை அடைந்தான்.
7.151.3
दृष्ट्वा तत्कदनं घोरं स्वबलस्य कृतं महत् ।
जिष्णुना भीमसेनेन सात्वतेन च संयुगे ॥ ७.१५१.३ ॥
போரில் அர்ஜுனனும், பீமசேனனும், சாத்வதனாகிய கிருஷ்ணனும் செய்த அந்தப் பயங்கரமான, பெரும் படுகொலையை தன் படைக்கு எதிராகக் கண்டு,
7.151.4
स विवर्णः कृशो दीनो बाष्पविप्लुतलोचनः ।
अमन्यतार्जुनसमो न योद्धा भुवि विद्यते ॥ ७.१५१.४ ॥
அவன் வெளுத்து, மெலிந்து, துயருற்று, கண்ணீரால் மூடிய கண்களுடன் இருந்தான்; பூமியில் அர்ஜுனனுக்கு நிகரான வீரன் இல்லை என்று எண்ணினான்.
7.151.5
न द्रोणो न च राधेयो नाश्वत्थामा कृपो न च ।
पार्थस्य सम्मखे स्थातुं पर्याप्ता इति मारिष ॥ ७.१५१.५ ॥
மதிப்புக்குரியவரே, துரோணரும், ராதையின் மகனான கர்ணனும், அசுவத்தாமனும், கிருபரும் பார்த்தனுக்கு முன்பாக நிற்கத் தகுதியுடையவர்கள் அல்ல.
7.151.6
निर्जित्य हि रणे पार्थः सर्वान्मम महारथान् ।
अवधीत्सैन्धवं सङ्ख्ये न च कश्चिदवारयत् ॥ ७.१५१.६ ॥
போரில் என் அனைத்து மகாரதர்களையும் வென்று, பார்த்தன் சைந்தவனைக் கொன்றான்; அவனை எவரும் தடுக்கவில்லை.
7.151.7
सर्वथा हतमेवेदं कौरवाणां महद्बलम् ।
न ह्यस्य विद्यते त्राता साक्षादपि पुरन्दरः ॥ ७.१५१.७ ॥
கௌரவர்களின் இந்த மகத்தான படை முற்றிலும் அழிந்துவிட்டது. நேரில் வந்த புரந்தரனே (இந்திரன்) கூட இதைக் காக்கும் பாதுகாவலன் அல்லன்.
7.151.8
यमुपाश्रित्य सङ्ग्रामे कृतः शस्त्रसमुद्यमः ।
स कर्णो निर्जितः सङ्ख्ये हतश्चैव जयद्रथः ॥ ७.१५१.८ ॥
எவரை நம்பி போரில் ஆயுதங்களை எடுத்தானோ, அந்தக் கர்ணன் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டான்; ஜயத்ரதனும் கொல்லப்பட்டான்.
7.151.9
परुषाणि सभामध्ये प्रोक्तवान्यो हि पाण्डवान् ।
स कर्णो निर्जितः सङ्ख्ये सैन्धवश्च निपातितः ॥ ७.१५१.९ ॥
சபையின் நடுவில் பாண்டவர்களிடம் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னவன், அந்தக் கர்ணன் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டான்; சைந்தவனும் வீழ்த்தப்பட்டான்.
7.151.10
यस्य वीर्यं समाश्रित्य शमं याचन्तमच्युतम् ।
तृणवत्तमहं मन्ये स कर्णो निर्जितो युधि ॥ ७.१५१.१० ॥
எவருடைய வீரியத்தை நம்பி சமாதானத்தை யாசித்த அச்யுதனை (கிருஷ்ணனை) நான் புல்லுக்குச் சமமாகக் கருதினேனோ, அந்தக் கர்ணன் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.
7.151.11
एवं क्लान्तमना राजन्नुपायाद्रोणमीक्षितुम् ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पुत्रस्ते भरतर्षभ ॥ ७.१५१.११ ॥
அரசே, இவ்வாறு சோர்ந்த மனத்துடன் உமது மகன் துரோணரைக் காணச் சென்றான். பரதர்களின் காளையே, அவன் உலகம் முழுவதற்கும் குற்றவாளியாக இருந்தான்.
7.151.12
ततस्तत्सर्वमाचख्यौ कुरूणां वैशसं महत् ।
परान्विजयतश्चापि धार्तराष्ट्रान्निमज्जतः ॥ ७.१५१.१२ ॥
பிறகு அவன் கௌரவர்களின் அந்த முழு மகத்தான பேரழிவையும் எடுத்துரைத்தான் — எதிரிகள் வெல்வதையும், திருதராஷ்டிரரின் மக்கள் மூழ்குவதையும்.
7.151.13
पश्य मूर्धाभिषिक्तानामाचार्य कदनं महत् ।
कृत्वा प्रमुखतः शूरं भीष्मं मम पितामहम् ॥ ७.१५१.१३ ॥
பார், என் பாட்டனார் வீரர் பீஷ்மரை முன்னிட்டு, முடி சூடிய மன்னர்களும் ஆசிரியரும் அடைந்த பெரும் அழிவைப் பார்.
7.151.14
तं निहत्य प्रलुब्धोऽयं शिखण्डी पूर्णमानसः ।
पाञ्चाल्यैः सहितः सर्वैः सेनाग्रमभिवर्तते ॥ ७.१५१.१४ ॥
அவரைக் கொன்ற இந்தப் பேராசை கொண்ட சிகண்டி, மனம் நிறைவுற்று, அனைத்துப் பாஞ்சாலருடன் படையின் முனையை நோக்கி முன்னேறுகிறான்.
7.151.15
अपरश्चापि दुर्धर्षः शिष्यस्ते सव्यसाचिना ।
अक्षौहिणीः सप्त हत्वा हतो राजा जयद्रथः ॥ ७.१५१.१५ ॥
மற்றொருவரும், அஜேயரான உம் சீடர், இடக்கைவில்லாளியான அர்ஜுனனால் ஏழு அக்ஷௌஹிணி படைகளைக் கொன்று, மன்னன் ஜயத்ரதனும் கொல்லப்பட்டான்.
7.151.16
अस्मद्विजयकामानां सुहृदामुपकारिणाम् ।
गन्ताऽस्मि कथमानृण्यं गतानां यमसादनम् ॥ ७.१५१.१६ ॥
எங்கள் வெற்றியை விரும்பிய, உதவிய நண்பர்கள் யமலோகம் சென்றுவிட்ட நிலையில், அவர்களின் கடனிலிருந்து நான் எவ்வாறு விடுபடுவேன்?
7.151.17
ये मदर्थं परीप्सन्ते वसुधां वसुधाधिपाः ।
ते हित्वा वसुधैश्वर्यं वसुधामधिशेरते ॥ ७.१५१.१७ ॥
எனக்காக நிலத்தை அடைய முயன்ற நில மன்னர்கள், நிலத்தின் ஆட்சியைத் துறந்து, நிலத்திலேயே கிடந்து உறங்குகின்றனர்.
7.151.18
सोऽहं कापुरुषः क-त्वा मित्राणां क्षयमीदृशम् ।
अश्वमेधसहस्रेण पावितुं न समुत्सहे ॥ ७.१५१.१८ ॥
நான் கோழை; நண்பர்களின் இத்தகைய அழிவை உண்டாக்கியபின், ஆயிரம் அஸ்வமேதங்களாலும் என்னைத் தூய்மைப்படுத்த நான் துணியேன்.
7.151.19
मम लुब्धस्य पापस्य तथा धर्मापचायिनः ।
व्यायामेन जिगीषन्तः प्राप्ता वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१५१.१९ ॥
பேராசையும் பாவமும் கொண்ட என்னாலும், தர்மத்தை மீறிய என்னாலும், வெல்ல விரும்பி முயன்றவர்கள் வைவஸ்வதனின் உலகை அடைந்தனர்.
7.151.20
कथं पतितवृत्तस्य पृथिवी सुहृदां द्रुहः ।
विवरं नाशकद्दातुं मम पार्थिवसंसदि ॥ ७.१५१.२० ॥
நடத்தை வீழ்ந்த, நண்பர்களுக்கு துரோகம் செய்த எனக்கு, அரசர்களின் சபையில் பூமி ஏன் பிளந்து வழி தர இயலவில்லை?
7.151.21
योऽहं रुधिरसिक्ताङ्गं राज्ञां मध्ये पितामहम् ।
शयानं नाशकं त्रातुं भीष्ममायोधने हतम् ॥ ७.१५१.२१ ॥
அரசர்களின் நடுவே, போரில் கொல்லப்பட்டு, இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடலுடன் கிடந்த பாட்டனார் பீஷ்மரை நான் காப்பாற்ற இயலவில்லை.
7.151.22
तं मामनार्यपुरुषं मित्रद्रुहमधार्मिकम् ।
किं वक्ष्यति हि दुर्धर्षः समेत्य परलोकजित् ॥ ७.१५१.२२ ॥
அந்த அநாரிய, நண்பர்களுக்குத் துரோகம் செய்த, அதர்மமுள்ள என்னை, பரலோகத்தை வென்ற வீரன் அங்கே சந்தித்தபோது என்ன சொல்வான்?
7.151.23
जलसन्धं महेष्वासं पश्य सात्यकिना हतम् ।
मदर्थमुद्यतं शूरं प्राणांस्त्यक्त्वा महारथम् ॥ ७.१५१.२३ ॥
மகா வில்லாளி ஜலசந்தனைப் பார், அவன் சாத்யகியால் கொல்லப்பட்டான். எனக்காக முனைந்த அந்த வீரமிக்க மகாரதன் உயிரைத் துறந்தான்.
7.151.24
काम्भोजं निहतं दृष्ट्वा तथालम्बुसमेव च ।
अन्यान्बहूंश्च सुहृदो जीवितार्थोऽद्य को मम ॥ ७.१५१.२४ ॥
காம்போஜனும், அலம்புசனும் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, பிற பல நண்பர்களும் அழிந்ததைக் கண்ட பிறகு, இப்போது என் வாழ்வுக்கு என்ன பொருள் உள்ளது?
7.151.25
व्यायच्छन्तो हताः शूरा मदर्थे ये पराङ्मुखाः ।
यतमानाः परं शक्त्या विजेतुमहितान्मम ॥ ७.१५१.२५ ॥
என் பொருட்டு முழு வலிமையுடன் போராடி, பின்வாங்காத, என் பகைவரை வெல்ல முயன்று கொல்லப்பட்ட வீரர்கள்.
7.151.26
तेषां गत्वाऽहमानृण्यमद्य शक्त्या परन्तप ।
तर्पयिष्यामि तानेव जलेन यमुनामनु ॥ ७.१५१.२६ ॥
பகைவரை எரிப்பவனே, இன்று என் வலிமையால் அவர்களின் கடனைத் தீர்க்கச் சென்று, யமுனையின் அருகே நீரால் அவர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்வேன்.
7.151.27
सत्यं ते प्रतिजानामि सर्वशस्त्रभृतां वर ।
इष्टापूर्तेन च शपे वीर्येण च सुतैरपि ॥ ७.१५१.२७ ॥
ஆயுதம் ஏந்தியோரில் சிறந்தவரே, உமக்கு உண்மையாக சபதம் செய்கிறேன்; என் யாகதானங்களாலும், வீரத்தாலும், என் மக்களாலும் சத்தியம் செய்கிறேன்.
7.151.28
निहत्य तान्रमे सर्वान्पाञ्चालान्पाण्डवैः सह ।
सान्तिं लब्धाऽस्मि तेषां वा रणे गन्ता सलोकताम् ॥ ७.१५१.२८ ॥
பாண்டவர்களுடன் கூடிய அனைத்து பாஞ்சாலர்களையும் கொன்று நான் மகிழ்வேன்; அல்லது போரில் அவர்களின் உலகை அடைந்து அமைதி பெறுவேன்.
7.151.29
सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र ते पुरुषर्षभाः ।
हता मदर्थे सङ्ग्रामे युध्यमानाः किरीटिना ॥ ७.१५१.२९ ॥
என் பொருட்டு போரில் கிரீடியுடன் போராடி மாவீரர்கள் கொல்லப்பட்ட இடத்திற்கு நானும் செல்வேன்.
7.151.30
न हीदानीं सहाया मे परीप्सन्त्यनुपस्कृताः ।
श्रेयो हि पाण्डून्मन्यन्ते न तथास्मान्महाभुज ॥ ७.१५१.३० ॥
மகாபாகுவே, இப்போது என் நண்பர்கள் ஆதரவின்றி என்னைக் காக்க விரும்பவில்லை; அவர்கள் பாண்டவர்களுக்கே நன்மை என்று கருதுகின்றனர், எங்களுக்கு அப்படி அல்ல.
7.151.31
स्वयं हि मृत्युर्विहितः सत्यसन्धेन संयुगे ।
भवानुपेक्षां कुरुते शिष्यत्वादर्जुनस्य हि ॥ ७.१५१.३१ ॥
சத்தியசந்தன் போரில் மரணத்தையே தானே நியமித்துவிட்டான்; அர்ஜுனனின் சீடர் என்பதால் நீங்கள் அலட்சியம் காட்டுகிறீர்கள்.
7.151.32
अतो विनिहताः सर्वे येऽस्मज्जयचिकीर्षवः ।
कर्णमेव तु पश्यामि सम्प्रत्यस्मज्जयैषिणम् ॥ ७.१५१.३२ ॥
ஆகையால் எங்கள் வெற்றியை விரும்பியவர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்; இப்போது எங்கள் வெற்றியை நாடும் கர்ணனை மட்டுமே நான் காண்கிறேன்.
7.151.33
यो हि मित्रमविज्ञाय याथातथ्येन मन्दधीः ।
मित्रार्थे योजयत्येनं तस्य सोऽर्थोऽवसीदति ॥ ७.१५१.३३ ॥
நண்பனை உண்மையில் அறியாமல், அறிவிலியாக ஒருவன் அவனை நண்பனின் நலனுக்காக ஈடுபடுத்தினால், அவனுடைய நோக்கம் கெட்டுப்போகிறது.
7.151.34
तादृग्रूपं कृतमिदं मम कार्यं सुहृत्तमैः ।
मोहाल्लुब्धस्य पापस्य जिह्मस्य धनमीहतः ॥ ७.१५१.३४ ॥
என் இந்தச் செயல் இவ்வாறே ஆனது; என் மிக அன்புள்ள நண்பர்களால் — மோகத்தால், பேராசை கொண்ட, பாவியும் வஞ்சகனுமான, செல்வத்தை நாடுபவனுக்காக.
7.151.35
यौ मे युद्धस्य कृत्यस्य जिह्माचारैः समीयतुः ।
हतो जयद्रथश्चैव सौमदत्तिश्च विर्यवान्।
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ॥ ७.१५१.३५ ॥
என் போர்ச் செயலில் வஞ்சக நடத்தையுடன் ஒன்றுசேர்ந்த அவ்விருவரும் — ஜயத்ரதனும், சோமதத்தனின் வீரமிக்க மகனும் கொல்லப்பட்டனர்; அபீஷாஹர், சூரசேனர், சிபிகள், வசாதிகளும் (கொல்லப்பட்டனர்).
7.151.36
सोऽहमद्य गमिष्यामि यत्र ते पुरुषर्षभाः ।
हता मदर्थे सङ्ग्रामे युध्यमानाः किरीटिना ॥ ७.१५१.३६ ॥
அந்த நான் இன்று அங்கே செல்வேன்; என் பொருட்டு போரில் போரிட்டு, கிரீடியால் அந்த புருஷ ரிஷபர்கள் கொல்லப்பட்ட இடத்துக்கு.
7.151.37
न हि मे जीवितेनार्थस्तानृते पुरुषर्षभान् ।
आचार्यः पाण्डुपुत्राणामनुजानातु नो भवान् ॥ ७.१५१.३७ ॥
அவர்கள் இல்லாமல் எனக்கு வாழ்வில் எந்தப் பயனும் இல்லை, அந்த நரசிம்மர்களின்றி. ஆசிரியரே, பாண்டுவின் புதல்வர்களை எதிர்த்துச் செல்ல நீங்கள் எங்களுக்கு அனுமதி அளியுங்கள்.