مهابهاراتا · أدهيايا 7.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.154.1
तदुदीर्णं रथाश्वौघं बलं तव जनाधिप ।
पाण्डुसेनामतिक्रम्य योधयामास सर्वतः ॥ ७.१५४.१ ॥
فجيشك المتدفق بالعربات والخيول تجاوز جيش البانداڤا وقاتل من كل جانب، أيها السيد على الناس.
7.154.2
पाञ्चालाः कुरवश्चैव योधयन्तः परस्परम् ।
यमराष्ट्राय महते परलोकाय दीक्षिताः ॥ ७.१५४.२ ॥
والبانشالا والكورو، إذ يقاتل بعضهم بعضاً، قد تكرّسوا لمملكة يما العظيمة، العالم الآخر.
7.154.3
शूराः शूरैः समागम्य शरतोमरशक्तिभिः ।
विव्यधुः समरेऽन्योन्यं निन्युश्चैव यमक्षयम् ॥ ७.१५४.३ ॥
التقى الأبطال بالأبطال، فطعنوا بعضهم بعضاً في الميدان بالسهام والتومارات والرماح، وأرسلوهم إلى مقرّ يما.
7.154.4
रथिनां रथिभिः सार्धं रुधिरस्रावदारुणम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ७.१५४.४ ॥
بين الراكبين على العربات والراكبين على العربات بدأت معركة عظيمة مروعة بسيول الدم، إذ كانوا يضربون بعضهم بعضاً.
7.154.5
वारणाश्च महाराज समासाद्य परस्परम् ।
विषाणैर्दारयामासुः सुसङ्क्रुद्धा मदोत्कटाः ॥ ७.१५४.५ ॥
والفيلة، أيها الملك العظيم، إذ التقت ببعضها، مسعورة غاضبة من شدة الهياج، مزّقت بعضها بأنيابها.
7.154.6
हयारोहान्हयारोहाः प्रासशक्तिपरश्वथैः ।
बिभिदुस्तुमुले युद्धे प्रार्थयन्तो महद्यशः ॥ ७.१५४.६ ॥
كان الفرسان يطعنون الفرسان بالرماح والحراب والفؤوس في المعركة الصاخبة، يتمنون مجداً عظيماً.
7.154.7
पत्तयश्च महाबाहो शतशः शस्त्रपाणयः ।
अन्योन्यमार्दयन्राजन्नित्यं यत्ताः पराक्रमे ॥ ७.१५४.७ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، مئات من جنود المشاة بأسلحتهم في أيديهم، أيها الملك، يجتهدون دائما في البسالة، يضايقون بعضهم بعضا.
7.154.8
गोत्राणां नामधेयानां कुलानां चैव मारिष ।
श्रवणाद्धि विजानीमः पाञ्चालान्कुरुभिः सह ॥ ७.१५४.८ ॥
أيها الموقر، من سماعنا للأنساب والأسماء والعشائر نعلم أن البانتشالا كانوا مع الكوروس.
7.154.9
तेऽन्योन्यं समरे योधाः शरशक्तिपरश्वथैः ।
प्रैषयन्परलोकाय विचरन्तो ह्यभीतवत् ॥ ७.१५४.९ ॥
كان أولئك المحاربون في المعركة يرسلون بعضهم بعضا إلى العالم الآخر بالسهام والرماح والفؤوس، متنقلين كأنهم لا يخافون.
7.154.10
शरैर्दश दिशो राजंस्तेषां मुक्तैः सहस्रशः ।
न भ्राजन्ते यथा पूर्वं भास्करस्य च नाशनात् ॥ ७.१५४.१० ॥
أيها الملك، لم تعد الاتجاهات العشرة، بما أطلقوه من آلاف السهام، تلمع كما كانت من قبل، كأن الشمس قد غابت.
7.154.11
तथा प्रयुध्यमानेषु पाण्डवेयेषु भारत ।
दुर्योधनो महाराज व्यवागाहत तद्बलम् ॥ ७.१५४.११ ॥
أيها المنحدر من بهاراتا، بينما كان أبناء باندو يقاتلون هكذا، أيها الملك العظيم، اندفع duryodhana إلى ذلك الجيش.
7.154.12
सैन्धवस्य वधेनैव भृशं दुःखसमन्वितः ।
मर्तव्यमिति संचिन्त्य प्राविशच्च द्विषद्बलम् ॥ ७.१५४.१२ ॥
وقد امتلأ حزنا شديدا لمقتل السايندهافا، وفكر قائلا «لا بد أن أموت»، فدخل جيش العدو.
7.154.13
नादयन्रथघोषेण कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
अभ्यवर्तत पुत्रस्ते पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१५४.१३ ॥
مُحدثًا دوي عرباته كأنه يزلزل الأرض، تقدّم ابنك نحو جيش البانداڤا.
7.154.14
स सन्निपातस्तुमुलस्तस्य तेषां च भारत ।
अभवत्सर्वसैन्यानामभावकरमो महान् ॥ ७.१५४.१४ ॥
يا بهاراتا، كان ذلك الاصطدام بينه وبينهم هائلًا مضطربًا، وصار خرابًا عظيمًا لجميع الجيوش.
7.154.15
तथा हतेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१५४.१५ ॥
يا سائق العربة، حين قُتلت الجيوش هكذا ووقع هو نفسه في الضيق، أفلم يُدِر دوريودهانا ظهره للمعركة؟
7.154.16
एकस्य च बहुनां च सन्निपातो महानभूत् ।
विशेषतो हि नृपतेर्विषमं प्रतिभाति मे ॥ ७.१५४.१६ ॥
وقع اصطدام عظيم بين واحد وكثيرين؛ وبخاصة للملك يبدو لي ذلك غير متكافئ.
7.154.17
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो रक्ष्यो लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१५४.१७ ॥
أفلم يكن هو، الذي نشأ في أعظم الرخاء وكان ينبغي أن يحمي العالم ويكون سيّده، قد أدار ظهره يومًا وهو وحده يواجه كثيرين؟
7.154.18
द्रोणः कर्णः कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
नावारयन्कथं युद्धे राजानं राज्यकाङ्क्षिणः ॥ ७.१५४.१८ ॥
دروناتشاريا وكارنا وكريبا وكريتافارمان السّاتفاتي، كيف لم يردعوا الملك الراغب في المملكة في المعركة؟
7.154.19
सर्वोपायैर्हि युद्धेषु रक्षितव्यो महीपतिः ।
एषा नीतिः परा युद्धे दृष्टा तत्र मनीषिभिः ॥ ७.१५४.१९ ॥
في الحروب يجب حماية الملك بكل الوسائل، فهذه أسمى سياسة في الحرب كما رآها الحكماء.
7.154.20
प्रविष्टे वै मम सुते परेषां वै महद्बलम् ।
मामका रथिनां श्रेष्ठाः किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१५४.२० ॥
عندما دخل ابني جيش الأعداء العظيم، فماذا فعل أفضل فرساني، يا سانجايا؟
7.154.21
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं पुत्रस्य तव भारत ।
एकस्य च बहूनां च शृणु मे ब्रुवतो ध्रुवम् ॥ ७.१५४.२१ ॥
أيها الملك، يا من من نسل بهاراتا، كانت معركة ابنك عجيبة: واحد ضد كثيرين. فاستمع إلى ما أقوله لك بيقين.
7.154.22
द्रोणेन वार्यमाणोऽसौ कर्णेन च कृपेण च ।
प्राविशत्पाण्डवीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१५४.२२ ॥
مع أن درونا وكارنا وكريبا حاولوا منعه، دخل جيش الباندافا كما يدخل التمساح البحر.
7.154.23
किरन्निषुसहस्राणि तत्रतत्र तथातथा ।
पाञ्चालान्पाण्डवांश्चैव विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.२३ ॥
ناثرًا آلاف السهام هنا وهناك وبكل سبيل، أصاب البانتشالا والباندافا بسهام حادة.
7.154.24
यथोदयगतः सूर्यो रश्मिभिर्नाशयेत्तमः ।
तथा पुत्रस्तव बलं नाशयत्तन्महाबलः ॥ ७.१५४.२४ ॥
كما تُبدّد الشمس الطالعة الظلمةَ بأشعتها، هكذا أهلك ابنك الشديد القوة ذلك الجيش.
7.154.25
यथा मध्यन्दिने सूर्यं प्रतपन्तं गभस्तिभिः ।
तथा तव सुतं मध्ये प्रतपन्तं शरार्चिभिः।
न शेकुर्भारतं युद्धे पाण्डवाः समुदीक्षितुम् ॥ ७.१५४.२५ ॥
كما تتوقد الشمس عند الظهيرة بأشعتها، هكذا كان ابنك يتوهج في وسط المعركة بلهب سهامه؛ ولم يستطع البانداڤا أن يحدّقوا في البهاراتا في الحرب.
7.154.26
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
पर्यधावन्त पाञ्चाला वध्यमाना महात्मना ॥ ७.१५४.२६ ॥
فقدوا الحماسة للظفر على أعدائهم، ولهثوا إلى الفرار، فتفرق البانچالا في كل اتجاه وهم يُقتلون على يد العظيم النفس.
7.154.27
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैस्तव पुत्रेण धन्विना ।
अर्द्यमानाः शरैस्तूर्णं न्यपतन्पाण्डुसैनिकाः ॥ ७.१५४.२७ ॥
وقد أصابتهم بسرعة سهام ذات ريش ذهبي ورؤوس لامعة من ابنك الرامي، فسقط جنود جيش الپاندو.
7.154.28
व्यद्रवंश्च भयाद्योधा दृष्ट्वा तं परमाहवे ।
व्यात्ताननमिव प्राप्तमन्तकं प्राणहारिणम् ॥ ७.१५४.२८ ॥
فلما رآه الجنود في الحرب العظمى فروا من الخوف، كأن الموت، آخذ الأرواح، قد جاء فاغرا فاه.
7.154.29
न तादृशं रमे कर्म कृतवन्तस्तु तावकाः ।
यादृशं कृतवान्राजा पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१५४.२९ ॥
يا سيد البشر! لم يصنع أتباعك مثل ذلك الفعل الذي صنعه الملك ابنك؛ ولست أفرح بذلك.
7.154.30
पुत्रेण तव सा सेना पाण्डवी मथिता रणे ।
नलिनी द्विरदेनेव समन्तात्फुल्लपङ्कजा ॥ ७.१५४.३० ॥
كما يخوض الفيل بحيرة اللوتس المزهرة من كل جانب، هكذا خاض ابنك جيش البانداڤا في المعركة.
7.154.31
क्षीणतोयानिलार्काभ्यां हतत्विडिव पद्मिनी ।
बभूव पाण्डवी सेना तव पुत्रस्य तेजसा ॥ ७.१५४.३१ ॥
كبحيرة لوتس جفّ ماؤها وذهب بهاؤها بفعل الريح والشمس، صار جيش الباندافا بلا بهاء بسطوة ابنك.
7.154.32
पाण्डुसेनां हतां दृष्ट्वा तव पुत्रेण भारत ।
भीमसेनपुरोगास्तु पाञ्चालाः समुपाद्रवन् ॥ ७.१५४.३२ ॥
يا بهاراتا، لما رأى البانجالا جيش الباندو يُقتل على يد ابنك، اندفع البانجالا بقيادة بهيمسينا إلى الأمام.
7.154.33
स भीमसेनं दशभिर्माद्रीपुत्रौ त्रिभिस्त्रिभिः ।
विराटद्रुपदौ षड्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ॥ ७.१५४.३३ ॥
أصاب بهيمسينا بعشرة أسهم، وابني مادري بثلاثة لكل منهما، وفيراتا ودروبادا بستة لكل منهما، وشيخانديين بمائة سهم.
7.154.34
धृष्टद्युम्नं च सप्तत्या धर्मपुत्रं च सप्तभिः ।
केकयांश्चैव चेदींश्च बहुभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.३४ ॥
أصاب دهريشتاديومنا بسبعين سهمًا، وابن دهرما (يودهيشتهيرا) بسبعة، والكيكايا والتشيدي بسهام كثيرة حادة.
7.154.35
सात्वतं पञ्चभिर्विद्धा द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
घटोत्कचं च समरे विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.१५४.३५ ॥
بعد أن أصاب ساتفاتا (ساتياكي) بخمسة أسهم، وأبناء دروبادي بثلاثة لكل منهم، وغاتوتكاتشا في المعركة، زأر كالأسد.
7.154.36
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च महारणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१५४.३६ ॥
في المعركة الكبرى، قطع بسهام شرسة مئات المحاربين الآخرين مع أفيالهم، كالموت الغاضب يهلك المخلوقات.
7.154.37
सा तेन पाण्डवी सेना वध्यमाना शिलीमुखैः ।
तव पुत्रेण सङ्ग्रामे विदुद्राव नराधिप ॥ ७.१५४.३७ ॥
وقد أصابها ابنك بالسهام في الحرب، فهربَت جيش البانداڤا في كل اتجاه، أيها سيد البشر.
7.154.38
तं तपन्तमिवादित्यं कुरुराजं महाहवे ।
नाशकन्वीक्षितुं राजन्पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ७.१५४.३८ ॥
في تلك المعركة العظيمة، أيها الملك، لم يستطع جنود ابن بانڤو النظر إلى ملك الكورو المتوهج كالشمس.
7.154.39
ततो युधिष्ठिरो राजा कुपितो राजसत्तम ।
अभ्यधावत्कुरुपतिं तव पुत्रं जिघांसया ॥ ७.१५४.३९ ॥
ثم، أيها خير الملوك، اندفع الملك يودهيشثيرا الغاضب نحو سيد الكورو، ابنك، راغبًا في قتله.
7.154.40
तावुभौ युधि कौरव्यौ समीयतुररिन्दमौ ।
स्वार्थहेतोः पराक्रान्तौ दुर्योधनयुधिष्ठिरौ ॥ ७.१५४.४० ॥
في المعركة التقى ذانك الكوراڤيان، قاهرا الأعداء، دورودهانا ويودهيشثيرا، يجاهد كل منهما بشجاعة لأجل غايته.
7.154.41
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णं ध्वजं चिच्छेद चेषुणा ॥ ७.१५४.४१ ॥
ثم طعنه دورودهانا الغاضب بسرعة بعشرة سهام ذات عقد منحنية، وقطع راية بسهم واحد.
7.154.42
इन्द्रसेनं त्रिभिश्चैव ललाटे जघ्निवान्नृप ।
सारथिं दयितं राज्ञः पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१५४.४२ ॥
أيها الملك، ضرب إندراسينا في جبينه بثلاثة سهام — ذلك السائق الحبيب للملك البانداڤي الكريم النفس.
7.154.43
धनुश्च पुनरन्येन चकर्तास्य महारथः ।
चतुर्भिश्चतुरश्चैव बाणैर्विव्याध वाजिनाः ॥ ७.१५४.४३ ॥
فقطع ذلك المحارب العظيم قوسه مرة أخرى بسهم آخر، وطعن خيوله الأربعة بأربعة أسهم.
7.154.44
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धो निमेषादिव कार्मुकम् ।
अन्यदादाय वेगेन कौरवं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५४.४४ ॥
عندئذ غضب يudhiṣṭhira فأخذ في لحظة قوسًا آخر وصدّ الكوراڤي بسرعة.
7.154.45
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्रुक्मपृष्ठं महद्धनुः ।
भल्लाभ्यां पण्डवो ज्येष्ठस्त्रिधा चिच्छेद मारिष ॥ ७.१५४.४५ ॥
يا سيدي، بينما كان يضرب أولئك الأعداء، قطع الباندافي الأكبر قوسه العظيم ذا الظهر الذهبي إلى ثلاثة أجزاء بسهمين من نوع بهلّا.
7.154.46
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शितैः शरैः ।
मर्म भित्त्वा तु ते सर्वे संलग्नाः क्षितिमाविशन् ॥ ७.१५४.४६ ॥
طعنه جيدًا بعشرة أسلحة حادة ومصوّبة بإتقان؛ وبعد أن اخترقت مواضعه الحيوية علقت كلها ودخلت الأرض.
7.154.47
ततः परिवृता योधाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
वृत्रेण सह युध्यन्तं यद्वद्देवाः शतक्रतुम् ॥ ७.१५४.४७ ॥
ثم أحاط المحاربون المحاصَرون بيوديشتيرا، كما أحاطت الآلهة بشاتاكراتو (إندرا) وهو يقاتل فريتْرا.
7.154.48
ततो युधिष्ठिरो राजा तव पुत्रस्य मारिष ।
शरं च सूर्यरश्म्याभमत्युग्रमनिवारणम्।
हा हतोऽसीति राजानमुक्त्वाऽमुञ्चद्युधिष्ठिरः ॥ ७.१५४.४८ ॥
يا سيدي، عندئذٍ قال الملك يوديشتيرا للملك: «آه، لقد سقطت!»، ثم أطلق سهمًا يلمع كأشعة الشمس، شديد الضراوة لا يُردّ.
7.154.49
स तेनाकर्णमुक्तेन विद्धो बाणेन कौरवः ।
निषसाद रथोपस्थे भृशं सम्मूढचेतनः ॥ ७.१५४.४९ ॥
أُصيب الكوروي بذلك السهم المشدود حتى الأذن، فاضطرب وعيه كثيراً، وجلس على أرضية العربة.
7.154.50
ततः पाञ्चाल्यसेनानां भृशमासीद्रवो महान् ।
हतो राजेति राजेन्द्र मुदितानां समन्ततः ॥ ७.१५४.५० ॥
فعلا في جيوش البانجالا ضجيج عظيم: «قُتل الملك!» يا سيد الملوك، صاح بذلك الفرحون من كل جانب.
7.154.51
बाणशब्दरवश्चोग्रः शुश्रुवे तत्र मारिष ।
अथ द्रोणो द्रुतं तत्र प्रत्यदृश्यत संयुगे ॥ ७.१५४.५१ ॥
وسُمع هناك هدير السهام المرعب، يا نبيل؛ ثم ظهر دْرونا مسرعاً هناك في المعركة.
7.154.52
हृष्टो दुर्योधनश्चापि दृढमादाय कार्मुकम् ।
तिष्ठतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१५४.५२ ॥
وانطلق دُرْيودهانا المبتهج أيضاً، ممسكاً بقوسه الصلب، نحو ملك البانداوا صائحاً: «قف، قف!»
7.154.53
प्रत्युद्ययुस्तं त्वरिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ।
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्कुरुसत्तमम्।
चण्डवातः समुद्वूतो मेघानम्बुमुचो यथा ॥ ७.१५४.५३ ॥
انطلق البانچالا، المتلهفون إلى النصر، مسرعين للقائه؛ فصدّهم دْرونا، راغباً في حماية خير الكوروويين، كما تصدّ ريحٌ عاتية هبّت السحبَ الحاملة للماء.
7.154.54
ततो राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भूरिवर्धनः ।
तावकानां परेषां च समेतानां युयुत्सया ॥ ७.१५४.५४ ॥
ثم، أيها الملك، نشبت معركة عظيمة تزداد اتساعاً بين رجالك والآخرين، المجتمعين بدافع الرغبة في القتال.