મહાભારત · અધ્યાય 7.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.154.1
तदुदीर्णं रथाश्वौघं बलं तव जनाधिप ।
पाण्डुसेनामतिक्रम्य योधयामास सर्वतः ॥ ७.१५४.१ ॥
હે જનાધિપ, તમારું રથ અને અશ્વોનું ઊછળતું એ સૈન્ય પાંડવસેનાને વટાવીને ચોમેર યુદ્ધ કરવા લાગ્યું.
7.154.2
पाञ्चालाः कुरवश्चैव योधयन्तः परस्परम् ।
यमराष्ट्राय महते परलोकाय दीक्षिताः ॥ ७.१५४.२ ॥
પાંચાલો અને કુરુઓ એકબીજા સાથે લડતાં મહાન યમરાષ્ટ્ર નામના પરલોક માટે દીક્ષિત થયા.
7.154.3
शूराः शूरैः समागम्य शरतोमरशक्तिभिः ।
विव्यधुः समरेऽन्योन्यं निन्युश्चैव यमक्षयम् ॥ ७.१५४.३ ॥
શૂરાઓ શૂરાઓ સાથે ભિડાઈ, બાણ, તોમર અને શક્તિઓથી યુદ્ધમાં એકબીજાને વીંધીને યમલોક મોકલ્યા.
7.154.4
रथिनां रथिभिः सार्धं रुधिरस्रावदारुणम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ७.१५४.४ ॥
રથીઓ રથીઓ સાથે લોહીના પ્રવાહોથી ભયાનક મહાયુદ્ધ શરૂ થયું; તેઓ એકબીજા પર પ્રહાર કરતા હતા.
7.154.5
वारणाश्च महाराज समासाद्य परस्परम् ।
विषाणैर्दारयामासुः सुसङ्क्रुद्धा मदोत्कटाः ॥ ७.१५४.५ ॥
હે મહારાજ, મદોન્મત્ત અને અત્યંત ક્રોધિત હાથીઓ એકબીજા સામે આવીને દાંતોથી એકબીજાને ફાડવા લાગ્યા.
7.154.6
हयारोहान्हयारोहाः प्रासशक्तिपरश्वथैः ।
बिभिदुस्तुमुले युद्धे प्रार्थयन्तो महद्यशः ॥ ७.१५४.६ ॥
અશ્વારોહીઓએ અશ્વારોહીઓને ભાલા, શક્તિ અને પરશુઓથી ભયંકર યુદ્ધમાં વીંધ્યા, મહાન યશની ઇચ્છાથી.
7.154.7
पत्तयश्च महाबाहो शतशः शस्त्रपाणयः ।
अन्योन्यमार्दयन्राजन्नित्यं यत्ताः पराक्रमे ॥ ७.१५४.७ ॥
હે મહાબાહો, સેંકડો પગપાળા સૈનિકો હાથમાં શસ્ત્રો લઈને, હે રાજન્, પરાક્રમમાં સદા પ્રયત્નશીલ રહીને એકબીજાને પીડતા હતા.
7.154.8
गोत्राणां नामधेयानां कुलानां चैव मारिष ।
श्रवणाद्धि विजानीमः पाञ्चालान्कुरुभिः सह ॥ ७.१५४.८ ॥
હે મારિષ, ગોત્રો, નામો અને કુળો સાંભળીને જ અમે જાણીએ છીએ કે પાંચાલો કુરુઓ સાથે હતા.
7.154.9
तेऽन्योन्यं समरे योधाः शरशक्तिपरश्वथैः ।
प्रैषयन्परलोकाय विचरन्तो ह्यभीतवत् ॥ ७.१५४.९ ॥
તે યોદ્ધાઓ યુદ્ધમાં બાણો, શક્તિઓ અને પરશુઓ વડે એકબીજાને પરલોકે મોકલતા હતા, નિર્ભય હોય તેમ વિચરતા.
7.154.10
शरैर्दश दिशो राजंस्तेषां मुक्तैः सहस्रशः ।
न भ्राजन्ते यथा पूर्वं भास्करस्य च नाशनात् ॥ ७.१५४.१० ॥
હે રાજન્, તેમના હજારો છોડેલા બાણોથી દસેય દિશાઓ પહેલાની જેમ ચમકતી ન રહી, સૂર્ય અસ્ત થયા પછીની જેમ.
7.154.11
तथा प्रयुध्यमानेषु पाण्डवेयेषु भारत ।
दुर्योधनो महाराज व्यवागाहत तद्बलम् ॥ ७.१५४.११ ॥
હે ભારત, પાંડવપુત્રો આ રીતે યુદ્ધ કરતા હતા ત્યારે, હે મહારાજ, દુર્યોધન એ સેનામાં પ્રવેશ્યો.
7.154.12
सैन्धवस्य वधेनैव भृशं दुःखसमन्वितः ।
मर्तव्यमिति संचिन्त्य प्राविशच्च द्विषद्बलम् ॥ ७.१५४.१२ ॥
સૈંધવના વધથી જ અત્યંત દુઃખી થઈને, 'મરવું જ છે' એમ વિચારી તે શત્રુસેનામાં પ્રવેશ્યો.
7.154.13
नादयन्रथघोषेण कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
अभ्यवर्तत पुत्रस्ते पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१५४.१३ ॥
રથોના ઘોષથી પૃથ્વીને કંપાવતો તમારો પુત્ર પાંડવોની સેના પર ધસી ગયો.
7.154.14
स सन्निपातस्तुमुलस्तस्य तेषां च भारत ।
अभवत्सर्वसैन्यानामभावकरमो महान् ॥ ७.१५४.१४ ॥
હે ભરતવંશી, તેની અને તેમની વચ્ચેની એ અથડામણ ભયંકર થઈ; સર્વ સેનાઓ માટે તે મહાવિનાશક બની.
7.154.15
तथा हतेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१५४.१५ ॥
હે સૂત, આમ સેનાઓ હણાઈ ગઈ અને તે પોતે સંકટમાં આવ્યો ત્યારે, શું દુર્યોધને યુદ્ધમાંથી પીઠ ફેરવી નહીં?
7.154.16
एकस्य च बहुनां च सन्निपातो महानभूत् ।
विशेषतो हि नृपतेर्विषमं प्रतिभाति मे ॥ ७.१५४.१६ ॥
એક અને અનેકો વચ્ચે મોટી અથડામણ થઈ; ખાસ કરીને રાજા માટે તે મને વિષમ લાગે છે.
7.154.17
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो रक्ष्यो लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१५४.१७ ॥
અત્યંત સુખમાં ઉછરેલો, જગતનો રક્ષક અને સ્વામી એવો તે, એકલો અનેકોનો સામનો કરીને શું પીઠ ફેરવી ન હતી?
7.154.18
द्रोणः कर्णः कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
नावारयन्कथं युद्धे राजानं राज्यकाङ्क्षिणः ॥ ७.१५४.१८ ॥
દ્રોણ, કર્ણ, કૃપ અને સાત્વત કૃતવર્મા — રાજ્યની ઇચ્છા રાખનાર રાજાને યુદ્ધમાં તેઓએ કેમ રોક્યો નહીં?
7.154.19
सर्वोपायैर्हि युद्धेषु रक्षितव्यो महीपतिः ।
एषा नीतिः परा युद्धे दृष्टा तत्र मनीषिभिः ॥ ७.१५४.१९ ॥
યુદ્ધોમાં સર્વ ઉપાયોથી રાજાનું રક્ષણ કરવું જોઈએ. યુદ્ધમાં આ જ શ્રેષ્ઠ નીતિ બુદ્ધિમાનોએ જોઈ છે.
7.154.20
प्रविष्टे वै मम सुते परेषां वै महद्बलम् ।
मामका रथिनां श्रेष्ठाः किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१५४.२० ॥
મારો પુત્ર શત્રુઓની મહાસેનામાં પ્રવેશ્યો ત્યારે મારા રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ વીરોએ શું કર્યું, સંજય?
7.154.21
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं पुत्रस्य तव भारत ।
एकस्य च बहूनां च शृणु मे ब्रुवतो ध्रुवम् ॥ ७.१५४.२१ ॥
હે રાજન, હે ભરતવંશી, તમારા પુત્રનું એ યુદ્ધ અદ્ભુત હતું—એકની સામે અનેક. હું નિશ્ચયપૂર્વક જે કહું છું તે સાંભળો.
7.154.22
द्रोणेन वार्यमाणोऽसौ कर्णेन च कृपेण च ।
प्राविशत्पाण्डवीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१५४.२२ ॥
દ્રોણ, કર્ણ અને કૃપે રોક્યા છતાં તે પાંડવસેનામાં પ્રવેશ્યો—મકર સાગરમાં પ્રવેશે તેમ.
7.154.23
किरन्निषुसहस्राणि तत्रतत्र तथातथा ।
पाञ्चालान्पाण्डवांश्चैव विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.२३ ॥
હજારો બાણ વરસાવતાં, અહીં-તહીં, દરેક રીતે, પાંચાલો અને પાંડવોને તીક્ષ્ણ બાણોથી વીંધી નાખ્યા.
7.154.24
यथोदयगतः सूर्यो रश्मिभिर्नाशयेत्तमः ।
तथा पुत्रस्तव बलं नाशयत्तन्महाबलः ॥ ७.१५४.२४ ॥
ઉદય પામેલો સૂર્ય કિરણોથી અંધકાર નાશ કરે તેમ, તમારા મહાબળવાન પુત્રે તે સેનાનો નાશ કર્યો.
7.154.25
यथा मध्यन्दिने सूर्यं प्रतपन्तं गभस्तिभिः ।
तथा तव सुतं मध्ये प्रतपन्तं शरार्चिभिः।
न शेकुर्भारतं युद्धे पाण्डवाः समुदीक्षितुम् ॥ ७.१५४.२५ ॥
મધ્યાહ્ને સૂર્ય પોતાનાં કિરણોથી તપે છે, તેમ તમારો પુત્ર યુદ્ધની મધ્યમાં બાણોની જ્વાળાઓથી તપતો હતો; પાંડવો યુદ્ધમાં ભારતને જોઈ શક્યા નહિ.
7.154.26
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
पर्यधावन्त पाञ्चाला वध्यमाना महात्मना ॥ ७.१५४.२६ ॥
શત્રુઓને જીતવાનો ઉત્સાહ ગુમાવી, ભાગી જવા તત્પર થઈ, મહાત્માથી વધ પામતા પાંચાલો ચારે તરફ દોડ્યા.
7.154.27
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैस्तव पुत्रेण धन्विना ।
अर्द्यमानाः शरैस्तूर्णं न्यपतन्पाण्डुसैनिकाः ॥ ७.१५४.२७ ॥
સોનેરી પીંછાં અને ચમકતા અગ્ર ભાગવાળા બાણોથી તમારા ધનુર્ધર પુત્રે પીડેલા પાંડવ સૈનિકો તરત જ પડી ગયા.
7.154.28
व्यद्रवंश्च भयाद्योधा दृष्ट्वा तं परमाहवे ।
व्यात्ताननमिव प्राप्तमन्तकं प्राणहारिणम् ॥ ७.१५४.२८ ॥
મહાયુદ્ધમાં તેને જોઈને યોદ્ધાઓ ભયથી ભાગ્યા; મોં ખોલીને પ્રાણ હરનાર મૃત્યુ આવી પહોંચ્યું હોય તેમ તે દેખાયો.
7.154.29
न तादृशं रमे कर्म कृतवन्तस्तु तावकाः ।
यादृशं कृतवान्राजा पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१५४.२९ ॥
હે પ્રજાપતિ! તમારા માણસોએ આવું કર્મ ક્યારેય કર્યું નથી; તમારા પુત્ર રાજાએ જેવું કર્યું તેમાં મને આનંદ નથી.
7.154.30
पुत्रेण तव सा सेना पाण्डवी मथिता रणे ।
नलिनी द्विरदेनेव समन्तात्फुल्लपङ्कजा ॥ ७.१५४.३० ॥
ખીલેલાં કમળોથી ભરેલા સરોવરને હાથી ચારે તરફથી મથી નાખે તેમ તમારા પુત્રે યુદ્ધમાં પાંડવ સેનાને મથી નાખી.
7.154.31
क्षीणतोयानिलार्काभ्यां हतत्विडिव पद्मिनी ।
बभूव पाण्डवी सेना तव पुत्रस्य तेजसा ॥ ७.१५४.३१ ॥
પાણી સુકાઈ, પવન અને સૂર્યથી તેજ ગુમાવેલા કમળસરોવરની જેમ, તમારા પુત્રના તેજથી પાંડવસેના નિસ્તેજ થઈ.
7.154.32
पाण्डुसेनां हतां दृष्ट्वा तव पुत्रेण भारत ।
भीमसेनपुरोगास्तु पाञ्चालाः समुपाद्रवन् ॥ ७.१५४.३२ ॥
હે ભારત! તમારા પુત્ર દ્વારા પાંડવસેના હણાયેલી જોઈને, ભીમસેનને આગળ રાખીને પાંચાલો ધસી આવ્યા.
7.154.33
स भीमसेनं दशभिर्माद्रीपुत्रौ त्रिभिस्त्रिभिः ।
विराटद्रुपदौ षड्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ॥ ७.१५४.३३ ॥
તેણે ભીમસેનને દસ બાણથી, માદ્રીના બંને પુત્રોને ત્રણ-ત્રણ બાણથી, વિરાટ અને દ્રુપદને છ-છ બાણથી અને શિખંડીને સો બાણથી વીંધ્યા.
7.154.34
धृष्टद्युम्नं च सप्तत्या धर्मपुत्रं च सप्तभिः ।
केकयांश्चैव चेदींश्च बहुभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.३४ ॥
તેણે ધૃષ્ટદ્યુમ્નને સિત્તેર બાણથી, ધર્મપુત્રને સાત બાણથી, કેકયો અને ચેદિઓને અનેક તીક્ષ્ણ બાણોથી વીંધ્યા.
7.154.35
सात्वतं पञ्चभिर्विद्धा द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
घटोत्कचं च समरे विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.१५४.३५ ॥
સાત્વત (સાત્યકિ)ને પાંચ બાણથી, દ્રૌપદીના પુત્રોને ત્રણ-ત્રણ બાણથી, અને ઘટોત્કચને યુદ્ધમાં વીંધીને તે સિંહની જેમ ગર્જ્યો.
7.154.36
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च महारणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१५४.३६ ॥
મહાયુદ્ધમાં તેણે સેંકડો અન્ય યોદ્ધાઓ અને હાથીઓ સહિત ઉગ્ર બાણોથી કાપી નાખ્યા—ક્રોધિત યમ પ્રજાઓનો સંહાર કરે તેમ.
7.154.37
सा तेन पाण्डवी सेना वध्यमाना शिलीमुखैः ।
तव पुत्रेण सङ्ग्रामे विदुद्राव नराधिप ॥ ७.१५४.३७ ॥
હે નરાધિપ, તમારા પુત્ર દ્વારા યુદ્ધમાં બાણોથી મારાયેલી તે પાંડવ સેના ચારે દિશામાં ભાગી ગઈ.
7.154.38
तं तपन्तमिवादित्यं कुरुराजं महाहवे ।
नाशकन्वीक्षितुं राजन्पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ७.१५४.३८ ॥
હે રાજન્, તે મહાયુદ્ધમાં સૂર્યની જેમ તપતા કુરુરાજને પાંડુપુત્રના સૈનિકો જોઈ શક્યા નહીં.
7.154.39
ततो युधिष्ठिरो राजा कुपितो राजसत्तम ।
अभ्यधावत्कुरुपतिं तव पुत्रं जिघांसया ॥ ७.१५४.३९ ॥
ત્યારે હે રાજશ્રેષ્ઠ, ક્રોધિત રાજા યુધિષ્ઠિર વધની ઇચ્છાથી કુરુપતિ, તમારા પુત્ર તરફ ધસી ગયા.
7.154.40
तावुभौ युधि कौरव्यौ समीयतुररिन्दमौ ।
स्वार्थहेतोः पराक्रान्तौ दुर्योधनयुधिष्ठिरौ ॥ ७.१५४.४० ॥
યુદ્ધમાં તે બંને કૌરવો, શત્રુઓનું દમન કરનારા, પોતાના સ્વાર્થ માટે પરાક્રમ દાખવતા દુર્યોધન અને યુધિષ્ઠિર સામસામે ભટકાયા.
7.154.41
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णं ध्वजं चिच्छेद चेषुणा ॥ ७.१५४.४१ ॥
ત્યારે ક્રોધિત દુર્યોધને વળેલી ગાંઠોવાળા બાણોથી દસ બાણોથી ઝડપથી તેમને વીંધ્યા અને એક બાણથી તેમનો ધ્વજ કાપી નાખ્યો.
7.154.42
इन्द्रसेनं त्रिभिश्चैव ललाटे जघ्निवान्नृप ।
सारथिं दयितं राज्ञः पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१५४.४२ ॥
હે નૃપ, ત્રણ બાણોથી ઇન્દ્રસેનના કપાળ પર પ્રહાર કર્યો — જે મહાત્મા પાંડવ રાજાના પ્રિય સારથિ હતા.
7.154.43
धनुश्च पुनरन्येन चकर्तास्य महारथः ।
चतुर्भिश्चतुरश्चैव बाणैर्विव्याध वाजिनाः ॥ ७.१५४.४३ ॥
તે મહારથીએ બીજા બાણથી તેનું ધનુષ્ય ફરી કાપ્યું અને ચાર બાણોથી તેના ચારેય ઘોડાઓને વીંધ્યા.
7.154.44
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धो निमेषादिव कार्मुकम् ।
अन्यदादाय वेगेन कौरवं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५४.४४ ॥
ત્યારે ક્રોધિત યુધિષ્ઠિરે ક્ષણવારમાં બીજું ધનુષ્ય લઈ વેગથી કૌરવને રોક્યો.
7.154.45
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्रुक्मपृष्ठं महद्धनुः ।
भल्लाभ्यां पण्डवो ज्येष्ठस्त्रिधा चिच्छेद मारिष ॥ ७.१५४.४५ ॥
હે મારિષ! તે શત્રુઓને પ્રહાર કરતો હતો ત્યારે જ્યેષ્ઠ પાંડવે બે ભલ્લો વડે તેનું સુવર્ણપૃષ્ઠ મહાન ધનુષ્ય ત્રણ ટુકડામાં કાપી નાખ્યું.
7.154.46
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शितैः शरैः ।
मर्म भित्त्वा तु ते सर्वे संलग्नाः क्षितिमाविशन् ॥ ७.१५४.४६ ॥
તેણે તેને દસ તીક્ષ્ણ, યોગ્ય અસ્ત્રોથી સારી રીતે વીંધ્યો; મર્મસ્થાનોને ભેદીને તે બધાં બાણ ખૂંપીને ધરતીમાં પેસી ગયાં.
7.154.47
ततः परिवृता योधाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
वृत्रेण सह युध्यन्तं यद्वद्देवाः शतक्रतुम् ॥ ७.१५४.४७ ॥
ત્યારે ઘેરાયેલા યોદ્ધાઓએ યુધિષ્ઠિરને ઘેરી લીધા, જેમ દેવોએ વૃત્ર સાથે લડતા શતક્રતુ (ઇન્દ્ર)ને ઘેરી લીધા હતા.
7.154.48
ततो युधिष्ठिरो राजा तव पुत्रस्य मारिष ।
शरं च सूर्यरश्म्याभमत्युग्रमनिवारणम्।
हा हतोऽसीति राजानमुक्त्वाऽमुञ्चद्युधिष्ठिरः ॥ ७.१५४.४८ ॥
હે મારિષ! ત્યારે રાજા યુધિષ્ઠિરે સૂર્યકિરણ જેવો ઝળહળતો, અતિ ઉગ્ર અને અનિવાર્ય એવો બાણ — 'અરેરે, તું હણાયો!' એમ રાજાને કહીને — છોડ્યો.
7.154.49
स तेनाकर्णमुक्तेन विद्धो बाणेन कौरवः ।
निषसाद रथोपस्थे भृशं सम्मूढचेतनः ॥ ७.१५४.४९ ॥
કાન સુધી ખેંચીને છોડેલા તે બાણથી વીંધાયેલો તે કૌરવ અત્યંત મૂર્છિત ચેતનાએ રથની બેઠક પર બેસી ગયો.
7.154.50
ततः पाञ्चाल्यसेनानां भृशमासीद्रवो महान् ।
हतो राजेति राजेन्द्र मुदितानां समन्ततः ॥ ७.१५४.५० ॥
ત્યારે પાંચાલ સેનાઓમાં મહાન કોલાહલ ઊઠ્યો — 'રાજા હણાયો!' એમ, હે રાજેન્દ્ર, ચારે બાજુ હર્ષિત લોકો બોલ્યા.
7.154.51
बाणशब्दरवश्चोग्रः शुश्रुवे तत्र मारिष ।
अथ द्रोणो द्रुतं तत्र प्रत्यदृश्यत संयुगे ॥ ७.१५४.५१ ॥
ત્યાં બાણોના શબ્દનો ભયંકર ગર્જનાટ સંભળાયો, હે મારિષ; ત્યારે દ્રોણ ઝડપથી યુદ્ધમાં ત્યાં દેખાયા.
7.154.52
हृष्टो दुर्योधनश्चापि दृढमादाय कार्मुकम् ।
तिष्ठतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१५४.५२ ॥
હર્ષિત દુર્યોધને પણ મજબૂત ધનુષ ઉપાડીને, 'ઊભો રહે, ઊભો રહે!' કહેતાં પાંડવ રાજા તરફ દોડ્યો.
7.154.53
प्रत्युद्ययुस्तं त्वरिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ।
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्कुरुसत्तमम्।
चण्डवातः समुद्वूतो मेघानम्बुमुचो यथा ॥ ७.१५४.५३ ॥
જયની લાલસા ધરાવતા પાંચાલો ઝડપથી તેની સામે દોડ્યા; કુરુશ્રેષ્ઠની રક્ષા ઇચ્છતા દ્રોણે તેમને રોક્યા, જેમ પ્રચંડ પવન ઊઠીને જળ વરસાવતા મેઘોને રોકે.
7.154.54
ततो राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भूरिवर्धनः ।
तावकानां परेषां च समेतानां युयुत्सया ॥ ७.१५४.५४ ॥
ત્યારે, હે રાજન્, તમારા અને શત્રુઓ વચ્ચે, યુદ્ધની ઇચ્છાથી એકઠા થયેલા યોદ્ધાઓ વચ્ચે, એક મહાન સંગ્રામ થયો જે અત્યંત વધ્યો.