Mahābhārata · Adhyāya 7.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.154.1
तदुदीर्णं रथाश्वौघं बलं तव जनाधिप ।
पाण्डुसेनामतिक्रम्य योधयामास सर्वतः ॥ ७.१५४.१ ॥
Da drang dein Heer, überflutet von Streitwagen und Pferden, über das Pāṇḍava-Heer hinaus und kämpfte nach allen Seiten, o Herr der Menschen.
7.154.2
पाञ्चालाः कुरवश्चैव योधयन्तः परस्परम् ।
यमराष्ट्राय महते परलोकाय दीक्षिताः ॥ ७.१५४.२ ॥
Die Pāñcāla und die Kuru, im Kampf gegeneinander, wurden für das große Reich Yamas geweiht, die andere Welt.
7.154.3
शूराः शूरैः समागम्य शरतोमरशक्तिभिः ।
विव्यधुः समरेऽन्योन्यं निन्युश्चैव यमक्षयम् ॥ ७.१५४.३ ॥
Helden trafen auf Helden und durchbohrten einander im Kampf mit Pfeilen, Tomaras und Speeren, und sie schickten sich zur Wohnstatt Yamas.
7.154.4
रथिनां रथिभिः सार्धं रुधिरस्रावदारुणम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ७.१५४.४ ॥
Zwischen Wagenkämpfern und Wagenkämpfern begann eine große Schlacht, schrecklich durch Ströme von Blut, während sie einander schlugen.
7.154.5
वारणाश्च महाराज समासाद्य परस्परम् ।
विषाणैर्दारयामासुः सुसङ्क्रुद्धा मदोत्कटाः ॥ ७.१५४.५ ॥
Und die Elefanten, o großer König, trafen aufeinander, rasend vor Zorn und wild im Brunstrausch, und zerrissen einander mit den Stoßzähnen.
7.154.6
हयारोहान्हयारोहाः प्रासशक्तिपरश्वथैः ।
बिभिदुस्तुमुले युद्धे प्रार्थयन्तो महद्यशः ॥ ७.१५४.६ ॥
Reiter durchbohrten Reiter mit Wurfspeeren, Lanzen und Äxten im tosenden Kampf, da sie nach großem Ruhm verlangten.
7.154.7
पत्तयश्च महाबाहो शतशः शस्त्रपाणयः ।
अन्योन्यमार्दयन्राजन्नित्यं यत्ताः पराक्रमे ॥ ७.१५४.७ ॥
O Mächtigarmiger, Hunderte von Fußsoldaten mit Waffen in den Händen, o König, stets eifrig im Heldenmut, bedrängten einander.
7.154.8
गोत्राणां नामधेयानां कुलानां चैव मारिष ।
श्रवणाद्धि विजानीमः पाञ्चालान्कुरुभिः सह ॥ ७.१५४.८ ॥
O Ehrwürdiger, nur durch das Hören von Geschlechtern, Namen und Familien wissen wir, dass die Pāñcālas mit den Kurus vereint waren.
7.154.9
तेऽन्योन्यं समरे योधाः शरशक्तिपरश्वथैः ।
प्रैषयन्परलोकाय विचरन्तो ह्यभीतवत् ॥ ७.१५४.९ ॥
Jene Krieger schickten einander im Kampf mit Pfeilen, Speeren und Streitäxten in die Welt jenseits, umherziehend, als fürchteten sie nichts.
7.154.10
शरैर्दश दिशो राजंस्तेषां मुक्तैः सहस्रशः ।
न भ्राजन्ते यथा पूर्वं भास्करस्य च नाशनात् ॥ ७.१५४.१० ॥
O König, die zehn Richtungen leuchteten durch die tausendfach abgeschossenen Pfeile nicht mehr wie zuvor, als wäre die Sonne verschwunden.
7.154.11
तथा प्रयुध्यमानेषु पाण्डवेयेषु भारत ।
दुर्योधनो महाराज व्यवागाहत तद्बलम् ॥ ७.१५४.११ ॥
O Nachkomme Bharatas, während die Pāṇḍava-Söhne so kämpften, o großer König, stürzte sich Duryodhana in jenes Heer.
7.154.12
सैन्धवस्य वधेनैव भृशं दुःखसमन्वितः ।
मर्तव्यमिति संचिन्त्य प्राविशच्च द्विषद्बलम् ॥ ७.१५४.१२ ॥
Von tiefem Kummer über den Tod des Saindhava erfüllt, dachte er: „Ich muss sterben“, und drang in das feindliche Heer ein.
7.154.13
नादयन्रथघोषेण कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
अभ्यवर्तत पुत्रस्ते पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१५४.१३ ॥
Mit dem Dröhnen der Streitwagen, als wolle er die Erde erschüttern, stürmte dein Sohn auf das Heer der Pāṇḍavas los.
7.154.14
स सन्निपातस्तुमुलस्तस्य तेषां च भारत ।
अभवत्सर्वसैन्यानामभावकरमो महान् ॥ ७.१५४.१४ ॥
O Bhārata, jener Zusammenstoß zwischen ihm und ihnen war tosend, und er wurde zu einem großen Verderben für alle Heere.
7.154.15
तथा हतेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१५४.१५ ॥
O Wagenlenker, als die Heere so erschlagen waren und er selbst in Not geriet, hat Duryodhana da nicht dem Kampf den Rücken gekehrt?
7.154.16
एकस्य च बहुनां च सन्निपातो महानभूत् ।
विशेषतो हि नृपतेर्विषमं प्रतिभाति मे ॥ ७.१५४.१६ ॥
Ein großer Zusammenstoß fand zwischen einem und vielen statt; und besonders für den König erscheint mir das ungleich.
7.154.17
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो रक्ष्यो लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१५४.१७ ॥
Er, der in größtem Wohlstand aufgewachsen war und die Welt schützen und beherrschen sollte — allein gegen viele, hat er da nie den Rücken gekehrt?
7.154.18
द्रोणः कर्णः कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
नावारयन्कथं युद्धे राजानं राज्यकाङ्क्षिणः ॥ ७.१५४.१८ ॥
Droṇa, Karṇa, Kṛpa und Kṛtavarman der Sātvata — wie haben sie den nach dem Königreich verlangenden König im Kampf nicht zurückgehalten?
7.154.19
सर्वोपायैर्हि युद्धेषु रक्षितव्यो महीपतिः ।
एषा नीतिः परा युद्धे दृष्टा तत्र मनीषिभिः ॥ ७.१५४.१९ ॥
In Schlachten muss der König mit allen Mitteln geschützt werden; dies ist die höchste Politik im Krieg, wie die Weisen gesehen haben.
7.154.20
प्रविष्टे वै मम सुते परेषां वै महद्बलम् ।
मामका रथिनां श्रेष्ठाः किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१५४.२० ॥
Als mein Sohn in das große Heer der Feinde eindrang, was taten dann die besten meiner Wagenkämpfer, Sañjaya?
7.154.21
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं पुत्रस्य तव भारत ।
एकस्य च बहूनां च शृणु मे ब्रुवतो ध्रुवम् ॥ ७.१५४.२१ ॥
O König, o Nachkomme Bharatas, der Kampf deines Sohnes war wunderbar: einer gegen viele. Höre, was ich dir gewiss berichte.
7.154.22
द्रोणेन वार्यमाणोऽसौ कर्णेन च कृपेण च ।
प्राविशत्पाण्डवीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१५४.२२ ॥
Obwohl Droṇa, Karṇa und Kṛpa ihn zurückhielten, drang er in das Heer der Pāṇḍava ein, wie ein Meeresungeheuer in den Ozean.
7.154.23
किरन्निषुसहस्राणि तत्रतत्र तथातथा ।
पाञ्चालान्पाण्डवांश्चैव विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.२३ ॥
Tausende Pfeile verstreuend, hierhin und dorthin, auf jede Weise, durchbohrte er die Pāñcāla und die Pāṇḍava mit scharfen Pfeilen.
7.154.24
यथोदयगतः सूर्यो रश्मिभिर्नाशयेत्तमः ।
तथा पुत्रस्तव बलं नाशयत्तन्महाबलः ॥ ७.१५४.२४ ॥
Wie die aufgehende Sonne mit ihren Strahlen die Finsternis vertreibt, so vernichtete dein mächtiger Sohn jenes Heer.
7.154.25
यथा मध्यन्दिने सूर्यं प्रतपन्तं गभस्तिभिः ।
तथा तव सुतं मध्ये प्रतपन्तं शरार्चिभिः।
न शेकुर्भारतं युद्धे पाण्डवाः समुदीक्षितुम् ॥ ७.१५४.२५ ॥
Wie die Mittagssonne mit ihren Strahlen brennt, so brannte dein Sohn inmitten der Schlacht mit den Flammen seiner Pfeile; die Pāṇḍavas konnten im Krieg den Bhārata nicht ansehen.
7.154.26
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
पर्यधावन्त पाञ्चाला वध्यमाना महात्मना ॥ ७.१५४.२६ ॥
Ohne Mut zum Sieg über die Feinde, nur auf Flucht bedacht, liefen die Pāñcālas nach allen Seiten, während der Großmütige sie erschlug.
7.154.27
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैस्तव पुत्रेण धन्विना ।
अर्द्यमानाः शरैस्तूर्णं न्यपतन्पाण्डुसैनिकाः ॥ ७.१५४.२७ ॥
Von den Pfeilen mit goldenen Federn und leuchtenden Spitzen deines bogenkundigen Sohnes rasch gequält, fielen die Krieger des Pāṇḍu-Heeres nieder.
7.154.28
व्यद्रवंश्च भयाद्योधा दृष्ट्वा तं परमाहवे ।
व्यात्ताननमिव प्राप्तमन्तकं प्राणहारिणम् ॥ ७.१५४.२८ ॥
Als sie ihn in der großen Schlacht sahen, flohen die Krieger in Furcht, als wäre der Tod, der Lebensräuber, mit offenem Rachen gekommen.
7.154.29
न तादृशं रमे कर्म कृतवन्तस्तु तावकाः ।
यादृशं कृतवान्राजा पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१५४.२९ ॥
O Herr der Menschen! Deine Leute haben nie eine solche Tat vollbracht, wie sie der König, dein Sohn, vollbracht hat; ich freue mich nicht daran.
7.154.30
पुत्रेण तव सा सेना पाण्डवी मथिता रणे ।
नलिनी द्विरदेनेव समन्तात्फुल्लपङ्कजा ॥ ७.१५४.३० ॥
Wie ein Elefant einen Lotusteich voller blühender Lotusse von allen Seiten aufwühlt, so wühlte dein Sohn das Pāṇḍava-Heer in der Schlacht auf.
7.154.31
क्षीणतोयानिलार्काभ्यां हतत्विडिव पद्मिनी ।
बभूव पाण्डवी सेना तव पुत्रस्य तेजसा ॥ ७.१५४.३१ ॥
Wie ein Lotusteich, dessen Wasser versiegt und dessen Glanz von Wind und Sonne vernichtet ist, so wurde das Heer der Pāṇḍavas durch den Glanz deines Sohnes glanzlos.
7.154.32
पाण्डुसेनां हतां दृष्ट्वा तव पुत्रेण भारत ।
भीमसेनपुरोगास्तु पाञ्चालाः समुपाद्रवन् ॥ ७.१५४.३२ ॥
O Bhārata, als sie das Heer der Pāṇḍavas von deinem Sohn erschlagen sahen, stürmten die Pāñcālas unter Führung Bhīmasenas vor.
7.154.33
स भीमसेनं दशभिर्माद्रीपुत्रौ त्रिभिस्त्रिभिः ।
विराटद्रुपदौ षड्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ॥ ७.१५४.३३ ॥
Er durchbohrte Bhīmasena mit zehn Pfeilen, die beiden Söhne Mādrīs mit je dreien, Virāṭa und Drupada mit je sechs und Śikhaṇḍin mit hundert.
7.154.34
धृष्टद्युम्नं च सप्तत्या धर्मपुत्रं च सप्तभिः ।
केकयांश्चैव चेदींश्च बहुभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.३४ ॥
Er durchbohrte Dhṛṣṭadyumna mit siebzig Pfeilen, den Sohn Dharmas (Yudhiṣṭhira) mit sieben und die Kekaya und Caidya mit vielen scharfen Pfeilen.
7.154.35
सात्वतं पञ्चभिर्विद्धा द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
घटोत्कचं च समरे विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.१५४.३५ ॥
Nachdem er Sātvata (Sātyaki) mit fünf Pfeilen, Draupadīs Söhne mit je dreien und Ghaṭotkaca im Kampf durchbohrt hatte, brüllte er wie ein Löwe.
7.154.36
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च महारणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१५४.३६ ॥
In der großen Schlacht schlug er mit grimmigen Pfeilen Hunderte anderer Krieger samt ihren Elefanten nieder, wie der zornige Tod, der die Geschöpfe vernichtet.
7.154.37
सा तेन पाण्डवी सेना वध्यमाना शिलीमुखैः ।
तव पुत्रेण सङ्ग्रामे विदुद्राव नराधिप ॥ ७.१५४.३७ ॥
Von Pfeilen getroffen durch deinen Sohn im Kampf, floh jenes Pāṇḍava-Heer nach allen Seiten, o Herr der Menschen.
7.154.38
तं तपन्तमिवादित्यं कुरुराजं महाहवे ।
नाशकन्वीक्षितुं राजन्पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ७.१५४.३८ ॥
In jener großen Schlacht, o König, konnten die Krieger von Pāṇḍus Sohn den Kuru-König, der wie die Sonne glühte, nicht ansehen.
7.154.39
ततो युधिष्ठिरो राजा कुपितो राजसत्तम ।
अभ्यधावत्कुरुपतिं तव पुत्रं जिघांसया ॥ ७.१५४.३९ ॥
Da stürmte, o Bester der Könige, der zornige König Yudhiṣṭhira auf den Herrn der Kuru, deinen Sohn, in der Absicht, ihn zu töten.
7.154.40
तावुभौ युधि कौरव्यौ समीयतुररिन्दमौ ।
स्वार्थहेतोः पराक्रान्तौ दुर्योधनयुधिष्ठिरौ ॥ ७.१५४.४० ॥
In der Schlacht trafen jene beiden Kaurava, Bezwinger der Feinde, Duryodhana und Yudhiṣṭhira, aufeinander, sich tapfer um ihrer eigenen Ziele willen mühend.
7.154.41
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णं ध्वजं चिच्छेद चेषुणा ॥ ७.१५४.४१ ॥
Da durchbohrte der zornige Duryodhana ihn rasch mit zehn Pfeilen mit gebogenen Gelenken und zerschnitt mit einem Pfeil sein Banner.
7.154.42
इन्द्रसेनं त्रिभिश्चैव ललाटे जघ्निवान्नृप ।
सारथिं दयितं राज्ञः पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१५४.४२ ॥
O König, mit drei Pfeilen traf er Indrasena an der Stirn — den geliebten Wagenlenker des großherzigen Pāṇḍava-Königs.
7.154.43
धनुश्च पुनरन्येन चकर्तास्य महारथः ।
चतुर्भिश्चतुरश्चैव बाणैर्विव्याध वाजिनाः ॥ ७.१५४.४३ ॥
Der große Streitwagenkämpfer zerschnitt ihm erneut den Bogen mit einem anderen Pfeil und durchbohrte seine vier Pferde mit vier Pfeilen.
7.154.44
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धो निमेषादिव कार्मुकम् ।
अन्यदादाय वेगेन कौरवं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५४.४४ ॥
Da ergriff Yudhiṣṭhira, zornentbrannt, im Nu einen anderen Bogen und hielt den Kaurava schnell auf.
7.154.45
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्रुक्मपृष्ठं महद्धनुः ।
भल्लाभ्यां पण्डवो ज्येष्ठस्त्रिधा चिच्छेद मारिष ॥ ७.१५४.४५ ॥
O Herr, während er jene Feinde schlug, zerschnitt der älteste Pāṇḍava seinen großen goldrückigen Bogen mit zwei Bhalla-Pfeilen in drei Stücke.
7.154.46
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शितैः शरैः ।
मर्म भित्त्वा तु ते सर्वे संलग्नाः क्षितिमाविशन् ॥ ७.१५४.४६ ॥
Er durchbohrte ihn gut mit zehn scharfen, wohlgezielten Geschossen; sie durchschlugen seine Lebenspunkte, blieben alle stecken und drangen in die Erde ein.
7.154.47
ततः परिवृता योधाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
वृत्रेण सह युध्यन्तं यद्वद्देवाः शतक्रतुम् ॥ ७.१५४.४७ ॥
Da umringten die Krieger, die ihn umgaben, Yudhiṣṭhira, so wie die Götter Śatakratu (Indra) umringten, als er mit Vṛtra kämpfte.
7.154.48
ततो युधिष्ठिरो राजा तव पुत्रस्य मारिष ।
शरं च सूर्यरश्म्याभमत्युग्रमनिवारणम्।
हा हतोऽसीति राजानमुक्त्वाऽमुञ्चद्युधिष्ठिरः ॥ ७.१५४.४८ ॥
O Herr, da ließ König Yudhiṣṭhira, dem König zurufend „Wehe, du bist niedergestreckt!“, einen Pfeil fliegen, der wie Sonnenstrahlen glänzte, überaus wild und unaufhaltsam.
7.154.49
स तेनाकर्णमुक्तेन विद्धो बाणेन कौरवः ।
निषसाद रथोपस्थे भृशं सम्मूढचेतनः ॥ ७.१५४.४९ ॥
Von jenem bis zum Ohr gespannten Pfeil durchbohrt, setzte sich der Kaurava, das Bewusstsein tief verwirrt, auf den Wagenboden nieder.
7.154.50
ततः पाञ्चाल्यसेनानां भृशमासीद्रवो महान् ।
हतो राजेति राजेन्द्र मुदितानां समन्ततः ॥ ७.१५४.५० ॥
Da erhob sich unter den Heeren der Pāñcāla ein gewaltiges Getöse: »Der König ist erschlagen!« — o Herr der Könige, von allen Seiten riefen es die Frohlockenden.
7.154.51
बाणशब्दरवश्चोग्रः शुश्रुवे तत्र मारिष ।
अथ द्रोणो द्रुतं तत्र प्रत्यदृश्यत संयुगे ॥ ७.१५४.५१ ॥
Dort ertönte das wilde Dröhnen des Pfeilschalls, o Edler; dann erschien Droṇa eilends dort im Kampf.
7.154.52
हृष्टो दुर्योधनश्चापि दृढमादाय कार्मुकम् ।
तिष्ठतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१५४.५२ ॥
Auch Duryodhana, frohlockend, ergriff seinen festen Bogen und stürmte, rufend »Halt, halt!«, auf den Pāṇḍava-König zu.
7.154.53
प्रत्युद्ययुस्तं त्वरिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ।
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्कुरुसत्तमम्।
चण्डवातः समुद्वूतो मेघानम्बुमुचो यथा ॥ ७.१५४.५३ ॥
Die Pāñcāla, gierig nach Sieg, eilten ihm entgegen; Droṇa, der den Besten der Kuru schützen wollte, hielt sie zurück, wie ein wilder aufgekommener Sturm die wasserspendenden Wolken aufhält.
7.154.54
ततो राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भूरिवर्धनः ।
तावकानां परेषां च समेतानां युयुत्सया ॥ ७.१५४.५४ ॥
Da, o König, entbrannte ein gewaltiger Kampf, der sich immer weiter steigerte, zwischen deinen Leuten und den anderen, zusammengekommen aus Kampflust.