மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.154.1
तदुदीर्णं रथाश्वौघं बलं तव जनाधिप ।
पाण्डुसेनामतिक्रम्य योधयामास सर्वतः ॥ ७.१५४.१ ॥
ஓ மன்னா, உமது தேர்களும் குதிரைகளும் நிறைந்த அந்தப் படை பாண்டவர் படையைக் கடந்து எல்லாப் பக்கங்களிலும் போரிட்டது.
7.154.2
पाञ्चालाः कुरवश्चैव योधयन्तः परस्परम् ।
यमराष्ट्राय महते परलोकाय दीक्षिताः ॥ ७.१५४.२ ॥
பாஞ்சாலர்களும் குருக்களும் ஒருவரோடொருவர் போரிட்டு, பெரிய யமலோகமாகிய மறுலோகத்திற்கென தீட்சை பெற்றவர்களாயினர்.
7.154.3
शूराः शूरैः समागम्य शरतोमरशक्तिभिः ।
विव्यधुः समरेऽन्योन्यं निन्युश्चैव यमक्षयम् ॥ ७.१५४.३ ॥
வீரர்கள் வீரர்களோடு மோதி, அம்புகளாலும் தோமரங்களாலும் சக்திகளாலும் போரில் ஒருவரையொருவர் துளைத்து யமலோகத்திற்கு அனுப்பினர்.
7.154.4
रथिनां रथिभिः सार्धं रुधिरस्रावदारुणम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ७.१५४.४ ॥
தேர்வீரர்கள் தேர்வீரர்களோடு இரத்த ஓட்டத்தால் பயங்கரமான பெரும் போர் தொடங்கியது; அவர்கள் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.154.5
वारणाश्च महाराज समासाद्य परस्परम् ।
विषाणैर्दारयामासुः सुसङ्क्रुद्धा मदोत्कटाः ॥ ७.१५४.५ ॥
மகாராஜாவே, மதம் கொண்ட மிகுந்த கோபமுள்ள யானைகள் ஒன்றையொன்று எதிர்கொண்டு தங்கள் தந்தங்களால் ஒன்றையொன்று கிழித்தன.
7.154.6
हयारोहान्हयारोहाः प्रासशक्तिपरश्वथैः ।
बिभिदुस्तुमुले युद्धे प्रार्थयन्तो महद्यशः ॥ ७.१५४.६ ॥
குதிரை வீரர்கள் குதிரை வீரர்களை ஈட்டிகளாலும் சக்திகளாலும் கோடரிகளாலும் பயங்கரப் போரில் துளைத்தனர், பெரும் புகழை விரும்பி.
7.154.7
पत्तयश्च महाबाहो शतशः शस्त्रपाणयः ।
अन्योन्यमार्दयन्राजन्नित्यं यत्ताः पराक्रमे ॥ ७.१५४.७ ॥
ஓ மகாபாகு, நூற்றுக்கணக்கான கால்படை வீரர்கள் கையில் ஆயுதங்களுடன், ஓ அரசே, வீரத்தில் எப்போதும் முயன்று ஒருவரையொருவர் வருத்திக் கொண்டிருந்தனர்.
7.154.8
गोत्राणां नामधेयानां कुलानां चैव मारिष ।
श्रवणाद्धि विजानीमः पाञ्चालान्कुरुभिः सह ॥ ७.१५४.८ ॥
ஓ மாரிஷ, கோத்திரங்கள், பெயர்கள், குலங்கள் ஆகியவற்றைக் கேட்டதன் மூலமே பாஞ்சாலர்கள் கௌரவர்களுடன் இருந்ததை நாங்கள் அறிவோம்.
7.154.9
तेऽन्योन्यं समरे योधाः शरशक्तिपरश्वथैः ।
प्रैषयन्परलोकाय विचरन्तो ह्यभीतवत् ॥ ७.१५४.९ ॥
அந்த வீரர்கள் போர்க்களத்தில் அம்புகள், ஈட்டிகள், கோடரிகளால் ஒருவரையொருவர் மறுலோகத்திற்கு அனுப்பிக் கொண்டு, அஞ்சாதவர்கள் போல் திரிந்தனர்.
7.154.10
शरैर्दश दिशो राजंस्तेषां मुक्तैः सहस्रशः ।
न भ्राजन्ते यथा पूर्वं भास्करस्य च नाशनात् ॥ ७.१५४.१० ॥
ஓ அரசே, அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் எய்த அம்புகளால் பத்துத் திசைகளும் முன்பு சூரியன் இருந்தபோது போல் ஒளிரவில்லை, சூரியன் மறைந்ததுபோல்.
7.154.11
तथा प्रयुध्यमानेषु पाण्डवेयेषु भारत ।
दुर्योधनो महाराज व्यवागाहत तद्बलम् ॥ ७.१५४.११ ॥
ஓ பாரதனே, பாண்டவர்கள் இவ்வாறு போரிடுகையில், ஓ மகாராஜா, துரியோதனன் அந்தப் படையுக்குள் புகுந்தான்.
7.154.12
सैन्धवस्य वधेनैव भृशं दुःखसमन्वितः ।
मर्तव्यमिति संचिन्त्य प्राविशच्च द्विषद्बलम् ॥ ७.१५४.१२ ॥
சைந்தவன் கொல்லப்பட்டதாலேயே மிகவும் துக்கமடைந்தவன், 'சாக வேண்டியதுதான்' என்று எண்ணி, எதிரிப் படைக்குள் புகுந்தான்.
7.154.13
नादयन्रथघोषेण कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
अभ्यवर्तत पुत्रस्ते पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.१५४.१३ ॥
தேர்களின் முழக்கத்தால் பூமியை நடுங்கச் செய்தபடி உங்கள் மகன் பாண்டவர்களின் படையை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.154.14
स सन्निपातस्तुमुलस्तस्य तेषां च भारत ।
अभवत्सर्वसैन्यानामभावकरमो महान् ॥ ७.१५४.१४ ॥
பாரதனே, அவனுக்கும் அவர்களுக்கும் நடந்த அந்த மோதல் பெரும் கலக்கமானதாக இருந்தது; அனைத்துப் படைகளுக்கும் அது பெரும் அழிவைத் தந்தது.
7.154.15
तथा हतेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम् ॥ ७.१५४.१५ ॥
சூதனே, இவ்வாறு படைகள் அழிந்து, அவனே துயரத்தில் சிக்கியபோதும், துரியோதனன் போரிலிருந்து முதுகு காட்டி ஓடவில்லையா?
7.154.16
एकस्य च बहुनां च सन्निपातो महानभूत् ।
विशेषतो हि नृपतेर्विषमं प्रतिभाति मे ॥ ७.१५४.१६ ॥
ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் இடையே பெரும் மோதல் நடந்தது; குறிப்பாக அரசனுக்கு இது சமமற்றதாகத் தோன்றுகிறது.
7.154.17
सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो रक्ष्यो लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.१५४.१७ ॥
மிகுந்த சுகத்தில் வளர்ந்தவனும், உலகைக் காக்க வேண்டியவனும், தலைவனுமான அவன், தனியாக பலரை எதிர்கொண்டபோது முதுகு காட்டினானோ?
7.154.18
द्रोणः कर्णः कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
नावारयन्कथं युद्धे राजानं राज्यकाङ्क्षिणः ॥ ७.१५४.१८ ॥
துரோணரும், கர்ணரும், கிருபரும், சாத்வதனான கிருதவர்மாவும் போரில் அரசை விரும்பிய அரசனை எவ்வாறு தடுக்கவில்லை?
7.154.19
सर्वोपायैर्हि युद्धेषु रक्षितव्यो महीपतिः ।
एषा नीतिः परा युद्धे दृष्टा तत्र मनीषिभिः ॥ ७.१५४.१९ ॥
போர்களில் எல்லா வழிகளாலும் அரசன் காக்கப்பட வேண்டும். போரில் இதுவே சிறந்த நீதி என்று ஞானிகள் கண்டனர்.
7.154.20
प्रविष्टे वै मम सुते परेषां वै महद्बलम् ।
मामका रथिनां श्रेष्ठाः किमकुर्वत स़ञ्जय ॥ ७.१५४.२० ॥
என் மகன் பகைவர்களின் பெரும் படையில் நுழைந்தபோது, என் தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர்கள் என்ன செய்தார்கள், சஞ்சயா?
7.154.21
राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं पुत्रस्य तव भारत ।
एकस्य च बहूनां च शृणु मे ब्रुवतो ध्रुवम् ॥ ७.१५४.२१ ॥
அரசே, பாரதா, உம் மகனின் அந்தப் போர் அற்புதமானது—ஒருவனுக்கு எதிராகப் பலர். நான் உறுதியாகச் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.
7.154.22
द्रोणेन वार्यमाणोऽसौ कर्णेन च कृपेण च ।
प्राविशत्पाण्डवीं सेनां मकरः सागरं यथा ॥ ७.१५४.२२ ॥
துரோணரும் கர்ணரும் கிருபரும் தடுத்தும், அவன் பாண்டவப் படையில் நுழைந்தான்—மகரம் கடலில் நுழைவது போல.
7.154.23
किरन्निषुसहस्राणि तत्रतत्र तथातथा ।
पाञ्चालान्पाण्डवांश्चैव विव्याध निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.२३ ॥
ஆயிரம் அம்புகளைப் பொழிந்து, இங்கும் அங்குமாக, எல்லா வழிகளிலும், பாஞ்சாலர்களையும் பாண்டவர்களையும் கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.154.24
यथोदयगतः सूर्यो रश्मिभिर्नाशयेत्तमः ।
तथा पुत्रस्तव बलं नाशयत्तन्महाबलः ॥ ७.१५४.२४ ॥
உதயமான சூரியன் தன் கிரணங்களால் இருளை அழிப்பது போல, உம் மகாபலசாலியான மகன் அந்தப் படையை அழித்தான்.
7.154.25
यथा मध्यन्दिने सूर्यं प्रतपन्तं गभस्तिभिः ।
तथा तव सुतं मध्ये प्रतपन्तं शरार्चिभिः।
न शेकुर्भारतं युद्धे पाण्डवाः समुदीक्षितुम् ॥ ७.१५४.२५ ॥
நண்பகலில் சூரியன் தன் கிரணங்களால் சுடர்விடுவது போல, உன் மகன் போரின் நடுவில் அம்புத் தீச்சுடர்களால் ஒளிர்ந்தான்; பாண்டவர்கள் போரில் பாரதனை நோக்கவும் முடியவில்லை.
7.154.26
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
पर्यधावन्त पाञ्चाला वध्यमाना महात्मना ॥ ७.१५४.२६ ॥
எதிரிகளை வெல்வதில் உற்சாகமிழந்து, ஓட்டத்தில் ஆர்வம் கொண்ட பாஞ்சாலர்கள், மகாத்மாவால் வதைக்கப்பட்டு நாலாபுறமும் ஓடினர்.
7.154.27
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैस्तव पुत्रेण धन्विना ।
अर्द्यमानाः शरैस्तूर्णं न्यपतन्पाण्डुसैनिकाः ॥ ७.१५४.२७ ॥
பொன் இறகுகளும் ஒளிரும் முனைகளுமுள்ள அம்புகளால் உன் வில்லாளி மகனால் வருத்தப்பட்ட பாண்டவப் படைவீரர்கள் விரைவில் வீழ்ந்தனர்.
7.154.28
व्यद्रवंश्च भयाद्योधा दृष्ट्वा तं परमाहवे ।
व्यात्ताननमिव प्राप्तमन्तकं प्राणहारिणम् ॥ ७.१५४.२८ ॥
பெரும் போரில் அவனைக் கண்டு வீரர்கள் அச்சத்தால் ஓடினர்; வாயைத் திறந்து உயிரைக் கவரும் மரணம் வந்ததுபோல் அவன் தோன்றினான்.
7.154.29
न तादृशं रमे कर्म कृतवन्तस्तु तावकाः ।
यादृशं कृतवान्राजा पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ७.१५४.२९ ॥
மக்களின் தலைவனே! உன் ஆட்கள் இதுபோன்ற செயலைச் செய்ததில்லை; உன் மகன் அரசன் செய்த செயல் போன்றதைக் கண்டு நான் மகிழவில்லை.
7.154.30
पुत्रेण तव सा सेना पाण्डवी मथिता रणे ।
नलिनी द्विरदेनेव समन्तात्फुल्लपङ्कजा ॥ ७.१५४.३० ॥
மலர்ந்த தாமரைகள் நிறைந்த குளத்தை யானை எல்லாப் பக்கமும் கலக்குவது போல, உன் மகன் போரில் பாண்டவப் படையை கலக்கினான்.
7.154.31
क्षीणतोयानिलार्काभ्यां हतत्विडिव पद्मिनी ।
बभूव पाण्डवी सेना तव पुत्रस्य तेजसा ॥ ७.१५४.३१ ॥
நீர் வற்றி, காற்றும் சூரியனும் வாட்டிய தாமரைக் குளம் போல, உங்கள் மகனின் ஒளியால் பாண்டவர் படை ஒளி இழந்தது.
7.154.32
पाण्डुसेनां हतां दृष्ट्वा तव पुत्रेण भारत ।
भीमसेनपुरोगास्तु पाञ्चालाः समुपाद्रवन् ॥ ७.१५४.३२ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! உங்கள் மகனால் பாண்டவப் படை அழிக்கப்படுவதைக் கண்டு, பீமசேனனை முன்னிட்டுப் பாஞ்சாலர் விரைந்து தாக்கினர்.
7.154.33
स भीमसेनं दशभिर्माद्रीपुत्रौ त्रिभिस्त्रिभिः ।
विराटद्रुपदौ षड्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ॥ ७.१५४.३३ ॥
அவன் பீமசேனனை பத்து அம்புகளாலும், மாத்ரியின் இரு மைந்தரையும் மூன்று மூன்றாலும், விராடனையும் துருபதனையும் ஆறினாலும், சிகண்டியை நூறினாலும் துளைத்தான்.
7.154.34
धृष्टद्युम्नं च सप्तत्या धर्मपुत्रं च सप्तभिः ।
केकयांश्चैव चेदींश्च बहुभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१५४.३४ ॥
திருஷ்டத்யும்னனை எழுபதினாலும், தர்மபுத்திரனை ஏழினாலும், கேகயர்களையும் சேதியர்களையும் பல கூரிய அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
7.154.35
सात्वतं पञ्चभिर्विद्धा द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
घटोत्कचं च समरे विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.१५४.३५ ॥
சாத்வதனை (சாத்யகியை) ஐந்தினாலும், திரௌபதியின் புதல்வர்களைக் மூன்று மூன்றாலும், கடோத்கசனைப் போரில் துளைத்தும், அவன் சிங்கம் போல் முழங்கினான்.
7.154.36
शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च महारणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः ॥ ७.१५४.३६ ॥
பெரும் போரில் அவன் நூற்றுக்கணக்கான பிற வீரர்களையும் யானைகளையும் கொடிய அம்புகளால் வெட்டிவீழ்த்தினான்; சினங்கொண்ட யமன் உயிர்களை அழிப்பதுபோல்.
7.154.37
सा तेन पाण्डवी सेना वध्यमाना शिलीमुखैः ।
तव पुत्रेण सङ्ग्रामे विदुद्राव नराधिप ॥ ७.१५४.३७ ॥
மன்னா, உன் மகனால் போரில் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அந்தப் பாண்டவப் படை சிதறி ஓடியது.
7.154.38
तं तपन्तमिवादित्यं कुरुराजं महाहवे ।
नाशकन्वीक्षितुं राजन्पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ७.१५४.३८ ॥
அரசே, அந்தப் பெரும் போரில் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் குருராஜனை பாண்டுவின் மகனின் வீரர்களால் பார்க்க முடியவில்லை.
7.154.39
ततो युधिष्ठिरो राजा कुपितो राजसत्तम ।
अभ्यधावत्कुरुपतिं तव पुत्रं जिघांसया ॥ ७.१५४.३९ ॥
அதன் பின், மன்னர்களில் சிறந்தவனே, கோபமுற்ற அரசன் யுதிஷ்டிரன் கொல்லும் விருப்பத்துடன் குருபதியான உன் மகனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.154.40
तावुभौ युधि कौरव्यौ समीयतुररिन्दमौ ।
स्वार्थहेतोः पराक्रान्तौ दुर्योधनयुधिष्ठिरौ ॥ ७.१५४.४० ॥
போரில் அந்த இருவரும் — குருவம்சத்தவர்களும் எதிரிகளை அடக்குபவர்களுமான துரியோதனனும் யுதிஷ்டிரனும் — தம் சொந்த நோக்கத்திற்காக வீரத்துடன் போரிட்டு எதிர்கொண்டனர்.
7.154.41
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णं ध्वजं चिच्छेद चेषुणा ॥ ७.१५४.४१ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற துரியோதனன் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் பத்து அம்புகளால் விரைவாக அவனைத் துளைத்து, ஒரு அம்பால் அவனுடைய கொடியை அறுத்தான்.
7.154.42
इन्द्रसेनं त्रिभिश्चैव ललाटे जघ्निवान्नृप ।
सारथिं दयितं राज्ञः पाण्डवस्य महात्मनः ॥ ७.१५४.४२ ॥
அரசே, மூன்று அம்புகளால் இந்திரசேனனின் நெற்றியில் அடித்தான் — மகாத்மாவான பாண்டவ அரசனின் அன்பிற்குரிய தேரோட்டியை.
7.154.43
धनुश्च पुनरन्येन चकर्तास्य महारथः ।
चतुर्भिश्चतुरश्चैव बाणैर्विव्याध वाजिनाः ॥ ७.१५४.४३ ॥
அந்த மகாரதி மற்றொரு அம்பால் அவனது வில்லை மீண்டும் வெட்டினான்; நான்கு அம்புகளால் அவனது நான்கு குதிரைகளையும் துளைத்தான்.
7.154.44
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धो निमेषादिव कार्मुकम् ।
अन्यदादाय वेगेन कौरवं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५४.४४ ॥
பின்னர் சினமுற்ற யுதிஷ்டிரன் ஒரு கணத்தில் மற்றொரு வில்லை எடுத்து வேகமாக கௌரவனைத் தடுத்தான்.
7.154.45
तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्रुक्मपृष्ठं महद्धनुः ।
भल्लाभ्यां पण्डवो ज्येष्ठस्त्रिधा चिच्छेद मारिष ॥ ७.१५४.४५ ॥
ஓ மாரிஷ! அவன் அந்த எதிரிகளைத் தாக்கிக்கொண்டிருந்தபோது, மூத்த பாண்டவன் இரண்டு பல்லங்களால் அவனது பொன்முதுகு கொண்ட பெரிய வில்லை மூன்று துண்டாக வெட்டினான்.
7.154.46
विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शितैः शरैः ।
मर्म भित्त्वा तु ते सर्वे संलग्नाः क्षितिमाविशन् ॥ ७.१५४.४६ ॥
அவன் அவனை பத்து கூர்மையான, நன்கு அமைந்த அஸ்திரங்களால் துளைத்தான்; அவை அவனது மர்ம இடங்களைப் பிளந்து, அனைத்தும் பதிந்து பூமியில் புகுந்தன.
7.154.47
ततः परिवृता योधाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
वृत्रेण सह युध्यन्तं यद्वद्देवाः शतक्रतुम् ॥ ७.१५४.४७ ॥
பின்னர் சூழப்பட்ட போர்வீரர்கள் யுதிஷ்டிரனைச் சூழ்ந்தனர்; விருத்திரனுடன் போரிடும் சதக்ரதுவை (இந்திரனை) தேவர்கள் சூழ்ந்தது போல.
7.154.48
ततो युधिष्ठिरो राजा तव पुत्रस्य मारिष ।
शरं च सूर्यरश्म्याभमत्युग्रमनिवारणम्।
हा हतोऽसीति राजानमुक्त्वाऽमुञ्चद्युधिष्ठिरः ॥ ७.१५४.४८ ॥
ஓ மாரிஷ! பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன், சூரியக் கதிர்போல் ஒளிரும், மிகக் கொடியதும் தடுக்க முடியாததுமான ஓர் அம்பை எடுத்து, 'ஐயோ, நீ மாண்டாய்!' என்று அரசனிடம் கூறி அதை ஏவினான்.
7.154.49
स तेनाकर्णमुक्तेन विद्धो बाणेन कौरवः ।
निषसाद रथोपस्थे भृशं सम्मूढचेतनः ॥ ७.१५४.४९ ॥
காது வரை இழுத்து விடப்பட்ட அந்த அம்பால் துளைக்கப்பட்ட அந்தக் கௌரவன் மிகவும் மயக்கமடைந்து தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான்.
7.154.50
ततः पाञ्चाल्यसेनानां भृशमासीद्रवो महान् ।
हतो राजेति राजेन्द्र मुदितानां समन्ततः ॥ ७.१५४.५० ॥
அப்போது பாஞ்சால படைகளில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; 'அரசன் கொல்லப்பட்டான்!' என்று, ஓ அரசர்களின் அரசே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் மகிழ்ந்தவர்கள் கூவினர்.
7.154.51
बाणशब्दरवश्चोग्रः शुश्रुवे तत्र मारिष ।
अथ द्रोणो द्रुतं तत्र प्रत्यदृश्यत संयुगे ॥ ७.१५४.५१ ॥
அங்கு அம்புகளின் ஒலியின் கொடிய முழக்கம் கேட்டது, ஓ மாரிஷா; அப்போது துரோணர் விரைவாக அங்கே போரில் தோன்றினார்.
7.154.52
हृष्टो दुर्योधनश्चापि दृढमादाय कार्मुकम् ।
तिष्ठतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात् ॥ ७.१५४.५२ ॥
மகிழ்ந்த துரியோதனனும் உறுதியான வில்லை எடுத்துக் கொண்டு, 'நில், நில்!' என்று கூறியபடி பாண்டவ அரசனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.154.53
प्रत्युद्ययुस्तं त्वरिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः ।
तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्कुरुसत्तमम्।
चण्डवातः समुद्वूतो मेघानम्बुमुचो यथा ॥ ७.१५४.५३ ॥
வெற்றியை விரும்பிய பாஞ்சாலர்கள் விரைந்து அவனை எதிர்கொண்டு ஓடினர்; குருக்களில் சிறந்தவனைக் காக்க விரும்பி துரோணர் அவர்களைத் தடுத்தார், கடும்காற்று எழுந்து நீர் சொரியும் மேகங்களை எதிர்கொள்வது போல.
7.154.54
ततो राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भूरिवर्धनः ।
तावकानां परेषां च समेतानां युयुत्सया ॥ ७.१५४.५४ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, உன் வீரர்களுக்கும் பகைவர்களுக்கும் இடையே, போர் விருப்பத்துடன் ஒன்று கூடியவர்களிடையே, பெரும் போர் எழுந்து மிகவும் பெருகியது.