Mahābhārata · Adhyāya 7.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.156.1
तस्मिन्प्रविष्टे दुर्धर्षे सृञ्जयानमितौजसि ।
अमृष्यमाणे संरब्धे का वोऽभूद्वै मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१ ॥
Cuando aquel invencible entró, y vosotros, incapaces de soportar a los Sṛñjayas de inmensa fuerza, os enfurecisteis, ¿qué pensamiento surgió entonces en vosotros?
7.156.2
दुर्योधनं तथा पुत्रमुक्त्वा शास्त्रातिगं मम ।
यत्प्राविशदमेयात्मा किं पार्थः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१५६.२ ॥
Habiendo dicho esto a mi hijo Duryodhana, que transgrede las escrituras, cuando entró aquel de alma inmensurable, ¿qué respondió el hijo de Pṛthā?
7.156.3
निहते सैन्धवे वीरे भूरिश्रवसि चैव ह ।
यदाऽभ्यगान्महातेजाः पाञ्चालानपराजितः ॥ ७.१५६.३ ॥
Cuando el héroe de Sindhu y Bhūriśravas fueron abatidos, el de gran esplendor e invicto se lanzó contra los Pāñcālas.
7.156.4
किममन्यत दुर्धर्षे प्रविष्टे शत्रुतापने ।
दुर्योधनस्तु किं कृत्यं प्राप्तकालममन्यत ॥ ७.१५६.४ ॥
Cuando aquel invencible atormentador de enemigos entró, ¿qué pensó? ¿Y qué deber consideró Duryodhana oportuno en ese momento?
7.156.5
के च तं वरदं वीरमन्वयुर्द्विजसत्तमम् ।
के चास्य पृष्ठतोऽगच्छन्वीराः शूरस्य युध्यतः।
के पुरस्तादवर्तन्त निघ्नन्तः शास्त्रवान्रणे ॥ ७.१५६.५ ॥
¿Quiénes siguieron a aquel héroe dador de dones, el mejor de los brahmanes? ¿Qué héroes marcharon tras aquel valiente mientras combatía? ¿Y qué guerreros, diestros en las armas, se situaron delante de él, golpeando en la batalla?
7.156.6
मन्येऽहं पाण्डवान्सर्वान्भारद्वाजशरार्दितान् ।
शिशिरे कम्पमाना वै कृशा गाव इव प्रभो ॥ ७.१५६.६ ॥
Oh señor, creo que todos los Pāṇḍavas, atormentados por las flechas de Bhāradvāja, se han vuelto como vacas flacas que tiemblan en la estación fría.
7.156.7
प्रविश्य स महेष्वासः पाञ्चालानरिमर्दनः ।
कथं नु पुरुषव्याघ्रः पञ्चत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१५६.७ ॥
¿Cómo murió aquel gran arquero, aplastador de enemigos, tigre entre los hombres, tras adentrarse entre los Pāñcālas?
7.156.8
सर्वेषु योधेषु च सङ्गतेषु ।
रात्रौ समेतेषु महारथेषु।
संलोड्यमानेषु पृथग्बलेषु ।
के वस्तदानीं मतिमन्त आसन् ॥ ७.१५६.८ ॥
Cuando de noche todos los guerreros se reunieron, los grandes guerreros de carro se congregaron y los ejércitos separados se confundían, ¿quiénes de vosotros eran entonces sabios?
7.156.9
हतांश्चैव विषक्तांश्च पराभूतांश्च शंससि ।
रथिनो विरथांश्चैव कृतान्युद्धेषु मामकान् ॥ ७.१५६.९ ॥
Describes a los míos, muertos, atrapados y derrotados, guerreros de carro y sin carro, reducidos en las batallas.
7.156.10
तेषां संलोड्यमानानां पाण्डवैर्हतचेतसाम् ।
अन्धे तमसि मग्नानामभवत्का मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१० ॥
De aquellos, agitados por los Pāṇḍavas, con la mente destrozada, hundidos en la ciega oscuridad, ¿qué juicio tenían entonces?
7.156.11
प्रहृष्टांश्चाप्युदग्रांश्च सन्तुष्टांश्चैव पाण्डवान् ।
शंससीहाप्रहृष्टांश्च विभ्रष्टांश्चैव मामकान् ॥ ७.१५६.११ ॥
Aquí describes a los Pāṇḍavas como alegres, exaltados y satisfechos, y a los míos como sin alegría y caídos.
7.156.12
कथमेषां तदा तत्र पार्थानामपलायिनाम् ।
प्रकाशमभवद्रात्रौ कथं कुरुषु सञ्जय ॥ ७.१५६.१२ ॥
Sañjaya, ¿cómo hubo entonces luz de noche para aquellos hijos de Pṛthā que no huyeron? ¿Y cómo ocurrió entre los Kurus?
7.156.13
रात्रियुद्धे तदा राजन्वर्तमाने सुदारुणे ।
द्रोणमभ्यद्रवन्सर्वे पाण्डवाः सह सोमकैः ॥ ७.१५६.१३ ॥
¡Oh rey! Mientras aquella terrible batalla nocturna se desarrollaba, todos los Pāṇḍavas, junto con los Somakas, se lanzaron contra Droṇa.
7.156.14
ततो द्रोणः केकयांश्च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजान् ।
सम्प्रैषयत्प्रेतलोकं सर्वानिषुभिराशुगैः ॥ ७.१५६.१४ ॥
Entonces Droṇa envió al mundo de los muertos a los Kekaya y a los hijos de Dhṛṣṭadyumna, a todos ellos, con flechas veloces.
7.156.15
तस्य प्रमुखतो राजन्येऽवर्तन्त महारथाः ।
तान्सर्वान्प्रेषयामास पितृलोकं स भारत ॥ ७.१५६.१५ ॥
Oh rey, a todos los grandes guerreros de carro que se presentaron ante él, oh descendiente de Bharata, los envió al mundo de los padres.
7.156.16
प्रमथ्नन्तं तदा वीरान्भारद्वाजं महारथम् ।
अभ्यवर्तत सङ्क्रुद्धः शिबी राजा प्रतापवान् ॥ ७.१५६.१६ ॥
Entonces el rey Śibi, poderoso y airado, avanzó contra Bhāradvāja (Droṇa), el gran guerrero de carro que aplastaba a los héroes.
7.156.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य पाण्डवानां महारथम् ।
विव्याध दशभिर्द्रोणः सर्वपारशवैः शितैः ॥ ७.१५६.१७ ॥
Al ver que aquel gran guerrero de carro de los Pāṇḍava se le acercaba, Droṇa lo atravesó con diez agudas flechas sarva-pāraśava.
7.156.18
तं शिबिः प्रतिविव्याध त्रिंशता निशितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भुल्लेन स्मयमानो न्यपातयत् ॥ ७.१५६.१८ ॥
Śibi lo atravesó a cambio con treinta flechas afiladas y, sonriendo, con una flecha bhalla derribó a su auriga.
7.156.19
तस्य द्रोणो हयान्हत्वा सारथिं च महात्मनः ।
अथाऽस्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.१५६.१९ ॥
Droṇa, tras matar a los caballos y al auriga de aquel magnánimo, le cortó la cabeza del cuerpo junto con el yelmo.
7.156.20
ततोऽस्य सारथिं क्षिप्रमन्यं दुर्योधनोऽदिशत् ।
स तेन सङ्गृहीताश्वः पुनरभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१५६.२० ॥
Entonces Duryodhana designó rápidamente otro auriga para él; reuniendo sus caballos con él, se lanzó de nuevo contra los enemigos.
7.156.21
कलिङ्गानामनीकेन कालिङ्गस्य सुतो रणे ।
पूर्वं पितृवधात्क्रुद्धौ भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.१५६.२१ ॥
Con el ejército de los Kaliṅgas, el hijo del rey Kāliṅga, ya enfurecido por la muerte de su padre, atacó a Bhīmasena en la batalla.
7.156.22
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध सप्तभिः ।
विशोकं त्रिभिरानर्च्छद्वजमेकेन पत्रिणा ॥ ७.१५६.२२ ॥
Hirió a Bhīma con cinco flechas, y de nuevo con siete; hirió a Viśoka con tres y con una flecha emplumada derribó el estandarte.
7.156.23
कलिङ्गानां तु तं शूरं क्रुद्धं क्रुद्धो वृकोदरः ।
रथाद्रथमभिद्रुत्य मुष्टिनाऽभिजघान ह ॥ ७.१५६.२३ ॥
Pero contra aquel héroe furioso de los Kaliṅgas, el airado Vṛkodara saltó de un carro a otro y lo golpeó con el puño.
7.156.24
तस्य मुष्टिहतस्याजौ पाण्डवेन बलीयसा ।
सर्वाण्यस्थीनि सहसा प्रापतन्वै पृथक्पृथक् ॥ ७.१५६.२४ ॥
Golpeado por el puño del poderoso Pāṇḍava en la batalla, todos sus huesos se quebraron de repente y cayeron, uno tras otro.
7.156.25
तस्मिन्हते तदा तेन सिंहनादो महानभूत् ।
पाञ्चालानां महाराज साधुसाध्विति पाण्डवम् ॥ ७.१५६.२५ ॥
Cuando aquel fue abatido, se alzó un gran rugido de león de parte de él. Oh gran rey, los Pāñcālas gritaron hacia el Pāṇḍava: '¡bien hecho, bien hecho!'
7.156.26
तं कर्णो भ्रातरश्चास्य नामृष्यन्त परन्तप ।
ते भीमसेनं नाराचैर्जघ्नुराशीविषोपमैः ॥ ७.१५६.२६ ॥
Karṇa y sus hermanos no lo toleraron. Oh abrasador de enemigos, golpearon a Bhīmasena con flechas de hierro semejantes a serpientes venenosas.
7.156.27
ततः शत्रुरथं त्यक्त्वा भीमो द्रुमरथं गतः ।
द्रुमं चास्यन्तमनिशं मुष्टिना समपोथयत् ॥ ७.१५६.२७ ॥
Entonces Bhīma, abandonando el carro enemigo, fue a un carro de árboles y aplastó sin cesar con su puño la punta de aquel árbol.
7.156.28
यथा काचमणिर्न्यस्तो मुष्टिनैकेन लीलया ।
स हतः सर्वथा चूर्णो रक्तमेवोदपद्यत ॥ ७.१५६.२८ ॥
Como una cuenta de vidrio aplastada con un solo puño como si jugara, así fue golpeado y completamente reducido a polvo, y de él brotó solo sangre.
7.156.29
तथा चूर्णमभूत्तत्र कर्णभ्राता द्रुमस्तथा ।
स तदा पाण्डुपुत्रेण बलिनाऽभिहतोऽपतत् ॥ ७.१५६.२९ ॥
Asimismo allí aquel árbol, hermano de Karṇa, quedó hecho polvo; entonces, herido por el poderoso hijo de Pāṇḍu, cayó.
7.156.30
तं निहत्य महाराज भीमसेनो महाबलः ।
जयरातरथं प्राप्य मुहुः सिंह इवानदत् ॥ ७.१५६.३० ॥
Habiéndolo abatido, oh gran rey, el fortísimo Bhīmasena llegó al carro de Jayadratha y rugió una y otra vez como un león.
7.156.31
जयरातं तु चरणे गृह्य भीमो महाबलः ।
सूतं चास्य महाबाहुर्गृह्य राजंस्तथैव च ॥ ७.१५६.३१ ॥
El poderoso Bhīma agarró a Jayadratha por el pie, y, oh rey, el de largos brazos asió igualmente a su cochero.
7.156.32
पादयोर्गृह्य तौ वीरौ भीमः कर्णस्य पश्यतः ।
भूमावाविद्ध्य जघ्ने स तौ च प्राणैर्व्ययुज्यताम् ॥ ७.१५६.३२ ॥
Mientras Karṇa miraba, Bhīma tomó a aquellos dos héroes por los pies, los estrelló contra el suelo y los mató; sus vidas se apagaron.
7.156.33
कर्णस्तु पाण्डवे शक्तिं काञ्चनीं समवासृजत् ।
ततस्तामेव जग्राह प्रहसन्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१५६.३३ ॥
Karṇa lanzó contra el Pāṇḍava una lanza dorada; entonces el hijo de Pāṇḍu, riendo, la atrapó.
7.156.34
कर्णायैव च दुर्धर्षश्चिक्षेपाजौ वृकोदरः ।
तामापतन्तीं चिच्छेद शकुनिस्तैलपायिना ॥ ७.१५६.३४ ॥
Y el invencible Vṛkodara la lanzó en la batalla contra Karṇa; mientras venía lanzada, Śakuni, el bebedor de aceite, la cortó.
7.156.35
एतत्कृत्वा महत्कर्म रणेऽद्भुतपराक्रमः ।
पुनः स्वरथमास्थाय दुद्राव तव वाहिनीम् ॥ ७.१५६.३५ ॥
Tras realizar esta gran hazaña en la batalla, el de valor prodigioso volvió a subir a su carro y se lanzó contra tu ejército.
7.156.36
तमायान्तं जिघांसन्तं भीमं क्रुद्धमिवान्तकम् ।
न्यवारयन्महाबाहुं तव पुत्रा विशाम्पते।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः ॥ ७.१५६.३६ ॥
Oh señor del pueblo, tus hijos contuvieron al de largos brazos, Bhīma, que avanzaba deseando matar como la Muerte airada; los grandes aurigas lo cubrieron con una gran lluvia de flechas y lo detuvieron.
7.156.37
दुर्मदस्य ततो भीमः प्रहसन्निव संयुगे ।
सारथिं च हयांश्चैव शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१५६.३७ ॥
Entonces Bhīma, como si riera en la batalla, envió con sus flechas al auriga y a los caballos de Durmada a la morada de Yama.
7.156.38
दुर्मदस्तु ततो यानं दुष्कर्णस्यावचक्रमे ।
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ परतापनौ। ॥ ७.१५६.३८ ॥
Entonces Durmada se dirigió al carro de Duṣkarṇa; los dos hermanos, atormentadores de enemigos, subieron juntos a un solo carro.
7.156.39
सङ्ग्रामशिरसो मध्ये भीमं द्वावप्यधावताम् ।
यथाम्बुपतिमित्रौ हि तारकं दैत्यसत्तमम् ॥ ७.१५६.३९ ॥
En medio de la vanguardia de la batalla ambos se lanzaron contra Bhīma, como los dos amigos del señor de las aguas se lanzaron contra Tāraka, el mejor de los Daityas.
7.156.40
ततस्तु दुर्मदश्चैव दुष्कर्णश्च तवात्मजौ ।
रथमेकं समारुह्य भीमं बाणैरविध्यताम् ॥ ७.१५६.४० ॥
Entonces vuestros dos hijos, Durmada y Duṣkarṇa, subiendo juntos a un solo carro, atravesaron a Bhīma con flechas.
7.156.41
ततः कर्णस्य मिषतो द्रौणेर्दुर्योधनस्य च ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च पाण्डवः ॥ ७.१५६.४१ ॥
Entonces, mientras Karṇa, el hijo de Droṇa, Duryodhana, Kṛpa, Somadatta y Bāhlīka miraban, el Pāṇḍava (Bhīma)...
7.156.42
दुर्मदस्य च वीरस्य दुष्कर्णस्य च तं रथम् ।
पादप्रहारेण धरां प्रावेशयदरिन्दमः ॥ ७.१५६.४२ ॥
Aquel héroe, dominador de enemigos, con un puntapié hundió en la tierra el carro de Durmada y Duṣkarṇa.
7.156.43
ततः सुतौ ते बलिनौ शूरौ दुष्कर्णदुर्मदौ ।
मुष्टिनाऽऽहत्य सङ्क्रुद्धौ ममर्द चरणेन ह ॥ ७.१५६.४३ ॥
Entonces tus dos hijos, poderosos y heroicos, Duṣkarṇa y Durmada, encolerizados, lo golpearon con los puños y lo pisotearon con los pies.
7.156.44
ततो हाहाकृते सैन्ये दृष्ट्वा भीमं नृपाऽब्रुवन् ।
रुद्रोऽयं भीमरूपेण धार्तराष्ट्रेषु युध्यति ॥ ७.१५६.४४ ॥
Entonces, con el ejército lleno de lamentos, los reyes, al ver a Bhīma, dijeron: "Este es Rudra en forma terrible, combatiendo contra los hijos de Dhṛtarāṣṭra."
7.156.45
एवमुक्त्वा पलायन्ते सर्वे भारत पार्थिवाः ।
विसंज्ञा वाहयन्वाहान्न च द्वौ सह धावतः ॥ ७.१५६.४५ ॥
Oh Bhārata, habiendo dicho esto, todos los reyes huyeron; desconcertados, guiando sus caballos, ni siquiera dos podían correr juntos.
7.156.46
ततो बले भृशलुलिते निशामुखे ।
सुपूजितो नृपवृषभैर्वृकोदरः।
महाबलः कमलविबुद्धलोचनो ।
युधिष्ठिरं नृपतिमपूजयद्बली ॥ ७.१५६.४६ ॥
Entonces, cuando el ejército estaba muy desordenado al caer la noche, Vṛkodara, el poderoso, muy honrado por los toros de los reyes, con ojos abiertos como loto, honró al rey Yudhiṣṭhira.
7.156.47
ततो यमौ द्रुपदविराटकेकया ।
युधिष्ठिरश्चापि परां मुदं ययुः।
वृकोदरं भृशमनुपूजयंश्च ते ।
यथान्धके प्रतिनिहते हरं सुराः ॥ ७.१५६.४७ ॥
Entonces los gemelos, Drupada, Virāṭa, el rey de los Kekaya y también Yudhiṣṭhira alcanzaron suprema alegría, y honraron mucho a Vṛkodara a su vez, como los dioses honraron a Hara cuando Andhaka fue abatido.
7.156.48
ततः सुतास्ते वरुणात्मजोपमा ।
रुपान्विताः सह गुरुणा महात्मना।
वृकोदरं सरथपदातिकुञ्जरा ।
युयुत्सवो भृशमभिपर्यवारयन् ॥ ७.१५६.४८ ॥
Entonces tus hijos, semejantes a los hijos de Varuṇa en belleza, junto con el maestro magnánimo, con carros, infantes y elefantes, ansiosos de combate, rodearon ferozmente a Vṛkodara por todos lados y lo contuvieron.
7.156.49
ततो यमौ द्रुपदसुताः ससैनिका ।
युधिष्ठिरद्रुपदविराटसात्वताः।
घटोत्कचो जयविजयौ द्रुमो वृकः ।
ससृञ्जयास्तव तनयानवारयन् ॥ ७.१५६.४९ ॥
Entonces los gemelos, los hijos de Drupada con sus tropas, junto con Yudhiṣṭhira, Drupada, Virāṭa y el Sātvata, Ghaṭotkaca, Jaya y Vijaya, Druma y Vṛka, y los Sṛñjayas, comenzaron a contener a tus hijos.
7.156.50
ततोऽभवत्तिमिरघनैरिवावृते ।
महाभये भयदमतीव दारुणम्।
निशामुखे वृकबलगृध्रमोदनं ।
महात्मना नृपवर युद्धमद्भुतम् ॥ ७.१५६.५० ॥
Entonces, al comienzo de la noche, como cubierto por densas nubes de oscuridad, en un gran terror, sumamente espantoso y aterrador, se libró una batalla maravillosa, oh mejor de los reyes, que deleitaba a los lobos, a las tropas y a los buitres.