Mahābhārata · Adhyāya 7.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.156.1
तस्मिन्प्रविष्टे दुर्धर्षे सृञ्जयानमितौजसि ।
अमृष्यमाणे संरब्धे का वोऽभूद्वै मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१ ॥
Als jener Unbezwingbare eintrat und ihr, unfähig, die Sṛñjayas von unermesslicher Kraft zu ertragen, in Zorn geriet, welcher Gedanke kam euch da?
7.156.2
दुर्योधनं तथा पुत्रमुक्त्वा शास्त्रातिगं मम ।
यत्प्राविशदमेयात्मा किं पार्थः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१५६.२ ॥
Nachdem er so zu meinem Sohn Duryodhana gesprochen hatte, der die Schriften übertritt, als jener von unermesslichem Geist eintrat, was unternahm da der Sohn der Pṛthā als Antwort?
7.156.3
निहते सैन्धवे वीरे भूरिश्रवसि चैव ह ।
यदाऽभ्यगान्महातेजाः पाञ्चालानपराजितः ॥ ७.१५६.३ ॥
Als der Held von Sindhu und Bhūriśravas erschlagen waren, rückte der an Glanz große, unbesiegte Held gegen die Pāñcālas vor.
7.156.4
किममन्यत दुर्धर्षे प्रविष्टे शत्रुतापने ।
दुर्योधनस्तु किं कृत्यं प्राप्तकालममन्यत ॥ ७.१५६.४ ॥
Als jener unbezwingbare Feindesbedränger eintrat, was dachte er? Und welche Pflicht hielt Duryodhana für den rechten Zeitpunkt angemessen?
7.156.5
के च तं वरदं वीरमन्वयुर्द्विजसत्तमम् ।
के चास्य पृष्ठतोऽगच्छन्वीराः शूरस्य युध्यतः।
के पुरस्तादवर्तन्त निघ्नन्तः शास्त्रवान्रणे ॥ ७.१५६.५ ॥
Wer folgte jenem gabenspendenden Helden, dem besten der Brahmanen? Welche Helden gingen hinter dem tapferen Kämpfer her? Und welche Krieger, kundig der Waffen, standen vor ihm und schlugen im Kampf?
7.156.6
मन्येऽहं पाण्डवान्सर्वान्भारद्वाजशरार्दितान् ।
शिशिरे कम्पमाना वै कृशा गाव इव प्रभो ॥ ७.१५६.६ ॥
O Herr, ich glaube, alle Pāṇḍavas, von Bhāradvājas Pfeilen gequält, sind wie magere Kühe geworden, die im Winter zittern.
7.156.7
प्रविश्य स महेष्वासः पाञ्चालानरिमर्दनः ।
कथं नु पुरुषव्याघ्रः पञ्चत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१५६.७ ॥
Wie fand jener große Bogenschütze, Vernichter der Feinde, Tiger unter den Männern, den Tod, nachdem er unter die Pāñcālas eingedrungen war?
7.156.8
सर्वेषु योधेषु च सङ्गतेषु ।
रात्रौ समेतेषु महारथेषु।
संलोड्यमानेषु पृथग्बलेषु ।
के वस्तदानीं मतिमन्त आसन् ॥ ७.१५६.८ ॥
Als in der Nacht alle Krieger versammelt waren, die großen Wagenkämpfer sich vereinten und die getrennten Heere durcheinandergewirbelt wurden, wer von euch war da weise?
7.156.9
हतांश्चैव विषक्तांश्च पराभूतांश्च शंससि ।
रथिनो विरथांश्चैव कृतान्युद्धेषु मामकान् ॥ ७.१५६.९ ॥
Du berichtest von den Meinen, den Erschlagenen, Verstrickten und Besiegten, den Wagenkriegern und den Wagenlosen, die in den Schlachten so gemacht wurden.
7.156.10
तेषां संलोड्यमानानां पाण्डवैर्हतचेतसाम् ।
अन्धे तमसि मग्नानामभवत्का मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१० ॥
Was war damals der Sinn jener, die von den Pāṇḍava durcheinandergewirbelt, im Geist getroffen und im blinden Dunkel versunken waren?
7.156.11
प्रहृष्टांश्चाप्युदग्रांश्च सन्तुष्टांश्चैव पाण्डवान् ।
शंससीहाप्रहृष्टांश्च विभ्रष्टांश्चैव मामकान् ॥ ७.१५६.११ ॥
Hier beschreibst du die Pāṇḍava als erfreut, erhoben und zufrieden, meine Männer aber als freudlos und abgefallen.
7.156.12
कथमेषां तदा तत्र पार्थानामपलायिनाम् ।
प्रकाशमभवद्रात्रौ कथं कुरुषु सञ्जय ॥ ७.१५६.१२ ॥
Sañjaya, wie kam es da nachts zu Licht für jene Pārtha, die nicht geflohen waren? Und wie geschah es unter den Kuru?
7.156.13
रात्रियुद्धे तदा राजन्वर्तमाने सुदारुणे ।
द्रोणमभ्यद्रवन्सर्वे पाण्डवाः सह सोमकैः ॥ ७.१५६.१३ ॥
O König, als jener nächtliche Kampf auf das Grausamste tobte, stürzten sich alle Pāṇḍava zusammen mit den Somaka auf Droṇa.
7.156.14
ततो द्रोणः केकयांश्च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजान् ।
सम्प्रैषयत्प्रेतलोकं सर्वानिषुभिराशुगैः ॥ ७.१५६.१४ ॥
Dann schickte Droṇa die Kekaya und die Söhne Dhṛṣṭadyumnas, alle, mit schnellen Pfeilen in die Welt der Toten.
7.156.15
तस्य प्रमुखतो राजन्येऽवर्तन्त महारथाः ।
तान्सर्वान्प्रेषयामास पितृलोकं स भारत ॥ ७.१५६.१५ ॥
O König, alle großen Wagenkämpfer, die vor ihm erschienen, o Nachkomme des Bharata, schickte er in die Welt der Väter.
7.156.16
प्रमथ्नन्तं तदा वीरान्भारद्वाजं महारथम् ।
अभ्यवर्तत सङ्क्रुद्धः शिबी राजा प्रतापवान् ॥ ७.१५६.१६ ॥
Da rückte König Śibi, mächtig und zornig, gegen Bhāradvāja (Droṇa) vor, den großen Wagenkämpfer, der die Helden zermalmte.
7.156.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य पाण्डवानां महारथम् ।
विव्याध दशभिर्द्रोणः सर्वपारशवैः शितैः ॥ ७.१५६.१७ ॥
Als Droṇa den großen Wagenkämpfer der Pāṇḍava auf sich zustürmen sah, durchbohrte er ihn mit zehn scharfen sarva-pāraśava-Pfeilen.
7.156.18
तं शिबिः प्रतिविव्याध त्रिंशता निशितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भुल्लेन स्मयमानो न्यपातयत् ॥ ७.१५६.१८ ॥
Śibi durchbohrte ihn seinerseits mit dreißig scharfen Pfeilen, und lächelnd streckte er mit einem Bhalla-Pfeil seinen Wagenlenker nieder.
7.156.19
तस्य द्रोणो हयान्हत्वा सारथिं च महात्मनः ।
अथाऽस्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.१५६.१९ ॥
Droṇa tötete die Pferde und den Wagenlenker jenes Großherzigen und trennte ihm dann den Kopf samt Helm vom Körper.
7.156.20
ततोऽस्य सारथिं क्षिप्रमन्यं दुर्योधनोऽदिशत् ।
स तेन सङ्गृहीताश्वः पुनरभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१५६.२० ॥
Da bestimmte Duryodhana rasch einen anderen Wagenlenker für ihn; mit ihm sammelte er seine Pferde und stürmte erneut auf die Feinde zu.
7.156.21
कलिङ्गानामनीकेन कालिङ्गस्य सुतो रणे ।
पूर्वं पितृवधात्क्रुद्धौ भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.१५६.२१ ॥
Mit dem Heer der Kaliṅgas griff der Sohn des Kāliṅga-Königs, der schon zuvor wegen der Tötung seines Vaters erzürnt war, im Kampf Bhīmasena an.
7.156.22
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध सप्तभिः ।
विशोकं त्रिभिरानर्च्छद्वजमेकेन पत्रिणा ॥ ७.१५६.२२ ॥
Er durchbohrte Bhīma mit fünf Pfeilen, dann noch einmal mit sieben; Viśoka traf er mit dreien, und mit einem gefiederten Pfeil zerschlug er das Banner.
7.156.23
कलिङ्गानां तु तं शूरं क्रुद्धं क्रुद्धो वृकोदरः ।
रथाद्रथमभिद्रुत्य मुष्टिनाऽभिजघान ह ॥ ७.१५६.२३ ॥
Gegen jenen wütenden Helden der Kaliṅgas aber sprang der ebenfalls zornige Vṛkodara von einem Wagen auf den anderen und schlug ihn mit der Faust.
7.156.24
तस्य मुष्टिहतस्याजौ पाण्डवेन बलीयसा ।
सर्वाण्यस्थीनि सहसा प्रापतन्वै पृथक्पृथक् ॥ ७.१५६.२४ ॥
Vom Faustschlag des mächtigen Pāṇḍava im Kampf getroffen, brachen plötzlich alle seine Knochen und fielen einzeln herab.
7.156.25
तस्मिन्हते तदा तेन सिंहनादो महानभूत् ।
पाञ्चालानां महाराज साधुसाध्विति पाण्डवम् ॥ ७.१५६.२५ ॥
Als er erschlagen war, erhob sich von ihm ein gewaltiges Löwengebrüll. O großer König, die Pāñcālas riefen dem Pāṇḍava zu: 'Gut gemacht, gut gemacht!'
7.156.26
तं कर्णो भ्रातरश्चास्य नामृष्यन्त परन्तप ।
ते भीमसेनं नाराचैर्जघ्नुराशीविषोपमैः ॥ ७.१५६.२६ ॥
Karṇa und seine Brüder ertrugen das nicht. O Feindesbezwinger, sie schlugen Bhīmasena mit eisernen Pfeilen, gleich giftigen Schlangen.
7.156.27
ततः शत्रुरथं त्यक्त्वा भीमो द्रुमरथं गतः ।
द्रुमं चास्यन्तमनिशं मुष्टिना समपोथयत् ॥ ७.१५६.२७ ॥
Dann verließ Bhīma den feindlichen Wagen, ging zu einem Baumwagen und zermalmte unablässig mit der Faust die Spitze jenes Baumes.
7.156.28
यथा काचमणिर्न्यस्तो मुष्टिनैकेन लीलया ।
स हतः सर्वथा चूर्णो रक्तमेवोदपद्यत ॥ ७.१५६.२८ ॥
Wie ein Glasperlchen spielerisch mit einer einzigen Faust zerdrückt wird, so wurde er geschlagen und völlig zu Pulver zermalmt, und aus ihm stieg nur Blut auf.
7.156.29
तथा चूर्णमभूत्तत्र कर्णभ्राता द्रुमस्तथा ।
स तदा पाण्डुपुत्रेण बलिनाऽभिहतोऽपतत् ॥ ७.१५६.२९ ॥
Ebenso wurde dort jener Baum, der Bruder Karṇas, zu Pulver; dann fiel er, vom mächtigen Sohn Pāṇḍus getroffen.
7.156.30
तं निहत्य महाराज भीमसेनो महाबलः ।
जयरातरथं प्राप्य मुहुः सिंह इवानदत् ॥ ७.१५६.३० ॥
Nachdem er ihn erschlagen hatte, o großer König, erreichte der überaus starke Bhīmasena den Wagen Jayadrathas und brüllte immer wieder wie ein Löwe.
7.156.31
जयरातं तु चरणे गृह्य भीमो महाबलः ।
सूतं चास्य महाबाहुर्गृह्य राजंस्तथैव च ॥ ७.१५६.३१ ॥
Bhīma, der Mächtige, packte Jayadratha am Fuß, und, o König, der Langarmige packte ebenso seinen Wagenlenker.
7.156.32
पादयोर्गृह्य तौ वीरौ भीमः कर्णस्य पश्यतः ।
भूमावाविद्ध्य जघ्ने स तौ च प्राणैर्व्ययुज्यताम् ॥ ७.१५६.३२ ॥
Während Karṇa zusah, packte Bhīma die beiden Helden an den Füßen, schmetterte sie zu Boden und erschlug sie; ihr Leben entwich.
7.156.33
कर्णस्तु पाण्डवे शक्तिं काञ्चनीं समवासृजत् ।
ततस्तामेव जग्राह प्रहसन्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१५६.३३ ॥
Karṇa schleuderte gegen den Pāṇḍava einen goldenen Speer; da ergriff der Sohn Pāṇḍus lachend genau diesen.
7.156.34
कर्णायैव च दुर्धर्षश्चिक्षेपाजौ वृकोदरः ।
तामापतन्तीं चिच्छेद शकुनिस्तैलपायिना ॥ ७.१५६.३४ ॥
Und der Unbezwingliche Vṛkodara schleuderte sie im Kampf gegen Karṇa; als sie heranflog, zerschnitt Śakuni, der Ölsäufer, sie.
7.156.35
एतत्कृत्वा महत्कर्म रणेऽद्भुतपराक्रमः ।
पुनः स्वरथमास्थाय दुद्राव तव वाहिनीम् ॥ ७.१५६.३५ ॥
Nachdem er diese große Tat im Kampf vollbracht hatte, bestieg der an Tapferkeit Wundersame wieder seinen Wagen und stürmte gegen dein Heer.
7.156.36
तमायान्तं जिघांसन्तं भीमं क्रुद्धमिवान्तकम् ।
न्यवारयन्महाबाहुं तव पुत्रा विशाम्पते।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः ॥ ७.१५६.३६ ॥
O Herr der Völker, deine Söhne hielten den Langarmigen Bhīma auf, der heranstürmte, töten wollend wie der zornige Tod; die großen Wagenkämpfer bedeckten ihn mit einem gewaltigen Pfeilhagel und hielten ihn auf.
7.156.37
दुर्मदस्य ततो भीमः प्रहसन्निव संयुगे ।
सारथिं च हयांश्चैव शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१५६.३७ ॥
Da schickte Bhīma, als lachte er im Kampf, mit Pfeilen den Wagenlenker und die Pferde Durmadas in Yamas Reich.
7.156.38
दुर्मदस्तु ततो यानं दुष्कर्णस्यावचक्रमे ।
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ परतापनौ। ॥ ७.१५६.३८ ॥
Da wandte sich Durmada zum Wagen Duṣkarṇas; die beiden Brüder, Peiniger der Feinde, bestiegen gemeinsam einen einzigen Wagen.
7.156.39
सङ्ग्रामशिरसो मध्ये भीमं द्वावप्यधावताम् ।
यथाम्बुपतिमित्रौ हि तारकं दैत्यसत्तमम् ॥ ७.१५६.३९ ॥
Mitten an der Spitze der Schlacht stürmten beide auf Bhīma zu, wie die zwei Freunde des Herrn der Wasser auf Tāraka, den besten der Daityas.
7.156.40
ततस्तु दुर्मदश्चैव दुष्कर्णश्च तवात्मजौ ।
रथमेकं समारुह्य भीमं बाणैरविध्यताम् ॥ ७.१५६.४० ॥
Da bestiegen eure beiden Söhne, Durmada und Duṣkarṇa, einen einzigen Wagen und durchbohrten Bhīma mit Pfeilen.
7.156.41
ततः कर्णस्य मिषतो द्रौणेर्दुर्योधनस्य च ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च पाण्डवः ॥ ७.१५६.४१ ॥
Da, während Karṇa, Droṇas Sohn, Duryodhana, Kṛpa, Somadatta und Bāhlīka zusahen, der Pāṇḍava (Bhīma)...
7.156.42
दुर्मदस्य च वीरस्य दुष्कर्णस्य च तं रथम् ।
पादप्रहारेण धरां प्रावेशयदरिन्दमः ॥ ७.१५६.४२ ॥
Jener Held, Bezwinger der Feinde, stieß mit einem Fußtritt den Wagen Durmadas und Duṣkarṇas in die Erde.
7.156.43
ततः सुतौ ते बलिनौ शूरौ दुष्कर्णदुर्मदौ ।
मुष्टिनाऽऽहत्य सङ्क्रुद्धौ ममर्द चरणेन ह ॥ ७.१५६.४३ ॥
Da schlugen deine beiden mächtigen, heldenhaften Söhne Duṣkarṇa und Durmada, voller Zorn, mit den Fäusten auf ihn ein und zermalmten ihn mit dem Fuß.
7.156.44
ततो हाहाकृते सैन्ये दृष्ट्वा भीमं नृपाऽब्रुवन् ।
रुद्रोऽयं भीमरूपेण धार्तराष्ट्रेषु युध्यति ॥ ७.१५६.४४ ॥
Da brach im Heer lautes Wehklagen aus, und die Könige, als sie Bhīma sahen, sprachen: »Das ist Rudra in schrecklicher Gestalt, der gegen die Söhne Dhṛtarāṣṭras kämpft.«
7.156.45
एवमुक्त्वा पलायन्ते सर्वे भारत पार्थिवाः ।
विसंज्ञा वाहयन्वाहान्न च द्वौ सह धावतः ॥ ७.१५६.४५ ॥
O Bhārata, so sprechend, flohen alle Könige; verwirrt, ihre Pferde antreibend, konnten nicht einmal zwei zusammen laufen.
7.156.46
ततो बले भृशलुलिते निशामुखे ।
सुपूजितो नृपवृषभैर्वृकोदरः।
महाबलः कमलविबुद्धलोचनो ।
युधिष्ठिरं नृपतिमपूजयद्बली ॥ ७.१५६.४६ ॥
Als das Heer zu Beginn der Nacht gewaltig durcheinander war, ehrte Vṛkodara, der Mächtige, von den stierartigen Königen hochgeschätzt, mit lotusgleich geöffneten Augen König Yudhiṣṭhira.
7.156.47
ततो यमौ द्रुपदविराटकेकया ।
युधिष्ठिरश्चापि परां मुदं ययुः।
वृकोदरं भृशमनुपूजयंश्च ते ।
यथान्धके प्रतिनिहते हरं सुराः ॥ ७.१५६.४७ ॥
Da gerieten die Zwillinge, Drupada, Virāṭa, der König der Kekaya und auch Yudhiṣṭhira in höchste Freude, und sie ehrten Vṛkodara ihrerseits sehr, wie die Götter Hara ehrten, als Andhaka erschlagen wurde.
7.156.48
ततः सुतास्ते वरुणात्मजोपमा ।
रुपान्विताः सह गुरुणा महात्मना।
वृकोदरं सरथपदातिकुञ्जरा ।
युयुत्सवो भृशमभिपर्यवारयन् ॥ ७.१५६.४८ ॥
Da umringten deine Söhne, an Schönheit den Söhnen Varuṇas gleich, zusammen mit dem großherzigen Lehrer, mit Wagen, Fußtruppen und Elefanten, kampfbegierig Vṛkodara von allen Seiten heftig und hielten ihn auf.
7.156.49
ततो यमौ द्रुपदसुताः ससैनिका ।
युधिष्ठिरद्रुपदविराटसात्वताः।
घटोत्कचो जयविजयौ द्रुमो वृकः ।
ससृञ्जयास्तव तनयानवारयन् ॥ ७.१५६.४९ ॥
Da hielten die Zwillinge, die Söhne Drupadas mit ihren Truppen, zusammen mit Yudhiṣṭhira, Drupada, Virāṭa und dem Sātvata, Ghaṭotkaca, Jaya und Vijaya, Druma und Vṛka sowie den Sṛñjayas, deine Söhne auf.
7.156.50
ततोऽभवत्तिमिरघनैरिवावृते ।
महाभये भयदमतीव दारुणम्।
निशामुखे वृकबलगृध्रमोदनं ।
महात्मना नृपवर युद्धमद्भुतम् ॥ ७.१५६.५० ॥
Da, zu Beginn der Nacht, wie von dichten Finsternis-Wolken bedeckt, in einem großen, überaus grauenvollen und Schrecken erregenden Entsetzen, entbrannte, o bester der Könige, ein wunderbarer Kampf, der Wölfe, Heere und Geier erfreute.