Mahābhārata · Adhyāya 7.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.156.1
तस्मिन्प्रविष्टे दुर्धर्षे सृञ्जयानमितौजसि ।
अमृष्यमाणे संरब्धे का वोऽभूद्वै मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१ ॥
Quando aquele invencível entrou, e vós, incapazes de suportar os Sṛñjayas de imensurável força, ficastes enfurecidos, que pensamento surgiu então em vós?
7.156.2
दुर्योधनं तथा पुत्रमुक्त्वा शास्त्रातिगं मम ।
यत्प्राविशदमेयात्मा किं पार्थः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१५६.२ ॥
Tendo dito isto a meu filho Duryodhana, que transgride as escrituras, quando aquele de alma imensurável entrou, o que fez o filho de Pṛthā em resposta?
7.156.3
निहते सैन्धवे वीरे भूरिश्रवसि चैव ह ।
यदाऽभ्यगान्महातेजाः पाञ्चालानपराजितः ॥ ७.१५६.३ ॥
Quando o herói de Sindhu e Bhūriśravas foram mortos, o de grande esplendor e invicto avançou contra os Pāñcālas.
7.156.4
किममन्यत दुर्धर्षे प्रविष्टे शत्रुतापने ।
दुर्योधनस्तु किं कृत्यं प्राप्तकालममन्यत ॥ ७.१५६.४ ॥
Quando aquele invencível atormentador dos inimigos entrou, o que ele pensou? E que dever Duryodhana julgou oportuno naquele momento?
7.156.5
के च तं वरदं वीरमन्वयुर्द्विजसत्तमम् ।
के चास्य पृष्ठतोऽगच्छन्वीराः शूरस्य युध्यतः।
के पुरस्तादवर्तन्त निघ्नन्तः शास्त्रवान्रणे ॥ ७.१५६.५ ॥
Quem seguiu aquele herói dispensador de bênçãos, o melhor dos brâmanes? Que heróis foram atrás daquele valente enquanto combatia? E que guerreiros, hábeis nas armas, se postaram diante dele, golpeando na batalha?
7.156.6
मन्येऽहं पाण्डवान्सर्वान्भारद्वाजशरार्दितान् ।
शिशिरे कम्पमाना वै कृशा गाव इव प्रभो ॥ ७.१५६.६ ॥
Ó senhor, creio que todos os Pāṇḍavas, afligidos pelas flechas de Bhāradvāja, tornaram-se como vacas magras a tremer na estação fria.
7.156.7
प्रविश्य स महेष्वासः पाञ्चालानरिमर्दनः ।
कथं नु पुरुषव्याघ्रः पञ्चत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१५६.७ ॥
Como morreu aquele grande arqueiro, destruidor de inimigos, tigre entre os homens, ao penetrar entre os Pāñcālas?
7.156.8
सर्वेषु योधेषु च सङ्गतेषु ।
रात्रौ समेतेषु महारथेषु।
संलोड्यमानेषु पृथग्बलेषु ।
के वस्तदानीं मतिमन्त आसन् ॥ ७.१५६.८ ॥
Quando à noite todos os guerreiros se reuniram, os grandes combatentes de carro se congregaram e os exércitos separados se misturavam, quem entre vós era então sábio?
7.156.9
हतांश्चैव विषक्तांश्च पराभूतांश्च शंससि ।
रथिनो विरथांश्चैव कृतान्युद्धेषु मामकान् ॥ ७.१५६.९ ॥
Descreves os meus, os mortos, os presos e os derrotados, os guerreiros de carro e os privados de carro, nas batalhas.
7.156.10
तेषां संलोड्यमानानां पाण्डवैर्हतचेतसाम् ।
अन्धे तमसि मग्नानामभवत्का मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१० ॥
Daqueles, agitados pelos Pāṇḍava, com a mente atingida, mergulhados nas trevas cegas, qual era então o seu juízo?
7.156.11
प्रहृष्टांश्चाप्युदग्रांश्च सन्तुष्टांश्चैव पाण्डवान् ।
शंससीहाप्रहृष्टांश्च विभ्रष्टांश्चैव मामकान् ॥ ७.१५६.११ ॥
Aqui descreves os Pāṇḍava como alegres, exaltados e satisfeitos, e os meus como sem alegria e decaídos.
7.156.12
कथमेषां तदा तत्र पार्थानामपलायिनाम् ।
प्रकाशमभवद्रात्रौ कथं कुरुषु सञ्जय ॥ ७.१५६.१२ ॥
Sañjaya, como houve então luz à noite para aqueles filhos de Pṛthā que não fugiram? E como isso aconteceu entre os Kuru?
7.156.13
रात्रियुद्धे तदा राजन्वर्तमाने सुदारुणे ।
द्रोणमभ्यद्रवन्सर्वे पाण्डवाः सह सोमकैः ॥ ७.१५६.१३ ॥
Ó rei, enquanto aquela terrível batalha noturna se desenrolava, todos os Pāṇḍava, junto com os Somaka, precipitaram-se sobre Droṇa.
7.156.14
ततो द्रोणः केकयांश्च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजान् ।
सम्प्रैषयत्प्रेतलोकं सर्वानिषुभिराशुगैः ॥ ७.१५६.१४ ॥
Então Droṇa enviou ao mundo dos mortos os Kekaya e os filhos de Dhṛṣṭadyumna, todos eles, com flechas velozes.
7.156.15
तस्य प्रमुखतो राजन्येऽवर्तन्त महारथाः ।
तान्सर्वान्प्रेषयामास पितृलोकं स भारत ॥ ७.१५६.१५ ॥
Ó rei, todos os grandes guerreiros de carro que surgiram diante dele, ó descendente de Bharata, ele enviou ao mundo dos antepassados.
7.156.16
प्रमथ्नन्तं तदा वीरान्भारद्वाजं महारथम् ।
अभ्यवर्तत सङ्क्रुद्धः शिबी राजा प्रतापवान् ॥ ७.१५६.१६ ॥
Então o rei Śibi, poderoso e irado, avançou contra Bhāradvāja (Droṇa), o grande guerreiro de carro que esmagava os heróis.
7.156.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य पाण्डवानां महारथम् ।
विव्याध दशभिर्द्रोणः सर्वपारशवैः शितैः ॥ ७.१५६.१७ ॥
Vendo aquele grande guerreiro de carro dos Pāṇḍava avançar contra ele, Droṇa o atravessou com dez flechas afiadas sarva-pāraśava.
7.156.18
तं शिबिः प्रतिविव्याध त्रिंशता निशितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भुल्लेन स्मयमानो न्यपातयत् ॥ ७.१५६.१८ ॥
Śibi o atravessou em resposta com trinta flechas afiadas e, sorrindo, derrubou seu condutor com uma flecha bhalla.
7.156.19
तस्य द्रोणो हयान्हत्वा सारथिं च महात्मनः ।
अथाऽस्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.१५६.१९ ॥
Droṇa, tendo abatido os cavalos e o cocheiro daquele magnânimo, cortou-lhe a cabeça do corpo, junto com o elmo.
7.156.20
ततोऽस्य सारथिं क्षिप्रमन्यं दुर्योधनोऽदिशत् ।
स तेन सङ्गृहीताश्वः पुनरभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१५६.२० ॥
Então Duryodhana nomeou rapidamente outro cocheiro para ele; reunindo os cavalos com ele, lançou-se de novo contra os inimigos.
7.156.21
कलिङ्गानामनीकेन कालिङ्गस्य सुतो रणे ।
पूर्वं पितृवधात्क्रुद्धौ भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.१५६.२१ ॥
Com o exército dos Kaliṅgas, o filho do rei Kāliṅga, já enfurecido pela morte do pai, atacou Bhīmasena na batalha.
7.156.22
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध सप्तभिः ।
विशोकं त्रिभिरानर्च्छद्वजमेकेन पत्रिणा ॥ ७.१५६.२२ ॥
Feriu Bhīma com cinco flechas, depois de novo com sete; atingiu Viśoka com três e, com uma flecha emplumada, derrubou o estandarte.
7.156.23
कलिङ्गानां तु तं शूरं क्रुद्धं क्रुद्धो वृकोदरः ।
रथाद्रथमभिद्रुत्य मुष्टिनाऽभिजघान ह ॥ ७.१५६.२३ ॥
Contra aquele herói furioso dos Kaliṅgas, porém, o irado Vṛkodara saltou de um carro para outro e o golpeou com o punho.
7.156.24
तस्य मुष्टिहतस्याजौ पाण्डवेन बलीयसा ।
सर्वाण्यस्थीनि सहसा प्रापतन्वै पृथक्पृथक् ॥ ७.१५६.२४ ॥
Atingido pelo punho do poderoso Pāṇḍava na batalha, todos os seus ossos se partiram de repente e caíram, um a um.
7.156.25
तस्मिन्हते तदा तेन सिंहनादो महानभूत् ।
पाञ्चालानां महाराज साधुसाध्विति पाण्डवम् ॥ ७.१५६.२५ ॥
Quando ele foi abatido, ergueu-se dele um grande rugido de leão. Ó grande rei, os Pāñcālas gritaram ao Pāṇḍava: 'Bem feito, bem feito!'
7.156.26
तं कर्णो भ्रातरश्चास्य नामृष्यन्त परन्तप ।
ते भीमसेनं नाराचैर्जघ्नुराशीविषोपमैः ॥ ७.१५६.२६ ॥
Karṇa e seus irmãos não toleraram isso. Ó queimador de inimigos, feriram Bhīmasena com flechas de ferro semelhantes a serpentes venenosas.
7.156.27
ततः शत्रुरथं त्यक्त्वा भीमो द्रुमरथं गतः ।
द्रुमं चास्यन्तमनिशं मुष्टिना समपोथयत् ॥ ७.१५६.२७ ॥
Então Bhīma, abandonando o carro inimigo, foi a um carro de árvores e esmagou sem cessar, com o punho, a ponta daquela árvore.
7.156.28
यथा काचमणिर्न्यस्तो मुष्टिनैकेन लीलया ।
स हतः सर्वथा चूर्णो रक्तमेवोदपद्यत ॥ ७.१५६.२८ ॥
Como uma conta de vidro esmagada com um só punho, brincando, assim foi ele atingido e reduzido totalmente a pó, e dele surgiu apenas sangue.
7.156.29
तथा चूर्णमभूत्तत्र कर्णभ्राता द्रुमस्तथा ।
स तदा पाण्डुपुत्रेण बलिनाऽभिहतोऽपतत् ॥ ७.१५६.२९ ॥
Igualmente ali aquela árvore, irmão de Karṇa, tornou-se pó; então, atingida pelo poderoso filho de Pāṇḍu, caiu.
7.156.30
तं निहत्य महाराज भीमसेनो महाबलः ।
जयरातरथं प्राप्य मुहुः सिंह इवानदत् ॥ ७.१५६.३० ॥
Tendo-o abatido, ó grande rei, o muito forte Bhīmasena alcançou o carro de Jayadratha e rugiu repetidas vezes como um leão.
7.156.31
जयरातं तु चरणे गृह्य भीमो महाबलः ।
सूतं चास्य महाबाहुर्गृह्य राजंस्तथैव च ॥ ७.१५६.३१ ॥
Bhīma, o poderoso, agarrou Jayadratha pelo pé; e, ó rei, o de longos braços agarrou igualmente o seu condutor.
7.156.32
पादयोर्गृह्य तौ वीरौ भीमः कर्णस्य पश्यतः ।
भूमावाविद्ध्य जघ्ने स तौ च प्राणैर्व्ययुज्यताम् ॥ ७.१५६.३२ ॥
Enquanto Karṇa observava, Bhīma agarrou aqueles dois heróis pelos pés, arremessou-os ao chão e os abateu; suas vidas se foram.
7.156.33
कर्णस्तु पाण्डवे शक्तिं काञ्चनीं समवासृजत् ।
ततस्तामेव जग्राह प्रहसन्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१५६.३३ ॥
Karṇa arremessou contra o Pāṇḍava uma lança dourada; então o filho de Pāṇḍu, rindo, agarrou-a.
7.156.34
कर्णायैव च दुर्धर्षश्चिक्षेपाजौ वृकोदरः ।
तामापतन्तीं चिच्छेद शकुनिस्तैलपायिना ॥ ७.१५६.३४ ॥
E o invencível Vṛkodara a arremessou na batalha contra Karṇa; quando ela vinha em disparada, Śakuni, o bebedor de óleo, a cortou.
7.156.35
एतत्कृत्वा महत्कर्म रणेऽद्भुतपराक्रमः ।
पुनः स्वरथमास्थाय दुद्राव तव वाहिनीम् ॥ ७.१५६.३५ ॥
Tendo realizado esse grande feito na batalha, o de valor admirável subiu novamente em seu carro e avançou contra o teu exército.
7.156.36
तमायान्तं जिघांसन्तं भीमं क्रुद्धमिवान्तकम् ।
न्यवारयन्महाबाहुं तव पुत्रा विशाम्पते।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः ॥ ७.१५६.३६ ॥
Ó senhor dos povos, teus filhos detiveram o de longos braços Bhīma, que avançava desejando matar como a Morte irada; os grandes condutores de carro o cobriram com uma grande chuva de flechas e o contiveram.
7.156.37
दुर्मदस्य ततो भीमः प्रहसन्निव संयुगे ।
सारथिं च हयांश्चैव शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१५६.३७ ॥
Então Bhīma, como se risse na batalha, enviou com flechas o cocheiro e os cavalos de Durmada à morada de Yama.
7.156.38
दुर्मदस्तु ततो यानं दुष्कर्णस्यावचक्रमे ।
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ परतापनौ। ॥ ७.१५६.३८ ॥
Então Durmada dirigiu-se ao carro de Duṣkarṇa; os dois irmãos, atormentadores de inimigos, subiram juntos num só carro.
7.156.39
सङ्ग्रामशिरसो मध्ये भीमं द्वावप्यधावताम् ।
यथाम्बुपतिमित्रौ हि तारकं दैत्यसत्तमम् ॥ ७.१५६.३९ ॥
No meio da vanguarda da batalha ambos avançaram contra Bhīma, como os dois amigos do senhor das águas avançaram contra Tāraka, o melhor dos Daityas.
7.156.40
ततस्तु दुर्मदश्चैव दुष्कर्णश्च तवात्मजौ ।
रथमेकं समारुह्य भीमं बाणैरविध्यताम् ॥ ७.१५६.४० ॥
Então vossos dois filhos, Durmada e Duṣkarṇa, subindo juntos num só carro, transpassaram Bhīma com flechas.
7.156.41
ततः कर्णस्य मिषतो द्रौणेर्दुर्योधनस्य च ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च पाण्डवः ॥ ७.१५६.४१ ॥
Então, enquanto Karṇa, o filho de Droṇa, Duryodhana, Kṛpa, Somadatta e Bāhlīka olhavam, o Pāṇḍava (Bhīma)...
7.156.42
दुर्मदस्य च वीरस्य दुष्कर्णस्य च तं रथम् ।
पादप्रहारेण धरां प्रावेशयदरिन्दमः ॥ ७.१५६.४२ ॥
Aquele herói, subjugador de inimigos, com um pontapé fez afundar na terra o carro de Durmada e Duṣkarṇa.
7.156.43
ततः सुतौ ते बलिनौ शूरौ दुष्कर्णदुर्मदौ ।
मुष्टिनाऽऽहत्य सङ्क्रुद्धौ ममर्द चरणेन ह ॥ ७.१५६.४३ ॥
Então teus dois filhos poderosos e heroicos, Duṣkarṇa e Durmada, enfurecidos, golpearam-no com os punhos e o esmagaram com os pés.
7.156.44
ततो हाहाकृते सैन्ये दृष्ट्वा भीमं नृपाऽब्रुवन् ।
रुद्रोऽयं भीमरूपेण धार्तराष्ट्रेषु युध्यति ॥ ७.१५६.४४ ॥
Então, com o exército em lamentações, os reis, vendo Bhīma, disseram: "Este é Rudra em forma terrível, lutando contra os filhos de Dhṛtarāṣṭra."
7.156.45
एवमुक्त्वा पलायन्ते सर्वे भारत पार्थिवाः ।
विसंज्ञा वाहयन्वाहान्न च द्वौ सह धावतः ॥ ७.१५६.४५ ॥
Ó Bhārata, tendo dito isso, todos os reis fugiram; desnorteados, guiando seus cavalos, nem dois conseguiam correr juntos.
7.156.46
ततो बले भृशलुलिते निशामुखे ।
सुपूजितो नृपवृषभैर्वृकोदरः।
महाबलः कमलविबुद्धलोचनो ।
युधिष्ठिरं नृपतिमपूजयद्बली ॥ ७.१५६.४६ ॥
Então, quando o exército estava muito desordenado no início da noite, Vṛkodara, o poderoso, muito honrado pelos touros entre os reis, com olhos abertos como lótus, honrou o rei Yudhiṣṭhira.
7.156.47
ततो यमौ द्रुपदविराटकेकया ।
युधिष्ठिरश्चापि परां मुदं ययुः।
वृकोदरं भृशमनुपूजयंश्च ते ।
यथान्धके प्रतिनिहते हरं सुराः ॥ ७.१५६.४७ ॥
Então os gêmeos, Drupada, Virāṭa, o rei dos Kekaya e também Yudhiṣṭhira alcançaram suprema alegria, e honraram muito Vṛkodara por sua vez, como os deuses honraram Hara quando Andhaka foi abatido.
7.156.48
ततः सुतास्ते वरुणात्मजोपमा ।
रुपान्विताः सह गुरुणा महात्मना।
वृकोदरं सरथपदातिकुञ्जरा ।
युयुत्सवो भृशमभिपर्यवारयन् ॥ ७.१५६.४८ ॥
Então teus filhos, semelhantes aos filhos de Varuṇa em beleza, junto com o mestre magnânimo, com carros, infantes e elefantes, ansiosos pela luta, cercaram ferozmente Vṛkodara por todos os lados e o detiveram.
7.156.49
ततो यमौ द्रुपदसुताः ससैनिका ।
युधिष्ठिरद्रुपदविराटसात्वताः।
घटोत्कचो जयविजयौ द्रुमो वृकः ।
ससृञ्जयास्तव तनयानवारयन् ॥ ७.१५६.४९ ॥
Então os gêmeos, os filhos de Drupada com suas tropas, junto com Yudhiṣṭhira, Drupada, Virāṭa e o Sātvata, Ghaṭotkaca, Jaya e Vijaya, Druma e Vṛka, e os Sṛñjayas, passaram a conter os teus filhos.
7.156.50
ततोऽभवत्तिमिरघनैरिवावृते ।
महाभये भयदमतीव दारुणम्।
निशामुखे वृकबलगृध्रमोदनं ।
महात्मना नृपवर युद्धमद्भुतम् ॥ ७.१५६.५० ॥
Então, no início da noite, como que coberto por densas nuvens de escuridão, num grande pavor, extremamente terrível e aterrorizante, travou-se uma batalha maravilhosa, ó melhor dos reis, deleitando lobos, tropas e abutres.