ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.156.1
तस्मिन्प्रविष्टे दुर्धर्षे सृञ्जयानमितौजसि ।
अमृष्यमाणे संरब्धे का वोऽभूद्वै मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१ ॥
ಆ ದುರ್ಧರ್ಷನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಸೃಂಜಯರನ್ನು ಸಹಿಸದೆ ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಚಾರ ಮೂಡಿತು?
7.156.2
दुर्योधनं तथा पुत्रमुक्त्वा शास्त्रातिगं मम ।
यत्प्राविशदमेयात्मा किं पार्थः प्रत्यपद्यत ॥ ७.१५६.२ ॥
ನನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮೀರಿದವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅಮೇಯಾತ್ಮನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಪಾರ್ಥನು ಏನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದನು?
7.156.3
निहते सैन्धवे वीरे भूरिश्रवसि चैव ह ।
यदाऽभ्यगान्महातेजाः पाञ्चालानपराजितः ॥ ७.१५६.३ ॥
ಸೈಂಧವ ವೀರನು ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಹತರಾದಾಗ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಪರಾಜಿತನು ಪಾಂಚಾಲರ ಮೇಲೆ ಬಂದಾಗ.
7.156.4
किममन्यत दुर्धर्षे प्रविष्टे शत्रुतापने ।
दुर्योधनस्तु किं कृत्यं प्राप्तकालममन्यत ॥ ७.१५६.४ ॥
ಆ ದುರ್ಧರ್ಷ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸುವವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಏನು ಯೋಚಿಸಿದನು? ದುರ್ಯೋಧನನು ಸಮಯೋಚಿತ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಏನನ್ನು ಭಾವಿಸಿದನು?
7.156.5
के च तं वरदं वीरमन्वयुर्द्विजसत्तमम् ।
के चास्य पृष्ठतोऽगच्छन्वीराः शूरस्य युध्यतः।
के पुरस्तादवर्तन्त निघ्नन्तः शास्त्रवान्रणे ॥ ७.१५६.५ ॥
ವರದಾಯಕ ವೀರ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಯಾರು ಅನುಸರಿಸಿದರು? ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶೂರನ ಹಿಂದೆ ಯಾವ ವೀರರು ಹೋದರು? ರಣದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಶಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಯಾರು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು?
7.156.6
मन्येऽहं पाण्डवान्सर्वान्भारद्वाजशरार्दितान् ।
शिशिरे कम्पमाना वै कृशा गाव इव प्रभो ॥ ७.१५६.६ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಭಾರದ್ವಾಜನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲ ಪಾಂಡವರೂ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಡುಗುವ ಸಣಕಲು ಹಸುಗಳಂತಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.156.7
प्रविश्य स महेष्वासः पाञ्चालानरिमर्दनः ।
कथं नु पुरुषव्याघ्रः पञ्चत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१५६.७ ॥
ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರ, ಶತ್ರುಮರ್ದನನಾದ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ಪಾಂಚಾಲರ ನಡುವೆ ನುಗ್ಗಿ ಹೇಗೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು?
7.156.8
सर्वेषु योधेषु च सङ्गतेषु ।
रात्रौ समेतेषु महारथेषु।
संलोड्यमानेषु पृथग्बलेषु ।
के वस्तदानीं मतिमन्त आसन् ॥ ७.१५६.८ ॥
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಯೋಧರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಮಹಾರಥರು ಸೇರಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸೇನೆಗಳು ಕಲಕಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದರು?
7.156.9
हतांश्चैव विषक्तांश्च पराभूतांश्च शंससि ।
रथिनो विरथांश्चैव कृतान्युद्धेषु मामकान् ॥ ७.१५६.९ ॥
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹತರಾದ, ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡ, ಪರಾಭವಗೊಂಡ, ರಥಿಕರು ಮತ್ತು ರಥರಹಿತರಾದ ನನ್ನವರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
7.156.10
तेषां संलोड्यमानानां पाण्डवैर्हतचेतसाम् ।
अन्धे तमसि मग्नानामभवत्का मतिस्तदा ॥ ७.१५६.१० ॥
ಪಾಂಡವರಿಂದ ಕಲಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಹತವಾಗಿ, ಕುರುಡು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಆಗ ಯಾವ ಆಲೋಚನೆ ಇತ್ತು?
7.156.11
प्रहृष्टांश्चाप्युदग्रांश्च सन्तुष्टांश्चैव पाण्डवान् ।
शंससीहाप्रहृष्टांश्च विभ्रष्टांश्चैव मामकान् ॥ ७.१५६.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸಂತೋಷಿತರೂ ಉತ್ಸಾಹಿಗಳೂ ತೃಪ್ತರೂ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ; ನನ್ನವರನ್ನು ಸಂತೋಷರಹಿತರೂ ಪತಿತರೂ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
7.156.12
कथमेषां तदा तत्र पार्थानामपलायिनाम् ।
प्रकाशमभवद्रात्रौ कथं कुरुषु सञ्जय ॥ ७.१५६.१२ ॥
ಸಂಜಯ, ಅಲ್ಲಿ ಆಗ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಓಡಿಹೋಗದ ಆ ಪಾರ್ಥರಿಗೆ ಬೆಳಕು ಹೇಗೆ ಆಯಿತು? ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಆಯಿತು?
7.156.13
रात्रियुद्धे तदा राजन्वर्तमाने सुदारुणे ।
द्रोणमभ्यद्रवन्सर्वे पाण्डवाः सह सोमकैः ॥ ७.१५६.१३ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ರಾತ್ರಿಯ ಯುದ್ಧ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಪಾಂಡವರು ಸೋಮಕರೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
7.156.14
ततो द्रोणः केकयांश्च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजान् ।
सम्प्रैषयत्प्रेतलोकं सर्वानिषुभिराशुगैः ॥ ७.१५६.१४ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಕೇಕಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಪುತ್ರರನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೇತಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.156.15
तस्य प्रमुखतो राजन्येऽवर्तन्त महारथाः ।
तान्सर्वान्प्रेषयामास पितृलोकं स भारत ॥ ७.१५६.१५ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರನ್ನೂ, ಭಾರತನೇ, ಅವನು ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.156.16
प्रमथ्नन्तं तदा वीरान्भारद्वाजं महारथम् ।
अभ्यवर्तत सङ्क्रुद्धः शिबी राजा प्रतापवान् ॥ ७.१५६.१६ ॥
ಆಗ ವೀರರನ್ನು ಮರ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥ ಭಾರದ್ವಾಜನ (ದ್ರೋಣನ) ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ರಾಜ ಶಿಬಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.156.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य पाण्डवानां महारथम् ।
विव्याध दशभिर्द्रोणः सर्वपारशवैः शितैः ॥ ७.१५६.१७ ॥
ಪಾಂಡವರ ಆ ಮಹಾರಥನು ತನ್ನತ್ತ ಧಾವಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ದ್ರೋಣನು ಸರ್ವ-ಪಾರಶವ ಎಂಬ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.156.18
तं शिबिः प्रतिविव्याध त्रिंशता निशितैः शरैः ।
सारथिं चास्य भुल्लेन स्मयमानो न्यपातयत् ॥ ७.१५६.१८ ॥
ಶಿಬಿಯು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹರಿತ ಮೂವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು; ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ ಒಂದು ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.156.19
तस्य द्रोणो हयान्हत्वा सारथिं च महात्मनः ।
अथाऽस्य सशिरस्त्राणं शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.१५६.१९ ॥
ದ್ರೋಣನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಕೊಂದು, ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.156.20
ततोऽस्य सारथिं क्षिप्रमन्यं दुर्योधनोऽदिशत् ।
स तेन सङ्गृहीताश्वः पुनरभ्यद्रवद्रिपून् ॥ ७.१५६.२० ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಬೇಗನೆ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು; ಅವನು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.156.21
कलिङ्गानामनीकेन कालिङ्गस्य सुतो रणे ।
पूर्वं पितृवधात्क्रुद्धौ भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.१५६.२१ ॥
ಕಳಿಂಗರ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಕಾಲಿಂಗನ ಮಗನು, ತಂದೆಯ ವಧೆಯಿಂದ ಮೊದಲೇ ಕೋಪಗೊಂಡು, ರಣದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು.
7.156.22
स भीमं पञ्चभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध सप्तभिः ।
विशोकं त्रिभिरानर्च्छद्वजमेकेन पत्रिणा ॥ ७.१५६.२२ ॥
ಅವನು ಭೀಮನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಏಳರಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಮೂರರಿಂದ ವಿಶೋಕನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಒಂದು ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.156.23
कलिङ्गानां तु तं शूरं क्रुद्धं क्रुद्धो वृकोदरः ।
रथाद्रथमभिद्रुत्य मुष्टिनाऽभिजघान ह ॥ ७.१५६.२३ ॥
ಕಳಿಂಗರ ಆ ಕೋಪಿಷ್ಠ ಶೂರನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ವೃಕೋದರನು ತೇರಿನಿಂದ ತೇರಿಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.156.24
तस्य मुष्टिहतस्याजौ पाण्डवेन बलीयसा ।
सर्वाण्यस्थीनि सहसा प्रापतन्वै पृथक्पृथक् ॥ ७.१५६.२४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ಪಾಂಡವನ ಮುಷ್ಟಿಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ಅವನ ಎಲ್ಲ ಎಲುಬುಗಳೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದವು.
7.156.25
तस्मिन्हते तदा तेन सिंहनादो महानभूत् ।
पाञ्चालानां महाराज साधुसाध्विति पाण्डवम् ॥ ७.१५६.२५ ॥
ಅವನು ಹತನಾದಾಗ ಅವನಿಂದ ಮಹಾ ಸಿಂಹನಾದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾಂಚಾಲರು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಕುರಿತು 'ಸಾಧು ಸಾಧು' ಎಂದರು.
7.156.26
तं कर्णो भ्रातरश्चास्य नामृष्यन्त परन्तप ।
ते भीमसेनं नाराचैर्जघ्नुराशीविषोपमैः ॥ ७.१५६.२६ ॥
ಕರ್ಣನೂ ಅವನ ಸಹೋದರರೂ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಅವರು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.
7.156.27
ततः शत्रुरथं त्यक्त्वा भीमो द्रुमरथं गतः ।
द्रुमं चास्यन्तमनिशं मुष्टिना समपोथयत् ॥ ७.१५६.२७ ॥
ನಂತರ ಭೀಮ ಶತ್ರುರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವೃಕ್ಷರಥದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ; ಆ ಮರದ ತುದಿಯನ್ನು ನಿರಂತರ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪುಡಿಮಾಡಿದ.
7.156.28
यथा काचमणिर्न्यस्तो मुष्टिनैकेन लीलया ।
स हतः सर्वथा चूर्णो रक्तमेवोदपद्यत ॥ ७.१५६.२८ ॥
ಗಾಜಿನ ಮಣಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಒತ್ತಿದರೆ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆ ಅದು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪುಡಿಯಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ರಕ್ತವೇ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.
7.156.29
तथा चूर्णमभूत्तत्र कर्णभ्राता द्रुमस्तथा ।
स तदा पाण्डुपुत्रेण बलिनाऽभिहतोऽपतत् ॥ ७.१५६.२९ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನ ಸಹೋದರನಾದ ಆ ವೃಕ್ಷವೂ ಪುಡಿಯಾಯಿತು; ಆಗ ಬಲಿಷ್ಠ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅದು ಬಿದ್ದಿತು.
7.156.30
तं निहत्य महाराज भीमसेनो महाबलः ।
जयरातरथं प्राप्य मुहुः सिंह इवानदत् ॥ ७.१५६.३० ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಭೀಮಸೇನ ಜಯದ್ರಥನ ರಥದ ಬಳಿ ತಲುಪಿ ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸಿದ.
7.156.31
जयरातं तु चरणे गृह्य भीमो महाबलः ।
सूतं चास्य महाबाहुर्गृह्य राजंस्तथैव च ॥ ७.१५६.३१ ॥
ಮಹಾಬಲನಾದ ಭೀಮನು ಜಯದ್ರಥನ ಕಾಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅದೇ ರೀತಿ ಮಹಾಬಾಹುವು ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಹಿಡಿದನು.
7.156.32
पादयोर्गृह्य तौ वीरौ भीमः कर्णस्य पश्यतः ।
भूमावाविद्ध्य जघ्ने स तौ च प्राणैर्व्ययुज्यताम् ॥ ७.१५६.३२ ॥
ಕರ್ಣನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಭೀಮನು ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರನ್ನು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದು ಕೊಂದನು; ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳು ಹೊರಟವು.
7.156.33
कर्णस्तु पाण्डवे शक्तिं काञ्चनीं समवासृजत् ।
ततस्तामेव जग्राह प्रहसन्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१५६.३३ ॥
ಕರ್ಣನು ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಶಕ್ತಿ ಆಯುಧವನ್ನು ಎಸೆದನು; ಆಗ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನು ನಗುತ್ತಾ ಅದನ್ನೇ ಹಿಡಿದನು.
7.156.34
कर्णायैव च दुर्धर्षश्चिक्षेपाजौ वृकोदरः ।
तामापतन्तीं चिच्छेद शकुनिस्तैलपायिना ॥ ७.१५६.३४ ॥
ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ ವೃಕೋದರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಅದು ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ತೈಲಪಾಯಿ ಶಕುನಿ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.156.35
एतत्कृत्वा महत्कर्म रणेऽद्भुतपराक्रमः ।
पुनः स्वरथमास्थाय दुद्राव तव वाहिनीम् ॥ ७.१५६.३५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರಥವೇರಿ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು.
7.156.36
तमायान्तं जिघांसन्तं भीमं क्रुद्धमिवान्तकम् ।
न्यवारयन्महाबाहुं तव पुत्रा विशाम्पते।
महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथाः ॥ ७.१५६.३६ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತೇ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಮನಂತೆ ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ತಡೆದರು; ಮಹಾರಥರು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ ತಡೆದರು.
7.156.37
दुर्मदस्य ततो भीमः प्रहसन्निव संयुगे ।
सारथिं च हयांश्चैव शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ७.१५६.३७ ॥
ಆಗ ಭೀಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ದುರ್ಮದನ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.156.38
दुर्मदस्तु ततो यानं दुष्कर्णस्यावचक्रमे ।
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ परतापनौ। ॥ ७.१५६.३८ ॥
ಆಗ ದುರ್ಮದನು ದುಷ್ಕರ್ಣನ ರಥದತ್ತ ಸಾಗಿದನು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಒಂದೇ ರಥವನ್ನು ಏರಿದರು.
7.156.39
सङ्ग्रामशिरसो मध्ये भीमं द्वावप्यधावताम् ।
यथाम्बुपतिमित्रौ हि तारकं दैत्यसत्तमम् ॥ ७.१५६.३९ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಭೀಮನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು; ಜಲಾಧಿಪತಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಿತ್ರರು ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠ ತಾರಕನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದಂತೆ.
7.156.40
ततस्तु दुर्मदश्चैव दुष्कर्णश्च तवात्मजौ ।
रथमेकं समारुह्य भीमं बाणैरविध्यताम् ॥ ७.१५६.४० ॥
ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಾದ ದುರ್ಮದ ಮತ್ತು ದುಷ್ಕರ್ಣರು ಒಂದೇ ರಥವೇರಿ ಭೀಮನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದರು.
7.156.41
ततः कर्णस्य मिषतो द्रौणेर्दुर्योधनस्य च ।
कृपस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च पाण्डवः ॥ ७.१५६.४१ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಕೃಪ, ಸೋಮದತ್ತ, ಬಾಹ್ಲೀಕರು ನೋಡುತ್ತಿರಲು ಪಾಂಡವ (ಭೀಮ)...
7.156.42
दुर्मदस्य च वीरस्य दुष्कर्णस्य च तं रथम् ।
पादप्रहारेण धरां प्रावेशयदरिन्दमः ॥ ७.१५६.४२ ॥
ಶತ್ರುನಿಗ್ರಹಿಯಾದ ಆ ವೀರನು ದುರ್ಮದ ಮತ್ತು ದುಷ್ಕರ್ಣರ ಆ ರಥವನ್ನು ಕಾಲಿನ ಒದೆತದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹೂಳಿದನು.
7.156.43
ततः सुतौ ते बलिनौ शूरौ दुष्कर्णदुर्मदौ ।
मुष्टिनाऽऽहत्य सङ्क्रुद्धौ ममर्द चरणेन ह ॥ ७.१५६.४३ ॥
ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಬಲಿಷ್ಠರೂ ಶೂರರೂ ಆದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾದ ದುಷ್ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಮದರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕಾಲಿನಿಂದ ಮರ್ದಿಸಿದರು.
7.156.44
ततो हाहाकृते सैन्ये दृष्ट्वा भीमं नृपाऽब्रुवन् ।
रुद्रोऽयं भीमरूपेण धार्तराष्ट्रेषु युध्यति ॥ ७.१५६.४४ ॥
ಆಗ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿತು. ಭೀಮನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜರು, 'ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಈತ ರುದ್ರನೇ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದರು.
7.156.45
एवमुक्त्वा पलायन्ते सर्वे भारत पार्थिवाः ।
विसंज्ञा वाहयन्वाहान्न च द्वौ सह धावतः ॥ ७.१५६.४५ ॥
ಭಾರತ, ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಓಡಿಹೋದರು. ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.156.46
ततो बले भृशलुलिते निशामुखे ।
सुपूजितो नृपवृषभैर्वृकोदरः।
महाबलः कमलविबुद्धलोचनो ।
युधिष्ठिरं नृपतिमपूजयद्बली ॥ ७.१५६.४६ ॥
ಸೈನ್ಯವು ಬಹಳ ಕಲಕಿಹೋದಾಗ, ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಬಲಿ ವೃಕೋದರನು, ಕಮಲದಂತೆ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
7.156.47
ततो यमौ द्रुपदविराटकेकया ।
युधिष्ठिरश्चापि परां मुदं ययुः।
वृकोदरं भृशमनुपूजयंश्च ते ।
यथान्धके प्रतिनिहते हरं सुराः ॥ ७.१५६.४७ ॥
ಆಗ ಯಮಳರು (ನಕುಲ-ಸಹದೇವರು), ದ್ರುಪದ, ವಿರಾಟ, ಕೇಕಯರು ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ಅಂಧಕನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಹರನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಂತೆ, ಅವರು ವೃಕೋದರನನ್ನು ಬಹಳ ಗೌರವಿಸಿದರು.
7.156.48
ततः सुतास्ते वरुणात्मजोपमा ।
रुपान्विताः सह गुरुणा महात्मना।
वृकोदरं सरथपदातिकुञ्जरा ।
युयुत्सवो भृशमभिपर्यवारयन् ॥ ७.१५६.४८ ॥
ಆಗ ವರುಣನ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ರೂಪವಂತರಾದ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ (ದ್ರೋಣನೊಂದಿಗೆ), ರಥ, ಕಾಲಾಳು, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯುದ್ಧೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ವೃಕೋದರನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತಡೆದರು.
7.156.49
ततो यमौ द्रुपदसुताः ससैनिका ।
युधिष्ठिरद्रुपदविराटसात्वताः।
घटोत्कचो जयविजयौ द्रुमो वृकः ।
ससृञ्जयास्तव तनयानवारयन् ॥ ७.१५६.४९ ॥
ಆಗ ಅವಳಿಗಳು, ದ್ರುಪದನ ಮಕ್ಕಳು, ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ದ್ರುಪದ, ವಿರಾಟ, ಸಾತ್ವತರು, ಘಟೋತ್ಕಚ, ಜಯ, ವಿಜಯ, ದ್ರುಮ, ವೃಕ, ಸೃಂಜಯರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಡೆದರು.
7.156.50
ततोऽभवत्तिमिरघनैरिवावृते ।
महाभये भयदमतीव दारुणम्।
निशामुखे वृकबलगृध्रमोदनं ।
महात्मना नृपवर युद्धमद्भुतम् ॥ ७.१५६.५० ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ, ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಮಹಾಭಯದಲ್ಲಿ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ತೋಳ, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ರಣಹದ್ದುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.