Mahābhārata · Adhyāya 7.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.157.1
प्रायोपविष्टे तु हते पुत्रे सात्यकिना तदा ।
सोमदत्तो भृशं क्रुद्धः सात्यकिं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१५७.१ ॥
Als Sātyaki seinen Sohn erschlug, der sich zum Fasten bis zum Tod niedergesetzt hatte, sprach Somadatta, heftig erzürnt, diese Worte zu Sātyaki.
7.157.2
क्षत्रधर्मः परो दृष्टो यस्तु देवैर्महात्मभिः ।
तं त्वं सात्वत सन्तज्य दस्युधर्मे कथं रतः ॥ ७.१५७.२ ॥
Wie konntest du, o Sātvata, die Pflicht des Kriegers, die die Götter und Hochgesinnten als die höchste erkannt haben, verlassen und dich am Verhalten des Räubers erfreuen?
7.157.3
पराङ्मुखाय दीनाय न्यस्तशस्त्राय याचते ।
क्षत्रधर्मरतः प्राज्ञः कथं नु प्रहरेद्रणे ॥ ७.१५७.३ ॥
Wie sollte ein weiser, dem Kriegerpflicht ergebener Mann im Kampf einen schlagen, der den Rücken gekehrt, elend ist, die Waffen niedergelegt hat und bittet?
7.157.4
द्वावेव किल वृष्णीनां तत्र ख्यातौ महारथौ ।
प्रद्युम्नश्च महाबाहुस्त्वं चैव युधि सात्वत ॥ ७.१५७.४ ॥
Unter den Vṛṣṇi gibt es dort nur zwei berühmte Großkampfwagenkämpfer: den mächtigarmigen Pradyumna und dich, o Sātvata, im Kampf.
7.157.5
कथं प्रायोपविष्टाय पार्थेन च्छिन्नबाहवे ।
नृशंसं बत दीनं च तादृशं कृतवानसि ॥ ७.१५७.५ ॥
Wie konntest du, weh, eine so grausame und erbärmliche Tat an dem begehen, der sich zum Fasten bis zum Tod niedergesetzt hatte und dessen Arme Pārtha abgeschlagen hatte?
7.157.6
कर्ममस्तस्य दुर्वृत्त फलं प्राप्नुहि संयुगे ।
अद्य छेत्स्यामि ते मूढ शिरो विक्रम्य पत्रिणा ॥ ७.१५७.६ ॥
O Frevler, empfange im Kampf die Frucht deiner Tat. O Narr, heute werde ich dir mit einem Pfeil mit Gewalt den Kopf abschlagen.
7.157.7
शपे सात्वत पुत्राभ्यामिष्टेन सुकृतेन च ।
अनतीतामिमां रात्रिं यदि त्वां वीरमानिनम् ॥ ७.१५७.७ ॥
Sātvata, ich schwöre bei meinen beiden Söhnen, bei der Frucht meiner Opfer und meiner guten Werke: Wenn ich dich, der du dich für einen Helden hältst, nicht töte, bevor diese Nacht vergeht—
7.157.8
अरक्ष्यमाणं पार्थेन जिष्णुना ससुतानुजम् ।
न हन्यां नरके घोरे पतेयं वृष्णिपांसन ॥ ७.१५७.८ ॥
Wenn ich dich nicht töte, der du ohne den Schutz Arjunas, des Sohnes der Pṛthā, bist, samt deinen Söhnen und deinem jüngeren Bruder, so werde ich in die schreckliche Hölle fallen, o Vernichter der Vṛṣṇis.
7.157.9
एवमुक्त्वा सुसङ्क्रुद्धः सोमदत्तो महाबलः ।
दध्मौ शङ्खं च तारेण सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१५७.९ ॥
So gesprochen, blies Somadatta, hoch erzürnt und mächtig, laut seine Muschel und brüllte wie ein Löwe.
7.157.10
ततः कमलपत्राक्षः सिंहदंष्ट्रो दुरासदः ।
सात्यकिर्भृशसङ्क्रुद्धः सोमदत्तमथाब्रवीत् ॥ ७.१५७.१० ॥
Da sprach Sātyaki, mit lotusblättrigen Augen, löwenzähnig, unbezwingbar und hoch erzürnt, zu Somadatta.
7.157.11
कौरवेय न मे त्रासः कथञ्चिदपि विद्यते ।
त्वया सार्धमथान्यैश्च युध्यतो हृदि कश्चन ॥ ७.१५७.११ ॥
O Kaurava, selbst wenn ich mit dir und mit anderen kämpfe, gibt es in meinem Herzen keinerlei Furcht.
7.157.12
यदि सर्वेण सैन्येन गुप्तो मां योधयिष्यसि ।
तथापि न व्यथा काचित्त्वयि स्यान्मम कौरव ॥ ७.१५७.१२ ॥
Selbst wenn du, von deinem ganzen Heer geschützt, gegen mich kämpfst, o Kaurava, wird in mir keinerlei Kummer um deinetwillen entstehen.
7.157.13
युद्धसारेण वाक्येन असतां सम्मतेन च ।
नाहं भीषयितुं शक्यः क्षत्रवृत्ते स्थितस्त्वया ॥ ७.१५७.१३ ॥
Weder durch das Wesen des Kampfes noch durch die Worte und die Zustimmung der Bösen kann ich eingeschüchtert werden; ich stehe im Verhalten des Kriegers, durch dich.
7.157.14
यदि तेऽस्ति युयुत्साऽद्य मया सह नराधिप ।
निर्दयो निशितैर्बाणैः प्रहर प्रहरामि ते ॥ ७.१५७.१४ ॥
O Herr der Menschen, wenn du heute den Wunsch hast, mit mir zu kämpfen, so schlage erbarmungslos mit scharfen Pfeilen zu; ich schlage dich.
7.157.15
हतो भूरिश्रवा वीरस्तव पुत्रो महारथः ।
शलश्चैव महाराज भ्रातृव्यसनकर्षितः ॥ ७.१५७.१५ ॥
O großer König, dein heldenhafter Sohn, der große Wagenkämpfer Bhūriśravas, ist erschlagen worden, und auch Śalya, von des Bruders Unglück niedergedrückt.
7.157.16
त्वां चाप्यद्य वधिष्यामि सहपुत्रं सबान्धवम् ।
तिष्ठेदानीं रणे यत्तः कौरवोऽसि महारथः ॥ ७.१५७.१६ ॥
Heute werde ich auch dich erschlagen, zusammen mit deinen Söhnen und Verwandten; nun stehe bereit im Kampf, Kaurava, denn du bist ein großer Wagenkämpfer.
7.157.17
यस्मिन्दानं दमः शौचमहिंसा हीर्धृतिः क्षमा ।
अनपायानि सर्वाणि नित्यं राज्ञि युधिष्ठिरे ॥ ७.१५७.१७ ॥
Beim König Yudhiṣṭhira, in dem Freigebigkeit, Selbstbeherrschung, Reinheit, Gewaltlosigkeit, Scham, Standhaftigkeit und Nachsicht allzeit unvergänglich sind.
7.157.18
मृदङ्गकेतोस्तस्य त्वं तेजसा निहतः पुरा ।
सकर्णसौबलः सङ्ख्ये विनाशमुपयास्यसि ॥ ७.१५७.१८ ॥
Durch die Kraft dessen, dessen Banner die Trommel trägt (Arjuna), bist du schon früher erschlagen worden; zusammen mit Karṇa und Saubala wirst du im Kampf in den Untergang gehen.
7.157.19
शपेऽहं कृष्णचरणैरिष्टापूर्तेन चैव ह ।
यदि त्वां ससुतं पापं न हन्यां युधि रोषितः ॥ ७.१५७.१९ ॥
Ich schwöre bei Kṛṣṇas Füßen und bei meinem Verdienst aus Opfer und Wohltätigkeit: Wenn ich dich nicht im Zorn samt deinen Söhnen im Kampf töte, Sünder.
7.157.20
अपयास्यसि चोत्त्यक्त्वा रणं मुक्तो भविष्यसि ॥ ७.१५७.२० ॥
Und du wirst fliehen, den Kampf verlassen, und so wirst du frei sein.
7.157.21
एवमाभाष्य चान्योन्यं क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
प्रवृत्तौ शरसम्पातं कर्तुं पुरुषसत्तमौ ॥ ७.१५७.२१ ॥
So miteinander gesprochen, begannen die beiden besten Männer, mit vor Zorn geröteten Augen, einen Pfeilregen zu entfesseln.
7.157.22
ततो रथसहस्रेण नागानामयुतेन च ।
दुर्योधनः सोमदत्तं परिवार्य व्यवस्थितः ॥ ७.१५७.२२ ॥
Da umringte Duryodhana mit tausend Streitwagen und zehntausend Elefanten Somadatta und stellte sich auf.
7.157.23
शकुनिश्च सुसङ्क्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
पुत्रपौत्रैः परिवृतो भ्रातृभिश्चेन्द्रविक्रमैः।
श्यालस्तव महाबाहुर्वज्रसंहननो युवा ॥ ७.१५७.२३ ॥
Und Śakuni, der Beste aller Waffenträger, tief erzürnt, umgeben von Söhnen, Enkeln und Brüdern von indraähnlicher Tapferkeit; dein Schwager, der Starkarmige, der junge Mann mit einem Körper hart wie der Donnerkeil.
7.157.24
साग्रं शतसहस्रं तु हयानां तस्य धीमतः ।
सोमदत्तं महेष्वासं समन्तात्पर्यरक्षत ॥ ७.१५७.२४ ॥
Mehr als hunderttausend Pferde jenes Weisen beschützten den großen Bogenschützen Somadatta von allen Seiten.
7.157.25
रक्ष्यमाणश्च बलिभिश्छादयामास सात्यकिम् ।
तं छाद्यमानं विशिखैर्दृष्ट्वा सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१५७.२५ ॥
Von den starken Kriegern beschützt, bedeckte er Sātyaki; als er ihn von Pfeilen bedeckt sah, mit Pfeilen mit gebogenen Schäften.
7.157.26
धृष्टद्युम्नोऽभ्ययात्क्रुद्धः प्रगृह्य महतीं चमूम् ।
अभ्यरक्षन्महाबाहुः सात्वतं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१५७.२६ ॥
Erzürnt rückte Dhṛṣṭadyumna mit einem großen Heer vor; der Starkarmige schützte Sātvata (Sātyaki), den Helden von wahrer Tapferkeit.
7.157.27
चण्डवाताभिसृष्टानामुदधीनामिव स्वनः ।
आसीद्राजन्बलौघानामन्योन्यमभिनिघ्नताम् ॥ ७.१५७.२७ ॥
O König, wie das Tosen von Ozeanen, die von wildem Sturm aufgewühlt werden, war der Lärm der Heeresfluten, die aufeinander einschlugen.
7.157.28
विव्याध सोमदत्तस्तु सात्वतं नवभिः शरैः ।
सात्यकिर्नवभिश्चैनमवधीत्कुरुपुङ्गवम् ॥ ७.१५७.२८ ॥
Somadatta durchbohrte Sātvata (Sātyaki) mit neun Pfeilen, und Sātyaki traf jenen Stier der Kuru ebenfalls mit neun.
7.157.29
सोऽतिविद्धो बलवता समरे दृढधन्विना ।
रथोपस्थं समासाद्य मुमोह गतचेतनः ॥ ७.१५७.२९ ॥
Schwer getroffen im Kampf vom starken, standhaften Bogenschützen, erreichte er die Vorderseite des Wagens und sank bewusstlos in Ohnmacht.
7.157.30
तं विमूढं समालक्ष्य सारथिस्त्वरयाऽन्वितः ।
अपोवाह रणाद्वीरं सोमदत्तं महारथम् ॥ ७.१५७.३० ॥
Als der Wagenlenker ihn verwirrt sah, brachte er eilig den Helden, den großen Wagenkämpfer Somadatta, aus der Schlacht fort.
7.157.31
तं विसंज्ञं समालक्ष्य युयुधानशरार्दितम् ।
अभ्यद्रवत्ततो द्रोणो यदुवीरजिघांसया ॥ ७.१५७.३१ ॥
Als Droṇa ihn betäubt und von Yuyudhānas Pfeilen gequält sah, stürzte er sich auf ihn, begierig, den Helden der Yadu zu töten.
7.157.32
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
परिवव्रुर्महात्मानं परीप्सन्तो यदूत्तमम् ॥ ७.१५७.३२ ॥
Als sie ihn herannahen sahen, umringten ihn die Pāṇḍava unter Führung Yudhiṣṭhiras, um jenen großherzigen Ersten der Yadu zu beschützen.
7.157.33
ततः प्रववृते युद्धं द्रोणस्य सह पाण्डवैः ।
बलेरिव सुरैः पूर्वं त्रैलोक्यजयकाङ्क्षया ॥ ७.१५७.३३ ॥
Dann begann der Kampf zwischen Droṇa und den Pāṇḍava, gleich jenem, den einst Bali mit den Göttern kämpfte, begierig, die drei Welten zu erobern.
7.157.34
ततः सायकजालेन पाण्डवानीकमावृणोत् ।
भारद्वाजो महातेजा विव्याध च युधिष्ठिरम् ॥ ७.१५७.३४ ॥
Dann überdeckte der strahlende Sohn des Bharadvāja das Pāṇḍava-Heer mit einem Netz von Pfeilen und durchbohrte Yudhiṣṭhira.
7.157.35
सात्यकिं दशभिर्बाणैर्विंशत्या पार्षतं शरैः ।
भीमसेनं च नवभिर्नकुलं पञ्चभिस्तथा ॥ ७.१५७.३५ ॥
Sātyaki durchbohrte er mit zehn Pfeilen, Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) mit zwanzig, Bhīmasena mit neun und ebenso Nakula mit fünf.
7.157.36
सहदेवं तथाऽष्टाभिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
द्रौपदेयान्महाबाहुः पञ्चभिः पञ्जभिः शरैः ॥ ७.१५७.३६ ॥
Sahadeva durchbohrte er mit acht Pfeilen und Śikhaṇḍin mit hundert; der Starkarmige verwundete die Söhne der Draupadī, jeden mit fünf Pfeilen.
7.157.37
विराटं मत्स्यमष्टाभिर्द्रुपदं दशभिः शरैः ।
युधामन्युं त्रिभिः षड्भिरुत्तमौजसमाहवे।
अन्यांश्च सैनिकान्विद्व्वा युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१५७.३७ ॥
Virāṭa und Matsya traf er mit acht Pfeilen, Drupada mit zehn, Yudhāmanyu mit drei und Uttamaujas mit sechs im Kampf; dann, auch andere Krieger niederstreckend, stürmte er auf Yudhiṣṭhira zu.
7.157.38
ते वध्यमाना द्रोणेन पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ।
प्राद्रवन्वै भयाद्राजन्सार्तनादा दिशो दश ॥ ७.१५७.३८ ॥
Jene Krieger des Sohnes Pāṇḍus, von Droṇa niedergeschlagen, flohen vor Schrecken in alle zehn Richtungen, o König, unter Klagegeschrei.
7.157.39
काल्यमानं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा द्रोणेन फल्गुनः ।
किञ्चिदागतसंरम्भो गुरुं पार्थोऽभ्ययाद्द्रुतम् ॥ ७.१५७.३९ ॥
Als Phalguna jedoch sah, wie jenes Heer von Droṇa gequält wurde, geriet er etwas in Zorn, und der Sohn Pṛthās eilte rasch auf seinen Lehrer zu.
7.157.40
दृष्ट्वा द्रोणं तु बीभत्सुमभिधावन्तमाहवे ।
सन्न्यवर्तत तत्सैन्यं पुनर्यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.१५७.४० ॥
Als es sah, wie Droṇa und der furchtbare Arjuna im Kampf auf es zustürmten, wandte sich jenes Heer Yudhiṣṭhiras erneut zur Flucht.
7.157.41
ततो युद्धमभूद्भूयो भारद्वाजस्य पाण्डवैः ॥ ७.१५७.४१ ॥
Dann entbrannte der Kampf des Droṇa, des Sohnes des Bharadvāja, mit den Pāṇḍavas von neuem.
7.157.42
द्रोणस्तव सुतै राजन्सर्वतः परिवारितः ।
व्यधमत्पाण्डुसैन्यानि तूलराशिमिवानलः ॥ ७.१५७.४२ ॥
O König, von deinen Söhnen auf allen Seiten umgeben, zerstreute Droṇa die Heere der Pāṇḍavas, wie das Feuer einen Haufen Baumwolle zerstreut.
7.157.43
तं ज्वलन्तमिवादित्यं दीप्तानलसमद्युतिम् ।
राजन्ननिशमत्यन्तं दृष्ट्वा द्रोणं शरार्चिषम् ॥ ७.१५७.४३ ॥
O König, als du Droṇa sahst, flammend wie die Sonne, von einem Glanz gleich dem eines entfachten Feuers, mit Pfeilen als Strahlen, unablässig und über alle Maßen.
7.157.44
मण्डलीकृतधन्वानं तपन्तमिव भास्करम् ।
दहन्तमहितान्सैन्ये नैनं कश्चिदवारयत् ॥ ७.१५७.४४ ॥
Niemand konnte ihn aufhalten, wie er seinen Bogen im Kreis spannte, brennend wie die Sonne, die Feinde im Heer verbrennend.
7.157.45
योयो हि प्रमुखे तस्य तस्थौ द्रोणस्य पुरूषः ।
तस्यतस्य शिरश्छित्त्वा ययुर्द्रोणशराः क्षितिम् ॥ ७.१५७.४५ ॥
Jedem Mann, der vor Droṇa stand, wurde der Kopf abgeschlagen, und Droṇas Pfeile fielen zur Erde.
7.157.46
एवं सा पाण्डवी सेना वध्यमाना महात्मना ।
प्रदुद्राव पुनर्भीता पश्यतः सव्यसाचिनः ॥ ७.१५७.४६ ॥
So floh das Pāṇḍava-Heer, vom Großmütigen erschlagen, wieder in Furcht, während Savyasācin (Arjuna) zusah.
7.157.47
सम्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा द्रोणेन निशि भारत ।
गोविन्दमब्रवीज्जिष्णुर्गच्छ द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१५७.४७ ॥
O Nachkomme Bharatas, als Arjuna, der Sieger, das Heer nachts von Droṇa völlig geschlagen sah, sprach er zu Govinda: "Fahre zu Droṇas Wagen."
7.157.48
ततो रजतगोक्षीरकुन्देन्दुसदृशप्रभान् ।
चोदयामास दाशार्हो हयान्द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१५७.४८ ॥
Da trieb der Nachkomme Daśārhas (Kṛṣṇa) die Pferde, deren Glanz dem des Silbers, der Kuhmilch, des Jasmins und des Mondes gleicht, zu Droṇas Wagen an.
7.157.49
भीमसेनोऽपि तं दृष्ट्वा यान्तं द्रोणाय फल्गुनम् ।
स्वसारथिमुवाचेदं द्रोणानीकाय मां वह ॥ ७.१५७.४९ ॥
Auch Bhīmasena sah Phalguna zu Droṇa ziehen und sprach zu seinem Wagenlenker: »Fahre mich zum Heer Droṇas.«
7.157.50
सोऽपि तस्य वचः श्रुत्वा विशोकोऽवहयद्वयान् ।
पृष्ठतः सत्यसन्धस्य जिष्णोर्भरतसत्तम ॥ ७.१५७.५० ॥
Auch er hörte diese Worte, frei von Kummer, und trieb die Pferde hinter dem wahrhaftigen Jiṣṇu Arjuna her, o Bester der Bharatas.
7.157.51
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ यत्तौ द्रोणानीकमभिद्रुतौ ।
पाञ्चालाः सृञ्जया मात्स्याश्चेदिकारूशकोसलाः।
अन्वगच्छन्महाराज केकयाश्च महारथाः ॥ ७.१५७.५१ ॥
Als sie die beiden Brüder eifrig gegen Droṇas Heer stürmen sahen, o großer König, folgten ihnen die Pāñcālas, Sṛñjayas, Matsyas, Cedis, Karūṣas und Kosalas und die großen Wagenkämpfer der Kekayas.
7.157.52
ततो राजन्नभूद्वोरः सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१५७.५२ ॥
Dann, o König, entbrannte ein grimmiger Kampf, der die Haare zu Berge stehen ließ.
7.157.53
बीभत्सुर्दक्षिणं पार्श्वमुत्तरं च वृकोदरः ।
महद्भ्यां रथबृन्दाभ्यां बलं जगृहतुस्तव ॥ ७.१५७.५३ ॥
Bībhatsu (Arjuna) nahm die rechte Flanke und Vṛkodara (Bhīma) die linke, mit zwei großen Wagenmassen, und so ergriffen sie dein Heer.
7.157.54
तौ दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रौ भीमसेनधनञ्जयौ ।
धृष्टद्युम्नोऽभ्ययाद्राजन्सात्यकिश्च महाबलः ॥ ७.१५७.५४ ॥
Als er jene beiden Tiger unter den Menschen, Bhīmasena und Dhanañjaya, sah, rückte Dhṛṣṭadyumna vor, o König, und auch der mächtige Sātyaki.
7.157.55
चण्डवाताभिपन्नानामुदधीनामिव स्वनः ।
आसीद्राजन्बलौघानां तदाऽन्योन्यमभिघ्नतां ॥ ७.१५७.५५ ॥
O König, wie das Tosen der Ozeane, die von einem wilden Wind gepeitscht werden, war damals das Dröhnen der Heeresfluten, die einander schlugen.
7.157.56
सौमदत्तिवधात्क्रुद्धो दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
द्रौणिरभ्यद्रवद्राजन्वधाय कृतनिश्चयः
ववर्षाञ्जनपर्वा स द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१५७.५६ ॥
Erzürnt über die Tötung Saumadattis und Sātyaki im Kampf erblickend, stürzte sich Droṇas Sohn, o König, entschlossen zu töten, auf ihn; jener bergähnliche Held ließ einen Regen aus Bäumen vom Himmel herabregnen.
7.157.57
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य शैनेयस्य रथं प्रति ।
भैमसेनिः सुसङ्क्रुद्धः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१५७.५७ ॥
Als er sah, wie jener auf Sātyakis Wagen zustürmte, hielt Bhīmasenas Sohn, aufs Höchste erzürnt, den feindlichen Gegner auf.
7.157.58
कार्ष्णायसं महाघोरमृक्षचर्मपरिच्छदम् ।
महान्तं रथमास्थाय त्रिंशन्नल्वान्तरान्तरम् ॥ ७.१५७.५८ ॥
Einen großen Wagen besteigend, aus Eisen, sehr schrecklich, mit Bärenfell bedeckt, mit dreißig Nalva Abstand zwischen den Teilen.
7.157.59
विक्षिप्तयन्त्रसन्नाहं महामेघौघनिःस्वनम् ।
युक्तं गजनिभैर्वाहैर्न हयैर्नापि वारणैः ॥ ७.१५७.५९ ॥
Mit verstreuter Maschinerie und Rüstung versehen, donnernd wie eine Masse großer Wolken, angespannt mit elefantenähnlichen Zugtieren, nicht mit Pferden, noch auch mit Elefanten.
7.157.60
विक्षिप्तपक्षचरणविवृताक्षेण कूजता ।
ध्वजेनोच्छ्रितदण्डेन गृध्रराजेन राजितम् ॥ ७.१५७.६० ॥
Mit gespreizten Flügeln und Füßen, mit starrenden offenen Augen, kreischend, geschmückt vom König der Geier auf einer Fahne an hohem Stab.
7.157.61
लोहितार्द्रपताकं तु आन्त्रमालाविभूषितम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तमास्थाय विपुलं रथम् ॥ ७.१५७.६१ ॥
Er bestieg einen gewaltigen Wagen, dessen Fahnen von Blut triefen, geschmückt mit Girlanden aus Eingeweiden und mit acht Rädern versehen.
7.157.62
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणामक्षौहिण्या समावृतः ॥ ७.१५७.६२ ॥
Umgeben von einer Akshauhini schrecklich gestalteter Rakshasas, die Speere und Keulen tragen und Bergspitzen und Bäume in den Händen halten.
7.157.63
तमुद्यतमहाचापं निशाम्य व्यथिता नृपाः ।
युगान्तकालसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ॥ ७.१५७.६३ ॥
Als sie ihn mit dem großen Bogen erhoben sahen, gerieten die Könige in Bedrängnis, wie der Tod mit dem Stab in der Hand zur Zeit des Weltendes.
7.157.64
ततस्तं गिरिशृङ्गाभं भीमरूपं भयावहम् ।
दंष्ट्राकरालोग्रमुखं शङ्कुकर्णं महाहनुम् ॥ ७.१५७.६४ ॥
Da erblickten sie ihn, gleich einem Berggipfel, von schrecklicher Gestalt, Schrecken verbreitend, mit grimmigem, von Hauern furchtbarem Mund, spitzen Ohren wie Pflöcke und einem gewaltigen Kiefer.
7.157.65
ऊर्ध्वकेशं विरूपाक्षं दीप्तास्यं निम्नितोदरम् ।
महाश्वभ्रगलद्वारं किरीटच्छन्नमूर्धजम् ॥ ७.१५७.६५ ॥
Mit aufrechtem Haar, verzerrten Augen, einem glühenden Gesicht, eingefallenem Bauch, einer Kehle wie ein gewaltiger Schlund und mit einem Diadem bedecktem Haupthaar.
7.157.66
त्रासनं सर्वभूतानां व्यात्ताननभिवान्तकम् ।
वीक्ष्य दीप्तमिवायान्तं रिपुविक्षोभकारिणम् ॥ ७.१५७.६६ ॥
Als sie ihn heranstürmen sahen, strahlend wie der Tod mit geöffnetem Rachen, Schrecken verbreitend für alle Wesen und Verwirrung unter den Feinden.
7.157.67
तमुद्यतमहाचापं राक्षसेन्द्रं घटोत्कचम् ।
भयार्दिता प्रचुक्षोभ पुत्रस्य तव वाहिनी।
वायुना क्षोभितावर्ता गङ्गेवोर्ध्वतरङ्गिणी ॥ ७.१५७.६७ ॥
Als sie Ghaṭotkaca, den Herrn der Rākṣasas, mit hoch erhobenem großen Bogen sahen, geriet das von Furcht gequälte Heer deines Sohnes in Aufruhr, wie der Ganges mit hohen Wellen, dessen Strudel der Wind aufwühlt.
7.157.68
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यथुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१५७.६८ ॥
Verängstigt von dem Löwengebrüll, das Ghaṭotkaca ausstieß, entleerten die Elefanten ihren Harn, und die Männer litten sehr.
7.157.69
ततोऽश्मवृष्टिरत्यर्थमासीत्तत्र समन्ततः ।
सन्ध्याकालाधिकबलैः प्रयुक्ता राक्षसैः क्षितौ ॥ ७.१५७.६९ ॥
Dann ging von allen Seiten ein gewaltiger Steinregen nieder, den die Rākṣasas, an Kraft gesteigert in der Dämmerung, auf die Erde schleuderten.
7.157.70
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः प्रासतोमराः ।
पतन्त्यविरताः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१५७.७० ॥
Eiserne Wurfscheiben, Bhuśuṇḍī-Geschosse, Speere und Wurfspieße, Dreizacke, Śataghnī und Paṭṭiśa-Schwerter fielen ebenfalls unaufhörlich.
7.157.71
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिपाः ।
तनयास्तव कर्णश्च व्यथिताः प्राद्रवन्दिशः ॥ ७.१५७.७१ ॥
Als sie diese grimmige und überaus schreckliche Schlacht sahen, flohen die Könige, deine Söhne und Karṇa, bekümmert nach allen Richtungen.
7.157.72
तत्रैकोऽस्त्रबलश्लाघी द्रौणिर्मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां घटोत्कचविनिर्भिताम् ॥ ७.१५७.७२ ॥
Dort blieb der stolze Sohn Droṇas, der sich seiner Waffenkraft rühmte, allein unerschüttert und zerstörte mit seinen Pfeilen das von Ghaṭotkaca geschaffene Trugbild.
7.157.73
विहतायां तु मायायाममर्षी स घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्घोरांस्तेऽश्वत्थामानमाविशन्।
भुजङ्गा इव वेगेन वल्मीकं क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१५७.७३ ॥
Als die Täuschung vernichtet war, schoss der unduldsame Ghaṭotkaca schreckliche Pfeile ab; wie in Wwut erregte Schlangen in einen Termitenhügel, drangen sie rasch in Aśvatthāman ein.
7.157.74
ते शरा रुधिराक्ताङ्गा भित्त्वा शारद्वतीसुतम् ।
विविशुर्धरणीं शीघ्रा रुक्मपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१५७.७४ ॥
Jene Pfeile, deren Körper blutbeschmiert waren, durchbohrten den Sohn der Śāradvatī (Kṛpa) und drangen schnell in die Erde ein; sie hatten goldene Federn und waren auf Stein geschliffen.
7.157.75
अश्वत्थामा तु सङ्क्रुद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमभिक्रुद्धं बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१५७.७५ ॥
Aśvatthāman aber, erzürnt, flinkhändig und mächtig, durchbohrte den rasenden Ghaṭotkaca mit zehn Pfeilen.
7.157.76
घटोत्कचोऽतिविद्धस्तु द्रोणपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं शतसहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१५७.७६ ॥
Ghaṭotkaca, an lebenswichtigen Stellen schwer getroffen vom Sohn Droṇas und zutiefst gequält, ergriff einen Diskus mit hunderttausend Speichen.
7.157.77
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिवज्रविभूषितम् ।
अश्वत्थाम्नि स चिक्षेप भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१५७.७७ ॥
Diesen Diskus mit rasiermesserscharfem Rand, glänzend wie die aufgehende Sonne und mit Edelsteinen und Diamanten geschmückt, schleuderte Bhaimaseni (Ghaṭotkaca) auf Aśvatthāman, im Verlangen zu töten.
7.157.78
वेगेन महता गच्छद्विक्षिप्तं द्रौणिना शरैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१५७.७८ ॥
Dieser Diskus, mit großer Wucht fliegend, wurde von den Pfeilen des Sohnes Droṇas abgelenkt und fiel, wie der Vorsatz eines Unglücklichen, vergeblich zu Boden.
7.157.79
घटोत्कचस्ततस्तूर्णं दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
द्रौणिं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१५७.७९ ॥
Da bedeckte Ghaṭotkaca, als er den Diskus niedergestreckt sah, rasch Drauṇi mit Pfeilen, wie Svarbhānu die Sonne bedeckt.
7.157.80
घटोत्कचसुतः श्रीमान्भिन्नाञ्जनचयोपमः ।
रुरोध द्रौणिमायान्तं प्रभञ्जनमिवाद्रिराट् ॥ ७.१५७.८० ॥
Der glänzende Sohn Ghaṭotkacas, einem Haufen zerbrochenen Antimons gleich, hielt Drauṇi auf, als er heranrückte, wie der König der Berge den Wind aufhält.
7.157.81
पौत्रेण भीमसेनस्य शरैरञ्जनपर्वणा ।
बभौ मेघेन धाराभिर्गिरिर्मेरुरिवावृतः ॥ ७.१५७.८१ ॥
Bhīmasenas Enkel leuchtete mit seinen dunkel gelenkten Pfeilen, wie der Berg Meru, von Wolkenströmen umhüllt.
7.157.82
अश्वत्थामा त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
ध्वजमेकेन बाणेन चिच्छेदाञ्जनपर्वणः ॥ ७.१५७.८२ ॥
Aśvatthāman aber, unerschüttert, dessen Tapferkeit der von Rudra, Upendra und Indra gleichkam, schnitt mit einem einzigen Pfeil das Banner des Kämpfers mit den dunklen Gelenken ab.
7.157.83
द्वाभ्यां तु रथयन्तारौ त्रिभिश्चास्य त्रिवेणुकम् ।
धनुरेकेन चिच्छेद चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१५७.८३ ॥
Mit zwei Pfeilen traf er beide Wagenlenker, mit dreien seinen dreigelenkigen Bogen, und mit einem zerbrach er ihn; mit vieren erlegte er die vier Pferde.
7.157.84
विरथस्योद्यतं हस्ताद्धेमबिन्दुभिराचितम् ।
विशिखेन सतीक्ष्णेन खङ्गमस्य द्विधाऽकरोत् ॥ ७.१५७.८४ ॥
Das Schwert, das in der Hand des wagenlosen Kämpfers erhoben war und mit Goldpunkten besetzt, spaltete er mit einem scharfen Pfeil in zwei.
7.157.85
गदा हेमाङ्गदा राजंस्तूर्णं हैडिम्बिसूनुना ।
भ्राम्योत्क्षिप्ताशरैःसापि द्रौणिनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१५७.८५ ॥
O König, auch die goldgeschmückte Keule, die der Sohn der Hiḍimbā schnell geschwungen warf, wurde vom Sohn Droṇas mit Pfeilen getroffen und fiel.
7.157.86
ततोऽन्तरिक्षमुत्प्लुत्य कालमेघ इवोन्नदन्। ॥ ७.१५७.८६ ॥
Dann sprang er in die Lüfte und brüllte wie eine schwarze Gewitterwolke.
7.157.87
ततो मायाधरं द्रौणिर्घटोत्कचसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध धनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१५७.८७ ॥
Dann durchbohrte der Sohn Droṇas den Sohn Ghaṭotkacas, den Meister der Täuschung am Himmel, mit Pfeilen, wie die Sonne mit ihren Strahlen.
7.157.88
सोऽवतीर्य पुरस्तस्थौ रथे हेमविभूषिते ।
महीगत इवात्युग्रः श्रीमानञ्जनपर्वतः ॥ ७.१५७.८८ ॥
Er stieg herab und stand vor ihm auf dem goldgeschmückten Wagen, wie ein überaus wilder, strahlender Antimonberg, der auf die Erde gekommen ist.
7.157.89
तमयस्मयवर्माणं द्रौणिर्भीमात्मजात्मजम् ।
जघानाञ्जनपर्वाणं महेश्वर इवान्धकम् ॥ ७.१५७.८९ ॥
Der Sohn Droṇas erschlug diesen berggleichen Helden in eisernem Panzer, den Sohn des Sohnes Bhīmas, wie Maheśvara den Andhaka erschlug.
7.157.90
अथ दृष्ट्वा हतं पुत्रमश्वत्थाम्ना महाबलम् ।
द्रौणेः सकाशमभ्येत्य रोषात्प्रस्फुरिताधरः ॥ ७.१५७.९० ॥
Als er seinen mächtigen Sohn von Aśvatthāman erschlagen sah, trat er vor den Sohn Droṇas, die Lippen vor Zorn bebend.
7.157.91
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तो वीरं शारद्वतीसुतम् ।
दहन्तं पाण्डवानीकं वनमग्निमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१५७.९१ ॥
Gelassen und unerschrocken sprach er diese Worte zum Helden, dem Sohn der Śāradvatī, der das Heer der Pāṇḍavas wie einen Wald verbrannte und wie ein hochloderndes Feuer aufragte.
7.157.92
तिष्ठतिष्ठ न मे जीवन्द्रोणपुत्र गमिष्यसि ।
त्वामद्य निहनिष्यामि क्रौञ्चमग्निसुतो यथा ॥ ७.१५७.९२ ॥
Halt, halt! Sohn Droṇas, du wirst nicht fortgehen, solange ich lebe. Heute werde ich dich töten, so wie der Sohn des Agni Krauñca erschlug.
7.157.93
गच्छ वत्स सहान्यैस्त्वं युध्यस्वामरविक्रम ।
न हि पुत्रेण हैडिम्ब पिता न्याय्यः प्रबाधितुम् ॥ ७.१५७.९३ ॥
Geh, mein Kind, und kämpfe mit den anderen, du Held von göttlicher Tapferkeit. O Sohn der Hiḍimbā, es ist nicht recht, dass ein Sohn seinen Vater bedrängt.
7.157.94
कामं खलु न रोषो मे हैडिम्बे विद्यते त्वयि ।
किं तु रोषान्वितो जन्तुर्हन्यादात्मानमप्युत ॥ ७.१५७.९४ ॥
Gewiss, Sohn der Hiḍimbā, ich hege keinen Zorn gegen dich. Doch ein von Zorn erfülltes Wesen kann sogar sich selbst töten.
7.157.95
श्रुत्वैतत्क्रोधताम्राक्षः पुत्रशोकसमन्वितः ।
अश्वत्थामानमायस्तो भैमसेनिरभाषत ॥ ७.१५७.९५ ॥
Als er dies hörte, mit von Zorn geröteten Augen und von Trauer um seinen Sohn erfüllt, trat der Sohn des Bhīmasena näher zu Aśvatthāman und sprach.
7.157.96
किमहं कातरो द्रौणे पृथग्जन इवाहवे ।
यन्मां भीषयसे वाग्भिरसदेतद्वचस्तव ॥ ७.१५७.९६ ॥
Bin ich im Kampf ein Feigling wie ein gewöhnlicher Mann, Sohn Droṇas, dass du mich mit Worten einschüchterst? Deine Rede ist falsch.
7.157.97
भीमात्खलु समुत्पन्नः कुरूणां विपुले कुले ।
पाण्डवानामहं पुत्रः समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ७.१५७.९७ ॥
Wahrlich von Bhīma geboren, im weiten Geschlecht der Kurus, bin ich der Sohn der Pāṇḍavas, die im Kampf niemals weichen.
7.157.98
रक्षसामधिराजोऽहं दशग्रीवसमो बले ।
तिष्ठतिष्ठ न मे जीवन्द्रोणपुत्र गमिष्यसि ॥ ७.१५७.९८ ॥
Ich bin der Herrscher der Rākṣasas, an Stärke Daśagrīva gleich. Bleib stehen, bleib stehen! Sohn Droṇas, lebend wirst du nicht von mir fortgehen.
7.157.99
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रणाजिरे ॥ ७.१५७.९९ ॥
Heute werde ich auf dem Schlachtfeld deine Kampfeslust vertreiben.
7.157.100
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षो राक्षसः सुमहाबलः ।
द्रौणिमभ्यद्रवत्क्रुद्धो गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१५७.१०० ॥
So gesprochen, stürzte sich der gewaltige Rākṣasa mit zornrot glühenden Augen erbost auf den Sohn Droṇas, wie ein Löwe auf den Herrn der Elefanten.
7.157.101
रथाक्षमात्रैरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः ।
रथिनामृषभं द्रौणिं धाराभिरिव तोयदः ॥ ७.१५७.१०१ ॥
Mit Pfeilen so dick wie Wagenachsen überschüttete Ghaṭotkaca Drauṇi, den Stier unter den Wagenkämpfern, wie eine Wolke mit Sturzregen.
7.157.102
शरवृष्टिं शरैर्द्रौणिरप्राप्तां तां व्यशातयत् ।
ततोन्तरिक्षे बाणानां सङ्ग्रामोऽन्य इवाभवत् ॥ ७.१५७.१०२ ॥
Drauṇi zerschlug mit seinen Pfeilen jenen Pfeilregen, noch ehe er ihn erreichte, mitten am Himmel; da schien im Himmel ein weiterer Kampf der Pfeile zu toben.
7.157.103
अथास्त्रसम्मर्दकृतैर्विस्फुलिङ्गैस्तदा बभौ ।
विभावरीमुखे व्योम खद्योतैरिव चित्रितम् ॥ ७.१५७.१०३ ॥
Da leuchtete der Himmel von den Funken des Waffenzusammenpralls, als wäre er zu Beginn der Nacht mit Glühwürmchen bemalt.
7.157.104
निशाम्य निहतां मायां द्रौणिना रणमानिना ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१५७.१०४ ॥
Als Ghaṭotkaca sah, wie seine Illusion von dem kampfstolzen Drauṇi zerstört wurde, schuf er verborgen erneut eine Täuschung.
7.157.105
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१५७.१०५ ॥
Er wurde zu einem gewaltigen, sehr hohen Berg, dessen Gipfel dicht mit Bäumen bewachsen waren und aus dem Ströme von Speeren, Wurfspießen, Schwertern und Keulen flossen.
7.157.106
तमञ्जनगिरिप्रख्यं द्रौणिर्दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपतद्भिश्च बहुभिः शस्त्रसङ्घैर्न विव्यथे ॥ ७.१५७.१०६ ॥
Als Drauṇi jenen Berg wie einen Antimon-Gipfel sah und viele Waffenhaufen auf ihn niederfielen, ließ er sich nicht erschüttern.
7.157.107
ततो हसन्निव द्रौणिर्वज्रमस्त्रमुदैरयत् ।
स ते नास्त्रैण शैलेन्द्रः क्षिप्तः क्षिप्रं व्यनश्यत ॥ ७.१५७.१०७ ॥
Da ließ Drauṇi, wie lachend, die Donnerwaffe los; von ihr getroffen, verging jener König der Berge rasch.
7.157.108
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रो द्रौणिमाच्छादयद्रणे ॥ ७.१५७.१०८ ॥
Dann wurde er zu einer dunkelblauen Wolke mit einem Regenbogen am Himmel und bedeckte Drauṇi im Kampf mit einem sehr wilden Steinregen.
7.157.109
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमद्द्रोणतनयो नीलमेघं समुत्थितम् ॥ ७.१५७.१०९ ॥
Dann zerstreute der beste der Waffenkundigen, Droṇas Sohn, nachdem er die Vāyavya-Waffe angelegt hatte, die dunkle Wolke, die sich erhoben hatte.
7.157.110
स मार्गणगणैर्द्रौणिर्दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
शतं रथसहस्राणां जघान द्विपदां वरः ॥ ७.१५७.११० ॥
Alle Richtungen mit Pfeilschwärmen bedeckend, erschlug Droṇas Sohn, der beste der Männer, hunderte Tausende von Streitwagen.
7.157.111
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेनायतकार्मुकम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१५७.१११ ॥
Als er Ghaṭotkaca mit dem langen Bogen wieder auf dem Streitwagen herankommen sah, unerschrocken und von vielen Rākṣasas umringt,
7.157.112
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तद्विरदविक्रमैः ।
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैरपि ॥ ७.१५७.११२ ॥
Gleich Löwen und Tigern, mit der Tapferkeit rasender Elefanten, zusammen mit jenen auf Elefanten, auf Streitwagen und auf dem Rücken der Pferde.
7.157.113
विकृतास्यशिरोग्रीवैर्हिडिम्बानुचरैः सह ।
पौलस्त्यैर्यातुधानैश्च तामसैश्चेन्द्रविक्रमैः ॥ ७.१५७.११३ ॥
Mit den Gefolgsleuten Hiḍimbās, deren Gesichter, Häupter und Hälse entstellt waren, und mit den Paulastyas, den Yātudhānas, den Tāmasas und Kriegern von Indras Tapferkeit.
7.157.114
नानाशस्त्रधरैर्वीरैर्नानाकवचभूषणैः ।
महाबलैर्भीमरवैः संरम्भोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१५७.११४ ॥
Mit Helden, die verschiedene Waffen trugen, mit mancherlei Rüstungen und Schmuck geschmückt, von großer Kraft, mit schrecklichem Gebrüll und vor Zorn aufgerissenen Augen.
7.157.115
उपस्थितैस्ततो युद्धे राक्षसैर्युद्धदुर्मदैः ।
विषण्णमभिसम्प्रेक्ष्य पुत्रं ते द्रौणिरब्रवीत् ॥ ७.१५७.११५ ॥
Da sprach der Sohn Droṇas, als er deinen Sohn niedergeschlagen sah, unter den zum Kampf herangetretenen, kampfberauschten Rākṣasas.
7.157.116
तिष्ठ दुर्योधनाद्य त्वं न कार्यः सम्भ्रमस्त्वया ।
सहैभिर्भ्रातृभिर्वीरैः पार्थिवैश्चेन्द्रविक्रमैः ॥ ७.१५७.११६ ॥
Bleib jetzt standhaft, Duryodhana; du sollst nicht in Aufregung geraten. Bleibe bei diesen Brüdern und diesen heldenhaften Königen, tapfer wie Indra.
7.157.117
निहनिष्याम्यमित्रांस्त न तवास्ति पराजयः ।
सत्यं ते प्रतिजानामि पर्याश्वासय वाहिनीम् ॥ ७.१५७.११७ ॥
Ich werde die Feinde erschlagen; für dich gibt es keine Niederlage. Ich verspreche dir die Wahrheit; beruhige das Heer.
7.157.118
न त्वेतदद्भुतं मन्ये यत्ते महदिदं मनः ।
अस्मासु च परा भक्तिस्तव गौतमिनन्दन ॥ ७.१५७.११८ ॥
Ich halte es nicht für wunderbar, dass dein großer Geist uns höchste Hingabe entgegenbringt, o Sohn der Gautamī.
7.157.119
अश्वत्थामानमुक्त्वैवं ततः सौबलमब्रवीत् ।
वृतं रथसहस्रेण हयानां रणशोभिनाम् ॥ ७.१५७.११९ ॥
Nachdem er so zu Aśvatthāman gesprochen hatte, wandte er sich an Saubala (Śakuni), umgeben von tausend Wagen und Pferden, die den Kampf schmücken.
7.157.120
षष्ट्या रथसहस्रैश्च प्रयाहि त्वं धनञ्जयम् ।
कर्णश्च वृषसेनश्च कृपो नीलस्तथैव च ॥ ७.१५७.१२० ॥
Mit sechzigtausend Wagen zieh gegen Dhanañjaya (Arjuna). Ebenso sollen Karṇa, Vṛṣasena, Kṛpa und Nīla aufbrechen.
7.157.121
उदीच्याः कृतवर्मा च पुरुमित्रः सुतापनः ।
दुःशासनो निकुम्भश्च कुण्डभेदी पराक्रमः ॥ ७.१५७.१२१ ॥
Kṛtavarman aus dem Norden, Purumitra, Sutāpana, Duḥśāsana, Nikumbha und der tapfere Kuṇḍabhedī.
7.157.122
पूरञ्जयो दृढरथः पताकी हेमकम्पनः ।
शल्यारुणीन्द्रसेनाश्च सञ्जयो विजयो जयः ॥ ७.१५७.१२२ ॥
Pūrañjaya, Dṛḍharatha, Patākin, Hemakampana, Śalya, Aruṇī und Indrasena, sowie Sañjaya, Vijaya und Jaya.
7.157.123
कमलाक्षः परक्राथी जयवर्मा सुदर्शनः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तीनामयुतानि षट् ॥ ७.१५७.१२३ ॥
Kamalākṣa, Parakrāthī, Jayavarman und Sudarśana—diese werden dir mit sechs Ayuta Fußsoldaten folgen.
7.157.124
जहि भीमं यमौ चोभौ धर्मराजं च मातुल ।
असुरानिव देवेन्द्रो जयाशा मे त्वयि स्थिता ॥ ७.१५७.१२४ ॥
Töte Bhīma, die beiden Söhne Yamas und Dharmarāja, o Onkel, wie Indra, der Herr der Götter, die Asuras erschlägt. Meine Hoffnung auf Sieg ruht auf dir.
7.157.125
दारितान्द्रौणिना बाणैर्भृशं विक्षतविग्रहान् ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१५७.१२५ ॥
Erschlage, o Onkel, die Söhne Kuntīs, deren Körper von den Pfeilen des Droṇa-Sohnes schwer verwundet und zerrissen sind, wie der Feuersohn die Asuras erschlägt.
7.157.126
एवमुक्तो ययौ शीघ्रं पुत्रेण तव सौबलः ।
पिप्रीषुस्ते सुतान्राजन्दिधक्षुश्चैव पाण्डवान् ॥ ७.१५७.१२६ ॥
So angesprochen von deinem Sohn, brach Śakuni, der Sohn Subalas, eilends auf, o König, in dem Wunsch, deine Söhne zu erfreuen und die Pāṇḍavas zu verbrennen.
7.157.127
अथ प्रववृते युद्धं द्रौणिराक्षसयोर्मृधे ।
विभावर्यां सुतुमुलं शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१५७.१२७ ॥
Dann begann in der Nacht der Kampf zwischen Droṇas Sohn und dem Rākṣasa, überaus gewaltig, wie der zwischen Śakra und Prahlāda.
7.157.128
ततो घटोत्कचो बाणैर्दशभिर्गौतमीसुतम् ।
जघानोरसि सङ्क्रुद्धौ विषाग्निप्रतिमैर्दृढैः ॥ ७.१५७.१२८ ॥
Da traf der erzürnte Ghaṭotkaca den Sohn Gautamīs mit zehn festen Pfeilen, gleich Gift und Feuer, in die Brust.
7.157.129
स तैरभ्याहतो गाढं शरैर्भीमसुतेरितैः ।
चचाल रथमध्यस्थो वातोद्धूत इव द्रुमः ॥ ७.१५७.१२९ ॥
Tief getroffen von jenen Pfeilen, die Bhīmas Sohn abgeschossen hatte, schwankte er mitten auf seinem Wagen wie ein vom Wind geschüttelter Baum.
7.157.130
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ मार्गणेन महाप्रभम् ।
द्रौणिहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१५७.१३० ॥
Dann zerschnitt Ghaṭotkaca mit einem Añjalika-Pfeil rasch den prächtig strahlenden Bogen in der Hand des Droṇa-Sohnes.
7.157.131
ततोऽन्यद्द्रौणिरादय धनुर्भारसहं महत् ।
ववर्ष विशिखांस्तीक्ष्णान्वारिधारा इवाम्बुदः ॥ ७.१५७.१३१ ॥
Dann nahm der Droṇa-Sohn einen anderen großen Bogen, der die Last tragen konnte, und ließ, wie eine Wolke Wasserströme ergießt, einen Regen scharfer Pfeile niederprasseln.
7.157.132
ततः शारद्वतीपुत्रः प्रेषयामास भारत ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खचरान्खचरं प्रति ॥ ७.१५७.१३२ ॥
Dann, o Bhārata, schickte der Sohn Śāradvatīs goldgefiederte, feindetötende, himmelfahrende Pfeile gegen den Himmelsfahrer.
7.157.133
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहैरिव बभौ मत्तं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१५७.१३३ ॥
Die Schar der breitbrüstigen Rakshasas, von jenen Pfeilen gequält, glänzte wie eine wilde Elefantenherde, von Löwen in Aufruhr versetzt.
7.157.134
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतरथद्विपान् ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१५७.१३४ ॥
Nachdem er die Rakshasas samt ihren Pferden, Wagenlenkern, Streitwagen und Elefanten mit seinen Pfeilen zerstreut hatte, verbrannte sie der erhabene Feuergott, wie das Feuer die Wesen am Ende eines Weltzeitalters verzehrt.
7.157.135
स दग्ध्वाऽक्षौहिणीं बामैर्नैर्ऋतीं रुरुचे नृप ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१५७.१३५ ॥
O König, nachdem er die Akshauhini-Armee der Rakshasas mit seinen Pfeilen verbrannt hatte, glänzte er, wie der Gott Maheśvara im Himmel glänzte, nachdem er die drei Städte verbrannt hatte.
7.157.136
युगान्ते सर्वभूतानि दग्ध्वेव वसुरुल्बणः ।
रराज जयतां श्रेष्ठो द्रोणपुत्रस्तवाहितान् ॥ ७.१५७.१३६ ॥
Wie der grimmige Vasu, der am Ende eines Weltzeitalters alle Wesen verbrennt, glänzte der beste der Sieger, Droṇas Sohn, indem er deine Feinde verbrannte.
7.157.137
ततो घटोत्कचः क्रुद्धो रक्षसां भीमकर्मणाम् ।
द्रौणिं हतेति महतीं चोदयामास तां चमूम् ॥ ७.१५७.१३७ ॥
Da trieb Ghaṭotkaca, voller Zorn, jene große Schar der Rakshasas mit schrecklichen Taten an und rief: „Tötet Droṇas Sohn!“
7.157.138
घटोत्कचस्य तामाज्ञां प्रतिगृह्याथ राक्षसाः ।
दंष्ट्रोज्ज्वला महावक्त्रा घोररूपा भयानकाः ॥ ७.१५७.१३८ ॥
Auf Ghaṭotkacas Befehl hin rückten jene Rakshasas vor, mit blitzenden Hauern, weitaufgerissenen Mäulern, von schrecklicher Gestalt und furchterregend.
7.157.139
व्यात्तानना घोरजिह्वाः क्रोधताम्रेक्षणा भृशम् ।
सिंहनादेन महता नादयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१५७.१३९ ॥
Mit weit geöffneten Mündern, schrecklichen Zungen und vor Zorn tief geröteten Augen ließen sie die Erde vom gewaltigen Löwengebrüll erdröhnen.
7.157.140
हन्तुमभ्यद्रवन्द्रौणिं नानाप्रहरणायुधाः ।
शक्तीः शतघ्नीः परिघानशनीः शूलपट्टशान् ॥ ७.१५७.१४० ॥
Mit vielerlei Waffen bewehrt stürzten sie sich auf Droṇas Sohn, um ihn zu töten: Speere, Shataghnīs, eiserne Keulen, Donnerkeile, Dreizacke und Schwerter.
7.157.141
खङ्गान्गदाभिण्डिपालान्मुसलानि परश्वथान् ।
प्रासानसींस्तोमरांश्च कणपान्कम्पनाञ्छितान् ॥ ७.१५७.१४१ ॥
Schwerter, Keulen, Bhindipālas, Knüppel, Streitäxte, Lanzen, Säbel, Wurfspeere, widerhakige Speere und zitternde Pfeile, alle geschärft.
7.157.142
स्थूलान्भुशुण्ड्यश्मगदास्थूणान्कार्ष्ण्यायसांस्तथा ।
मुद्गराँश्च महाघोरान्समरे शत्रुदारणान् ॥ ७.१५७.१४२ ॥
Schwere Bhuśuṇḍīs, Steinkeulen, Säulen aus schwarzem Eisen und Hämmer — überaus furchtbar, die Feinde im Kampf zerspaltend.
7.157.143
द्रौणिमूर्धन्यसन्त्रस्ता राक्षसा भीमविक्रमाः ।
चिक्षिपुः क्रोधताम्राक्षाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१५७.१४३ ॥
Unerschrocken schleuderten die Rākṣasas von furchtbarer Tapferkeit, die Augen vor Zorn gerötet, Hunderte und Tausende von Waffen auf das Haupt von Droṇas Sohn.
7.157.144
तच्छस्त्रवर्षं सुमहद्द्रोणपुत्रस्य मूर्धनि ।
पतमानं समीक्ष्याऽथ योधास्ते व्यथिताऽभवन् ॥ ७.१५७.१४४ ॥
Als sie den gewaltigen Waffenregen auf Droṇas Sohn herabfallen sahen, gerieten jene Krieger in Bestürzung.
7.157.145
द्रोणपुत्रस्तु विक्रान्तस्तद्वर्षं घोरमुच्छ्रितम् ।
शरैर्विध्वंसयामास वज्रकल्पैः शिलाशितैः ॥ ७.१५७.१४५ ॥
Doch der Sohn Droṇas, tapfer, zerschmetterte jenen schrecklichen, emporsteigenden Regen mit Pfeilen gleich Blitzen, auf Stein geschärft.
7.157.146
ततोऽन्यैर्विशिखैस्तूर्णं स्वर्णपुङ्खैर्महामनाः ।
निजघ्ने राक्षसान्द्रौणिर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ॥ ७.१५७.१४६ ॥
Dann schlug der großmütige Sohn Droṇas rasch die Rākṣasas nieder mit anderen Pfeilen, goldgefiedert, mit göttlichen Waffen geweiht.
7.157.147
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहैरिव बभौ मत्तं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१५७.१४७ ॥
Jene Schar der Rākṣasas mit breiter Brust, von jenen Pfeilen gequält, erschien wie eine Herde tollwütiger Elefanten, zerstreut und in Unordnung, von Löwen gehetzt.
7.157.148
ते राक्षसाः सुसङ्क्रुद्धा द्रोणपुत्रेण ताडिताः ।
क्रुद्धाः स्म प्राद्रवन्द्रौणिं जिघांसन्तो महाबलः ॥ ७.१५७.१४८ ॥
Jene Rākṣasas, vom Sohn Droṇas getroffen, hochgradig erzürnt, mächtig, verlangend ihn zu töten, stürmten gegen den Sohn Droṇas.
7.157.149
तत्राद्भुतमिमं द्रौणिर्दर्शयामास विक्रमम् ।
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु भारत ॥ ७.१५७.१४९ ॥
Dort zeigte der Sohn Droṇas diese wunderbare Tapferkeit, o Bhārata, die unter allen Wesen ein anderer nicht vollbringen kann.
7.157.150
यदेको राक्षसीं सेनां क्षणाद्द्रौणिर्महास्त्रवित् ।
ददाह ज्वलितैर्बाणै राक्षसेन्द्रस्य पश्यतः ॥ ७.१५७.१५० ॥
Dass der Sohn Droṇas, allein, Kenner der großen Waffen, das Rākṣasa-Heer im Nu mit brennenden Pfeilen verbrannte, während der Herr der Rākṣasas zusah.
7.157.151
स हत्वा राक्षसानीकं रराज द्रौणिराहवे ।
युगान्ते सर्वभूतानि संवर्तक इवानलः ॥ ७.१५७.१५१ ॥
Nachdem er das Heer der Rākṣasas erschlagen hatte, strahlte der Sohn Droṇas im Kampf, wie das vernichtende Feuer am Ende der Weltzeit unter allen Wesen.
7.157.152
तं दहन्तमनीकानि शरैराशीविषोपमैः ।
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु भारत ॥ ७.१५७.१५२ ॥
Ihn, der die Heere mit Pfeilen brannte, die giftigen Schlangen glichen, o Bhārata, unter jenen tausend Königen und unter den Pāṇḍavas…
7.157.153
नैनं निरीक्षितुं कश्चिदशक्नोद्द्रौणिमाहवे ।
ऋते घटोत्कचाद्वीराद्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ॥ ७.१५७.१५३ ॥
Niemand konnte im Kampf den Sohn Droṇas ansehen, außer dem Helden Ghaṭotkaca, dem mächtigen Herrn der Rākṣasas.
7.157.154
स पुनर्भरतश्रेष्ठ क्रोधादुद्धान्तलोचनः ।
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१५७.१५४ ॥
O Bester der Bharatas, er wieder, mit vor Zorn rollenden Augen, schlug Handfläche auf Handfläche und biss sich auf die Lippe…
7.157.155
स्व सूतमब्रवीत्क्रुद्धो द्रोणपुत्राय मां वह ।
स ययौ घोररूपेण सुपताकेन भास्वता ॥ ७.१५७.१५५ ॥
Zornig sprach er zu seinem Wagenlenker: 'Fahre mich zum Sohn Droṇas.' Er zog auf einem Wagen von schrecklicher Gestalt aus, glänzend mit einer schönen Fahne.
7.157.156
द्वैरथं द्रोणपुत्रेण पुनरप्यरिसूदनः ।
स विनद्य महानादं सिंहवद्भीमविक्रमः ॥ ७.१५७.१५६ ॥
Wieder zum Zweikampf mit dem Sohn Droṇas schritt der Feindevernichter vor, ein großes Gebrüll ausstoßend wie ein Löwe, von schrecklicher Tapferkeit.
7.157.157
चिक्षेपाविद्ध्य सङ्ग्रामे द्रोणपुत्राय राक्षसः ।
अष्टघण्टां महाघोरामशनिं देवनिर्मिताम् ॥ ७.१५७.१५७ ॥
Im Kampf schleuderte der Rākṣasa, nachdem er sie geschwungen hatte, gegen den Sohn Droṇas einen schrecklichen Donnerkeil mit acht Glocken, von den Göttern geschaffen.
7.157.158
तामवप्लुत्य जग्राह द्रौणिर्न्यस्य रथे धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवप्लुप्लुवे ॥ ७.१५७.१५८ ॥
Der Sohn Droṇas legte seinen Bogen auf den Wagen, sprang herab, ergriff sie und schleuderte sie auf ihn zurück; er sprang vom Wagen.
7.157.159
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा साऽशनिर्भृशदारुणा ॥ ७.१५७.१५९ ॥
Den Wagen mit Pferden, Wagenlenker und Banner zu Asche verbrennend, spaltete jener Donnerkeil von großem Glanz und schrecklicher Wucht die Erde und drang in sie ein.
7.157.160
द्रौणेस्तत्कर्म दृष्ट्वा तु सर्वभूतान्यपूजयन् ।
यदप्लुत्य जग्राह घोरां शङ्करनिर्मिताम् ॥ ७.१५७.१६० ॥
Als alle Wesen diese Tat des Sohnes Droṇas sahen, priesen sie ihn, denn er war hinabgesprungen und hatte jene schreckliche, von Śaṅkara geschaffene Waffe ergriffen.
7.157.161
धृष्टद्युम्नरथं गत्वा भैमसेनिस्ततो नृप ।
धनुर्घोरं समादाय महदिन्द्रायुधोपमम्।
मुमोच निशितान्बाणान्पुनर्द्रौणेर्महोरसि ॥ ७.१५७.१६१ ॥
Dann, o König, ging der Sohn Bhīmasenas zu Dhṛṣṭadyumnas Wagen, nahm einen großen, schrecklichen Bogen gleich Indras Waffe und schoss erneut scharfe Pfeile auf die breite Brust des Sohnes Droṇas.
7.157.162
धृष्टद्युम्नस्त्वसम्भ्रान्तो मुमोचाशीविषोपमान् ।
सुवर्णपुङ्खान्विशिखान्द्रोणपुत्रस्य वक्षसि ॥ ७.१५७.१६२ ॥
Dhṛṣṭadyumna aber, ohne sich verwirren zu lassen, schoss Pfeile gleich giftigen Schlangen mit goldenen Federn in die Brust des Sohnes Droṇas.
7.157.163
ततो मुमोच नाराचान्द्रौणिस्तांश्च सहस्रशः ।
तावप्यग्निशिखप्रख्यैर्जुघ्नतुस्तस्य मार्गणान् ॥ ७.१५७.१६३ ॥
Dann schoss der Sohn Droṇas Tausende von Nārāca-Pfeilen ab, und auch sie beide trafen seine Pfeile mit Geschossen, die Feuerzungen glichen.
7.157.164
अतितीव्रं महद्युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
योधानं प्रीतिजननं द्रौणेश्च भरतर्षभ ॥ ७.१५७.१६४ ॥
O Stier der Bharatas, zwischen jenen beiden löwengleichen Männern entbrannte ein äußerst heftiger, gewaltiger Kampf, erfreulich für die Krieger und auch für den Sohn Droṇas.
7.157.165
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां शतैस्त्रिभिः ।
षड्भिर्वाजिसहस्रैश्च भीमस्तं देशमागमत् ॥ ७.१५७.१६५ ॥
Dann kam Bhīma mit tausend Wagen, dreihundert Elefanten und sechstausend Pferden an jenen Ort.
7.157.166
ततो भीमात्मजं रक्षो धृष्टद्युम्नं च सानुगम् ।
अयोधयत धर्मात्मा द्रौणिरक्लिष्टविक्रमः ॥ ७.१५७.१६६ ॥
Dann kämpfte der rechtschaffene Sohn Droṇas von mühelosem Heldenmut gegen den Rākṣasa, den Sohn Bhīmas, und gegen Dhṛṣṭadyumna mit seinem Gefolge.
7.157.167
तत्राद्भुततमं द्रौणिर्दर्शयामास विक्रमम् ।
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु भारत ॥ ७.१५७.१६७ ॥
Dort zeigte der Sohn Droṇas eine höchst wunderbare Tapferkeit, die, o Bhārata, kein anderer unter allen Wesen hätte vollbringen können.
7.157.168
निमेषान्तरमात्रेण साश्वसूतरथद्विपाम् ।
अक्षौहिणीं राक्षसानां शितैर्बाणैरशातयत् ॥ ७.१५७.१६८ ॥
In einem einzigen Augenblick streckte er mit scharfen Pfeilen ein Heer von einer Akṣauhiṇī Rākṣasas nieder, mit Pferden, Wagenlenkern, Wagen und Elefanten.
7.157.169
मिषतो भीमसेनस्य हैडिम्बेः पार्षतस्य च ।
यमयोर्धर्मपुत्रस्य विजयस्याच्युतस्य च ॥ ७.१५७.१६९ ॥
Während Bhīmasena, Ghaṭotkaca, der Sohn Hiḍimbās, Dhṛṣṭadyumna, der Sohn Pṛṣatas, die beiden Zwillinge, Yudhiṣṭhira, der Sohn Dharmas, Vijaya und Acyuta zusahen.
7.157.170
प्रगाढमञ्जोगतिभिर्नाराचैरभिताडिताः ।
निपेतुर्द्विरदा भूमौ सशृङ्गा इव पर्वताः ॥ ७.१५७.१७० ॥
Tief getroffen von geradefliegenden Nārāca-Pfeilen fielen die Elefanten zu Boden wie Berge mit ihren Gipfeln.
7.157.171
निकृत्तैर्हस्तिहस्तैश्च विचलद्भिरितस्ततः ।
रराज वसुधा कीर्णा विसर्पद्भिरिवोरगैः ॥ ७.१५७.१७१ ॥
Mit abgeschlagenen Elefantenrüsseln und hin und her zuckenden Gliedern glänzte die Erde, als wäre sie mit kriechenden Schlangen übersät.
7.157.172
क्षिप्तैः काञ्चनदण्डैश्च नृपच्छत्रैः क्षितिर्बभौ ।
द्यौरिवोदितचन्द्रार्का ग्रहाकीर्णा युगक्षये ॥ ७.१५७.१७२ ॥
Die Erde glänzte von fortgeworfenen königlichen Sonnenschirmen mit goldenen Stäben, wie der Himmel am Ende eines Zeitalters glänzt, wenn Sonne und Mond aufgegangen und mit Planeten übersät sind.
7.157.173
प्रवृद्धध्वजमण्डूकां भेरीविस्तीर्णकच्छपाम् ।
छत्रहंसावलीजुष्टां फेनचामरमालिनीम् ॥ ७.१५७.१७३ ॥
Mit geschwollenen Bannern wie Fröschen, breiten Kesselpauken wie Schildkröten, Reihen von Sonnenschirmen wie Schwänen und einem Kranz schaumartiger Yakschweif-Fächer.
7.157.174
कङ्कगृघ्रमहाग्राहां नैकायुधझषाकुलाम् ।
विस्तीर्णगजपाषाणां हताश्वमकराकुलाम् ॥ ७.१५७.१७४ ॥
Erfüllt von großen Krokodilen in Gestalt von Reihern und Geiern, vielen Fischen in Gestalt der Waffen, breiten Felsen in Gestalt der Elefanten und Meeresungeheuern in Gestalt erschlagener Pferde.
7.157.175
रथक्षिप्तमहावप्रां पताकारुचिरद्रुमाम् ।
शरमीनां महारौद्रां प्रासशक्त्यृष्टिडुण्डुभाम् ॥ ७.१५७.१७५ ॥
Jener Fluss mit den von Wagen aufgeworfenen großen Dämmen, mit den durch Banner schönen Bäumen, voller Pfeile als Fische, überaus schrecklich, mit Speeren, Lanzen, Schwertern und Schlangen.
7.157.176
मज्जामांसमहापङ्कां कबन्धावर्जितोडुपाम् ।
केशशैवलकल्माषां भीरूणां कश्मलावहाम् ॥ ७.१५७.१७६ ॥
Mit großem Schlamm aus Mark und Fleisch, mit kopflosen Rümpfen als treibenden Booten, mit Haar als Moos und dunklem Kraut, den Furchtsamen Ohnmacht bringend.
7.157.177
नागेन्द्रहययोधानां शरीरव्ययसम्भवाम् ।
शोणितौघमहाघोरां द्रौणिः प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१५७.१७७ ॥
Entstanden aus der Vernichtung der Körper edler Elefanten, Pferde und Krieger, überaus schrecklich durch seine große Blutflut, ließ Drauṇi jenen Fluss strömen.
7.157.178
योधार्तरवनिर्घोषां क्षतजोर्मिसमाकुलाम् ।
प्रयान्तीं सुमहाघोरां यमराष्ट्रमहोदधिम् ॥ ७.१५७.१७८ ॥
Widerhallend vom Getöse der gequälten Krieger, voller Blutwellen, dem großen Ozean von Yamas Reich zustrebend, überaus schrecklich.
7.157.179
निहत्य राक्षसान्बाणैर्द्रौणिर्हैडिम्बिमार्दयत् ।
पुनरप्यतिसङ्क्रुद्धः सवृकोदरपार्षतान् ॥ ७.१५७.१७९ ॥
Nachdem er die Rākṣasas mit Pfeilen erschlagen hatte, bedrängte Drauṇi den Haiḍimba (Ghaṭotkaca), und wieder, überaus zornig, griff er Vṛkodara (Bhīma) und den Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) an.
7.157.180
स नाराचगणैः पार्थान्द्रौणिर्विद्धा महाबलः ।
जघान सुरथं नाम द्रुपदस्य सुतं विभुः ॥ ७.१५७.१८० ॥
Jener mächtige Drauṇi durchbohrte die Söhne der Pṛthā mit Schwärmen eiserner Pfeile und erschlug Suratha mit Namen, den Sohn des Drupada.
7.157.181
पुनः शत्रुञ्जयं नाम द्रुपदस्यात्मजं रणे ।
बलानीकं जयानीकं जयाश्वं चाभिजघ्निवान् ॥ ७.१५७.१८१ ॥
Wieder im Kampf erschlug er Śatruñjaya, den Sohn Drupadas, sowie Balānīka, Jayānīka und Jayāśva.
7.157.182
श्रुताह्वयं च राजानं द्रौणिर्निन्ये यमक्षयम् ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तीक्ष्णैः सुपुङ्खैर्हेममालिनम् ॥ ७.१५७.१८२ ॥
Droṇas Sohn schickte auch König Śrutāhvaya in Yamas Reich, indem er den Goldgeschmückten mit drei und anderen scharfen, wohlgefiederten Pfeilen traf.
7.157.183
जघान स पृषध्रं च चन्द्रसेनं च मारिष ।
कुन्तिभोजसुतांश्चासौ दशभिर्दश जघ्निवान् ॥ ७.१५७.१८३ ॥
Auch Pṛṣadhra und Candrasena erschlug er, o Herr; und von den Söhnen Kuntibhojas erschlug er zehn, jeden mit zehn Pfeilen.
7.157.184
अस्वत्थामा सुसङ्क्रुद्धः सन्धायोग्रमजिह्मगम् ।
मुमोचाकर्णपूर्णेन धनुषा शरमुत्तमम्।
यमदण्डोपमं घोरमुद्दिश्याशु घटोत्कचम् ॥ ७.१५७.१८४ ॥
Aśvatthāman, sehr erzürnt, legte einen wilden, geradeaus fliegenden, ausgezeichneten Pfeil auf, zog den Bogen bis zum Ohr und ließ den schrecklichen, Yamas Keule gleichenden Pfeil schnell auf Ghaṭotkaca gerichtet fliegen.
7.157.185
स भित्त्वा हृदयं तस्य राक्षसस्य महाशरः ।
विवेश वसुधां शीघ्रं सपुङ्खः पृथिवीपते ॥ ७.१५७.१८५ ॥
Jener große Pfeil durchbohrte das Herz dieses Rākṣasa und drang schnell mit seinem gefiederten Schaft in die Erde ein, o Herr der Erde.
7.157.186
तं हतं पतितं ज्ञात्वा धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रौणेः सकाशाद्राजेन्द्र व्यपनिन्ये रथोत्तमम् ॥ ७.१५७.१८६ ॥
Als Dhṛṣṭadyumna, der große Wagenkämpfer, erkannte, dass jener erschlagen und gefallen war, o bester der Könige, lenkte er den vortrefflichen Wagen weg von Droṇas Sohn.
7.157.187
ततः पराङ्मुखनृपं सैन्यं यौधिष्ठिरं नृप ।
पराजित्य रणे वीरो द्रोणपुत्रो ननाद ह।
पूजितः सर्वभूतेषु तव पुत्रैश्च भारत ॥ ७.१५७.१८७ ॥
Da wurde das Heer Yudhiṣṭhiras, dessen König sich abgewandt hatte, im Kampf besiegt, o König; der Held, der Sohn Droṇas, brüllte. O Bhārata, wurde er von allen Wesen und deinen Söhnen geehrt.
7.157.188
अथ शरशतभिन्नकृत्तदेहै… ।
र्हतपतितैः क्षणदाचरैः समन्तात्।
निधनमुपगतैर्मही कृताऽभू… ।
द्गिरिशिखरैरिव दुर्गमाऽतिरौद्रा ॥ ७.१५७.१८८ ॥
Da wurde die Erde, mit von Hunderten Pfeilen durchbohrten und zerhauenen Leibern, niedergeschlagen und gefallen, von nachtumherschweifenden Wesen überall getötet… gemacht… unpassierbar wie Bergesgipfel und sehr furchtbar.
7.157.189
तं सिद्धगन्धर्वपिशाचसङ्घा ।
नागाः सुपर्णाः पितरो वयांसि।
रक्षोगणा भूतगणाश्च द्रौणि… ।
मपूजयन्नप्सरसः सुराश्च ॥ ७.१५७.१८९ ॥
Ihn ehrten die Scharen der Siddhas, Gandharvas und Piśācas, die Schlangen, die Suparṇas, die Ahnen, die Vögel, die Scharen der Rākṣasas und der Geister… den Sohn Droṇas… ehrten die Apsarasen und die Götter.