മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.157.1
प्रायोपविष्टे तु हते पुत्रे सात्यकिना तदा ।
सोमदत्तो भृशं क्रुद्धः सात्यकिं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१५७.१ ॥
സാത്യകി പ്രായോപവേശത്തിലിരുന്ന പുത്രനെ വധിച്ചപ്പോൾ, സോമദത്തൻ അത്യന്തം കോപിച്ച് സാത്യകിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.157.2
क्षत्रधर्मः परो दृष्टो यस्तु देवैर्महात्मभिः ।
तं त्वं सात्वत सन्तज्य दस्युधर्मे कथं रतः ॥ ७.१५७.२ ॥
ദേവന്മാരും മഹാത്മാക്കളും ഉത്തമമെന്ന് കണ്ട ക്ഷത്രധർമ്മത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഹേ സാത്വതാ, ദസ്യുധർമ്മത്തിൽ നീ എങ്ങനെ രമിച്ചു?
7.157.3
पराङ्मुखाय दीनाय न्यस्तशस्त्राय याचते ।
क्षत्रधर्मरतः प्राज्ञः कथं नु प्रहरेद्रणे ॥ ७.१५७.३ ॥
പിന്തിരിഞ്ഞവനെയും ദീനനെയും ആയുധം വച്ചവനെയും യാചിക്കുന്നവനെയും — ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ നിരതനായ ജ്ഞാനി യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രഹരിക്കും?
7.157.4
द्वावेव किल वृष्णीनां तत्र ख्यातौ महारथौ ।
प्रद्युम्नश्च महाबाहुस्त्वं चैव युधि सात्वत ॥ ७.१५७.४ ॥
വൃഷ്ണികളിൽ അവിടെ പ്രസിദ്ധരായ മഹാരഥർ രണ്ടുപേർ മാത്രം — മഹാബാഹുവായ പ്രദ്യുമ്നനും, ഹേ സാത്വതാ, യുദ്ധത്തിൽ നീയും.
7.157.5
कथं प्रायोपविष्टाय पार्थेन च्छिन्नबाहवे ।
नृशंसं बत दीनं च तादृशं कृतवानसि ॥ ७.१५७.५ ॥
പാർത്ഥൻ കൈകൾ ഛേദിച്ച്, പ്രായോപവേശത്തിലിരുന്നവനോട് അയ്യോ, അത്തരം ക്രൂരവും ദീനവുമായ കൃത്യം നീ എങ്ങനെ ചെയ്തു?
7.157.6
कर्ममस्तस्य दुर्वृत्त फलं प्राप्नुहि संयुगे ।
अद्य छेत्स्यामि ते मूढ शिरो विक्रम्य पत्रिणा ॥ ७.१५७.६ ॥
ഹേ ദുർവൃത്താ, നിന്റെ കർമ്മത്തിന്റെ ഫലം യുദ്ധത്തിൽ നേടുക. ഹേ മൂഢാ, ഇന്ന് ഞാൻ അമ്പുകൊണ്ട് ശക്തിയോടെ നിന്റെ തല ഛേദിക്കും.
7.157.7
शपे सात्वत पुत्राभ्यामिष्टेन सुकृतेन च ।
अनतीतामिमां रात्रिं यदि त्वां वीरमानिनम् ॥ ७.१५७.७ ॥
സാത്വതാ, എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെയും യാഗപുണ്യത്തെയും സത്കർമ്മങ്ങളെയും സാക്ഷിയാക്കി ഞാൻ ശപഥം ചെയ്യുന്നു; ഈ രാത്രി കഴിയും മുമ്പ് സ്വയം വീരനെന്ന് കരുതുന്ന നിന്നെ ഞാൻ കൊന്നില്ലെങ്കിൽ.
7.157.8
अरक्ष्यमाणं पार्थेन जिष्णुना ससुतानुजम् ।
न हन्यां नरके घोरे पतेयं वृष्णिपांसन ॥ ७.१५७.८ ॥
പാർത്ഥനായ ജിഷ്ണുവാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടാത്ത നിന്നെ, പുത്രന്മാരും അനുജനും സഹിതം, ഞാൻ കൊന്നില്ലെങ്കിൽ ഘോരനരകത്തിൽ വീഴും, വൃഷ്ണിവംശ സംഹാരകാ.
7.157.9
एवमुक्त्वा सुसङ्क्रुद्धः सोमदत्तो महाबलः ।
दध्मौ शङ्खं च तारेण सिंहनादं ननाद च ॥ ७.१५७.९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അത്യന്തം കോപിച്ച മഹാബലനായ സോമദത്തൻ ഉച്ചത്തിൽ ശംഖൂതി സിംഹഗർജ്ജനം ചെയ്തു.
7.157.10
ततः कमलपत्राक्षः सिंहदंष्ट्रो दुरासदः ।
सात्यकिर्भृशसङ्क्रुद्धः सोमदत्तमथाब्रवीत् ॥ ७.१५७.१० ॥
അപ്പോൾ താമരയിതൾപോലുള്ള കണ്ണുകളും സിംഹദംഷ്ട്രകളുമുള്ള, എതിർക്കാനാവാത്ത സാത്യകി അത്യന്തം കോപത്തോടെ സോമദത്തനോടു പറഞ്ഞു.
7.157.11
कौरवेय न मे त्रासः कथञ्चिदपि विद्यते ।
त्वया सार्धमथान्यैश्च युध्यतो हृदि कश्चन ॥ ७.१५७.११ ॥
കൗരവാ, നിന്നോടും മറ്റുള്ളവരോടും യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ഭയവും ഒരു വിധത്തിലും ഇല്ല.
7.157.12
यदि सर्वेण सैन्येन गुप्तो मां योधयिष्यसि ।
तथापि न व्यथा काचित्त्वयि स्यान्मम कौरव ॥ ७.१५७.१२ ॥
നീ മുഴുവൻ സൈന്യത്താൽ സംരക്ഷിതനായി എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്താലും, കൗരവാ, നിന്നെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഒരു വ്യഥയും ഉണ്ടാകില്ല.
7.157.13
युद्धसारेण वाक्येन असतां सम्मतेन च ।
नाहं भीषयितुं शक्यः क्षत्रवृत्ते स्थितस्त्वया ॥ ७.१५७.१३ ॥
യുദ്ധസാരത്താലും ദുഷ്ടരുടെ വാക്കാലും അവരുടെ സമ്മതത്താലും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താനാവില്ല; ഞാൻ ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു — നിന്നാൽ.
7.157.14
यदि तेऽस्ति युयुत्साऽद्य मया सह नराधिप ।
निर्दयो निशितैर्बाणैः प्रहर प्रहरामि ते ॥ ७.१५७.१४ ॥
നരാധിപാ, ഇന്ന് നിനക്ക് എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ദയയില്ലാതെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിക്കൂ; ഞാൻ നിന്നെ പ്രഹരിക്കുന്നു.
7.157.15
हतो भूरिश्रवा वीरस्तव पुत्रो महारथः ।
शलश्चैव महाराज भ्रातृव्यसनकर्षितः ॥ ७.१५७.१५ ॥
മഹാരാജാവേ, നിന്റെ വീരപുത്രനായ മഹാരഥൻ ഭൂരിശ്രവസ് വധിക്കപ്പെട്ടു; സഹോദരന്റെ ദുരന്തത്താൽ വലഞ്ഞ ശല്യനും.
7.157.16
त्वां चाप्यद्य वधिष्यामि सहपुत्रं सबान्धवम् ।
तिष्ठेदानीं रणे यत्तः कौरवोऽसि महारथः ॥ ७.१५७.१६ ॥
ഇന്ന് നിന്നെയും നിന്റെ പുത്രന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി ഞാൻ വധിക്കും; ഇപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ ജാഗ്രതയോടെ നില്ക്കൂ, കൗരവാ, നീ മഹാരഥനാണ്.
7.157.17
यस्मिन्दानं दमः शौचमहिंसा हीर्धृतिः क्षमा ।
अनपायानि सर्वाणि नित्यं राज्ञि युधिष्ठिरे ॥ ७.१५७.१७ ॥
ഏത് യുധിഷ്ഠിര രാജാവിൽ ദാനം, ദമം, ശൗചം, അഹിംസ, ലജ്ജ, ധൃതി, ക്ഷമ — ഇവയെല്ലാം എപ്പോഴും നശിക്കാതെ നിലകൊള്ളുന്നുവോ.
7.157.18
मृदङ्गकेतोस्तस्य त्वं तेजसा निहतः पुरा ।
सकर्णसौबलः सङ्ख्ये विनाशमुपयास्यसि ॥ ७.१५७.१८ ॥
ആ മൃദംഗധ്വജന്റെ (അർജുനന്റെ) തേജസ്സാൽ നീ മുൻപേ വധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കർണ്ണനും സൗബലനുമൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ നീ വിനാശം പ്രാപിക്കും.
7.157.19
शपेऽहं कृष्णचरणैरिष्टापूर्तेन चैव ह ।
यदि त्वां ससुतं पापं न हन्यां युधि रोषितः ॥ ७.१५७.१९ ॥
കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങളിലും എന്റെ ഇഷ്ടാപൂർത്ത പുണ്യത്തിലും ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു; കോപത്താൽ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെയും നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും, പാപീ, ഞാൻ കൊല്ലാതിരുന്നാൽ.
7.157.20
अपयास्यसि चोत्त्यक्त्वा रणं मुक्तो भविष्यसि ॥ ७.१५७.२० ॥
യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് നീ ഓടിപ്പോകും; അപ്പോൾ നീ മോചിതനാകും.
7.157.21
एवमाभाष्य चान्योन्यं क्रोधसंरक्तलोचनौ ।
प्रवृत्तौ शरसम्पातं कर्तुं पुरुषसत्तमौ ॥ ७.१५७.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പരസ്പരം പറഞ്ഞ്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ആ രണ്ടു പുരുഷോത്തമന്മാരും അമ്പുമഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
7.157.22
ततो रथसहस्रेण नागानामयुतेन च ।
दुर्योधनः सोमदत्तं परिवार्य व्यवस्थितः ॥ ७.१५७.२२ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ ആയിരം രഥങ്ങളും പതിനായിരം ആനകളുമായി സോമദത്തനെ വളഞ്ഞു നിലയുറപ്പിച്ചു.
7.157.23
शकुनिश्च सुसङ्क्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
पुत्रपौत्रैः परिवृतो भ्रातृभिश्चेन्द्रविक्रमैः।
श्यालस्तव महाबाहुर्वज्रसंहननो युवा ॥ ७.१५७.२३ ॥
എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ ശകുനി അതിരൂക്ഷ കോപത്തോടെ പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും ഇന്ദ്രതുല്യ പരാക്രമികളായ സഹോദരന്മാരും ചുറ്റിയിരുന്നു; നിന്റെ ഭാര്യാസഹോദരൻ, മഹാബാഹുവായ, വജ്രസമാന ശരീരമുള്ള യുവാവ്.
7.157.24
साग्रं शतसहस्रं तु हयानां तस्य धीमतः ।
सोमदत्तं महेष्वासं समन्तात्पर्यरक्षत ॥ ७.१५७.२४ ॥
ആ ബുദ്ധിമാന്റെ ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെ കുതിരകൾ മഹാധനുർധരനായ സോമദത്തനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും കാത്തു.
7.157.25
रक्ष्यमाणश्च बलिभिश्छादयामास सात्यकिम् ।
तं छाद्यमानं विशिखैर्दृष्ट्वा सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१५७.२५ ॥
ശക്തരായ വീരന്മാരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ സാത്യകിയെ മറച്ചു. അവൻ അമ്പുകളാൽ മറയ്ക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള അമ്പുകളാൽ.
7.157.26
धृष्टद्युम्नोऽभ्ययात्क्रुद्धः प्रगृह्य महतीं चमूम् ।
अभ्यरक्षन्महाबाहुः सात्वतं सत्यविक्रमम् ॥ ७.१५७.२६ ॥
കോപിച്ച ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ വലിയ സേനയുമായി മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞു. മഹാബാഹുവായ അവൻ സത്യപരാക്രമിയായ സാത്വതനെ (സാത്യകിയെ) സംരക്ഷിച്ചു.
7.157.27
चण्डवाताभिसृष्टानामुदधीनामिव स्वनः ।
आसीद्राजन्बलौघानामन्योन्यमभिनिघ्नताम् ॥ ७.१५७.२७ ॥
രാജാവേ, ശക്തമായ കാറ്റാൽ ഇളക്കപ്പെട്ട സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെ, സേനാപ്രവാഹങ്ങൾ പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ ഒരു ഇരമ്പൽ ഉയർന്നു.
7.157.28
विव्याध सोमदत्तस्तु सात्वतं नवभिः शरैः ।
सात्यकिर्नवभिश्चैनमवधीत्कुरुपुङ्गवम् ॥ ७.१५७.२८ ॥
സോമദത്തൻ സാത്വതനെ (സാത്യകിയെ) ഒമ്പത് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു; സാത്യകിയും ഒമ്പത് അമ്പുകളാൽ ആ കുരുശ്രേഷ്ഠനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.157.29
सोऽतिविद्धो बलवता समरे दृढधन्विना ।
रथोपस्थं समासाद्य मुमोह गतचेतनः ॥ ७.१५७.२९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ശക്തനും ദൃഢധനുസ്സുള്ളവനുമായ ഒരാളാൽ കഠിനമായി മുറിവേറ്റ അവൻ രഥത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്തെത്തി ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് മൂർച്ഛിച്ചുവീണു.
7.157.30
तं विमूढं समालक्ष्य सारथिस्त्वरयाऽन्वितः ।
अपोवाह रणाद्वीरं सोमदत्तं महारथम् ॥ ७.१५७.३० ॥
അവൻ മൂർച്ഛിച്ചതു കണ്ട സാരഥി ധൃതിയോടെ ആ വീരനായ മഹാരഥൻ സോമദത്തനെ യുദ്ധരംഗത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുപോയി.
7.157.31
तं विसंज्ञं समालक्ष्य युयुधानशरार्दितम् ।
अभ्यद्रवत्ततो द्रोणो यदुवीरजिघांसया ॥ ७.१५७.३१ ॥
അവൻ അബോധനായി യുയുധാനന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, യാദവവീരനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ദ്രോണൻ അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.157.32
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
परिवव्रुर्महात्मानं परीप्सन्तो यदूत्तमम् ॥ ७.१५७.३२ ॥
അവൻ വരുന്നത് കണ്ട്, യുധിഷ്ഠിരനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പാണ്ഡവർ യാദവശ്രേഷ്ഠനായ ആ മഹാത്മാവിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ അവനെ വളഞ്ഞു.
7.157.33
ततः प्रववृते युद्धं द्रोणस्य सह पाण्डवैः ।
बलेरिव सुरैः पूर्वं त्रैलोक्यजयकाङ्क्षया ॥ ७.१५७.३३ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണനും പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ യുദ്ധം തുടങ്ങി; പണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങൾ ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ബലിയും ദേവന്മാരും തമ്മിൽ നടന്നതുപോലെ.
7.157.34
ततः सायकजालेन पाण्डवानीकमावृणोत् ।
भारद्वाजो महातेजा विव्याध च युधिष्ठिरम् ॥ ७.१५७.३४ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ ഭാരദ്വാജൻ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ പാണ്ഡവസൈന്യത്തെ മൂടി, യുധിഷ്ഠിരനെയും പ്രഹരിച്ചു.
7.157.35
सात्यकिं दशभिर्बाणैर्विंशत्या पार्षतं शरैः ।
भीमसेनं च नवभिर्नकुलं पञ्चभिस्तथा ॥ ७.१५७.३५ ॥
സാത്യകിയെ പത്തു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, പാർഷതനെ (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ) ഇരുപതു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, ഭീമസേനനെ ഒമ്പതു അമ്പുകൾകൊണ്ടും, നകുലനെ അഞ്ചു അമ്പുകൾകൊണ്ടും വിന്ധു.
7.157.36
सहदेवं तथाऽष्टाभिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
द्रौपदेयान्महाबाहुः पञ्चभिः पञ्जभिः शरैः ॥ ७.१५७.३६ ॥
സഹദേവനെ എട്ടു അമ്പുകൾകൊണ്ടും ശിഖണ്ഡിയെ നൂറു അമ്പുകൾകൊണ്ടും വിന്ധു; മഹാബാഹുവായ അവൻ ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരെ ഓരോരുത്തരെയും അഞ്ചു അമ്പുകൾ വീതം പ്രഹരിച്ചു.
7.157.37
विराटं मत्स्यमष्टाभिर्द्रुपदं दशभिः शरैः ।
युधामन्युं त्रिभिः षड्भिरुत्तमौजसमाहवे।
अन्यांश्च सैनिकान्विद्व्वा युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१५७.३७ ॥
അവൻ വിരാടനെയും മത്സ്യനെയും എട്ട് അമ്പുകളാലും ദ്രുപദനെ പത്തിനാലും യുധാമന്യുവിനെ മൂന്നിനാലും ഉത്തമൗജസിനെ ആറിനാലും യുദ്ധത്തിൽ പ്രഹരിച്ച്, മറ്റു സൈനികരെയും വീഴ്ത്തി യുധിഷ്ഠിരന്റെ നേർക്ക് കുതിച്ചു.
7.157.38
ते वध्यमाना द्रोणेन पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ।
प्राद्रवन्वै भयाद्राजन्सार्तनादा दिशो दश ॥ ७.१५७.३८ ॥
രാജാവേ, ദ്രോണനാൽ അടിക്കപ്പെട്ട പാണ്ഡുപുത്രന്റെ ആ സൈനികർ ഭയത്താൽ ആർത്തനാദം മുഴക്കി പത്തുദിക്കുകളിലേക്കും ഓടിപ്പോയി.
7.157.39
काल्यमानं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा द्रोणेन फल्गुनः ।
किञ्चिदागतसंरम्भो गुरुं पार्थोऽभ्ययाद्द्रुतम् ॥ ७.१५७.३९ ॥
ദ്രോണനാൽ ആ സൈന്യം പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട് ഫൽഗുനൻ അൽപം കോപം പൂണ്ട്, പാർത്ഥൻ തന്റെ ഗുരുവിന്റെ നേർക്ക് വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.
7.157.40
दृष्ट्वा द्रोणं तु बीभत्सुमभिधावन्तमाहवे ।
सन्न्यवर्तत तत्सैन्यं पुनर्यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.१५७.४० ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണനെയും ബീഭത്സുവായ അർജുനനെയും പാഞ്ഞുവരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരന്റെ ആ സൈന്യം വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു.
7.157.41
ततो युद्धमभूद्भूयो भारद्वाजस्य पाण्डवैः ॥ ७.१५७.४१ ॥
അപ്പോൾ ഭരദ്വാജപുത്രനും (ദ്രോണനും) പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ വീണ്ടും യുദ്ധമുണ്ടായി.
7.157.42
द्रोणस्तव सुतै राजन्सर्वतः परिवारितः ।
व्यधमत्पाण्डुसैन्यानि तूलराशिमिवानलः ॥ ७.१५७.४२ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രന്മാരാൽ നാലുഭാഗത്തും ചുറ്റപ്പെട്ട ദ്രോണൻ, പഞ്ഞിക്കൂമ്പാരത്തെ തീ ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ പാണ്ഡവസൈന്യങ്ങളെ ചിതറിച്ചു.
7.157.43
तं ज्वलन्तमिवादित्यं दीप्तानलसमद्युतिम् ।
राजन्ननिशमत्यन्तं दृष्ट्वा द्रोणं शरार्चिषम् ॥ ७.१५७.४३ ॥
ഓ രാജാവേ, ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെയും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ പ്രഭയോടെയും, അമ്പുകളാകുന്ന രശ്മികളോടുകൂടിയ ദ്രോണനെ ഇടവിടാതെ അത്യന്തം കണ്ടപ്പോൾ.
7.157.44
मण्डलीकृतधन्वानं तपन्तमिव भास्करम् ।
दहन्तमहितान्सैन्ये नैनं कश्चिदवारयत् ॥ ७.१५७.४४ ॥
വില്ല് വൃത്താകൃതിയിൽ വളച്ച്, സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ച്, സേനയിൽ ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തെ ആരും തടഞ്ഞില്ല.
7.157.45
योयो हि प्रमुखे तस्य तस्थौ द्रोणस्य पुरूषः ।
तस्यतस्य शिरश्छित्त्वा ययुर्द्रोणशराः क्षितिम् ॥ ७.१५७.४५ ॥
ദ്രോണന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും തല വെട്ടി, ദ്രോണന്റെ അമ്പുകൾ ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.157.46
एवं सा पाण्डवी सेना वध्यमाना महात्मना ।
प्रदुद्राव पुनर्भीता पश्यतः सव्यसाचिनः ॥ ७.१५७.४६ ॥
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവിനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട ആ പാണ്ഡവസേന, സവ്യസാചിയായ അർജ്ജുനൻ നോക്കിനിൽക്കെ വീണ്ടും ഭയന്ന് ഓടി.
7.157.47
सम्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा द्रोणेन निशि भारत ।
गोविन्दमब्रवीज्जिष्णुर्गच्छ द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१५७.४७ ॥
ഹേ ഭാരതാ, രാത്രിയിൽ ദ്രോണനാൽ സേന പൂർണ്ണമായി ചിതറിയത് കണ്ട്, ജിഷ്ണു അർജ്ജുനൻ ഗോവിന്ദനോട് പറഞ്ഞു, "ദ്രോണന്റെ രഥത്തിന് നേരെ പോകൂ."
7.157.48
ततो रजतगोक्षीरकुन्देन्दुसदृशप्रभान् ।
चोदयामास दाशार्हो हयान्द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१५७.४८ ॥
അപ്പോൾ വെള്ളി, പശുവിൻപാൽ, കുന്ദപ്പൂവ്, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയ്ക്ക് തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള കുതിരകളെ ദാശാർഹൻ (കൃഷ്ണൻ) ദ്രോണന്റെ രഥത്തിന് നേരെ തെളിച്ചു.
7.157.49
भीमसेनोऽपि तं दृष्ट्वा यान्तं द्रोणाय फल्गुनम् ।
स्वसारथिमुवाचेदं द्रोणानीकाय मां वह ॥ ७.१५७.४९ ॥
ദ്രോണന്റെ നേർക്ക് പോകുന്ന ഫൽഗുനനെ കണ്ട ഭീമസേനൻ തന്റെ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "ദ്രോണസൈന്യത്തിലേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകൂ."
7.157.50
सोऽपि तस्य वचः श्रुत्वा विशोकोऽवहयद्वयान् ।
पृष्ठतः सत्यसन्धस्य जिष्णोर्भरतसत्तम ॥ ७.१५७.५० ॥
അവനും ആ വാക്ക് കേട്ട് ശോകരഹിതനായി, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സത്യസന്ധനായ ജിഷ്ണു അർജുനന്റെ പിന്നിൽ കുതിരകളെ തെളിച്ചു.
7.157.51
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ यत्तौ द्रोणानीकमभिद्रुतौ ।
पाञ्चालाः सृञ्जया मात्स्याश्चेदिकारूशकोसलाः।
अन्वगच्छन्महाराज केकयाश्च महारथाः ॥ ७.१५७.५१ ॥
ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരും ഉത്സാഹത്തോടെ ദ്രോണസൈന്യത്തിലേക്ക് കുതിക്കുന്നത് കണ്ട്, മഹാരാജാവേ, പാഞ്ചാലരും സൃഞ്ജയരും മത്സ്യരും ചേദികളും കാരൂഷരും കോസലരും മഹാരഥരായ കേകയരും അവരെ പിന്തുടർന്നു.
7.157.52
ततो राजन्नभूद्वोरः सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ॥ ७.१५७.५२ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, വീരമായ, രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്ന യുദ്ധം നടന്നു.
7.157.53
बीभत्सुर्दक्षिणं पार्श्वमुत्तरं च वृकोदरः ।
महद्भ्यां रथबृन्दाभ्यां बलं जगृहतुस्तव ॥ ७.१५७.५३ ॥
ബീഭത്സു അർജുനൻ വലതുവശവും വൃകോദരൻ ഭീമൻ ഇടതുവശവും രണ്ടു മഹാരഥസമൂഹങ്ങളോടെ പിടിച്ചു, നിന്റെ സൈന്യത്തെ.
7.157.54
तौ दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रौ भीमसेनधनञ्जयौ ।
धृष्टद्युम्नोऽभ्ययाद्राजन्सात्यकिश्च महाबलः ॥ ७.१५७.५४ ॥
ആ പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാരായ ഭീമസേനനെയും ധനഞ്ജയനെയും കണ്ട്, രാജാവേ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു; മഹാബലനായ സാത്യകിയും.
7.157.55
चण्डवाताभिपन्नानामुदधीनामिव स्वनः ।
आसीद्राजन्बलौघानां तदाऽन्योन्यमभिघ्नतां ॥ ७.१५७.५५ ॥
രാജാവേ, ഭയങ്കര കാറ്റേറ്റ സമുദ്രങ്ങൾ പോലെ, പരസ്പരം പ്രഹരിച്ച സേനാപ്രവാഹങ്ങളുടെ ഇരമ്പൽ അന്നുണ്ടായി.
7.157.56
सौमदत्तिवधात्क्रुद्धो दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
द्रौणिरभ्यद्रवद्राजन्वधाय कृतनिश्चयः
ववर्षाञ्जनपर्वा स द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१५७.५६ ॥
സൗമദത്തിയുടെ വധത്താൽ കോപിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ സാത്യകിയെ കണ്ട്, രാജാവേ, കൊല്ലാൻ ഉറച്ച് ദ്രൗണി അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു; അഞ്ജനപർവതം പോലെയുള്ള അവൻ ആകാശത്തുനിന്ന് മരങ്ങളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
7.157.57
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य शैनेयस्य रथं प्रति ।
भैमसेनिः सुसङ्क्रुद्धः प्रत्यमित्रमवारयत् ॥ ७.१५७.५७ ॥
അവൻ സാത്യകിയുടെ രഥത്തിനുനേരെ പായുന്നത് കണ്ട്, അതിശയം കോപിച്ച ഭീമസേനപുത്രൻ ആ ശത്രുവിനെ തടഞ്ഞു.
7.157.58
कार्ष्णायसं महाघोरमृक्षचर्मपरिच्छदम् ।
महान्तं रथमास्थाय त्रिंशन्नल्वान्तरान्तरम् ॥ ७.१५७.५८ ॥
ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള, അതിഭയങ്കരമായ, കരടിത്തോലിനാൽ മൂടിയ, വലിയ രഥത്തിൽ കയറി, മുപ്പത് നല്വ ഇടവിട്ട്.
7.157.59
विक्षिप्तयन्त्रसन्नाहं महामेघौघनिःस्वनम् ।
युक्तं गजनिभैर्वाहैर्न हयैर्नापि वारणैः ॥ ७.१५७.५९ ॥
ചിതറിയ യന്ത്രങ്ങളും കവചവുമുള്ള, മഹാമേഘക്കൂട്ടം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന, ആനകളെപ്പോലുള്ള വാഹനങ്ങളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട, കുതിരകളാലോ ആനകളാലോ അല്ല.
7.157.60
विक्षिप्तपक्षचरणविवृताक्षेण कूजता ।
ध्वजेनोच्छ्रितदण्डेन गृध्रराजेन राजितम् ॥ ७.१५७.६० ॥
വിടർന്ന ചിറകും കാലുകളും തുറന്ന കണ്ണുമുള്ള, കൂവിക്കൊണ്ടിരുന്ന, ഉയർന്ന കൊടിക്കമ്പിൽ പക്ഷിരാജനാൽ അലംകൃതം.
7.157.61
लोहितार्द्रपताकं तु आन्त्रमालाविभूषितम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तमास्थाय विपुलं रथम् ॥ ७.१५७.६१ ॥
രക്തം നനഞ്ഞ കൊടികളും കുടൽമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ, എട്ടു ചക്രങ്ങൾ പൂട്ടിയ വിശാലമായ രഥത്തിൽ കയറി.
7.157.62
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणामक्षौहिण्या समावृतः ॥ ७.१५७.६२ ॥
ശൂലവും ഗദയും ധരിച്ച്, കൈകളിൽ പർവതശിഖരങ്ങളും മരങ്ങളും പിടിച്ച ഭീകരരൂപികളായ രാക്ഷസരുടെ ഒരു അക്ഷൗഹിണിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി.
7.157.63
तमुद्यतमहाचापं निशाम्य व्यथिता नृपाः ।
युगान्तकालसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ॥ ७.१५७.६३ ॥
വലിയ വില്ലുയർത്തി നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് രാജാക്കന്മാർ വ്യാകുലരായി; യുഗാന്തകാലത്ത് ദണ്ഡം കയ്യിലെടുത്ത യമനെപ്പോലെ.
7.157.64
ततस्तं गिरिशृङ्गाभं भीमरूपं भयावहम् ।
दंष्ट्राकरालोग्रमुखं शङ्कुकर्णं महाहनुम् ॥ ७.१५७.६४ ॥
അപ്പോൾ പർവതശിഖരം പോലെയുള്ള, ഭീകരരൂപിയായ, ഭയം വിതയ്ക്കുന്ന, കോമ്പല്ലുകളാൽ ഭയങ്കരമായ ഉഗ്രമുഖമുള്ള, ശങ്കുപോലുള്ള ചെവികളും വലിയ താടിയെല്ലുമുള്ള അവനെ.
7.157.65
ऊर्ध्वकेशं विरूपाक्षं दीप्तास्यं निम्नितोदरम् ।
महाश्वभ्रगलद्वारं किरीटच्छन्नमूर्धजम् ॥ ७.१५७.६५ ॥
മുകളിലേക്ക് നിൽക്കുന്ന മുടിയും വികൃതമായ കണ്ണുകളും ജ്വലിക്കുന്ന മുഖവും ഉള്ളിലേക്കു ഒട്ടിയ വയറും വലിയ കുഴിപോലുള്ള തൊണ്ടവാതിലും കിരീടം മൂടിയ തലമുടിയുമുള്ളവനെ.
7.157.66
त्रासनं सर्वभूतानां व्यात्ताननभिवान्तकम् ।
वीक्ष्य दीप्तमिवायान्तं रिपुविक्षोभकारिणम् ॥ ७.१५७.६६ ॥
സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ഭയം വിതയ്ക്കുന്ന, തുറന്ന വായയുള്ള യമനെപ്പോലെ, ജ്വലിച്ചു വരുന്ന, ശത്രുക്കളിൽ ക്ഷോഭം ഉണ്ടാക്കുന്ന അവനെ കണ്ട്.
7.157.67
तमुद्यतमहाचापं राक्षसेन्द्रं घटोत्कचम् ।
भयार्दिता प्रचुक्षोभ पुत्रस्य तव वाहिनी।
वायुना क्षोभितावर्ता गङ्गेवोर्ध्वतरङ्गिणी ॥ ७.१५७.६७ ॥
ഉയർത്തിയ മഹാചാപമുള്ള രാക്ഷസേന്ദ്രൻ ഘടോത്കചനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭയപീഡിതയായ നിന്റെ പുത്രന്റെ സേന, കാറ്റിനാൽ ചുഴികൾ ഇളകിയ ഉയർന്ന തിരകളുള്ള ഗംഗയെപ്പോലെ കലങ്ങി.
7.157.68
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यथुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१५७.६८ ॥
ഘടോത്കചൻ മുഴക്കിയ സിംഹഗർജ്ജനത്താൽ ഭയന്ന ആനകൾ മൂത്രമൊഴിച്ചു; മനുഷ്യർ അത്യന്തം വേദനിച്ചു.
7.157.69
ततोऽश्मवृष्टिरत्यर्थमासीत्तत्र समन्ततः ।
सन्ध्याकालाधिकबलैः प्रयुक्ता राक्षसैः क्षितौ ॥ ७.१५७.६९ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ എല്ലായിടത്തും അതിശക്തമായ കല്ലുമഴ പെയ്തു; സന്ധ്യാവേളയിൽ അധികബലമുള്ള രാക്ഷസന്മാർ അത് ഭൂമിയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
7.157.70
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः प्रासतोमराः ।
पतन्त्यविरताः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१५७.७० ॥
ഇരുമ്പുചക്രങ്ങളും ഭുശുണ്ഡികളും പ്രാസങ്ങളും തോമരങ്ങളും ശൂലങ്ങളും ശതഘ്നികളും പട്ടിശങ്ങളും ഇടവിടാതെ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.
7.157.71
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिपाः ।
तनयास्तव कर्णश्च व्यथिताः प्राद्रवन्दिशः ॥ ७.१५७.७१ ॥
ആ ഉഗ്രവും അതിഭയങ്കരവുമായ യുദ്ധം കണ്ട് രാജാക്കന്മാരും നിന്റെ പുത്രന്മാരും കർണ്ണനും വ്യസനിച്ച് ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടി.
7.157.72
तत्रैकोऽस्त्रबलश्लाघी द्रौणिर्मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां घटोत्कचविनिर्भिताम् ॥ ७.१५७.७२ ॥
അവിടെ, അസ്ത്രബലത്തിൽ അഭിമാനിയായ, ദ്രോണപുത്രൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വ്യസനിച്ചില്ല; ഘടോത്കചൻ സൃഷ്ടിച്ച മായയെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ നശിപ്പിച്ചു.
7.157.73
विहतायां तु मायायाममर्षी स घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्घोरांस्तेऽश्वत्थामानमाविशन्।
भुजङ्गा इव वेगेन वल्मीकं क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१५७.७३ ॥
മായ നശിച്ചപ്പോൾ അക്ഷമനായ ഘടോത്കചൻ ഭയങ്കരമായ ശരങ്ങൾ അയച്ചു; കോപത്താൽ മൂർച്ഛിച്ച സർപ്പങ്ങൾ വല്മീകത്തിൽ കടക്കുന്നതുപോലെ അവ അശ്വത്ഥാമാവിനെ വേഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.157.74
ते शरा रुधिराक्ताङ्गा भित्त्वा शारद्वतीसुतम् ।
विविशुर्धरणीं शीघ्रा रुक्मपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ ७.१५७.७४ ॥
രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ആ ശരങ്ങൾ ശാരദ്വതീപുത്രനെ (കൃപനെ) തുളച്ച് വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവയ്ക്ക് സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ മുനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
7.157.75
अश्वत्थामा तु सङ्क्रुद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमभिक्रुद्धं बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१५७.७५ ॥
എന്നാൽ അശ്വത്ഥാമാവ് കോപിച്ച്, ചടുലമായ കൈകളും പ്രതാപവുമുള്ളവനായി, അത്യന്തം കുപിതനായ ഘടോത്കചനെ പത്തു ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
7.157.76
घटोत्कचोऽतिविद्धस्तु द्रोणपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं शतसहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१५७.७६ ॥
ദ്രോണപുത്രനാൽ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഗുരുതരമായി മുറിവേറ്റ ഘടോത്കചൻ അത്യന്തം വേദനിച്ച് ലക്ഷം ആരക്കാലുകളുള്ള ചക്രം കൈയിലെടുത്തു.
7.157.77
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिवज्रविभूषितम् ।
अश्वत्थाम्नि स चिक्षेप भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१५७.७७ ॥
ക്ഷുരാഗ്രമുള്ളതും ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നതും മണികളാലും വജ്രങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചതുമായ ആ ചക്രം ഭൈമസേനി (ഘടോത്കചൻ) കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അശ്വത്ഥാമാവിനുനേരെ എറിഞ്ഞു.
7.157.78
वेगेन महता गच्छद्विक्षिप्तं द्रौणिना शरैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१५७.७८ ॥
മഹാവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞ ആ ചക്രം ദ്രോണപുത്രന്റെ ശരങ്ങളാൽ വഴിമാറ്റപ്പെട്ട്, ഭാഗ്യഹീനന്റെ സങ്കൽപ്പംപോലെ വ്യർഥമായി ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.157.79
घटोत्कचस्ततस्तूर्णं दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
द्रौणिं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१५७.७९ ॥
അപ്പോൾ ഘടോത്കചൻ ചക്രം വീഴ്ത്തപ്പെട്ടത് കണ്ട് വേഗത്തിൽ ദ്രൗണിയെ അമ്പുകളാൽ മറച്ചു; രാഹു സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
7.157.80
घटोत्कचसुतः श्रीमान्भिन्नाञ्जनचयोपमः ।
रुरोध द्रौणिमायान्तं प्रभञ्जनमिवाद्रिराट् ॥ ७.१५७.८० ॥
ഘടോത്കചന്റെ പുത്രൻ, പൊട്ടിയ അഞ്ജനക്കൂമ്പാരം പോലെ തേജസ്വി, മുന്നോട്ട് വരുന്ന ദ്രൗണിയെ തടഞ്ഞു; പർവതരാജൻ കാറ്റിനെ തടയുന്നതുപോലെ.
7.157.81
पौत्रेण भीमसेनस्य शरैरञ्जनपर्वणा ।
बभौ मेघेन धाराभिर्गिरिर्मेरुरिवावृतः ॥ ७.१५७.८१ ॥
ഭീമസേനന്റെ പൗത്രൻ കറുത്ത പർവ്വങ്ങളുള്ള അമ്പുകളാൽ തിളങ്ങി; മേരു പർവ്വതം മേഘധാരകളാൽ മൂടപ്പെട്ടതുപോലെ.
7.157.82
अश्वत्थामा त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
ध्वजमेकेन बाणेन चिच्छेदाञ्जनपर्वणः ॥ ७.१५७.८२ ॥
എന്നാൽ അചഞ്ചലനായ അശ്വത്ഥാമാവ്, രുദ്രന്റെയും ഉപേന്ദ്രന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും വീര്യമുള്ളവൻ, ഒറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് അഞ്ജനപർവ്വന്റെ കൊടി മുറിച്ചു.
7.157.83
द्वाभ्यां तु रथयन्तारौ त्रिभिश्चास्य त्रिवेणुकम् ।
धनुरेकेन चिच्छेद चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.१५७.८३ ॥
രണ്ട് അമ്പുകൊണ്ട് രണ്ടു സാരഥികളെയും, മൂന്നുകൊണ്ട് മൂന്ന്-കണ്ണുള്ള വില്ലും, ഒന്നുകൊണ്ട് അത് മുറിച്ചു; നാലുകൊണ്ട് നാല് കുതിരകളെ.
7.157.84
विरथस्योद्यतं हस्ताद्धेमबिन्दुभिराचितम् ।
विशिखेन सतीक्ष्णेन खङ्गमस्य द्विधाऽकरोत् ॥ ७.१५७.८४ ॥
രഥമില്ലാത്ത യോദ്ധാവിന്റെ കൈയിൽ ഉയർത്തിയ, സ്വർണ്ണബിന്ദുക്കൾ പതിച്ച വാൾ, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് രണ്ടാക്കി.
7.157.85
गदा हेमाङ्गदा राजंस्तूर्णं हैडिम्बिसूनुना ।
भ्राम्योत्क्षिप्ताशरैःसापि द्रौणिनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१५७.८५ ॥
രാജാവേ, ഹൈഡിംബിയുടെ പുത്രൻ വേഗത്തിൽ വീശിയെറിഞ്ഞ സ്വർണാലംകൃതമായ ആ ഗദയെയും ദ്രൗണി അമ്പുകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ച് വീഴ്ത്തി.
7.157.86
ततोऽन्तरिक्षमुत्प्लुत्य कालमेघ इवोन्नदन्। ॥ ७.१५७.८६ ॥
പിന്നെ അവൻ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന്, കാലമേഘം പോലെ ഗർജ്ജിച്ചു.
7.157.87
ततो मायाधरं द्रौणिर्घटोत्कचसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध धनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१५७.८७ ॥
പിന്നെ ദ്രൗണി ആകാശത്ത് മായ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഘടോത്കചപുത്രനെ, സൂര്യൻ രശ്മികളാൽ എന്നപോലെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു.
7.157.88
सोऽवतीर्य पुरस्तस्थौ रथे हेमविभूषिते ।
महीगत इवात्युग्रः श्रीमानञ्जनपर्वतः ॥ ७.१५७.८८ ॥
അവൻ ഇറങ്ങി, സ്വർണാലംകൃതമായ രഥത്തിൽ മുന്നിൽ നിന്നു; ഭൂമിയിലിറങ്ങിയ അത്യുഗ്രനും തേജസ്വിയുമായ അഞ്ജനപർവ്വതം പോലെ.
7.157.89
तमयस्मयवर्माणं द्रौणिर्भीमात्मजात्मजम् ।
जघानाञ्जनपर्वाणं महेश्वर इवान्धकम् ॥ ७.१५७.८९ ॥
ഇരുമ്പുകവചം ധരിച്ച, ഭീമന്റെ പൗത്രനായ (ഘടോത്കചപുത്രൻ) ആ അഞ്ജനപർവ്വതസമാനനെ, മഹേശ്വരൻ അന്ധകനെ വധിച്ചതുപോലെ ദ്രൗണി വധിച്ചു.
7.157.90
अथ दृष्ट्वा हतं पुत्रमश्वत्थाम्ना महाबलम् ।
द्रौणेः सकाशमभ्येत्य रोषात्प्रस्फुरिताधरः ॥ ७.१५७.९० ॥
അപ്പോൾ അശ്വത്ഥാമാവിനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട ആ മഹാബലനായ പുത്രനെ കണ്ട്, കോപത്താൽ അധരം വിറച്ചുകൊണ്ട് ദ്രൗണിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
7.157.91
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तो वीरं शारद्वतीसुतम् ।
दहन्तं पाण्डवानीकं वनमग्निमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१५७.९१ ॥
പാണ്ഡവസേനയെ കാടുപോലെ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, ഉയർന്നു ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെയുള്ള ആ വീരനോട് ശാരദ്വതീപുത്രൻ നിർഭയനായി വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.157.92
तिष्ठतिष्ठ न मे जीवन्द्रोणपुत्र गमिष्यसि ।
त्वामद्य निहनिष्यामि क्रौञ्चमग्निसुतो यथा ॥ ७.१५७.९२ ॥
നിൽക്ക്, നിൽക്ക്! ദ്രോണപുത്രാ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ നീ പോകില്ല. അഗ്നിപുത്രൻ ക്രൗഞ്ചനെ വധിച്ചതുപോലെ ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെയും വധിക്കും.
7.157.93
गच्छ वत्स सहान्यैस्त्वं युध्यस्वामरविक्रम ।
न हि पुत्रेण हैडिम्ब पिता न्याय्यः प्रबाधितुम् ॥ ७.१५७.९३ ॥
പോകൂ, മകനേ! മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യൂ, ദേവതുല്യ വിക്രമശാലീ. ഹൈഡിംബാ, മകൻ പിതാവിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് ന്യായമല്ല.
7.157.94
कामं खलु न रोषो मे हैडिम्बे विद्यते त्वयि ।
किं तु रोषान्वितो जन्तुर्हन्यादात्मानमप्युत ॥ ७.१५७.९४ ॥
സത്യമാണ്, ഹൈഡിംബാ, നിന്നോട് എനിക്ക് കോപമില്ല. പക്ഷേ കോപംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ജീവിക്ക് സ്വയം പോലും ഹനിക്കാനാകും.
7.157.95
श्रुत्वैतत्क्रोधताम्राक्षः पुत्रशोकसमन्वितः ।
अश्वत्थामानमायस्तो भैमसेनिरभाषत ॥ ७.१५७.९५ ॥
ഇത് കേട്ട്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, പുത്രശോകം നിറഞ്ഞ ഭൈമസേനി അശ്വത്ഥാമാവിനോട് അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു.
7.157.96
किमहं कातरो द्रौणे पृथग्जन इवाहवे ।
यन्मां भीषयसे वाग्भिरसदेतद्वचस्तव ॥ ७.१५७.९६ ॥
ദ്രോണപുത്രാ, യുദ്ധത്തിൽ സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ ഞാൻ ഭീരുവാണോ? വാക്കുകൾകൊണ്ട് നീ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. നിന്റെ ഈ വാക്ക് വ്യാജമാണ്.
7.157.97
भीमात्खलु समुत्पन्नः कुरूणां विपुले कुले ।
पाण्डवानामहं पुत्रः समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ७.१५७.९७ ॥
കുരുകുലത്തിലെ വിശാലവംശത്തിൽ ഭീമനിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനാണ് ഞാൻ; യുദ്ധങ്ങളിൽ പിന്തിരിയാത്ത പാണ്ഡവരുടെ പുത്രൻ.
7.157.98
रक्षसामधिराजोऽहं दशग्रीवसमो बले ।
तिष्ठतिष्ठ न मे जीवन्द्रोणपुत्र गमिष्यसि ॥ ७.१५७.९८ ॥
ഞാൻ രാക്ഷസരുടെ അധിരാജൻ; ബലത്തിൽ ദശഗ്രീവനു തുല്യൻ. നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ! ദ്രോണപുത്രാ, എന്നിൽ നിന്ന് ജീവനോടെ നീ പോകില്ല.
7.157.99
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रणाजिरे ॥ ७.१५७.९९ ॥
ഇന്ന് രണഭൂമിയിൽ നിന്റെ യുദ്ധശ്രദ്ധ ഞാൻ നീക്കിക്കളയും.
7.157.100
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षो राक्षसः सुमहाबलः ।
द्रौणिमभ्यद्रवत्क्रुद्धो गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१५७.१०० ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ആ മഹാബലനായ രാക്ഷസൻ, സിംഹം ഗജേന്ദ്രനെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ ക്രുദ്ധനായി ദ്രോണപുത്രന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
7.157.101
रथाक्षमात्रैरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः ।
रथिनामृषभं द्रौणिं धाराभिरिव तोयदः ॥ ७.१५७.१०१ ॥
രഥാക്ഷത്തോളം വണ്ണമുള്ള അമ്പുകളാൽ ഘടോത്കചൻ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണപുത്രന്റെ മേൽ മേഘം ധാരയായി വർഷിക്കുന്നതുപോലെ വർഷിച്ചു.
7.157.102
शरवृष्टिं शरैर्द्रौणिरप्राप्तां तां व्यशातयत् ।
ततोन्तरिक्षे बाणानां सङ्ग्रामोऽन्य इवाभवत् ॥ ७.१५७.१०२ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ തന്റെ അമ്പുകളാൽ, ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ആ അമ്പുമഴയെ ആകാശത്തുവച്ചുതന്നെ മുറിച്ചിട്ടു; അപ്പോൾ ആകാശത്ത് അമ്പുകളുടെ മറ്റൊരു യുദ്ധം തന്നെ നടന്നതുപോലെയായി.
7.157.103
अथास्त्रसम्मर्दकृतैर्विस्फुलिङ्गैस्तदा बभौ ।
विभावरीमुखे व्योम खद्योतैरिव चित्रितम् ॥ ७.१५७.१०३ ॥
അപ്പോൾ ആയുധങ്ങളുടെ കൂട്ടിയിടിയിൽ ഉയർന്ന തീപ്പൊരികളാൽ ആകാശം രാത്രിയുടെ ആരംഭത്തിൽ മിന്നാമിനുങ്ങുകളാൽ വരയ്ക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തിളങ്ങി.
7.157.104
निशाम्य निहतां मायां द्रौणिना रणमानिना ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१५७.१०४ ॥
യുദ്ധാഭിമാനിയായ ദ്രൗണി തന്റെ മായ നശിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട ഘടോത്കചൻ മറഞ്ഞുനിന്ന് വീണ്ടും മായ സൃഷ്ടിച്ചു.
7.157.105
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१५७.१०५ ॥
അവൻ അതിയുയർന്ന ഒരു പർവതമായി; അതിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ മരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു; ശൂലം, പ്രാസം, വാൾ, മുസലം എന്നിവ ജലപ്രവാഹങ്ങളായി ഒഴുകി.
7.157.106
तमञ्जनगिरिप्रख्यं द्रौणिर्दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपतद्भिश्च बहुभिः शस्त्रसङ्घैर्न विव्यथे ॥ ७.१५७.१०६ ॥
അഞ്ജനപർവതത്തിന് സമാനമായ ആ മലയെ കണ്ടിട്ടും അതിന്മേൽ വീണുകൊണ്ടിരുന്ന അനേകം ആയുധസംഘങ്ങളാലും ദ്രൗണി കലങ്ങിയില്ല.
7.157.107
ततो हसन्निव द्रौणिर्वज्रमस्त्रमुदैरयत् ।
स ते नास्त्रैण शैलेन्द्रः क्षिप्तः क्षिप्रं व्यनश्यत ॥ ७.१५७.१०७ ॥
അപ്പോൾ ദ്രൗണി ചിരിക്കുന്നതുപോലെ വജ്രാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; ആ അസ്ത്രത്താൽ ആ പർവതരാജൻ വേഗം നശിച്ചു.
7.157.108
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रो द्रौणिमाच्छादयद्रणे ॥ ७.१५७.१०८ ॥
അപ്പോൾ അവൻ നീലമേഘമായി ആകാശത്ത് ഇന്ദ്രധനുസ്സോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, അതിഭീകരമായ കല്ലുമഴ പെയ്ത് യുദ്ധത്തിൽ ദ്രൗണിയെ മറച്ചു.
7.157.109
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमद्द्रोणतनयो नीलमेघं समुत्थितम् ॥ ७.१५७.१०९ ॥
അപ്പോൾ അസ്ത്രവിദ്വാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണപുത്രൻ വായവ്യാസ്ത്രം ധനുസ്സിൽ തൊടുത്ത് ഉയർന്നുവന്ന നീലമേഘത്തെ ചിതറിച്ചു.
7.157.110
स मार्गणगणैर्द्रौणिर्दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
शतं रथसहस्राणां जघान द्विपदां वरः ॥ ७.१५७.११० ॥
ദ്രോണപുത്രൻ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളും മറച്ച്, നൂറും ആയിരവും രഥങ്ങളെയും മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠരെയും വധിച്ചു.
7.157.111
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेनायतकार्मुकम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ७.१५७.१११ ॥
നീണ്ട വില്ലുമായി രഥത്തിൽ വീണ്ടും വരുന്ന ഘടോത്കചനെ അവൻ കണ്ടു; ഭയമില്ലാതെ അനേകം രാക്ഷസന്മാർ അവനെ വളഞ്ഞിരുന്നു.
7.157.112
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तद्विरदविक्रमैः ।
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैरपि ॥ ७.१५७.११२ ॥
സിംഹങ്ങളും കടുവകളും പോലെയുള്ള, മദിച്ച ആനകളുടെ വീര്യമുള്ള, ആനപ്പുറത്തും രഥത്തിലും കുതിരപ്പുറത്തുമുള്ളവരോടൊപ്പം.
7.157.113
विकृतास्यशिरोग्रीवैर्हिडिम्बानुचरैः सह ।
पौलस्त्यैर्यातुधानैश्च तामसैश्चेन्द्रविक्रमैः ॥ ७.१५७.११३ ॥
വികൃതമായ മുഖവും തലയും കഴുത്തുമുള്ള ഹിഡിംബന്റെ അനുചരന്മാരോടും, പൗലസ്ത്യരോടും, യാതുധാനരോടും, താമസരോടും, ഇന്ദ്രസമാനമായ വീര്യമുള്ളവരോടും ചേർന്ന്.
7.157.114
नानाशस्त्रधरैर्वीरैर्नानाकवचभूषणैः ।
महाबलैर्भीमरवैः संरम्भोद्वृत्तलोचनैः ॥ ७.१५७.११४ ॥
നാനാവിധ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച വീരന്മാരോടും, പലതരം കവചങ്ങളാലും ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ചവരോടും, മഹാബലന്മാരും ഭയങ്കരമായി ഗർജിക്കുന്നവരും കോപത്താൽ തുറിച്ച കണ്ണുകളുള്ളവരുമായവരോടും ചേർന്ന്.
7.157.115
उपस्थितैस्ततो युद्धे राक्षसैर्युद्धदुर्मदैः ।
विषण्णमभिसम्प्रेक्ष्य पुत्रं ते द्रौणिरब्रवीत् ॥ ७.१५७.११५ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ സന്നിഹിതരായ, യുദ്ധമദം ബാധിച്ച രാക്ഷസന്മാർക്കിടയിൽ, നിന്റെ പുത്രൻ വിഷാദിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ദ്രോണപുത്രൻ പറഞ്ഞു.
7.157.116
तिष्ठ दुर्योधनाद्य त्वं न कार्यः सम्भ्रमस्त्वया ।
सहैभिर्भ्रातृभिर्वीरैः पार्थिवैश्चेन्द्रविक्रमैः ॥ ७.१५७.११६ ॥
ദുര്യോധനാ, ഇപ്പോൾ നീ സ്ഥിരചിത്തനായിരിക്കുക; നിനക്ക് പരിഭ്രമം വേണ്ട. ഈ സഹോദരന്മാരോടും ഇന്ദ്രസമപരാക്രമികളായ വീര രാജാക്കന്മാരോടും കൂടെ നിൽക്കുക.
7.157.117
निहनिष्याम्यमित्रांस्त न तवास्ति पराजयः ।
सत्यं ते प्रतिजानामि पर्याश्वासय वाहिनीम् ॥ ७.१५७.११७ ॥
ഞാൻ ശത്രുക്കളെ വധിക്കും; നിനക്ക് പരാജയമില്ല. നിനക്ക് സത്യമായി ഞാൻ വാക്ക് നൽകുന്നു; സൈന്യത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക.
7.157.118
न त्वेतदद्भुतं मन्ये यत्ते महदिदं मनः ।
अस्मासु च परा भक्तिस्तव गौतमिनन्दन ॥ ७.१५७.११८ ॥
ഇത് എനിക്ക് അത്ഭുതമായി തോന്നുന്നില്ല; നിന്റെ മഹത്തായ മനസ്സ് ഞങ്ങളിൽ പരമഭക്തി പുലർത്തുന്നത്, ഗൗതമിയുടെ പുത്രാ.
7.157.119
अश्वत्थामानमुक्त्वैवं ततः सौबलमब्रवीत् ।
वृतं रथसहस्रेण हयानां रणशोभिनाम् ॥ ७.१५७.११९ ॥
അശ്വത്ഥാമാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം അവൻ സൗബലനോട് (ശകുനിയോട്) പറഞ്ഞു; ആയിരം തേരുകളും യുദ്ധം അലങ്കരിക്കുന്ന കുതിരകളും അവനെ വളഞ്ഞിരുന്നു.
7.157.120
षष्ट्या रथसहस्रैश्च प्रयाहि त्वं धनञ्जयम् ।
कर्णश्च वृषसेनश्च कृपो नीलस्तथैव च ॥ ७.१५७.१२० ॥
അറുപതിനായിരം തേരുകളുമായി നീ ധനഞ്ജയനെ (അർജുനനെ) നേരിടാൻ പോകുക. കർണനും വൃഷസേനനും കൃപനും നീലനും അതുപോലെ പോകട്ടെ.
7.157.121
उदीच्याः कृतवर्मा च पुरुमित्रः सुतापनः ।
दुःशासनो निकुम्भश्च कुण्डभेदी पराक्रमः ॥ ७.१५७.१२१ ॥
ഉത്തരദേശത്തിലെ കൃതവർമ്മാവും പുരുമിത്രനും സുതാപനനും ദുഃശാസനനും നികുംഭനും പരാക്രമിയായ കുണ്ഡഭേദിയും.
7.157.122
पूरञ्जयो दृढरथः पताकी हेमकम्पनः ।
शल्यारुणीन्द्रसेनाश्च सञ्जयो विजयो जयः ॥ ७.१५७.१२२ ॥
പൂരഞ്ജയനും ദൃഢരഥനും പതാകിയും ഹേമകമ്പനനും ശല്യനും അരുണിയും ഇന്ദ്രസേനനും സഞ്ജയനും വിജയനും ജയനും.
7.157.123
कमलाक्षः परक्राथी जयवर्मा सुदर्शनः ।
एते त्वामनुयास्यन्ति पत्तीनामयुतानि षट् ॥ ७.१५७.१२३ ॥
കമലാക്ഷനും പരക്രാഥിയും ജയവർമ്മാവും സുദർശനനും—ഇവർ ആറ് അയുതം കാലാൾപ്പടയോടൊപ്പം നിന്നെ അനുഗമിക്കും.
7.157.124
जहि भीमं यमौ चोभौ धर्मराजं च मातुल ।
असुरानिव देवेन्द्रो जयाशा मे त्वयि स्थिता ॥ ७.१५७.१२४ ॥
മാതുലാ, ഭീമനെയും യമന്റെ ഇരുപുത്രരെയും ധർമ്മരാജനെയും വധിക്കൂ; ദേവേന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ വധിക്കുന്നതുപോലെ. എന്റെ വിജയാശ നിന്നിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.
7.157.125
दारितान्द्रौणिना बाणैर्भृशं विक्षतविग्रहान् ।
जहि मातुल कौन्तेयानसुरानिव पावकिः ॥ ७.१५७.१२५ ॥
ദ്രോണപുത്രന്റെ അമ്പുകളാൽ ഏറെ പിളർക്കപ്പെട്ട്, ശരീരങ്ങൾ മുറിവേറ്റ കുന്തീപുത്രരെ, മാതുലാ, വധിക്കൂ; പാവകി അസുരന്മാരെ വധിക്കുന്നതുപോലെ.
7.157.126
एवमुक्तो ययौ शीघ्रं पुत्रेण तव सौबलः ।
पिप्रीषुस्ते सुतान्राजन्दिधक्षुश्चैव पाण्डवान् ॥ ७.१५७.१२६ ॥
നിന്റെ പുത്രൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ സുബലപുത്രനായ ശകുനി വേഗത്തിൽ പോയി; രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും പാണ്ഡവരെ ദഹിപ്പിക്കാനും ആഗ്രഹിച്ച്.
7.157.127
अथ प्रववृते युद्धं द्रौणिराक्षसयोर्मृधे ।
विभावर्यां सुतुमुलं शक्रप्रह्लादयोरिव ॥ ७.१५७.१२७ ॥
അപ്പോൾ രാത്രിയിൽ ദ്രോണപുത്രനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; ഇന്ദ്രനും പ്രഹ്ലാദനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം പോലെ അത് അതിഭയങ്കരമായിരുന്നു.
7.157.128
ततो घटोत्कचो बाणैर्दशभिर्गौतमीसुतम् ।
जघानोरसि सङ्क्रुद्धौ विषाग्निप्रतिमैर्दृढैः ॥ ७.१५७.१२८ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ഘടോത്കചൻ വിഷാഗ്നിപോലെ ഉറച്ച പത്ത് ബാണങ്ങളാൽ ഗൗതമീപുത്രന്റെ മാറിൽ പ്രഹരിച്ചു.
7.157.129
स तैरभ्याहतो गाढं शरैर्भीमसुतेरितैः ।
चचाल रथमध्यस्थो वातोद्धूत इव द्रुमः ॥ ७.१५७.१२९ ॥
ഭീമപുത്രൻ അയച്ച ആ ബാണങ്ങളാൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ് അവൻ രഥമധ്യത്തിൽ കാറ്റിൽ ഉലഞ്ഞ മരംപോലെ ആടിയുലഞ്ഞു.
7.157.130
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ मार्गणेन महाप्रभम् ।
द्रौणिहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१५७.१३० ॥
വീണ്ടും ഘടോത്കചൻ അഞ്ജലിക ബാണംകൊണ്ട് ദ്രോണപുത്രന്റെ കയ്യിലിരുന്ന മഹാപ്രഭയുള്ള വില്ല് വേഗത്തിൽ മുറിച്ചു.
7.157.131
ततोऽन्यद्द्रौणिरादय धनुर्भारसहं महत् ।
ववर्ष विशिखांस्तीक्ष्णान्वारिधारा इवाम्बुदः ॥ ७.१५७.१३१ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രൻ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയുന്ന മറ്റൊരു വലിയ വില്ലെടുത്ത്, മേഘം ജലധാരകൾ പൊഴിക്കുന്നതുപോലെ മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങൾ വർഷിച്ചു.
7.157.132
ततः शारद्वतीपुत्रः प्रेषयामास भारत ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खचरान्खचरं प्रति ॥ ७.१५७.१३२ ॥
അപ്പോൾ ഹേ ഭാരത, ശാരദ്വതീപുത്രൻ സ്വർണച്ചിറകുള്ള, ശത്രുഘ്നങ്ങളായ, ആകാശചാരികളായ ബാണങ്ങൾ ആകാശചാരിയുടെ നേരെ അയച്ചു.
7.157.133
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहैरिव बभौ मत्तं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१५७.१३३ ॥
ആ അമ്പുകളാൽ പീഡിതമായ, വിശാലമാർവുള്ള രാക്ഷസരുടെ സംഘം, സിംഹങ്ങളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട മദിച്ച ആനക്കൂട്ടംപോലെ വിളങ്ങി.
7.157.134
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतरथद्विपान् ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१५७.१३४ ॥
അമ്പുകളാൽ രാക്ഷസരെയും അവരുടെ കുതിര, സാരഥി, രഥം, ആനകളെയും ചിതറിച്ച്, യുഗാന്ത്യത്തിൽ ജീവികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ ആ ഭഗവാൻ അഗ്നി അവരെ ദഹിപ്പിച്ചു.
7.157.135
स दग्ध्वाऽक्षौहिणीं बामैर्नैर्ऋतीं रुरुचे नृप ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१५७.१३५ ॥
രാജാവേ! അമ്പുകളാൽ രാക്ഷസരുടെ അക്ഷൗഹിണി സേനയെ ദഹിപ്പിച്ച് അവൻ വിളങ്ങി; സ്വർഗത്തിൽ മഹേശ്വരദേവൻ ത്രിപുരത്തെ ദഹിപ്പിച്ചു വിളങ്ങിയതുപോലെ.
7.157.136
युगान्ते सर्वभूतानि दग्ध्वेव वसुरुल्बणः ।
रराज जयतां श्रेष्ठो द्रोणपुत्रस्तवाहितान् ॥ ७.१५७.१३६ ॥
യുഗാന്ത്യത്തിൽ സകലഭൂതങ്ങളെയും ദഹിപ്പിച്ച ഭീകരനായ വസുവിനെപ്പോലെ, ജേതാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണപുത്രൻ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചു വിളങ്ങി.
7.157.137
ततो घटोत्कचः क्रुद्धो रक्षसां भीमकर्मणाम् ।
द्रौणिं हतेति महतीं चोदयामास तां चमूम् ॥ ७.१५७.१३७ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ഘടോത്കചൻ, ഭീകരകർമികളായ രാക്ഷസരോട് 'ദ്രോണപുത്രനെ കൊല്ലുവിൻ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ മഹാസേനയെ മുന്നോട്ടയച്ചു.
7.157.138
घटोत्कचस्य तामाज्ञां प्रतिगृह्याथ राक्षसाः ।
दंष्ट्रोज्ज्वला महावक्त्रा घोररूपा भयानकाः ॥ ७.१५७.१३८ ॥
ഘടോത്കചന്റെ ആ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച്, കോമ്പല്ലുകളാൽ തിളങ്ങുന്ന, വലിയ വായുള്ള, ഘോരരൂപികളും ഭയാനകരുമായ ആ രാക്ഷസർ മുന്നോട്ടുനീങ്ങി.
7.157.139
व्यात्तानना घोरजिह्वाः क्रोधताम्रेक्षणा भृशम् ।
सिंहनादेन महता नादयन्तो वसुन्धराम् ॥ ७.१५७.१३९ ॥
തുറന്ന വായകളും ഭീകരമായ നാവുകളും ക്രോധത്താൽ അത്യന്തം ചുവന്ന കണ്ണുകളുമുള്ള അവർ സിംഹഗർജ്ജനത്താൽ ഭൂമിയെ മുഴക്കി.
7.157.140
हन्तुमभ्यद्रवन्द्रौणिं नानाप्रहरणायुधाः ।
शक्तीः शतघ्नीः परिघानशनीः शूलपट्टशान् ॥ ७.१५७.१४० ॥
പലതരം ആയുധങ്ങളേന്തിയ അവർ ദ്രോണപുത്രനെ കൊല്ലാൻ അവനുനേരെ പാഞ്ഞടുത്തു — ശക്തികൾ, ശതഘ്നികൾ, പരിഘങ്ങൾ, അശനികൾ, ശൂലങ്ങൾ, പട്ടിശങ്ങൾ.
7.157.141
खङ्गान्गदाभिण्डिपालान्मुसलानि परश्वथान् ।
प्रासानसींस्तोमरांश्च कणपान्कम्पनाञ्छितान् ॥ ७.१५७.१४१ ॥
ഖഡ്ഗങ്ങൾ, ഗദകൾ, ഭിണ്ഡിപാലങ്ങൾ, മുസലങ്ങൾ, പരശ്വധങ്ങൾ, പ്രാസങ്ങൾ, അസികൾ, തോമരങ്ങൾ, കർണപങ്ങൾ, കമ്പനങ്ങൾ — എല്ലാം മൂർച്ചയേറിയവ.
7.157.142
स्थूलान्भुशुण्ड्यश्मगदास्थूणान्कार्ष्ण्यायसांस्तथा ।
मुद्गराँश्च महाघोरान्समरे शत्रुदारणान् ॥ ७.१५७.१४२ ॥
വലിയ ഭുശുണ്ഡികൾ, കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ഗദകൾ, കറുത്ത ഇരുമ്പിന്റെ സ്തംഭങ്ങൾ, അതുപോലെ മുദ്ഗരങ്ങൾ — അത്യന്തം ഭീകരമായവ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ പിളർക്കുന്നവ.
7.157.143
द्रौणिमूर्धन्यसन्त्रस्ता राक्षसा भीमविक्रमाः ।
चिक्षिपुः क्रोधताम्राक्षाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१५७.१४३ ॥
ദ്രോണപുത്രന്റെ മൂർദ്ധാവിൽ ഭയമില്ലാതെ, ഭീകരപരാക്രമികളായ രാക്ഷസർ ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ആയുധങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
7.157.144
तच्छस्त्रवर्षं सुमहद्द्रोणपुत्रस्य मूर्धनि ।
पतमानं समीक्ष्याऽथ योधास्ते व्यथिताऽभवन् ॥ ७.१५७.१४४ ॥
ദ്രോണപുത്രന്റെ മൂർദ്ധാവിൽ വീഴുന്ന ആ മഹാശസ്ത്രവർഷം കണ്ട് ആ യോദ്ധാക്കൾ വ്യാകുലരായി.
7.157.145
द्रोणपुत्रस्तु विक्रान्तस्तद्वर्षं घोरमुच्छ्रितम् ।
शरैर्विध्वंसयामास वज्रकल्पैः शिलाशितैः ॥ ७.१५७.१४५ ॥
എന്നാൽ ദ്രോണപുത്രൻ വീര്യത്തോടെ ആ ഭയങ്കരമായി ഉയർന്ന വർഷത്തെ വജ്രതുല്യങ്ങളും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയതുമായ ശരങ്ങളാൽ തകർത്തു.
7.157.146
ततोऽन्यैर्विशिखैस्तूर्णं स्वर्णपुङ्खैर्महामनाः ।
निजघ्ने राक्षसान्द्रौणिर्दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितैः ॥ ७.१५७.१४६ ॥
പിന്നെ മഹാമനസ്കനായ ദ്രോണപുത്രൻ വേഗത്തിൽ സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള മറ്റ് ശരങ്ങളാൽ, ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളാൽ മന്ത്രിതമായവയാൽ രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ചു.
7.157.147
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहैरिव बभौ मत्तं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१५७.१४७ ॥
ആ ശരങ്ങളാൽ പീഡിതമായ, വിശാലമാറുള്ള രാക്ഷസസംഘം, സിംഹങ്ങളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട മദിച്ച ആനക്കൂട്ടം പോലെ തോന്നി.
7.157.148
ते राक्षसाः सुसङ्क्रुद्धा द्रोणपुत्रेण ताडिताः ।
क्रुद्धाः स्म प्राद्रवन्द्रौणिं जिघांसन्तो महाबलः ॥ ७.१५७.१४८ ॥
ദ്രോണപുത്രനാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട ആ രാക്ഷസന്മാർ അതിരൂക്ഷം കോപിച്ച്, മഹാബലന്മാരായി, അവനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് ദ്രോണപുത്രനെതിരെ പാഞ്ഞു.
7.157.149
तत्राद्भुतमिमं द्रौणिर्दर्शयामास विक्रमम् ।
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु भारत ॥ ७.१५७.१४९ ॥
അവിടെ ദ്രോണപുത്രൻ ഈ അത്ഭുതവീര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു, ഹേ ഭാരത, സർവഭൂതങ്ങളിലും മറ്റൊരാൾക്ക് അസാധ്യമായത്.
7.157.150
यदेको राक्षसीं सेनां क्षणाद्द्रौणिर्महास्त्रवित् ।
ददाह ज्वलितैर्बाणै राक्षसेन्द्रस्य पश्यतः ॥ ७.१५७.१५० ॥
മഹാസ്ത്രജ്ഞനായ ദ്രോണപുത്രൻ ഒരുവൻ തന്നെ ക്ഷണത്തിൽ രാക്ഷസസൈന്യത്തെ ജ്വലിക്കുന്ന ശരങ്ങളാൽ ദഹിപ്പിച്ചു, രാക്ഷസേന്ദ്രൻ നോക്കിനിൽക്കേ.
7.157.151
स हत्वा राक्षसानीकं रराज द्रौणिराहवे ।
युगान्ते सर्वभूतानि संवर्तक इवानलः ॥ ७.१५७.१५१ ॥
അവൻ രാക്ഷസസേനയെ സംഹരിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രൻ ശോഭിച്ചു; യുഗാന്തത്തിൽ സംവർത്തകാഗ്നി സർവഭൂതങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ.
7.157.152
तं दहन्तमनीकानि शरैराशीविषोपमैः ।
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु भारत ॥ ७.१५७.१५२ ॥
വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ അമ്പുകളാൽ സൈന്യങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അവനെ, ഹേ ഭാരതാ, ആ ആയിരം രാജാക്കന്മാരും പാണ്ഡവരും നടുവിൽ...
7.157.153
नैनं निरीक्षितुं कश्चिदशक्नोद्द्रौणिमाहवे ।
ऋते घटोत्कचाद्वीराद्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ॥ ७.१५७.१५३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രനെ ആർക്കും നോക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; വീരനായ ഘടോത്കചനൊഴികെ, ആ മഹാബലനായ രാക്ഷസരാജാവൊഴികെ.
7.157.154
स पुनर्भरतश्रेष्ठ क्रोधादुद्धान्तलोचनः ।
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ॥ ७.१५७.१५४ ॥
ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ വീണ്ടും കോപത്താൽ ഉന്മത്തമായ കണ്ണുകളോടെ, കൈത്തലം കൈത്തലത്തിൽ അടിച്ച്, ചുണ്ടു പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ച്...
7.157.155
स्व सूतमब्रवीत्क्रुद्धो द्रोणपुत्राय मां वह ।
स ययौ घोररूपेण सुपताकेन भास्वता ॥ ७.१५७.१५५ ॥
കോപത്തോടെ അവൻ തന്റെ സാരഥിയോടു പറഞ്ഞു, 'എന്നെ ദ്രോണപുത്രന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.' ഭയങ്കരരൂപവും മനോഹര കൊടിയും തിളങ്ങുന്ന രഥത്തിൽ അവൻ പോയി.
7.157.156
द्वैरथं द्रोणपुत्रेण पुनरप्यरिसूदनः ।
स विनद्य महानादं सिंहवद्भीमविक्रमः ॥ ७.१५७.१५६ ॥
ദ്രോണപുത്രനോടൊപ്പം വീണ്ടും ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിന്, ശത്രുസംഹാരകൻ സിംഹംപോലെ മഹാനാദം മുഴക്കി, ഭയങ്കര പരാക്രമത്തോടെ (മുന്നേറി).
7.157.157
चिक्षेपाविद्ध्य सङ्ग्रामे द्रोणपुत्राय राक्षसः ।
अष्टघण्टां महाघोरामशनिं देवनिर्मिताम् ॥ ७.१५७.१५७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസൻ ദ്രോണപുത്രന്റെ നേരെ എട്ടു മണികളുള്ള, അതിഭയങ്കരമായ, ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച ഇടിമിന്നൽ ചുഴറ്റി എറിഞ്ഞു.
7.157.158
तामवप्लुत्य जग्राह द्रौणिर्न्यस्य रथे धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवप्लुप्लुवे ॥ ७.१५७.१५८ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ വില്ല് രഥത്തിൽ വെച്ച് ചാടി അതിനെ പിടിച്ചു; അത് അവന്റെ നേരെ തന്നെ എറിഞ്ഞു; അവൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി.
7.157.159
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा साऽशनिर्भृशदारुणा ॥ ७.१५७.१५९ ॥
കുതിരകളോടും സാരഥിയോടും കൊടിയോടും കൂടിയ രഥത്തെ ഭസ്മമാക്കി, മഹാപ്രഭയുള്ള ആ അതിഭയങ്കര ഇടി ഭൂമിയെ പിളർന്ന് അകത്തേക്ക് കടന്നു.
7.157.160
द्रौणेस्तत्कर्म दृष्ट्वा तु सर्वभूतान्यपूजयन् ।
यदप्लुत्य जग्राह घोरां शङ्करनिर्मिताम् ॥ ७.१५७.१६० ॥
ദ്രോണപുത്രന്റെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട് സർവ്വ ജീവികളും അവനെ പ്രശംസിച്ചു; ചാടി ശങ്കരനിർമ്മിതമായ ആ ഘോര ആയുധം അവൻ പിടിച്ചു.
7.157.161
धृष्टद्युम्नरथं गत्वा भैमसेनिस्ततो नृप ।
धनुर्घोरं समादाय महदिन्द्रायुधोपमम्।
मुमोच निशितान्बाणान्पुनर्द्रौणेर्महोरसि ॥ ७.१५७.१६१ ॥
രാജാവേ, ഭീമസേനന്റെ പുത്രൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ രഥത്തിനടുത്തുചെന്ന്, ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലുള്ള വലിയ ഘോരചാപം എടുത്ത്, ദ്രോണപുത്രന്റെ വിശാലമായ മാറത്ത് മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങൾ വീണ്ടും തൊടുത്തുവിട്ടു.
7.157.162
धृष्टद्युम्नस्त्वसम्भ्रान्तो मुमोचाशीविषोपमान् ।
सुवर्णपुङ्खान्विशिखान्द्रोणपुत्रस्य वक्षसि ॥ ७.१५७.१६२ ॥
എന്നാൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ പതറാതെ, വിഷസർപ്പങ്ങൾ പോലെയുള്ള, സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള ബാണങ്ങൾ ദ്രോണപുത്രന്റെ മാറത്ത് തൊടുത്തു.
7.157.163
ततो मुमोच नाराचान्द्रौणिस्तांश्च सहस्रशः ।
तावप्यग्निशिखप्रख्यैर्जुघ्नतुस्तस्य मार्गणान् ॥ ७.१५७.१६३ ॥
പിന്നെ ദ്രോണപുത്രൻ ആയിരക്കണക്കിന് നാരാചങ്ങൾ അയച്ചു; അവർ ഇരുവരും അഗ്നിജ്വാലകൾ പോലുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ അമ്പുകളെ പ്രഹരിച്ചു.
7.157.164
अतितीव्रं महद्युद्धं तयोः पुरुषसिंहयोः ।
योधानं प्रीतिजननं द्रौणेश्च भरतर्षभ ॥ ७.१५७.१६४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ രണ്ടു സിംഹപുരുഷന്മാർ തമ്മിൽ അത്യന്തം കഠിനമായ മഹായുദ്ധം നടന്നു; അത് യോദ്ധാക്കൾക്ക് സന്തോഷം നൽകി, ദ്രോണപുത്രനും.
7.157.165
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां शतैस्त्रिभिः ।
षड्भिर्वाजिसहस्रैश्च भीमस्तं देशमागमत् ॥ ७.१५७.१६५ ॥
പിന്നെ ഭീമൻ ആയിരം രഥങ്ങളും മുന്നൂറ് ആനകളും ആറായിരം കുതിരകളുമായി ആ സ്ഥലത്തെത്തി.
7.157.166
ततो भीमात्मजं रक्षो धृष्टद्युम्नं च सानुगम् ।
अयोधयत धर्मात्मा द्रौणिरक्लिष्टविक्रमः ॥ ७.१५७.१६६ ॥
പിന്നെ ധർമ്മാത്മാവും അനായാസ വിക്രമശാലിയുമായ ദ്രോണപുത്രൻ ഭീമപുത്രനായ രാക്ഷസനോടും അനുചരരോടുകൂടിയ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.157.167
तत्राद्भुततमं द्रौणिर्दर्शयामास विक्रमम् ।
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु भारत ॥ ७.१५७.१६७ ॥
അവിടെ ദ്രോണപുത്രൻ അത്യത്ഭുതകരമായ വിക്രമം കാട്ടി; ഹേ ഭാരതാ, സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും മറ്റൊരാൾക്കും അത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
7.157.168
निमेषान्तरमात्रेण साश्वसूतरथद्विपाम् ।
अक्षौहिणीं राक्षसानां शितैर्बाणैरशातयत् ॥ ७.१५७.१६८ ॥
കണ്ണിമ ചിമ്മുന്ന നേരംകൊണ്ട് അവൻ കുതിര, സാരഥി, രഥം, ആന എന്നിവയോടുകൂടിയ രാക്ഷസന്മാരുടെ ഒരു അക്ഷൗഹിണി സേനയെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി.
7.157.169
मिषतो भीमसेनस्य हैडिम्बेः पार्षतस्य च ।
यमयोर्धर्मपुत्रस्य विजयस्याच्युतस्य च ॥ ७.१५७.१६९ ॥
ഭീമസേനനും ഹിഡിംബയുടെ പുത്രൻ ഘടോത്കചനും പൃഷതന്റെ പുത്രൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഇരട്ടകളും ധർമ്മപുത്രനും വിജയനും അച്യുതനും നോക്കിനിൽക്കെ.
7.157.170
प्रगाढमञ्जोगतिभिर्नाराचैरभिताडिताः ।
निपेतुर्द्विरदा भूमौ सशृङ्गा इव पर्वताः ॥ ७.१५७.१७० ॥
ആഴത്തിൽ തുളച്ചുകയറുന്ന, നേരെ പറക്കുന്ന നാരാചങ്ങളാൽ പ്രഹരമേറ്റ ആനകൾ ശിഖരങ്ങളോടുകൂടിയ പർവതങ്ങൾ പോലെ നിലത്തു വീണു.
7.157.171
निकृत्तैर्हस्तिहस्तैश्च विचलद्भिरितस्ततः ।
रराज वसुधा कीर्णा विसर्पद्भिरिवोरगैः ॥ ७.१५७.१७१ ॥
മുറിച്ചെടുത്ത ആനക്കൈകളാലും ഇതുമതും അതുമതും ഇളകുന്നവയാലും നിറഞ്ഞ ഭൂമി ഇഴയുന്ന സർപ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ തിളങ്ങി.
7.157.172
क्षिप्तैः काञ्चनदण्डैश्च नृपच्छत्रैः क्षितिर्बभौ ।
द्यौरिवोदितचन्द्रार्का ग्रहाकीर्णा युगक्षये ॥ ७.१५७.१७२ ॥
എറിയപ്പെട്ട സ്വർണ്ണദണ്ഡമുള്ള രാജച്ഛത്രങ്ങളാൽ ഭൂമി, യുഗാന്ത്യത്തിൽ ചന്ദ്രസൂര്യന്മാർ ഉദിച്ച് ഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആകാശം പോലെ തിളങ്ങി.
7.157.173
प्रवृद्धध्वजमण्डूकां भेरीविस्तीर्णकच्छपाम् ।
छत्रहंसावलीजुष्टां फेनचामरमालिनीम् ॥ ७.१५७.१७३ ॥
വളർന്ന കൊടികൾ തവളകളായും വിശാലമായ ഭേരികൾ ആമകളായും, ഛത്രങ്ങളുടെ നിര ഹംസങ്ങളായും, നുരയുള്ള ചാമരമാലയണിഞ്ഞതുമായ.
7.157.174
कङ्कगृघ्रमहाग्राहां नैकायुधझषाकुलाम् ।
विस्तीर्णगजपाषाणां हताश्वमकराकुलाम् ॥ ७.१५७.१७४ ॥
കങ്കപ്പക്ഷികളും കഴുകന്മാരും വലിയ മുതലകളായും, പല ആയുധങ്ങൾ മത്സ്യങ്ങളായും, വിശാലമായ ആനകൾ പാറകളായും, കൊല്ലപ്പെട്ട കുതിരകൾ മകരങ്ങളായും നിറഞ്ഞത്.
7.157.175
रथक्षिप्तमहावप्रां पताकारुचिरद्रुमाम् ।
शरमीनां महारौद्रां प्रासशक्त्यृष्टिडुण्डुभाम् ॥ ७.१५७.१७५ ॥
രഥങ്ങൾ എറിഞ്ഞ വലിയ കരകളുള്ളതും, കൊടികളാൽ മനോഹരമായ മരങ്ങളുള്ളതും, അമ്പുകളാകുന്ന മീനുകൾ നിറഞ്ഞതും, അതിഭയങ്കരവും, പ്രാസം, ശക്തി, ഋഷ്ടി, ഡുണ്ഡുഭം എന്നിവയുള്ളതുമായ ആ നദി.
7.157.176
मज्जामांसमहापङ्कां कबन्धावर्जितोडुपाम् ।
केशशैवलकल्माषां भीरूणां कश्मलावहाम् ॥ ७.१५७.१७६ ॥
മജ്ജയും മാംസവുമായ വലിയ ചേറുള്ളതും, തലയില്ലാത്ത ഉടലുകൾ എന്ന ഒഴുകുന്ന തോണികളുള്ളതും, മുടിയാകുന്ന പായലും കറുത്ത കളകളും ഉള്ളതും, ഭീരുക്കൾക്ക് മോഹാലസ്യം നൽകുന്നതുമായ.
7.157.177
नागेन्द्रहययोधानां शरीरव्ययसम्भवाम् ।
शोणितौघमहाघोरां द्रौणिः प्रावर्तयन्नदीम् ॥ ७.१५७.१७७ ॥
ശ്രേഷ്ഠ ആനകൾ, കുതിരകൾ, യോദ്ധാക്കൾ എന്നിവരുടെ ശരീരനാശത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ, രക്തപ്രവാഹത്താൽ അതിഭയങ്കരമായ ആ നദി ദ്രൗണി ഒഴുക്കി.
7.157.178
योधार्तरवनिर्घोषां क्षतजोर्मिसमाकुलाम् ।
प्रयान्तीं सुमहाघोरां यमराष्ट्रमहोदधिम् ॥ ७.१५७.१७८ ॥
യോദ്ധാക്കളുടെ ആർത്ത ശബ്ദഘോഷത്താൽ, രക്തത്തിരകളാൽ നിറഞ്ഞ, യമരാഷ്ട്രമാകുന്ന മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുന്ന, അതിഭയങ്കരമായ.
7.157.179
निहत्य राक्षसान्बाणैर्द्रौणिर्हैडिम्बिमार्दयत् ।
पुनरप्यतिसङ्क्रुद्धः सवृकोदरपार्षतान् ॥ ७.१५७.१७९ ॥
അമ്പുകളാൽ രാക്ഷസന്മാരെ കൊന്ന്, ദ്രൗണി ഹൈഡിംബിയെ (ഘടോത്കചനെ) പീഡിപ്പിച്ചു; വീണ്ടും അതിക്രുദ്ധനായി വൃകോദരനെയും (ഭീമനെയും) പാർഷതനെയും (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും) ആക്രമിച്ചു.
7.157.180
स नाराचगणैः पार्थान्द्रौणिर्विद्धा महाबलः ।
जघान सुरथं नाम द्रुपदस्य सुतं विभुः ॥ ७.१५७.१८० ॥
ആ മഹാബലനായ ദ്രൗണി നാരാചങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ പാർത്ഥന്മാരെ തുളച്ച്, ദ്രുപദന്റെ പുത്രനായ സുരഥൻ എന്ന പേരുള്ളവനെ വധിച്ചു.
7.157.181
पुनः शत्रुञ्जयं नाम द्रुपदस्यात्मजं रणे ।
बलानीकं जयानीकं जयाश्वं चाभिजघ्निवान् ॥ ७.१५७.१८१ ॥
വീണ്ടും യുദ്ധത്തിൽ ദ്രുപദന്റെ പുത്രനായ ശത്രുഞ്ജയനെയും, ബലാനീകനെയും, ജയാനീകനെയും, ജയാശ്വനെയും അവൻ വധിച്ചു.
7.157.182
श्रुताह्वयं च राजानं द्रौणिर्निन्ये यमक्षयम् ।
त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तीक्ष्णैः सुपुङ्खैर्हेममालिनम् ॥ ७.१५७.१८२ ॥
ദ്രൗണി ശ്രുതാഹ്വയ രാജാവിനെയും യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു; സ്വർണമാല ധരിച്ചവനെ മൂന്നും മറ്റു മൂർച്ചയേറിയതും നല്ല തൂവലുള്ളതുമായ അമ്പുകളാൽ.
7.157.183
जघान स पृषध्रं च चन्द्रसेनं च मारिष ।
कुन्तिभोजसुतांश्चासौ दशभिर्दश जघ्निवान् ॥ ७.१५७.१८३ ॥
അവൻ പൃഷധ്രനെയും ചന്ദ്രസേനനെയും വധിച്ചു, മാരിഷ. കുന്തിഭോജന്റെ പുത്രന്മാരെ പത്ത് പത്ത് അമ്പുകളാൽ അവൻ പത്തുപേരെയും വധിച്ചു.
7.157.184
अस्वत्थामा सुसङ्क्रुद्धः सन्धायोग्रमजिह्मगम् ।
मुमोचाकर्णपूर्णेन धनुषा शरमुत्तमम्।
यमदण्डोपमं घोरमुद्दिश्याशु घटोत्कचम् ॥ ७.१५७.१८४ ॥
അശ്വത്ഥാമാവ് അത്യന്തം കുപിതനായി, ഉഗ്രവും നേരെ പായുന്നതുമായ ഉത്തമശരം ഘടിപ്പിച്ച്, ചെവിവരെ വലിച്ച വില്ലിൽ നിന്ന്, യമദണ്ഡത്തിന് തുല്യമായ ഭയങ്കരശരം ഘടോത്കചനെ ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തിൽ തൊടുത്തു.
7.157.185
स भित्त्वा हृदयं तस्य राक्षसस्य महाशरः ।
विवेश वसुधां शीघ्रं सपुङ्खः पृथिवीपते ॥ ७.१५७.१८५ ॥
ആ മഹാശരം ആ രാക്ഷസന്റെ ഹൃദയം തുളച്ച് ചിറകോടെ, ഭൂപതേ, വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
7.157.186
तं हतं पतितं ज्ञात्वा धृष्टद्युम्नो महारथः ।
द्रौणेः सकाशाद्राजेन्द्र व्यपनिन्ये रथोत्तमम् ॥ ७.१५७.१८६ ॥
അവൻ വധിക്കപ്പെട്ട് വീണുവെന്നറിഞ്ഞ മഹാരഥൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, രാജേന്ദ്രാ, ദ്രൗണിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഉത്തമരഥം പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി.
7.157.187
ततः पराङ्मुखनृपं सैन्यं यौधिष्ठिरं नृप ।
पराजित्य रणे वीरो द्रोणपुत्रो ननाद ह।
पूजितः सर्वभूतेषु तव पुत्रैश्च भारत ॥ ७.१५७.१८७ ॥
അപ്പോൾ പിന്തിരിഞ്ഞ രാജാവോടുകൂടിയ യുധിഷ്ഠിരന്റെ സൈന്യം, ഹേ രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു; വീരനായ ദ്രോണപുത്രൻ ഗർജ്ജിച്ചു. ഹേ ഭാരതാ, സർവഭൂതങ്ങളാലും നിന്റെ പുത്രന്മാരാലും അവൻ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
7.157.188
अथ शरशतभिन्नकृत्तदेहै… ।
र्हतपतितैः क्षणदाचरैः समन्तात्।
निधनमुपगतैर्मही कृताऽभू… ।
द्गिरिशिखरैरिव दुर्गमाऽतिरौद्रा ॥ ७.१५७.१८८ ॥
അപ്പോൾ നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടും വെട്ടപ്പെട്ടും കിടന്ന ശരീരങ്ങളും അടിയേറ്റു വീണു മരിച്ച രാത്രിസഞ്ചാരികളും ചുറ്റും… ഭൂമി… പർവതശിഖരങ്ങൾപോലെ ദുർഗമവും അതിഭീകരവുമായി.
7.157.189
तं सिद्धगन्धर्वपिशाचसङ्घा ।
नागाः सुपर्णाः पितरो वयांसि।
रक्षोगणा भूतगणाश्च द्रौणि… ।
मपूजयन्नप्सरसः सुराश्च ॥ ७.१५७.१८९ ॥
അവനെ സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പിശാചസംഘങ്ങൾ, നാഗന്മാർ, സുപർണന്മാർ, പിതൃക്കൾ, പക്ഷികൾ, രാക്ഷസഗണങ്ങൾ, ഭൂതഗണങ്ങൾ… ദ്രൗണിയെ… അപ്സരസ്സുകളും ദേവന്മാരും ആദരിച്ചു.