மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.158.1
द्रुपदस्यात्मजान्दृष्ट्वा कुन्तिभोजसुतांस्तथा ।
द्रोणपुत्रेण निहतान्राक्षसांश्च सहस्रशः ॥ ७.१५८.१ ॥
துருபதனின் மகன்களையும், குந்திபோஜனின் மகன்களையும் கண்டு, துரோணரின் மகனால் ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்ட அரக்கர்களையும் கண்டு.
7.158.2
युधिष्ठिरो भीमसेनो धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
युयुधानश्च संयत्ता युद्धायैव मनो दधुः ॥ ७.१५८.२ ॥
யுதிஷ்டிரர், பீமசேனர், திருஷ்டத்யும்னன், பிருஷதனின் மகன், யுயுதானன் ஆகியோர் போருக்குத் தயாராகி மனதை போரிலேயே நிலைநிறுத்தினர்.
7.158.3
सोमदत्तः पुनः क्रुद्धो दृष्ट्वा सात्यकिमाहवे ।
महता शरवर्षेण च्छादयामास भारत ॥ ७.१५८.३ ॥
சோமதத்தன் மீண்டும் கோபமுற்று போரில் சாத்யகியைக் கண்டு, பெரும் அம்பு மழையால் அவனை மூடினான், பாரதா.
7.158.4
ततः समभवद्युद्धमतीव भयवर्धनम् ।
त्वदीयानां परेषां च घोरं विजयकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.१५८.४ ॥
அப்போது மிகுந்த பயத்தை வளர்க்கும் போர் நடந்தது; உங்கள் படையினருக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே, வெற்றியை விரும்பிய கொடூரமான போர் அது.
7.158.5
तं दृष्ट्वा समुपायान्तं रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
दशभिः सात्वतस्यार्थे भीमो विव्याध सायकैः ॥ ७.१५८.५ ॥
அவன் அணுகி வருவதைக் கண்டு, சாத்வதனின் வழித்தோன்றலுக்காக, பொன் இறகுகளுடனும் கல்லில் கூராக்கப்பட்டவையுமான பத்து அம்புகளால் பீமன் அவனைத் துளைத்தான்.
7.158.6
सोमदत्तोऽपि तं वीरं शतेन प्रत्यविध्यत ।
सात्वतस्त्वभिसंक्रुद्धः पुत्राधिभिरभिप्लुतम् ॥ ७.१५८.६ ॥
சோமதத்தனும் அந்த வீரனை நூறு அம்புகளால் திருப்பித் துளைத்தான்; ஆனால் சாத்வதனின் வழித்தோன்றலான சாத்யகி மிகவும் கோபமுற்று, மகன்களால் சூழப்பட்ட அவனைத் தாக்கினான்.
7.158.7
वृद्धं वृद्धगुणैर्युक्तं ययातिमिव नाहुषम् ।
विव्याध दशभिस्तीक्ष्णैः शरैर्वज्रनिपातनैः।
शक्त्या चैनं विनिर्भिद्य पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१५८.७ ॥
முதியவரின் குணங்களைக் கொண்ட நகுஷன் மகன் யயாதியைப் போன்ற அந்த முதியவரை, இடி வீழ்த்தும் கூரிய பத்து அம்புகளால் அவன் துளைத்தான்; ஈட்டியால் அவனைத் துளைத்த பின், மீண்டும் ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.158.8
ततस्तु सात्यकेरर्थे भीमसेनो नवं दृढम् ।
मुमोच परिघं घोरं सोमदत्तस्य मूर्धनि ॥ ७.१५८.८ ॥
பின்னர் சாத்யகியின் பொருட்டு பீமசேனன் புதிய, உறுதியான, கொடிய இரும்புத் தண்டை சோமதத்தனின் தலையில் வீசினான்.
7.158.9
सात्वतोऽप्यग्निसङ्काशं मुमोच शरमुत्तमम् ।
सोमदत्तोरसि क्रुद्धः सुपत्रं निशितं युधि ॥ ७.१५८.९ ॥
சாத்வதனும் கோபத்துடன் நெருப்புக்கு ஒப்பான, அழகிய இறகுகளைக் கொண்ட கூரிய சிறந்த அம்பை போரில் சோமதத்தனின் மார்பை நோக்கி விடுத்தான்.
7.158.10
युगपत्पेततुर्वीर घोरौ परिघमार्गणौ ।
शरीरे सोमदत्तस्य स पपात महारथः ॥ ७.१५८.१० ॥
வீரனே, இரண்டு கொடிய தண்டும் அம்பும் ஒரே நேரத்தில் விழுந்தன; அந்த மகாரதன் சோமதத்தனின் உடல்மீது விழுந்து வீழ்ந்தான்.
7.158.11
व्यामोहिते तुनये बाह्लीकस्तमुपाद्रवत् ।
विसृजञ्छरवर्षाणि कालवर्षीव तोयदः ॥ ७.१५८.११ ॥
ஆனால் அவன் மயக்கமுற்றபோது, பாஹ்லீகன் அவனை நோக்கி விரைந்தான்; மழைக்காலத்து மேகம்போல அம்பு மழையைப் பொழிந்தவாறு.
7.158.12
भीमोऽथ सात्वतस्यार्थे बाह्लीकं नवभिः शरैः ।
प्रातिपेयं महात्मानं विव्याध रणमूर्धनि ॥ ७.१५८.१२ ॥
பின்னர் சாத்வதனின் பொருட்டு பீமன் போர்முனையில் மகாத்மாவான பிரதிபேயன் பாஹ்லீகனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.158.13
प्रातिपेयस्तु सङ्क्रुद्धः शक्तिं भीमस्य वक्षसि ।
निचखान महाबाहुः पुरन्दर इवाशनिम् ॥ ७.१५८.१३ ॥
பிரதிபேயன் கோபம் கொண்டு பீமனின் மார்பில் சக்தியை ஆழமாகச் செலுத்தினான்; மகாபாஹுவான அவன் இந்திரன் இடியை எறிவது போல் செய்தான்.
7.158.14
स तथाऽभिहतो भीमश्चकम्पे च मुमोह च ।
प्राप्य चेतश्च बलवान्गदामस्मै ससर्ज ह ॥ ७.१५८.१४ ॥
அவ்வாறு தாக்கப்பட்ட பீமன் நடுங்கி மயங்கினான்; பின் உணர்வு பெற்ற வலிமையான அவன் அவனை நோக்கி கதையை வீசினான்.
7.158.15
सा पाण्डवेन प्रहिता बाह्लीकस्य शिरोऽहरत् ।
स पपात हतः पृथ्व्यां वज्राहत इवाद्रिराट् ॥ ७.१५८.१५ ॥
பாண்டவன் எறிந்த அந்தக் கதை பாஹ்லீகனின் தலையைக் கொய்தது; அவன் இடியால் தாக்கப்பட்ட மலைராஜன் போல் நிலத்தில் விழுந்தான்.
7.158.16
तस्मिन्विनिहते वीरे बाह्लीके पुरुषर्षभ ।
पुत्रास्तेऽभ्यर्दयन्भीमं दश दाशरथेः समाः ॥ ७.१५८.१६ ॥
ஓ, புருஷர்களில் காளையே! அந்த வீரன் பாஹ்லீகன் கொல்லப்பட்டதும், உன் பத்து மகன்கள் தசரதன் மகனுக்கு நிகரான பீமனை நெருக்கித் தாக்கினர்.
7.158.17
नागदत्तो दृढरथो महाबाहुरयोभुजः ।
दृढः सुहस्तो विरजाः प्रमाथ्युग्रोऽनुयाय्यपि ॥ ७.१५८.१७ ॥
நாகதத்தன், திருடரதன், மகாபாஹு, அயோபுஜன், திருடன், சுஹஸ்தன், விரஜா, பிரமாதி, உக்கிரன், அனுயாயி ஆகியோரும்.
7.158.18
तान्दृष्ट्वा चुक्रुधे भीमो जगृहे भारसाधनान् ।
एकमेकं समुद्दिश्य पातयामास मर्मसु ॥ ७.१५८.१८ ॥
அவர்களைக் கண்ட பீமன் கோபமுற்றான்; பாரமான ஆயுதங்களை எடுத்து ஒவ்வொருவனையும் குறிபார்த்து மர்ம இடங்களில் வீழ்த்தினான்.
7.158.19
ते विद्धा व्यसवः पेतुः स्यन्दनेभ्यो हतौजसः ।
चण्डवातप्रभग्नास्तु पर्वताग्रान्महीरुहाः ॥ ७.१५८.१९ ॥
அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அவர்கள் உயிரற்றவர்களாகி, வேகத்தை இழந்து தேர்களிலிருந்து விழுந்தனர்; கடும் சூறாவளியால் முறிந்த மரங்கள் மலை உச்சிகளிலிருந்து விழுவது போல்.
7.158.20
नाराचैर्दशभिर्भीमस्तान्निहत्य तवात्मजान् ।
कर्णस्य दयितं पुत्रं वृषसेनमवाकिरत् ॥ ७.१५८.२० ॥
பீமன் பத்து நாராசங்களால் உங்கள் அந்த மகன்களைக் கொன்று, கர்ணனின் அன்பு மகன் வ்ருஷசேனனை அம்புகளால் மூடினான்.
7.158.21
ततो वृकरथो नाम भ्राता कर्णस्य विश्रुतः ।
जघान भीमं नाराचैस्तमप्यभ्यद्रवद्बली ॥ ७.१५८.२१ ॥
பின்னர் கர்ணனின் புகழ்பெற்ற சகோதரன் வ்ருகரதன் என்பவன் நாராசங்களால் பீமனைத் தாக்கி, வலிமையுடன் அவன் மீது பாய்ந்தான்.
7.158.22
ततः सप्तरथान्वीरः श्यालानां तव भारत ।
निहत्य भीमो नाराचैः शतचन्द्रमपोथयत् ॥ ७.१५८.२२ ॥
பின்னர், பரதனின் வழித்தோன்றலே, வீரனான பீமன் உன் மைத்துனர்களான ஏழு தேர்வீரர்களை நாராசங்களால் கொன்று, சதசந்திரனை நசுக்கினான்.
7.158.23
अमर्षयन्तो निहतं शतचन्द्रं महारथम् ।
शकुनेर्भ्रातरो वीरा गवाक्षः शरभो विभुः ॥ ७.१५८.२३ ॥
மகாரதன் சதசந்திரன் கொல்லப்பட்டதால் சினம் கொண்ட சகுனியின் வீர சகோதரர்கள் — கவாக்ஷன், சரபன், வல்லமை மிக்க விபு — முன்னேறினர்.
7.158.24
सुभगो भानुदत्तश्च शूराः पञ्च महारथाः ।
अभिद्रुत्य शरैस्तीक्ष्णैर्भीमसेनमताडयन् ॥ ७.१५८.२४ ॥
சுபகனும் பானுதத்தனும் மற்றும் ஐந்து வீர மகாரதர்களும் விரைந்து வந்து கூரிய அம்புகளால் பீமசேனனைத் தாக்கினர்.
7.158.25
स ताड्यमानो नाराचैर्वृष्टिवेगैरिवाचलः ।
जघान पञ्चभिर्बाणैः पञ्चैवातिरथान्बली ॥ ७.१५८.२५ ॥
மழையின் வேகத்தால் தாக்கப்படும் மலை போல், இரும்பு அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அந்த வலிமையானவன், ஐந்து அம்புகளால் ஐந்து அதிரதர்களை வீழ்த்தினான்.
7.158.26
तान्दृष्ट्वा निहतान्वीरान्विचेलुर्नृपसत्तमाः ॥ ७.१५८.२६ ॥
கொல்லப்பட்ட அந்த வீரர்களைக் கண்ட சிறந்த அரசர்கள் நடுங்கினர்.
7.158.27
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धस्तवानीकमशातयत् ।
मिषतः कुम्भयोनेस्तु पुत्राणां तव चानघ ॥ ७.१५८.२७ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற யுதிஷ்டிரர் உம்முடைய படையை அழித்தார்; குடத்தில் பிறந்த துரோணர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, குற்றமற்றவனே, உம் மகன்களின் கண்முன்னே.
7.158.28
अम्बष्ठान्मालवाञ्छूरांस्त्रिगर्तान्सशिबीनपि ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय क्रुद्धो युद्धे युधिष्ठिरः ॥ ७.१५८.२८ ॥
போரில் கோபமுற்ற யுதிஷ்டிரர் அம்பஷ்டர்கள், மாளவர்கள், வீரர்கள், த்ரிகர்த்தர்கள் மற்றும் சிபிகளையும் மரணலோகத்துக்கு அனுப்பினார்.
7.158.29
अभीषाहाञ्छूरसेनान्बाह्लीकान्सवसातिकान् ।
निहत्य पृथिवीं राजा चक्रे शोणितकर्दमाम् ॥ ७.१५८.२९ ॥
அபீஷாஹர்கள், சூரசேனர்கள், பாஹ்லீகர்கள் மற்றும் வசாதியர்களைக் கொன்று, அரசன் பூமியை இரத்தச் சேற்றாக்கினான்.
7.158.30
यौधेयान्मालवान्राजन्मद्रकाणां गणान्युधि ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय शूरान्बाणैर्युधिष्ठिरः ॥ ७.१५८.३० ॥
அரசே, போரில் யுதிஷ்டிரர் அம்புகளால் யௌதேயர்கள், மாளவர்கள் மற்றும் மத்ரகர்களின் கூட்டத்து வீரர்களை மரணலோகத்துக்கு அனுப்பினார்.
7.158.31
हताहरत गृह्णीत विध्यत व्यवकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो युधिष्ठिररथं प्रति ॥ ७.१५८.३१ ॥
கொல்லுங்கள், பிடியுங்கள், கொண்டு வாருங்கள், துளையிடுங்கள், வெட்டிச் சாய்யுங்கள் — இவ்வாறு யுதிஷ்டிரனின் தேர் நோக்கி பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.158.32
सैन्यानि द्रावयन्तं तं द्रोणो दृष्ट्वा युधिष्ठिरम् ।
चोदितस्तव पुत्रेण सायकैरभ्यवाकिरत् ॥ ७.१५८.३२ ॥
படைகளைச் சிதறடித்துக் கொண்டிருந்த யுதிஷ்டிரனைக் கண்ட துரோணர், உங்கள் மகனால் தூண்டப்பட்டு, அம்புகளால் அவரை மூடினார்.
7.158.33
द्रोणस्तु परमक्रुद्धो वायव्यास्त्रेण पार्थिवम् ।
विव्याध सोऽपि तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण जघ्निवान् ॥ ७.१५८.३३ ॥
பெருங்கோபம் கொண்ட துரோணர் வாயவ்யாஸ்திரத்தால் அரசனை எய்தார்; அவரும் அந்த தெய்வீக அஸ்திரத்தை மற்றொரு அஸ்திரத்தால் தடுத்தார்.
7.158.34
तस्मिन्विनिहते चास्त्रे भारद्वाजो युधिष्ठिरे ।
वारुणं याम्यमाग्नेयं त्वाष्ट्रं सावित्रमेव च।
चिक्षेप परमक्रुद्धो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ ७.१५८.३४ ॥
அந்த அஸ்திரம் அழிக்கப்பட்டதும், பரத்வாஜரின் மகன் யுதிஷ்டிரன் மீது வருணாஸ்திரம், யாம்யாஸ்திரம், ஆக்னேயாஸ்திரம், த்வாஷ்டிரம், சாவித்திரம் ஆகியவற்றை எய்தார்; மிகுந்த கோபத்துடன், பாண்டுவின் மைந்தனைக் கொல்ல விரும்பி.
7.158.35
क्षिप्तानि क्षिप्यमाणानि तानि चास्त्राणि धर्मजः ।
जघानास्त्रैर्महाबाहुः कुम्भयोनेरवित्रसन् ॥ ७.१५८.३५ ॥
தர்மனின் மைந்தன், பெருந்தோள் கொண்ட யுதிஷ்டிரன், அஞ்சாமல், கும்பயோனியின் (துரோணரின்) எய்யப்பட்ட, எய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த அஸ்திரங்களை தன் அஸ்திரங்களால் அழித்தார்.
7.158.36
सत्यां चिकीर्षमाणस्तु प्रतिज्ञां कुम्भसम्भवः ॥ ७.१५८.३६ ॥
ஆனால் கும்பசம்பவர் (துரோணர்) தம் சபதத்தை உண்மையாக்க விரும்பி (முன்னேறினார்).
7.158.37
प्रादुश्चक्रेऽस्त्रमैन्द्रं वै प्राजापत्यं च भारत ।
जिघांसुर्धर्मतनयं तव पुत्रहिते रतः ॥ ७.१५८.३७ ॥
பாரதனே, அவர் இந்திரனுடையதும் பிரஜாபதியுடையதுமான அஸ்திரங்களை வெளிப்படுத்தினார். தர்மனின் மகனை (யுதிஷ்டிரனை) கொல்ல விரும்பி, உன் மகன்களின் நலனில் ஈடுபட்டவராய் (அவர் செய்தார்).
7.158.38
पतिः कुरूणां गजसिंहगामी ।
विशालवक्षाः पृथुलोहिताक्षः।
प्रादुश्चकारास्त्रमहीनतेजा ।
माहेन्द्रमस्त्रं स जघान तेन ॥ ७.१५८.३८ ॥
குருக்களின் தலைவர், சிங்கம் மற்றும் யானையைப் போல நடப்பவர், அகன்ற மார்புடையவர், பெரிய சிவந்த கண்களை உடையவர், குன்றாத தேஜஸ் கொண்டவர் — அவர் மஹேந்திர அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தி அதனால் கொன்றார்.
7.158.39
विहन्यमानेष्वस्त्रेषु द्रोणः क्रोधसमन्वितः ।
युधिष्ठिरवधं प्रेप्सुर्ब्राह्ममस्त्रमुदैरयत् ॥ ७.१५८.३९ ॥
அஸ்திரங்கள் தடுக்கப்பட்டபோது, கோபத்தால் நிறைந்த துரோணர் யுதிஷ்டிரனைக் கொல்ல விரும்பி பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவினார்.
7.158.40
ततो नाज्ञासिषं किञ्चिद्धोरेण तमसाऽऽवृते ।
सर्वभूतानि च परं त्रासं जग्मुर्महीपते ॥ ७.१५८.४० ॥
அப்போது பயங்கர இருளால் மூடப்பட்டதால் நான் எதையும் அறியவில்லை. மன்னா, எல்லா உயிர்களும் பெரும் அச்சம் அடைந்தன.
7.158.41
ब्रह्मास्त्रमुद्यतं दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
ब्रह्मास्त्रेणैव राजेन्द्र तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५८.४१ ॥
பிரம்மாஸ்திரம் ஓங்கப்பட்டதைக் கண்ட குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், மன்னர்களில் சிறந்தவனே, பிரம்மாஸ்திரத்தாலேயே அந்த அஸ்திரத்தைத் தடுத்தான்.
7.158.42
ततः सैनिकमुख्यास्ते प्रशशंसुर्नरर्षभौ ।
द्रोणपार्थौ महेष्वासौ सर्वयुद्धविशारदौ ॥ ७.१५८.४२ ॥
அப்போது அந்தத் தலைமை வீரர்கள் அந்த இரு நரஸ்ரேஷ்டர்களைப் புகழ்ந்தனர் — துரோணரும் பார்த்தனும், மாபெரும் வில்லாளிகள், எல்லாப் போர்களிலும் வல்லுநர்கள்.
7.158.43
ततः प्रमुच्य कौन्तेयं द्रोणो द्रुपदवाहिनीम् ।
व्यधमत्क्रोधताम्राक्षो वायव्यास्त्रेण भारत ॥ ७.१५८.४३ ॥
பின்னர் கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய துரோணர் குந்தியின் மகனை விடுவித்து, வாயவ்ய அஸ்திரத்தால் துருபதனின் படையை சிதறடித்தார், ஓ பாரதா.
7.158.44
ते हन्यमाना द्रोणेन पाञ्चालाः प्राद्रवन्भयात् ।
पश्यतो भीमसेनस्य पार्थस्य च महात्मनः ॥ ७.१५८.४४ ॥
துரோணரால் தாக்கப்பட்ட பாஞ்சாலர்கள் பயத்தால் ஓடினர்; பீமசேனரும் மகாத்மா பார்த்தரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
7.158.45
ततः किरीटी भीमश्च सहसा सन्न्यवर्तताम् ।
महद्ध्यां रथवंशाभ्यां परिगृह्य बलं तदा ॥ ७.१५८.४५ ॥
பின்னர் கிரீடியும் பீமனும் திடீரென்று திரும்பினர்; இரண்டு பெரிய தேர்வரிசைகளால் அந்தப் படையைச் சூழ்ந்தனர்.
7.158.46
बीभत्सुर्दक्षिणं पार्श्वमुत्तरं च वृकोदरः ।
भारद्वाजं शरौघाभ्यां महद्भ्यामभ्यवर्षताम् ॥ ७.१५८.४६ ॥
பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வலப்பக்கத்திலிருந்தும் வ்ருகோதரன் (பீமன்) இடப்பக்கத்திலிருந்தும் பாரத்வாஜரான துரோணர்மீது இரு பெரும் அம்பு மழைகளைப் பொழிந்தனர்.
7.158.47
केकयाः सृञ्जयाश्चैव पाञ्चालाश्च महौजसः ।
अन्वगच्छन्महाराज मात्स्याश्च सह सात्वतैः ॥ ७.१५८.४७ ॥
மகாராஜாவே, கேகயர்களும் சிருஞ்சயர்களும் மகாபலம் பொருந்திய பாஞ்சாலர்களும், மத்சியர்களும் சாத்வதர்களுடன் சேர்ந்து பின் தொடர்ந்தனர்.
7.158.48
ततः सा भारती सेना वध्यमाना किरीटिना ।
तमसा निद्रया चैव पुनरेव व्यदीर्यत ॥ ७.१५८.४८ ॥
அப்போது கிரீடியால் தாக்கப்பட்ட அந்த பாரதப் படை, இருளாலும் உறக்கத்தாலும் மீண்டும் சிதறடிக்கப்பட்டது.
7.158.49
द्रोणेन वार्यमाणास्ते स्वयं तव सुतेन च ।
नाशक्यन्त महाराज योधा वारयितुं तदा ॥ ७.१५८.४९ ॥
மகாராஜனே, அப்போது துரோணரும் உமது மகனும் தாமே வீரர்களைத் தடுத்துக் கொண்டிருந்தும், அந்த வீரர்களைத் தடுக்க முடியவில்லை.