Mahābhārata · Adhyāya 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
तद्बलं सुमहद्दीर्णं त्वदीयं प्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
दधारैको रणे पाण्डून्वृषसेनोऽस्त्रमायया ॥ ७.१६.१ ॥
Al ver destrozado tu vasto ejército, el poderoso Vṛṣasena, solo, detuvo a los Pāṇḍavas en la batalla mediante la magia de las armas.
7.16.2
शरा दश दिशो मुक्ता वृषसेनेन संयुगे ।
विचेरुस्ते विनिर्भिद्य नरवाजिरथद्विपान् ॥ ७.१६.२ ॥
En la batalla, Vṛṣasena lanzó flechas en las diez direcciones; atravesando hombres, caballos, carros y elefantes, se dispersaron por todas partes.
7.16.3
तस्य दीप्ता महाबाणा विविश्चेरुः सहस्रशः ।
भानोरिव महाराज घर्मकाले मरीचयः ॥ ७.१६.३ ॥
Oh gran rey, sus ardientes grandes flechas penetraron por miles, como los rayos del sol en la estación calurosa.
7.16.4
तेनार्दिता महाराज रथिनः सादिनस्तथा ।
निपेतुरुर्व्यां सहसा वातभग्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६.४ ॥
Oh gran rey, los guerreros de carro y los jinetes atormentados por él cayeron de repente sobre la tierra, como árboles quebrados por el viento.
7.16.5
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च महारथः ।
अपातयद्रणे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६.५ ॥
En la batalla, oh rey, el gran guerrero de carro derribó multitudes de caballos, carros y elefantes por cientos y por miles.
7.16.6
दृष्ट्वा तमेकं समरे विचरन्तमभीतवत् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.६ ॥
Al verlo moverse solo en la batalla, como si no temiera, todos los reyes juntos lo rodearon por todos lados.
7.16.7
नाकुलिस्तु शतानीको वृषसेनं समभ्ययात् ।
विव्याध चैनं दशभिर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१६.७ ॥
Pero Śatānīka, hijo de Nakula, avanzó contra Vṛṣasena y lo hirió con diez flechas de hierro que penetran los puntos vitales.
7.16.8
तस्य कर्णात्मजश्चापं छित्त्वा केतुमपातयत् ।
तं भ्रातरं परीप्सन्तो द्रौपदेयाः समभ्ययुः ॥ ७.१६.८ ॥
El hijo de Karṇa cortó su arco y derribó su estandarte. Entonces los hijos de Draupadī, deseosos de proteger a su hermano, se lanzaron contra él.
7.16.9
कर्णात्मजं शरव्रातैरदृश्यं चक्रुरञ्जसा ।
तान्नदन्तोऽभ्यधावन्त द्रोणपुत्रमुखा रथाः ॥ ७.१६.९ ॥
Con nubes de flechas ocultaron rápidamente al hijo de Karṇa. Entonces los aurigas encabezados por el hijo de Droṇa, rugiendo, cargaron contra ellos.
7.16.10
छादयन्तो महाराज द्रौपदेयान्महारथान् ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पर्वताञ्जलदा इव ॥ ७.१६.१० ॥
Oh gran rey, cubriendo rápidamente con flechas de muchas clases a los grandes guerreros de carro, los hijos de Draupadī, como las nubes cubren las montañas.
7.16.11
तान्पाण्डवाः प्रत्यगृह्णंस्त्वरिताः पुत्रगृद्धिनः ।
पाञ्चालाः केकया मत्स्याः सृञ्जयाश्चोद्यतायुधाः ॥ ७.१६.११ ॥
Los Pāṇḍavas, ansiosos por sus hijos, les salieron al encuentro con rapidez; los Pāñcālas, Kekayas, Matsyas y Sṛñjayas estaban con las armas en alto.
7.16.12
तद्युद्धमभवद्धोरं सुमहद्रोमहर्षणम् ।
त्वदीयैः पाण्डुपुत्राणां देवानामिव दानवैः ॥ ७.१६.१२ ॥
Aquella batalla se volvió muy terrible y espeluznante, entre tus hombres y los hijos de Pāṇḍu, como entre dioses y demonios.
7.16.13
एवं युयुधिरे वीराः संरब्धाः कुरुपाण्डवाः ।
परस्परमुदीक्षन्तः परस्परकृतागसः ॥ ७.१६.१३ ॥
Así lucharon los héroes, los Kurus y los Pāṇḍavas, encolerizados, mirándose unos a otros, cada uno habiendo agraviado al otro.
7.16.14
तेषां ददृशिरे कोपाद्वपूम्ष्यमिततेजसाम् ।
युयुत्सूनामिवाकाशे पतत्त्रिवरभोगिनाम् ॥ ७.१६.१४ ॥
Los cuerpos de aquellos de resplandor sin límite, deseosos de combate, se veían encolerizados, como las mejores aves y serpientes en el cielo.
7.16.15
भीमकर्णकृपद्रोणद्रौणिपार्षतसात्यकैः ।
बभासे स रणोद्देशः कालसूर्यैरिवोदितैः ॥ ७.१६.१५ ॥
Aquel campo de batalla resplandecía con Bhīma, Karṇa, Kṛpa, Droṇa, el hijo de Droṇa, Pārṣata y Sātyaki, como soles de la muerte que se hubieran alzado.
7.16.16
प्रजानां संक्षये घोरे यथा सूर्योदयो भवेत् ।
शूराणामुदयस्तद्वदासीत्पुरुषसत्तम ॥ ७.१६.१६ ॥
Oh mejor de los hombres, así como en la terrible destrucción de los pueblos surge el amanecer, así fue el ascenso de los héroes.
7.16.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ।
महाबलानां बलिभिर्दानवानां यथा सुरैः ॥ ७.१६.१७ ॥
Entonces hubo un combate tumultuoso entre los poderosos, golpeándose unos a otros, como luchaban los dioses y los Dānavas.
7.16.18
ततो युधिष्ठिरानीकमुद्धूतार्णवनिःस्वनम् ।
त्वदीयमवधीत्सैन्यं संप्रद्रुतमहारथम् ॥ ७.१६.१८ ॥
Entonces el ejército de Yudhiṣṭhira, rugiendo como el océano agitado, dio muerte a vuestro ejército, cuyos grandes guerreros de carro habían huido en desbandada.
7.16.19
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा शत्रुभिर्भृशमर्दितम् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा इति द्रोणोऽभ्यभाषत ॥ ७.१६.१९ ॥
Al ver aquel ejército derrotado y muy maltrecho por los enemigos, Droṇa habló: '¡Héroes, basta de huir!'
7.16.20
भारद्वाजममर्षश्च विक्रमश्च समाविशत् ।
समुद्धृत्य निषङ्गाच्च धनुर्ज्यामवमृज्य च।
महाशरधनुष्पाणिर्यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१६.२० ॥
La cólera y el valor entraron en Droṇa. Sacó una flecha del carcaj, limpió la cuerda del arco y, con grandes flechas y el arco en la mano, habló así al auriga.
7.16.21
सारथे याहि यत्रैष पाण्डरेण विराजता ।
ध्रियमाणेन च्छेण राजा तिष्ठति धर्मराट् ॥ ७.१६.२१ ॥
Auriga, ve allí donde está este rey, bajo el blanco parasol resplandeciente que lo cubre. Es el rey de la justicia.
7.16.22
तदेतद्दीर्यते सैन्यं धार्तराष्ट्रमनेकधा ।
एतत्संस्तम्भयिष्यामि प्रतिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.२२ ॥
Este ejército de los hijos de Dhṛtarāṣṭra se está desgarrando de muchas maneras. Lo estabilizaré deteniendo a Yudhiṣṭhira.
7.16.23
न हि मामभिवर्षन्तं संयुगे तात पाण्डवाः ।
मात्स्यपाञ्चालराजानः सर्वे च सहसोमकाः ॥ ७.१६.२३ ॥
Querido amigo, los Pāṇḍavas, los reyes de los Matsya y Pañcāla y todos los Somaka juntos no pueden detenerme mientras lluevo flechas en la batalla.
7.16.24
अर्जुनो मत्प्रसादाद्धि महास्त्राणि समाप्तवान् ।
न मामुत्सहते तात न भीमो न च सात्यकिः ॥ ७.१६.२४ ॥
Fue por mi favor que Arjuna dominó las grandes armas. Querido amigo, ni Arjuna, ni Bhīma, ni Sātyaki se atreverán a enfrentarme.
7.16.25
मत्प्रसादाद्धि बीभत्सुः परमेष्वासतां गतः ।
ममैवास्त्रं विजानाति धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ॥ ७.१६.२५ ॥
Por mi favor, Bībhatsu (Arjuna) ha alcanzado la condición de los supremos arqueros; incluso Dhṛṣṭadyumna, hijo de Pṛṣata, conoce mi propia ciencia de armas.
7.16.26
नायं संरक्षितुं कालः प्राणांस्तात जयैषिणा ।
याहि सर्गं पुरस्कृत्य यशसे च जयाय च ॥ ७.१६.२६ ॥
Este no es momento, querido, para que quien busca la victoria proteja su vida. Ve, poniendo el ataque por delante, por la fama y por la victoria.
7.16.27
एवं सञ्चोदितो यन्ता द्रोणमभ्यवहत्ततः ॥ ७.१६.२७ ॥
Así impulsado, el auriga entonces condujo el carro de Droṇa hacia adelante.
7.16.28
तदाऽश्वहृदयेनाश्वानभिमन्त्र्याशु हर्षयन् ।
रथेन सवरूथेन भास्वरेण विराजता ॥ ७.१६.२८ ॥
Entonces, habiendo encantado rápidamente a los caballos con la ciencia del corazón de los caballos y alegrándolos, avanzó en el carro radiante con su toldo brillante.
7.16.29
तं करूशाश्च मात्स्याश्च चेदयश्च ससात्वताः ।
पाण्डवाश्च सपाञ्चालाः सहिताः पर्यवारयन् ॥ ७.१६.२९ ॥
Los Karūṣa, los Matsya y los Cedi, junto con los Sātvata, y los Pāṇḍava con los Pañcāla, unidos, lo rodearon.
7.16.30
ततः शोणहयः क्रुद्धश्चतुर्दन्त इव द्विपः ।
प्रविश्य पाण्डवानीकं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३० ॥
Entonces, el de caballos rojos, airado, como un elefante de cuatro colmillos, entró en el ejército pāṇḍava y se lanzó hacia Yudhiṣṭhira.
7.16.31
तमाविध्यच्छितैर्बाणैः कङ्कपत्रैर्युधिष्ठिरः ।
तस्य द्रोणो धनुश्छित्वा तं द्रुतं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३१ ॥
Yudhiṣṭhira lo hirió con flechas afiladas emplumadas con plumas de garza. Entonces Droṇa cortó su arco y se abalanzó rápidamente sobre él.
7.16.32
चक्ररक्षः कुमारस्तु पाञ्चालानां यशस्करः ।
दधार द्रोणमायान्तं वेलेव सरितां पतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
El príncipe, protector de la rueda, que da gloria a los Pañcālas, contuvo a Droṇa cuando se acercaba, como la orilla contiene al señor de los ríos, el océano.
7.16.33
द्रोणं निवारितं दृष्ट्वा कुमारेण द्विजर्षभम् ।
सिंहनादरवो ह्यासीत्साधुसाध्विति भाषितम् ॥ ७.१६.३३ ॥
Al ver que el príncipe detenía a Droṇa, el mejor de los brahmanes, se alzó un rugido como de leones, y se pronunciaron las palabras "¡Bien hecho! ¡Bien hecho!".
7.16.34
कुमारस्तु ततो द्रोणं सायकेन महाहवे ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः सिंहवच्च नदन्मुहुः ॥ ७.१६.३४ ॥
Entonces el príncipe, muy airado en la gran batalla, hirió a Droṇa en el pecho con una flecha, y rugió una y otra vez como un león.
7.16.35
संवार्य च रणे द्रोणं कुमारस्तु महाबलः ।
शरैरनेकसाहस्रैः कृतहस्तो जितश्रमः ॥ ७.१६.३५ ॥
Conteniendo a Droṇa en la batalla, el príncipe poderoso lo golpeó con muchos miles de flechas; era diestro de manos y había vencido la fatiga.
7.16.36
तं शूरमार्यव्रतिनं मन्त्रास्त्रेषु कृतश्चमम् ।
चक्ररक्षतं परामृद्रात्कुमारं द्विजपुङ्गवः ॥ ७.१६.३६ ॥
A aquel valiente, de voto noble, diestro en las armas-mantra por su esfuerzo, protector de la rueda, el príncipe fue aplastado por Droṇa, el mejor de los brahmanes.
7.16.37
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
तव सैन्यस्य गोप्तासीद्भारद्वाजो द्विजर्षभः ॥ ७.१६.३७ ॥
Llegando al centro de los ejércitos y moviéndose por todas las direcciones, Bhāradvāja (Droṇa), el mejor de los nacidos dos veces, se convirtió en protector de vuestro ejército.
7.16.38
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
नकुलं पञ्चभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ७.१६.३८ ॥
Atravesando a Śikhaṇḍin con doce, a Uttamaujas con veinte, a Nakula con cinco y a Sahadeva con siete.
7.16.39
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
सात्यकिं पञ्चभिर्विद्ध्वा मत्स्यं च दशभिः शरैः ॥ ७.१६.३९ ॥
Atravesando a Yudhiṣṭhira con doce, a los hijos de Draupadī con tres cada uno, a Sātyaki con cinco y a Matsya con diez flechas.
7.16.40
व्यक्षोभयद्रणे योधान्यथामुख्यमभिद्रवन् ।
अभ्यवर्ततं सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४० ॥
Sembrando la confusión entre los guerreros según su rango en la batalla, avanzaron, deseosos de apresar a Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī.
7.16.41
युगन्धरस्ततो राजन्भारद्वाजं महारथम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्वं वातोद्धतमिवार्णवम् ॥ ७.१६.४१ ॥
Entonces, oh rey, Yugandhara contuvo al gran carrista Bhāradvāja, enfurecido, como se contiene el océano agitado por el viento.
7.16.42
युधिष्ठिरं स विद्ध्वा तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगन्धरं तु भल्लने रथनीडादपातयत् ॥ ७.१६.४२ ॥
Hirió a Yudhiṣṭhira con flechas de juntas curvas, y derribó a Yugandhara de su asiento del carro con una flecha bhalla.
7.16.43
तं विजित्य महातेजा भारद्वाजो महामनाः ।
अभ्यवर्तत सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४३ ॥
Habiéndolo vencido, Bhāradvāja (Droṇa), de gran resplandor y gran ánimo, avanzó hacia él, deseoso de capturar a Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī.
7.16.44
ततो विराटद्रुपदौ केकयाः सात्यकिः शिबिः ।
व्याघ्रदत्तश्च पाञ्चल्यः सिंहसेनश्च वीर्यवान् ॥ ७.१६.४४ ॥
Entonces Virāṭa y Drupada, los Kekayas, Sātyaki, Śibi, Vyāghradatta de los Pāñcālas, y el poderoso Siṃhasena (avanzaron).
7.16.45
एते चान्ये च बहवः परीप्सन्तो युधिष्ठिरम् ।
आवव्रुस्तस्य पन्थानं किरन्तः सायकान्बहून् ॥ ७.१६.४५ ॥
Estos y muchos otros, deseosos de proteger a Yudhiṣṭhira, bloquearon su camino, lanzando numerosas flechas.
7.16.46
व्याघ्रदत्तस्तु पाञ्चाल्यो द्रोणं विव्याध मार्गणैः ।
पञ्चाशता शितै राजंस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१६.४६ ॥
Pero Vyāghradatta, el Pāñcāla, hirió a Droṇa con cincuenta flechas afiladas, oh rey; entonces la gente gritó en alto.
7.16.47
त्वरितं सिंहसेनस्तु द्रोणं विद्ध्वा महारथम् ।
प्राहसत्सहसा हृष्टस्त्रासयन्वै महारथान् ॥ ७.१६.४७ ॥
Con rapidez, Siṃhasena hirió al gran auriga Droṇa y, encantado, de pronto rió en voz alta, aterrorizando a los grandes aurigas.
7.16.48
ततो विष्फार्य नयने धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
तलशब्दं महत्कृत्वा द्रोणस्तं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.४८ ॥
Entonces Droṇa, abriendo mucho los ojos, limpiando la cuerda de su arco y haciendo un gran sonido de palmas, se lanzó contra él.
7.16.49
ततस्तु सिंहसेनस्य शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
व्याघ्रदत्तस्य चाक्रम्य भल्लाभ्यामाहरद्बली ॥ ७.१६.४९ ॥
Entonces el poderoso Droṇa, con dos flechas bhalla, cortó de su cuerpo la cabeza de Siṃhasena, con sus pendientes; y abalanzándose sobre Vyāghradatta, también le arrancó la cabeza.
7.16.50
तान्प्रमृज्य शरव्रातैः पाण्डवानां महारथान् ।
युधिष्ठिररथाभ्याशे तस्थौ मृत्युरिवान्तकः ॥ ७.१६.५० ॥
Apartando a aquellos grandes aurigas de los Pāṇḍavas con lluvias de flechas, Droṇa se detuvo junto al carro de Yudhiṣṭhira, como la propia Muerte, como el Ender.
7.16.51
ततोऽभवन्महाशब्दो राजन्यौधिष्ठिरे बले ।
हृतो राजेति योधानां समीपस्थे यतव्रते ॥ ७.१६.५१ ॥
Entonces, oh rey, se alzó un gran clamor en el ejército de Yudhiṣṭhira: el rey ha sido arrebatado, gritaban los guerreros vigilantes que estaban cerca.
7.16.52
अब्रुवन्सैनिकास्तत्र दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रमम् ।
अद्य राजा धार्तराष्ट्रः कृतार्थो वै भविष्यति ॥ ७.१६.५२ ॥
Viendo la valentía de Droṇa, los soldados allí dijeron: Hoy el rey, hijo de Dhṛtarāṣṭra, sin duda verá cumplido su propósito.
7.16.53
अस्मिन्महूर्ते द्रोणस्तु पाण्डवं गृह्य हर्षितः ।
आगमिष्यति नो नूनं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ ७.१६.५३ ॥
En este momento, complacido, Droṇa vendrá sin duda hacia nosotros en la batalla del hijo de Dhṛtarāṣṭra, habiendo capturado a uno de los Pāṇḍavas.
7.16.54
एवं सञ्जल्पतां तेषां तावकानां महारथः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथघोषेण नादयन् ॥ ७.१६.५४ ॥
Mientras sus hombres hablaban así, el gran auriga, hijo de Kuntī, llegó velozmente, haciendo resonar las direcciones con el estruendo de su carro.
7.16.55
शोणितोदां रथावर्तां कृत्वा विशसने नदीम् ।
शूरास्थिचयसङ्कीर्णां प्रेतकूलापहारिणीम् ॥ ७.१६.५५ ॥
En el lugar de la matanza hizo un río cuya agua era sangre, cuyos remolinos eran carros, lleno de montones de huesos de héroes, que arrastraba las orillas de los muertos.
7.16.56
तां शरौघमहाफेनां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ।
नदीमुत्तीर्य वेगेन कुरून्विद्राव्य पाण्डवः ॥ ७.१६.५६ ॥
Tras cruzar veloz aquel río, grande con la espuma de lluvias de flechas y poblado de peces que son lanzas, el Pāṇḍava puso en fuga a los Kurus.
7.16.57
ततः किरीटि सहसा द्रोणानीकमुपाद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ ७.१६.५७ ॥
Entonces Kirīṭī se lanzó de repente contra el ejército de Droṇa, cubriéndolo con una gran red de flechas, como si lo confundiera.
7.16.58
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्सन्दधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे कश्चित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ ७.१६.५८ ॥
No se vio ningún intervalo en el famoso hijo de Kuntī, que disparaba sus flechas rápidamente y las colocaba constantemente en el arco.
7.16.59
न दिशो नान्तरिक्षं च न द्यौर्नैव च मेदिनी ।
अदृश्यन्त महाराज बाणभूता इवाभवन् ॥ ७.१६.५९ ॥
No se veían las direcciones, ni el firmamento, ni el cielo, ni siquiera la tierra, oh gran rey; parecían haberse vuelto de flechas.
7.16.60
नादृश्यत तदा राजंस्तत्र किञ्चन संयुगे ।
बाणान्धकारे महति कृते गाण्डीवधन्वना ॥ ७.१६.६० ॥
Entonces, oh rey, nada se veía allí en aquella batalla, en la gran oscuridad de flechas hecha por el portador del arco Gāṇḍīva.
7.16.61
सूर्ये चास्तमनुप्राप्ते तमसा चाभिसंवृते ।
नाज्ञायत तदा शत्रुर्न सुहृन्न च कश्चन। ॥ ७.१६.६१ ॥
Cuando el sol llegó a su ocaso y fue envuelto por la oscuridad, entonces no se reconoció ni al enemigo, ni al amigo, ni a nadie.
7.16.62
ततोऽवहारं चक्रुस्ते द्रोणदुर्योधनादयः ।
तान्विदित्वा पुनस्त्रस्ता न युद्धमनसः परान् ॥ ७.१६.६२ ॥
Entonces Droṇa, Duryodhana y los demás se retiraron; al percibirlo, los enemigos, de nuevo atemorizados y sin ánimo de combatir, (también se retiraron).
7.16.63
स्वान्यनीकानि बीभत्सुः शनकैरवहारयत् ।
ततोऽभितुष्टुवुः पार्थं प्रहृष्टाः पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१६.६३ ॥
Bībhatsu (Arjuna) retiró lentamente sus propias tropas; entonces los Pāṇḍavas y los Sṛñjayas, llenos de júbilo, alabaron mucho a Pārtha (Arjuna).
7.16.64
पाञ्चालाश्च मनोज्ञाभिर्वाग्भिः सूर्यमिवर्षयः ।
एं स्वशिबिरं प्रायाज्जित्वा शत्रून्धनञ्जयः ॥ ७.१६.६४ ॥
Los Pāñcāla también lo alabaron con palabras agradables, como los sabios alaban al sol. Tras vencer a los enemigos, Dhanañjaya (Arjuna) se dirigió a su campamento.
7.16.65
पृष्ठतः सर्वसैन्यानां मुदितो वै सकेशवः ।
मसारगल्वर्कमुवर्णरूपैर्वज्रप्रवालस्फटिकैश्च मुख्यैः। ॥ ७.१६.६५ ॥
Detrás de todos los ejércitos, verdaderamente alegre, iba Arjuna junto a Keśava (Kṛṣṇa), en un carro adornado con las principales joyas: diamantes, coral y cristal.
7.16.66
चित्रे रथे पाण्डुसुतो बभासे नक्षत्रचित्रे वियतीव चन्द्रः ॥ ७.१६.६६ ॥
En el carro maravilloso, el hijo de Pāṇḍu (Arjuna) brillaba como la luna en un cielo matizado de estrellas.
7.16.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१६.६७ ॥
Contra el hijo de Vṛddhakṣatra, enemigo mortal de su padre, el héroe avanzó de frente, como un tigre se abalanza sobre un elefante.
7.16.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१६.६८ ॥
Aquellos dos, con espada, colmillos y garras por armas, se encontraron y se acometieron con ardor, como tigres y leones.
7.16.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१६.६९ ॥
En los choques, los golpes y los tajos de espada y escudo, nadie vio hueco alguno entre aquellos dos leones entre los hombres.
7.16.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१६.७० ॥
Las estocadas, el silbido de la espada, la exhibición de aberturas entre las armas, los golpes por fuera y por dentro: todo se veía como uno.
7.16.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१६.७१ ॥
Moviéndose por los caminos excelentes, exteriores e interiores, los dos magnánimos se vieron como dos montañas con alas.
7.16.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१६.७२ ॥
Entonces, mientras el famoso Saubhadra blandía su espada, Jayadratha golpeó en el borde del escudo de flechas.
7.16.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१६.७३ ॥
Aquella gran espada, atrapada entre las láminas doradas de aquel escudo resplandeciente, fue sacudida por el poder del ejército del rey de Sindhu y se quebró.
7.16.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१६.७४ ॥
Al percibir que su espada estaba rota, saltó seis pasos hacia abajo y, en un instante, fue visto de nuevo montado en su propio carro.
7.16.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.७५ ॥
Aquel hijo de Kṛṣṇa, liberado del combate y de nuevo montado en su excelente carro, fue rodeado por todos los reyes juntos por todos lados.
7.16.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१६.७६ ॥
Entonces, alzando su escudo y su espada, el poderoso heredero de Arjuna rugió mirando a Jayadratha.
7.16.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१६.७७ ॥
Dejando de lado al rey de Sindhu, el hijo de Subhadrā, matador de héroes enemigos, abrasó aquel ejército como el sol abrasa el mundo.
7.16.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१६.७८ ॥
En la batalla, Śalya le arrojó una lanza terrible, toda de hierro y adornada con oro, ardiente como una lengua de fuego.
7.16.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१६.७९ ॥
Saltando, agarró aquella lanza y desenvainó su espada, como Garuḍa atrapa a la mejor de las serpientes que cae.
7.16.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१६.८० ॥
Al percibir su agilidad y el valor del de esplendor sin medida, todos los reyes juntos rugieron con rugido de león.
7.16.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१६.८१ ॥
Entonces Saubhadra, aniquilador de héroes enemigos, con la fuerza de sus brazos lanzó aquella misma aguda lanza de Śalya, adornada con lapislázuli.
7.16.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१६.८२ ॥
Aquella lanza, llegando al carro de Śalya como una serpiente liberada, derribó al auriga de Śalya y arrojó a Śalya mismo del carro.
7.16.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१६.८३ ॥
Entonces Virāṭa y Drupada, Dhṛṣṭaketu, Yudhiṣṭhira, Sātyaki, los príncipes kekaya, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna y Śikhaṇḍin.
7.16.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१६.८४ ॥
Los gemelos y los hijos de Draupadī gritaron: «¡Bien hecho, bien hecho!»; y surgieron los sonidos de muchas flechas y abundantes rugidos de león.
7.16.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१६.८५ ॥
Al levantarse los que se regocijaban al ver a Saubhadra firme y sin huir, tus hijos no pudieron soportar aquella señal de victoria del enemigo.
7.16.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१६.८६ ॥
Entonces todos de repente lo cubrieron desde todos lados con flechas afiladas, oh gran rey, como nubes que cubren una montaña.
7.16.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१६.८७ ॥
Deseando el bien de ellos y viendo la derrota del auriga, Ārtāyani, matador de enemigos, enfurecido, avanzó contra Saubhadra.