ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
तद्बलं सुमहद्दीर्णं त्वदीयं प्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
दधारैको रणे पाण्डून्वृषसेनोऽस्त्रमायया ॥ ७.१६.१ ॥
ଆପଣଙ୍କର ସେହି ଅତି ବିଶାଳ ସେନା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେବାର ଦେଖି, ପରାକ୍ରମୀ ବୃଷସେନ ଏକାକୀ ରଣରେ ଅସ୍ତ୍ରମାୟାରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.16.2
शरा दश दिशो मुक्ता वृषसेनेन संयुगे ।
विचेरुस्ते विनिर्भिद्य नरवाजिरथद्विपान् ॥ ७.१६.२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଷସେନ ଦଶ ଦିଗକୁ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ; ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ଭେଦି ଚାରିଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଗଲେ।
7.16.3
तस्य दीप्ता महाबाणा विविश्चेरुः सहस्रशः ।
भानोरिव महाराज घर्मकाले मरीचयः ॥ ७.१६.३ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତ ମହାବାଣଗୁଡ଼ିକ ହଜାର ହଜାର ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କିରଣ ଭଳି।
7.16.4
तेनार्दिता महाराज रथिनः सादिनस्तथा ।
निपेतुरुर्व्यां सहसा वातभग्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६.४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ରଥୀ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ମଧ୍ୟ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ବାୟୁରେ ଭଗ୍ନ ବୃକ୍ଷ ଭଳି।
7.16.5
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च महारथः ।
अपातयद्रणे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६.५ ॥
ମହାରଥୀ ରଣରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀଙ୍କ ଦଳକୁ ପଡ଼ାଇଦେଲେ।
7.16.6
दृष्ट्वा तमेकं समरे विचरन्तमभीतवत् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଏକାକୀ, ନିର୍ଭୟ ଭଳି ବୁଲୁଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଚାରିପାଶରୁ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଲେ।
7.16.7
नाकुलिस्तु शतानीको वृषसेनं समभ्ययात् ।
विव्याध चैनं दशभिर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१६.७ ॥
ନକୁଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶତାନୀକ ବୃଷସେନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ ମର୍ମଭେଦୀ ଦଶଟି ନାରାଚ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.16.8
तस्य कर्णात्मजश्चापं छित्त्वा केतुमपातयत् ।
तं भ्रातरं परीप्सन्तो द्रौपदेयाः समभ्ययुः ॥ ७.१६.८ ॥
କର୍ଣ୍ଣପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ଧନୁ ଛେଦନ କରି ଧ୍ୱଜା ପକାଇଦେଲେ। ତେବେ ଭାଇଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
7.16.9
कर्णात्मजं शरव्रातैरदृश्यं चक्रुरञ्जसा ।
तान्नदन्तोऽभ्यधावन्त द्रोणपुत्रमुखा रथाः ॥ ७.१६.९ ॥
ଶରସମୂହ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କର୍ଣ୍ଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେଲେ। ତେବେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଗ୍ରଣୀ କରି ରଥୀମାନେ ଗର୍ଜନ କରି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
7.16.10
छादयन्तो महाराज द्रौपदेयान्महारथान् ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पर्वताञ्जलदा इव ॥ ७.१६.१० ॥
ହେ ମହାରାଜ! ନାନା ପ୍ରକାର ଶରରେ ସେମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ, ଯେପରି ମେଘ ପର୍ବତକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରେ।
7.16.11
तान्पाण्डवाः प्रत्यगृह्णंस्त्वरिताः पुत्रगृद्धिनः ।
पाञ्चालाः केकया मत्स्याः सृञ्जयाश्चोद्यतायुधाः ॥ ७.१६.११ ॥
ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ପାଞ୍ଚାଳ, କେକୟ, ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
7.16.12
तद्युद्धमभवद्धोरं सुमहद्रोमहर्षणम् ।
त्वदीयैः पाण्डुपुत्राणां देवानामिव दानवैः ॥ ७.१६.१२ ॥
ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ହେଲା—ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେପରି ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥାଏ।
7.16.13
एवं युयुधिरे वीराः संरब्धाः कुरुपाण्डवाः ।
परस्परमुदीक्षन्तः परस्परकृतागसः ॥ ७.१६.१३ ॥
ଏହିପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ବୀର କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ପରସ୍ପରର ଅପରାଧୀ ହୋଇ, ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.16.14
तेषां ददृशिरे कोपाद्वपूम्ष्यमिततेजसाम् ।
युयुत्सूनामिवाकाशे पतत्त्रिवरभोगिनाम् ॥ ७.१६.१४ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ସେହି ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଶରୀର ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଓ ସର୍ପ ପରି ଦେଖାଗଲା।
7.16.15
भीमकर्णकृपद्रोणद्रौणिपार्षतसात्यकैः ।
बभासे स रणोद्देशः कालसूर्यैरिवोदितैः ॥ ७.१६.१५ ॥
ଭୀମ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଦ୍ରୋଣ, ଦ୍ରୌଣି, ପାର୍ଷତ ଓ ସାତ୍ୟକି ଦ୍ୱାରା ସେହି ରଣଭୂମି ଉଦିତ କାଳସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜ୍ୱଳିଲା।
7.16.16
प्रजानां संक्षये घोरे यथा सूर्योदयो भवेत् ।
शूराणामुदयस्तद्वदासीत्पुरुषसत्तम ॥ ७.१६.१६ ॥
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଜାକ୍ଷୟରେ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ହୁଏ, ସେହିପରି ଶୂରମାନଙ୍କର ଉଦୟ ହେଲା।
7.16.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ।
महाबलानां बलिभिर्दानवानां यथा सुरैः ॥ ७.१६.१७ ॥
ତା'ପରେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରହାର କରୁଥିବା ମହାବଳୀ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେପରି ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଲଢନ୍ତି।
7.16.18
ततो युधिष्ठिरानीकमुद्धूतार्णवनिःस्वनम् ।
त्वदीयमवधीत्सैन्यं संप्रद्रुतमहारथम् ॥ ७.१६.१८ ॥
ତା'ପରେ ଉଦ୍ବେଳିତ ସମୁଦ୍ର ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନା ଆପଣଙ୍କ ସେନାକୁ ବଧ କଲା; ଏହାର ମହାରଥୀମାନେ ପଳାଇଲେ।
7.16.19
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा शत्रुभिर्भृशमर्दितम् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा इति द्रोणोऽभ्यभाषत ॥ ७.१६.१९ ॥
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟଧିକ ପୀଡ଼ିତ ଓ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ସେହି ସେନାକୁ ଦେଖି ଦ୍ରୋଣ କହିଲେ, 'ହେ ବୀରଗଣ, ପଳାୟନ ଯଥେଷ୍ଟ।'
7.16.20
भारद्वाजममर्षश्च विक्रमश्च समाविशत् ।
समुद्धृत्य निषङ्गाच्च धनुर्ज्यामवमृज्य च।
महाशरधनुष्पाणिर्यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१६.२० ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କଠାରେ କ୍ରୋଧ ଓ ପରାକ୍ରମ ପ୍ରବେଶ କଲା। ତୂଣୀରରୁ ବାଣ ବାହାର କରି, ଧନୁର ଦଉଡ଼ି ପୋଛି, ବଡ଼ ବାଣ ଓ ଧନୁ ହାତରେ ନେଇ ସେ ସାରଥିକୁ ଏହା କହିଲେ।
7.16.21
सारथे याहि यत्रैष पाण्डरेण विराजता ।
ध्रियमाणेन च्छेण राजा तिष्ठति धर्मराट् ॥ ७.१६.२१ ॥
ହେ ସାରଥି, ଯେଉଁଠାରେ ଧଳା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଛତ୍ର ଧରାଯାଇ ଏହି ରାଜା ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଚାଲ। ସେ ଧର୍ମରାଜ।
7.16.22
तदेतद्दीर्यते सैन्यं धार्तराष्ट्रमनेकधा ।
एतत्संस्तम्भयिष्यामि प्रतिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.२२ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଏହି ସେନା ନାନା ପ୍ରକାରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଉଅଛି। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ମୁଁ ଏହାକୁ ସ୍ଥିର କରିବି।
7.16.23
न हि मामभिवर्षन्तं संयुगे तात पाण्डवाः ।
मात्स्यपाञ्चालराजानः सर्वे च सहसोमकाः ॥ ७.१६.२३ ॥
ହେ ପ୍ରିୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଣ ବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ମୋତେ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୋମକେ ମଧ୍ୟ ଅଟକାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।
7.16.24
अर्जुनो मत्प्रसादाद्धि महास्त्राणि समाप्तवान् ।
न मामुत्सहते तात न भीमो न च सात्यकिः ॥ ७.१६.२४ ॥
ମୋ କୃପାରୁ ହିଁ ଅର୍ଜୁନ ମହାଅସ୍ତ୍ରମାନ ସିଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି। ହେ ପ୍ରିୟ, ଅର୍ଜୁନ, ଭୀମ କିମ୍ବା ସାତ୍ୟକି କେହି ମୋ ସହ ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ।
7.16.25
मत्प्रसादाद्धि बीभत्सुः परमेष्वासतां गतः ।
ममैवास्त्रं विजानाति धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ॥ ७.१६.२५ ॥
ମୋ ପ୍ରସାଦରୁ ହିଁ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ପରମ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଅବସ୍ଥାକୁ ପାଇଛନ୍ତି। ମୋ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ପାର୍ଷତ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
7.16.26
नायं संरक्षितुं कालः प्राणांस्तात जयैषिणा ।
याहि सर्गं पुरस्कृत्य यशसे च जयाय च ॥ ७.१६.२६ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରାଣରକ୍ଷାର ସମୟ ନୁହେଁ। ଯଶ ଓ ବିଜୟ ପାଇଁ ଆକ୍ରମଣକୁ ଆଗରେ ରଖି ଯାଅ।
7.16.27
एवं सञ्चोदितो यन्ता द्रोणमभ्यवहत्ततः ॥ ७.१६.२७ ॥
ଏହିପରି ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସାରଥି ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ରଥକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲା।
7.16.28
तदाऽश्वहृदयेनाश्वानभिमन्त्र्याशु हर्षयन् ।
रथेन सवरूथेन भास्वरेण विराजता ॥ ७.१६.२८ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଶ୍ୱହୃଦୟ ବିଦ୍ୟାରେ ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ମନ୍ତ୍ରିତ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ହର୍ଷିତ କରି, ଛତ୍ରଯୁକ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ (ଆଗକୁ ଗଲା)।
7.16.29
तं करूशाश्च मात्स्याश्च चेदयश्च ससात्वताः ।
पाण्डवाश्च सपाञ्चालाः सहिताः पर्यवारयन् ॥ ७.१६.२९ ॥
କରୂଷ, ମତ୍ସ୍ୟ, ଚେଦି ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ।
7.16.30
ततः शोणहयः क्रुद्धश्चतुर्दन्त इव द्विपः ।
प्रविश्य पाण्डवानीकं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३० ॥
ସେତେବେଳେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡାଧାରୀ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଚାରି ଦନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ହାତୀ ପରି ପାଣ୍ଡବ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
7.16.31
तमाविध्यच्छितैर्बाणैः कङ्कपत्रैर्युधिष्ठिरः ।
तस्य द्रोणो धनुश्छित्वा तं द्रुतं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३१ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର କଙ୍କ ପକ୍ଷୀର ପର ଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ। ତା’ପରେ ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟି ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
7.16.32
चक्ररक्षः कुमारस्तु पाञ्चालानां यशस्करः ।
दधार द्रोणमायान्तं वेलेव सरितां पतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କର ଯଶ ବଢ଼ାଉଥିବା ଚକ୍ରରକ୍ଷକ କୁମାର ଆସୁଥିବା ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ସେପରି ଅଟକାଇଲେ, ଯେପରି ତଟ ନଦୀମାନଙ୍କ ପତି ସମୁଦ୍ରକୁ ଅଟକାଏ।
7.16.33
द्रोणं निवारितं दृष्ट्वा कुमारेण द्विजर्षभम् ।
सिंहनादरवो ह्यासीत्साधुसाध्विति भाषितम् ॥ ७.१६.३३ ॥
କୁମାର ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଅଟକାଇଥିବା ଦେଖି ସିଂହ ଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦ ହେଲା;
7.16.34
कुमारस्तु ततो द्रोणं सायकेन महाहवे ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः सिंहवच्च नदन्मुहुः ॥ ७.१६.३४ ॥
ତା’ପରେ କୁମାର ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ ଏବଂ ସିଂହ ପରି ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.16.35
संवार्य च रणे द्रोणं कुमारस्तु महाबलः ।
शरैरनेकसाहस्रैः कृतहस्तो जितश्रमः ॥ ७.१६.३५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ସେ ମହାବଳୀ କୁମାର ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ; ସେ କୁଶଳ ହାତବିଶିଷ୍ଟ ଓ କ୍ଳାନ୍ତି ଜୟୀ ଥିଲେ।
7.16.36
तं शूरमार्यव्रतिनं मन्त्रास्त्रेषु कृतश्चमम् ।
चक्ररक्षतं परामृद्रात्कुमारं द्विजपुङ्गवः ॥ ७.१६.३६ ॥
ସେ ଶୂର, ଆର୍ଯ୍ୟବ୍ରତୀ, ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରରେ ପରିଶ୍ରମରେ କୁଶଳ, ଚକ୍ରରକ୍ଷକ କୁମାରଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ (ଦ୍ରୋଣ) ଦବାଇ ଦେଲେ।
7.16.37
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
तव सैन्यस्य गोप्तासीद्भारद्वाजो द्विजर्षभः ॥ ७.१६.३७ ॥
ସେ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପହଞ୍ଚି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଚରଣ କରି ଆପଣଙ୍କ ସେନାର ରକ୍ଷକ ହେଲେ — ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ)।
7.16.38
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
नकुलं पञ्चभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ७.१६.३८ ॥
ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ବାରଟି, ଉତ୍ତମୌଜାଙ୍କୁ କୋଡ଼ିଏଟି, ନକୁଳଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି, ସହଦେବଙ୍କୁ ସାତଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି (ଦ୍ରୋଣ ଆକ୍ରମଣ କଲେ)।
7.16.39
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
सात्यकिं पञ्चभिर्विद्ध्वा मत्स्यं च दशभिः शरैः ॥ ७.१६.३९ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ବାରଟି, ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତିନିଟି, ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି, ମତ୍ସ୍ୟଙ୍କୁ ଦଶଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି।
7.16.40
व्यक्षोभयद्रणे योधान्यथामुख्यमभिद्रवन् ।
अभ्यवर्ततं सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପଦମାନ କ୍ରମରେ ବିଚଳିତ କରି ସେମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।
7.16.41
युगन्धरस्ततो राजन्भारद्वाजं महारथम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्वं वातोद्धतमिवार्णवम् ॥ ७.१६.४१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ଯୁଗନ୍ଧର କ୍ରୁଦ୍ଧ ମହାରଥୀ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ — ପବନରେ ଉଦ୍ଧୃତ ସମୁଦ୍ର ପରି।
7.16.42
युधिष्ठिरं स विद्ध्वा तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगन्धरं तु भल्लने रथनीडादपातयत् ॥ ७.१६.४२ ॥
ସେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ନଇଁଥିବା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଯୁଗନ୍ଧରଙ୍କୁ ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ରଥାସନରୁ ପକାଇଦେଲେ।
7.16.43
तं विजित्य महातेजा भारद्वाजो महामनाः ।
अभ्यवर्तत सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४३ ॥
ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ମହାମନା ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.16.44
ततो विराटद्रुपदौ केकयाः सात्यकिः शिबिः ।
व्याघ्रदत्तश्च पाञ्चल्यः सिंहसेनश्च वीर्यवान् ॥ ७.१६.४४ ॥
ତା'ପରେ ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ, କେକୟଗଣ, ସାତ୍ୟକି, ଶିବି, ପାଞ୍ଚାଳ ବ୍ୟାଘ୍ରଦତ୍ତ ଏବଂ ପରାକ୍ରମୀ ସିଂହସେନ (ଅଗ୍ରସର ହେଲେ)।
7.16.45
एते चान्ये च बहवः परीप्सन्तो युधिष्ठिरम् ।
आवव्रुस्तस्य पन्थानं किरन्तः सायकान्बहून् ॥ ७.१६.४५ ॥
ଏମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ବହୁ ବାଣ ବର୍ଷାଇ ତାଙ୍କ ପଥ ରୋକିଲେ।
7.16.46
व्याघ्रदत्तस्तु पाञ्चाल्यो द्रोणं विव्याध मार्गणैः ।
पञ्चाशता शितै राजंस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१६.४६ ॥
କିନ୍ତୁ ପାଞ୍ଚାଳ ବ୍ୟାଘ୍ରଦତ୍ତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ପଚାଶଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ହେ ରାଜନ; ତା'ପରେ ଲୋକେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
7.16.47
त्वरितं सिंहसेनस्तु द्रोणं विद्ध्वा महारथम् ।
प्राहसत्सहसा हृष्टस्त्रासयन्वै महारथान् ॥ ७.१६.४७ ॥
ଶୀଘ୍ର ସିଂହସେନ ମହାରଥୀ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ହର୍ଷରେ ହଠାତ୍ ହସିଲେ; ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି।
7.16.48
ततो विष्फार्य नयने धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
तलशब्दं महत्कृत्वा द्रोणस्तं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.४८ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣ ଆଖି ବଡ଼ କରି, ଧନୁର ଜ୍ୟା ପୋଛି, ବଡ଼ ତାଳି ଶବ୍ଦ କରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
7.16.49
ततस्तु सिंहसेनस्य शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
व्याघ्रदत्तस्य चाक्रम्य भल्लाभ्यामाहरद्बली ॥ ७.१६.४९ ॥
ତା'ପରେ ବଳବାନ ଦ୍ରୋଣ ଦୁଇଟି ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା କୁଣ୍ଡଳସହ ସିଂହସେନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଶରୀରରୁ କାଟି ନେଲେ; ବ୍ୟାଘ୍ରଦତ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରି ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ନେଲେ।
7.16.50
तान्प्रमृज्य शरव्रातैः पाण्डवानां महारथान् ।
युधिष्ठिररथाभ्याशे तस्थौ मृत्युरिवान्तकः ॥ ७.१६.५० ॥
ପାଣ୍ଡବ ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ବାଣ ସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଦୂରେଇ ଦେଇ ଦ୍ରୋଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ରଥ ନିକଟରେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଯମ ପରି ଠିଆ ହେଲେ।
7.16.51
ततोऽभवन्महाशब्दो राजन्यौधिष्ठिरे बले ।
हृतो राजेति योधानां समीपस्थे यतव्रते ॥ ७.१६.५१ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନାରେ ମହା କୋଳାହଳ ହେଲା: ରାଜା ହରଣ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ନିକଟସ୍ଥ ସତର୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
7.16.52
अब्रुवन्सैनिकास्तत्र दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रमम् ।
अद्य राजा धार्तराष्ट्रः कृतार्थो वै भविष्यति ॥ ७.१६.५२ ॥
ସେଠାକାର ସୈନିକମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି କହିଲେ: ଆଜି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ନିଶ୍ଚୟ କୃତାର୍ଥ ହେବେ।
7.16.53
अस्मिन्महूर्ते द्रोणस्तु पाण्डवं गृह्य हर्षितः ।
आगमिष्यति नो नूनं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ ७.१६.५३ ॥
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ହର୍ଷିତ ଦ୍ରୋଣ କୌଣସି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଧରି ନିଶ୍ଚୟ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବେ।
7.16.54
एवं सञ्जल्पतां तेषां तावकानां महारथः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथघोषेण नादयन् ॥ ७.१६.५४ ॥
ଏପରି ଆପଣଙ୍କ ସୈନିକମାନେ କହୁଥିବା ବେଳେ, ମହାରଥୀ କୌନ୍ତେୟ ରଥ ଘୋଷରେ ଦିଗ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି ବେଗରେ ଆସିଲେ।
7.16.55
शोणितोदां रथावर्तां कृत्वा विशसने नदीम् ।
शूरास्थिचयसङ्कीर्णां प्रेतकूलापहारिणीम् ॥ ७.१६.५५ ॥
ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ରକ୍ତକୁ ଜଳ, ରଥକୁ ଆବର୍ତ୍ତ, ବୀରମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥିରାଶିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମୃତମାନଙ୍କ କୂଳ ଭସାଇନେଉଥିବା ଏକ ନଦୀ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
7.16.56
तां शरौघमहाफेनां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ।
नदीमुत्तीर्य वेगेन कुरून्विद्राव्य पाण्डवः ॥ ७.१६.५६ ॥
ବାଣର ଧାରାର ମହାଫେଣ ଓ ବର୍ଚ୍ଛାରୂପୀ ମାଛରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେ ନଦୀକୁ ବେଗରେ ପାର ହୋଇ, କୌରବମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେଇ ପାଣ୍ଡବ।
7.16.57
ततः किरीटि सहसा द्रोणानीकमुपाद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ ७.१६.५७ ॥
ତା'ପରେ କିରୀଟୀ ଅର୍ଜୁନ ହଠାତ୍ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ଧାଇଁଲେ, ବାଣର ମହାଜାଲରେ ଢାଙ୍କି, ଯେପରି ମୋହିତ କରୁଥିଲେ।
7.16.58
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्सन्दधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे कश्चित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ ७.१६.५८ ॥
ଶୀଘ୍ର ବାଣ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ଓ ନିରନ୍ତର ଧନୁରେ ସନ୍ଧାନ କରୁଥିବା ଯଶସ୍ୱୀ କୌନ୍ତେୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବ୍ୟବଧାନ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।
7.16.59
न दिशो नान्तरिक्षं च न द्यौर्नैव च मेदिनी ।
अदृश्यन्त महाराज बाणभूता इवाभवन् ॥ ७.१६.५९ ॥
ଦିଗ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ନୁହେଁ, ଆକାଶ ନୁହେଁ, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ, ହେ ମହାରାଜ! ଯେପରି ସବୁ ବାଣମୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
7.16.60
नादृश्यत तदा राजंस्तत्र किञ्चन संयुगे ।
बाणान्धकारे महति कृते गाण्डीवधन्वना ॥ ७.१६.६० ॥
ତେବେ, ହେ ରାଜନ୍! ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେଠାରେ କିଛି ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ, ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ସେ ମହାବାଣାନ୍ଧକାରରେ।
7.16.61
सूर्ये चास्तमनुप्राप्ते तमसा चाभिसंवृते ।
नाज्ञायत तदा शत्रुर्न सुहृन्न च कश्चन। ॥ ७.१६.६१ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯାଉଥିଲେ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଘେରି ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁ ବା ମିତ୍ର କେହି ଚିହ୍ନାଗଲେ ନାହିଁ।
7.16.62
ततोऽवहारं चक्रुस्ते द्रोणदुर्योधनादयः ।
तान्विदित्वा पुनस्त्रस्ता न युद्धमनसः परान् ॥ ७.१६.६२ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପ୍ରମୁଖେ ପଛକୁ ହଟିଲେ; ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣି, ପୁଣି ଭୟଭୀତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମନ ନଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ (ପଛକୁ ହଟିଲେ)।
7.16.63
स्वान्यनीकानि बीभत्सुः शनकैरवहारयत् ।
ततोऽभितुष्टुवुः पार्थं प्रहृष्टाः पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१६.६३ ॥
ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ନିଜ ସେନାମାନଙ୍କୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଛକୁ ହଟାଇଲେ; ତା'ପରେ ଆନନ୍ଦିତ ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଅତି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
7.16.64
पाञ्चालाश्च मनोज्ञाभिर्वाग्भिः सूर्यमिवर्षयः ।
एं स्वशिबिरं प्रायाज्जित्वा शत्रून्धनञ्जयः ॥ ७.१६.६४ ॥
ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ମନୋହର ବାଣୀରେ (ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ), ଋଷିମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ପରି। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତି ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ନିଜ ଶିବିରକୁ ଗଲେ।
7.16.65
पृष्ठतः सर्वसैन्यानां मुदितो वै सकेशवः ।
मसारगल्वर्कमुवर्णरूपैर्वज्रप्रवालस्फटिकैश्च मुख्यैः। ॥ ७.१६.६५ ॥
ସମସ୍ତ ସେନାର ପଛରେ, ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କେଶବଙ୍କ ସହ (ଅର୍ଜୁନ ଥିଲେ); ହୀରା, ପ୍ରବାଳ, ସ୍ଫଟିକ ପ୍ରଭୃତି ପ୍ରଧାନ ରତ୍ନରେ ସଜ୍ଜିତ (ରଥରେ)।
7.16.66
चित्रे रथे पाण्डुसुतो बभासे नक्षत्रचित्रे वियतीव चन्द्रः ॥ ७.१६.६६ ॥
ବିଚିତ୍ର ରଥରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ) ନକ୍ଷତ୍ରଚିତ୍ରିତ ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଝଲସିଲେ।
7.16.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१६.६७ ॥
ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପିତାଙ୍କର ଘୋର ଶତ୍ରୁ ଆଡ଼କୁ ସେ ବୀର ସାମ୍ନାରେ ଆଗେଇଲା, ଯେପରି ବାଘ ହାତୀ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ।
7.16.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१६.६८ ॥
ଖଡ୍ଗ, ଦାନ୍ତ ଓ ନଖ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ସେହି ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ସହ ଭିଡ଼ି ହର୍ଷରେ ଆଘାତ କଲେ, ବାଘ ଓ ସିଂହ ପରି।
7.16.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१६.६९ ॥
ଧକ୍କା, ଆଘାତ ଓ ଖଡ୍ଗ-ଢାଲର ପତନରେ ସେହି ଦୁଇ ନରସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଫାଙ୍କ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
7.16.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१६.७० ॥
ଆଘାତ, ଖଡ୍ଗର ଗର୍ଜନ, ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସୁଯୋଗର ପ୍ରଦର୍ଶନ, ବାହାର ଓ ଭିତରର ପ୍ରହାର — ସବୁ ଏକ ପରି ଦେଖାଗଲା।
7.16.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१६.७१ ॥
ବାହାର ଓ ଭିତରର ଉତ୍ତମ ପଥରେ ଗତି କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ଡେଣାବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇ ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.16.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१६.७२ ॥
ସେତେବେଳେ ଯଶସ୍ୱୀ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଖଡ୍ଗ ଘୂରାଉଥିବା ବେଳେ, ବାଣ-ଆବରଣର ଧାରରେ ଜୟଦ୍ରଥ ପ୍ରହାର କଲା।
7.16.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१६.७३ ॥
ସୁନା ପଟ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ ଫସିଥିବା ସେ ମହାନ ଖଡ୍ଗ, ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଢାଲରେ ଲାଗି, ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ସୈନ୍ୟବଳରେ ହଲାଯାଇ ଭାଙ୍ଗି ଗଲା।
7.16.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१६.७४ ॥
ଖଡ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଜାଣି ସେ ଛଅ ପାଦ ଡେଇଁ ଓହ୍ଲାଇଲା, ଏବଂ ନିମିଷକରେ ନିଜ ରଥରେ ପୁଣି ଚଢ଼ିଥିବା ଦେଖାଗଲା।
7.16.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.७५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଚଢ଼ିଥିବା ସେହି କାର୍ଷ୍ଣିଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଘେରିଲେ।
7.16.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१६.७६ ॥
ତା'ପରେ ଢାଲ ଓ ଖଡ୍ଗ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ସେ ମହାବଳୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଦେଖି ଗର୍ଜନ କଲେ।
7.16.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१६.७७ ॥
ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଶତ୍ରୁ ବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଜଗତକୁ ତପାଏ, ସେପରି ସେ ସୈନ୍ୟକୁ ତପାଇଲେ।
7.16.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१६.७८ ॥
ଶଲ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜାଯାଇଥିବା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୌହମୟ, ଭୟଙ୍କର, ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.16.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१६.७९ ॥
ସେ ଡେଇଁ ସେହି ଶକ୍ତି ଧରିଲା ଏବଂ କୋଷରୁ ଖଡ୍ଗ ବାହାର କଲା, ଯେପରି ଗରୁଡ଼ ପଡ଼ୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ପକୁ ଧରେ।
7.16.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१६.८० ॥
ତାଙ୍କର ଚତୁରତା ଓ ଅମିତତେଜାଙ୍କ ସାହସ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜା ଏକତ୍ର ହୋଇ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.16.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१६.८१ ॥
ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୌଭଦ୍ର ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଶଲ୍ୟଙ୍କର ସେହି ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ଖଚିତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.16.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१६.८२ ॥
ସେହି ଶକ୍ତି ଶଲ୍ୟଙ୍କ ରଥ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି, ମୁକ୍ତ ସର୍ପ ପରି ଶଲ୍ୟଙ୍କ ସାରଥିକୁ ମାରି ପକାଇଲା ଏବଂ ତାହାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରଥରୁ ପଡ଼ାଇଲା।
7.16.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१६.८३ ॥
ତା'ପରେ ବିରାଟ ଓ ଦ୍ରୁପଦ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସାତ୍ୟକି, କେକୟ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ଭୀମ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଖଣ୍ଡୀ।
7.16.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१६.८४ ॥
ନକୁଳ-ସହଦେବ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ 'ସାଧୁ, ସାଧୁ!' କହି ଚିତ୍କାର କଲେ; ବିବିଧ ବାଣର ଶବ୍ଦ ଓ ପ୍ରଚୁର ସିଂହନାଦ ହେଲା।
7.16.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१६.८५ ॥
ସୌଭଦ୍ର ପଳାଯନ ନ କରି ଠିଆ ହେବାର ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ିଲା; ଶତ୍ରୁ ବିଜୟର ସେ ଚିହ୍ନ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.16.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१६.८६ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତେ ହଠାତ୍ ଚାରିଦିଗରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାହାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ, ହେ ମହାରାଜ, ମେଘ ଯେପରି ପର୍ବତକୁ ଢାଙ୍କେ।
7.16.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१६.८७ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଇଚ୍ଛା କରି ଏବଂ ସାରଥିର ପରାଜୟ ଦେଖି ଶତ୍ରୁହନ୍ତା ଆର୍ତାୟନି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସୌଭଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।