മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
तद्बलं सुमहद्दीर्णं त्वदीयं प्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
दधारैको रणे पाण्डून्वृषसेनोऽस्त्रमायया ॥ ७.१६.१ ॥
നിങ്ങളുടെ ആ മഹാസേന ചിതറിപ്പോകുന്നത് കണ്ട്, വീര്യവാനായ വൃഷസേനൻ ഒറ്റയ്ക്ക് യുദ്ധത്തിൽ അസ്ത്രമായയാൽ പാണ്ഡവരെ തടഞ്ഞു.
7.16.2
शरा दश दिशो मुक्ता वृषसेनेन संयुगे ।
विचेरुस्ते विनिर्भिद्य नरवाजिरथद्विपान् ॥ ७.१६.२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വൃഷസേനൻ പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും ശരങ്ങൾ എയ്തു; അവ മനുഷ്യരെയും കുതിരകളെയും രഥങ്ങളെയും ആനകളെയും തുളച്ച് പാഞ്ഞു.
7.16.3
तस्य दीप्ता महाबाणा विविश्चेरुः सहस्रशः ।
भानोरिव महाराज घर्मकाले मरीचयः ॥ ७.१६.३ ॥
മഹാരാജാവേ, അവന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന മഹാശരങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് പാഞ്ഞുകയറി; വേനൽക്കാലത്തെ സൂര്യരശ്മികൾ പോലെ.
7.16.4
तेनार्दिता महाराज रथिनः सादिनस्तथा ।
निपेतुरुर्व्यां सहसा वातभग्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६.४ ॥
മഹാരാജാവേ, അവനാൽ പീഡിതരായ രഥികളും കുതിരപ്പടയാളികളും പെട്ടെന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു; കാറ്റിൽ ഒടിഞ്ഞ മരങ്ങൾ പോലെ.
7.16.5
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च महारथः ।
अपातयद्रणे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६.५ ॥
മഹാരഥൻ യുദ്ധത്തിൽ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും കുതിര, രഥ, ആന സമൂഹങ്ങളെ വീഴ്ത്തി.
7.16.6
दृष्ट्वा तमेकं समरे विचरन्तमभीतवत् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക്, ഭയമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കണ്ട്, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് നാലുഭാഗത്തുനിന്നും അവനെ വളഞ്ഞു.
7.16.7
नाकुलिस्तु शतानीको वृषसेनं समभ्ययात् ।
विव्याध चैनं दशभिर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१६.७ ॥
നകുലന്റെ പുത്രനായ ശതാനീകൻ വൃഷസേനനെ എതിരിട്ട്, മർമ്മം തുളയ്ക്കുന്ന പത്ത് നാരാച ബാണങ്ങളാൽ അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.16.8
तस्य कर्णात्मजश्चापं छित्त्वा केतुमपातयत् ।
तं भ्रातरं परीप्सन्तो द्रौपदेयाः समभ्ययुः ॥ ७.१६.८ ॥
കർണ്ണപുത്രൻ അവന്റെ വില്ലു മുറിച്ച് കൊടി വീഴ്ത്തി. സഹോദരനെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദ്രൗപദീപുത്രന്മാർ അവനെതിരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
7.16.9
कर्णात्मजं शरव्रातैरदृश्यं चक्रुरञ्जसा ।
तान्नदन्तोऽभ्यधावन्त द्रोणपुत्रमुखा रथाः ॥ ७.१६.९ ॥
ശരസമൂഹങ്ങളാൽ അവർ കർണ്ണപുത്രനെ ഉടൻ കാണാതാക്കി. അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രനെ മുൻനിർത്തിയ രഥികൾ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് അവർക്കെതിരെ പാഞ്ഞു.
7.16.10
छादयन्तो महाराज द्रौपदेयान्महारथान् ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पर्वताञ्जलदा इव ॥ ७.१६.१० ॥
മഹാരാജാവേ, നാനാവിധ ശരങ്ങളാൽ അവർ ദ്രൗപദീപുത്രരായ മഹാരഥന്മാരെ വേഗം മറച്ചു; മേഘങ്ങൾ പർവതങ്ങളെ മൂടുന്നതുപോലെ.
7.16.11
तान्पाण्डवाः प्रत्यगृह्णंस्त्वरिताः पुत्रगृद्धिनः ।
पाञ्चालाः केकया मत्स्याः सृञ्जयाश्चोद्यतायुधाः ॥ ७.१६.११ ॥
പുത്രന്മാരിൽ ആഗ്രഹമുള്ള പാണ്ഡവർ വേഗം അവരെ എതിരിട്ടു; പാഞ്ചാലരും കേകയരും മത്സ്യരും സൃഞ്ജയരും ആയുധമുയർത്തി നിന്നു.
7.16.12
तद्युद्धमभवद्धोरं सुमहद्रोमहर्षणम् ।
त्वदीयैः पाण्डुपुत्राणां देवानामिव दानवैः ॥ ७.१६.१२ ॥
ആ യുദ്ധം അതിഭീകരവും രോമാഞ്ചജനകവുമായി—നിങ്ങളുടെ സൈനികരും പാണ്ഡുപുത്രന്മാരും തമ്മിൽ, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ നടന്നതുപോലെ.
7.16.13
एवं युयुधिरे वीराः संरब्धाः कुरुपाण्डवाः ।
परस्परमुदीक्षन्तः परस्परकृतागसः ॥ ७.१६.१३ ॥
ഇങ്ങനെ കോപാകുലരായ വീരന്മാരായ കൗരവരും പാണ്ഡവരും പരസ്പരം ദ്രോഹിച്ചവരായി, ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.16.14
तेषां ददृशिरे कोपाद्वपूम्ष्यमिततेजसाम् ।
युयुत्सूनामिवाकाशे पतत्त्रिवरभोगिनाम् ॥ ७.१६.१४ ॥
കോപത്താൽ യുദ്ധമാഗ്രഹിച്ച ആ അമിത തേജസ്വികളുടെ ശരീരങ്ങൾ ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠ പക്ഷികളെയും സർപ്പങ്ങളെയും പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.16.15
भीमकर्णकृपद्रोणद्रौणिपार्षतसात्यकैः ।
बभासे स रणोद्देशः कालसूर्यैरिवोदितैः ॥ ७.१६.१५ ॥
ഭീമൻ, കർണൻ, കൃപൻ, ദ്രോണൻ, ദ്രൗണി, പാർഷതൻ, സാത്യകി എന്നിവരാൽ ആ യുദ്ധഭൂമി ഉദിച്ചുയർന്ന കാലസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.16.16
प्रजानां संक्षये घोरे यथा सूर्योदयो भवेत् ।
शूराणामुदयस्तद्वदासीत्पुरुषसत्तम ॥ ७.१६.१६ ॥
പുരുഷോത്തമാ, ഭയങ്കരമായ പ്രജാസംഹാരത്തിൽ സൂര്യോദയം എന്നപോലെ, വീരന്മാരുടെ ഉദയവും അങ്ങനെയായിരുന്നു.
7.16.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ।
महाबलानां बलिभिर्दानवानां यथा सुरैः ॥ ७.१६.१७ ॥
അപ്പോൾ പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മഹാബലരായ വീരന്മാർക്കിടയിൽ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു; ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും പോലെ.
7.16.18
ततो युधिष्ठिरानीकमुद्धूतार्णवनिःस्वनम् ।
त्वदीयमवधीत्सैन्यं संप्रद्रुतमहारथम् ॥ ७.१६.१८ ॥
അപ്പോൾ കടൽ ഇളകുന്നതുപോലെ മുഴങ്ങുന്ന യുധിഷ്ഠിരന്റെ സേന നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ വധിച്ചു; അതിലെ മഹാരഥന്മാർ ചിതറി ഓടി.
7.16.19
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा शत्रुभिर्भृशमर्दितम् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा इति द्रोणोऽभ्यभाषत ॥ ७.१६.१९ ॥
ശത്രുക്കളാൽ വളരെ മർദ്ദിതമായി ചിതറിപ്പോയ ആ സൈന്യത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ദ്രോണൻ പറഞ്ഞു: 'ശൂരന്മാരേ, ഓട്ടം മതി.'
7.16.20
भारद्वाजममर्षश्च विक्रमश्च समाविशत् ।
समुद्धृत्य निषङ्गाच्च धनुर्ज्यामवमृज्य च।
महाशरधनुष्पाणिर्यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१६.२० ॥
ദ്രോണനിൽ കോപവും വീര്യവും പ്രവേശിച്ചു. ആവനാഴിയിൽ നിന്ന് അമ്പെടുത്ത്, വില്ലിന്റെ ഞാൺ തുടച്ച്, വലിയ അമ്പുകളും വില്ലും കയ്യിലേന്തി അവൻ സാരഥിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.16.21
सारथे याहि यत्रैष पाण्डरेण विराजता ।
ध्रियमाणेन च्छेण राजा तिष्ठति धर्मराट् ॥ ७.१६.२१ ॥
സാരഥേ, വെള്ളയായി തിളങ്ങുന്ന കുട പിടിക്കപ്പെട്ട് ഈ രാജാവ് നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോകൂ. അവൻ ധർമ്മരാജനാണ്.
7.16.22
तदेतद्दीर्यते सैन्यं धार्तराष्ट्रमनेकधा ।
एतत्संस्तम्भयिष्यामि प्रतिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.२२ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ ഈ സൈന്യം പല വിധത്തിൽ ചിതറുന്നു. യുധിഷ്ഠിരനെ തടഞ്ഞ് ഞാനിതിനെ ഉറപ്പിക്കും.
7.16.23
न हि मामभिवर्षन्तं संयुगे तात पाण्डवाः ।
मात्स्यपाञ्चालराजानः सर्वे च सहसोमकाः ॥ ७.१६.२३ ॥
പ്രിയനേ, യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുമഴ പെയ്യിക്കുന്ന എന്നെ പാണ്ഡവരോ, മത്സ്യ പാഞ്ചാല രാജാക്കന്മാരോ, സോമകരെല്ലാം ചേർന്നോ തടയില്ല.
7.16.24
अर्जुनो मत्प्रसादाद्धि महास्त्राणि समाप्तवान् ।
न मामुत्सहते तात न भीमो न च सात्यकिः ॥ ७.१६.२४ ॥
അർജ്ജുനൻ എന്റെ അനുഗ്രഹത്താലാണ് മഹാസ്ത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി നേടിയത്. പ്രിയനേ, അർജ്ജുനനോ, ഭീമനോ, സാത്യകിയോ എന്നെ എതിർക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല.
7.16.25
मत्प्रसादाद्धि बीभत्सुः परमेष्वासतां गतः ।
ममैवास्त्रं विजानाति धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ॥ ७.१६.२५ ॥
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) പരമധനുർധരന്മാരുടെ നിലയെ പ്രാപിച്ചു. എന്റെ അസ്ത്രജ്ഞാനം പാർഷതനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും അറിയുന്നു.
7.16.26
नायं संरक्षितुं कालः प्राणांस्तात जयैषिणा ।
याहि सर्गं पुरस्कृत्य यशसे च जयाय च ॥ ७.१६.२६ ॥
പ്രിയനേ, വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് പ്രാണരക്ഷയ്ക്കുള്ള സമയമല്ല ഇത്. കീർത്തിക്കും ജയത്തിനുമായി ആക്രമണത്തെ മുന്നിൽ നിർത്തി പോവുക.
7.16.27
एवं सञ्चोदितो यन्ता द्रोणमभ्यवहत्ततः ॥ ७.१६.२७ ॥
ഇങ്ങനെ പ്രേരിതനായ സാരഥി അപ്പോൾ ദ്രോണന്റെ രഥം മുന്നോട്ടു നയിച്ചു.
7.16.28
तदाऽश्वहृदयेनाश्वानभिमन्त्र्याशु हर्षयन् ।
रथेन सवरूथेन भास्वरेण विराजता ॥ ७.१६.२८ ॥
അപ്പോൾ അശ്വഹൃദയവിദ്യകൊണ്ട് കുതിരകളെ വേഗം മന്ത്രിച്ച്, അവയെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ച്, മേലാപ്പോടുകൂടിയ തിളങ്ങുന്ന രഥത്തിൽ (മുന്നോട്ടു നീങ്ങി).
7.16.29
तं करूशाश्च मात्स्याश्च चेदयश्च ससात्वताः ।
पाण्डवाश्च सपाञ्चालाः सहिताः पर्यवारयन् ॥ ७.१६.२९ ॥
കരൂഷരും മത്സ്യരും ചേദികളും സാത്വതന്മാരോടൊപ്പം, പാണ്ഡവരും പാഞ്ചാലരും ഒരുമിച്ച് അവനെ വളഞ്ഞു.
7.16.30
ततः शोणहयः क्रुद्धश्चतुर्दन्त इव द्विपः ।
प्रविश्य पाण्डवानीकं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३० ॥
അപ്പോൾ ചുവന്ന കുതിരകളുള്ളവൻ കോപിച്ച്, നാലു കൊമ്പുള്ള ആനപോലെ പാണ്ഡവസേനയിൽ കടന്ന് യുധിഷ്ഠിരനുനേരെ പാഞ്ഞു.
7.16.31
तमाविध्यच्छितैर्बाणैः कङ्कपत्रैर्युधिष्ठिरः ।
तस्य द्रोणो धनुश्छित्वा तं द्रुतं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३१ ॥
കങ്കപ്പക്ഷിയുടെ തൂവലുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ യുധിഷ്ഠിരൻ അവനെ എയ്തു. അപ്പോൾ ദ്രോണൻ അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ച് വേഗത്തിൽ അവന്റെ മേൽ ചാടി.
7.16.32
चक्ररक्षः कुमारस्तु पाञ्चालानां यशस्करः ।
दधार द्रोणमायान्तं वेलेव सरितां पतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
പാഞ്ചാലരുടെ കീർത്തി വർധിപ്പിക്കുന്ന ചക്രരക്ഷകനായ കുമാരൻ, വരുന്ന ദ്രോണനെ നദികളുടെ അധിപനായ സമുദ്രത്തെ തീരം തടുക്കുന്നതുപോലെ തടഞ്ഞു.
7.16.33
द्रोणं निवारितं दृष्ट्वा कुमारेण द्विजर्षभम् ।
सिंहनादरवो ह्यासीत्साधुसाध्विति भाषितम् ॥ ७.१६.३३ ॥
കുമാരൻ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണനെ തടഞ്ഞത് കണ്ടപ്പോൾ സിംഹഗർജ്ജനം പോലെ ശബ്ദമുയർന്നു; "സാധു! സാധു!" എന്ന വാക്ക് മുഴങ്ങി.
7.16.34
कुमारस्तु ततो द्रोणं सायकेन महाहवे ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः सिंहवच्च नदन्मुहुः ॥ ७.१६.३४ ॥
അപ്പോൾ കുമാരൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി ദ്രോണന്റെ മാറത്ത് ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് എയ്തു; സിംഹത്തെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജ്ജിച്ചു.
7.16.35
संवार्य च रणे द्रोणं कुमारस्तु महाबलः ।
शरैरनेकसाहस्रैः कृतहस्तो जितश्रमः ॥ ७.१६.३५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണനെ തടഞ്ഞുനിർത്തി, ആ മഹാബലനായ കുമാരൻ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകളാൽ എയ്തു; അവൻ കൈത്തഴക്കമുള്ളവനും ക്ഷീണം ജയിച്ചവനുമായിരുന്നു.
7.16.36
तं शूरमार्यव्रतिनं मन्त्रास्त्रेषु कृतश्चमम् ।
चक्ररक्षतं परामृद्रात्कुमारं द्विजपुङ्गवः ॥ ७.१६.३६ ॥
ആ ശൂരനും ആര്യവ്രതനും മന്ത്രാസ്ത്രങ്ങളിൽ പരിശ്രമത്താൽ നിപുണനുമായ ചക്രരക്ഷകനായ കുമാരനെ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ (ദ്രോണൻ) അമർത്തി.
7.16.37
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
तव सैन्यस्य गोप्तासीद्भारद्वाजो द्विजर्षभः ॥ ७.१६.३७ ॥
അവൻ സേനകളുടെ മധ്യത്തിൽ എത്തി എല്ലാ ദിക്കുകളിലും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ സേനയുടെ രക്ഷകനായി — ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണൻ).
7.16.38
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
नकुलं पञ्चभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ७.१६.३८ ॥
ശിഖണ്ഡിയെ പന്ത്രണ്ടുകൊണ്ടും ഉത്തമൗജസ്സിനെ ഇരുപതുകൊണ്ടും നകുലനെ അഞ്ചുകൊണ്ടും സഹദേവനെ ഏഴുകൊണ്ടും തുളച്ച് (ദ്രോണൻ ആക്രമിച്ചു).
7.16.39
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
सात्यकिं पञ्चभिर्विद्ध्वा मत्स्यं च दशभिः शरैः ॥ ७.१६.३९ ॥
യുധിഷ്ഠിരനെ പന്ത്രണ്ടുകൊണ്ടും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരെ ഓരോരുത്തരെയും മൂന്നുകൊണ്ടും സാത്യകിയെ അഞ്ചുകൊണ്ടും മത്സ്യനെ പത്തുകൊണ്ടും അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്.
7.16.40
व्यक्षोभयद्रणे योधान्यथामुख्यमभिद्रवन् ।
अभ्यवर्ततं सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४० ॥
യുദ്ധത്തിൽ യോദ്ധാക്കളെ അവരുടെ പദവിക്രമത്തിൽ കലക്കിക്കൊണ്ട് അവർ മുന്നേറി; കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.
7.16.41
युगन्धरस्ततो राजन्भारद्वाजं महारथम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्वं वातोद्धतमिवार्णवम् ॥ ७.१६.४१ ॥
അപ്പോൾ രാജാവേ, യുഗന്ധരൻ കോപിച്ച മഹാരഥനായ ഭാരദ്വാജനെ തടഞ്ഞു — കാറ്റിൽ ഇളകിയ സമുദ്രത്തെപ്പോലെ.
7.16.42
युधिष्ठिरं स विद्ध्वा तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगन्धरं तु भल्लने रथनीडादपातयत् ॥ ७.१६.४२ ॥
അവൻ യുധിഷ്ഠിരനെ വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, യുഗന്ധരനെ ഭല്ലംകൊണ്ട് രഥപീഠത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി.
7.16.43
तं विजित्य महातेजा भारद्वाजो महामनाः ।
अभ्यवर्तत सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४३ ॥
അവനെ ജയിച്ച മഹാതേജസ്വിയും മഹാമനസ്കനുമായ ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണൻ) കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ പിടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേർക്ക് മുന്നേറി.
7.16.44
ततो विराटद्रुपदौ केकयाः सात्यकिः शिबिः ।
व्याघ्रदत्तश्च पाञ्चल्यः सिंहसेनश्च वीर्यवान् ॥ ७.१६.४४ ॥
അപ്പോൾ വിരാടനും ദ്രുപദനും കേകയരും സാത്യകിയും ശിബിയും പാഞ്ചാല വ്യാഘ്രദത്തനും വീര്യവാനായ സിംഹസേനനും (മുന്നേറി).
7.16.45
एते चान्ये च बहवः परीप्सन्तो युधिष्ठिरम् ।
आवव्रुस्तस्य पन्थानं किरन्तः सायकान्बहून् ॥ ७.१६.४५ ॥
ഇവരും മറ്റ് പലരും യുധിഷ്ഠിരനെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ധാരാളം അമ്പുകൾ വർഷിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഴി തടഞ്ഞു.
7.16.46
व्याघ्रदत्तस्तु पाञ्चाल्यो द्रोणं विव्याध मार्गणैः ।
पञ्चाशता शितै राजंस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१६.४६ ॥
എന്നാൽ പാഞ്ചാല വ്യാഘ്രദത്തൻ ദ്രോണനെ അമ്പത് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; രാജാവേ, അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
7.16.47
त्वरितं सिंहसेनस्तु द्रोणं विद्ध्वा महारथम् ।
प्राहसत्सहसा हृष्टस्त्रासयन्वै महारथान् ॥ ७.१६.४७ ॥
വേഗത്തിൽ സിംഹസേനൻ മഹാരഥനായ ദ്രോണനെ തുളച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചു; മഹാരഥന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്.
7.16.48
ततो विष्फार्य नयने धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
तलशब्दं महत्कृत्वा द्रोणस्तं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.४८ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണൻ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി, വില്ലിന്റെ ഞാൺ തുടച്ച്, വലിയ കൈയടിയൊച്ച മുഴക്കി അവന്റെ നേർക്ക് ചാടിവീണു.
7.16.49
ततस्तु सिंहसेनस्य शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
व्याघ्रदत्तस्य चाक्रम्य भल्लाभ्यामाहरद्बली ॥ ७.१६.४९ ॥
അപ്പോൾ ബലവാനായ ദ്രോണൻ രണ്ടു ഭല്ലങ്ങളാൽ സിംഹസേനന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടിയ തല ദേഹത്തിൽനിന്ന് അറുത്തു; വ്യാഘ്രദത്തനെയും ആക്രമിച്ച് അവന്റെ തലയും എടുത്തു.
7.16.50
तान्प्रमृज्य शरव्रातैः पाण्डवानां महारथान् ।
युधिष्ठिररथाभ्याशे तस्थौ मृत्युरिवान्तकः ॥ ७.१६.५० ॥
പാണ്ഡവ മഹാരഥന്മാരെ ശരവർഷത്താൽ അകറ്റി, ദ്രോണൻ യുധിഷ്ഠിരന്റെ രഥത്തിനരികെ മൃത്യുവെന്നപോലെ, അന്തകനെന്നപോലെ നിന്നു.
7.16.51
ततोऽभवन्महाशब्दो राजन्यौधिष्ठिरे बले ।
हृतो राजेति योधानां समीपस्थे यतव्रते ॥ ७.१६.५१ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, യുധിഷ്ഠിരന്റെ സേനയിൽ വലിയ ആരവം ഉയർന്നു: രാജാവ് അപഹരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന ജാഗരൂകരായ യോദ്ധാക്കൾക്കിടയിൽ.
7.16.52
अब्रुवन्सैनिकास्तत्र दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रमम् ।
अद्य राजा धार्तराष्ट्रः कृतार्थो वै भविष्यति ॥ ७.१६.५२ ॥
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സൈനികർ ദ്രോണന്റെ പരാക്രമം കണ്ട് പറഞ്ഞു: ഇന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ രാജാവ് തീർച്ചയായും കൃതാർത്ഥനാകും.
7.16.53
अस्मिन्महूर्ते द्रोणस्तु पाण्डवं गृह्य हर्षितः ।
आगमिष्यति नो नूनं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ ७.१६.५३ ॥
ഈ നിമിഷത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായ ദ്രോണൻ ഒരു പാണ്ഡവനെ പിടിച്ച് തീർച്ചയായും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ യുദ്ധത്തിൽ നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരും.
7.16.54
एवं सञ्जल्पतां तेषां तावकानां महारथः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथघोषेण नादयन् ॥ ७.१६.५४ ॥
ഇങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ സൈനികർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, മഹാരഥനായ കൗന്തേയൻ രഥഘോഷത്താൽ ദിക്കുകളെ മുഴക്കി വേഗത്തിൽ വന്നു.
7.16.55
शोणितोदां रथावर्तां कृत्वा विशसने नदीम् ।
शूरास्थिचयसङ्कीर्णां प्रेतकूलापहारिणीम् ॥ ७.१६.५५ ॥
യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവൻ രക്തം ജലമായും രഥങ്ങൾ ചുഴികളായും വീരന്മാരുടെ അസ്ഥിക്കൂമ്പാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും മൃതരുടെ തീരങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകുന്നതുമായ ഒരു നദി സൃഷ്ടിച്ചു.
7.16.56
तां शरौघमहाफेनां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ।
नदीमुत्तीर्य वेगेन कुरून्विद्राव्य पाण्डवः ॥ ७.१६.५६ ॥
അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹമാകുന്ന വലിയ നുരയും കുന്തങ്ങളാകുന്ന മീനുകളും നിറഞ്ഞ ആ നദി വേഗത്തിൽ കടന്ന്, കുരുക്കളെ ഓടിച്ച പാണ്ഡവൻ.
7.16.57
ततः किरीटि सहसा द्रोणानीकमुपाद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ ७.१६.५७ ॥
അപ്പോൾ കിരീടി അർജ്ജുനൻ പെട്ടെന്ന് ദ്രോണസൈന്യത്തിന്മേൽ പാഞ്ഞടുത്തു, വലിയ അമ്പുവലകൊണ്ട് മൂടി, മോഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
7.16.58
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्सन्दधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे कश्चित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ ७.१६.५८ ॥
വേഗത്തിൽ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചും ഇടവിടാതെ അവയെ വില്ലിൽ തൊടുത്തും നിന്ന യശസ്വിയായ കൗന്തേയന് ഒരു ഇടവേളയും കാണപ്പെട്ടില്ല.
7.16.59
न दिशो नान्तरिक्षं च न द्यौर्नैव च मेदिनी ।
अदृश्यन्त महाराज बाणभूता इवाभवन् ॥ ७.१६.५९ ॥
ദിക്കുകളോ അന്തരീക്ഷമോ ആകാശമോ ഭൂമിയോ കണ്ടില്ല, മഹാരാജാവേ! അവയെല്ലാം അമ്പുകളായി മാറിയതുപോലെയായി.
7.16.60
नादृश्यत तदा राजंस्तत्र किञ्चन संयुगे ।
बाणान्धकारे महति कृते गाण्डीवधन्वना ॥ ७.१६.६० ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ! ആ യുദ്ധത്തിൽ അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ല, ഗാണ്ഡീവധനുസ്സ് ധരിച്ചവൻ സൃഷ്ടിച്ച ആ വലിയ അമ്പിരുട്ടിൽ.
7.16.61
सूर्ये चास्तमनुप्राप्ते तमसा चाभिसंवृते ।
नाज्ञायत तदा शत्रुर्न सुहृन्न च कश्चन। ॥ ७.१६.६१ ॥
സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച് ഇരുട്ട് മൂടിയപ്പോൾ ശത്രുവോ സുഹൃത്തോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടില്ല.
7.16.62
ततोऽवहारं चक्रुस्ते द्रोणदुर्योधनादयः ।
तान्विदित्वा पुनस्त्रस्ता न युद्धमनसः परान् ॥ ७.१६.६२ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണൻ, ദുര്യോധനൻ തുടങ്ങിയവർ പിൻവാങ്ങി; അവരെ മനസ്സിലാക്കി, വീണ്ടും ഭയന്ന, യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സില്ലാത്ത ശത്രുക്കൾ (പിൻവാങ്ങി).
7.16.63
स्वान्यनीकानि बीभत्सुः शनकैरवहारयत् ।
ततोऽभितुष्टुवुः पार्थं प्रहृष्टाः पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१६.६३ ॥
ബീഭത്സു (അർജ്ജുനൻ) തന്റെ സൈന്യങ്ങളെ പതുക്കെ പിൻവലിച്ചു; അപ്പോൾ സന്തോഷിച്ച പാണ്ഡവരും സൃഞ്ജയരും പാർത്ഥനെ (അർജ്ജുനനെ) വളരെയധികം സ്തുതിച്ചു.
7.16.64
पाञ्चालाश्च मनोज्ञाभिर्वाग्भिः सूर्यमिवर्षयः ।
एं स्वशिबिरं प्रायाज्जित्वा शत्रून्धनञ्जयः ॥ ७.१६.६४ ॥
പാഞ്ചാലരും മനോഹരമായ വാക്കുകളാൽ (അവനെ സ്തുതിച്ചു), ഋഷിമാർ സൂര്യനെ സ്തുതിക്കുന്നതുപോലെ. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച ധനഞ്ജയൻ (അർജ്ജുനൻ) തന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി.
7.16.65
पृष्ठतः सर्वसैन्यानां मुदितो वै सकेशवः ।
मसारगल्वर्कमुवर्णरूपैर्वज्रप्रवालस्फटिकैश्च मुख्यैः। ॥ ७.१६.६५ ॥
സകല സൈന്യങ്ങളുടെയും പിന്നിൽ, സന്തോഷത്തോടെ കേശവനോടൊപ്പം (അർജ്ജുനൻ ഉണ്ടായിരുന്നു); വജ്രം, പവിഴം, സ്ഫടികം തുടങ്ങിയ മുഖ്യ രത്നങ്ങളാൽ (അലങ്കരിച്ച രഥത്തിൽ).
7.16.66
चित्रे रथे पाण्डुसुतो बभासे नक्षत्रचित्रे वियतीव चन्द्रः ॥ ७.१६.६६ ॥
അദ്ഭുതമായ രഥത്തിൽ പാണ്ഡുപുത്രൻ (അർജ്ജുനൻ) നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ചിത്രിതമായ ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.16.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१६.६७ ॥
വൃദ്ധക്ഷത്രന്റെ പുത്രനും, പിതാവിന്റെ കടുത്ത ശത്രുവുമായവന്റെ നേരെ ആ വീരൻ എതിരിട്ടു മുന്നേറി, പുലി ആനയെ സമീപിക്കുന്നതുപോലെ.
7.16.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१६.६८ ॥
വാൾ, കൊമ്പ്, നഖം എന്നിവയെ ആയുധമാക്കിയ ആ ഇരുവരും പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി സന്തോഷത്തോടെ പ്രഹരിച്ചു, കടുവകളും സിംഹങ്ങളും പോലെ.
7.16.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१६.६९ ॥
കൂട്ടിമുട്ടലുകളിലും പ്രഹരങ്ങളിലും വാളും പരിചയും ഇറങ്ങുന്ന നേരങ്ങളിലും ആ രണ്ടു നരസിംഹങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വിടവും ആരും കണ്ടില്ല.
7.16.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१६.७० ॥
കുത്തലുകൾ, വാളിന്റെ ഇരമ്പൽ, ആയുധങ്ങൾക്കിടയിലെ അവസരങ്ങൾ, പുറത്തും അകത്തുമുള്ള പ്രഹരങ്ങൾ — എല്ലാം ഒരുപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.16.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१६.७१ ॥
പുറത്തും അകത്തുമുള്ള ഉത്തമമായ വഴികളിൽ സഞ്ചരിച്ച ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കൾ ചിറകുള്ള രണ്ടു പർവതങ്ങൾ പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.16.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१६.७२ ॥
അപ്പോൾ യശസ്വിയായ സൗഭദ്രൻ വാൾ വീശുമ്പോൾ, അമ്പുകളുടെ പരിചയുടെ അരികിൽ ജയദ്രഥൻ പ്രഹരിച്ചു.
7.16.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१६.७३ ॥
സ്വർണ്ണപ്പട്ടകൾക്കിടയിൽ കുരുങ്ങിയ ആ വലിയ വാൾ, തിളങ്ങുന്ന ആ പരിചയിൽ തങ്ങിനിന്ന്, സിന്ധുരാജന്റെ സൈന്യബലത്താൽ കുലുക്കപ്പെട്ട് ഒടിഞ്ഞുപോയി.
7.16.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१६.७४ ॥
വാൾ ഒടിഞ്ഞത് മനസ്സിലാക്കി, അവൻ ആറ് ചുവടുകൾ ചാടിയിറങ്ങി, ഒരു നിമിഷത്തിൽ സ്വന്തം രഥത്തിൽ വീണ്ടും കയറിയവനായി കാണപ്പെട്ടു.
7.16.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.७५ ॥
യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് വിമുക്തനായി ഉത്തമരഥത്തിൽ കയറിയ ആ കാർഷ്ണിയെ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഒരുമിച്ച് നാലുഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു.
7.16.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१६.७६ ॥
പിന്നെ പരിചയും വാളും ഉയർത്തി, ആ മഹാബലനായ അർജുനന്റെ അവകാശി ജയദ്രഥനെ നോക്കി ഗർജ്ജിച്ചു.
7.16.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१६.७७ ॥
സിന്ധുരാജനെ വിട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന സുഭദ്രാപുത്രൻ, സൂര്യൻ ലോകത്തെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നതുപോലെ ആ സൈന്യത്തെ ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചു.
7.16.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१६.७८ ॥
ശല്യൻ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ നേർക്ക്, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, പൂർണ്ണമായും ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള, ഭയങ്കരമായ, അഗ്നിജ്വാലപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ശക്തി എറിഞ്ഞു.
7.16.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१६.७९ ॥
അവൻ ചാടിവീണ് ആ ശക്തിയെ പിടിച്ചു, ഉറയിൽനിന്ന് വാൾ ഊരിയെടുത്തു; ഗരുഡൻ വീഴുന്ന ശ്രേഷ്ഠനായ സർപ്പത്തെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ.
7.16.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१६.८० ॥
അവന്റെ ചടുലതയും അമിതതേജസ്വിയുടെ ധൈര്യവും കണ്ട് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് സിംഹനാദം മുഴക്കി.
7.16.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१६.८१ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന സൗഭദ്രൻ തന്റെ ഭുജബലത്താൽ ശല്യന്റെ വൈഡൂര്യം പതിച്ച മൂർച്ചയുള്ള ആ ശക്തിയെ എറിഞ്ഞു.
7.16.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१६.८२ ॥
ആ ശക്തി ശല്യന്റെ രഥത്തിലെത്തി, അഴിച്ചുവിട്ട സർപ്പംപോലെ ശല്യന്റെ സാരഥിയെ കൊന്നു; അവനെയും രഥത്തിൽനിന്ന് വീഴ്ത്തി.
7.16.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१६.८३ ॥
അപ്പോൾ വിരാടനും ദ്രുപദനും ധൃഷ്ടകേതുവും യുധിഷ്ഠിരനും സാത്യകിയും കേകയ രാജകുമാരന്മാരും ഭീമനും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ശിഖണ്ഡിയും.
7.16.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१६.८४ ॥
നകുല-സഹദേവന്മാരും ദ്രൗപദീപുത്രന്മാരും 'സാധു, സാധു!' എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു; വിവിധ അമ്പുകളുടെ ശബ്ദവും സമൃദ്ധമായ സിംഹനാദങ്ങളും ഉയർന്നു.
7.16.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१६.८५ ॥
സൗഭദ്രൻ പിൻവാങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് സന്തോഷം വർധിച്ചപ്പോൾ, ശത്രുവിജയത്തിന്റെ ആ അടയാളം നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.
7.16.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१६.८६ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് ചുറ്റുപാടുനിന്നും മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങളാൽ അവനെ മൂടി, മഹാരാജാവേ, മേഘങ്ങൾ പർവതത്തെ മൂടുന്നതുപോലെ.
7.16.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१६.८७ ॥
അവരുടെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ചും സാരഥിയുടെ പരാജയം കണ്ടും ശത്രുഘ്നനായ ആർതായനി കോപിച്ച് സൗഭദ്രനു നേരെ പാഞ്ഞു.