Mahābhārata · Adhyāya 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
तद्बलं सुमहद्दीर्णं त्वदीयं प्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
दधारैको रणे पाण्डून्वृषसेनोऽस्त्रमायया ॥ ७.१६.१ ॥
Vendo o teu vasto exército despedaçado, o poderoso Vṛṣasena, sozinho, deteve os Pāṇḍavas na batalha pela magia das armas.
7.16.2
शरा दश दिशो मुक्ता वृषसेनेन संयुगे ।
विचेरुस्ते विनिर्भिद्य नरवाजिरथद्विपान् ॥ ७.१६.२ ॥
Na batalha, Vṛṣasena lançou flechas nas dez direções; perfurando homens, cavalos, carros e elefantes, espalharam-se por toda parte.
7.16.3
तस्य दीप्ता महाबाणा विविश्चेरुः सहस्रशः ।
भानोरिव महाराज घर्मकाले मरीचयः ॥ ७.१६.३ ॥
Ó grande rei, as suas flechas flamejantes e poderosas penetraram aos milhares, como os raios do sol na estação quente.
7.16.4
तेनार्दिता महाराज रथिनः सादिनस्तथा ।
निपेतुरुर्व्यां सहसा वातभग्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६.४ ॥
Ó grande rei, os guerreiros de carro e os cavaleiros atormentados por ele tombaram de repente na terra, como árvores quebradas pelo vento.
7.16.5
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च महारथः ।
अपातयद्रणे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६.५ ॥
Na batalha, ó rei, o grande guerreiro de carro derrubou multidões de cavalos, carros e elefantes às centenas e aos milhares.
7.16.6
दृष्ट्वा तमेकं समरे विचरन्तमभीतवत् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.६ ॥
Vendo-o mover-se sozinho na batalha, como se não temesse, todos os reis juntos cercaram-no por todos os lados.
7.16.7
नाकुलिस्तु शतानीको वृषसेनं समभ्ययात् ।
विव्याध चैनं दशभिर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१६.७ ॥
Mas Śatānīka, filho de Nakula, avançou contra Vṛṣasena e o feriu com dez flechas de ferro que perfuram os pontos vitais.
7.16.8
तस्य कर्णात्मजश्चापं छित्त्वा केतुमपातयत् ।
तं भ्रातरं परीप्सन्तो द्रौपदेयाः समभ्ययुः ॥ ७.१६.८ ॥
O filho de Karṇa cortou seu arco e derrubou seu estandarte. Então os filhos de Draupadī, desejosos de proteger o irmão, lançaram-se contra ele.
7.16.9
कर्णात्मजं शरव्रातैरदृश्यं चक्रुरञ्जसा ।
तान्नदन्तोऽभ्यधावन्त द्रोणपुत्रमुखा रथाः ॥ ७.१६.९ ॥
Com nuvens de flechas, logo esconderam o filho de Karṇa da vista. Então os guerreiros de carro, liderados pelo filho de Droṇa, rugindo, investiram contra eles.
7.16.10
छादयन्तो महाराज द्रौपदेयान्महारथान् ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पर्वताञ्जलदा इव ॥ ७.१६.१० ॥
Ó grande rei, cobrindo rapidamente com flechas de muitos tipos os grandes guerreiros de carro, os filhos de Draupadī, como as nuvens cobrem as montanhas.
7.16.11
तान्पाण्डवाः प्रत्यगृह्णंस्त्वरिताः पुत्रगृद्धिनः ।
पाञ्चालाः केकया मत्स्याः सृञ्जयाश्चोद्यतायुधाः ॥ ७.१६.११ ॥
Os Pāṇḍavas, ansiosos pelos seus filhos, logo os enfrentaram; os Pāñcālas, Kekayas, Matsyas e Sṛñjayas estavam de armas erguidas.
7.16.12
तद्युद्धमभवद्धोरं सुमहद्रोमहर्षणम् ।
त्वदीयैः पाण्डुपुत्राणां देवानामिव दानवैः ॥ ७.१६.१२ ॥
Aquela batalha tornou-se muito terrível e arrepiante, entre os teus homens e os filhos de Pāṇḍu, como entre deuses e demônios.
7.16.13
एवं युयुधिरे वीराः संरब्धाः कुरुपाण्डवाः ।
परस्परमुदीक्षन्तः परस्परकृतागसः ॥ ७.१६.१३ ॥
Assim lutaram os heróis, os Kurus e os Pāṇḍavas, enfurecidos, olhando uns para os outros, cada um tendo ofendido o outro.
7.16.14
तेषां ददृशिरे कोपाद्वपूम्ष्यमिततेजसाम् ।
युयुत्सूनामिवाकाशे पतत्त्रिवरभोगिनाम् ॥ ७.१६.१४ ॥
Os corpos daqueles de esplendor sem limite, desejosos de combate, foram vistos na ira, como as melhores aves e serpentes no céu.
7.16.15
भीमकर्णकृपद्रोणद्रौणिपार्षतसात्यकैः ।
बभासे स रणोद्देशः कालसूर्यैरिवोदितैः ॥ ७.१६.१५ ॥
Aquele campo de batalha brilhava com Bhīma, Karṇa, Kṛpa, Droṇa, o filho de Droṇa, Pārṣata e Sātyaki, como sóis da morte que haviam se erguido.
7.16.16
प्रजानां संक्षये घोरे यथा सूर्योदयो भवेत् ।
शूराणामुदयस्तद्वदासीत्पुरुषसत्तम ॥ ७.१६.१६ ॥
Ó melhor dos homens, assim como o nascer do sol ocorre na terrível destruição dos povos, assim foi a ascensão dos heróis.
7.16.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ।
महाबलानां बलिभिर्दानवानां यथा सुरैः ॥ ७.१६.१७ ॥
Então houve um combate tumultuoso entre os poderosos, golpeando-se uns aos outros, como lutavam os deuses e os Dānavas.
7.16.18
ततो युधिष्ठिरानीकमुद्धूतार्णवनिःस्वनम् ।
त्वदीयमवधीत्सैन्यं संप्रद्रुतमहारथम् ॥ ७.१६.१८ ॥
Então o exército de Yudhiṣṭhira, rugindo como um oceano revolto, abateu o vosso exército, cujos grandes guerreiros de carro haviam fugido em debandada.
7.16.19
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा शत्रुभिर्भृशमर्दितम् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा इति द्रोणोऽभ्यभाषत ॥ ७.१६.१९ ॥
Ao ver aquele exército derrotado e muito esmagado pelos inimigos, Droṇa falou: 'Heróis, basta de fugir!'
7.16.20
भारद्वाजममर्षश्च विक्रमश्च समाविशत् ।
समुद्धृत्य निषङ्गाच्च धनुर्ज्यामवमृज्य च।
महाशरधनुष्पाणिर्यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१६.२० ॥
A indignação e o valor tomaram conta de Droṇa. Tirando uma flecha da aljava e enxugando a corda do arco, com grandes flechas e o arco na mão, ele disse isto ao cocheiro.
7.16.21
सारथे याहि यत्रैष पाण्डरेण विराजता ।
ध्रियमाणेन च्छेण राजा तिष्ठति धर्मराट् ॥ ७.१६.२१ ॥
Cocheiro, vai até onde está este rei, sob o guarda-sol branco e brilhante erguido sobre ele. Ele é o rei da justiça.
7.16.22
तदेतद्दीर्यते सैन्यं धार्तराष्ट्रमनेकधा ।
एतत्संस्तम्भयिष्यामि प्रतिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.२२ ॥
Este exército dos filhos de Dhṛtarāṣṭra está se despedaçando de muitas maneiras. Vou estabilizá-lo detendo Yudhiṣṭhira.
7.16.23
न हि मामभिवर्षन्तं संयुगे तात पाण्डवाः ।
मात्स्यपाञ्चालराजानः सर्वे च सहसोमकाः ॥ ७.१६.२३ ॥
Caro amigo, os Pāṇḍava, os reis dos Matsya e Pañcāla e todos os Somaka juntos não podem me deter enquanto faço chover flechas na batalha.
7.16.24
अर्जुनो मत्प्रसादाद्धि महास्त्राणि समाप्तवान् ।
न मामुत्सहते तात न भीमो न च सात्यकिः ॥ ७.१६.२४ ॥
Foi pela minha graça que Arjuna dominou as grandes armas. Caro amigo, nem Arjuna, nem Bhīma, nem Sātyaki ousarão me enfrentar.
7.16.25
मत्प्रसादाद्धि बीभत्सुः परमेष्वासतां गतः ।
ममैवास्त्रं विजानाति धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ॥ ७.१६.२५ ॥
Por minha graça, Bībhatsu (Arjuna) alcançou a condição dos supremos arqueiros; até Dhṛṣṭadyumna, filho de Pṛṣata, conhece minha ciência das armas.
7.16.26
नायं संरक्षितुं कालः प्राणांस्तात जयैषिणा ।
याहि सर्गं पुरस्कृत्य यशसे च जयाय च ॥ ७.१६.२६ ॥
Não é tempo, querido, para quem busca a vitória proteger a própria vida. Vai, colocando o ataque à frente, pela glória e pela vitória.
7.16.27
एवं सञ्चोदितो यन्ता द्रोणमभ्यवहत्ततः ॥ ७.१६.२७ ॥
Assim incitado, o condutor então levou o carro de Droṇa para frente.
7.16.28
तदाऽश्वहृदयेनाश्वानभिमन्त्र्याशु हर्षयन् ।
रथेन सवरूथेन भास्वरेण विराजता ॥ ७.१६.२८ ॥
Então, tendo encantado rapidamente os cavalos com a ciência do coração dos cavalos e os alegrado, avançou no carro radiante, com seu dossel brilhante.
7.16.29
तं करूशाश्च मात्स्याश्च चेदयश्च ससात्वताः ।
पाण्डवाश्च सपाञ्चालाः सहिताः पर्यवारयन् ॥ ७.१६.२९ ॥
Os Karūṣa, os Matsya e os Cedi, junto com os Sātvata, e os Pāṇḍava com os Pañcāla, unidos, o cercaram.
7.16.30
ततः शोणहयः क्रुद्धश्चतुर्दन्त इव द्विपः ।
प्रविश्य पाण्डवानीकं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३० ॥
Então o de cavalos vermelhos, enfurecido, como um elefante de quatro presas, entrou no exército pāṇḍava e investiu contra Yudhiṣṭhira.
7.16.31
तमाविध्यच्छितैर्बाणैः कङ्कपत्रैर्युधिष्ठिरः ।
तस्य द्रोणो धनुश्छित्वा तं द्रुतं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३१ ॥
Yudhiṣṭhira o feriu com flechas afiadas emplumadas de penas de garça. Então Droṇa partiu seu arco e lançou-se rapidamente contra ele.
7.16.32
चक्ररक्षः कुमारस्तु पाञ्चालानां यशस्करः ।
दधार द्रोणमायान्तं वेलेव सरितां पतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
O príncipe, protetor da roda, que traz glória aos Pañcālas, deteve Droṇa quando este se aproximava, como a margem detém o senhor dos rios, o oceano.
7.16.33
द्रोणं निवारितं दृष्ट्वा कुमारेण द्विजर्षभम् ।
सिंहनादरवो ह्यासीत्साधुसाध्विति भाषितम् ॥ ७.१६.३३ ॥
Ao ver o príncipe deter Droṇa, o melhor dos brâmanes, ergueu-se um rugido como de leões, e foram pronunciadas as palavras "Bem feito! Bem feito!".
7.16.34
कुमारस्तु ततो द्रोणं सायकेन महाहवे ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः सिंहवच्च नदन्मुहुः ॥ ७.१६.३४ ॥
Então o príncipe, muito enfurecido na grande batalha, feriu Droṇa no peito com uma flecha, e rugiu repetidas vezes como um leão.
7.16.35
संवार्य च रणे द्रोणं कुमारस्तु महाबलः ।
शरैरनेकसाहस्रैः कृतहस्तो जितश्रमः ॥ ७.१६.३५ ॥
Contendo Droṇa na batalha, o príncipe poderoso o atingiu com muitos milhares de flechas; era hábil com as mãos e havia vencido a fadiga.
7.16.36
तं शूरमार्यव्रतिनं मन्त्रास्त्रेषु कृतश्चमम् ।
चक्ररक्षतं परामृद्रात्कुमारं द्विजपुङ्गवः ॥ ७.१६.३६ ॥
Aquele valente, de voto nobre, hábil nas armas-mantra pelo esforço, protetor da roda, foi esmagado por Droṇa, o melhor dos brâmanes.
7.16.37
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
तव सैन्यस्य गोप्तासीद्भारद्वाजो द्विजर्षभः ॥ ७.१६.३७ ॥
Chegando ao centro dos exércitos e percorrendo todas as direções, Bhāradvāja (Droṇa), o melhor dos duas vezes nascidos, tornou-se o protetor do vosso exército.
7.16.38
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
नकुलं पञ्चभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ७.१६.३८ ॥
Ferindo Śikhaṇḍin com doze, Uttamaujas com vinte, Nakula com cinco e Sahadeva com sete.
7.16.39
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
सात्यकिं पञ्चभिर्विद्ध्वा मत्स्यं च दशभिः शरैः ॥ ७.१६.३९ ॥
Ferindo Yudhiṣṭhira com doze, os filhos de Draupadī com três cada, Sātyaki com cinco e Matsya com dez flechas.
7.16.40
व्यक्षोभयद्रणे योधान्यथामुख्यमभिद्रवन् ।
अभ्यवर्ततं सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४० ॥
Lançando a confusão entre os guerreiros, segundo a sua hierarquia, avançaram, desejosos de capturar Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.
7.16.41
युगन्धरस्ततो राजन्भारद्वाजं महारथम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्वं वातोद्धतमिवार्णवम् ॥ ७.१६.४१ ॥
Então, ó rei, Yugandhara conteve o grande condutor de carro Bhāradvāja, enfurecido, como se contém o oceano agitado pelo vento.
7.16.42
युधिष्ठिरं स विद्ध्वा तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगन्धरं तु भल्लने रथनीडादपातयत् ॥ ७.१६.४२ ॥
Feriu Yudhiṣṭhira com flechas de juntas curvas e derrubou Yugandhara do assento do carro com uma flecha bhalla.
7.16.43
तं विजित्य महातेजा भारद्वाजो महामनाः ।
अभ्यवर्तत सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४३ ॥
Tendo-o derrotado, Bhāradvāja (Droṇa), de grande brilho e grande mente, avançou em direção a ele, desejoso de capturar Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.
7.16.44
ततो विराटद्रुपदौ केकयाः सात्यकिः शिबिः ।
व्याघ्रदत्तश्च पाञ्चल्यः सिंहसेनश्च वीर्यवान् ॥ ७.१६.४४ ॥
Então Virāṭa e Drupada, os Kekayas, Sātyaki, Śibi, Vyāghradatta dos Pāñcālas e o poderoso Siṃhasena (avançaram).
7.16.45
एते चान्ये च बहवः परीप्सन्तो युधिष्ठिरम् ।
आवव्रुस्तस्य पन्थानं किरन्तः सायकान्बहून् ॥ ७.१६.४५ ॥
Estes e muitos outros, desejosos de proteger Yudhiṣṭhira, bloquearam seu caminho, espalhando muitas flechas.
7.16.46
व्याघ्रदत्तस्तु पाञ्चाल्यो द्रोणं विव्याध मार्गणैः ।
पञ्चाशता शितै राजंस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१६.४६ ॥
Mas Vyāghradatta, o Pāñcāla, feriu Droṇa com cinquenta flechas afiadas, ó rei; então o povo gritou alto.
7.16.47
त्वरितं सिंहसेनस्तु द्रोणं विद्ध्वा महारथम् ।
प्राहसत्सहसा हृष्टस्त्रासयन्वै महारथान् ॥ ७.१६.४७ ॥
Rapidamente Siṃhasena feriu o grande guerreiro Droṇa e, encantado, riu de repente, aterrorizando os grandes guerreiros.
7.16.48
ततो विष्फार्य नयने धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
तलशब्दं महत्कृत्वा द्रोणस्तं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.४८ ॥
Então Droṇa, abrindo bem os olhos, limpou a corda do arco, bateu palmas com grande estrondo e avançou contra ele.
7.16.49
ततस्तु सिंहसेनस्य शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
व्याघ्रदत्तस्य चाक्रम्य भल्लाभ्यामाहरद्बली ॥ ७.१६.४९ ॥
Então o poderoso Droṇa, com duas flechas bhalla, cortou do corpo a cabeça de Siṃhasena, com seus brincos; e atacando Vyāghradatta, também lhe tomou a cabeça.
7.16.50
तान्प्रमृज्य शरव्रातैः पाण्डवानां महारथान् ।
युधिष्ठिररथाभ्याशे तस्थौ मृत्युरिवान्तकः ॥ ७.१६.५० ॥
Afastando com chuvas de flechas aqueles grandes condutores de carros dos Pāṇḍavas, Droṇa postou-se junto ao carro de Yudhiṣṭhira, como a própria Morte, como o Ceifador.
7.16.51
ततोऽभवन्महाशब्दो राजन्यौधिष्ठिरे बले ।
हृतो राजेति योधानां समीपस्थे यतव्रते ॥ ७.१६.५१ ॥
Então, ó rei, ergueu-se um grande tumulto no exército de Yudhiṣṭhira: o rei foi levado, diziam os guerreiros vigilantes que estavam por perto.
7.16.52
अब्रुवन्सैनिकास्तत्र दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रमम् ।
अद्य राजा धार्तराष्ट्रः कृतार्थो वै भविष्यति ॥ ७.१६.५२ ॥
Vendo a bravura de Droṇa, os soldados ali disseram: Hoje o rei, filho de Dhṛtarāṣṭra, certamente verá seu propósito cumprido.
7.16.53
अस्मिन्महूर्ते द्रोणस्तु पाण्डवं गृह्य हर्षितः ।
आगमिष्यति नो नूनं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ ७.१६.५३ ॥
Neste momento, satisfeito, Droṇa certamente virá a nós na batalha do filho de Dhṛtarāṣṭra, tendo capturado um dos Pāṇḍavas.
7.16.54
एवं सञ्जल्पतां तेषां तावकानां महारथः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथघोषेण नादयन् ॥ ७.१६.५४ ॥
Enquanto os vossos homens assim falavam, o grande condutor de carros, filho de Kuntī, chegou velozmente, fazendo ecoar as direções com o estrondo do seu carro.
7.16.55
शोणितोदां रथावर्तां कृत्वा विशसने नदीम् ।
शूरास्थिचयसङ्कीर्णां प्रेतकूलापहारिणीम् ॥ ७.१६.५५ ॥
No lugar do massacre fez um rio cuja água era sangue, cujos redemoinhos eram carros, repleto de montes de ossos de heróis, que levava as margens dos mortos.
7.16.56
तां शरौघमहाफेनां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ।
नदीमुत्तीर्य वेगेन कुरून्विद्राव्य पाण्डवः ॥ ७.१६.५६ ॥
Tendo atravessado rapidamente aquele rio, grande com a espuma de chuvas de flechas e cheio de peixes que são lanças, o Pāṇḍava pôs em fuga os Kurus.
7.16.57
ततः किरीटि सहसा द्रोणानीकमुपाद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ ७.१६.५७ ॥
Então Kirīṭī lançou-se de repente contra o exército de Droṇa, cobrindo-o com uma grande rede de flechas, como se o confundisse.
7.16.58
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्सन्दधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे कश्चित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ ७.१६.५८ ॥
Nenhum intervalo foi visto no famoso filho de Kuntī, que disparava suas flechas rapidamente e as encaixava sem cessar no arco.
7.16.59
न दिशो नान्तरिक्षं च न द्यौर्नैव च मेदिनी ।
अदृश्यन्त महाराज बाणभूता इवाभवन् ॥ ७.१६.५९ ॥
Nem as direções, nem o espaço, nem o céu, nem mesmo a terra podiam ser vistos, ó grande rei; pareciam ter-se tornado feitos de flechas.
7.16.60
नादृश्यत तदा राजंस्तत्र किञ्चन संयुगे ।
बाणान्धकारे महति कृते गाण्डीवधन्वना ॥ ७.१६.६० ॥
Então, ó rei, nada se podia ver ali naquela batalha, na grande escuridão de flechas feita pelo portador do arco Gāṇḍīva.
7.16.61
सूर्ये चास्तमनुप्राप्ते तमसा चाभिसंवृते ।
नाज्ञायत तदा शत्रुर्न सुहृन्न च कश्चन। ॥ ७.१६.६१ ॥
Quando o sol chegou ao ocaso e foi envolto pela escuridão, então não se reconheceu nem o inimigo, nem o amigo, nem ninguém.
7.16.62
ततोऽवहारं चक्रुस्ते द्रोणदुर्योधनादयः ।
तान्विदित्वा पुनस्त्रस्ता न युद्धमनसः परान् ॥ ७.१६.६२ ॥
Então Droṇa, Duryodhana e os outros recuaram; ao percebê-los, os inimigos, novamente assustados e sem ânimo para a batalha, (também recuaram).
7.16.63
स्वान्यनीकानि बीभत्सुः शनकैरवहारयत् ।
ततोऽभितुष्टुवुः पार्थं प्रहृष्टाः पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१६.६३ ॥
Bībhatsu (Arjuna) retirou lentamente suas próprias tropas; então os Pāṇḍavas e os Sṛñjayas, alegres, louvaram muito Pārtha (Arjuna).
7.16.64
पाञ्चालाश्च मनोज्ञाभिर्वाग्भिः सूर्यमिवर्षयः ।
एं स्वशिबिरं प्रायाज्जित्वा शत्रून्धनञ्जयः ॥ ७.१६.६४ ॥
Os Pāñcāla também o louvaram com palavras agradáveis, como sábios louvam o sol. Tendo vencido os inimigos, Dhanañjaya (Arjuna) foi para o seu acampamento.
7.16.65
पृष्ठतः सर्वसैन्यानां मुदितो वै सकेशवः ।
मसारगल्वर्कमुवर्णरूपैर्वज्रप्रवालस्फटिकैश्च मुख्यैः। ॥ ७.१६.६५ ॥
Atrás de todos os exércitos, verdadeiramente alegre, estava Arjuna com Keśava (Kṛṣṇa), em um carro adornado com as principais joias: diamantes, coral e cristal.
7.16.66
चित्रे रथे पाण्डुसुतो बभासे नक्षत्रचित्रे वियतीव चन्द्रः ॥ ७.१६.६६ ॥
No carro maravilhoso, o filho de Pāṇḍu (Arjuna) brilhava como a lua em um céu matizado de estrelas.
7.16.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१६.६७ ॥
Contra o filho de Vṛddhakṣatra, inimigo mortal de seu pai, o herói avançou de frente, como um tigre se lança sobre um elefante.
7.16.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१६.६८ ॥
Aqueles dois, com espada, presas e garras como armas, encontraram-se e atacaram-se com ardor, como tigres e leões.
7.16.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१६.६९ ॥
Nos choques, golpes e investidas de espada e escudo, ninguém viu qualquer intervalo entre aqueles dois leões entre os homens.
7.16.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१६.७० ॥
Estocadas, o zumbido da espada, a exibição de aberturas entre as armas, golpes por fora e por dentro: tudo parecia um só.
7.16.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१६.७१ ॥
Movendo-se pelos caminhos excelentes, exteriores e interiores, os dois magnânimos foram vistos como duas montanhas aladas.
7.16.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१६.७२ ॥
Então, enquanto o célebre Saubhadra brandia a espada, Jayadratha atacou na borda do escudo de flechas.
7.16.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१६.७३ ॥
Aquela grande espada, presa entre as lâminas douradas daquele escudo resplandecente, foi abalada pela força do exército do rei de Sindhu e quebrou-se.
7.16.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१६.७४ ॥
Percebendo que a espada estava quebrada, saltou seis passos para baixo e, num instante, foi visto de novo montado em seu próprio carro.
7.16.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.७५ ॥
Aquele filho do parente de Kṛṣṇa, livre do combate e de novo montado em seu excelente carro, foi cercado por todos os reis reunidos, por todos os lados.
7.16.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१६.७६ ॥
Então, erguendo alto o escudo e a espada, o poderoso herdeiro de Arjuna rugiu, fitando Jayadratha.
7.16.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१६.७७ ॥
Deixando de lado o rei de Sindhu, o filho de Subhadrā, matador de heróis inimigos, abrasou aquele exército como o sol abrasa o mundo.
7.16.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१६.७८ ॥
Na batalha, Śalya lançou contra ele uma lança terrível, toda de ferro e adornada de ouro, flamejante como uma língua de fogo.
7.16.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१६.७९ ॥
Saltando, agarrou aquela lança e desembainhou a espada, como Garuḍa apanha a melhor das serpentes que cai.
7.16.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१६.८० ॥
Percebendo sua agilidade e a coragem daquele de esplendor sem medida, todos os reis juntos rugiram um rugido de leão.
7.16.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१६.८१ ॥
Então Saubhadra, matador de heróis inimigos, com a força de seus braços arremessou aquela mesma lança aguda de Śalya, adornada de lápis-lazúli.
7.16.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१६.८२ ॥
Aquela lança, alcançando o carro como uma serpente solta, matou o auriga de Śalya e derrubou o próprio Śalya do carro.
7.16.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१६.८३ ॥
Então Virāṭa e Drupada, Dhṛṣṭaketu, Yudhiṣṭhira, Sātyaki, os príncipes kekaya, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna e Śikhaṇḍin.
7.16.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१६.८४ ॥
Os gêmeos e os filhos de Draupadī gritaram: «Bem feito, bem feito!»; e surgiram os sons de muitas flechas e abundantes rugidos de leão.
7.16.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१६.८५ ॥
Ao surgirem os que se regozijavam, vendo Saubhadra firme e não fugindo, teus filhos não suportaram aquele sinal da vitória do inimigo.
7.16.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१६.८६ ॥
Então todos, de repente, o cobriram por todos os lados com flechas afiadas, ó grande rei, como nuvens que cobrem uma montanha.
7.16.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१६.८७ ॥
Desejando o bem deles e vendo a derrota do auriga, Ārtāyani, matador de inimigos, irritado, avançou contra Saubhadra.