ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
तद्बलं सुमहद्दीर्णं त्वदीयं प्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
दधारैको रणे पाण्डून्वृषसेनोऽस्त्रमायया ॥ ७.१६.१ ॥
ನಿಮ್ಮ ಆ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಚದುರಿಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪರಾಕ್ರಮಿ ವೃಷಸೇನನು ಒಬ್ಬನೇ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರಮಾಯೆಯಿಂದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ತಡೆದನು.
7.16.2
शरा दश दिशो मुक्ता वृषसेनेन संयुगे ।
विचेरुस्ते विनिर्भिद्य नरवाजिरथद्विपान् ॥ ७.१६.२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೃಷಸೇನನು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಅವು ಮನುಷ್ಯರು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಹರಡಿದವು.
7.16.3
तस्य दीप्ता महाबाणा विविश्चेरुः सहस्रशः ।
भानोरिव महाराज घर्मकाले मरीचयः ॥ ७.१६.३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಹಾಬಾಣಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದವು; ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ.
7.16.4
तेनार्दिता महाराज रथिनः सादिनस्तथा ।
निपेतुरुर्व्यां सहसा वातभग्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१६.४ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ರಥಿಕರು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳು ಸಹ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಗಾಳಿಗೆ ಮುರಿದ ಮರಗಳಂತೆ.
7.16.5
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च महारथः ।
अपातयद्रणे राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१६.५ ॥
ಮಹಾರಥನು ರಣದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.16.6
दृष्ट्वा तमेकं समरे विचरन्तमभीतवत् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ, ನಿರ್ಭಯನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.16.7
नाकुलिस्तु शतानीको वृषसेनं समभ्ययात् ।
विव्याध चैनं दशभिर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ७.१६.७ ॥
ನಕುಲನ ಮಗ ಶತಾನೀಕನು ವೃಷಸೇನನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಮರ್ಮಭೇದಿ ಹತ್ತು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.16.8
तस्य कर्णात्मजश्चापं छित्त्वा केतुमपातयत् ।
तं भ्रातरं परीप्सन्तो द्रौपदेयाः समभ्ययुः ॥ ७.१६.८ ॥
ಕರ್ಣನ ಮಗನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಧ್ವಜವನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು. ಆಗ ತಮ್ಮನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿದ ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು.
7.16.9
कर्णात्मजं शरव्रातैरदृश्यं चक्रुरञ्जसा ।
तान्नदन्तोऽभ्यधावन्त द्रोणपुत्रमुखा रथाः ॥ ७.१६.९ ॥
ಬಾಣಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಅವರು ಕರ್ಣನ ಮಗನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ ರಥಿಕರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಅವರತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು.
7.16.10
छादयन्तो महाराज द्रौपदेयान्महारथान् ।
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पर्वताञ्जलदा इव ॥ ७.१६.१० ॥
ಮಹಾರಾಜ, ನಾನಾ ವಿಧದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಹಾರಥ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದರು; ಮೇಘಗಳು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
7.16.11
तान्पाण्डवाः प्रत्यगृह्णंस्त्वरिताः पुत्रगृद्धिनः ।
पाञ्चालाः केकया मत्स्याः सृञ्जयाश्चोद्यतायुधाः ॥ ७.१६.११ ॥
ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಂಡವರು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು; ಪಾಂಚಾಲರು, ಕೇಕಯರು, ಮತ್ಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
7.16.12
तद्युद्धमभवद्धोरं सुमहद्रोमहर्षणम् ।
त्वदीयैः पाण्डुपुत्राणां देवानामिव दानवैः ॥ ७.१६.१२ ॥
ಆ ಯುದ್ಧವು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿಯೂ ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿಯಾಗಿಯೂ ಆಯಿತು—ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ನಡುವೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರ ನಡುವೆ ನಡೆದಂತೆ.
7.16.13
एवं युयुधिरे वीराः संरब्धाः कुरुपाण्डवाः ।
परस्परमुदीक्षन्तः परस्परकृतागसः ॥ ७.१६.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ವೀರರಾದ ಕೌರವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು, ಪರಸ್ಪರ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವರಾಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡುತ್ತಾ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.
7.16.14
तेषां ददृशिरे कोपाद्वपूम्ष्यमिततेजसाम् ।
युयुत्सूनामिवाकाशे पतत्त्रिवरभोगिनाम् ॥ ७.१६.१४ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಬಯಸಿದ ಆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ದೇಹಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು.
7.16.15
भीमकर्णकृपद्रोणद्रौणिपार्षतसात्यकैः ।
बभासे स रणोद्देशः कालसूर्यैरिवोदितैः ॥ ७.१६.१५ ॥
ಭೀಮ, ಕರ್ಣ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ, ದ್ರೌಣಿ, ಪಾರ್ಷತ, ಸಾತ್ಯಕಿಗಳಿಂದ ಆ ರಣಭೂಮಿ ಉದಯಿಸಿದ ಕಾಲಸೂರ್ಯರಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.16.16
प्रजानां संक्षये घोरे यथा सूर्योदयो भवेत् ।
शूराणामुदयस्तद्वदासीत्पुरुषसत्तम ॥ ७.१६.१६ ॥
ಓ ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ಭೀಕರ ಪ್ರಜಾಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದಂತೆ, ಶೂರರ ಉದಯವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು.
7.16.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं निघ्नतामितरेतरम् ।
महाबलानां बलिभिर्दानवानां यथा सुरैः ॥ ७.१६.१७ ॥
ಆಗ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ವೀರರ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು, ದೇವತೆಗಳು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದಂತೆ.
7.16.18
ततो युधिष्ठिरानीकमुद्धूतार्णवनिःस्वनम् ।
त्वदीयमवधीत्सैन्यं संप्रद्रुतमहारथम् ॥ ७.१६.१८ ॥
ಆಗ ಸಮುದ್ರ ಉಕ್ಕಿದಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿತು; ಅದರ ಮಹಾರಥರು ಓಡಿಹೋದರು.
7.16.19
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा शत्रुभिर्भृशमर्दितम् ।
अलं द्रुतेन वः शूरा इति द्रोणोऽभ्यभाषत ॥ ७.१६.१९ ॥
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ದ್ರೋಣರು ಹೇಳಿದರು: 'ಶೂರರೇ, ಓಡುವುದು ಸಾಕು.'
7.16.20
भारद्वाजममर्षश्च विक्रमश्च समाविशत् ।
समुद्धृत्य निषङ्गाच्च धनुर्ज्यामवमृज्य च।
महाशरधनुष्पाणिर्यन्तारमिदमब्रवीत् ॥ ७.१६.२० ॥
ದ್ರೋಣನಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ ಆವರಿಸಿತು. ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರವನ್ನು ಒರೆಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅವನು ಸಾರಥಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.16.21
सारथे याहि यत्रैष पाण्डरेण विराजता ।
ध्रियमाणेन च्छेण राजा तिष्ठति धर्मराट् ॥ ७.१६.२१ ॥
ಸಾರಥಿಯೇ, ಬಿಳಿಯ ಹೊಳೆಯುವ ಛತ್ರಿ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಈ ರಾಜ ನಿಂತಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು. ಅವನು ಧರ್ಮರಾಜ.
7.16.22
तदेतद्दीर्यते सैन्यं धार्तराष्ट्रमनेकधा ।
एतत्संस्तम्भयिष्यामि प्रतिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.२२ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಈ ಸೇನೆ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಡೆದು ಇದನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.16.23
न हि मामभिवर्षन्तं संयुगे तात पाण्डवाः ।
मात्स्यपाञ्चालराजानः सर्वे च सहसोमकाः ॥ ७.१६.२३ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಪಾಂಡವರೂ, ಮತ್ಸ್ಯ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜರೂ, ಸೋಮಕರೆಲ್ಲರೂ ತಡೆಯಲಾರರು.
7.16.24
अर्जुनो मत्प्रसादाद्धि महास्त्राणि समाप्तवान् ।
न मामुत्सहते तात न भीमो न च सात्यकिः ॥ ७.१६.२४ ॥
ಅರ್ಜುನನು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಅರ್ಜುನನೂ, ಭೀಮನೂ, ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡರು.
7.16.25
मत्प्रसादाद्धि बीभत्सुः परमेष्वासतां गतः ।
ममैवास्त्रं विजानाति धृष्टद्युम्नोऽपि पार्षतः ॥ ७.१६.२५ ॥
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಪರಮ ಧನುರ್ಧರರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ನನ್ನ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಾರ್ಷತ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೂ ಬಲ್ಲನು.
7.16.26
नायं संरक्षितुं कालः प्राणांस्तात जयैषिणा ।
याहि सर्गं पुरस्कृत्य यशसे च जयाय च ॥ ७.१६.२६ ॥
ಮಗನೇ, ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾಲ ಇದಲ್ಲ. ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋಗು.
7.16.27
एवं सञ्चोदितो यन्ता द्रोणमभ्यवहत्ततः ॥ ७.१६.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಸಾರಥಿ ಆಗ ದ್ರೋಣನ ರಥವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿದನು.
7.16.28
तदाऽश्वहृदयेनाश्वानभिमन्त्र्याशु हर्षयन् ।
रथेन सवरूथेन भास्वरेण विराजता ॥ ७.१६.२८ ॥
ಆಗ ಅಶ್ವಹೃದಯ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಮಂತ್ರಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಛತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆಯುವ ರಥದಲ್ಲಿ (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).
7.16.29
तं करूशाश्च मात्स्याश्च चेदयश्च ससात्वताः ।
पाण्डवाश्च सपाञ्चालाः सहिताः पर्यवारयन् ॥ ७.१६.२९ ॥
ಕರೂಷರು, ಮತ್ಸ್ಯರು, ಚೇದಿಗಳು, ಸಾತ್ವತರೊಡನೆ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.16.30
ततः शोणहयः क्रुद्धश्चतुर्दन्त इव द्विपः ।
प्रविश्य पाण्डवानीकं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३० ॥
ಆಗ ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳ ಸಾರಥಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ದಂತದ ಆನೆಯಂತೆ ಪಾಂಡವ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.16.31
तमाविध्यच्छितैर्बाणैः कङ्कपत्रैर्युधिष्ठिरः ।
तस्य द्रोणो धनुश्छित्वा तं द्रुतं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.३१ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಂಕಪಕ್ಷಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯ ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು. ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.16.32
चक्ररक्षः कुमारस्तु पाञ्चालानां यशस्करः ।
दधार द्रोणमायान्तं वेलेव सरितां पतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
ಪಾಂಚಾಲರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕುಮಾರನು, ಚಕ್ರರಕ್ಷಕನು, ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ನದಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಸಾಗರವನ್ನು ತೀರವು ತಡೆಯುವಂತೆ ತಡೆದನು.
7.16.33
द्रोणं निवारितं दृष्ट्वा कुमारेण द्विजर्षभम् ।
सिंहनादरवो ह्यासीत्साधुसाध्विति भाषितम् ॥ ७.१६.३३ ॥
ಕುಮಾರನು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಡೆದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿಂಹಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿ ಎದ್ದಿತು; "ಸಾಧು! ಸಾಧು!" ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಬಂದಿತು.
7.16.34
कुमारस्तु ततो द्रोणं सायकेन महाहवे ।
विव्याधोरसि सङ्क्रुद्धः सिंहवच्च नदन्मुहुः ॥ ७.१६.३४ ॥
ಆಗ ಕುಮಾರನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ದ್ರೋಣನ ಎದೆಗೆ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
7.16.35
संवार्य च रणे द्रोणं कुमारस्तु महाबलः ।
शरैरनेकसाहस्रैः कृतहस्तो जितश्रमः ॥ ७.१६.३५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಡೆದು, ಆ ಮಹಾಬಲ ಕುಮಾರನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಅವನು ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೈಗಳುಳ್ಳವನು, ಆಯಾಸವನ್ನು ಗೆದ್ದವನು.
7.16.36
तं शूरमार्यव्रतिनं मन्त्रास्त्रेषु कृतश्चमम् ।
चक्ररक्षतं परामृद्रात्कुमारं द्विजपुङ्गवः ॥ ७.१६.३६ ॥
ಆ ಶೂರನೂ, ಆರ್ಯವ್ರತನೂ, ಮಂತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ನುರಿತವನೂ, ಚಕ್ರರಕ್ಷಕನೂ ಆದ ಕುಮಾರನನ್ನು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ (ದ್ರೋಣ) ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದನು.
7.16.37
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
तव सैन्यस्य गोप्तासीद्भारद्वाजो द्विजर्षभः ॥ ७.१६.३७ ॥
ಅವನು ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ರಕ್ಷಕನಾದನು — ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ).
7.16.38
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
नकुलं पञ्चभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ७.१६.३८ ॥
ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ, ಉತ್ತಮೌಜಸನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದ, ನಕುಲನನ್ನು ಐದರಿಂದ, ಸಹದೇವನನ್ನು ಏಳರಿಂದ ಇರಿದು (ದ್ರೋಣ ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು).
7.16.39
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः ।
सात्यकिं पञ्चभिर्विद्ध्वा मत्स्यं च दशभिः शरैः ॥ ७.१६.३९ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ, ದ್ರೌಪದೀ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಮೂರರಿಂದ, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಐದರಿಂದ, ಮತ್ಸ್ಯನನ್ನು ಹತ್ತರಿಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು.
7.16.40
व्यक्षोभयद्रणे योधान्यथामुख्यमभिद्रवन् ।
अभ्यवर्ततं सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯೋಧರನ್ನು ಅವರ ಶ್ರೇಣಿಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಂಗೆಡಿಸುತ್ತಾ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು; ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿ.
7.16.41
युगन्धरस्ततो राजन्भारद्वाजं महारथम् ।
वारयामास सङ्क्रुद्वं वातोद्धतमिवार्णवम् ॥ ७.१६.४१ ॥
ಆಗ ರಾಜನೇ, ಯುಗಂಧರನು ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಮಹಾರಥ ಭಾರದ್ವಾಜನನ್ನು ತಡೆದನು — ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಸಾಗರದಂತೆ.
7.16.42
युधिष्ठिरं स विद्ध्वा तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगन्धरं तु भल्लने रथनीडादपातयत् ॥ ७.१६.४२ ॥
ಅವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ಯುಗಂಧರನನ್ನು ಭಲ್ಲದಿಂದ ರಥದ ಆಸನದಿಂದ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.16.43
तं विजित्य महातेजा भारद्वाजो महामनाः ।
अभ्यवर्तत सम्प्रेप्सुः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ७.१६.४३ ॥
ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ) ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆದನು.
7.16.44
ततो विराटद्रुपदौ केकयाः सात्यकिः शिबिः ।
व्याघ्रदत्तश्च पाञ्चल्यः सिंहसेनश्च वीर्यवान् ॥ ७.१६.४४ ॥
ಆಗ ವಿರಾಟ, ದ್ರುಪದ, ಕೇಕಯರು, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಶಿಬಿ, ಪಾಂಚಾಲ ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಿಂಹಸೇನ (ಮುಂದೆ ಬಂದರು).
7.16.45
एते चान्ये च बहवः परीप्सन्तो युधिष्ठिरम् ।
आवव्रुस्तस्य पन्थानं किरन्तः सायकान्बहून् ॥ ७.१६.४५ ॥
ಇವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಬಹಳ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದರು.
7.16.46
व्याघ्रदत्तस्तु पाञ्चाल्यो द्रोणं विव्याध मार्गणैः ।
पञ्चाशता शितै राजंस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.१६.४६ ॥
ಆದರೆ ಪಾಂಚಾಲ ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಐವತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ; ಆಗ ಜನರು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
7.16.47
त्वरितं सिंहसेनस्तु द्रोणं विद्ध्वा महारथम् ।
प्राहसत्सहसा हृष्टस्त्रासयन्वै महारथान् ॥ ७.१६.४७ ॥
ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಿಂಹಸೇನನು ಮಹಾರಥಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಕ್ಕನು; ಮಹಾರಥರನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.
7.16.48
ततो विष्फार्य नयने धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
तलशब्दं महत्कृत्वा द्रोणस्तं समुपाद्रवत् ॥ ७.१६.४८ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯನ್ನು ಒರೆಸಿ, ದೊಡ್ಡ ತಾಳದ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.16.49
ततस्तु सिंहसेनस्य शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
व्याघ्रदत्तस्य चाक्रम्य भल्लाभ्यामाहरद्बली ॥ ७.१६.४९ ॥
ಆಗ ಬಲಶಾಲಿ ದ್ರೋಣನು ಎರಡು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಸಿಂಹಸೇನನ ಕುಂಡಲಸಹಿತ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತನನ್ನೂ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದನು.
7.16.50
तान्प्रमृज्य शरव्रातैः पाण्डवानां महारथान् ।
युधिष्ठिररथाभ्याशे तस्थौ मृत्युरिवान्तकः ॥ ७.१६.५० ॥
ಪಾಂಡವ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಓಡಿಸಿ, ದ್ರೋಣನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ರಥದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿನಂತೆ, ಯಮನಂತೆ ನಿಂತನು.
7.16.51
ततोऽभवन्महाशब्दो राजन्यौधिष्ठिरे बले ।
हृतो राजेति योधानां समीपस्थे यतव्रते ॥ ७.१६.५१ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು: ರಾಜನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು ಎಂದು ಸಮೀಪದ ಯತ್ನಶೀಲ ಯೋಧರಲ್ಲಿ.
7.16.52
अब्रुवन्सैनिकास्तत्र दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रमम् ।
अद्य राजा धार्तराष्ट्रः कृतार्थो वै भविष्यति ॥ ७.१६.५२ ॥
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು ದ್ರೋಣನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದರು: ಇಂದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ರಾಜನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುವನು.
7.16.53
अस्मिन्महूर्ते द्रोणस्तु पाण्डवं गृह्य हर्षितः ।
आगमिष्यति नो नूनं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ ७.१६.५३ ॥
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತನಾದ ದ್ರೋಣನು ಒಬ್ಬ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವನು.
7.16.54
एवं सञ्जल्पतां तेषां तावकानां महारथः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथघोषेण नादयन् ॥ ७.१६.५४ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹಾರಥ ಕೌಂತೇಯನು ರಥದ ಘೋಷದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮೊಳಗಿಸುತ್ತ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದನು.
7.16.55
शोणितोदां रथावर्तां कृत्वा विशसने नदीम् ।
शूरास्थिचयसङ्कीर्णां प्रेतकूलापहारिणीम् ॥ ७.१६.५५ ॥
ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ರಕ್ತವೇ ನೀರಾಗಿ, ರಥಗಳೇ ಸುಳಿಗಳಾಗಿ, ವೀರರ ಅಸ್ಥಿರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮೃತರ ತೀರಗಳನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಒಂದು ನದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
7.16.56
तां शरौघमहाफेनां प्रासमत्स्यसमाकुलाम् ।
नदीमुत्तीर्य वेगेन कुरून्विद्राव्य पाण्डवः ॥ ७.१६.५६ ॥
ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಯ ದೊಡ್ಡ ನೊರೆ, ಈಟಿಗಳೆಂಬ ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ದಾಟಿ, ಕುರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಪಾಂಡವ.
7.16.57
ततः किरीटि सहसा द्रोणानीकमुपाद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ ७.१६.५७ ॥
ಆಗ ಕಿರೀಟಿ ಅರ್ಜುನನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತ, ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತೆ.
7.16.58
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्सन्दधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे कश्चित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ ७.१६.५८ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಶಸ್ವಿ ಕೌಂತೇಯನಿಗೆ ಯಾವ ವಿರಾಮವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.16.59
न दिशो नान्तरिक्षं च न द्यौर्नैव च मेदिनी ।
अदृश्यन्त महाराज बाणभूता इवाभवन् ॥ ७.१६.५९ ॥
ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಅಂತರಿಕ್ಷವೂ ಅಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಮಹಾರಾಜ! ಅವೆಲ್ಲವೂ ಬಾಣಮಯವಾದಂತೆ ಆಗಿದ್ದವು.
7.16.60
नादृश्यत तदा राजंस्तत्र किञ्चन संयुगे ।
बाणान्धकारे महति कृते गाण्डीवधन्वना ॥ ७.१६.६० ॥
ಆಗ, ರಾಜನೇ! ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುರ್ಧಾರಿಯು ಮಾಡಿದ ಆ ಮಹಾ ಬಾಣಾಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ.
7.16.61
सूर्ये चास्तमनुप्राप्ते तमसा चाभिसंवृते ।
नाज्ञायत तदा शत्रुर्न सुहृन्न च कश्चन। ॥ ७.१६.६१ ॥
ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಶತ್ರುವೂ ಮಿತ್ರನೂ ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.
7.16.62
ततोऽवहारं चक्रुस्ते द्रोणदुर्योधनादयः ।
तान्विदित्वा पुनस्त्रस्ता न युद्धमनसः परान् ॥ ७.१६.६२ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣ, ದುರ್ಯೋಧನ ಮೊದಲಾದವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು; ಅವರನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಭಯಗೊಂಡ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಶತ್ರುಗಳು (ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು).
7.16.63
स्वान्यनीकानि बीभत्सुः शनकैरवहारयत् ।
ततोऽभितुष्टुवुः पार्थं प्रहृष्टाः पाण्डुसृञ्जयाः ॥ ७.१६.६३ ॥
ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ತನ್ನ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಿದನು; ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರು ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಬಹಳವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
7.16.64
पाञ्चालाश्च मनोज्ञाभिर्वाग्भिः सूर्यमिवर्षयः ।
एं स्वशिबिरं प्रायाज्जित्वा शत्रून्धनञ्जयः ॥ ७.१६.६४ ॥
ಪಾಂಚಾಲರೂ ಮನೋಹರ ಮಾತುಗಳಿಂದ (ಸ್ತುತಿಸಿದರು), ಋಷಿಗಳು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಂತೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ತನ್ನ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
7.16.65
पृष्ठतः सर्वसैन्यानां मुदितो वै सकेशवः ।
मसारगल्वर्कमुवर्णरूपैर्वज्रप्रवालस्फटिकैश्च मुख्यैः। ॥ ७.१६.६५ ॥
ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳ ಹಿಂದೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿದ್ದ); ವಜ್ರ, ಹವಳ, ಸ್ಫಟಿಕದಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳಿಂದ (ಅಲಂಕೃತ ರಥದಲ್ಲಿ).
7.16.66
चित्रे रथे पाण्डुसुतो बभासे नक्षत्रचित्रे वियतीव चन्द्रः ॥ ७.१६.६६ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ರಥದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ (ಅರ್ಜುನ) ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.16.67
वृद्धक्षत्रस्य दायादं पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ससाराभिमुखः शूरः शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.१६.६७ ॥
ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರನ ಮಗನೂ, ತಂದೆಯ ಘೋರ ವೈರಿಯೂ ಆದವನ ಕಡೆಗೆ ಆ ಶೂರನು ಎದುರಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು, ಹುಲಿ ಆನೆಯತ್ತ ಸಾಗುವಂತೆ.
7.16.68
तौ परस्परमासाद्य खह्गदन्तनखायुधौ ।
हृष्टवत्सम्प्रजहाते व्याघ्रकेसरिणाविव ॥ ७.१६.६८ ॥
ಖಡ್ಗ, ಕೋರೆ, ಉಗುರುಗಳನ್ನೇ ಆಯುಧಗಳಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎದುರಿಸಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸಿದರು, ಹುಲಿ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ.
7.16.69
सम्पातेष्वभिघातेषु निपातेष्वसिचर्मणोः ।
न तयोरन्तरं कश्चिद्ददर्श नरसिंहयोः ॥ ७.१६.६९ ॥
ಢಿಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಖಡ್ಗ-ಗುರಾಣಿಗಳ ಇಳಿತಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಸಿಂಹರ ನಡುವೆ ಯಾರೂ ಒಂದು ಅಂತರವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.16.70
अवक्षेपोऽसिनिर्हादः शस्त्रान्तरनिदर्शनम् ।
बाह्यान्तरनिपातश्च निर्विशेमदृश्यत ॥ ७.१६.७० ॥
ಇರಿತ, ಖಡ್ಗದ ಗರ್ಜನೆ, ಆಯುಧಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಕಾಶ ತೋರಿಕೆ, ಹೊರಗು ಒಳಗಿನ ಪ್ರಹಾರ — ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
7.16.71
बाह्यमाभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् ।
ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वतौ ॥ ७.१६.७१ ॥
ಹೊರ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು.
7.16.72
ततो विक्षिपतः खङ्गं सौभद्रस्य यशस्विनः ।
शरावरणपक्षान्ते प्रजहार जयद्रथः ॥ ७.१६.७२ ॥
ಆಗ ಯಶಸ್ವಿ ಸೌಭದ್ರನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬಾಣಗಳ ಗುರಾಣಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಜಯದ್ರಥನು ಪ್ರಹರಿಸಿದನು.
7.16.73
रुक्मपत्रान्तरे सक्तस्तस्मिंश्चर्मणि भास्वरे ।
सिन्धुराजबलोद्धूतः सोऽभज्यत महानसिः ॥ ७.१६.७३ ॥
ಚಿನ್ನದ ಫಲಕಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿದ ಆ ದೊಡ್ಡ ಖಡ್ಗವು, ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಗುರಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು, ಸಿಂಧುರಾಜನ ಸೇನೆಯ ಬಲದಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮುರಿಯಿತು.
7.16.74
भग्नमाज्ञाय निस्त्रिंशमवप्लुत्य पदानि षट् ।
अदृश्यत निमेषेण स्वरथं पुनरास्थितः ॥ ७.१६.७४ ॥
ಖಡ್ಗ ಮುರಿದಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ಆರು ಹೆಜ್ಜೆ ಜಿಗಿದು ಇಳಿದು, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏರಿದವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.16.75
तं कार्ष्णिं समरान्मुक्तमास्थितं रथमुत्तमम् ।
सहिताः सर्वराजानः परिवव्रुः समन्ततः ॥ ७.१६.७५ ॥
ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನೇರಿದ ಆ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.16.76
ततश्चर्म च खङ्गं च समुत्क्षिप्य महाबलः ।
ननादार्जुनदायादः प्रेक्षमाणो जयद्रथम् ॥ ७.१६.७६ ॥
ಆಗ ಗುರಾಣಿಯನ್ನೂ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಅರ್ಜುನನ ವಾರಸುದಾರನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
7.16.77
सिन्धुराजं परित्यज्य सौभद्रः परवीरहा ।
तापयामास तत्सैन्यं भुवनं भास्करो यथा ॥ ७.१६.७७ ॥
ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನು, ಸೂರ್ಯನು ಲೋಕವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.
7.16.78
तस्य सर्वायसीं शक्तिं शल्यः कनकभूषणाम् ।
चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.१६.७८ ॥
ಶಲ್ಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೇಲೆ, ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಪೂರ್ತಿ ಕಬ್ಬಿಣದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಉರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.16.79
तामवप्लुत्य जग्राह विकोशं चाकरोदसिम् ।
वैनतेयो यथा कार्ष्णिः पतन्तमुरगोत्तमम् ॥ ७.१६.७९ ॥
ಅವನು ಹಾರಿ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಶದಿಂದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದನು; ಗರುಡನು ಬೀಳುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ಪವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ.
7.16.80
तस्य लाषवमाज्ञाय सत्वं चामिततेजसः ।
सहिताः सर्वराजानः सिंहनादमथानदन् ॥ ७.१६.८० ॥
ಅವನ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು.
7.16.81
ततस्तामेव शल्यस्य सौभद्रः परवीरहा ।
मुमोच भुजवीर्येण वैदूर्यविकृतां शिताम् ॥ ७.१६.८१ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸೌಭದ್ರನು ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಶಲ್ಯನ ಆ ವೈಡೂರ್ಯ ಖಚಿತ ಹರಿತವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.16.82
सा तस्य रथमासाद्य निर्मुक्तभुजगोपमा ।
जघान सूतं शल्यस्य रथाच्चैनमपातयत् ॥ ७.१६.८२ ॥
ಆ ಶಕ್ತಿ ಶಲ್ಯನ ರಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಸರ್ಪದಂತೆ ಶಲ್ಯನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿತು; ಅವನನ್ನೂ ರಥದಿಂದ ಬೀಳಿಸಿತು.
7.16.83
ततो विराटद्रुपदौ धृष्टकेतुर्युधिष्ठिरः ।
सात्यकिः केकया भीमो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ७.१६.८३ ॥
ಆಗ ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಕೇಕಯ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಭೀಮ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಶಿಖಂಡಿ.
7.16.84
यमौ च द्रौपदेयाश्च साधुसाध्विति चुक्रुशुः ।
बाणशब्दाश्च विविधाः सिंहनादाश्च पुष्कलाः ॥ ७.१६.८४ ॥
ನಕುಲ-ಸಹದೇವರು ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು; ವಿವಿಧ ಬಾಣಗಳ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ಸಿಂಹನಾದಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.
7.16.85
प्रादुरासन्हर्षयन्तः सौभद्रमपलायिनम् ।
तन्नामृष्यन्त पुत्रास्ते शत्रोर्विजयलक्षणम् ॥ ७.१६.८५ ॥
ಸೌಭದ್ರನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಹರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಿತು; ಆ ಶತ್ರುವಿಜಯದ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.16.86
अथैनं सहसा सर्वे समन्तान्निशितैः शरैः ।
अभ्याकिरन्महाराज जलदा इव पर्वतम् ॥ ७.१६.८६ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
7.16.87
तेषां च प्रियमन्विच्छन्सूतस्य च पराभवम् ।
आर्तायनिरमित्रघ्नः क्रुद्धः सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.१६.८७ ॥
ಅವರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಸಾರಥಿಯ ಸೋಲನ್ನು ಕಂಡು, ಶತ್ರುಘ್ನನಾದ ಆರ್ತಾಯನಿ ಕೋಪದಿಂದ ಸೌಭದ್ರನತ್ತ ಸಾಗಿದನು.