Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.169

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

7.169.1

शतानीकं शरैस्तूर्णं निर्दहन्तं चमूं तव ।
चित्रसेनस्तव सुतो वारयामास भारत ॥ ७.१६९.१ ॥

ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಚಿತ್ರಸೇನನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಶತಾನೀಕನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ತಡೆದನು.

7.169.2

नाकुलिश्चित्रसेनं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
स तु तं प्रतिविव्याध दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६९.२ ॥

ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ನಾಕುಲಿ ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ಐದು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು; ಅವನು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಇರಿದನು.

7.169.3

चित्रसेनो महाराज शतानीकं पुनर्युधि ।
नवभिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.३ ॥

ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜ, ಚಿತ್ರಸೇನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಶತಾನೀಕನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.

7.169.4

नाकुलिस्तस्य विशिखैर्वर्म सन्नतपर्वभिः ।
गात्रात्सञ्चावयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६९.४ ॥

ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ನಾಕುಲಿ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕವಚವನ್ನು, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಜಾರಿಸಿದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತವೆನಿಸಿತು.

7.169.5

सोपेतवर्मा पुत्रस्ते विरराज भृशं नृप ।
उत्सृज्य काले राजेन्द्र निर्मोकमिव पन्नगः ॥ ७.१६९.५ ॥

ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಕವಚ ಜಾರಿದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು, ರಾಜ; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಕಂಚುಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಹಾವಿನಂತೆ.

7.169.6

ततोऽस्य निशितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद नाकुलिः ।
धनुश्चैव महाराज यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१६९.६ ॥

ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ನಾಕುಲಿ ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಮಹಾರಾಜ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ.

7.169.7

स च्छिन्नधन्वा समरे विवर्मा च महारथः ।
धनुरन्यन्महाराज जग्राहारिविदारणम् ॥ ७.१६९.७ ॥

ಬಿಲ್ಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಕವಚವಿಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾರಥನು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೀಳುವ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

7.169.8

ततस्तूर्णं चित्रसेनो नाकुलिं नवभिः शरैः ।
विव्याध समरे क्रुद्धो भरतानां महारथः ॥ ७.१६९.८ ॥

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಭರತರ ಮಹಾರಥ ಚಿತ್ರಸೇನನು ತಕ್ಷಣ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಕುಲನ ಮಗನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.

7.169.9

शतानीकोऽथ सङ्क्रुद्धश्चित्रसेनस्य मारिष ।
जघान चतुरो वाहान्सारथिं च नरोत्तमः ॥ ७.१६९.९ ॥

ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ನರೋತ್ತಮ ಶತಾನೀಕನು, ಓ ಮಾರಿಷ, ಚಿತ್ರಸೇನನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು.

7.169.10

अवप्लुत्य रथात्तस्माच्चित्रसेनो महारथः ।
नाकुलिं पञ्चविंशत्या शराणामार्दयद्बली ॥ ७.१६९.१० ॥

ಆ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಬಲಶಾಲಿ ಮಹಾರಥ ಚಿತ್ರಸೇನನು ನಕುಲನ ಮಗನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಿದನು.

7.169.11

तस्य तत्कुर्वतः कर्म नकुलस्य सुतो रणे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं रत्नविभूषितम् ॥ ७.१६९.११ ॥

ಅವನು ಆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಕುಲನ ಮಗನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ರತ್ನಭೂಷಿತ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

7.169.12

स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं हार्दिक्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६९.१२ ॥

ಬಿಲ್ಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಹತವಾಗಿ, ಸಾರಥಿ ಸತ್ತ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಮಹಾತ್ಮ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.

7.169.13

द्रुपदं तु सहानीकं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं किरञ्शरशतैस्तदा ॥ ७.१६९.१३ ॥

ಆಗ ವೃಷಸೇನನು ಸೇನೆಯೊಂದಿಗಿದ್ದ ದ್ರುಪದನನ್ನು, ದ್ರೋಣನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದ ಮಹಾರಥನನ್ನು, ವೇಗವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.

7.169.14

यज्ञसेनस्तु समरे कर्णपुत्रं महारथम् ।
षष्ट्या शराणां विव्याध बाह्वोरुरसि चानघ ॥ ७.१६९.१४ ॥

ಆದರೆ ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಸೇನನು ಕರ್ಣನ ಮಗನಾದ ಮಹಾರಥನನ್ನು ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.

7.169.15

वृषसेनस्तु सङ्क्रुद्धो यज्ञसेनं रथे स्थितम् ।
बहुभिः सायकैस्तीक्ष्णैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.१५ ॥

ಆದರೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ವೃಷಸೇನನು ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯಜ್ಞಸೇನನನ್ನು ಅನೇಕ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.

7.169.16

तावुभौ शरनुन्नाङ्गौ शरकण्टकितौ रणे ।
व्यभ्राजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव ॥ ७.१६९.१६ ॥

ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಳ್ಳುಗಟ್ಟಿ, ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.

7.169.17

रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे ॥ ७.१६९.१७ ॥

ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ತುದಿಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕವಚಗಳು ಹರಿದು, ರಕ್ತಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆದರು.

7.169.18

तपनीयनिभौ चित्रौ कल्पवृक्षाविवाद्भुतौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ व्यकाशेतां रणाजिरे ॥ ७.१६९.१८ ॥

ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಂತೆ, ಅರಳಿದ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳಂತೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.

7.169.19

वृषसेनस्ततो राजन्द्रुपदं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१६९.१९ ॥

ರಾಜನೇ, ಆಗ ವೃಷಸೇನನು ದ್ರುಪದನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ನಂತರ ಎಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಮೂರರಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.

7.169.20

ततः शरसहस्राणि विमुञ्चन्विबभौ तदा ।
कर्णपुत्रो महाराज वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ७.१६९.२० ॥

ಆಗ ಕರ್ಣನ ಮಗನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.

7.169.21

द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो वृषसेनस्य कार्मुकम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ७.१६९.२१ ॥

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ದ್ರುಪದನು ವೃಷಸೇನನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ, ಹರಿತವಾದ ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಎರಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿದನು.

7.169.22

सोऽन्यत्कार्मुकमादाय रुक्मबद्धं नवं दृढम् ।
तूणादाकृष्य विमलं भल्लं पीतं शितं दृढम् ॥ ७.१६९.२२ ॥

ಅವನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ, ಹೊಸ, ದೃಢವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಲ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ, ಹರಿತ, ದೃಢ ಭಲ್ಲ ಬಾಣವನ್ನು ಎಳೆದನು.

7.169.23

कार्मुके योजयित्वा तं द्रुपदं सन्निरीक्ष्य च ।
आकर्णपूर्णं मुमुचे त्रासयन्सर्वसोमकान् ॥ ७.१६९.२३ ॥

ಅವನು ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಡಿ, ದ್ರುಪದನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟನು; ಎಲ್ಲಾ ಸೋಮಕರನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.

7.169.24

हृदयं तस्य भित्त्वा च जगाम वसुधातलम् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा वृषसेनशराहतः ॥ ७.१६९.२४ ॥

ಅದು ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಯಿತು; ವೃಷಸೇನನ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನು ಮೂರ್ಛೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದನು.

7.169.25

सारथिस्तमपोवाह स्मरन्सारथिचेष्टितम् ।
तस्मिन्प्रभग्ने राजेन्द्र पाञ्चालानां महारथे ॥ ७.१६९.२५ ॥

ಸಾರಥಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು, ಸಾರಥಿಯ ನಡೆಯನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಪಾಂಚಾಲರ ಆ ಮಹಾರಥನು ಭಗ್ನನಾದಾಗ.

7.169.26

ततस्तु द्रुपदानीकं शरैश्छिन्नतनुच्छदम् ।
सम्प्राद्रवद्रणाद्राजन्निशीथे भैरवे सति ॥ ७.१६९.२६ ॥

ಆಗ ದ್ರುಪದನ ಸೇನೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕವಚ ಹರಿದು ರಣದಿಂದ ಓಡಿತು, ರಾಜನೇ, ಭಯಂಕರ ರಾತ್ರಿ ಬಂದಾಗ.

7.169.27

प्रदीपैरपरित्यक्तैर्ज्वलद्भिस्तैः समन्ततः ।
व्यराजद्वसुधा तत्र वीताभ्रा द्यौरिव ग्रहैः ॥ ७.१६९.२७ ॥

ಸುತ್ತಲೂ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೀಪಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯಿತು, ಮೋಡವಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶ ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.

7.169.28

तथाङ्गदैर्निपतितैर्व्यराजत वसुन्धरा ।
प्रावृट्काले महाराज विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.१६९.२८ ॥

ಅಂತೆಯೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತೋಳ್ಬಳೆಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯಿತು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮೇಘ ಮಿಂಚುಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.

7.169.29

ततः कर्णसुतात्त्रस्ताः सोमका विप्रदुद्रुवुः ।
यथेन्द्रभयवित्रस्ता दानवास्तारकामये ॥ ७.१६९.२९ ॥

ಆಗ ಕರ್ಣನ ಮಗನಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಸೋಮಕರು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿದರು, ತಾರಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಭಯದಿಂದ ಬೆದರಿದ ದಾನವರು ಓಡಿದಂತೆ.

7.169.30

तेनार्द्यमानाः समरे द्रवमाणाश्च सोमकाः ।
व्यराजन्त महाराज प्रदीपैरवभासिताः ॥ ७.१६९.३० ॥

ಅವನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮಕರು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿ ಹೊಳೆದರು.

7.169.31

तांस्तु निर्जित्य समरे कर्णपुत्रो व्यरोचत ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो घर्मांशुरिव भारत ॥ ७.१६९.३१ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕರ್ಣನ ಮಗನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು, ಓ ಭಾರತ.

7.169.32

तेषु राजसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
एक एव ज्वलंस्तस्थौ वृषसेनः प्रतापवान्॥। ॥ ७.१६९.३२ ॥

ಆ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ಶತ್ರುಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ಇದ್ದವರಲ್ಲಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ವೃಷಸೇನನು ಒಬ್ಬನೇ ಉರಿಯುತ್ತಾ ನಿಂತನು.

7.169.33

स विजित्य रणे शूरान्सोमकानां महारथान् ।
जगाम त्वरितस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१६९.३३ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಮಕರ ಶೂರ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ.

7.169.34

प्रतिविन्ध्यमथ क्रुद्धं प्रदहन्तं रणे रिपून् ।
दुःशासनस्तव सुतः प्रत्यगच्छन्महारथः ॥ ७.१६९.३४ ॥

ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿವಿಂಧ್ಯನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಮಹಾರಥ ದುಃಶಾಸನನು ಮುಂದೆ ಬಂದನು.

7.169.35

तयोः समागमो राजंश्चित्ररूपो बभूव ह ।
व्यपेतजलदे व्योम्नि बुधभास्करयोरिव ॥ ७.१६९.३५ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಸಮಾಗಮವು ಮೋಡಗಳಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬುಧ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರ ಕೂಡುವಿಕೆಯಂತೆ ಅದ್ಭುತ ರೂಪ ತಾಳಿತು.

7.169.36

प्रतिविन्ध्यं तु समरे कुर्वाणां कर्म दुष्करम् ।
अपूजयन्महाराज तव सैन्ये महारथाः।
दुःशासनस्त्रिभिर्बाणैर्ललाटे समविध्यत ॥ ७.१६९.३६ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿವಿಂಧ್ಯನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯ ಮಹಾರಥರು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಮಹಾರಾಜ, ದುಃಶಾಸನನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಹಣೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.

7.169.37

सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
विरराज महाबाहुः सशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ७.१६९.३७ ॥

ಬಲಶಾಲಿ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಬಾಹು, ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.

7.169.38

दुःशासनं तु समरे प्रतिविन्ध्यो महारथः ।
नवभिः सायकैर्विद्धा पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६९.३८ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥ ಪ್ರತಿವಿಂಧ್ಯನು ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಏಳರಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

7.169.39

तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान्कर्म दुष्करम् ।
प्रतिविन्ध्यहयानुग्रैः पातयामास सायकैः ॥ ७.१६९.३९ ॥

ಭರತ ವಂಶಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗನು ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಪ್ರತಿವಿಂಧ್ಯನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಉಗ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬೀಳಿಸಿದನು.

7.169.40

सारथिं चास्य भल्लेन ध्वजं च समपातयत् ।
रथं च तिलशो राजन्व्यधमत्तस्य धन्विनः ॥ ७.१६९.४० ॥

ಅವನು ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು; ರಾಜನೇ, ಆ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನ ರಥವನ್ನು ಎಳ್ಳಿನಂತೆ ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.

7.169.41

पताकाश्च सतूणीरा रश्मीन्योक्राणि च प्रभो ।
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धःशरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६९.४१ ॥

ಪ್ರಭೂ, ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಪತಾಕೆಗಳನ್ನೂ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಡಿವಾಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನೊಗಗಳನ್ನೂ ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಳ್ಳಿನಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

7.169.42

विरथः स तु धर्मात्मा धनुष्पाणिरवस्थितः ।
अयोधयत्तव सुतं किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.१६९.४२ ॥

ರಥವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಬಿಲ್ಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತು, ಅನೇಕ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು.

7.169.43

क्षुरप्रेण धनुस्तस्य चिच्छेद तनयस्तव ।
अथैनं दशभिर्बाणेश्छिन्नधन्वानमार्दयत् ॥ ७.१६९.४३ ॥

ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಬಳಿಕ ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಿದನು.

7.169.44

तं दृष्ट्वा विरथं तत्र भ्रातरोऽस्य महारथाः ।
अन्ववर्तन्त सङ्ग्रामे महत्या सेनया सह ॥ ७.१६९.४४ ॥

ಅವನು ರಥವಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಹಾರಥ ಸಹೋದರರು ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

7.169.45

आप्लुतः स ततो यानं सुतसोमस्य भास्वरम् ।
धनुर्गृह्य महाराज विव्याध तनयं तव ॥ ७.१६९.४५ ॥

ಆಗ ಅವನು ಜಿಗಿದು ಸುತಸೋಮನ ಹೊಳೆಯುವ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.

7.169.46

ततस्तु तावकाः सर्वे परिवार्य सुतं तव ।
अभ्यवर्तन्त वेगेन महत्या सेनया वृताः ॥ ७.१६९.४६ ॥

ಆಗ ನಿಮ್ಮವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

7.169.47

ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
निशीथे दारुणे काले यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.१६९.४७ ॥

ಆಗ ಭಾರತನೇ, ನಿಮಗೂ ಅವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಭಯಂಕರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಮರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು.