மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.169.1
शतानीकं शरैस्तूर्णं निर्दहन्तं चमूं तव ।
चित्रसेनस्तव सुतो वारयामास भारत ॥ ७.१६९.१ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: பாரதா, உங்கள் மகன் சித்ரசேனன் வேகமாகக் கணைகளால் உங்கள் படையை எரித்துக்கொண்டிருந்த சதானீகனைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
7.169.2
नाकुलिश्चित्रसेनं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
स तु तं प्रतिविव्याध दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६९.२ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: நாகுலி சித்ரசேனனை ஐந்து விரைவான கணைகளால் துளைத்தான்; அவனும் அவனைப் பதிலுக்குப் பத்துக் கூரிய கணைகளால் துளைத்தான்.
7.169.3
चित्रसेनो महाराज शतानीकं पुनर्युधि ।
नवभिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.३ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: மகாராஜா, சித்ரசேனன் போரில் மீண்டும் சதானீகனை ஒன்பது கூரிய கணைகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
7.169.4
नाकुलिस्तस्य विशिखैर्वर्म सन्नतपर्वभिः ।
गात्रात्सञ्चावयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६९.४ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: நாகுலி தன் கணைகளால் அவனது கவசத்தை, வளைந்த முனைகளுடைய அம்புகளால், அவனது உடலிலிருந்து நழுவச் செய்தான்; அது ஓர் அதிசயம் போல் ஆயிற்று.
7.169.5
सोपेतवर्मा पुत्रस्ते विरराज भृशं नृप ।
उत्सृज्य काले राजेन्द्र निर्मोकमिव पन्नगः ॥ ७.१६९.५ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: கவசம் கழன்றுவிட்ட உங்கள் மகன் மிகவும் ஒளிர்ந்தான், அரசே; காலம் வந்ததும் சட்டையைக் கழற்றும் பாம்பைப் போல.
7.169.6
ततोऽस्य निशितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद नाकुलिः ।
धनुश्चैव महाराज यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१६९.६ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: பின்னர் நாகுலி அவனது கொடியைக் கூரிய கணைகளால் வெட்டினான்; மகாராஜா, போரில் போராடிக்கொண்டிருந்த அவனது வில்லையும் தான்.
7.169.7
स च्छिन्नधन्वा समरे विवर्मा च महारथः ।
धनुरन्यन्महाराज जग्राहारिविदारणम् ॥ ७.१६९.७ ॥
வில் அறுபட்டவனும் கவசமற்றவனுமான அந்த மகாரதன், மன்னா, போரில் எதிரிகளைப் பிளக்கும் மற்றொரு வில்லை எடுத்தான்.
7.169.8
ततस्तूर्णं चित्रसेनो नाकुलिं नवभिः शरैः ।
विव्याध समरे क्रुद्धो भरतानां महारथः ॥ ७.१६९.८ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற பரதர்களின் மகாரதனான சித்திரசேனன் விரைவாக போரில் நகுலனின் மகனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.169.9
शतानीकोऽथ सङ्क्रुद्धश्चित्रसेनस्य मारिष ।
जघान चतुरो वाहान्सारथिं च नरोत्तमः ॥ ७.१६९.९ ॥
பின்னர் கடும் கோபமுற்ற நரோத்தமனான சதானீகன், மாரிஷா, சித்திரசேனனின் நான்கு குதிரைகளையும் சாரதியையும் கொன்றான்.
7.169.10
अवप्लुत्य रथात्तस्माच्चित्रसेनो महारथः ।
नाकुलिं पञ्चविंशत्या शराणामार्दयद्बली ॥ ७.१६९.१० ॥
அந்த தேரிலிருந்து குதித்து, பலம் மிக்க மகாரதன் சித்திரசேனன் நகுலனின் மகனை இருபத்தைந்து அம்புகளால் வருத்தினான்.
7.169.11
तस्य तत्कुर्वतः कर्म नकुलस्य सुतो रणे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं रत्नविभूषितम् ॥ ७.१६९.११ ॥
அவன் அந்தச் செயலைச் செய்யும்போது, நகுலனின் மகன் போரில் அர்தசந்திர அம்பால் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவனுடைய வில்லை வெட்டினான்.
7.169.12
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं हार्दिक्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६९.१२ ॥
வில் அறுபட்டவனும், தேரிழந்தவனும், குதிரைகள் கொல்லப்பட்டவனும், சாரதி இறந்தவனுமான அவன் விரைவாக மகாத்மா ஹார்திக்யனின் தேரில் ஏறினான்.
7.169.13
द्रुपदं तु सहानीकं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं किरञ्शरशतैस्तदा ॥ ७.१६९.१३ ॥
அப்போது விருஷசேனன் படையுடன் இருந்த துருபதனை, துரோணரை அடைய விரும்பிய மகாரதனை, விரைவாக தாக்கினான்; நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
7.169.14
यज्ञसेनस्तु समरे कर्णपुत्रं महारथम् ।
षष्ट्या शराणां विव्याध बाह्वोरुरसि चानघ ॥ ७.१६९.१४ ॥
ஆனால், பாவமற்றவனே, போரில் யஜ்ஞசேனன் கர்ணனின் மகனாகிய மகாரதனை அறுபது அம்புகளால் அவனுடைய கைகளிலும் மார்பிலும் துளைத்தான்.
7.169.15
वृषसेनस्तु सङ्क्रुद्धो यज्ञसेनं रथे स्थितम् ।
बहुभिः सायकैस्तीक्ष्णैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.१५ ॥
ஆனால் கோபமடைந்த விருஷசேனன் தேரில் நின்றிருந்த யஜ்ஞசேனனை பல கூரிய அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
7.169.16
तावुभौ शरनुन्नाङ्गौ शरकण्टकितौ रणे ।
व्यभ्राजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव ॥ ७.१६९.१६ ॥
மகாராஜனே, போரில் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட உடல்களுடன் அந்த இருவரும் அம்புகளால் முள்ளடர்ந்து, முள்ளம்பன்றிகளைப் போல ஒளிர்ந்தனர்.
7.169.17
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे ॥ ७.१६९.१७ ॥
பொன் இறகுகளும் தெளிந்த முனைகளும் கொண்ட அம்புகளால் கவசங்கள் கிழிக்கப்பட்டு, இரத்த ஓட்டத்தில் நனைந்த அவ்விருவரும் அந்தப் பெரும் போரில் ஒளிர்ந்தனர்.
7.169.18
तपनीयनिभौ चित्रौ कल्पवृक्षाविवाद्भुतौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ व्यकाशेतां रणाजिरे ॥ ७.१६९.१८ ॥
பொன்போல் ஒளிரும், அற்புதமான, கல்பவிருட்சங்களைப் போன்ற, மலர்ந்த கிம்சுக மரங்களைப் போன்ற அவ்விருவரும் அந்தப் போர்க்களத்தில் விளங்கினர்.
7.169.19
वृषसेनस्ततो राजन्द्रुपदं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१६९.१९ ॥
அரசே, பின்னர் விருஷசேனன் துருபதனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்பு எழுபது அம்புகளால் துளைத்தான், மீண்டும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.169.20
ततः शरसहस्राणि विमुञ्चन्विबभौ तदा ।
कर्णपुत्रो महाराज वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ७.१६९.२० ॥
அப்போது கர்ணனின் மகன் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை எய்து, மகாராஜனே, மழை பொழியும் மேகம் போல் விளங்கினான்.
7.169.21
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो वृषसेनस्य कार्मुकम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ७.१६९.२१ ॥
ஆனால் கோபமடைந்த துருபதன் விருஷசேனனின் வில்லை, பொன்னிறமும் கூர்மையும் கொண்ட பல்ல அம்பால் இரண்டாக வெட்டினான்.
7.169.22
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय रुक्मबद्धं नवं दृढम् ।
तूणादाकृष्य विमलं भल्लं पीतं शितं दृढम् ॥ ७.१६९.२२ ॥
அவன் பொன்னால் கட்டப்பட்ட, புதிய, உறுதியான வேறொரு வில்லை எடுத்து, அம்பறாத்தூணியிலிருந்து தூய, பொன்னிறமான, கூர்மையான, உறுதியான பல்ல அம்பை இழுத்தான்.
7.169.23
कार्मुके योजयित्वा तं द्रुपदं सन्निरीक्ष्य च ।
आकर्णपूर्णं मुमुचे त्रासयन्सर्वसोमकान् ॥ ७.१६९.२३ ॥
அவன் அந்த அம்பை வில்லில் பொருத்தி, துருபதனை நன்கு நோக்கி, காது வரை இழுத்து விடுத்தான்; எல்லா சோமகர்களையும் அஞ்சச் செய்தவாறு.
7.169.24
हृदयं तस्य भित्त्वा च जगाम वसुधातलम् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा वृषसेनशराहतः ॥ ७.१६९.२४ ॥
அது அவனது இதயத்தைத் துளைத்துச் சென்று பூமியில் புகுந்தது; விருஷசேனனின் அம்பால் தாக்குண்ட அரசன் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்.
7.169.25
सारथिस्तमपोवाह स्मरन्सारथिचेष्टितम् ।
तस्मिन्प्रभग्ने राजेन्द्र पाञ्चालानां महारथे ॥ ७.१६९.२५ ॥
தேரோட்டி அவனைத் தூக்கிச் சென்றான், சாரதியின் செயலை நினைவுகூர்ந்தவனாக. ராஜேந்திரா, பாஞ்சாலர்களின் அந்த மகாரதன் முறியடிக்கப்பட்டபோது.
7.169.26
ततस्तु द्रुपदानीकं शरैश्छिन्नतनुच्छदम् ।
सम्प्राद्रवद्रणाद्राजन्निशीथे भैरवे सति ॥ ७.१६९.२६ ॥
அப்போது துருபதனின் படை அம்புகளால் கவசம் துளைக்கப்பட்டு போர்க்களத்திலிருந்து ஓடியது, ராஜனே, பயங்கர இரவு வந்தபோது.
7.169.27
प्रदीपैरपरित्यक्तैर्ज्वलद्भिस्तैः समन्ततः ।
व्यराजद्वसुधा तत्र वीताभ्रा द्यौरिव ग्रहैः ॥ ७.१६९.२७ ॥
எங்கும் எரிந்துகொண்டிருந்த அந்த விளக்குகளால் அங்கே பூமி ஒளிர்ந்தது, மேகமற்ற வானம் கோள்களால் ஒளிர்வதுபோல்.
7.169.28
तथाङ्गदैर्निपतितैर्व्यराजत वसुन्धरा ।
प्रावृट्काले महाराज विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.१६९.२८ ॥
அவ்வாறே விழுந்துகிடந்த தோள்வளைகளால் பூமி ஒளிர்ந்தது, மகாராஜனே, மழைக்காலத்தில் மேகம் மின்னல்களால் ஒளிர்வதுபோல்.
7.169.29
ततः कर्णसुतात्त्रस्ताः सोमका विप्रदुद्रुवुः ।
यथेन्द्रभयवित्रस्ता दानवास्तारकामये ॥ ७.१६९.२९ ॥
அப்போது கர்ணனின் மகனால் அஞ்சிய சோமகர்கள் நாலா திசைகளிலும் ஓடினர், தாரக யுத்தத்தில் இந்திரனின் பயத்தால் நடுங்கிய தானவர்கள் ஓடியதுபோல்.
7.169.30
तेनार्द्यमानाः समरे द्रवमाणाश्च सोमकाः ।
व्यराजन्त महाराज प्रदीपैरवभासिताः ॥ ७.१६९.३० ॥
அவனால் போரில் துன்புறுத்தப்பட்டு ஓடிக்கொண்டிருந்த சோமகர்கள், மகாராஜனே, விளக்குகளால் ஒளிபெற்று மின்னினர்.
7.169.31
तांस्तु निर्जित्य समरे कर्णपुत्रो व्यरोचत ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो घर्मांशुरिव भारत ॥ ७.१६९.३१ ॥
போரில் அவர்களை வென்று கர்ணனின் மகன் ஒளிர்ந்தான், நண்பகலை அடைந்த சூரியனைப் போல், ஓ பாரதா.
7.169.32
तेषु राजसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
एक एव ज्वलंस्तस्थौ वृषसेनः प्रतापवान्॥। ॥ ७.१६९.३२ ॥
அந்த ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களில், உம் தரப்பினரும் எதிரணியினரும் உள்ளவர்களில், வீரம் மிக்க விருஷசேனன் ஒருவனே ஒளிர்ந்து நின்றான்।
7.169.33
स विजित्य रणे शूरान्सोमकानां महारथान् ।
जगाम त्वरितस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१६९.३३ ॥
போரில் சோமகர்களின் வீர மகாரதர்களை வென்று அவன் விரைவாக அங்கே சென்றான், அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்திற்கு.
7.169.34
प्रतिविन्ध्यमथ क्रुद्धं प्रदहन्तं रणे रिपून् ।
दुःशासनस्तव सुतः प्रत्यगच्छन्महारथः ॥ ७.१६९.३४ ॥
பின்னர் போரில் கோபித்து எதிரிகளை எரித்துக்கொண்டிருந்த பிரதிவிந்தியனை எதிர்கொள்ள, உம் மகனான மகாரதன் துச்சாசனன் முன்னேறினான்.
7.169.35
तयोः समागमो राजंश्चित्ररूपो बभूव ह ।
व्यपेतजलदे व्योम्नि बुधभास्करयोरिव ॥ ७.१६९.३५ ॥
ஓ அரசே, அவ்விருவரின் சந்திப்பு மேகமற்ற வானில் புதனும் சூரியனும் கூடுவதைப் போல் அற்புதமான தோற்றம் கொண்டது.
7.169.36
प्रतिविन्ध्यं तु समरे कुर्वाणां कर्म दुष्करम् ।
अपूजयन्महाराज तव सैन्ये महारथाः।
दुःशासनस्त्रिभिर्बाणैर्ललाटे समविध्यत ॥ ७.१६९.३६ ॥
போரில் கடினமான செயல்களைச் செய்த பிரதிவிந்தியனை உம் படையின் மகாரதர்கள் போற்றினர். மகாராஜனே, துச்சாசனன் மூன்று அம்புகளால் அவனது நெற்றியில் தாக்கினான்.
7.169.37
सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
विरराज महाबाहुः सशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ७.१६९.३७ ॥
வலிமைமிக்க வில்லாளியான உன் மகனால் பலமாகத் துளைக்கப்பட்ட அந்த மகாபாஹு, சிகரங்களுடன் கூடிய மலை போல் விளங்கினான்.
7.169.38
दुःशासनं तु समरे प्रतिविन्ध्यो महारथः ।
नवभिः सायकैर्विद्धा पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६९.३८ ॥
போரில் மகாரதன் பிரதிவிந்தியன் துச்சாசனனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து, மீண்டும் ஏழு அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.169.39
तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान्कर्म दुष्करम् ।
प्रतिविन्ध्यहयानुग्रैः पातयामास सायकैः ॥ ७.१६९.३९ ॥
பாரதனே, அங்கே உன் மகன் கடினமான செயலைச் செய்தான்; பிரதிவிந்தியனின் குதிரைகளை கொடிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
7.169.40
सारथिं चास्य भल्लेन ध्वजं च समपातयत् ।
रथं च तिलशो राजन्व्यधमत्तस्य धन्विनः ॥ ७.१६९.४० ॥
அவன் பல்லத்தால் அவனது சாரதியையும் கொடியையும் வீழ்த்தினான்; அரசே, அந்த வில்லாளியின் தேரை எள்ளளவாக நொறுக்கினான்.
7.169.41
पताकाश्च सतूणीरा रश्मीन्योक्राणि च प्रभो ।
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धःशरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६९.४१ ॥
பிரபுவே, கோபத்துடன் அவன் கொடிகளையும் அம்புறாத்தூணிகளுடன், கடிவாளங்களையும் நுகத்தடிகளையும் வளைந்த முனை அம்புகளால் எள்ளளவாக வெட்டினான்.
7.169.42
विरथः स तु धर्मात्मा धनुष्पाणिरवस्थितः ।
अयोधयत्तव सुतं किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.१६९.४२ ॥
தேரிழந்த அந்த தர்மாத்மா வில்லைக் கையில் ஏந்தி நின்றான்; பல நூறு அம்புகளைப் பொழிந்து உன் மகனுடன் போரிட்டான்.
7.169.43
क्षुरप्रेण धनुस्तस्य चिच्छेद तनयस्तव ।
अथैनं दशभिर्बाणेश्छिन्नधन्वानमार्दयत् ॥ ७.१६९.४३ ॥
உங்கள் மகன் க்ஷுரப்ர அம்பால் அவனுடைய வில்லை அறுத்தான்; பின்னர் வில் அறுபட்ட அவனை பத்து அம்புகளால் வருத்தினான்.
7.169.44
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र भ्रातरोऽस्य महारथाः ।
अन्ववर्तन्त सङ्ग्रामे महत्या सेनया सह ॥ ७.१६९.४४ ॥
அவன் தேரின்றி நிற்பதைக் கண்டு, அங்கே அவனுடைய மகாரதர்களான சகோதரர்கள் பெரும் படையுடன் போரில் பின்தொடர்ந்து முன்னேறினர்.
7.169.45
आप्लुतः स ततो यानं सुतसोमस्य भास्वरम् ।
धनुर्गृह्य महाराज विव्याध तनयं तव ॥ ७.१६९.४५ ॥
பின்னர் அவன் பாய்ந்து சுதசோமனின் ஒளிரும் தேரில் ஏறி, வில்லை எடுத்து, மகாராஜாவே, உங்கள் மகனை எய்தான்.
7.169.46
ततस्तु तावकाः सर्वे परिवार्य सुतं तव ।
अभ्यवर्तन्त वेगेन महत्या सेनया वृताः ॥ ७.१६९.४६ ॥
அப்போது உங்கள் படையினர் அனைவரும் உங்கள் மகனைச் சூழ்ந்து, பெரும் படையால் சூழப்பட்டு வேகமாக முன்னேறினர்.
7.169.47
ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
निशीथे दारुणे काले यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.१६९.४७ ॥
பின்னர், பரதனின் வழியவனே, உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே கொடிய நள்ளிரவு வேளையில் யமனின் நாட்டைப் பெருக்கும் போர் தொடங்கியது.