Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.169

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.169.1

शतानीकं शरैस्तूर्णं निर्दहन्तं चमूं तव ।
चित्रसेनस्तव सुतो वारयामास भारत ॥ ७.१६९.१ ॥

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: ഭാരതാ, നിന്റെ പുത്രനായ ചിത്രസേനൻ ശീഘ്രം ശരങ്ങളാൽ നിന്റെ സേനയെ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ശതാനീകനെ തടഞ്ഞു.

7.169.2

नाकुलिश्चित्रसेनं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
स तु तं प्रतिविव्याध दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६९.२ ॥

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: നാകുലി ചിത്രസേനനെ അഞ്ച് വേഗമേറിയ ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു; അവനും അവനെ പത്ത് മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ തിരിച്ചു തുളച്ചു.

7.169.3

चित्रसेनो महाराज शतानीकं पुनर्युधि ।
नवभिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.३ ॥

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, ചിത്രസേനൻ യുദ്ധത്തിൽ വീണ്ടും ശതാനീകനെ ഒമ്പത് മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിൽ പ്രഹരിച്ചു.

7.169.4

नाकुलिस्तस्य विशिखैर्वर्म सन्नतपर्वभिः ।
गात्रात्सञ्चावयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६९.४ ॥

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: നാകുലി തന്റെ ശരങ്ങളാൽ, വളഞ്ഞ പർവങ്ങളുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട്, അവന്റെ കവചത്തെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ഇളക്കിമാറ്റി; അത് അത്ഭുതം പോലെയായി.

7.169.5

सोपेतवर्मा पुत्रस्ते विरराज भृशं नृप ।
उत्सृज्य काले राजेन्द्र निर्मोकमिव पन्नगः ॥ ७.१६९.५ ॥

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: കവചം അഴിഞ്ഞുപോയ നിന്റെ പുത്രൻ അത്യധികം തിളങ്ങി, രാജാവേ; കാലമായപ്പോൾ ഉറ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പാമ്പെന്നപോലെ.

7.169.6

ततोऽस्य निशितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद नाकुलिः ।
धनुश्चैव महाराज यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१६९.६ ॥

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ നാകുലി അവന്റെ കൊടി മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ മുറിച്ചു; മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ വില്ലും.

7.169.7

स च्छिन्नधन्वा समरे विवर्मा च महारथः ।
धनुरन्यन्महाराज जग्राहारिविदारणम् ॥ ७.१६९.७ ॥

വില്ല് മുറിഞ്ഞവനും കവചമില്ലാത്തവനുമായ ആ മഹാരഥൻ, മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ പിളർക്കുന്ന മറ്റൊരു വില്ല് എടുത്തു.

7.169.8

ततस्तूर्णं चित्रसेनो नाकुलिं नवभिः शरैः ।
विव्याध समरे क्रुद्धो भरतानां महारथः ॥ ७.१६९.८ ॥

അപ്പോൾ കോപിച്ച ഭരതരുടെ മഹാരഥനായ ചിത്രസേനൻ ഉടൻ യുദ്ധത്തിൽ നകുലന്റെ പുത്രനെ ഒമ്പത് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.

7.169.9

शतानीकोऽथ सङ्क्रुद्धश्चित्रसेनस्य मारिष ।
जघान चतुरो वाहान्सारथिं च नरोत्तमः ॥ ७.१६९.९ ॥

അപ്പോൾ അതീവ കോപിച്ച നരോത്തമനായ ശതാനീകൻ, മാരിഷേ, ചിത്രസേനന്റെ നാല് കുതിരകളെയും സാരഥിയെയും വധിച്ചു.

7.169.10

अवप्लुत्य रथात्तस्माच्चित्रसेनो महारथः ।
नाकुलिं पञ्चविंशत्या शराणामार्दयद्बली ॥ ७.१६९.१० ॥

ആ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, ബലവാനായ മഹാരഥൻ ചിത്രസേനൻ നകുലന്റെ പുത്രനെ ഇരുപത്തഞ്ചു അമ്പുകളാൽ പീഡിപ്പിച്ചു.

7.169.11

तस्य तत्कुर्वतः कर्म नकुलस्य सुतो रणे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं रत्नविभूषितम् ॥ ७.१६९.११ ॥

അവൻ ആ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുമ്പോൾ നകുലന്റെ പുത്രൻ യുദ്ധത്തിൽ അർധചന്ദ്രബാണത്താൽ രത്നാലങ്കൃതമായ അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു.

7.169.12

स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं हार्दिक्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६९.१२ ॥

വില്ല് മുറിഞ്ഞവനും രഥമില്ലാത്തവനും കുതിരകൾ ചത്തവനും സാരഥി മരിച്ചവനുമായ അവൻ ഉടൻ മഹാത്മാവായ ഹാർദിക്യന്റെ രഥത്തിൽ കയറി.

7.169.13

द्रुपदं तु सहानीकं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं किरञ्शरशतैस्तदा ॥ ७.१६९.१३ ॥

അപ്പോൾ വൃഷസേനൻ സൈന്യസഹിതനായ ദ്രുപദനെ, ദ്രോണനെ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച മഹാരഥനെ, വേഗത്തിൽ ആക്രമിച്ചു; നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു.

7.169.14

यज्ञसेनस्तु समरे कर्णपुत्रं महारथम् ।
षष्ट्या शराणां विव्याध बाह्वोरुरसि चानघ ॥ ७.१६९.१४ ॥

പക്ഷേ ഓ നിഷ്പാപാ, യുദ്ധത്തിൽ യജ്ഞസേനൻ കർണ്ണപുത്രനായ മഹാരഥനെ അറുപത് അമ്പുകളാൽ കൈകളിലും മാറിലും തുളച്ചു.

7.169.15

वृषसेनस्तु सङ्क्रुद्धो यज्ञसेनं रथे स्थितम् ।
बहुभिः सायकैस्तीक्ष्णैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.१५ ॥

എന്നാൽ കോപിച്ച വൃഷസേനൻ രഥത്തിൽ നിന്ന യജ്ഞസേനനെ പല മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ മാറിന്റെ നടുവിൽ അടിച്ചു.

7.169.16

तावुभौ शरनुन्नाङ्गौ शरकण्टकितौ रणे ।
व्यभ्राजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव ॥ ७.१६९.१६ ॥

മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റ ശരീരത്തോടെ ആ ഇരുവരും അമ്പുകൾ മുള്ളുകളായി നിറഞ്ഞ് മുള്ളൻപന്നികളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.

7.169.17

रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे ॥ ७.१६९.१७ ॥

സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും തെളിഞ്ഞ അഗ്രങ്ങളുമുള്ള അമ്പുകളാൽ കവചങ്ങൾ കീറി, രക്തപ്രവാഹത്തിൽ കുതിർന്ന ആ ഇരുവരും ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ തിളങ്ങി.

7.169.18

तपनीयनिभौ चित्रौ कल्पवृक्षाविवाद्भुतौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ व्यकाशेतां रणाजिरे ॥ ७.१६९.१८ ॥

സ്വർണ്ണംപോലെ ഒളിക്കുന്ന, വിചിത്രമായ, അത്ഭുതകരമായ, കല്പവൃക്ഷങ്ങൾപോലെയുള്ള, പൂത്ത കിംശുകവൃക്ഷങ്ങൾപോലെയുള്ള ആ ഇരുവരും ആ രണഭൂമിയിൽ പ്രകാശിച്ചു.

7.169.19

वृषसेनस्ततो राजन्द्रुपदं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१६९.१९ ॥

രാജാവേ, അനന്തരം വൃഷസേനൻ ദ്രുപദനെ ഒമ്പത് ശരങ്ങളാൽ എയ്തു; പിന്നെ എഴുപതിനാൽ എയ്തു, വീണ്ടും ഓരോന്നിലും മൂന്നെണ്ണം വീതം എയ്തു.

7.169.20

ततः शरसहस्राणि विमुञ्चन्विबभौ तदा ।
कर्णपुत्रो महाराज वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ७.१६९.२० ॥

അപ്പോൾ കർണ്ണപുത്രൻ ആയിരക്കണക്കിന് ശരങ്ങൾ എയ്തുകൊണ്ട്, മഹാരാജാവേ, മഴ പെയ്യുന്ന മേഘം പോലെ ശോഭിച്ചു.

7.169.21

द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो वृषसेनस्य कार्मुकम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ७.१६९.२१ ॥

എന്നാൽ കോപിച്ച ദ്രുപദൻ വൃഷസേനന്റെ വില്ല് സ്വർണ്ണവർണ്ണവും മൂർച്ചയുമുള്ള ഭല്ലം കൊണ്ട് രണ്ടായി മുറിച്ചു.

7.169.22

सोऽन्यत्कार्मुकमादाय रुक्मबद्धं नवं दृढम् ।
तूणादाकृष्य विमलं भल्लं पीतं शितं दृढम् ॥ ७.१६९.२२ ॥

അവൻ സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞ, പുതിയതും ദൃഢവുമായ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, ആവനാഴിയിൽ നിന്ന് നിർമ്മലവും സ്വർണ്ണവർണ്ണവും മൂർച്ചയും ദൃഢവുമായ ഭല്ലം വലിച്ചെടുത്തു.

7.169.23

कार्मुके योजयित्वा तं द्रुपदं सन्निरीक्ष्य च ।
आकर्णपूर्णं मुमुचे त्रासयन्सर्वसोमकान् ॥ ७.१६९.२३ ॥

അവൻ ആ ശരം വില്ലിൽ തൊടുത്ത്, ദ്രുപദനെ നന്നായി നോക്കി, ചെവിയോളം വലിച്ച് വിട്ടു; സോമകന്മാരെയെല്ലാം ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്.

7.169.24

हृदयं तस्य भित्त्वा च जगाम वसुधातलम् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा वृषसेनशराहतः ॥ ७.१६९.२४ ॥

അത് അവന്റെ ഹൃദയം തുളച്ച് ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു; വൃഷസേനന്റെ ശരമേറ്റ രാജാവ് മൂർച്ഛയിൽ വീണു.

7.169.25

सारथिस्तमपोवाह स्मरन्सारथिचेष्टितम् ।
तस्मिन्प्रभग्ने राजेन्द्र पाञ्चालानां महारथे ॥ ७.१६९.२५ ॥

സാരഥി അവനെ കൊണ്ടുപോയി, സാരഥിയുടെ പ്രവൃത്തി ഓർത്തുകൊണ്ട്. രാജേന്ദ്രാ, പാഞ്ചാലരുടെ ആ മഹാരഥൻ തകർന്നപ്പോൾ.

7.169.26

ततस्तु द्रुपदानीकं शरैश्छिन्नतनुच्छदम् ।
सम्प्राद्रवद्रणाद्राजन्निशीथे भैरवे सति ॥ ७.१६९.२६ ॥

അപ്പോൾ ദ്രുപദസേന അമ്പുകളാൽ കവചം പിളർന്ന് യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് ഓടി, രാജാവേ, ഭയങ്കരമായ രാത്രി വന്നപ്പോൾ.

7.169.27

प्रदीपैरपरित्यक्तैर्ज्वलद्भिस्तैः समन्ततः ।
व्यराजद्वसुधा तत्र वीताभ्रा द्यौरिव ग्रहैः ॥ ७.१६९.२७ ॥

ചുറ്റും കത്തിനിൽക്കുന്ന ആ വിളക്കുകളാൽ അവിടെ ഭൂമി പ്രകാശിച്ചു, മേഘമില്ലാത്ത ആകാശം ഗ്രഹങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ.

7.169.28

तथाङ्गदैर्निपतितैर्व्यराजत वसुन्धरा ।
प्रावृट्काले महाराज विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.१६९.२८ ॥

അതുപോലെ വീണുകിടന്ന തോൾവളകളാൽ ഭൂമി പ്രകാശിച്ചു, മഹാരാജാവേ, മഴക്കാലത്ത് മേഘം മിന്നലുകളാൽ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ.

7.169.29

ततः कर्णसुतात्त्रस्ताः सोमका विप्रदुद्रुवुः ।
यथेन्द्रभयवित्रस्ता दानवास्तारकामये ॥ ७.१६९.२९ ॥

അപ്പോൾ കർണ്ണപുത്രനെ ഭയന്ന് സോമകർ നാലുദിക്കിലേക്കും ഓടി, താരകയുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രഭയത്താൽ വിറച്ച ദാനവർ ഓടിയതുപോലെ.

7.169.30

तेनार्द्यमानाः समरे द्रवमाणाश्च सोमकाः ।
व्यराजन्त महाराज प्रदीपैरवभासिताः ॥ ७.१६९.३० ॥

അവനാൽ യുദ്ധത്തിൽ പീഡിതരായി ഓടുന്ന സോമകർ, മഹാരാജാവേ, വിളക്കുകളാൽ പ്രകാശിച്ച് തിളങ്ങി.

7.169.31

तांस्तु निर्जित्य समरे कर्णपुत्रो व्यरोचत ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो घर्मांशुरिव भारत ॥ ७.१६९.३१ ॥

യുദ്ധത്തിൽ അവരെ ജയിച്ച് കർണ്ണപുത്രൻ മധ്യാഹ്നത്തിലെത്തിയ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു, ഓ ഭാരത.

7.169.32

तेषु राजसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
एक एव ज्वलंस्तस्थौ वृषसेनः प्रतापवान्॥। ॥ ७.१६९.३२ ॥

ആയിരക്കണക്കിന് രാജാക്കന്മാരിൽ, അങ്ങയുടെ പക്ഷത്തും ശത്രുപക്ഷത്തുമുള്ളവരിൽ, പ്രതാപശാലിയായ വൃഷസേനൻ മാത്രം ജ്വലിച്ചുനിന്നു.

7.169.33

स विजित्य रणे शूरान्सोमकानां महारथान् ।
जगाम त्वरितस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१६९.३३ ॥

യുദ്ധത്തിൽ സോമകരുടെ ശൂരരായ മഹാരഥന്മാരെ ജയിച്ച് അവൻ വേഗത്തിൽ യുധിഷ്ഠിര രാജാവിരുന്ന ഇടത്തേക്ക് പോയി.

7.169.34

प्रतिविन्ध्यमथ क्रुद्धं प्रदहन्तं रणे रिपून् ।
दुःशासनस्तव सुतः प्रत्यगच्छन्महारथः ॥ ७.१६९.३४ ॥

അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച് ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പ്രതിവിന്ധ്യനെ എതിരിടാൻ അങ്ങയുടെ പുത്രൻ മഹാരഥൻ ദുഃശാസനൻ മുന്നോട്ടു വന്നു.

7.169.35

तयोः समागमो राजंश्चित्ररूपो बभूव ह ।
व्यपेतजलदे व्योम्नि बुधभास्करयोरिव ॥ ७.१६९.३५ ॥

രാജാവേ, മേഘങ്ങളൊഴിഞ്ഞ ആകാശത്തിൽ ബുധനും സൂര്യനും ചേരുന്നതുപോലെ ആ രണ്ടുപേരുടെയും സമാഗമം അദ്ഭുത രൂപം പൂണ്ടു.

7.169.36

प्रतिविन्ध्यं तु समरे कुर्वाणां कर्म दुष्करम् ।
अपूजयन्महाराज तव सैन्ये महारथाः।
दुःशासनस्त्रिभिर्बाणैर्ललाटे समविध्यत ॥ ७.१६९.३६ ॥

യുദ്ധത്തിൽ ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്ത പ്രതിവിന്ധ്യനെ അങ്ങയുടെ സേനയിലെ മഹാരഥന്മാർ പൂജിച്ചു. മഹാരാജാവേ, ദുഃശാസനൻ മൂന്ന് ബാണങ്ങളാൽ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ എയ്തു.

7.169.37

सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
विरराज महाबाहुः सशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ७.१६९.३७ ॥

ശക്തനായ വില്ലാളിയായ നിന്റെ പുത്രനാൽ അതിശക്തമായി മുറിവേറ്റ ആ മഹാബാഹു, ശിഖരങ്ങളുള്ള പർവതം പോലെ തിളങ്ങി.

7.169.38

दुःशासनं तु समरे प्रतिविन्ध्यो महारथः ।
नवभिः सायकैर्विद्धा पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६९.३८ ॥

യുദ്ധത്തിൽ മഹാരഥനായ പ്രതിവിന്ധ്യൻ ദുഃശാസനനെ ഒമ്പത് അമ്പുകളാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ച്, വീണ്ടും ഏഴ് അമ്പുകളാൽ അടിച്ചു.

7.169.39

तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान्कर्म दुष्करम् ।
प्रतिविन्ध्यहयानुग्रैः पातयामास सायकैः ॥ ७.१६९.३९ ॥

ഭാരതാ, അവിടെ നിന്റെ പുത്രൻ ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്തു; പ്രതിവിന്ധ്യന്റെ കുതിരകളെ ഉഗ്രമായ അമ്പുകളാൽ വീഴ്ത്തി.

7.169.40

सारथिं चास्य भल्लेन ध्वजं च समपातयत् ।
रथं च तिलशो राजन्व्यधमत्तस्य धन्विनः ॥ ७.१६९.४० ॥

ഭല്ലം കൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെയും കൊടിയെയും വീഴ്ത്തി; രാജാവേ, ആ വില്ലാളിയുടെ രഥം എള്ളുപോലെ തകർത്തു.

7.169.41

पताकाश्च सतूणीरा रश्मीन्योक्राणि च प्रभो ।
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धःशरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६९.४१ ॥

പ്രഭോ, കോപത്തോടെ അവൻ പതാകകളെയും ആവനാഴികളോടെ, കടിഞ്ഞാണുകളെയും നുകങ്ങളെയും വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എള്ളുപോലെ മുറിച്ചു.

7.169.42

विरथः स तु धर्मात्मा धनुष्पाणिरवस्थितः ।
अयोधयत्तव सुतं किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.१६९.४२ ॥

രഥം നഷ്ടമായെങ്കിലും ആ ധർമ്മാത്മാവ് വില്ലുമായി നിന്നു; നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾ എയ്ത് നിന്റെ പുത്രനോട് പോരാടി.

7.169.43

क्षुरप्रेण धनुस्तस्य चिच्छेद तनयस्तव ।
अथैनं दशभिर्बाणेश्छिन्नधन्वानमार्दयत् ॥ ७.१६९.४३ ॥

നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ക്ഷുരപ്ര അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു; പിന്നെ വില്ലറ്റവനെ പത്തു അമ്പുകൾകൊണ്ട് പീഡിപ്പിച്ചു.

7.169.44

तं दृष्ट्वा विरथं तत्र भ्रातरोऽस्य महारथाः ।
अन्ववर्तन्त सङ्ग्रामे महत्या सेनया सह ॥ ७.१६९.४४ ॥

രഥമില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ അവന്റെ മഹാരഥന്മാരായ സഹോദരന്മാർ വലിയ സേനയോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ അവനെ പിന്തുടർന്ന് മുന്നേറി.

7.169.45

आप्लुतः स ततो यानं सुतसोमस्य भास्वरम् ।
धनुर्गृह्य महाराज विव्याध तनयं तव ॥ ७.१६९.४५ ॥

പിന്നെ അവൻ ചാടിക്കയറി സുതസോമന്റെ തിളങ്ങുന്ന രഥത്തിൽ കയറി, വില്ലെടുത്ത് മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ പുത്രനെ എയ്തു.

7.169.46

ततस्तु तावकाः सर्वे परिवार्य सुतं तव ।
अभ्यवर्तन्त वेगेन महत्या सेनया वृताः ॥ ७.१६९.४६ ॥

അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഭടന്മാരെല്ലാം നിങ്ങളുടെ പുത്രനെ വളഞ്ഞ് വലിയ സേനയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വേഗത്തിൽ മുന്നേറി.

7.169.47

ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
निशीथे दारुणे काले यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.१६९.४७ ॥

പിന്നെ ഭാരതാ, നിങ്ങൾക്കും അവർക്കും ഇടയിൽ ഭയങ്കരമായ അർധരാത്രിയിൽ യമരാജ്യം വളർത്തുന്ന യുദ്ധം തുടങ്ങി.