Mahābhārata · Adhyāya 7.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.169.1
शतानीकं शरैस्तूर्णं निर्दहन्तं चमूं तव ।
चित्रसेनस्तव सुतो वारयामास भारत ॥ ७.१६९.१ ॥
Sañjaya sprach: O Bhārata, dein Sohn Citrasena hielt rasch Śatānīka auf, der dein Heer mit Pfeilen versengte.
7.169.2
नाकुलिश्चित्रसेनं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
स तु तं प्रतिविव्याध दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६९.२ ॥
Sañjaya sprach: Nākuli durchbohrte Citrasena mit fünf schnellen Pfeilen, und dieser durchbohrte ihn seinerseits mit zehn scharfen Pfeilen.
7.169.3
चित्रसेनो महाराज शतानीकं पुनर्युधि ।
नवभिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.३ ॥
Sañjaya sprach: O großer König, Citrasena traf Śatānīka im Kampf erneut mit neun scharfen Pfeilen mitten in die Brust.
7.169.4
नाकुलिस्तस्य विशिखैर्वर्म सन्नतपर्वभिः ।
गात्रात्सञ्चावयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६९.४ ॥
Sañjaya sprach: Nākuli brachte mit seinen Pfeilen mit gebogenen Gelenken die Rüstung von seinem Körper zum Gleiten; es war, als wäre es etwas Wunderbares.
7.169.5
सोपेतवर्मा पुत्रस्ते विरराज भृशं नृप ।
उत्सृज्य काले राजेन्द्र निर्मोकमिव पन्नगः ॥ ७.१६९.५ ॥
Sañjaya sprach: Dein Sohn, dessen Rüstung abgefallen war, strahlte hell, o König, wie eine Schlange, die zur rechten Zeit ihre Haut abgestreift hat, o Herr der Könige.
7.169.6
ततोऽस्य निशितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद नाकुलिः ।
धनुश्चैव महाराज यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१६९.६ ॥
Sañjaya sprach: Dann schlug Nākuli mit scharfen Pfeilen sein Banner nieder, und auch seinen Bogen, o großer König, während er im Kampf sich mühte.
7.169.7
स च्छिन्नधन्वा समरे विवर्मा च महारथः ।
धनुरन्यन्महाराज जग्राहारिविदारणम् ॥ ७.१६९.७ ॥
Mit zerbrochenem Bogen und ohne Panzer ergriff jener große Wagenkämpfer, o großer König, einen anderen Bogen, der die Feinde spaltet.
7.169.8
ततस्तूर्णं चित्रसेनो नाकुलिं नवभिः शरैः ।
विव्याध समरे क्रुद्धो भरतानां महारथः ॥ ७.१६९.८ ॥
Da durchbohrte Citrasena, der große Wagenkämpfer der Bharatas, zornig, sogleich den Sohn Nakulas im Kampf mit neun Pfeilen.
7.169.9
शतानीकोऽथ सङ्क्रुद्धश्चित्रसेनस्य मारिष ।
जघान चतुरो वाहान्सारथिं च नरोत्तमः ॥ ७.१६९.९ ॥
Da erschlug Śatānīka, der Beste unter den Männern, hochgradig erzürnt, o Herr, die vier Pferde Citrasenas und seinen Wagenlenker.
7.169.10
अवप्लुत्य रथात्तस्माच्चित्रसेनो महारथः ।
नाकुलिं पञ्चविंशत्या शराणामार्दयद्बली ॥ ७.१६९.१० ॥
Vom Wagen herabspringend, bedrängte der mächtige Wagenkämpfer Citrasena den Sohn Nakulas mit fünfundzwanzig Pfeilen.
7.169.11
तस्य तत्कुर्वतः कर्म नकुलस्य सुतो रणे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं रत्नविभूषितम् ॥ ७.१६९.११ ॥
Während er jene Tat vollbrachte, zerschnitt der Sohn Nakulas im Kampf mit einem halbmondförmigen Pfeil seinen juwelengeschmückten Bogen.
7.169.12
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं हार्दिक्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६९.१२ ॥
Mit zerschnittenem Bogen, ohne Wagen, mit erschlagenen Pferden und getötetem Wagenlenker bestieg er rasch den Wagen des großherzigen Hārdikya.
7.169.13
द्रुपदं तु सहानीकं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं किरञ्शरशतैस्तदा ॥ ७.१६९.१३ ॥
Da griff Vṛṣasena rasch Drupada mit seinem Heer an, den großen Wagenkämpfer, der Droṇa zu gewinnen begehrte, und überschüttete ihn mit hunderten Pfeilen.
7.169.14
यज्ञसेनस्तु समरे कर्णपुत्रं महारथम् ।
षष्ट्या शराणां विव्याध बाह्वोरुरसि चानघ ॥ ७.१६९.१४ ॥
Doch, o Makelloser, im Kampf durchbohrte Yajñasena den großen Wagenkämpfer, den Sohn Karṇas, mit sechzig Pfeilen in den Armen und der Brust.
7.169.15
वृषसेनस्तु सङ्क्रुद्धो यज्ञसेनं रथे स्थितम् ।
बहुभिः सायकैस्तीक्ष्णैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.१५ ॥
Doch Vṛṣasena, zornentbrannt, traf Yajñasena, der auf dem Wagen stand, mit vielen scharfen Pfeilen mitten in die Brust.
7.169.16
तावुभौ शरनुन्नाङ्गौ शरकण्टकितौ रणे ।
व्यभ्राजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव ॥ ७.१६९.१६ ॥
O großer König, jene beiden, mit von Pfeilen durchbohrten Körpern und von Pfeilen gespickt im Kampf, leuchteten wie Stachelschweine mit ihren Stacheln.
7.169.17
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे ॥ ७.१६९.१७ ॥
Ihre Rüstungen von Pfeilen mit goldenen Federn und hellen Spitzen zerrissen, von Blutströmen durchtränkt, leuchteten die beiden in jener großen Schlacht.
7.169.18
तपनीयनिभौ चित्रौ कल्पवृक्षाविवाद्भुतौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ व्यकाशेतां रणाजिरे ॥ ७.१६९.१८ ॥
Goldgleich, wunderbar und erstaunlich, wie Wunschbäume, wie Kiṃśuka-Bäume in voller Blüte, strahlten die beiden auf dem Schlachtfeld.
7.169.19
वृषसेनस्ततो राजन्द्रुपदं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१६९.१९ ॥
O König, da durchbohrte Vṛṣasena Drupada mit neun Pfeilen, dann mit siebzig, und wieder mit anderen, je drei.
7.169.20
ततः शरसहस्राणि विमुञ्चन्विबभौ तदा ।
कर्णपुत्रो महाराज वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ७.१६९.२० ॥
Da strahlte der Sohn Karṇas, Tausende Pfeile schleudernd, zu jener Zeit, o großer König, wie eine regnende Wolke.
7.169.21
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो वृषसेनस्य कार्मुकम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ७.१६९.२१ ॥
Da zerschnitt der erzürnte Drupada Vṛṣasenas Bogen mit einem goldenen, scharfen Bhalla-Pfeil in zwei Teile.
7.169.22
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय रुक्मबद्धं नवं दृढम् ।
तूणादाकृष्य विमलं भल्लं पीतं शितं दृढम् ॥ ७.१६९.२२ ॥
Er nahm einen anderen Bogen, neu, stark und mit Gold beschlagen, und zog aus dem Köcher einen reinen, goldenen, scharfen und festen Bhalla-Pfeil.
7.169.23
कार्मुके योजयित्वा तं द्रुपदं सन्निरीक्ष्य च ।
आकर्णपूर्णं मुमुचे त्रासयन्सर्वसोमकान् ॥ ७.१६९.२३ ॥
Er legte jenen Pfeil auf den Bogen, blickte scharf auf Drupada, zog ihn bis zum Ohr und ließ ihn los, alle Somaka in Schrecken versetzend.
7.169.24
हृदयं तस्य भित्त्वा च जगाम वसुधातलम् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा वृषसेनशराहतः ॥ ७.१६९.२४ ॥
Sein Herz durchbohrend, fuhr der Pfeil in die Erde, und der König, von Vṛṣasenas Pfeil getroffen, versank in Ohnmacht.
7.169.25
सारथिस्तमपोवाह स्मरन्सारथिचेष्टितम् ।
तस्मिन्प्रभग्ने राजेन्द्र पाञ्चालानां महारथे ॥ ७.१६९.२५ ॥
Der Wagenlenker führte ihn fort, der Wagenlenkerkunst gedenkend, als jener große Wagenkämpfer der Pāñcālas, o Herr der Könige, zerschlagen war.
7.169.26
ततस्तु द्रुपदानीकं शरैश्छिन्नतनुच्छदम् ।
सम्प्राद्रवद्रणाद्राजन्निशीथे भैरवे सति ॥ ७.१६९.२६ ॥
Da floh Drupadas Heer, die Panzer von Pfeilen durchbohrt, aus der Schlacht, o König, als die schreckliche Nacht hereingebrochen war.
7.169.27
प्रदीपैरपरित्यक्तैर्ज्वलद्भिस्तैः समन्ततः ।
व्यराजद्वसुधा तत्र वीताभ्रा द्यौरिव ग्रहैः ॥ ७.१६९.२७ ॥
Mit jenen Fackeln, die ringsum brannten und nicht verlassen waren, leuchtete dort die Erde, wie der wolkenlose Himmel mit seinen Planeten.
7.169.28
तथाङ्गदैर्निपतितैर्व्यराजत वसुन्धरा ।
प्रावृट्काले महाराज विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.१६९.२८ ॥
So leuchtete auch die Erde von den herabgefallenen Armreifen, o großer König, wie eine Wolke in der Regenzeit von Blitzen leuchtet.
7.169.29
ततः कर्णसुतात्त्रस्ताः सोमका विप्रदुद्रुवुः ।
यथेन्द्रभयवित्रस्ता दानवास्तारकामये ॥ ७.१६९.२९ ॥
Da flohen die Somaka, vom Sohn Karṇas in Schrecken versetzt, in alle Richtungen, wie die Dānava, von Indras Furcht erschüttert, im Kampf gegen Tāraka flohen.
7.169.30
तेनार्द्यमानाः समरे द्रवमाणाश्च सोमकाः ।
व्यराजन्त महाराज प्रदीपैरवभासिताः ॥ ७.१६९.३० ॥
Die Somaka, von ihm im Kampf geplagt und fliehend, leuchteten, o großer König, erhellt von den Fackeln.
7.169.31
तांस्तु निर्जित्य समरे कर्णपुत्रो व्यरोचत ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो घर्मांशुरिव भारत ॥ ७.१६९.३१ ॥
Nachdem er sie im Kampf besiegt hatte, leuchtete der Sohn Karṇas wie die Sonne, die den Mittag erreicht hat, o Bhārata.
7.169.32
तेषु राजसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
एक एव ज्वलंस्तस्थौ वृषसेनः प्रतापवान्॥। ॥ ७.१६९.३२ ॥
Unter jenen Tausenden von Königen, auf deiner Seite wie auf der anderen, stand Vṛṣasena allein, mächtig und lodernd, aufrecht.
7.169.33
स विजित्य रणे शूरान्सोमकानां महारथान् ।
जगाम त्वरितस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१६९.३३ ॥
Nachdem er im Kampf die tapferen großen Wagenkämpfer der Somakas besiegt hatte, eilte er dorthin, wo König Yudhiṣṭhira war.
7.169.34
प्रतिविन्ध्यमथ क्रुद्धं प्रदहन्तं रणे रिपून् ।
दुःशासनस्तव सुतः प्रत्यगच्छन्महारथः ॥ ७.१६९.३४ ॥
Da trat Duḥśāsana, dein Sohn, der große Wagenkämpfer, dem zornigen Prativindhya entgegen, der die Feinde im Kampf verbrannte.
7.169.35
तयोः समागमो राजंश्चित्ररूपो बभूव ह ।
व्यपेतजलदे व्योम्नि बुधभास्करयोरिव ॥ ७.१६९.३५ ॥
O König, ihre Begegnung nahm eine wundersame Gestalt an, wie Merkur und die Sonne an einem wolkenlosen Himmel vereint.
7.169.36
प्रतिविन्ध्यं तु समरे कुर्वाणां कर्म दुष्करम् ।
अपूजयन्महाराज तव सैन्ये महारथाः।
दुःशासनस्त्रिभिर्बाणैर्ललाटे समविध्यत ॥ ७.१६९.३६ ॥
Im Kampf ehrten die großen Wagenkämpfer deines Heeres Prativindhya für seine schwierige Tat. Dann traf ihn Duḥśāsana mit drei Pfeilen an der Stirn, o großer König.
7.169.37
सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
विरराज महाबाहुः सशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ७.१६९.३७ ॥
Von deinem Sohn, dem mächtigen Bogenschützen, tief durchbohrt, leuchtete der großarmige Held wie ein Berg mit seinen Gipfeln.
7.169.38
दुःशासनं तु समरे प्रतिविन्ध्यो महारथः ।
नवभिः सायकैर्विद्धा पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६९.३८ ॥
Doch im Kampf durchbohrte der große Wagenkämpfer Prativindhya Duḥśāsana mit neun Pfeilen und traf ihn dann wieder mit sieben.
7.169.39
तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान्कर्म दुष्करम् ।
प्रतिविन्ध्यहयानुग्रैः पातयामास सायकैः ॥ ७.१६९.३९ ॥
Dort, o Bhārata, vollbrachte dein Sohn eine schwierige Tat: Er streckte Prativindhyas Pferde mit grimmigen Pfeilen nieder.
7.169.40
सारथिं चास्य भल्लेन ध्वजं च समपातयत् ।
रथं च तिलशो राजन्व्यधमत्तस्य धन्विनः ॥ ७.१६९.४० ॥
Mit einem Bhalla-Pfeil streckte er seinen Wagenlenker und sein Banner nieder, und, o König, er zerschlug den Wagen jenes Bogenschützen zu Stücken so klein wie Sesamkörner.
7.169.41
पताकाश्च सतूणीरा रश्मीन्योक्राणि च प्रभो ।
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धःशरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६९.४१ ॥
O Herr, voller Zorn zerschnitt er die Wimpel samt Köchern, die Zügel und die Joche mit Pfeilen, deren Schäfte gebogene Knoten hatten, in winzige Stücke.
7.169.42
विरथः स तु धर्मात्मा धनुष्पाणिरवस्थितः ।
अयोधयत्तव सुतं किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.१६९.४२ ॥
Obwohl wagenlos, stand jener Rechtschaffene mit dem Bogen in der Hand fest und kämpfte, indem er viele hundert Pfeile abschoss, gegen deinen Sohn.
7.169.43
क्षुरप्रेण धनुस्तस्य चिच्छेद तनयस्तव ।
अथैनं दशभिर्बाणेश्छिन्नधन्वानमार्दयत् ॥ ७.१६९.४३ ॥
Dein Sohn zerschlug seinen Bogen mit einem Rasierpfeil und bedrängte den Bogenlosen dann mit zehn Pfeilen.
7.169.44
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र भ्रातरोऽस्य महारथाः ।
अन्ववर्तन्त सङ्ग्रामे महत्या सेनया सह ॥ ७.१६९.४४ ॥
Als sie ihn ohne Streitwagen sahen, rückten seine Brüder, die großen Wagenkämpfer, mit dem großen Heer hinter ihm in den Kampf vor.
7.169.45
आप्लुतः स ततो यानं सुतसोमस्य भास्वरम् ।
धनुर्गृह्य महाराज विव्याध तनयं तव ॥ ७.१६९.४५ ॥
Dann sprang er auf den glänzenden Wagen Sutasomas, nahm den Bogen und verwundete deinen Sohn, o großer König.
7.169.46
ततस्तु तावकाः सर्वे परिवार्य सुतं तव ।
अभ्यवर्तन्त वेगेन महत्या सेनया वृताः ॥ ७.१६९.४६ ॥
Da umringten alle deine Männer deinen Sohn und stürmten, von einem großen Heer umgeben, mit Macht vorwärts.
7.169.47
ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
निशीथे दारुणे काले यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.१६९.४७ ॥
Dann, o Bhārata, begann zwischen euch und ihnen in der schrecklichen Mitternacht ein Kampf, der das Reich Yamas vergrößerte.