Mahābhārata · Adhyāya 7.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.169.1
शतानीकं शरैस्तूर्णं निर्दहन्तं चमूं तव ।
चित्रसेनस्तव सुतो वारयामास भारत ॥ ७.१६९.१ ॥
Sañjaya disse: Ó Bhārata, teu filho Citrasena logo deteve Śatānīka, que queimava teu exército com flechas.
7.169.2
नाकुलिश्चित्रसेनं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
स तु तं प्रतिविव्याध दशभिर्निशितैः शरैः ॥ ७.१६९.२ ॥
Sañjaya disse: Nākuli feriu Citrasena com cinco flechas velozes, e ele, por sua vez, feriu-o com dez flechas afiadas.
7.169.3
चित्रसेनो महाराज शतानीकं पुनर्युधि ।
नवभिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.३ ॥
Sañjaya disse: Ó grande rei, Citrasena novamente feriu Śatānīka na batalha com nove flechas afiadas no meio do peito.
7.169.4
नाकुलिस्तस्य विशिखैर्वर्म सन्नतपर्वभिः ।
गात्रात्सञ्चावयामास तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१६९.४ ॥
Sañjaya disse: Nākuli, com suas flechas de juntas curvadas, fez a armadura escorregar de seu corpo; foi como algo maravilhoso.
7.169.5
सोपेतवर्मा पुत्रस्ते विरराज भृशं नृप ।
उत्सृज्य काले राजेन्द्र निर्मोकमिव पन्नगः ॥ ७.१६९.५ ॥
Sañjaya disse: Teu filho, com a armadura caída, brilhou intensamente, ó rei, como uma serpente que, no tempo devido, despiu sua pele, ó senhor dos reis.
7.169.6
ततोऽस्य निशितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद नाकुलिः ।
धनुश्चैव महाराज यतमानस्य संयुगे ॥ ७.१६९.६ ॥
Sañjaya disse: Então Nākuli derrubou seu estandarte com flechas afiadas, e também seu arco, ó grande rei, enquanto ele se esforçava na batalha.
7.169.7
स च्छिन्नधन्वा समरे विवर्मा च महारथः ।
धनुरन्यन्महाराज जग्राहारिविदारणम् ॥ ७.१६९.७ ॥
Com o arco partido e sem armadura, aquele grande guerreiro, ó grande rei, pegou outro arco que fende os inimigos.
7.169.8
ततस्तूर्णं चित्रसेनो नाकुलिं नवभिः शरैः ।
विव्याध समरे क्रुद्धो भरतानां महारथः ॥ ७.१६९.८ ॥
Então Citrasena, grande guerreiro dos bharatas, enfurecido, trespassou rapidamente o filho de Nakula na batalha com nove flechas.
7.169.9
शतानीकोऽथ सङ्क्रुद्धश्चित्रसेनस्य मारिष ।
जघान चतुरो वाहान्सारथिं च नरोत्तमः ॥ ७.१६९.९ ॥
Então Śatānīka, o melhor dos homens, muito enfurecido, ó senhor, abateu os quatro cavalos de Citrasena e o seu auriga.
7.169.10
अवप्लुत्य रथात्तस्माच्चित्रसेनो महारथः ।
नाकुलिं पञ्चविंशत्या शराणामार्दयद्बली ॥ ७.१६९.१० ॥
Saltando daquele carro, o poderoso grande guerreiro Citrasena afligiu o filho de Nakula com vinte e cinco flechas.
7.169.11
तस्य तत्कुर्वतः कर्म नकुलस्य सुतो रणे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं रत्नविभूषितम् ॥ ७.१६९.११ ॥
Enquanto realizava aquele feito, o filho de Nakula, na batalha, cortou com uma flecha em meia-lua o seu arco adornado de joias.
7.169.12
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं हार्दिक्यस्य महात्मनः ॥ ७.१६९.१२ ॥
Com o arco cortado, sem carro, com os cavalos mortos e o auriga morto, subiu rapidamente ao carro do magnânimo Hārdikya.
7.169.13
द्रुपदं तु सहानीकं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं किरञ्शरशतैस्तदा ॥ ७.१६९.१३ ॥
Então Vṛṣasena atacou rapidamente Drupada com seu exército, o grande guerreiro que desejava Droṇa, cobrindo-o com centenas de flechas.
7.169.14
यज्ञसेनस्तु समरे कर्णपुत्रं महारथम् ।
षष्ट्या शराणां विव्याध बाह्वोरुरसि चानघ ॥ ७.१६९.१४ ॥
Mas, ó sem mácula, na batalha Yajñasena feriu com sessenta flechas o grande guerreiro, filho de Karṇa, nos braços e no peito.
7.169.15
वृषसेनस्तु सङ्क्रुद्धो यज्ञसेनं रथे स्थितम् ।
बहुभिः सायकैस्तीक्ष्णैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.१६९.१५ ॥
Mas Vṛṣasena, enfurecido, atingiu Yajñasena, que estava de pé no carro, com muitas flechas afiadas no meio do peito.
7.169.16
तावुभौ शरनुन्नाङ्गौ शरकण्टकितौ रणे ।
व्यभ्राजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव ॥ ७.१६९.१६ ॥
Ó grande rei, aqueles dois, com os corpos atravessados por flechas e eriçados de setas na batalha, brilhavam como porcos-espinhos com seus espinhos.
7.169.17
रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे ॥ ७.१६९.१७ ॥
Com as armaduras rasgadas por flechas de plumas douradas e pontas brilhantes, encharcados em torrentes de sangue, os dois brilhavam naquela grande batalha.
7.169.18
तपनीयनिभौ चित्रौ कल्पवृक्षाविवाद्भुतौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ व्यकाशेतां रणाजिरे ॥ ७.१६९.१८ ॥
Semelhantes ao ouro, maravilhosos e prodigiosos, como árvores dos desejos, como kiṃśuka em plena floração, os dois resplandeciam no campo de batalha.
7.169.19
वृषसेनस्ततो राजन्द्रुपदं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.१६९.१९ ॥
Ó rei, então Vṛṣasena feriu Drupada com nove flechas, depois com setenta, e novamente com outras, três de cada vez.
7.169.20
ततः शरसहस्राणि विमुञ्चन्विबभौ तदा ।
कर्णपुत्रो महाराज वर्षमाण इवाम्बुदः ॥ ७.१६९.२० ॥
Então o filho de Karṇa, lançando milhares de flechas, brilhou naquele tempo, ó grande rei, como uma nuvem chuvosa.
7.169.21
द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो वृषसेनस्य कार्मुकम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ ७.१६९.२१ ॥
Mas então Drupada, enfurecido, cortou em dois o arco de Vṛṣasena com uma flecha bhalla dourada e afiada.
7.169.22
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय रुक्मबद्धं नवं दृढम् ।
तूणादाकृष्य विमलं भल्लं पीतं शितं दृढम् ॥ ७.१६९.२२ ॥
Pegou outro arco, novo, forte e atado com ouro, e do aljava tirou uma flecha bhalla imaculada, dourada, afiada e firme.
7.169.23
कार्मुके योजयित्वा तं द्रुपदं सन्निरीक्ष्य च ।
आकर्णपूर्णं मुमुचे त्रासयन्सर्वसोमकान् ॥ ७.१६९.२३ ॥
Encaixando aquela flecha no arco e fitando Drupada, ele a soltou, puxada até a orelha, aterrorizando todos os Somaka.
7.169.24
हृदयं तस्य भित्त्वा च जगाम वसुधातलम् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा वृषसेनशराहतः ॥ ७.१६९.२४ ॥
Perfurando seu coração, a flecha foi para a terra, e o rei, atingido pela flecha de Vṛṣasena, caiu em desmaio.
7.169.25
सारथिस्तमपोवाह स्मरन्सारथिचेष्टितम् ।
तस्मिन्प्रभग्ने राजेन्द्र पाञ्चालानां महारथे ॥ ७.१६९.२५ ॥
O auriga o levou, recordando a manobra do auriga, quando aquele grande guerreiro de carro dos Pāñcālas foi derrotado, ó senhor dos reis.
7.169.26
ततस्तु द्रुपदानीकं शरैश्छिन्नतनुच्छदम् ।
सम्प्राद्रवद्रणाद्राजन्निशीथे भैरवे सति ॥ ७.१६९.२६ ॥
Então o exército de Drupada, com as armaduras cortadas por flechas, fugiu da batalha, ó rei, quando sobreveio a noite terrível.
7.169.27
प्रदीपैरपरित्यक्तैर्ज्वलद्भिस्तैः समन्ततः ।
व्यराजद्वसुधा तत्र वीताभ्रा द्यौरिव ग्रहैः ॥ ७.१६९.२७ ॥
Com aquelas tochas ardendo por todos os lados, não abandonadas, a terra brilhou ali, como o céu sem nuvens com seus planetas.
7.169.28
तथाङ्गदैर्निपतितैर्व्यराजत वसुन्धरा ।
प्रावृट्काले महाराज विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.१६९.२८ ॥
Assim também a terra brilhou com os braceletes caídos, ó grande rei, como uma nuvem brilha com relâmpagos na estação das chuvas.
7.169.29
ततः कर्णसुतात्त्रस्ताः सोमका विप्रदुद्रुवुः ।
यथेन्द्रभयवित्रस्ता दानवास्तारकामये ॥ ७.१६९.२९ ॥
Então os Somakas, aterrorizados pelo filho de Karṇa, fugiram em todas as direções, como os Dānavas, trêmulos do medo de Indra, fugiram na batalha contra Tāraka.
7.169.30
तेनार्द्यमानाः समरे द्रवमाणाश्च सोमकाः ।
व्यराजन्त महाराज प्रदीपैरवभासिताः ॥ ७.१६९.३० ॥
Os Somakas, atormentados por ele na batalha e fugindo, brilharam, ó grande rei, iluminados pelas tochas.
7.169.31
तांस्तु निर्जित्य समरे कर्णपुत्रो व्यरोचत ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो घर्मांशुरिव भारत ॥ ७.१६९.३१ ॥
Tendo-os vencido na batalha, o filho de Karṇa brilhou como o sol que alcançou o meio-dia, ó Bhārata.
7.169.32
तेषु राजसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
एक एव ज्वलंस्तस्थौ वृषसेनः प्रतापवान्॥। ॥ ७.१६९.३२ ॥
Entre aqueles milhares de reis, tanto do vosso lado quanto do outro, apenas Vṛṣasena, poderoso e flamejante, permaneceu de pé.
7.169.33
स विजित्य रणे शूरान्सोमकानां महारथान् ।
जगाम त्वरितस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१६९.३३ ॥
Tendo vencido na batalha os heróis, grandes guerreiros de carro dos Somakas, apressou-se para onde estava o rei Yudhiṣṭhira.
7.169.34
प्रतिविन्ध्यमथ क्रुद्धं प्रदहन्तं रणे रिपून् ।
दुःशासनस्तव सुतः प्रत्यगच्छन्महारथः ॥ ७.१६९.३४ ॥
Então Duḥśāsana, vosso filho, o grande guerreiro de carro, avançou para enfrentar o irado Prativindhya, que queimava os inimigos na batalha.
7.169.35
तयोः समागमो राजंश्चित्ररूपो बभूव ह ।
व्यपेतजलदे व्योम्नि बुधभास्करयोरिव ॥ ७.१६९.३५ ॥
Ó rei, o encontro deles assumiu uma forma maravilhosa, como Mercúrio e o sol reunidos num céu sem nuvens.
7.169.36
प्रतिविन्ध्यं तु समरे कुर्वाणां कर्म दुष्करम् ।
अपूजयन्महाराज तव सैन्ये महारथाः।
दुःशासनस्त्रिभिर्बाणैर्ललाटे समविध्यत ॥ ७.१६९.३६ ॥
Na batalha, os grandes guerreiros de carro do vosso exército honraram Prativindhya por realizar um feito difícil. Então Duḥśāsana atingiu-o na testa com três flechas, ó grande rei.
7.169.37
सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
विरराज महाबाहुः सशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ७.१६९.३७ ॥
Profundamente atingido pelo teu filho, o poderoso arqueiro, aquele de braços grandes brilhou como uma montanha com seus picos.
7.169.38
दुःशासनं तु समरे प्रतिविन्ध्यो महारथः ।
नवभिः सायकैर्विद्धा पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ७.१६९.३८ ॥
Mas na batalha, o grande guerreiro de carro Prativindhya, tendo ferido Duḥśāsana com nove flechas, atingiu-o de novo com sete.
7.169.39
तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान्कर्म दुष्करम् ।
प्रतिविन्ध्यहयानुग्रैः पातयामास सायकैः ॥ ७.१६९.३९ ॥
Ali, ó Bhārata, teu filho realizou um feito difícil: derrubou os cavalos de Prativindhya com flechas ferozes.
7.169.40
सारथिं चास्य भल्लेन ध्वजं च समपातयत् ।
रथं च तिलशो राजन्व्यधमत्तस्य धन्विनः ॥ ७.१६९.४० ॥
Com uma flecha bhalla derrubou seu cocheiro e estandarte e, ó rei, despedaçou o carro daquele arqueiro em pedaços pequenos como grãos de sésamo.
7.169.41
पताकाश्च सतूणीरा रश्मीन्योक्राणि च प्रभो ।
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धःशरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१६९.४१ ॥
Ó senhor, enfurecido, cortou em pedaços os estandartes com suas aljavas, as rédeas e os jugos, com flechas de juntas curvadas.
7.169.42
विरथः स तु धर्मात्मा धनुष्पाणिरवस्थितः ।
अयोधयत्तव सुतं किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.१६९.४२ ॥
Embora sem carro, aquele de alma justa manteve-se firme com o arco na mão e, disparando muitas centenas de flechas, lutou contra teu filho.
7.169.43
क्षुरप्रेण धनुस्तस्य चिच्छेद तनयस्तव ।
अथैनं दशभिर्बाणेश्छिन्नधन्वानमार्दयत् ॥ ७.१६९.४३ ॥
Teu filho cortou-lhe o arco com uma flecha de ponta afiada e então feriu o homem sem arco com dez flechas.
7.169.44
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र भ्रातरोऽस्य महारथाः ।
अन्ववर्तन्त सङ्ग्रामे महत्या सेनया सह ॥ ७.१६९.४४ ॥
Ao vê-lo sem carro, seus irmãos, grandes guerreiros de carro, avançaram atrás dele na batalha com o grande exército.
7.169.45
आप्लुतः स ततो यानं सुतसोमस्य भास्वरम् ।
धनुर्गृह्य महाराज विव्याध तनयं तव ॥ ७.१६९.४५ ॥
Então saltou para o carro reluzente de Sutasoma, pegou o arco e feriu teu filho, ó grande rei.
7.169.46
ततस्तु तावकाः सर्वे परिवार्य सुतं तव ।
अभ्यवर्तन्त वेगेन महत्या सेनया वृताः ॥ ७.१६९.४६ ॥
Então todos os teus homens cercaram teu filho e, cercados por um grande exército, avançaram com velocidade.
7.169.47
ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
निशीथे दारुणे काले यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.१६९.४७ ॥
Então, ó Bhārata, entre vós e eles começou uma batalha na terrível meia-noite, que aumentou o reino de Yama.