مهابهاراتا · أدهيايا 7.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.176.1
यत्तद्वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१७६.१ ॥
كيف جرت تلك المعركة حين التقى كارنا ابن فيكارتانا والراكشاسا غاتوتكاتشا عند منتصف الليل؟
7.176.2
कीदृशं चाभवद्रूपं तस्य घोरस्य रक्षसः ।
येन वैकर्तनः कर्णः सङ्ग्रामे तेन निर्जितः ॥ ७.१७६.२ ॥
ما هيئة ذلك الراكشاسا المرعب الذي هزم كارنا ابن فيكارتانا في المعركة؟
7.176.3
रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च ।
किम्प्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा ॥ ७.१७६.३ ॥
كيف كانت عربته، وكيف كانت سحره وجميع أسلحته؟ وكم كان حجم خيوله؟ وكيف كانت راية عربته وقوسه؟
7.176.4
कीदृशं वर्म चैवास्य शिरस्त्राणं च कीदृशम् ।
पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१७६.४ ॥
وكيف كان درعه، وكيف كانت خوذته؟ أنت المسؤول عن هذا يا سانجايا، فأخبرني، فإنك خبير.
7.176.5
लोहितोक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः ।
ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः ॥ ७.१७६.५ ॥
أحمر العينين، ضخم الجسم، نحاسي الوجه، غائر البطن، منتصب الشعر، أصفر اللحية، مدبب الأذنين، عريض الفكين.
7.176.6
आकर्णदारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान् ।
सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः ॥ ७.१७६.६ ॥
فمه ممزق حتى الأذنين، ذو أنياب حادة ومظهر مروع، لسانه وشفتاه طويلان جدًا بلون النحاس، حاجباه متدليان وأنفه غليظ.
7.176.7
नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयङ्करः ।
महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः ॥ ७.१७६.७ ॥
كان جسده أزرق داكناً وعنقه أحمر؛ عظيماً كالجبل ومرعباً، له جسد ضخم وذراعان قويتان ورأس كبير وقوة عظيمة.
7.176.8
विकृतः परुषस्पर्शो विकचोद्वृद्धपिण्डकः ।
स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान् ॥ ७.१७६.८ ॥
كان مشوّه الهيئة خشن الملمس، شعره منفوش وكتله اللحمية بارزة؛ ذا أرداف غليظة وسرّة غائرة مختبئة، وجسد عظيم من لحم مترهل متدلٍّ.
7.176.9
तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा ।
उरसाऽधारयन्निष्कमग्निमालां यथाऽचलः ॥ ७.१७६.९ ॥
وكذلك كان يرتدي حلي اليدين، ذا قدرة سحرية عظيمة، ويلبس أساور للعضدين؛ وعلى صدره قلادة ذهبية كإكليل من نار، واقفاً كالجبل.
7.176.10
तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशभितम् ।
तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत ॥ ७.१७६.१० ॥
على رأسه تألق تاج ذهبي بديع مزيّن بأشكال وصور كثيرة، مشرق كالقوس.
7.176.11
कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम् ।
धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्।
ताराजालनिभं राजन्पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ७.१७६.११ ॥
كان يرتدي قرطين كالشمس المشرقة وعقداً ذهبياً بهياً ودرعاً نحاسياً واسعاً ذا بريق عظيم؛ أيها الملك، كان يلمع كشبكة من النجوم، ساطعاً كالبدر.
7.176.12
कण्ठसूत्रं महच्चापि तपनीयमधारयत् ।
स तेन विभ्राजत वै सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१७६.१२ ॥
وكان يلبس أيضاً عقداً كبيراً من ذهب مصفّى، وبه كان يلمع حقاً كسحابة مطر ذات برق.
7.176.13
किङ्किणीशतनिर्घोपं रक्तध्वजपताकिनम् ।
ऋक्षचर्मावनद्वाङ्गं नल्वमात्रं महारथम् ॥ ७.१७६.१३ ॥
يرنّ بمئة جرس صغير، يحمل أعلامًا وراياتٍ حمراء، جسده مغطى بجلد الدب، عربةٌ حربية عظيمة بحجم النلفا.
7.176.14
सर्वायुधवरोपेतमास्थितं ध्वजमालिनम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१७६.१४ ॥
مزوّد بكل الأسلحة الفاخرة، مزيّن بإكليل من الرايات، مربوط بثماني عجلات، يصدر دويًا عميقًا كالغيم الرعدي.
7.176.15
मत्तमातङ्गसङ्काशा लोहिताक्षा विभीपणाः ।
कालवर्णासमायुक्ता बलवन्तः शतं हयाः ॥ ७.१७६.१५ ॥
مئة حصان قوي، كأنها فيلة هائجة، حمراء العيون مرعبة، داكنة اللون كالموت.
7.176.16
वहन्तो राक्षसं घोरं वालवन्तो जितश्रमाः ।
विपुलाभिः सटाभिस्ते हेषमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७६.१६ ॥
تحمل الراكشاسا المرعب، ذوات أذناب، لا تعرف التعب، عريضة الأعراف، تصهل مرارًا وتكرارًا.
7.176.17
मुखैर्नानाविधाकारैर्वगवन्तो हयोत्तमाः ।
रथेऽस्य युक्ता गकर्जन्तोऽवहंस्ते राक्षसाधिपम् ॥ ७.१७६.१७ ॥
بأفواه متعددة الأشكال، تصهل وتزأر، أفضل الخيول، المربوطة بعربته، حملت سيد الراكشاسا.
7.176.18
राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः ।
घोररूपो महाकायः करालो विकृताननः।
रश्मिभिः सूर्यरश्म्याह्वैः सञ्जग्राह हयान्रणे ॥ ७.१७६.१८ ॥
كان سائقه الراكشاسا فيروباكشا، ذو وجه متوهج وأقراط، مرعب الهيئة، ضخم الجسد، رهيب الوجه مشوهه؛ وفي المعركة أمسك الخيول بلجام يسمى أشعة الشمس.
7.176.19
स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः ।
संसक्त इव चाभ्रेण यथाऽद्रिर्महता महान् ॥ ७.१७६.१९ ॥
وقف معه كالشمس مع أرونا، أو كجبل عظيم يلفه السحاب.
7.176.20
दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः ।
रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः ॥ ७.१७६.२० ॥
وعلى عربته ارتفعت راية عظيمة تلامس السماء، وعليها نسر بلون الدم الأحمر، آكل للحوم، شديد الرعب.
7.176.21
वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमतिविक्षिपन् ।
व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम् ॥ ७.१७६.२१ ॥
يشد بقوة وتر قوس محكم يصدر دوي صاعقة إندرا، قوس واضح المحيط كيشكو وطوله اثنا عشر أراتني.
7.176.22
रथाक्षमात्रैरिपुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः ।
तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१७६.२२ ॥
وهو يغطي الجهات كلها بسهام طولها كمحور العربة، في تلك الليلة التي تسلب الأبطال، مضى نحو كرنا.
7.176.23
तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः ।
अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१७६.२३ ॥
وإذ وقف ثابتا على العربة يشد قوسه، سُمع صوت قوسه كقصف الرعد.
7.176.24
तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत ।
समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः ॥ ७.१७६.२४ ॥
يا بهاراتا، ارتعدت جيوشك كلها معا من ذلك الصوت، كأمواج البحر العظيمة.
7.176.25
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम् ।
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत् ॥ ७.१७६.२५ ॥
لما رأى فيروپاكشا المخيف ينقضّ عليه، تقدّم كارنا ابن راذا مبتسمًا كأنه يلعب، مسرعًا ليصدّه.
7.176.26
ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात् ।
मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभमिवर्षभः ॥ ७.१७६.२६ ॥
ثم انقضّ كارنا عليه من قريب يرمي السهام، كما ينقضّ فيل على فيل، وكما ينقضّ ثور قائد القطيع على ثور آخر.
7.176.27
स सन्निपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशाम्पते ।
कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१७६.२७ ॥
كان ذلك الاصطدام بينهما هائلاً، أيها السيد على الناس، أيها الملك: بين كارنا والراكشاسا، كما بين إندرا وشامبارا.
7.176.28
तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिःस्वने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः ॥ ७.१७६.२८ ॥
وقد رفعا قوسيهما اللذين يصدران دويًّا مرعبًا، فغطّى كلّ منهما الآخر بسهام عظيمة بسرعة هائلة.
7.176.29
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैरिषुभिर्नतपर्वभिः ।
न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी ॥ ७.१७६.२९ ॥
ثم أخذا يصدّ كل منهما الآخر بسهام أُطلقت من أقواس مشدودة تماماً، ذات سيقان منحنية العُقد، فتنفذ في الدروع النحاسية.
7.176.30
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः ॥ ७.१७६.३० ॥
كان الاثنان كنمرين يتقاتلان بمخالبهما، وكفيلين عظيمين يتقاتلان بأنيابهما؛ وبحِراب العربات والسهام أخذا يجرح كل منهما الآخر.
7.176.31
सञ्छिन्दन्तौ च गात्राणि सन्दधानौ च सायकान् ।
दहन्तौ च शरोल्काभिर्दुष्प्रेक्ष्यौ च बभूवतुः ॥ ७.१७६.३१ ॥
وكان كلاهما يقطعان الأطراف ويُوتران السهام ويحرقان بشُعَل السهام، فصارا عسيري النظر.
7.176.32
तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ ।
विभ्राजेतां यथा वारि स्रवन्तौ गैरिकाचलौ ॥ ७.१७६.३२ ॥
كانا مجروحين في كل أعضائهما، مغمورين بتيارات الدم، يلمعان كجبلين من المغرة الحمراء يسيل منهما الماء.
7.176.33
तौ शराग्रविनुन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम् ।
नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती ॥ ७.१७६.३३ ॥
وقد أصابت رؤوس السهام أطرافهما، وكان كل منهما يثقب الآخر، والبطلان العظيمان الساطعان يجهدان، فلم يستطع أحدهما أن يزحزح الآخر.
7.176.34
तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत् ।
प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७६.३४ ॥
وقد استمرت تلك المعركة الليلية التي بدأت زمنا طويلا متكافئة، أيها الملك، إذ كان كارنا والراكشاسا يراهنان بحياتيهما في الحرب كما يلعب لاعبو النرد.
7.176.35
तस्य सन्दधतस्तीक्ष्णाञ्छरांश्चासक्तमस्यतः ।
धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाऽभवन् ॥ ७.१७६.३५ ॥
وبينما كان يضع السهام الحادة ويطلقها بلا انقطاع، ارتاع أهله وخصومه جميعا من طنين قوسه.
7.176.36
घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप ।
ततः प्रादुष्करोद्दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१७६.३६ ॥
لما كان كارنا يقهر غاتوتكاتشا ويفصله عنا، أيها الملك، أظهر حينئذ أفضل العارفين بالسلاح سلاحا إلهيا.
7.176.37
कर्णेन सन्धितं दृष्ट्वा दिव्यमस्त्रं घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां राक्षसीं पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१७६.३७ ॥
ولما رأى غاتوتكاتشا السلاح الإلهي الذي أطلقه كارنا، أظهر، وهو ابن سلالة باندو، مايا رakshasa عظيمة.
7.176.38
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणां महत्या सेनया वृतः ॥ ७.१७६.३८ ॥
محاطاً بجيش عظيم من رakshasa ذوي هيئات مروعة، يحملون الرماح والعصي، وفي أيديهم قمم الجبال والأشجار.
7.176.39
तमुद्यतमहाचापं दृष्ट्वा ते व्यथिता नृपाः ।
भूतान्तकमिवायान्तं कालदण्डोग्रधारिणम् ॥ ७.१७६.३९ ॥
ولما رأوه رافعاً قوسه العظيمة، اضطرب الملوك، كأن مُنهي الكائنات، الموت، يقبل حاملاً الحدّ الرهيب لعصا الزمن.
7.176.40
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यधुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१७६.४० ॥
وقد أرعبهم زئير الأسد الذي أطلقه غاتوتكاتشا، فأفرغت الفيلة بولها، وعذب الرجال عذاباً شديداً.
7.176.41
ततोऽश्मवृष्टिरत्युग्रा महत्यासीत्समन्ततः ।
अर्धरात्रेऽधिकबलैर्विमुक्ता रक्षसां बलैः ॥ ७.१७६.४१ ॥
ثم في منتصف الليل، هطل من كل جانب مطر من الحجارة شديد الضراوة وعظيم، أطلقته قوات الرakshasa.
7.176.42
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः शक्तितोमराः ।
पतन्त्यविरलाः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१७६.४२ ॥
وكانت تتساقط بلا انقطاع أقراص حديدية، وبهوشونديات، ورماح وحراب، وأسنّة ثلاثية، وشتاغنيات، وسيوف.
7.176.43
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिप ।
पुत्राश्च तव योधाश्च व्यथिता विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७६.४३ ॥
يا سيد البشر، لما رأى أبناؤك ومحاربوك ذلك القتال الرهيب والمروع للغاية، فروا مرتاعين في فوضى.
7.176.44
तत्रैकोऽस्तबलश्लाघी कर्णो मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां तां घटोत्कचनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.४४ ॥
وهناك لم يضطرب سوى كارنا، المتفاخر بقوة سلاحه والمعتز بنفسه، فبدّد بسهامه ذلك السحر الذي أنشأه غاتوتكاتشا.
7.176.45
मायायां तु प्रहीणायाममर्षाच्च घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्धोरान्सूत पुत्रं त आविशन् ॥ ७.१७६.४५ ॥
ولما أُبطل السحر، أطلق غاتوتكاتشا غضبًا سهامًا رهيبة نحو ابن السائق، فنفذت فيه.
7.176.46
ततस्ते रुधिराभ्यक्ता भित्त्वा कर्णं महाहवे ।
विविशुर्धरणीं बाणाः सङ्क्रुद्धा इव पन्नगाः ॥ ७.१७६.४६ ॥
فدخلت تلك السهام، المغموسة بالدم، في الأرض بعد أن اخترقت كارنا في تلك المعركة العظيمة، كالثعابين الغاضبة.
7.176.47
सूतपुत्रस्तु सङ्क्रद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमतिक्रम्य बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१७६.४७ ॥
لكن ابن السائق، الغاضب، السريع اليدين، الباسل، تجاوز غاتوتكاتشا وطعنه بعشرة سهام.
7.176.48
घटोत्कचो विनिर्भिन्नः सूतपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं दिव्यं सहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१७६.४८ ॥
أصاب ابنُ السائق غاتوتكاتشا في مقاتله إصابةً بالغة، فاشتدّ به الألم، فأمسك القرص الإلهي ذا الألف شعاع.
7.176.49
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिरत्नविभूषितम् ।
चिक्षेपाधिरथेः क्रुद्धो भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१७६.४९ ॥
ألقى ابن بهيمسينا، المغتاظ، بقصد القتل، على ابن السائق سلاحًا حادّ الشفرة، لامعًا كالشمس الفتية، مزينًا بالجواهر والأحجار الكريمة.
7.176.50
प्रविद्वमतिवेगेन विक्षिप्तं कर्णसायकैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१७६.५० ॥
انكسر ذلك السلاح، الذي أُطلق بقوة عظيمة بعد أن أصابته سهام كارنا، فسقط على الأرض عبثًا، كعزم المحروم من الحظ.
7.176.51
घटोत्कचस्तु सङ्क्रुद्धो दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
कर्णं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१७६.५१ ॥
أما غاتوتكاتشا، وقد اشتد غضبه حين رأى قرصه يسقط، فغطّى كارنا بالسهام كما يغطي سفاربهانو (راهو) الشمس.
7.176.52
सूतपुत्रस्त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
घटोत्कचरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१७६.५२ ॥
أما ابن السائق (كارنا)، وكانت بسالته تضاهي بسالة رودرا وأوبيندرا وإندرا، فلم يضطرب، بل غطّى بسرعة عربة غاتوتكاتشا بالسهام.
7.176.53
घटोत्कचेन क्रुद्धेन गदा हेमाङ्गदा तदा ।
क्षिप्ता भ्राम्य शरैः साऽपि कर्णेनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१७६.५३ ॥
عندئذٍ قذف غاتوتكاتشا، المغتاظ، عصا مزينة بالذهب، وهو يديرها؛ فلما أصابتها سهام كارنا سقطت هي أيضًا.
7.176.54
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य कालमेघ इवोन्नदन् ।
प्रववर्ष महाकायो द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१७६.५४ ॥
ثم وثب غاتوتكاتشا عظيم الجسد إلى الجو، يزمجر كسحابة عاصفة سوداء، فأمطر من السماء مطرًا من الأشجار.
7.176.55
ततो मायाविनं कर्णो भीमसेनसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध घनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१७६.५५ ॥
ثم أصاب كارنا بالسهام من كل جانب ابن بهيماسينا، صاحب السحر، في السماء، كما تخترق الشمس الغيمة الكثيفة بأشعتها.
7.176.56
तस्य सर्वान्हयान्हत्वा सञ्छिद्य शतधा रथम् ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१७६.५६ ॥
بعد أن قتل جميع خيوله وقطع عربته إلى مائة قطعة، أمطر كارنا السهام عليه كما يمطر بارجانيا، إله المطر.
7.176.57
न चास्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ।
सोऽदृश्यत मुहूर्तेन श्वाविच्छललितो यथा ॥ ७.१७६.५७ ॥
لم يبق على جسده مساحة بعرض إصبعين لم تُخترق؛ وفي لحظة بدا كقنفذ مغطى بالكامل.
7.176.58
न हयान्न रथं तस्य न ध्वजं न घटोत्कचम् ।
दृष्टवन्तः स्म समरे शरौघैरभिसंवृतम् ॥ ७.१७६.५८ ॥
في المعركة، وقد غطته سيول من السهام تماماً، لم يروا خيوله ولا عربته ولا رايته ولا غاتوتكاتشا.
7.176.59
स तु कर्णस्य तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण शातयन् ।
मायायुद्धेन मायावी सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१७६.५९ ॥
لكن ذلك المتقن للسحر، إذ كان يقطع سلاح كارنا الإلهي بسلاح آخر، حارب ابن السائق بحرب السحر.
7.176.60
सोऽयोधयत्तदा कर्णं मायया लाघवेन च ।
अलक्ष्यमाणानि दिवि शरजालानि चापतन् ॥ ७.१७६.६० ॥
ثم حارب كارنا بالسحر والخفة، وانهالت من السماء شباك من السهام لا تُرى.
7.176.61
भैमसेनिर्महामायो मायया कुरुसत्तम ।
विचचार महाकायो मोहयन्निव भारत ॥ ७.१७६.६१ ॥
يا خير الكورو! ابن بهيمسينا، ذو القدرة السحرية العظيمة، تحرك بالسحر؛ يا بهاراتا، كان ضخم الجسد يتجول كأنه يحير الناس.
7.176.62
स तु कृत्वा विरूपाणि वदनान्यशुभानि च ।
अग्रसत्सूतपुत्रस्य दिव्यान्यस्त्राणि मायया ॥ ७.१७६.६२ ॥
بعد أن صنع وجوهًا مروعة ومشؤومة، ابتلع بالسحر الأسلحة الإلهية لابن السائق.
7.176.63
पुनश्चापि महाकायः सञ्छिन्नः शतधा रणे ।
गतसत्वो निरुत्साहः पतितः खाद्व्यदृश्यत ॥ ७.१७६.६३ ॥
ثم ظهر ذو الجسد الضخم، مقطّعًا إلى مئة قطعة في المعركة، بلا روح ولا عزيمة، يسقط من السماء.
7.176.64
तं हतं मन्यमानाः स्म प्राणदन्कुरुपुङ्गवाः ।
अथ देहैर्नवैरन्यैर्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.१७६.६४ ॥
ظن أن الهلاك قد أصابه، فصاح فحول الكورو؛ ثم ظهر بأجساد جديدة وأخرى في جميع الاتجاهات.
7.176.65
पुनश्चापि महाकायः शतशीर्षः शतोदरः ।
व्यदृश्यत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतः ॥ ७.१७६.६५ ॥
ظهر من جديد ذو الجسد الضخم، ذو المئة رأس والمئة بطن، قوي الذراعين كجبل ميناكا.
7.176.66
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा च पुनरेव स राक्षसः ।
सागरोर्मिरिवोद्वूतस्तिर्यगूर्ध्वमवर्तत ॥ ७.१७६.६६ ॥
وصار ذلك الراكشاسا مرة أخرى بحجم الإبهام، وارتفع كموجة البحر، يتحرك جانبيًا وإلى الأعلى.
7.176.67
वसुधां दारयित्वा च पुनरप्यु न्यमज्जत ।
अदृश्यत तदा तत्र पुनरुन्मज्जितोऽन्यतः ॥ ७.१७६.६७ ॥
وبعد أن شقّ الأرض غاص من جديد، ثم رُئي يظهر مرة أخرى من مكان آخر.
7.176.68
सोऽवतीर्य पुनस्तस्थौ रथे हेमपरिष्कृते ।
क्षितिं खं च दिशश्चैव माययाऽभ्येत्य दंशितः ॥ ७.१७६.६८ ॥
نزل ثم وقف من جديد على العربة المزينة بالذهب؛ وبالسحر، بلغ الأرض والسماء والجهات، وكان مدرعًا.
7.176.69
गत्वा कर्णरथाभ्याशं व्यचरत्कुण्डलाननः ।
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं विशाम्पते ॥ ७.१७६.६९ ॥
ذهب إلى قرب عربة كرنا وتجول، ووجهه مزين بالأقراط؛ يا سيد الشعوب، قال لابن السائق هذه الكلمات دون اضطراب.
7.176.70
तिष्ठेदानीं क्व मे जीवन्सूतपुत्र गमिष्यसि ।
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रमाजिरे ॥ ७.१७६.७० ॥
قف الآن! يا ابن السائق، إلى أين تذهب حيًّا بعيدًا عني؟ اليوم في ساحة القتال هذه سأمحو إيمانك بالحرب.
7.176.71
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षं रक्षः क्रूरपराक्रमम् ।
उत्पपातान्तरिक्षं च जहास च सुविस्तरम्।
कर्णमभ्यहनच्चैव गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१७६.७१ ॥
قال هذا ثم وثب الرّاكشسا ذو البأس القاسي، وعيناه حمراوان من الغضب، إلى السماء وضحك ضحكًا عاليًا؛ وكما يهجم الأسد على سيد الفيلة، ضرب كرنا.
7.176.72
रथाक्षमात्रेरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः। ॥ ७.१७६.७२ ॥
أمطر غاتوتكاتشا عليه سهامًا بحجم محاور العربات.
7.176.73
शरवृष्टिं च तां कर्णो दूरात्प्राप्तामशातयत् ॥ ७.१७६.७३ ॥
قطع كارنا ذلك المطر من السهام الآتي من بعيد.
7.176.74
दृष्ट्वा च विहतां मायां कर्णेन भरतर्षभ ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१७६.७४ ॥
أيها الثور بين البهاراتا، لما رأى غاتوتكاتشا سحره قد أُحبط على يد كارنا، اختفى وأطلق سحرًا جديدًا.
7.176.75
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१७६.७५ ॥
صار جبلًا شديد الارتفاع، قممه كثيفة بالأشجار، تتدفق منه سيول من الرماح والحراب والسيوف والعصي، عظيمًا.
7.176.76
तमञ्जनचयप्रख्यं कर्णो दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपातैरायुधान्युग्राण्युद्वहन्तं न चुक्षुभे ॥ ७.१७६.७६ ॥
رأى كارنا ذلك الجبل كأنه كومة كحل، يحمل أسلحة مروعة كالشلالات، فلم يضطرب.
7.176.77
स्मयन्निव ततः कर्णो दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
ततः सोऽस्रेण शैलेन्द्रो विक्षिप्तो वै व्यनश्यत ॥ ७.१७६.७७ ॥
ثم أطلق كارنا، كأنه يبتسم، سلاحًا إلهيًا، فذلك ملك الجبال، وقد أصابه السلاح، هلك حقًا.
7.176.78
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रः सूतपुत्रमवाकिरत् ॥ ७.१७६.७८ ॥
ثم صار سحابة زرقاء داكنة ذات قوس قزح في السماء، وأمطر ابن السائق بوابل من الحجارة شديد الضراوة.
7.176.79
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमत्कालमेघं तं कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ७.१७६.७९ ॥
ثم إن كرنا، أفضل العارفين بالأسلحة، ابن ويكرتانا، الثور، وضع السهم الريحي وبدّد تلك السحابة السوداء الهائلة.
7.176.80
स मार्गणगणैः कर्णो दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
जघानास्त्रं महाराज घटोत्कचसमीरितम् ॥ ७.१७६.८० ॥
وكرنا، إذ غطى الجهات كلها بجماعات من السهام، أيها الملك العظيم، أهلك السلاح الذي أطلقه غاتوتكاتشا.
7.176.81
ततः प्रहस्य समरे भैमसेनिर्महाबलः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां कर्णं प्रति महारथम् ॥ ७.१७६.८१ ॥
ثم إن ابن بهيماسينا العظيم القوة، ضاحكًا في المعركة، أظهر سحرًا عظيمًا أمام كرنا، الفارس العظيم على العربة.
7.176.82
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तमातङ्गविक्रमैः। ॥ ७.१७६.८२ ॥
فرأى غاتوتكاتشا، أفضل الفرسان على العربات، قادمًا من جديد على عربته، لا يهاب، محاطًا بكثير من الراكشاسا كالأسود والنمور، ذوي بسالة الفيلة الهائجة.
7.176.83
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैस्तथा ।
नानाशस्त्रधरैर्घोरैर्नानाकवचभूषणैः ॥ ७.१७६.८३ ॥
الراكبون على الفيلة، والواقفون على العربات، وكذلك الراكبون على الخيل، يحملون أسلحة شتى، مرعبين، متزينين بدروع متنوعة.
7.176.84
वृतं घटोत्कचं क्रूरैर्मरुद्भिरिव वासवम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महेष्वासो योधयामास राक्षसम् ॥ ७.१७६.८४ ॥
ولما رأى كرنا، الرامي العظيم، غاتوتكاتشا محاطًا بالراكشاسا القساة كما يحيط المرُوت بفاسافا، قاتل ذلك الراكشاسا.
7.176.85
घटोत्कचस्ततः कर्णं विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
ननाद भैरवं नादं भीषयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१७६.८५ ॥
ثم أصاب غاتوتكاتشا كارنا بخمسة أسهم سريعة، وأطلق زئيرًا مرعبًا أفزع جميع الملوك.
7.176.86
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ स मार्गणगणं महत् ।
कर्णहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१७६.८६ ॥
ثم قطع غاتوتكاتشا بسرعة، بسهم أنجاليكا، القوس الذي في يد كارنا، وكذلك جمعًا كبيرًا من السهام.
7.176.87
अथान्यद्धनुरादाय दृढं भारसहं महत् ।
विचकर्ष बलात्कर्ण इन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१७६.८७ ॥
ثم أخذ كارنا قوسًا آخر قويًا وكبيرًا يحتمل الشد، وشدّه بقوة كقوس قزح الإندرا المرتفع.
7.176.88
ततः कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खेचरान्राक्षसान्प्रति ॥ ७.१७६.८८ ॥
ثم أطلق كارنا، يا ملكي العظيم، سهامًا ذات ريش ذهبية، مهلكة للأعداء، نحو الرakshasas السائرين في السماء.
7.176.89
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहेनेवार्दितं वन्यं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१७६.८९ ॥
اضطربت جماعة الرakshasas ذوي الصدور العريضة، المعذبة بتلك السهام، كقطيع من الفيلة البرية هاجمه أسد.
7.176.90
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतगजान्विभुः ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१७६.९० ॥
وبعد أن حطّم الرakshasas بالسهام، أحرقهم الجبار مع خيولهم وسائقيهم وفيلتهم، كما تحرق النار المباركة الكائنات في نهاية العصر.
7.176.91
स हत्वा राक्षसीं सेनां शुशुभे सूतनन्दनः ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१७६.९१ ॥
وبعد أن أهلك جيش الراكشاسا، أشرق ابن السائق كما أشرق الإله ماهيشفارا في السماء حين أحرق المدن الثلاث في الزمن القديم.
7.176.92
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु मारिष ।
नैनं निरीक्षितुमपि कश्चिच्छक्नोति पार्थिव ॥ ७.१७६.९२ ॥
أيها السيد، من بين آلاف الملوك وأبناء باندو، لم يستطع أحد حتى أن ينظر إليه، أيها الملك.
7.176.93
ऋते घटोत्कचाद्राजन्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ।
भीमवीर्यबलोपेतात्क्रुद्ध्द्वैवस्वतादिव ॥ ७.१७६.९३ ॥
أيها الملك، باستثناء غاتوتكاتشا، سيد الراكشاسا القوي، المتصف ببسالة بهيما وقوته، كياما ابن فيفاسفات حين يغضب.
7.176.94
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां पावकः समजायत ।
महोल्काभ्यां यथा राजन्सार्जिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ७.१७६.९४ ॥
من عينيه الغاضبتين انبعثت النار، أيها الملك، كقطرات الزيت مع اللهب تتساقط من مشاعل كبيرة.
7.176.95
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ।
रथमास्थाय च पुनर्मायया निर्मितं तदा ॥ ७.१७६.९५ ॥
ضرب كفه بكفه وعض شفته، ثم اعتلى مرة أخرى العربة التي صنعتها الخديعة حينذاك.
7.176.96
युक्तं गजनिभैर्वाहैः पिशाचवदनैः खरैः ।
स सूतमब्रवीत्क्रुद्धः सूतपुत्राय मां वह ॥ ७.१७६.९६ ॥
مربوطة بخيول كالفيلة، ذات وجوه شياطين وأجسام حمير، قال للسائق غاضبا: «اقدني نحو ابن السائق».
7.176.97
स ययौ घोररूपेण रथेन रथिनां वरः ।
द्वैरथं सूतपुत्रेण पुनरेव विशाम्पते ॥ ७.१७६.९७ ॥
فمضى، أفضل الرماة على العربات، على مركبته ذات الهيئة المرعبة إلى المبارزة مع ابن السائق، يا سيد الشعوب.
7.176.98
स चिक्षेप पुनः क्रुद्धः सुतपुत्राय राक्षसः ।
अष्टचक्रां महाघोरामशनिं रुद्रनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.९८ ॥
ورمى الرakshasa الغاضب مجددا على ابن السائق صاعقة شديدة الرعب ذات ثماني عجلات صنعها رودرا.
7.176.99
द्वियोजनसमुत्सेधां योजनायामविस्तराम् ।
आयसीं निचितां शूलैः कदम्बमिव केशरैः ॥ ७.१७६.९९ ॥
ارتفاعها يوجنتان، وطولها وعرضها يوجنة واحدة، من حديد، مكسوة بشوك كخيوط زهرة الكدمبا.
7.176.100
तामवप्लुत्य जग्राह कर्णो न्यस्य महद्धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवपुप्लुवे ॥ ७.१७६.१०० ॥
وثب كارنا عليها فأمسك بها؛ ووضع قوسه العظيم، ثم قذفها نحو ذلك نفسه، وقفز من مركبته.
7.176.101
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा सुरास्तत्र विसिस्मियुः ॥ ७.१७६.१०१ ॥
فأحالت ذات الضياء العظيم المركبة مع خيلها وسائقها وراياتها رمادا، واخترقت الأرض ودخلت فيها؛ فدهش الآلهة هناك.
7.176.102
कर्णं तु सर्वभूतानि पूजयामासुरञ्जसा ।
यदप्लुत्य जग्राह देवसृष्टां महाशनिम् ॥ ७.१७६.१०२ ॥
فأكرم جميع الكائنات كارنا بسهولة، لأنه وثب وأمسك بتلك الصاعقة العظيمة التي خلقها الآلهة.
7.176.103
एवं कृत्वा रणे कर्ण आरुरोह रथं पुनः ।
ततो मुमोच नाराचान्सूतपुत्रः परन्तपः ॥ ७.१७६.१०३ ॥
وبعد أن فعل ذلك، صعد كارنا مجددا إلى عربته في المعركة. ثم أطلق ابن السائق، مُحرق الأعداء، سهام النارāca.
7.176.104
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु मानद ।
यदकार्षीत्तदा कर्णः सङ्ग्रामे भीमदर्शने ॥ ७.१७६.१०४ ॥
يا واهب الشرف! ما فعله كارنا حينها في تلك المعركة المرعبة المنظر كان مستحيلا على أي كائن آخر من بين جميع المخلوقات.
7.176.105
स हन्यमानो नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतः ।
गन्धर्वनगराकारः पुनरन्तरधीयत ॥ ७.१७६.१०५ ॥
ضُرب بسهام النارāca كجبل تضربه السيول، فتلاشى مجددا كمدينة الغاندهارفا.
7.176.106
एवं स वै महाकायो मायया लाघवेन च ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि जघान रिपुसूदनः ॥ ७.१७६.१०६ ॥
وهكذا، ذلك العظيم الجسم مُبيد الأعداء، بالخداع والخفة، أبطل تلك الأسلحة الإلهية.
7.176.107
निहन्यमानेष्वस्त्रेषु मायया तेन रक्षसा ।
असम्भ्रान्तस्तदा कर्णस्तद्रक्षः प्रत्ययुध्यत ॥ ७.१७६.१०७ ॥
وبينما كانت الأسلحة تُدمَّر بسحر ذلك الراكشاسا، قاتل كارنا غير مضطرب ذلك الراكشاسا.
7.176.108
ततः क्रुद्धो महाराज भैमसेनिर्महाबलः ।
चकार बहुधाऽऽत्मानं भीषयाणो महारथान् ॥ ७.१७६.१०८ ॥
ثم، وقد غضب، أيها الملك العظيم، صنع ابن بهيمسينا القوي نفسه أشكالا كثيرة، مرعبا كبار الفرسان على العربات.
7.176.109
ततो दिग्भ्यः समापेतुः सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
अग्निजिह्वाश्च भुजगा विहगाश्चाप्ययोमुखाः ॥ ७.१७६.१०९ ॥
فتجمعت من كل الجهات الأسود والنمور والدببة، والثعابين ذات الألسنة النارية، والطيور ذات المناقير الحديدية.
7.176.110
स कीर्यमाणो विशिखैः कर्णचापच्युतैः शरैः ।
नागराडिव दुष्प्रेक्ष्यस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११० ॥
وقد غطّته السهام المنطلقة من قوس كارنا، فاختفى هناك، عسير الرؤية كملك الفيلة.
7.176.111
राक्षसाश्च पिशाचाश्च यातुधानास्तथैव च ।
शालावृकाश्च बहवो वृकाश्च विकृताननाः ॥ ७.१७६.१११ ॥
والراكشاسا والبيشاتشا والياتودانا، وكذلك كثير من شالافريكا والذئاب، ذوو وجوه مشوّهة.
7.176.112
ते कर्णं क्षपयिष्यन्तः सर्वतः समुपाद्रवन् ।
अथैनं वाग्भिरुग्राभिस्त्रासयाञ्चिक्रिरे तदा ॥ ७.१७६.११२ ॥
فاندفعوا نحو كارنا من كل جانب، يريدون إهلاكه، ثم أرهبوه بكلمات عنيفة.
7.176.113
उद्यतैर्बहुभिर्घोरैरायुधैः शोणितोक्षितैः ।
तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७६.११३ ॥
كل واحد من الأسلحة الكثيرة المرفوعة الرهيبة الملطخة بالدم، أصابه كارنا بسهام كثيرة.
7.176.114
प्रतिहत्य तु तां मायां दिव्येनास्त्रेण राक्षसीम् ।
आजघान हयानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७६.११४ ॥
وبعد أن صدّ تلك الخدعة الراكشاسية بسلاح إلهي، أصاب خيوله بسهام ذات عقد منحنية.
7.176.115
ते भग्ना विक्षताङ्गाश्च भिन्नपृष्ठाश्च सायकैः ।
वसुधामन्वपद्यन्त पश्यतस्तस्य रक्षसः ॥ ७.१७६.११५ ॥
انكسروا، وجُرحت أطرافهم، وخُرقت ظهورهم بالسهام، فسقطوا على الأرض والرakshasa ينظر إليهم.
7.176.116
स भग्नमायो हैडिम्बिः कर्णं वैकर्तनं तदा ।
एष ते विदधे मृत्युमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११६ ॥
فلما تحطمت حيلته، قال ابن هيدمبا لكارنا ابن فيكارتانا: «ها أنا أُعدّ لك الموت»، ثم اختفى.