Mahābhārata · Adhyāya 7.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.176.1
यत्तद्वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१७६.१ ॥
¿Cómo fue aquella batalla, cuando Karṇa, hijo de Vikartana, y el rākṣasa Ghaṭotkaca se enfrentaron a medianoche?
7.176.2
कीदृशं चाभवद्रूपं तस्य घोरस्य रक्षसः ।
येन वैकर्तनः कर्णः सङ्ग्रामे तेन निर्जितः ॥ ७.१७६.२ ॥
¿Qué forma tenía aquel terrible rākṣasa, por quien Karṇa, hijo de Vikartana, fue vencido en batalla?
7.176.3
रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च ।
किम्प्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा ॥ ७.१७६.३ ॥
¿Cómo era su carro, y cómo eran sus ilusiones y todas sus armas? ¿De qué tamaño eran sus caballos, y cómo eran su estandarte de carro y su arco?
7.176.4
कीदृशं वर्म चैवास्य शिरस्त्राणं च कीदृशम् ।
पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१७६.४ ॥
¿Cómo era su armadura y cómo era su yelmo? Te lo pregunto, Sañjaya; cuéntamelo, pues eres diestro.
7.176.5
लोहितोक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः ।
ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः ॥ ७.१७६.५ ॥
De ojos rojos, de cuerpo enorme, de rostro cobrizo, de vientre hundido, de pelo erizado, de barba leonada, de orejas puntiagudas y grandes mandíbulas.
7.176.6
आकर्णदारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान् ।
सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः ॥ ७.१७६.६ ॥
Con la boca rasgada hasta las orejas, de colmillos afilados y aspecto temible, con una lengua y labios muy largos de color cobre, de cejas caídas y nariz gruesa.
7.176.7
नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयङ्करः ।
महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः ॥ ७.१७६.७ ॥
Su cuerpo era azul oscuro y su cuello rojo; de tamaño de montaña y aterrador, tenía un gran cuerpo, grandes brazos, una gran cabeza y gran fuerza.
7.176.8
विकृतः परुषस्पर्शो विकचोद्वृद्धपिण्डकः ।
स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान् ॥ ७.१७६.८ ॥
Era deforme y áspero al tacto, con cabellos desordenados y masas de carne abultadas; de caderas gruesas, ombligo profundamente oculto y una gran masa de carne flácida y colgante.
7.176.9
तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा ।
उरसाऽधारयन्निष्कमग्निमालां यथाऽचलः ॥ ७.१७६.९ ॥
Asimismo, llevando adornos en las manos, de gran poder ilusorio y con brazaletes, lucía en el pecho un collar de oro como una guirnalda de fuego, erguido como una montaña.
7.176.10
तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशभितम् ।
तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत ॥ ७.१७६.१० ॥
En su cabeza brillaba una diadema de oro, maravillosa, adornada con muchas formas y figuras, brillante como un arco triunfal.
7.176.11
कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम् ।
धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्।
ताराजालनिभं राजन्पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ७.१७६.११ ॥
Llevando dos pendientes como el sol naciente, una bella guirnalda de oro, y una amplia armadura de bronce de gran brillo; oh rey, brillaba como una red de estrellas, resplandeciente como la luna llena.
7.176.12
कण्ठसूत्रं महच्चापि तपनीयमधारयत् ।
स तेन विभ्राजत वै सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१७६.१२ ॥
También llevaba al cuello un gran collar de oro refinado, y con él brillaba como una nube de lluvia con relámpagos.
7.176.13
किङ्किणीशतनिर्घोपं रक्तध्वजपताकिनम् ।
ऋक्षचर्मावनद्वाङ्गं नल्वमात्रं महारथम् ॥ ७.१७६.१३ ॥
Resonando con cien campanillas, con banderas y estandartes rojos, su cuerpo cubierto con piel de oso, un gran carro del tamaño de un nalva.
7.176.14
सर्वायुधवरोपेतमास्थितं ध्वजमालिनम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१७६.१४ ॥
Provisto de todas las armas excelentes, adornado con una guirnalda de banderas, unido con ocho ruedas, con un estruendo profundo como nube de tormenta.
7.176.15
मत्तमातङ्गसङ्काशा लोहिताक्षा विभीपणाः ।
कालवर्णासमायुक्ता बलवन्तः शतं हयाः ॥ ७.१७६.१५ ॥
Cien caballos poderosos, semejantes a elefantes enloquecidos, de ojos rojos y aterradores, de color oscuro como la muerte.
7.176.16
वहन्तो राक्षसं घोरं वालवन्तो जितश्रमाः ।
विपुलाभिः सटाभिस्ते हेषमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७६.१६ ॥
Llevando al terrible rākṣasa, con colas, incansables, con crines amplias, relinchaban una y otra vez.
7.176.17
मुखैर्नानाविधाकारैर्वगवन्तो हयोत्तमाः ।
रथेऽस्य युक्ता गकर्जन्तोऽवहंस्ते राक्षसाधिपम् ॥ ७.१७६.१७ ॥
Con bocas de diversas formas, relinchando y rugiendo, los mejores caballos, uncidos a su carro, llevaban al señor de los rākṣasas.
7.176.18
राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः ।
घोररूपो महाकायः करालो विकृताननः।
रश्मिभिः सूर्यरश्म्याह्वैः सञ्जग्राह हयान्रणे ॥ ७.१७६.१८ ॥
Su auriga era el rākṣasa Virūpākṣa, de rostro ardiente y pendientes, de forma terrible, de cuerpo enorme, temible y de rostro deforme; en la batalla sujetó a los caballos con riendas llamadas Rayos del Sol.
7.176.19
स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः ।
संसक्त इव चाभ्रेण यथाऽद्रिर्महता महान् ॥ ७.१७६.१९ ॥
Junto a él se erguía como el sol con Aruṇa, o como una gran montaña envuelta en nubes.
7.176.20
दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः ।
रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः ॥ ७.१७६.२० ॥
En su carro se alzaba un gran estandarte que tocaba el cielo, y sobre él un buitre de cabeza ensangrentada, carnívoro y espantoso.
7.176.21
वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमतिविक्षिपन् ।
व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम् ॥ ७.१७६.२१ ॥
Tensando con fuerza una cuerda firme, con el estruendo del rayo de Indra, un arco claramente de un kiṣku de circunferencia y doce aratni de largo.
7.176.22
रथाक्षमात्रैरिपुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः ।
तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१७६.२२ ॥
Cubriendo todas las direcciones con flechas tan largas como el eje de un carro, en aquella noche que arrebata a los héroes, avanzó contra Karṇa.
7.176.23
तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः ।
अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१७६.२३ ॥
Mientras permanecía firme en el carro tensando su arco, el estruendo de su arco se oyó como el crujido del trueno.
7.176.24
तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत ।
समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः ॥ ७.१७६.२४ ॥
Oh Bhārata, tus ejércitos, aterrados por aquel sonido, temblaron todos juntos como las grandes olas del océano.
7.176.25
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम् ।
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत् ॥ ७.१७६.२५ ॥
Al ver que se abalanzaba sobre él, el terrible Virūpākṣa, Karṇa, hijo de Rādhā, sonriendo como si nada, se apresuró a detenerlo.
7.176.26
ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात् ।
मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभमिवर्षभः ॥ ७.१७६.२६ ॥
Entonces Karṇa, lanzando proyectiles, se abalanzó sobre él desde cerca, como un elefante contra otro elefante, como el toro guía de una manada contra otro toro.
7.176.27
स सन्निपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशाम्पते ।
कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१७६.२७ ॥
Aquel choque entre ambos fue tumultuoso, oh señor de hombres, oh rey: entre Karṇa y el rākṣasa, como entre Indra y Śambara.
7.176.28
तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिःस्वने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः ॥ ७.१७६.२८ ॥
Tomando sus dos arcos, que resonaban con un estruendo terrible, ambos, con gran velocidad, se cubrieron mutuamente con grandes flechas.
7.176.29
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैरिषुभिर्नतपर्वभिः ।
न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी ॥ ७.१७६.२९ ॥
Entonces, con flechas disparadas desde arcos totalmente tensados, de astiles con nudos curvados, se contuvieron mutuamente, atravesando las armaduras de bronce.
7.176.30
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः ॥ ७.१७६.३० ॥
Ambos eran como tigres que luchan con garras, como grandes elefantes que luchan con colmillos; con lanzas de carro y flechas se hirieron mutuamente.
7.176.31
सञ्छिन्दन्तौ च गात्राणि सन्दधानौ च सायकान् ।
दहन्तौ च शरोल्काभिर्दुष्प्रेक्ष्यौ च बभूवतुः ॥ ७.१७६.३१ ॥
Ambos, cortando miembros, colocando flechas y abrasando con antorchas de flechas, se volvieron difíciles de mirar.
7.176.32
तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ ।
विभ्राजेतां यथा वारि स्रवन्तौ गैरिकाचलौ ॥ ७.१७६.३२ ॥
Ambos, heridos en todos sus miembros y empapados en torrentes de sangre, resplandecían como dos montañas de ocre rojo que manan agua.
7.176.33
तौ शराग्रविनुन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम् ।
नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती ॥ ७.१७६.३३ ॥
Con los miembros golpeados por las puntas de las flechas, perforándose mutuamente, los dos de gran resplandor, luchando, no lograron sacudirse entre sí.
7.176.34
तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत् ।
प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७६.३४ ॥
Aquella batalla nocturna, una vez iniciada, siguió largo tiempo como si estuviera igualada, oh rey, Karṇa y el rākṣasa jugándose la vida en combate como jugadores de dados.
7.176.35
तस्य सन्दधतस्तीक्ष्णाञ्छरांश्चासक्तमस्यतः ।
धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाऽभवन् ॥ ७.१७६.३५ ॥
Mientras él colocaba flechas afiladas y disparaba sin cesar, tanto los suyos como los enemigos quedaron aterrorizados por el zumbido de su arco.
7.176.36
घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप ।
ततः प्रादुष्करोद्दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१७६.३६ ॥
Cuando Karṇa estaba dominando a Ghaṭotkaca y separándolo de nosotros, oh rey, entonces el mejor de los expertos en armas desplegó un arma divina.
7.176.37
कर्णेन सन्धितं दृष्ट्वा दिव्यमस्त्रं घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां राक्षसीं पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१७६.३७ ॥
Al ver el arma divina lanzada por Karṇa, Ghaṭotkaca, hijo de la estirpe de Pāṇḍu, manifestó una gran ilusión demoníaca.
7.176.38
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणां महत्या सेनया वृतः ॥ ७.१७६.३८ ॥
Rodeado de un gran ejército de rākṣasas de formas terribles, que blandían lanzas y mazas, con picos de montañas y árboles en las manos.
7.176.39
तमुद्यतमहाचापं दृष्ट्वा ते व्यथिता नृपाः ।
भूतान्तकमिवायान्तं कालदण्डोग्रधारिणम् ॥ ७.१७६.३९ ॥
Al verlo con su gran arco alzado, los reyes se angustiaron, como si el Fin de los seres se acercara empuñando el feroz filo del bastón del Tiempo.
7.176.40
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यधुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१७६.४० ॥
Aterrorizados por el rugido de león desatado por Ghaṭotkaca, los elefantes orinaron, y los hombres sufrieron enormemente.
7.176.41
ततोऽश्मवृष्टिरत्युग्रा महत्यासीत्समन्ततः ।
अर्धरात्रेऽधिकबलैर्विमुक्ता रक्षसां बलैः ॥ ७.१७६.४१ ॥
Luego, a medianoche, cayó desde todos lados una lluvia de piedras feroz e inmensa, lanzada por las fuerzas de los rākṣasas.
7.176.42
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः शक्तितोमराः ।
पतन्त्यविरलाः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१७६.४२ ॥
Discos de hierro, bhuśuṇḍīs, lanzas y jabalinas, tridentes, centinelas de cien muertes y espadas caían sin cesar.
7.176.43
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिप ।
पुत्राश्च तव योधाश्च व्यथिता विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७६.४३ ॥
Oh señor de los hombres, al ver aquella batalla terrible y extremadamente horrenda, tus hijos y guerreros, afligidos, huyeron en confusión.
7.176.44
तत्रैकोऽस्तबलश्लाघी कर्णो मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां तां घटोत्कचनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.४४ ॥
Allí, Karṇa solo, orgulloso de su fuerza en las armas y lleno de honor, no se afligió; y con sus flechas disipó aquella ilusión creada por Ghaṭotkaca.
7.176.45
मायायां तु प्रहीणायाममर्षाच्च घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्धोरान्सूत पुत्रं त आविशन् ॥ ७.१७६.४५ ॥
Cuando la ilusión fue destruida, Ghaṭotkaca, lleno de ira, disparó flechas terribles contra el hijo del auriga, y estas penetraron en él.
7.176.46
ततस्ते रुधिराभ्यक्ता भित्त्वा कर्णं महाहवे ।
विविशुर्धरणीं बाणाः सङ्क्रुद्धा इव पन्नगाः ॥ ७.१७६.४६ ॥
Entonces aquellas flechas, untadas de sangre, atravesando a Karṇa en aquella gran batalla, penetraron en la tierra como serpientes enfurecidas.
7.176.47
सूतपुत्रस्तु सङ्क्रद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमतिक्रम्य बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१७६.४७ ॥
Pero el hijo del auriga, enfurecido, de manos ágiles y poderoso, pasando de largo a Ghaṭotkaca, lo atravesó con diez flechas.
7.176.48
घटोत्कचो विनिर्भिन्नः सूतपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं दिव्यं सहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१७६.४८ ॥
Ghaṭotkaca, profundamente herido en sus puntos vitales por el hijo del auriga, muy afligido, empuñó el disco divino de mil radios.
7.176.49
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिरत्नविभूषितम् ।
चिक्षेपाधिरथेः क्रुद्धो भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१७६.४९ ॥
Enfurecido, el hijo de Bhīmasena arrojó contra el hijo del auriga, con deseo de matarlo, un arma de filo afilado, brillante como el sol naciente y adornada con gemas y joyas.
7.176.50
प्रविद्वमतिवेगेन विक्षिप्तं कर्णसायकैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१७६.५० ॥
Atravesado por las flechas de Karṇa y lanzado con gran fuerza, aquel arma cayó al suelo en vano, como el propósito de quien carece de fortuna.
7.176.51
घटोत्कचस्तु सङ्क्रुद्धो दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
कर्णं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१७६.५१ ॥
Pero Ghaṭotkaca, muy enfurecido al ver caído su disco, cubrió a Karṇa con flechas, como Svarbhānu (Rāhu) cubre al sol.
7.176.52
सूतपुत्रस्त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
घटोत्कचरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१७६.५२ ॥
Pero el hijo del auriga (Karṇa), cuyo valor rivalizaba con el de Rudra, Upendra e Indra, sin turbarse, cubrió de inmediato el carro de Ghaṭotkaca con flechas.
7.176.53
घटोत्कचेन क्रुद्धेन गदा हेमाङ्गदा तदा ।
क्षिप्ता भ्राम्य शरैः साऽपि कर्णेनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१७६.५३ ॥
Entonces Ghaṭotkaca, enfurecido, arrojó una maza adornada con oro, haciéndola girar; derribada por las flechas de Karṇa, también cayó.
7.176.54
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य कालमेघ इवोन्नदन् ।
प्रववर्ष महाकायो द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१७६.५४ ॥
Entonces el de gran cuerpo, Ghaṭotkaca, se elevó hacia el cielo, rugiendo como una nube negra de tormenta, y desde la bóveda celeste hizo llover una lluvia de árboles.
7.176.55
ततो मायाविनं कर्णो भीमसेनसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध घनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१७६.५५ ॥
Entonces Karṇa atravesó con flechas, por todos lados, al hijo de Bhīmasena, dueño de ilusiones, en el cielo, como el sol atraviesa una nube densa con sus rayos.
7.176.56
तस्य सर्वान्हयान्हत्वा सञ्छिद्य शतधा रथम् ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१७६.५६ ॥
Tras matar todos sus caballos y cortar su carro en cien pedazos, Karṇa llovió flechas sobre él como Parjanya, el dios de la lluvia.
7.176.57
न चास्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ।
सोऽदृश्यत मुहूर्तेन श्वाविच्छललितो यथा ॥ ७.१७६.५७ ॥
No quedó en su cuerpo un espacio de dos dedos sin atravesar; en un instante apareció como un puercoespín cubierto por completo.
7.176.58
न हयान्न रथं तस्य न ध्वजं न घटोत्कचम् ।
दृष्टवन्तः स्म समरे शरौघैरभिसंवृतम् ॥ ७.१७६.५८ ॥
En la batalla, totalmente cubierto por torrentes de flechas, no vieron sus caballos, ni su carro, ni su estandarte, ni a Ghaṭotkaca.
7.176.59
स तु कर्णस्य तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण शातयन् ।
मायायुद्धेन मायावी सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१७६.५९ ॥
Pero aquel hechicero, cortando el arma divina de Karṇa con otra arma, combatió contra el hijo del auriga mediante una batalla de ilusión.
7.176.60
सोऽयोधयत्तदा कर्णं मायया लाघवेन च ।
अलक्ष्यमाणानि दिवि शरजालानि चापतन् ॥ ७.१७६.६० ॥
Entonces combatió contra Karṇa con ilusión y agilidad, y redes de flechas, invisibles, caían del cielo.
7.176.61
भैमसेनिर्महामायो मायया कुरुसत्तम ।
विचचार महाकायो मोहयन्निव भारत ॥ ७.१७६.६१ ॥
¡Oh, mejor de los Kurus! El hijo de Bhīmasena, de gran poder ilusorio, se movió por la ilusión; ¡oh Bhārata!, de cuerpo enorme, vagaba como si confundiera a todos.
7.176.62
स तु कृत्वा विरूपाणि वदनान्यशुभानि च ।
अग्रसत्सूतपुत्रस्य दिव्यान्यस्त्राणि मायया ॥ ७.१७६.६२ ॥
Habiendo creado rostros horribles e infaustos, devoró mediante la ilusión las armas divinas del hijo del auriga.
7.176.63
पुनश्चापि महाकायः सञ्छिन्नः शतधा रणे ।
गतसत्वो निरुत्साहः पतितः खाद्व्यदृश्यत ॥ ७.१७६.६३ ॥
De nuevo, el de cuerpo enorme, cortado en cien pedazos en la batalla, sin vida y sin ánimo, fue visto caer del cielo.
7.176.64
तं हतं मन्यमानाः स्म प्राणदन्कुरुपुङ्गवाः ।
अथ देहैर्नवैरन्यैर्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.१७६.६४ ॥
Creyéndolo muerto, los toros de los Kurus rugieron; entonces, con cuerpos nuevos y otros, apareció en todas las direcciones.
7.176.65
पुनश्चापि महाकायः शतशीर्षः शतोदरः ।
व्यदृश्यत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतः ॥ ७.१७६.६५ ॥
De nuevo apareció el de cuerpo enorme, con cien cabezas y cien vientres, de brazos poderosos como la montaña Maināka.
7.176.66
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा च पुनरेव स राक्षसः ।
सागरोर्मिरिवोद्वूतस्तिर्यगूर्ध्वमवर्तत ॥ ७.१७६.६६ ॥
Volviéndose de nuevo del tamaño de un pulgar, aquel rākṣasa, alzado como una ola del mar, se movió de lado y hacia arriba.
7.176.67
वसुधां दारयित्वा च पुनरप्यु न्यमज्जत ।
अदृश्यत तदा तत्र पुनरुन्मज्जितोऽन्यतः ॥ ७.१७६.६७ ॥
Tras hender la tierra, se hundió de nuevo; entonces fue visto emergiendo otra vez desde otro lugar.
7.176.68
सोऽवतीर्य पुनस्तस्थौ रथे हेमपरिष्कृते ।
क्षितिं खं च दिशश्चैव माययाऽभ्येत्य दंशितः ॥ ७.१७६.६८ ॥
Tras descender, volvió a situarse en el carro adornado de oro; por ilusión, alcanzando la tierra, el cielo y las direcciones, estaba blindado.
7.176.69
गत्वा कर्णरथाभ्याशं व्यचरत्कुण्डलाननः ।
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं विशाम्पते ॥ ७.१७६.६९ ॥
Yendo cerca del carro de Karṇa, se movía con el rostro adornado de pendientes; oh señor de los pueblos, sin turbarse, pronunció estas palabras al hijo del auriga.
7.176.70
तिष्ठेदानीं क्व मे जीवन्सूतपुत्र गमिष्यसि ।
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रमाजिरे ॥ ७.१७६.७० ॥
¡Detente ahora! Hijo del auriga, ¿adónde irás con vida lejos de mí? Hoy, en este campo de batalla, destruiré tu fe en la guerra.
7.176.71
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षं रक्षः क्रूरपराक्रमम् ।
उत्पपातान्तरिक्षं च जहास च सुविस्तरम्।
कर्णमभ्यहनच्चैव गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१७६.७१ ॥
Tras decir esto, el demonio de cruel valor, con los ojos enrojecidos de furia, saltó al cielo y rió con fuerza; y como un león cae sobre el señor de los elefantes, golpeó a Karṇa.
7.176.72
रथाक्षमात्रेरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः। ॥ ७.१७६.७२ ॥
Ghaṭotkaca llovió flechas sobre él, tan grandes como ejes de carro.
7.176.73
शरवृष्टिं च तां कर्णो दूरात्प्राप्तामशातयत् ॥ ७.१७६.७३ ॥
Karṇa derribó aquella lluvia de flechas que llegaba desde lejos.
7.176.74
दृष्ट्वा च विहतां मायां कर्णेन भरतर्षभ ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१७६.७४ ॥
Oh toro de los Bharatas, al ver su ilusión frustrada por Karṇa, Ghaṭotkaca se ocultó y de nuevo creó una ilusión.
7.176.75
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१७६.७५ ॥
Se convirtió en una montaña muy alta, con cumbres densas de árboles y con corrientes de lanzas, jabalinas, espadas y mazas que fluían, inmensa.
7.176.76
तमञ्जनचयप्रख्यं कर्णो दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपातैरायुधान्युग्राण्युद्वहन्तं न चुक्षुभे ॥ ७.१७६.७६ ॥
Al ver aquella montaña semejante a un montón de antimonio, que descargaba armas feroces en cascadas, Karṇa no se inquietó.
7.176.77
स्मयन्निव ततः कर्णो दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
ततः सोऽस्रेण शैलेन्द्रो विक्षिप्तो वै व्यनश्यत ॥ ७.१७६.७७ ॥
Entonces, como si sonriera, Karṇa lanzó un arma divina, y aquel rey de las montañas, herido por el arma, fue realmente destruido.
7.176.78
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रः सूतपुत्रमवाकिरत् ॥ ७.१७६.७८ ॥
Entonces se convirtió en una nube azul oscuro con arco iris en el cielo, y con lluvias de piedras muy feroces derramó sobre el hijo del auriga.
7.176.79
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमत्कालमेघं तं कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ७.१७६.७९ ॥
Entonces Karṇa, el mejor de los diestros en armas, hijo de Vikartana, el toro, disparó el arma del viento y dispersó aquella nube negra de tormenta.
7.176.80
स मार्गणगणैः कर्णो दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
जघानास्त्रं महाराज घटोत्कचसमीरितम् ॥ ७.१७६.८० ॥
Karṇa, cubriendo todas las direcciones con multitudes de flechas, oh gran rey, abatió el arma lanzada por Ghaṭotkaca.
7.176.81
ततः प्रहस्य समरे भैमसेनिर्महाबलः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां कर्णं प्रति महारथम् ॥ ७.१७६.८१ ॥
Entonces el poderoso hijo de Bhīmasena, riendo en la batalla, desplegó una gran ilusión ante Karṇa, el gran auriga.
7.176.82
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तमातङ्गविक्रमैः। ॥ ७.१७६.८२ ॥
Vio a Ghaṭotkaca, el mejor de los aurigas, avanzando de nuevo en su carro, imperturbable, rodeado de muchos rākṣasas semejantes a leones y tigres, con el valor de elefantes en celo.
7.176.83
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैस्तथा ।
नानाशस्त्रधरैर्घोरैर्नानाकवचभूषणैः ॥ ७.१७६.८३ ॥
Los que iban sobre elefantes, los que iban en carros y asimismo los que iban a caballo, portando diversas armas, terribles, adornados con variadas armaduras.
7.176.84
वृतं घटोत्कचं क्रूरैर्मरुद्भिरिव वासवम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महेष्वासो योधयामास राक्षसम् ॥ ७.१७६.८४ ॥
Al ver a Ghaṭotkaca rodeado de crueles rākṣasas, como Vāsava rodeado por los Marut, el gran arquero Karṇa combatió contra aquel rākṣasa.
7.176.85
घटोत्कचस्ततः कर्णं विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
ननाद भैरवं नादं भीषयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१७६.८५ ॥
Entonces Ghaṭotkaca, atravesando a Karṇa con cinco flechas veloces, lanzó un rugido terrible que aterrorizó a todos los reyes.
7.176.86
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ स मार्गणगणं महत् ।
कर्णहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१७६.८६ ॥
De nuevo, con una flecha añjalika, Ghaṭotkaca cortó rápidamente el arco que Karṇa sostenía en la mano, junto con una gran multitud de flechas.
7.176.87
अथान्यद्धनुरादाय दृढं भारसहं महत् ।
विचकर्ष बलात्कर्ण इन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१७६.८७ ॥
Entonces Karṇa, tomando otro arco fuerte y grande capaz de soportar la tensión, lo tensó con fuerza, como el arco iris de Indra alzado.
7.176.88
ततः कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खेचरान्राक्षसान्प्रति ॥ ७.१७६.८८ ॥
Entonces, oh gran rey, Karṇa envió flechas de astas doradas, destructoras de enemigos, contra los rākṣasas que se movían por el cielo.
7.176.89
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहेनेवार्दितं वन्यं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१७६.८९ ॥
La manada de rākṣasas de pecho ancho, atormentada por aquellas flechas, quedó sumida en el desconcierto como una manada de elefantes salvajes atacada por un león.
7.176.90
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतगजान्विभुः ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१७६.९० ॥
Habiendo destrozado a los rākṣasas con flechas, el poderoso los quemó junto con sus caballos, aurigas y elefantes, como el bendito Fuego quema a los seres al fin de una edad.
7.176.91
स हत्वा राक्षसीं सेनां शुशुभे सूतनन्दनः ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१७६.९१ ॥
Tras abatir al ejército rākṣasa, el hijo del auriga resplandeció, como el dios Maheśvara resplandeció en el cielo tras quemar en otro tiempo las tres ciudades.
7.176.92
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु मारिष ।
नैनं निरीक्षितुमपि कश्चिच्छक्नोति पार्थिव ॥ ७.१७६.९२ ॥
Oh señor, entre aquellos miles de reyes de los hijos de Pāṇḍu, ninguno pudo siquiera mirarlo, oh rey.
7.176.93
ऋते घटोत्कचाद्राजन्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ।
भीमवीर्यबलोपेतात्क्रुद्ध्द्वैवस्वतादिव ॥ ७.१७६.९३ ॥
Oh rey, salvo Ghaṭotkaca, el poderoso señor de los rākṣasa, dotado del valor y la fuerza de Bhīma, como Yama, hijo de Vivasvat, cuando está airado.
7.176.94
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां पावकः समजायत ।
महोल्काभ्यां यथा राजन्सार्जिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ७.१७६.९४ ॥
De sus ojos airados surgió fuego, oh rey, como gotas de aceite con llamas que caen de grandes antorchas.
7.176.95
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ।
रथमास्थाय च पुनर्मायया निर्मितं तदा ॥ ७.१७६.९५ ॥
Golpeando palma con palma y mordiéndose el labio, subió de nuevo al carro creado por la ilusión.
7.176.96
युक्तं गजनिभैर्वाहैः पिशाचवदनैः खरैः ।
स सूतमब्रवीत्क्रुद्धः सूतपुत्राय मां वह ॥ ७.१७६.९६ ॥
Uncido a corceles semejantes a elefantes, de rostros de demonio y cuerpos de asnos, airado habló al auriga: 'Llévame hacia el hijo del auriga.'
7.176.97
स ययौ घोररूपेण रथेन रथिनां वरः ।
द्वैरथं सूतपुत्रेण पुनरेव विशाम्पते ॥ ७.१७६.९७ ॥
Él, el mejor de los aurigas, fue de nuevo en su carro de terrible forma al duelo con el hijo del auriga, oh señor del pueblo.
7.176.98
स चिक्षेप पुनः क्रुद्धः सुतपुत्राय राक्षसः ।
अष्टचक्रां महाघोरामशनिं रुद्रनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.९८ ॥
El demonio enfurecido arrojó de nuevo contra el hijo del auriga un rayo terrible de ocho ruedas, creado por Rudra.
7.176.99
द्वियोजनसमुत्सेधां योजनायामविस्तराम् ।
आयसीं निचितां शूलैः कदम्बमिव केशरैः ॥ ७.१७६.९९ ॥
De dos yojanas de altura y una yojana de largo y ancho, hecha de hierro y erizada de pinchos como los estambres de la flor de kadamba.
7.176.100
तामवप्लुत्य जग्राह कर्णो न्यस्य महद्धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवपुप्लुवे ॥ ७.१७६.१०० ॥
Karṇa saltó sobre ella y la agarró; dejando su gran arco, la arrojó contra el mismo, y saltó del carro.
7.176.101
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा सुरास्तत्र विसिस्मियुः ॥ ७.१७६.१०१ ॥
Aquel de gran esplendor redujo a cenizas el carro, con sus caballos, auriga y estandarte, y atravesando la tierra se hundió en ella; allí los dioses quedaron asombrados.
7.176.102
कर्णं तु सर्वभूतानि पूजयामासुरञ्जसा ।
यदप्लुत्य जग्राह देवसृष्टां महाशनिम् ॥ ७.१७६.१०२ ॥
Todos los seres honraron de buen grado a Karṇa, pues había saltado y atrapado aquel gran rayo creado por los dioses.
7.176.103
एवं कृत्वा रणे कर्ण आरुरोह रथं पुनः ।
ततो मुमोच नाराचान्सूतपुत्रः परन्तपः ॥ ७.१७६.१०३ ॥
Habiendo hecho esto, Karṇa volvió a subir a su carro en la batalla. Entonces el hijo del auriga, abrasador de enemigos, disparó flechas nārāca.
7.176.104
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु मानद ।
यदकार्षीत्तदा कर्णः सङ्ग्रामे भीमदर्शने ॥ ७.१७६.१०४ ॥
¡Oh dador de honor! Lo que Karṇa hizo entonces en aquella batalla de aspecto terrible era imposible para cualquier otro de entre todos los seres.
7.176.105
स हन्यमानो नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतः ।
गन्धर्वनगराकारः पुनरन्तरधीयत ॥ ७.१७६.१०५ ॥
Golpeado por las flechas nārāca como una montaña por torrentes, él, semejante a una ciudad de los Gandharvas, volvió a desaparecer.
7.176.106
एवं स वै महाकायो मायया लाघवेन च ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि जघान रिपुसूदनः ॥ ७.१७६.१०६ ॥
Así, aquel de gran cuerpo, destructor de enemigos, con ilusión y agilidad, abatió aquellas armas divinas.
7.176.107
निहन्यमानेष्वस्त्रेषु मायया तेन रक्षसा ।
असम्भ्रान्तस्तदा कर्णस्तद्रक्षः प्रत्ययुध्यत ॥ ७.१७६.१०७ ॥
Mientras las armas eran destruidas por la ilusión de aquel rākṣasa, Karṇa, sin turbarse, combatió contra ese rākṣasa.
7.176.108
ततः क्रुद्धो महाराज भैमसेनिर्महाबलः ।
चकार बहुधाऽऽत्मानं भीषयाणो महारथान् ॥ ७.१७६.१०८ ॥
Entonces, enfurecido, oh gran rey, el poderoso hijo de Bhīmasena se multiplicó en muchas formas, aterrorizando a los grandes aurigas.
7.176.109
ततो दिग्भ्यः समापेतुः सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
अग्निजिह्वाश्च भुजगा विहगाश्चाप्ययोमुखाः ॥ ७.१७६.१०९ ॥
Entonces, desde todas las direcciones acudieron leones, tigres y osos, serpientes de lenguas de fuego y aves de picos de hierro.
7.176.110
स कीर्यमाणो विशिखैः कर्णचापच्युतैः शरैः ।
नागराडिव दुष्प्रेक्ष्यस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११० ॥
Cubierto de flechas disparadas desde el arco de Karṇa, desapareció allí mismo, difícil de ver como el rey de los elefantes.
7.176.111
राक्षसाश्च पिशाचाश्च यातुधानास्तथैव च ।
शालावृकाश्च बहवो वृकाश्च विकृताननाः ॥ ७.१७६.१११ ॥
Rākṣasas, piśācas y yātudhānas, asimismo muchos śālāvṛkas y lobos, de rostros deformes.
7.176.112
ते कर्णं क्षपयिष्यन्तः सर्वतः समुपाद्रवन् ।
अथैनं वाग्भिरुग्राभिस्त्रासयाञ्चिक्रिरे तदा ॥ ७.१७६.११२ ॥
Con la intención de destruir a Karṇa, se abalanzaron sobre él desde todos los lados, y luego lo aterrorizaron con palabras feroces.
7.176.113
उद्यतैर्बहुभिर्घोरैरायुधैः शोणितोक्षितैः ।
तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७६.११३ ॥
A cada una de las numerosas armas terribles levantadas, manchadas de sangre, Karṇa la atravesó con muchas flechas.
7.176.114
प्रतिहत्य तु तां मायां दिव्येनास्त्रेण राक्षसीम् ।
आजघान हयानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७६.११४ ॥
Habiendo repelido aquella ilusión rākṣasī con un arma divina, golpeó sus caballos con flechas de nudos inclinados.
7.176.115
ते भग्ना विक्षताङ्गाश्च भिन्नपृष्ठाश्च सायकैः ।
वसुधामन्वपद्यन्त पश्यतस्तस्य रक्षसः ॥ ७.१७६.११५ ॥
Derrotados, con los miembros heridos y las espaldas atravesadas por flechas, cayeron a tierra mientras aquel rākṣasa miraba.
7.176.116
स भग्नमायो हैडिम्बिः कर्णं वैकर्तनं तदा ।
एष ते विदधे मृत्युमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११६ ॥
Rota su ilusión, el hijo de Hiḍimbā dijo entonces a Karṇa, hijo de Vikartana: "Aquí te he preparado la muerte", y desapareció.