ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.176.1
यत्तद्वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१७६.१ ॥
ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸ ಘಟೋತ್ಕಚ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಆ ಯುದ್ಧ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು?
7.176.2
कीदृशं चाभवद्रूपं तस्य घोरस्य रक्षसः ।
येन वैकर्तनः कर्णः सङ्ग्रामे तेन निर्जितः ॥ ७.१७६.२ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನ ರೂಪ ಹೇಗಿತ್ತು? ಅವನಿಂದ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತನಲ್ಲವೇ?
7.176.3
रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च ।
किम्प्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा ॥ ७.१७६.३ ॥
ಅವನ ರಥ ಹೇಗಿತ್ತು? ಅವನ ಮಾಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳು ಹೇಗಿದ್ದವು? ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವು? ರಥಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲು ಹೇಗಿದ್ದವು?
7.176.4
कीदृशं वर्म चैवास्य शिरस्त्राणं च कीदृशम् ।
पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१७६.४ ॥
ಅವನ ಕವಚ ಹೇಗಿತ್ತು, ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ಹೇಗಿತ್ತು? ಕೇಳಿದ ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೇಳು, ಸಂಜಯ; ನೀನು ಕುಶಲನು.
7.176.5
लोहितोक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः ।
ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः ॥ ७.१७६.५ ॥
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನವನು, ದೊಡ್ಡ ದೇಹದವನು, ತಾಮ್ರದಂತಹ ಮುಖದವನು, ಒಳಗಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯವನು, ಮೇಲೆದ್ದ ರೋಮದವನು, ಹಳದಿ ಗಡ್ಡದವನು, ಮೊನೆಯಂತಹ ಕಿವಿಯವನು, ದೊಡ್ಡ ದವಡೆಯವನು.
7.176.6
आकर्णदारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान् ।
सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः ॥ ७.१७६.६ ॥
ಕಿವಿಗಳವರೆಗೆ ಹರಿದ ಬಾಯಿ, ಹರಿತ ಕೋರೆಗಳು, ಭಯಂಕರನು, ಬಹಳ ಉದ್ದದ ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳು, ಇಳಿಬಿದ್ದ ಹುಬ್ಬು, ದಪ್ಪ ಮೂಗು.
7.176.7
नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयङ्करः ।
महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः ॥ ७.१७६.७ ॥
ಅವನ ದೇಹ ನೀಲವರ್ಣ, ಕತ್ತು ಕೆಂಪು; ಪರ್ವತದಂತೆ ಎತ್ತರ, ಭಯಂಕರ. ಮಹಾಕಾಯ, ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಶಿರಸ್ಕ, ಮಹಾಬಲ.
7.176.8
विकृतः परुषस्पर्शो विकचोद्वृद्धपिण्डकः ।
स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान् ॥ ७.१७६.८ ॥
ಅವನು ವಿಕೃತನು, ಸ್ಪರ್ಶ ಒರಟು; ಕೆದರಿದ ಕೂದಲು, ಉಬ್ಬಿದ ದೇಹಭಾಗಗಳು. ದಪ್ಪ ಸೊಂಟ, ಆಳವಾಗಿ ಅಡಗಿದ ನಾಭಿ, ಸಡಿಲವಾದ ದೊಡ್ಡ ಮಾಂಸರಾಶಿ ಉಳ್ಳವನು.
7.176.9
तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा ।
उरसाऽधारयन्निष्कमग्निमालां यथाऽचलः ॥ ७.१७६.९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಆಭರಣ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ತೋಳ್ಬಂದಿ ಧರಿಸಿದ್ದ. ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಯ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ.
7.176.10
तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशभितम् ।
तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत ॥ ७.१७६.१० ॥
ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಹಲವು ರೂಪ ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ತೋರಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟ ಶೋಭಿಸಿತು.
7.176.11
कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम् ।
धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्।
ताराजालनिभं राजन्पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ७.१७६.११ ॥
ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲಗಳು, ಸುಂದರ ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ; ವಿಶಾಲ ಕಂಚಿನ ಕವಚ ಮತ್ತು ಮಹಾಪ್ರಭೆಯ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ್ದ. ರಾಜನೇ, ಅವನು ತಾರಾಜಾಲದಂತೆ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಸಮಪ್ರಭೆಯಂತೆ ಬೆಳಗಿದ.
7.176.12
कण्ठसूत्रं महच्चापि तपनीयमधारयत् ।
स तेन विभ्राजत वै सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१७६.१२ ॥
ಕೊರಳಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ, ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಸರವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದ. ಅದರಿಂದ ಅವನು ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆದ.
7.176.13
किङ्किणीशतनिर्घोपं रक्तध्वजपताकिनम् ।
ऋक्षचर्मावनद्वाङ्गं नल्वमात्रं महारथम् ॥ ७.१७६.१३ ॥
ನೂರು ಕಿಂಕಿಣಿಗಳ ಧ್ವನಿಯ, ಕೆಂಪು ಧ್ವಜ ಪತಾಕೆಗಳ, ಕರಡಿಚರ್ಮದಿಂದ ಹೊದಿಸಿದ, ನಲ್ವ ಮಾತ್ರ ಗಾತ್ರದ ಮಹಾರಥ.
7.176.14
सर्वायुधवरोपेतमास्थितं ध्वजमालिनम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१७६.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧ್ವಜಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಎಂಟು ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯ ರಥ.
7.176.15
मत्तमातङ्गसङ्काशा लोहिताक्षा विभीपणाः ।
कालवर्णासमायुक्ता बलवन्तः शतं हयाः ॥ ७.१७६.१५ ॥
ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳಂತೆ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನ, ಭಯಂಕರ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು.
7.176.16
वहन्तो राक्षसं घोरं वालवन्तो जितश्रमाः ।
विपुलाभिः सटाभिस्ते हेषमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७६.१६ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಬಾಲವುಳ್ಳ, ಆಯಾಸವನ್ನು ಗೆದ್ದ, ವಿಶಾಲ ಕೇಸರಗಳ ಅವು ಪದೇ ಪದೇ ಕೆನೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
7.176.17
मुखैर्नानाविधाकारैर्वगवन्तो हयोत्तमाः ।
रथेऽस्य युक्ता गकर्जन्तोऽवहंस्ते राक्षसाधिपम् ॥ ७.१७६.१७ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ಆಕಾರಗಳ ಮುಖಗಳಿಂದ ಕೆನೆಯುತ್ತ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳು ಅವನ ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪನನ್ನು ಹೊತ್ತವು.
7.176.18
राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः ।
घोररूपो महाकायः करालो विकृताननः।
रश्मिभिः सूर्यरश्म्याह्वैः सञ्जग्राह हयान्रणे ॥ ७.१७६.१८ ॥
ಅವನ ಸಾರಥಿ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸ; ಹೊಳೆಯುವ ಮುಖ, ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿದ, ಭಯಂಕರ ರೂಪ, ಮಹಾಕಾಯ, ವಿಕೃತ ಮುಖದ ಅವನು; ರಣದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿ ಎಂಬ ಲಗಾಮುಗಳಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.176.19
स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः ।
संसक्त इव चाभ्रेण यथाऽद्रिर्महता महान् ॥ ७.१७६.१९ ॥
ಅವನು ಅರುಣನೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಮೇಘದಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮಹಾಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.
7.176.20
दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः ।
रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः ॥ ७.१७६.२० ॥
ಅವನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವಜ ಎತ್ತರವಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ಮೇಲೆ ರಕ್ತವರ್ಣದ ತಲೆಯ, ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ರಣಹದ್ದು ಇತ್ತು, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾಗಿ.
7.176.21
वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमतिविक्षिपन् ।
व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम् ॥ ७.१७६.२१ ॥
ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಘೋಷಿಸುವ, ದೃಢ ಬಿಲ್ಲುನಾರನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಒಂದು ಕಿಷ್ಕು ಸುತ್ತಳತೆ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಅರತ್ನಿ ಉದ್ದದ ಬಿಲ್ಲು.
7.176.22
रथाक्षमात्रैरिपुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः ।
तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१७६.२२ ॥
ರಥದ ಅಕ್ಷದಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ, ವೀರರನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದನು.
7.176.23
तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः ।
अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१७६.२३ ॥
ರಥದ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಘೋಷ ಸಿಡಿಲಿನ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
7.176.24
तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत ।
समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः ॥ ७.१७६.२४ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯಗಳೂ ಸಮುದ್ರದ ಮಹಾ ಅಲೆಗಳಂತೆ ನಡುಗಿದವು.
7.176.25
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम् ।
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत् ॥ ७.१७६.२५ ॥
ವಿರೂಪಾಕ್ಷನೂ ಭಯಂಕರನೂ ಆಗಿ ಅವನು ಧಾವಿಸಿ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು.
7.176.26
ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात् ।
मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभमिवर्षभः ॥ ७.१७६.२६ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು; ಆನೆ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ, ಹಿಂಡಿನ ಯಜಮಾನ ಹೋರಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೋರಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ.
7.176.27
स सन्निपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशाम्पते ।
कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१७६.२७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಆ ಮುಖಾಮುಖಿ ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತು—ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನ ನಡುವೆ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಬರನ ನಡುವೆ ಆದಂತೆ.
7.176.28
तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिःस्वने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः ॥ ७.१७६.२८ ॥
ಭಯಂಕರ ಟಂಕಾರ ಮಾಡುವ ತಮ್ಮ ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
7.176.29
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैरिषुभिर्नतपर्वभिः ।
न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी ॥ ७.१७६.२९ ॥
ಆಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ತಡೆದರು; ಕಂಚಿನ ಕವಚಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ.
7.176.30
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः ॥ ७.१७६.३० ॥
ಇಬ್ಬರೂ ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡುವ ಎರಡು ಹುಲಿಗಳಂತೆ, ದಂತಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡುವ ಎರಡು ಮಹಾ ಆನೆಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು; ರಥಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದರು.
7.176.31
सञ्छिन्दन्तौ च गात्राणि सन्दधानौ च सायकान् ।
दहन्तौ च शरोल्काभिर्दुष्प्रेक्ष्यौ च बभूवतुः ॥ ७.१७६.३१ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೇಹಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಾ, ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡುತ್ತಾ, ಬಾಣದ ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ ಸುಡುತ್ತಾ ನೋಡಲಸಾಧ್ಯರಾದರು.
7.176.32
तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ ।
विभ्राजेतां यथा वारि स्रवन्तौ गैरिकाचलौ ॥ ७.१७६.३२ ॥
ಸರ್ವಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ, ನೀರು ಸುರಿಸುವ ಕೆಮ್ಮಣ್ಣಿನ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
7.176.33
तौ शराग्रविनुन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम् ।
नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती ॥ ७.१७६.३३ ॥
ಬಾಣಾಗ್ರಗಳಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಚುಚ್ಚುತ್ತಾ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕದಲಿಸಲಾರದೆ ಹೋದರು.
7.176.34
तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत् ।
प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७६.३४ ॥
ಆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ರಾತ್ರಿಯುದ್ಧವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಮವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಂತಾಯಿತು, ಓ ರಾಜನೇ; ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನು ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಪಣವಾಗಿಟ್ಟು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು.
7.176.35
तस्य सन्दधतस्तीक्ष्णाञ्छरांश्चासक्तमस्यतः ।
धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाऽभवन् ॥ ७.१७६.३५ ॥
ಅವನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡುತ್ತಾ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿರಲು, ಬಿಲ್ಲಿನ ಟಂಕಾರದಿಂದ ಆಗ ಸ್ವಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪರಪಕ್ಷ ಎರಡೂ ಭಯಭೀತವಾದವು.
7.176.36
घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप ।
ततः प्रादुष्करोद्दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१७६.३६ ॥
ಕರ್ಣನು ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಮೀರಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
7.176.37
कर्णेन सन्धितं दृष्ट्वा दिव्यमस्त्रं घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां राक्षसीं पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१७६.३७ ॥
ಕರ್ಣನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡುನಂದನ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಮಹಾ ರಾಕ್ಷಸ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
7.176.38
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणां महत्या सेनया वृतः ॥ ७.१७६.३८ ॥
ಶೂಲ, ಮುದ್ಗರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ವತ ಶಿಖರ ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾ ಸೇನೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ.
7.176.39
तमुद्यतमहाचापं दृष्ट्वा ते व्यथिता नृपाः ।
भूतान्तकमिवायान्तं कालदण्डोग्रधारिणम् ॥ ७.१७६.३९ ॥
ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ರಾಜರು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡರು; ಭೂತಗಳ ಅಂತಕನು ಕಾಲದಂಡದ ಉಗ್ರ ಧಾರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ.
7.176.40
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यधुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१७६.४० ॥
ಘಟೋತ್ಕಚನು ಮಾಡಿದ ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಆನೆಗಳು ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದವು; ಮನುಷ್ಯರು ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತರಾದರು.
7.176.41
ततोऽश्मवृष्टिरत्युग्रा महत्यासीत्समन्ततः ।
अर्धरात्रेऽधिकबलैर्विमुक्ता रक्षसां बलैः ॥ ७.१७६.४१ ॥
ಆಗ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಗಳು ಬಿಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಮಹಾ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುರಿಯಿತು.
7.176.42
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः शक्तितोमराः ।
पतन्त्यविरलाः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१७६.४२ ॥
ಕಬ್ಬಿಣದ ಚಕ್ರಗಳು, ಭುಶುಂಡಿಗಳು, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತೋಮರಗಳು, ಶೂಲಗಳು, ಶತಘ್ನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಿಶಗಳು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು.
7.176.43
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिप ।
पुत्राश्च तव योधाश्च व्यथिता विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७६.४३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ರೌದ್ರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೂ ಯೋಧರೂ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು ಓಡಿಹೋದರು.
7.176.44
तत्रैकोऽस्तबलश्लाघी कर्णो मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां तां घटोत्कचनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.४४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ, ಅಸ್ತ್ರಬಲದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಮಾನಿ ಕರ್ಣನು ವ್ಯಥೆಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಘಟೋತ್ಕಚನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಅವನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಶಮಾಡಿದನು.
7.176.45
मायायां तु प्रहीणायाममर्षाच्च घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्धोरान्सूत पुत्रं त आविशन् ॥ ७.१७६.४५ ॥
ಮಾಯೆ ನಾಶವಾದಾಗ, ಘಟೋತ್ಕಚನು ಕೋಪದಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಅವು ಅವನನ್ನು ಹೊಕ್ಕವು.
7.176.46
ततस्ते रुधिराभ्यक्ता भित्त्वा कर्णं महाहवे ।
विविशुर्धरणीं बाणाः सङ्क्रुद्धा इव पन्नगाः ॥ ७.१७६.४६ ॥
ಆಗ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದ ಆ ಬಾಣಗಳು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಸೀಳಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕವು.
7.176.47
सूतपुत्रस्तु सङ्क्रद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमतिक्रम्य बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१७६.४७ ॥
ಆದರೆ ಸೂತಪುತ್ರ, ಕೋಪಗೊಂಡ, ಚುರುಕಾದ ಕೈಗಳ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಕರ್ಣನು, ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ದಾಟಿ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸೀಳಿದನು.
7.176.48
घटोत्कचो विनिर्भिन्नः सूतपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं दिव्यं सहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१७६.४८ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನಿಂದ ಮರ್ಮಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು, ಸಾವಿರ ಆರೆಗಳ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
7.176.49
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिरत्नविभूषितम् ।
चिक्षेपाधिरथेः क्रुद्धो भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१७६.४९ ॥
ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಮಣಿರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಕ್ಷುರಾಗ್ರದ ಆಯುಧವನ್ನು ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಮಸೇನನ ಪುತ್ರ (ಘಟೋತ್ಕಚ) ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಧಿರಥನ ಪುತ್ರ (ಕರ್ಣ)ನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
7.176.50
प्रविद्वमतिवेगेन विक्षिप्तं कर्णसायकैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१७६.५० ॥
ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅತಿವೇಗವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಆಯುಧ, ಅದೃಷ್ಟಹೀನನ ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.176.51
घटोत्कचस्तु सङ्क्रुद्धो दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
कर्णं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१७६.५१ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಘಟೋತ್ಕಚನು, ತನ್ನ ಚಕ್ರ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ವರ್ಭಾನು (ರಾಹು) ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.176.52
सूतपुत्रस्त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
घटोत्कचरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१७६.५२ ॥
ಆದರೆ ಸೂತಪುತ್ರ (ಕರ್ಣ), ರುದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ, ಇಂದ್ರರಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಘಟೋತ್ಕಚನ ರಥವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.176.53
घटोत्कचेन क्रुद्धेन गदा हेमाङ्गदा तदा ।
क्षिप्ता भ्राम्य शरैः साऽपि कर्णेनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१७६.५३ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಘಟೋತ್ಕಚನಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳ ಗದೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದೂ ಕೂಡ ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿತು.
7.176.54
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य कालमेघ इवोन्नदन् ।
प्रववर्ष महाकायो द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१७६.५४ ॥
ಆಗ ಮಹಾಕಾಯ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಕಾಲಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಮರಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
7.176.55
ततो मायाविनं कर्णो भीमसेनसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध घनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१७६.५५ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಯಾವಿ ಭೀಮಸೇನನ ಮಗನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಚುಚ್ಚಿದನು; ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ದಟ್ಟ ಮೇಘವನ್ನು ಚುಚ್ಚುವಂತೆ.
7.176.56
तस्य सर्वान्हयान्हत्वा सञ्छिद्य शतधा रथम् ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१७६.५६ ॥
ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ರಥವನ್ನು ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಮಳೆ ತರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಕರ್ಣನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
7.176.57
न चास्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ।
सोऽदृश्यत मुहूर्तेन श्वाविच्छललितो यथा ॥ ७.१७६.५७ ॥
ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಂಗುಲ ಜಾಗವೂ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡದೆ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ; ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು.
7.176.58
न हयान्न रथं तस्य न ध्वजं न घटोत्कचम् ।
दृष्टवन्तः स्म समरे शरौघैरभिसंवृतम् ॥ ७.१७६.५८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ರಥವನ್ನಾಗಲಿ, ಧ್ವಜವನ್ನಾಗಲಿ, ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನಾಗಲಿ ಅವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
7.176.59
स तु कर्णस्य तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण शातयन् ।
मायायुद्धेन मायावी सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१७६.५९ ॥
ಆದರೆ ಆ ಮಾಯಾವಿ ಕರ್ಣನ ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಛೇದಿಸುತ್ತಾ, ಮಾಯಾಯುದ್ಧದಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
7.176.60
सोऽयोधयत्तदा कर्णं मायया लाघवेन च ।
अलक्ष्यमाणानि दिवि शरजालानि चापतन् ॥ ७.१७६.६० ॥
ಆಗ ಅವನು ಮಾಯೆಯಿಂದಲೂ ಚುರುಕುತನದಿಂದಲೂ ಕರ್ಣನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲಗಳು ಬಿದ್ದವು.
7.176.61
भैमसेनिर्महामायो मायया कुरुसत्तम ।
विचचार महाकायो मोहयन्निव भारत ॥ ७.१७६.६१ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಮಹಾಮಾಯೆಯುಳ್ಳ ಭೀಮಸೇನನ ಮಗ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಭಾರತನೇ! ಮಹಾಕಾಯನಾಗಿ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಓಡಾಡಿದನು.
7.176.62
स तु कृत्वा विरूपाणि वदनान्यशुभानि च ।
अग्रसत्सूतपुत्रस्य दिव्यान्यस्त्राणि मायया ॥ ७.१७६.६२ ॥
ಅವನು ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಮುಖಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.
7.176.63
पुनश्चापि महाकायः सञ्छिन्नः शतधा रणे ।
गतसत्वो निरुत्साहः पतितः खाद्व्यदृश्यत ॥ ७.१७६.६३ ॥
ಮತ್ತೆ ಆ ಮಹಾಕಾಯನು ರಣದಲ್ಲಿ ನೂರು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರಾಣರಹಿತನಾಗಿ, ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡನು.
7.176.64
तं हतं मन्यमानाः स्म प्राणदन्कुरुपुङ्गवाः ।
अथ देहैर्नवैरन्यैर्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.१७६.६४ ॥
ಅವನು ಸತ್ತನೆಂದು ತಿಳಿದು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ಆಗ ಅವನು ಹೊಸ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.176.65
पुनश्चापि महाकायः शतशीर्षः शतोदरः ।
व्यदृश्यत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतः ॥ ७.१७६.६५ ॥
ಮತ್ತೆ ಆ ಮಹಾಕಾಯನು ನೂರು ತಲೆ ನೂರು ಹೊಟ್ಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾಬಾಹುವಾಗಿ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.176.66
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा च पुनरेव स राक्षसः ।
सागरोर्मिरिवोद्वूतस्तिर्यगूर्ध्वमवर्तत ॥ ७.१७६.६६ ॥
ಮತ್ತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಹೆಬ್ಬೆರಳಷ್ಟು ಗಾತ್ರವಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಯಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದು ಅಡ್ಡ ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿದನು.
7.176.67
वसुधां दारयित्वा च पुनरप्यु न्यमज्जत ।
अदृश्यत तदा तत्र पुनरुन्मज्जितोऽन्यतः ॥ ७.१७६.६७ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗೆ ಮುಳುಗಿದನು; ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆದ್ದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.176.68
सोऽवतीर्य पुनस्तस्थौ रथे हेमपरिष्कृते ।
क्षितिं खं च दिशश्चैव माययाऽभ्येत्य दंशितः ॥ ७.१७६.६८ ॥
ಅವನು ಇಳಿದು ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು; ಮಾಯೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಲುಪಿ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ್ದನು.
7.176.69
गत्वा कर्णरथाभ्याशं व्यचरत्कुण्डलाननः ।
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं विशाम्पते ॥ ७.१७६.६९ ॥
ಕರ್ಣನ ರಥದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಸುತ್ತಾಡಿದನು; ಹೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಕಳವಳವಿಲ್ಲದೆ ಸೂತಪುತ್ರನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.176.70
तिष्ठेदानीं क्व मे जीवन्सूतपुत्र गमिष्यसि ।
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रमाजिरे ॥ ७.१७६.७० ॥
ಈಗ ನಿಲ್ಲು! ಸೂತಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನಿಂದ ಜೀವಸಹಿತ ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ? ಇಂದು ಈ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಯುದ್ಧದ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವೆನು.
7.176.71
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षं रक्षः क्रूरपराक्रमम् ।
उत्पपातान्तरिक्षं च जहास च सुविस्तरम्।
कर्णमभ्यहनच्चैव गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१७६.७१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ, ಕ್ರೂರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಹಳ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕನು; ಸಿಂಹವು ಗಜರಾಜನ ಮೇಲೆ ಎರಗುವಂತೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ಪ್ರಹರಿಸಿದನು.
7.176.72
रथाक्षमात्रेरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः। ॥ ७.१७६.७२ ॥
ಘಟೋತ್ಕಚನು ರಥದ ಅಚ್ಚಿನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳಿಂದ (ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ) ಮಳೆಗರೆದನು.
7.176.73
शरवृष्टिं च तां कर्णो दूरात्प्राप्तामशातयत् ॥ ७.१७६.७३ ॥
ಕರ್ಣನು ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ಆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.176.74
दृष्ट्वा च विहतां मायां कर्णेन भरतर्षभ ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१७६.७४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕರ್ಣನಿಂದ ತನ್ನ ಮಾಯೆ ವಿಫಲವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಘಟೋತ್ಕಚನು ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
7.176.75
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१७६.७५ ॥
ಅವನು ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಒಂದು ಪರ್ವತವಾದನು; ಅದರ ಶಿಖರಗಳು ಮರಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿದ್ದವು, ಶೂಲ, ಪ್ರಾಸ, ಖಡ್ಗ, ಮುಸಲಗಳ ಹೊಳೆಗಳು ಹರಿದವು.
7.176.76
तमञ्जनचयप्रख्यं कर्णो दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपातैरायुधान्युग्राण्युद्वहन्तं न चुक्षुभे ॥ ७.१७६.७६ ॥
ಕಾಡಿಗೆ ರಾಶಿಯಂತಿದ್ದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು, ಧಾರೆಗಳಂತೆ ಉಗ್ರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಂತ ಅದನ್ನು ಕಂಡರೂ ಕರ್ಣನು ಕಂಗೆಡಲಿಲ್ಲ.
7.176.77
स्मयन्निव ततः कर्णो दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
ततः सोऽस्रेण शैलेन्द्रो विक्षिप्तो वै व्यनश्यत ॥ ७.१७६.७७ ॥
ಆಗ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕರ್ಣನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಆ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪರ್ವತರಾಜನು ನಾಶವಾದನು.
7.176.78
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रः सूतपुत्रमवाकिरत् ॥ ७.१७६.७८ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನೊಡನೆ ನೀಲ ಮೇಘವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾದ ಕಲ್ಮಳೆಯಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.176.79
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमत्कालमेघं तं कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ७.१७६.७९ ॥
ಆಗ ಅಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೈಕರ್ತನ ವೃಷ ಕರ್ಣನು ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಧಾನಮಾಡಿ ಆ ಕಾಲಮೇಘವನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
7.176.80
स मार्गणगणैः कर्णो दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
जघानास्त्रं महाराज घटोत्कचसमीरितम् ॥ ७.१७६.८० ॥
ಕರ್ಣನು ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಘಟೋತ್ಕಚನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹತಗೊಳಿಸಿದನು.
7.176.81
ततः प्रहस्य समरे भैमसेनिर्महाबलः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां कर्णं प्रति महारथम् ॥ ७.१७६.८१ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲನಾದ ಭೀಮಸೇನನ ಮಗನು ನಗುತ್ತಾ ಮಹಾರಥ ಕರ್ಣನ ಎದುರು ಮಹಾಮಾಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
7.176.82
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तमातङ्गविक्रमैः। ॥ ७.१७६.८२ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವನು ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಸಿಂಹ-ಹುಲಿಗಳಂತೆ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಅನೇಕ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
7.176.83
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैस्तथा ।
नानाशस्त्रधरैर्घोरैर्नानाकवचभूषणैः ॥ ७.१७६.८३ ॥
ಆನೆಗಳ ಮೇಲಿದ್ದವರು, ರಥಗಳ ಮೇಲಿದ್ದವರು, ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲಿದ್ದವರು; ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಭಯಂಕರರಾದ, ನಾನಾ ಕವಚಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ (ರಾಕ್ಷಸರು).
7.176.84
वृतं घटोत्कचं क्रूरैर्मरुद्भिरिव वासवम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महेष्वासो योधयामास राक्षसम् ॥ ७.१७६.८४ ॥
ಮರುತ್ತುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಧನುರ್ಧರನಾದ ಕರ್ಣನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.
7.176.85
घटोत्कचस्ततः कर्णं विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
ननाद भैरवं नादं भीषयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१७६.८५ ॥
ಆಗ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಐದು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುವ ಭೀಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
7.176.86
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ स मार्गणगणं महत् ।
कर्णहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१७६.८६ ॥
ಮತ್ತೆ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಅಂಜಲಿಕ ಬಾಣದಿಂದ ಕರ್ಣನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.176.87
अथान्यद्धनुरादाय दृढं भारसहं महत् ।
विचकर्ष बलात्कर्ण इन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१७६.८७ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಮತ್ತೊಂದು ದೃಢವಾದ, ಭಾರವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದನು.
7.176.88
ततः कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खेचरान्राक्षसान्प्रति ॥ ७.१७६.८८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಗ ಕರ್ಣನು ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸರತ್ತ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.176.89
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहेनेवार्दितं वन्यं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१७६.८९ ॥
ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ, ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ರಾಕ್ಷಸರ ಗುಂಪು, ಸಿಂಹದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಡಾನೆಗಳ ಹಿಂಡಿನಂತೆ ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು.
7.176.90
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतगजान्विभुः ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१७६.९० ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿ, ಕುದುರೆ, ಸಾರಥಿ, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಸಮರ್ಥ ಕರ್ಣನು ಅವರನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ.
7.176.91
स हत्वा राक्षसीं सेनां शुशुभे सूतनन्दनः ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१७६.९१ ॥
ಅವನು ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಸೂತಪುತ್ರನು ಶೋಭಿಸಿದನು; ಹಿಂದೆ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಶೋಭಿಸಿದಂತೆ.
7.176.92
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु मारिष ।
नैनं निरीक्षितुमपि कश्चिच्छक्नोति पार्थिव ॥ ७.१७६.९२ ॥
ಓ ಪ್ರಭು, ಪಾಂಡವರ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಲೂ ಸಮರ್ಥರಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.176.93
ऋते घटोत्कचाद्राजन्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ।
भीमवीर्यबलोपेतात्क्रुद्ध्द्वैवस्वतादिव ॥ ७.१७६.९३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹಾಬಲ ರಾಕ್ಷಸರಾಜ, ಭೀಮನ ವೀರ್ಯ ಬಲವುಳ್ಳವನು, ಕುಪಿತ ವೈವಸ್ವತ ಯಮನಂತೆ.
7.176.94
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां पावकः समजायत ।
महोल्काभ्यां यथा राजन्सार्जिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ७.१७६.९४ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಓ ರಾಜನೇ, ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಎಣ್ಣೆಯ ಹನಿಗಳು ಬೀಳುವಂತೆ.
7.176.95
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ।
रथमास्थाय च पुनर्मायया निर्मितं तदा ॥ ७.१७६.९५ ॥
ಅಂಗೈಯಿಂದ ಅಂಗೈಗೆ ಹೊಡೆದು, ತುಟಿಯನ್ನು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಚ್ಚಿ, ನಂತರ ಆಗ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ರಥವನ್ನು ಏರಿ.
7.176.96
युक्तं गजनिभैर्वाहैः पिशाचवदनैः खरैः ।
स सूतमब्रवीत्क्रुद्धः सूतपुत्राय मां वह ॥ ७.१७६.९६ ॥
ಆನೆಗಳಂತಹ, ಪಿಶಾಚಿ ಮುಖದ ಕತ್ತೆಗಳಂತಹ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಲ್ಲಿ; ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನು ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ಸೂತಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿ.'
7.176.97
स ययौ घोररूपेण रथेन रथिनां वरः ।
द्वैरथं सूतपुत्रेण पुनरेव विशाम्पते ॥ ७.१७६.९७ ॥
ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ರಥದಲ್ಲಿ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮತ್ತೆ ಸೂತಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ.
7.176.98
स चिक्षेप पुनः क्रुद्धः सुतपुत्राय राक्षसः ।
अष्टचक्रां महाघोरामशनिं रुद्रनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.९८ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸನು ಮತ್ತೆ ಸೂತಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಂಟು ಚಕ್ರಗಳ, ಅತಿ ಭಯಂಕರ, ರುದ್ರನಿರ್ಮಿತ ಅಶನಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.176.99
द्वियोजनसमुत्सेधां योजनायामविस्तराम् ।
आयसीं निचितां शूलैः कदम्बमिव केशरैः ॥ ७.१७६.९९ ॥
ಅದು ಎರಡು ಯೋಜನ ಎತ್ತರ, ಒಂದು ಯೋಜನ ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಅಗಲವಾಗಿತ್ತು; ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಕದಂಬ ಹೂವಿನ ಕೇಸರಗಳಂತೆ ಶೂಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
7.176.100
तामवप्लुत्य जग्राह कर्णो न्यस्य महद्धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवपुप्लुवे ॥ ७.१७६.१०० ॥
ಕರ್ಣನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಹಿಡಿದನು; ತನ್ನ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಅವನು ರಥದಿಂದ ಹಾರಿದನು.
7.176.101
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा सुरास्तत्र विसिस्मियुः ॥ ७.१७६.१०१ ॥
ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ಅದು ಕುದುರೆ, ಸೂತ, ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ರಥವನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
7.176.102
कर्णं तु सर्वभूतानि पूजयामासुरञ्जसा ।
यदप्लुत्य जग्राह देवसृष्टां महाशनिम् ॥ ७.१७६.१०२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ ಕರ್ಣನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಪೂಜಿಸಿದವು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಹಾರಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಮಹಾ ಅಶನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.176.103
एवं कृत्वा रणे कर्ण आरुरोह रथं पुनः ।
ततो मुमोच नाराचान्सूतपुत्रः परन्तपः ॥ ७.१७६.१०३ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಮತ್ತೆ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು. ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಸೂತಪುತ್ರನು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
7.176.104
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु मानद ।
यदकार्षीत्तदा कर्णः सङ्ग्रामे भीमदर्शने ॥ ७.१७६.१०४ ॥
ಓ ಮಾನದನೇ! ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.
7.176.105
स हन्यमानो नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतः ।
गन्धर्वनगराकारः पुनरन्तरधीयत ॥ ७.१७६.१०५ ॥
ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಗಂಧರ್ವನಗರದ ಆಕಾರದವನು ಮತ್ತೆ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.
7.176.106
एवं स वै महाकायो मायया लाघवेन च ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि जघान रिपुसूदनः ॥ ७.१७६.१०६ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾಕಾಯನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಚುರುಕುತನದಿಂದ ಆ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
7.176.107
निहन्यमानेष्वस्त्रेषु मायया तेन रक्षसा ।
असम्भ्रान्तस्तदा कर्णस्तद्रक्षः प्रत्ययुध्यत ॥ ७.१७६.१०७ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕರ್ಣನು ಕಂಗೆಡದೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
7.176.108
ततः क्रुद्धो महाराज भैमसेनिर्महाबलः ।
चकार बहुधाऽऽत्मानं भीषयाणो महारथान् ॥ ७.१७६.१०८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ! ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನ ಮಗನು ತನ್ನನ್ನು ಹಲವು ರೂಪಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಹಾರಥರನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದನು.
7.176.109
ततो दिग्भ्यः समापेतुः सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
अग्निजिह्वाश्च भुजगा विहगाश्चाप्ययोमुखाः ॥ ७.१७६.१०९ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಂಹ, ಹುಲಿ, ಕರಡಿಗಳು, ಅಗ್ನಿ-ನಾಲಿಗೆಯ ಹಾವುಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಕ್ಕಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದವು.
7.176.110
स कीर्यमाणो विशिखैः कर्णचापच्युतैः शरैः ।
नागराडिव दुष्प्रेक्ष्यस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११० ॥
ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಗಜರಾಜನಂತೆ ಕಾಣಲಾಗದವನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
7.176.111
राक्षसाश्च पिशाचाश्च यातुधानास्तथैव च ।
शालावृकाश्च बहवो वृकाश्च विकृताननाः ॥ ७.१७६.१११ ॥
ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಿಶಾಚರು, ಯಾತುಧಾನರು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಹಳ ಶಾಲಾವೃಕರು ಮತ್ತು ತೋಳಗಳು, ವಿಕೃತ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ.
7.176.112
ते कर्णं क्षपयिष्यन्तः सर्वतः समुपाद्रवन् ।
अथैनं वाग्भिरुग्राभिस्त्रासयाञ्चिक्रिरे तदा ॥ ७.१७६.११२ ॥
ಅವರು ಕರ್ಣನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದರು; ಆಗ ಭಯಂಕರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೆದರಿಸಿದರು.
7.176.113
उद्यतैर्बहुभिर्घोरैरायुधैः शोणितोक्षितैः ।
तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७६.११३ ॥
ಎತ್ತಿದ ಅನೇಕ ಭಯಂಕರ, ರಕ್ತ ತೋಯ್ದ ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಕರ್ಣನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.176.114
प्रतिहत्य तु तां मायां दिव्येनास्त्रेण राक्षसीम् ।
आजघान हयानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७६.११४ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ತಡೆದು, ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.176.115
ते भग्ना विक्षताङ्गाश्च भिन्नपृष्ठाश्च सायकैः ।
वसुधामन्वपद्यन्त पश्यतस्तस्य रक्षसः ॥ ७.१७६.११५ ॥
ಅವರು ಚದುರಿ, ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಗಾಯಗೊಂಡು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬೆನ್ನು ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
7.176.116
स भग्नमायो हैडिम्बिः कर्णं वैकर्तनं तदा ।
एष ते विदधे मृत्युमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११६ ॥
ಮಾಯೆ ಭಗ್ನವಾದ ಆ ಹೈಡಿಂಬಿಯ ಪುತ್ರನು ಆಗ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನಿಗೆ, "ಇಗೋ ನಿನಗೆ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.