Mahābhārata · Adhyāya 7.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.176.1
यत्तद्वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१७६.१ ॥
Como foi aquela batalha, quando Karṇa, filho de Vikartana, e o rākṣasa Ghaṭotkaca se enfrentaram à meia-noite?
7.176.2
कीदृशं चाभवद्रूपं तस्य घोरस्य रक्षसः ।
येन वैकर्तनः कर्णः सङ्ग्रामे तेन निर्जितः ॥ ७.१७६.२ ॥
Qual era a forma daquele terrível rākṣasa, pelo qual Karṇa, filho de Vikartana, foi derrotado na batalha?
7.176.3
रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च ।
किम्प्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा ॥ ७.१७६.३ ॥
Como era o seu carro, e como eram as suas ilusões e todas as suas armas? De que tamanho eram os seus cavalos, e como eram o estandarte do carro e o arco?
7.176.4
कीदृशं वर्म चैवास्य शिरस्त्राणं च कीदृशम् ।
पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१७६.४ ॥
Como era a sua armadura e como era o seu elmo? Pergunto-te, Sañjaya; conta-mo, pois és hábil.
7.176.5
लोहितोक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः ।
ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः ॥ ७.१७६.५ ॥
De olhos vermelhos, de corpo imenso, de rosto cobreado, de ventre fundo, de cabelos eriçados, de barba fulva, de orelhas pontudas e grandes maxilares.
7.176.6
आकर्णदारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान् ।
सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः ॥ ७.१७६.६ ॥
Com a boca rasgada até às orelhas, de presas afiadas e aspecto terrível, com língua e lábios muito longos de cor de cobre, de sobrancelhas caídas e nariz grosso.
7.176.7
नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयङ्करः ।
महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः ॥ ७.१७६.७ ॥
Seu corpo era azul-escuro e seu pescoço vermelho; do tamanho de uma montanha e aterrorizante, tinha grande corpo, grandes braços, grande cabeça e grande força.
7.176.8
विकृतः परुषस्पर्शो विकचोद्वृद्धपिण्डकः ।
स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान् ॥ ७.१७६.८ ॥
Era disforme e áspero ao toque, com cabelos desgrenhados e massas de carne saltadas; de quadris grossos, umbigo profundamente oculto e grande corpo de carne frouxa e pendente.
7.176.9
तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा ।
उरसाऽधारयन्निष्कमग्निमालां यथाऽचलः ॥ ७.१७६.९ ॥
Igualmente, usando adornos nas mãos, de grande poder ilusório e com braceletes, trazia no peito um colar de ouro como uma guirlanda de fogo, de pé como uma montanha.
7.176.10
तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशभितम् ।
तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत ॥ ७.१७६.१० ॥
Em sua cabeça brilhava um diadema de ouro maravilhoso, adornado com muitas formas e figuras, brilhante como um arco.
7.176.11
कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम् ।
धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्।
ताराजालनिभं राजन्पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ७.१७६.११ ॥
Usando dois brincos como o sol nascente, uma bela guirlanda de ouro e uma ampla armadura de bronze de grande brilho; ó rei, brilhava como uma rede de estrelas, luminoso como a lua cheia.
7.176.12
कण्ठसूत्रं महच्चापि तपनीयमधारयत् ।
स तेन विभ्राजत वै सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१७६.१२ ॥
Também usava um grande colar de ouro refinado, e com ele brilhava como uma nuvem de chuva com relâmpagos.
7.176.13
किङ्किणीशतनिर्घोपं रक्तध्वजपताकिनम् ।
ऋक्षचर्मावनद्वाङ्गं नल्वमात्रं महारथम् ॥ ७.१७६.१३ ॥
Ressoando com cem sinos tilintantes, com bandeiras e flâmulas vermelhas, seu corpo coberto de pele de urso, um grande carro do tamanho de um nalva.
7.176.14
सर्वायुधवरोपेतमास्थितं ध्वजमालिनम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१७६.१४ ॥
Equipado com todas as excelentes armas, adornado com uma guirlanda de bandeiras, unido a oito rodas, ressoando com um estrondo profundo como nuvem de tempestade.
7.176.15
मत्तमातङ्गसङ्काशा लोहिताक्षा विभीपणाः ।
कालवर्णासमायुक्ता बलवन्तः शतं हयाः ॥ ७.१७६.१५ ॥
Cem cavalos poderosos, semelhantes a elefantes enfurecidos, de olhos vermelhos e aterradores, de cor escura como a morte.
7.176.16
वहन्तो राक्षसं घोरं वालवन्तो जितश्रमाः ।
विपुलाभिः सटाभिस्ते हेषमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७६.१६ ॥
Carregando o terrível rākṣasa, de caudas, incansáveis, de crinas largas, relinchavam repetidamente.
7.176.17
मुखैर्नानाविधाकारैर्वगवन्तो हयोत्तमाः ।
रथेऽस्य युक्ता गकर्जन्तोऽवहंस्ते राक्षसाधिपम् ॥ ७.१७६.१७ ॥
Com bocas de formas diversas, relinchando e rugindo, os melhores cavalos, atrelados ao seu carro, carregavam o senhor dos rākṣasas.
7.176.18
राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः ।
घोररूपो महाकायः करालो विकृताननः।
रश्मिभिः सूर्यरश्म्याह्वैः सञ्जग्राह हयान्रणे ॥ ७.१७६.१८ ॥
Seu cocheiro era o rākṣasa Virūpākṣa, de rosto flamejante e brincos, de forma terrível, corpo enorme, temível e de rosto distorcido; na batalha segurou os cavalos com rédeas chamadas Raios do Sol.
7.176.19
स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः ।
संसक्त इव चाभ्रेण यथाऽद्रिर्महता महान् ॥ ७.१७६.१९ ॥
Ao lado dele erguia-se como o sol com Aruṇa, ou como uma grande montanha envolta em nuvens.
7.176.20
दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः ।
रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः ॥ ७.१७६.२० ॥
No seu carro erguia-se um grande estandarte que tocava o céu, e sobre ele um abutre de cabeça ensanguentada, carnívoro e terrível.
7.176.21
वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमतिविक्षिपन् ।
व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम् ॥ ७.१७६.२१ ॥
Puxando com força uma corda firme, com o estrondo do trovão de Indra, um arco claramente de um kiṣku de circunferência e doze aratni de comprimento.
7.176.22
रथाक्षमात्रैरिपुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः ।
तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१७६.२२ ॥
Cobrindo todas as direções com flechas tão longas quanto o eixo de um carro, naquela noite que arrebata heróis, avançou contra Karṇa.
7.176.23
तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः ।
अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१७६.२३ ॥
Enquanto permanecia firme no carro e puxava o arco, o estalo do seu arco foi ouvido como o estrondo do trovão.
7.176.24
तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत ।
समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः ॥ ७.१७६.२४ ॥
Ó Bhārata, os teus exércitos, aterrorizados por aquele som, tremeram todos juntos como as grandes ondas do oceano.
7.176.25
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम् ।
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत् ॥ ७.१७६.२५ ॥
Ao ver o terrível Virūpākṣa avançando contra ele, Karṇa, filho de Rādhā, sorrindo como quem brinca, apressou-se a detê-lo.
7.176.26
ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात् ।
मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभमिवर्षभः ॥ ७.१७६.२६ ॥
Então Karṇa, lançando projéteis, avançou sobre ele de perto, como um elefante sobre outro elefante, como o touro chefe de um rebanho sobre outro touro.
7.176.27
स सन्निपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशाम्पते ।
कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१७६.२७ ॥
Aquele choque entre os dois foi tumultuoso, ó senhor dos homens, ó rei: entre Karṇa e o rākṣasa, como entre Indra e Śambara.
7.176.28
तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिःस्वने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः ॥ ७.१७६.२८ ॥
Tomando seus dois arcos, que ressoavam com um estrondo terrível, ambos, com grande velocidade, cobriram-se mutuamente com grandes flechas.
7.176.29
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैरिषुभिर्नतपर्वभिः ।
न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी ॥ ७.१७६.२९ ॥
Então, com flechas disparadas de arcos totalmente tensionados, de hastes com nós curvados, rechaçaram-se mutuamente, atravessando as armaduras de bronze.
7.176.30
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः ॥ ७.१७६.३० ॥
Os dois eram como tigres lutando com garras, como grandes elefantes lutando com presas; com lanças de carro e flechas feriram-se mutuamente.
7.176.31
सञ्छिन्दन्तौ च गात्राणि सन्दधानौ च सायकान् ।
दहन्तौ च शरोल्काभिर्दुष्प्रेक्ष्यौ च बभूवतुः ॥ ७.१७६.३१ ॥
Ambos, cortando membros, encaixando flechas e queimando com tochas de flechas, tornaram-se difíceis de olhar.
7.176.32
तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ ।
विभ्राजेतां यथा वारि स्रवन्तौ गैरिकाचलौ ॥ ७.१७६.३२ ॥
Ambos feridos em todos os membros e encharcados em torrentes de sangue, brilhavam como duas montanhas de ocre vermelho que escorrem água.
7.176.33
तौ शराग्रविनुन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम् ।
नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती ॥ ७.१७६.३३ ॥
Com os membros atingidos pelas pontas das flechas, perfurando-se mutuamente, os dois de grande brilho, esforçando-se, não conseguiam abalar um ao outro.
7.176.34
तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत् ।
प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७६.३४ ॥
Aquela batalha noturna, uma vez iniciada, prolongou-se por muito tempo como se estivesse equilibrada, ó rei, Karṇa e o rākṣasa apostando as vidas na batalha como jogadores de dados.
7.176.35
तस्य सन्दधतस्तीक्ष्णाञ्छरांश्चासक्तमस्यतः ।
धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाऽभवन् ॥ ७.१७६.३५ ॥
Enquanto ele encaixava flechas afiadas e disparava sem cessar, tanto os seus como os inimigos ficaram aterrorizados pelo zumbido do seu arco.
7.176.36
घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप ।
ततः प्रादुष्करोद्दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१७६.३६ ॥
Quando Karṇa dominava Ghaṭotkaca e o separava de nós, ó rei, então o melhor dos conhecedores das armas desferiu uma arma divina.
7.176.37
कर्णेन सन्धितं दृष्ट्वा दिव्यमस्त्रं घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां राक्षसीं पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१७६.३७ ॥
Ao ver a arma divina lançada por Karṇa, Ghaṭotkaca, filho da linhagem de Pāṇḍu, manifestou uma grande ilusão demoníaca.
7.176.38
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणां महत्या सेनया वृतः ॥ ७.१७६.३८ ॥
Cercado por um grande exército de rākṣasas de formas terríveis, empunhando lanças e clavas, com picos de montanhas e árvores nas mãos.
7.176.39
तमुद्यतमहाचापं दृष्ट्वा ते व्यथिता नृपाः ।
भूतान्तकमिवायान्तं कालदण्डोग्रधारिणम् ॥ ७.१७६.३९ ॥
Ao vê-lo com o grande arco erguido, os reis se angustiaram, como se o Fim dos seres se aproximasse empunhando o gume feroz do bastão do Tempo.
7.176.40
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यधुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१७६.४० ॥
Aterrorizados pelo rugido de leão lançado por Ghaṭotkaca, os elefantes urinaram, e os homens sofreram muito.
7.176.41
ततोऽश्मवृष्टिरत्युग्रा महत्यासीत्समन्ततः ।
अर्धरात्रेऽधिकबलैर्विमुक्ता रक्षसां बलैः ॥ ७.१७६.४१ ॥
Então, à meia-noite, uma chuva de pedras muito feroz e imensa caiu de todos os lados, lançada pelas forças dos rākṣasas.
7.176.42
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः शक्तितोमराः ।
पतन्त्यविरलाः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१७६.४२ ॥
Discos de ferro, bhuśuṇḍīs, lanças e dardos, tridentes, centenas-matadoras e espadas caíam sem cessar.
7.176.43
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिप ।
पुत्राश्च तव योधाश्च व्यथिता विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७६.४३ ॥
Ó senhor dos homens, vendo aquela batalha terrível e extremamente horrenda, teus filhos e guerreiros, aflitos, fugiram em confusão.
7.176.44
तत्रैकोऽस्तबलश्लाघी कर्णो मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां तां घटोत्कचनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.४४ ॥
Ali, Karṇa sozinho, orgulhoso de sua força nas armas e de sua honra, não se afligiu; e com flechas dissipou aquela ilusão criada por Ghaṭotkaca.
7.176.45
मायायां तु प्रहीणायाममर्षाच्च घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्धोरान्सूत पुत्रं त आविशन् ॥ ७.१७६.४५ ॥
Quando a ilusão foi destruída, Ghaṭotkaca, tomado de ira, disparou flechas terríveis contra o filho do cocheiro, e elas penetraram nele.
7.176.46
ततस्ते रुधिराभ्यक्ता भित्त्वा कर्णं महाहवे ।
विविशुर्धरणीं बाणाः सङ्क्रुद्धा इव पन्नगाः ॥ ७.१७६.४६ ॥
Então aquelas flechas, untadas de sangue, perfurando Karṇa naquela grande batalha, penetraram a terra como serpentes enfurecidas.
7.176.47
सूतपुत्रस्तु सङ्क्रद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमतिक्रम्य बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१७६.४७ ॥
Mas o filho do cocheiro, enfurecido, de mãos ágeis e poderoso, passando por Ghaṭotkaca, o atravessou com dez flechas.
7.176.48
घटोत्कचो विनिर्भिन्नः सूतपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं दिव्यं सहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१७६.४८ ॥
Ghaṭotkaca, profundamente ferido nos pontos vitais pelo filho do cocheiro, muito aflito, empunhou o disco divino de mil raios.
7.176.49
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिरत्नविभूषितम् ।
चिक्षेपाधिरथेः क्रुद्धो भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१७६.४९ ॥
Enfurecido, o filho de Bhīmasena arremessou contra o filho do condutor, com desejo de matá-lo, uma arma de gume afiado, brilhante como o sol nascente e adornada com gemas e joias.
7.176.50
प्रविद्वमतिवेगेन विक्षिप्तं कर्णसायकैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१७६.५० ॥
Atravessada pelas flechas de Karṇa e arremessada com grande ímpeto, aquela arma caiu ao chão em vão, como o propósito do desafortunado.
7.176.51
घटोत्कचस्तु सङ्क्रुद्धो दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
कर्णं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१७६.५१ ॥
Mas Ghaṭotkaca, muito enfurecido ao ver seu disco abatido, cobriu Karṇa com flechas, como Svarbhānu (Rāhu) cobre o sol.
7.176.52
सूतपुत्रस्त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
घटोत्कचरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१७६.५२ ॥
Mas o filho do condutor (Karṇa), cuja bravura rivalizava com a de Rudra, Upendra e Indra, sem se perturbar, cobriu rapidamente o carro de Ghaṭotkaca com flechas.
7.176.53
घटोत्कचेन क्रुद्धेन गदा हेमाङ्गदा तदा ।
क्षिप्ता भ्राम्य शरैः साऽपि कर्णेनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१७६.५३ ॥
Então Ghaṭotkaca, enfurecido, arremessou uma maça adornada de ouro, girando-a; atingida pelas flechas de Karṇa, ela também caiu.
7.176.54
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य कालमेघ इवोन्नदन् ।
प्रववर्ष महाकायो द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१७६.५४ ॥
Então o de grande corpo, Ghaṭotkaca, saltou para o céu, rugindo como uma nuvem de tempestade escura, e fez cair do firmamento uma chuva de árvores.
7.176.55
ततो मायाविनं कर्णो भीमसेनसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध घनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१७६.५५ ॥
Então Karṇa atravessou com flechas, por todos os lados, o filho de Bhīmasena, mestre da ilusão, no céu, como o sol atravessa uma nuvem densa com seus raios.
7.176.56
तस्य सर्वान्हयान्हत्वा सञ्छिद्य शतधा रथम् ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१७६.५६ ॥
Tendo matado todos os seus cavalos e partido seu carro em cem pedaços, Karṇa fez chover flechas sobre ele como Parjanya, o deus da chuva.
7.176.57
न चास्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ।
सोऽदृश्यत मुहूर्तेन श्वाविच्छललितो यथा ॥ ७.१७६.५७ ॥
Não restou no seu corpo um espaço de dois dedos sem ser perfurado; num instante ele apareceu como um porco-espinho coberto por inteiro.
7.176.58
न हयान्न रथं तस्य न ध्वजं न घटोत्कचम् ।
दृष्टवन्तः स्म समरे शरौघैरभिसंवृतम् ॥ ७.१७६.५८ ॥
Na batalha, completamente coberto por torrentes de flechas, não viram seus cavalos, nem seu carro, nem seu estandarte, nem Ghaṭotkaca.
7.176.59
स तु कर्णस्य तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण शातयन् ।
मायायुद्धेन मायावी सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१७६.५९ ॥
Mas aquele mestre da ilusão, cortando a arma divina de Karṇa com outra arma, combateu o filho do cocheiro com uma batalha de ilusão.
7.176.60
सोऽयोधयत्तदा कर्णं मायया लाघवेन च ।
अलक्ष्यमाणानि दिवि शरजालानि चापतन् ॥ ७.१७६.६० ॥
Então combateu Karṇa com ilusão e agilidade, e redes de flechas, invisíveis, caíam do céu.
7.176.61
भैमसेनिर्महामायो मायया कुरुसत्तम ।
विचचार महाकायो मोहयन्निव भारत ॥ ७.१७६.६१ ॥
Ó melhor dos Kurus, o filho de Bhīmasena, de grande poder ilusório, moveu-se pela ilusão; ó Bhārata, de corpo enorme, vagava como que confundindo a todos.
7.176.62
स तु कृत्वा विरूपाणि वदनान्यशुभानि च ।
अग्रसत्सूतपुत्रस्य दिव्यान्यस्त्राणि मायया ॥ ७.१७६.६२ ॥
Tendo feito rostos monstruosos e funestos, engoliu pela ilusão as armas divinas do filho do cocheiro.
7.176.63
पुनश्चापि महाकायः सञ्छिन्नः शतधा रणे ।
गतसत्वो निरुत्साहः पतितः खाद्व्यदृश्यत ॥ ७.१७६.६३ ॥
Novamente, o de corpo enorme, cortado em cem pedaços na batalha, sem vida e sem ânimo, foi visto caindo do céu.
7.176.64
तं हतं मन्यमानाः स्म प्राणदन्कुरुपुङ्गवाः ।
अथ देहैर्नवैरन्यैर्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.१७६.६४ ॥
Julgando-o morto, os touros dos Kurus rugiram; então, com corpos novos e outros, ele apareceu em todas as direções.
7.176.65
पुनश्चापि महाकायः शतशीर्षः शतोदरः ।
व्यदृश्यत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतः ॥ ७.१७६.६५ ॥
Novamente apareceu o de corpo enorme, com cem cabeças e cem ventres, de braços poderosos como a montanha Mainākа.
7.176.66
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा च पुनरेव स राक्षसः ।
सागरोर्मिरिवोद्वूतस्तिर्यगूर्ध्वमवर्तत ॥ ७.१७६.६६ ॥
Tornando-se de novo do tamanho de um polegar, aquele rākṣasa, erguido como uma onda do mar, moveu-se de lado e para cima.
7.176.67
वसुधां दारयित्वा च पुनरप्यु न्यमज्जत ।
अदृश्यत तदा तत्र पुनरुन्मज्जितोऽन्यतः ॥ ७.१७६.६७ ॥
Tendo fendido a terra, mergulhou de novo; então foi visto ressurgindo outra vez, de outro lugar.
7.176.68
सोऽवतीर्य पुनस्तस्थौ रथे हेमपरिष्कृते ।
क्षितिं खं च दिशश्चैव माययाऽभ्येत्य दंशितः ॥ ७.१७६.६८ ॥
Tendo descido, voltou a ficar no carro adornado de ouro; por ilusão, alcançando a terra, o céu e as direções, estava couraçado.
7.176.69
गत्वा कर्णरथाभ्याशं व्यचरत्कुण्डलाननः ।
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं विशाम्पते ॥ ७.१७६.६९ ॥
Indo para perto do carro de Karṇa, movia-se com o rosto adornado de brincos; ó senhor dos povos, sem se perturbar, disse estas palavras ao filho do cocheiro.
7.176.70
तिष्ठेदानीं क्व मे जीवन्सूतपुत्र गमिष्यसि ।
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रमाजिरे ॥ ७.१७६.७० ॥
Pare agora! Filho do cocheiro, para onde irás vivo longe de mim? Hoje, neste campo de batalha, destruirei a tua fé na guerra.
7.176.71
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षं रक्षः क्रूरपराक्रमम् ।
उत्पपातान्तरिक्षं च जहास च सुविस्तरम्।
कर्णमभ्यहनच्चैव गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१७६.७१ ॥
Tendo dito isto, o demônio de cruel valor, com os olhos vermelhos de fúria, saltou para o céu e riu muito alto; e como um leão se lança sobre o senhor dos elefantes, atingiu Karṇa.
7.176.72
रथाक्षमात्रेरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः। ॥ ७.१७६.७२ ॥
Ghaṭotkaca fez chover sobre ele flechas tão grandes quanto eixos de carro.
7.176.73
शरवृष्टिं च तां कर्णो दूरात्प्राप्तामशातयत् ॥ ७.१७६.७३ ॥
Karṇa derrubou aquela chuva de flechas que vinha de longe.
7.176.74
दृष्ट्वा च विहतां मायां कर्णेन भरतर्षभ ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१७६.७४ ॥
Ó touro dos Bharatas, vendo sua ilusão frustrada por Karṇa, Ghaṭotkaca escondeu-se e novamente criou uma ilusão.
7.176.75
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१७६.७५ ॥
Tornou-se uma montanha muito alta, com cumes densos de árvores e correntes de lanças, dardos, espadas e maças fluindo, imensa.
7.176.76
तमञ्जनचयप्रख्यं कर्णो दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपातैरायुधान्युग्राण्युद्वहन्तं न चुक्षुभे ॥ ७.१७६.७६ ॥
Ao ver aquela montanha, semelhante a um monte de antimônio, carregando armas ferozes em cascatas, Karṇa não se perturbou.
7.176.77
स्मयन्निव ततः कर्णो दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
ततः सोऽस्रेण शैलेन्द्रो विक्षिप्तो वै व्यनश्यत ॥ ७.१७६.७७ ॥
Então, como que sorrindo, Karṇa lançou uma arma divina, e aquele rei das montanhas, atingido pela arma, foi de fato destruído.
7.176.78
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रः सूतपुत्रमवाकिरत् ॥ ७.१७६.७८ ॥
Então ele se tornou uma nuvem azul escura, com um arco-íris, no céu, e com chuvas de pedras muito ferozes derramou-se sobre o filho do cocheiro.
7.176.79
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमत्कालमेघं तं कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ७.१७६.७९ ॥
Então Karṇa, o melhor dos conhecedores de armas, filho de Vikartana, o touro, armou a arma do vento e dispersou aquela nuvem negra de tempestade.
7.176.80
स मार्गणगणैः कर्णो दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
जघानास्त्रं महाराज घटोत्कचसमीरितम् ॥ ७.१७६.८० ॥
Karṇa, cobrindo todas as direções com multidões de flechas, ó grande rei, abateu a arma enviada por Ghaṭotkaca.
7.176.81
ततः प्रहस्य समरे भैमसेनिर्महाबलः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां कर्णं प्रति महारथम् ॥ ७.१७६.८१ ॥
Então o poderoso filho de Bhīmasena, rindo na batalha, manifestou uma grande ilusão diante de Karṇa, o grande guerreiro de carro.
7.176.82
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तमातङ्गविक्रमैः। ॥ ७.१७६.८२ ॥
Viu Ghaṭotkaca, o melhor dos guerreiros de carro, avançando novamente em seu carro, destemido, cercado por muitos rākṣasas semelhantes a leões e tigres, com a bravura de elefantes enfurecidos.
7.176.83
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैस्तथा ।
नानाशस्त्रधरैर्घोरैर्नानाकवचभूषणैः ॥ ७.१७६.८३ ॥
Os que estavam sobre elefantes, os sobre carros e igualmente os a cavalo, portando diversas armas, terríveis, adornados com variadas armaduras.
7.176.84
वृतं घटोत्कचं क्रूरैर्मरुद्भिरिव वासवम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महेष्वासो योधयामास राक्षसम् ॥ ७.१७६.८४ ॥
Vendo Ghaṭotkaca cercado por cruéis rākṣasas, como Vāsava cercado pelos Marut, o grande arqueiro Karṇa combateu aquele rākṣasa.
7.176.85
घटोत्कचस्ततः कर्णं विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
ननाद भैरवं नादं भीषयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१७६.८५ ॥
Então Ghaṭotkaca, perfurando Karṇa com cinco flechas velozes, soltou um rugido terrível que assustou todos os reis.
7.176.86
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ स मार्गणगणं महत् ।
कर्णहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१७६.८६ ॥
De novo, com uma flecha añjalika, Ghaṭotkaca cortou rapidamente o arco na mão de Karṇa, e também uma grande multidão de flechas.
7.176.87
अथान्यद्धनुरादाय दृढं भारसहं महत् ।
विचकर्ष बलात्कर्ण इन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१७६.८७ ॥
Então Karṇa, tomando outro arco forte e grande, capaz de suportar a tensão, puxou-o com força, como o arco-íris de Indra erguido.
7.176.88
ततः कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खेचरान्राक्षसान्प्रति ॥ ७.१७६.८८ ॥
Então, ó grande rei, Karṇa enviou flechas de hastes douradas, destruidoras de inimigos, contra os rākṣasas que se moviam pelo céu.
7.176.89
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहेनेवार्दितं वन्यं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१७६.८९ ॥
O bando de rākṣasas de peito largo, atormentado por aquelas flechas, ficou em confusão como uma manada de elefantes selvagens atacada por um leão.
7.176.90
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतगजान्विभुः ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१७६.९० ॥
Tendo destruído os rākṣasas com flechas, o poderoso queimou-os juntamente com seus cavalos, condutores e elefantes, como o bendito Fogo queima os seres no fim de uma era.
7.176.91
स हत्वा राक्षसीं सेनां शुशुभे सूतनन्दनः ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१७६.९१ ॥
Tendo abatido o exército rākṣasa, o filho do cocheiro resplandeceu, como o deus Maheśvara resplandeceu no céu após queimar outrora as três cidades.
7.176.92
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु मारिष ।
नैनं निरीक्षितुमपि कश्चिच्छक्नोति पार्थिव ॥ ७.१७६.९२ ॥
Ó senhor, entre aqueles milhares de reis e os filhos de Pāṇḍu, nenhum conseguiu sequer olhar para ele, ó rei.
7.176.93
ऋते घटोत्कचाद्राजन्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ।
भीमवीर्यबलोपेतात्क्रुद्ध्द्वैवस्वतादिव ॥ ७.१७६.९३ ॥
Ó rei, exceto Ghaṭotkaca, o poderoso senhor dos rākṣasa, dotado do valor e da força de Bhīma, como Yama, filho de Vivasvat, quando irado.
7.176.94
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां पावकः समजायत ।
महोल्काभ्यां यथा राजन्सार्जिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ७.१७६.९४ ॥
Dos olhos dele, irados, surgiu fogo, ó rei, como gotas de óleo com chamas caindo de grandes tochas.
7.176.95
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ।
रथमास्थाय च पुनर्मायया निर्मितं तदा ॥ ७.१७६.९५ ॥
Batendo palma contra palma e mordendo o lábio, subiu novamente o carro criado pela ilusão.
7.176.96
युक्तं गजनिभैर्वाहैः पिशाचवदनैः खरैः ।
स सूतमब्रवीत्क्रुद्धः सूतपुत्राय मां वह ॥ ७.१७६.९६ ॥
Atrelado a cavalos semelhantes a elefantes, de rostos de demônio e corpos de asnos, irado disse ao cocheiro: 'Leva-me ao filho do cocheiro.'
7.176.97
स ययौ घोररूपेण रथेन रथिनां वरः ।
द्वैरथं सूतपुत्रेण पुनरेव विशाम्पते ॥ ७.१७६.९७ ॥
Ele, o melhor dos guerreiros de carro, foi de novo em seu carro de forma terrível ao duelo com o filho do cocheiro, ó senhor do povo.
7.176.98
स चिक्षेप पुनः क्रुद्धः सुतपुत्राय राक्षसः ।
अष्टचक्रां महाघोरामशनिं रुद्रनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.९८ ॥
O demônio enfurecido lançou de novo contra o filho do cocheiro um raio terrível, de oito rodas, criado por Rudra.
7.176.99
द्वियोजनसमुत्सेधां योजनायामविस्तराम् ।
आयसीं निचितां शूलैः कदम्बमिव केशरैः ॥ ७.१७६.९९ ॥
Com dois iojanas de altura e um iojana de comprimento e largura, de ferro, cravejada de espinhos como os estames da flor de kadamba.
7.176.100
तामवप्लुत्य जग्राह कर्णो न्यस्य महद्धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवपुप्लुवे ॥ ७.१७६.१०० ॥
Karṇa saltou sobre ela e a agarrou; pondo de lado seu grande arco, lançou-a contra o próprio e saltou do carro.
7.176.101
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा सुरास्तत्र विसिस्मियुः ॥ ७.१७६.१०१ ॥
Aquela de grande esplendor reduziu a cinzas o carro, com seus cavalos, cocheiro e estandarte, e, rasgando a terra, nela penetrou; ali os deuses se espantaram.
7.176.102
कर्णं तु सर्वभूतानि पूजयामासुरञ्जसा ।
यदप्लुत्य जग्राह देवसृष्टां महाशनिम् ॥ ७.१७६.१०२ ॥
Todos os seres honraram prontamente Karṇa, pois ele saltara e agarrara aquele grande raio criado pelos deuses.
7.176.103
एवं कृत्वा रणे कर्ण आरुरोह रथं पुनः ।
ततो मुमोच नाराचान्सूतपुत्रः परन्तपः ॥ ७.१७६.१०३ ॥
Tendo feito isso, Karṇa subiu novamente em seu carro na batalha. Então o filho do cocheiro, abrasador de inimigos, lançou flechas nārāca.
7.176.104
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु मानद ।
यदकार्षीत्तदा कर्णः सङ्ग्रामे भीमदर्शने ॥ ७.१७६.१०४ ॥
Ó doador de honra! O que Karṇa fez então, naquela batalha de aspecto terrível, era impossível para qualquer outro entre todos os seres.
7.176.105
स हन्यमानो नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतः ।
गन्धर्वनगराकारः पुनरन्तरधीयत ॥ ७.१७६.१०५ ॥
Atingido pelas flechas nārāca como uma montanha por torrentes, ele, semelhante a uma cidade dos Gandharvas, desapareceu novamente.
7.176.106
एवं स वै महाकायो मायया लाघवेन च ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि जघान रिपुसूदनः ॥ ७.१७६.१०६ ॥
Assim, aquele de grande corpo, destruidor de inimigos, por ilusão e agilidade, abateu aquelas armas divinas.
7.176.107
निहन्यमानेष्वस्त्रेषु मायया तेन रक्षसा ।
असम्भ्रान्तस्तदा कर्णस्तद्रक्षः प्रत्ययुध्यत ॥ ७.१७६.१०७ ॥
Enquanto as armas eram destruídas pela ilusão daquele rākṣasa, Karṇa, sem se perturbar, lutou contra aquele rākṣasa.
7.176.108
ततः क्रुद्धो महाराज भैमसेनिर्महाबलः ।
चकार बहुधाऽऽत्मानं भीषयाणो महारथान् ॥ ७.१७६.१०८ ॥
Então, enfurecido, ó grande rei, o poderoso filho de Bhīmasena fez-se em muitas formas, aterrorizando os grandes condutores de carros.
7.176.109
ततो दिग्भ्यः समापेतुः सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
अग्निजिह्वाश्च भुजगा विहगाश्चाप्ययोमुखाः ॥ ७.१७६.१०९ ॥
Então, de todas as direções, acorreram leões, tigres e ursos, serpentes de línguas de fogo e aves de bicos de ferro.
7.176.110
स कीर्यमाणो विशिखैः कर्णचापच्युतैः शरैः ।
नागराडिव दुष्प्रेक्ष्यस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११० ॥
Coberto por flechas disparadas do arco de Karṇa, desapareceu ali mesmo, difícil de ver como o rei dos elefantes.
7.176.111
राक्षसाश्च पिशाचाश्च यातुधानास्तथैव च ।
शालावृकाश्च बहवो वृकाश्च विकृताननाः ॥ ७.१७६.१११ ॥
Rākṣasas, piśācas e yātudhānas, do mesmo modo muitos śālāvṛkas e lobos, de rostos distorcidos.
7.176.112
ते कर्णं क्षपयिष्यन्तः सर्वतः समुपाद्रवन् ।
अथैनं वाग्भिरुग्राभिस्त्रासयाञ्चिक्रिरे तदा ॥ ७.१७६.११२ ॥
Com a intenção de destruir Karṇa, lançaram-se sobre ele de todos os lados e então o aterrorizaram com palavras ferozes.
7.176.113
उद्यतैर्बहुभिर्घोरैरायुधैः शोणितोक्षितैः ।
तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७६.११३ ॥
Cada uma das muitas armas terríveis erguidas, manchadas de sangue, Karṇa perfurou com muitas flechas.
7.176.114
प्रतिहत्य तु तां मायां दिव्येनास्त्रेण राक्षसीम् ।
आजघान हयानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७६.११४ ॥
Tendo repelido aquela ilusão rākṣasī com uma arma divina, feriu seus cavalos com flechas de nós curvados.
7.176.115
ते भग्ना विक्षताङ्गाश्च भिन्नपृष्ठाश्च सायकैः ।
वसुधामन्वपद्यन्त पश्यतस्तस्य रक्षसः ॥ ७.१७६.११५ ॥
Derrotados, com os membros feridos e as costas traspassadas por flechas, caíram por terra enquanto aquele rākṣasa observava.
7.176.116
स भग्नमायो हैडिम्बिः कर्णं वैकर्तनं तदा ।
एष ते विदधे मृत्युमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११६ ॥
Desfeita a sua ilusão, o filho de Hiḍimbā disse então a Karṇa, filho de Vikartana: "Eis que te preparo a morte", e desapareceu.