Mahābhārata · Adhyāya 7.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.176.1
यत्तद्वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१७६.१ ॥
Wie verlief jener Kampf, als Karṇa, der Sohn des Vikartana, und der Rākṣasa Ghaṭotkaca um Mitternacht aneinandergerieten?
7.176.2
कीदृशं चाभवद्रूपं तस्य घोरस्य रक्षसः ।
येन वैकर्तनः कर्णः सङ्ग्रामे तेन निर्जितः ॥ ७.१७६.२ ॥
Welche Gestalt hatte jener schreckliche Rākṣasa, durch den Karṇa, der Sohn des Vikartana, im Kampf besiegt wurde?
7.176.3
रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च ।
किम्प्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा ॥ ७.१७६.३ ॥
Wie war sein Streitwagen, und wie waren seine Illusionen und alle seine Waffen? Wie groß waren seine Pferde, und wie waren sein Wagenbanner und sein Bogen?
7.176.4
कीदृशं वर्म चैवास्य शिरस्त्राणं च कीदृशम् ।
पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१७६.४ ॥
Wie war seine Rüstung und wie sein Helm? Du wirst gefragt, Sañjaya; sag es, denn du bist kundig.
7.176.5
लोहितोक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः ।
ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः ॥ ७.१७६.५ ॥
Rotäugig, großgewachsen, kupfergesichtig, mit eingesunkenem Bauch, mit aufrechtem Haar, fahlbärtig, spitzohrig und großkieferig.
7.176.6
आकर्णदारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान् ।
सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः ॥ ७.१७६.६ ॥
Mit bis zu den Ohren gespaltenem Mund, scharfzähnig und furchterregend, mit sehr langer kupferfarbener Zunge und Lippen, mit herabhängenden Brauen und dicker Nase.
7.176.7
नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयङ्करः ।
महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः ॥ ७.१७६.७ ॥
Sein Körper war dunkelblau, sein Hals rot; bergegroß und furchterregend, hatte er einen großen Leib, große Arme, einen großen Kopf und große Kraft.
7.176.8
विकृतः परुषस्पर्शो विकचोद्वृद्धपिण्डकः ।
स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान् ॥ ७.१७६.८ ॥
Er war entstellt und rau anzufühlen, mit zottigem Haar und hervorstehenden Fleischmassen; mit dicken Hüften, tief verborgenem Nabel und einem großen, schlaff herabhängenden Leib.
7.176.9
तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा ।
उरसाऽधारयन्निष्कमग्निमालां यथाऽचलः ॥ ७.१७६.९ ॥
Ebenso trug er Handschmuck, war von großer Zaubermacht und trug Armreife; auf der Brust trug er eine goldene Kette wie einen Feuerkranz und stand da wie ein Berg.
7.176.10
तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशभितम् ।
तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत ॥ ७.१७६.१० ॥
Auf seinem Haupt glänzte eine wundersame goldene Krone, mit vielen Gestalten und Figuren geschmückt, hell wie ein Torbogen.
7.176.11
कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम् ।
धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्।
ताराजालनिभं राजन्पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ७.१७६.११ ॥
Er trug zwei Ohrringe wie die aufgehende Sonne, eine schöne goldene Girlande und einen weiten bronzenen Panzer von großem Glanz; o König, er strahlte wie ein Sternennetz, hell wie der Vollmond.
7.176.12
कण्ठसूत्रं महच्चापि तपनीयमधारयत् ।
स तेन विभ्राजत वै सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१७६.१२ ॥
Er trug außerdem eine große Halskette aus geläutertem Gold, und damit leuchtete er wahrhaftig wie eine Regenwolke mit Blitz.
7.176.13
किङ्किणीशतनिर्घोपं रक्तध्वजपताकिनम् ।
ऋक्षचर्मावनद्वाङ्गं नल्वमात्रं महारथम् ॥ ७.१७६.१३ ॥
Mit hundert klingelnden Glöckchen tönend, mit roten Bannern und Wimpeln, sein Körper mit Bärenfell bedeckt, ein großer Streitwagen von der Größe eines Nalva.
7.176.14
सर्वायुधवरोपेतमास्थितं ध्वजमालिनम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१७६.१४ ॥
Mit allen trefflichen Waffen ausgestattet, mit einer Girlande von Bannern geschmückt, mit acht Rädern verbunden, mit tiefem Dröhnen wie eine Gewitterwolke.
7.176.15
मत्तमातङ्गसङ्काशा लोहिताक्षा विभीपणाः ।
कालवर्णासमायुक्ता बलवन्तः शतं हयाः ॥ ७.१७६.१५ ॥
Hundert kraftvolle Pferde, Maddened-Elefanten gleich, rotäugig und schrecklich, dunkel wie der Tod.
7.176.16
वहन्तो राक्षसं घोरं वालवन्तो जितश्रमाः ।
विपुलाभिः सटाभिस्ते हेषमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७६.१६ ॥
Den schrecklichen Rakshasa tragend, geschwänzt, unermüdlich, mit breiten Mähnen, wieherten sie immer wieder.
7.176.17
मुखैर्नानाविधाकारैर्वगवन्तो हयोत्तमाः ।
रथेऽस्य युक्ता गकर्जन्तोऽवहंस्ते राक्षसाधिपम् ॥ ७.१७६.१७ ॥
Mit Mäulern vielerlei Gestalt, wiehernd und brüllend, trugen die besten Pferde, an seinen Wagen gespannt, den Herrn der Rakshasas.
7.176.18
राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः ।
घोररूपो महाकायः करालो विकृताननः।
रश्मिभिः सूर्यरश्म्याह्वैः सञ्जग्राह हयान्रणे ॥ ७.१७६.१८ ॥
Sein Wagenlenker war der Rakshasa Virūpākṣa, mit flammendem Antlitz und Ohrringen, von schrecklicher Gestalt, riesigem Leib, furchterregend und mit verzerrtem Antlitz; im Kampf hielt er die Pferde mit Zügeln namens Sonnenstrahlen.
7.176.19
स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः ।
संसक्त इव चाभ्रेण यथाऽद्रिर्महता महान् ॥ ७.१७६.१९ ॥
Mit ihm stand er da wie die Sonne mit Aruṇa, oder wie ein großer Berg, von Wolken umhüllt.
7.176.20
दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः ।
रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः ॥ ७.१७६.२० ॥
Auf seinem Wagen erhob sich eine gewaltige Fahne, die den Himmel berührte, und darauf ein Geier mit blutrotem Kopf, fleischfressend und überaus furchterregend.
7.176.21
वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमतिविक्षिपन् ।
व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम् ॥ ७.१७६.२१ ॥
Mit der Donnerstimme Indras die feste Sehne kräftig spannend, ein Bogen, deutlich einen kiṣku im Umfang und zwölf aratni lang.
7.176.22
रथाक्षमात्रैरिपुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः ।
तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१७६.२२ ॥
Mit Pfeilen, so lang wie eine Wagenachse, alle Richtungen bedeckend, zog er in jener Nacht, die Helden hinwegrafft, gegen Karṇa.
7.176.23
तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः ।
अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१७६.२३ ॥
Als er fest auf dem Wagen stand und seinen Bogen spannte, war der Klang seines Bogens zu hören wie das Krachen des Donners.
7.176.24
तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत ।
समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः ॥ ७.१७६.२४ ॥
O Bhārata, deine Heere, von jenem Klang erschreckt, zitterten alle zugleich wie die großen Wogen des Ozeans.
7.176.25
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम् ।
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत् ॥ ७.१७६.२५ ॥
Als er den schrecklichen Virūpākṣa auf sich zustürmen sah, lächelte Karṇa, der Sohn der Rādhā, gleichsam, eilte herbei und hielt ihn auf.
7.176.26
ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात् ।
मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभमिवर्षभः ॥ ७.१७६.२६ ॥
Da stürzte Karṇa, Geschosse schleudernd, aus der Nähe auf ihn zu, wie ein Elefant auf einen Elefanten und wie der Leitstier einer Herde auf einen anderen Stier.
7.176.27
स सन्निपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशाम्पते ।
कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१७६.२७ ॥
Ihr Zusammenprall war gewaltig, o Herr der Menschen, o König: zwischen Karṇa und dem Rākṣasa, wie zwischen Indra und Śambara.
7.176.28
तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिःस्वने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः ॥ ७.१७६.२८ ॥
Beide ergriffen ihre Bögen, die mit schrecklichem Dröhnen schwirrten, und mit großer Schnelligkeit deckten sie einander mit gewaltigen Pfeilen ein.
7.176.29
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैरिषुभिर्नतपर्वभिः ।
न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी ॥ ७.१७६.२९ ॥
Dann wehrten sie sich mit Pfeilen, die von voll gespannten Bögen abgeschnellt wurden, mit gebogenen Schäften, und durchbohrten die bronzenen Panzer.
7.176.30
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः ॥ ७.१७६.३० ॥
Die beiden glichen Tigern, die mit Krallen kämpfen, und großen Elefanten, die mit Stoßzähnen kämpfen; mit Wagenlanzen und Pfeilen verwundeten sie einander.
7.176.31
सञ्छिन्दन्तौ च गात्राणि सन्दधानौ च सायकान् ।
दहन्तौ च शरोल्काभिर्दुष्प्रेक्ष्यौ च बभूवतुः ॥ ७.१७६.३१ ॥
Beide, Glieder zerschneidend, Pfeile anlegend und mit Pfeilfackeln brennend, wurden schwer anzusehen.
7.176.32
तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ ।
विभ्राजेतां यथा वारि स्रवन्तौ गैरिकाचलौ ॥ ७.१७६.३२ ॥
Beide an allen Gliedern verwundet und von Blutströmen durchnässt, leuchteten sie wie zwei Ockerberge, die Wasser strömen lassen.
7.176.33
तौ शराग्रविनुन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम् ।
नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती ॥ ७.१७६.३३ ॥
Die Glieder von Pfeilspitzen getroffen, einander durchbohrend, konnten die beiden hochstrahlenden Kämpfer, sich mühend, einander nicht erschüttern.
7.176.34
तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत् ।
प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७६.३४ ॥
Jener nächtliche Kampf, einmal begonnen, blieb lange gleichwertig, o König, Karṇa und der Rākṣasa setzten ihr Leben im Kampf wie Würfelspieler ein.
7.176.35
तस्य सन्दधतस्तीक्ष्णाञ्छरांश्चासक्तमस्यतः ।
धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाऽभवन् ॥ ७.१७६.३५ ॥
Während er scharfe Pfeile anlegte und unablässig schoss, gerieten seine Freunde wie die Feinde damals in Schrecken durch das Dröhnen seines Bogens.
7.176.36
घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप ।
ततः प्रादुष्करोद्दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१७६.३६ ॥
Als Karṇa Ghaṭotkaca bezwang und von uns trennte, o König, da entfaltete der Beste der Waffenkundigen eine göttliche Waffe.
7.176.37
कर्णेन सन्धितं दृष्ट्वा दिव्यमस्त्रं घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां राक्षसीं पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१७६.३७ ॥
Als Ghaṭotkaca die göttliche Waffe sah, die Karṇa abgeschossen hatte, erzeugte der Sohn der Pāṇḍu-Linie eine große dämonische Illusion.
7.176.38
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणां महत्या सेनया वृतः ॥ ७.१७६.३८ ॥
Umgeben von einem großen Heer von Rākṣasas mit schrecklichen Gestalten, die Speere und Keulen schwangen und Bergspitzen und Bäume in den Händen hielten.
7.176.39
तमुद्यतमहाचापं दृष्ट्वा ते व्यथिता नृपाः ।
भूतान्तकमिवायान्तं कालदण्डोग्रधारिणम् ॥ ७.१७६.३९ ॥
Als sie ihn mit hoch erhobenem großem Bogen sahen, wurden die Könige bestürzt, als nähme der Vernichter der Wesen herannahend den grimmigen Stab der Zeit.
7.176.40
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यधुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१७६.४० ॥
Vom Löwengebrüll, das Ghaṭotkaca ausstieß, erschreckt, ließen die Elefanten Urin, und die Männer litten sehr.
7.176.41
ततोऽश्मवृष्टिरत्युग्रा महत्यासीत्समन्ततः ।
अर्धरात्रेऽधिकबलैर्विमुक्ता रक्षसां बलैः ॥ ७.१७६.४१ ॥
Dann, um Mitternacht, kam von allen Seiten ein sehr heftiger und gewaltiger Steinregen, losgelassen von den Heeren der Rākṣasas.
7.176.42
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः शक्तितोमराः ।
पतन्त्यविरलाः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१७६.४२ ॥
Eiserne Wurfscheiben, Bhuśuṇḍīs, Speere und Lanzen, Dreizacke, Hundertschläger und Schwerter fielen unablässig.
7.176.43
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिप ।
पुत्राश्च तव योधाश्च व्यथिता विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७६.४३ ॥
O Herr der Menschen, als sie diesen furchtbaren und überaus grausigen Kampf sahen, flohen deine Söhne und Krieger, bekümmert und verwirrt.
7.176.44
तत्रैकोऽस्तबलश्लाघी कर्णो मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां तां घटोत्कचनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.४४ ॥
Dort wurde Karṇa allein, stolz auf seine Waffenkraft und sein Ehrgefühl, nicht bekümmert; und mit Pfeilen zerstreute er jene von Ghaṭotkaca erschaffene Täuschung.
7.176.45
मायायां तु प्रहीणायाममर्षाच्च घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्धोरान्सूत पुत्रं त आविशन् ॥ ७.१७६.४५ ॥
Als die Täuschung vernichtet war, schoss Ghaṭotkaca voller Zorn furchtbare Pfeile auf den Sohn des Wagenlenkers, und sie drangen in ihn ein.
7.176.46
ततस्ते रुधिराभ्यक्ता भित्त्वा कर्णं महाहवे ।
विविशुर्धरणीं बाणाः सङ्क्रुद्धा इव पन्नगाः ॥ ७.१७६.४६ ॥
Da drangen jene blutverschmierten Pfeile, die Karṇa in jener großen Schlacht durchbohrt hatten, wie zornige Schlangen in die Erde.
7.176.47
सूतपुत्रस्तु सङ्क्रद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमतिक्रम्य बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१७६.४७ ॥
Doch der Wagenlenkersohn, zornig, flinkhändig und mächtig, ging an Ghaṭotkaca vorbei und durchbohrte ihn mit zehn Pfeilen.
7.176.48
घटोत्कचो विनिर्भिन्नः सूतपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं दिव्यं सहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१७६.४८ ॥
Ghaṭotkaca, an seinen Lebenspunkten tief vom Wagenlenkersohn durchbohrt und zutiefst bekümmert, ergriff die göttliche Wurfscheibe mit tausend Speichen.
7.176.49
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिरत्नविभूषितम् ।
चिक्षेपाधिरथेः क्रुद्धो भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१७६.४९ ॥
Zornig schleuderte der Sohn Bhīmasenas, mit dem Verlangen zu töten, gegen den Wagenlenkersohn eine messerscharfe Waffe, hell wie die junge Sonne und mit Edelsteinen geschmückt.
7.176.50
प्रविद्वमतिवेगेन विक्षिप्तं कर्णसायकैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१७६.५० ॥
Von Karṇas Pfeilen durchbohrt und mit großer Wucht geschleudert, fiel jene Waffe vergeblich zu Boden, wie der Vorsatz des Unglücklichen.
7.176.51
घटोत्कचस्तु सङ्क्रुद्धो दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
कर्णं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१७६.५१ ॥
Ghaṭotkaca aber, tief erzürnt, als er seine niedergeschlagene Scheibe sah, bedeckte Karṇa mit Pfeilen, wie Svarbhānu (Rāhu) die Sonne bedeckt.
7.176.52
सूतपुत्रस्त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
घटोत्कचरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१७६.५२ ॥
Doch der Wagenlenkersohn (Karṇa), dessen Tapferkeit der von Rudra, Upendra und Indra gleichkam, bedeckte unerschrocken und rasch den Wagen Ghaṭotkacas mit Pfeilen.
7.176.53
घटोत्कचेन क्रुद्धेन गदा हेमाङ्गदा तदा ।
क्षिप्ता भ्राम्य शरैः साऽपि कर्णेनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१७६.५३ ॥
Da schleuderte der erzürnte Ghaṭotkaca eine mit Gold geschmückte Keule, sie herumwirbelnd; von Karṇas Pfeilen getroffen, fiel auch sie.
7.176.54
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य कालमेघ इवोन्नदन् ।
प्रववर्ष महाकायो द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१७६.५४ ॥
Dann sprang der großgestaltige Ghaṭotkaca in den Himmel empor, brüllend wie eine dunkle Gewitterwolke, und ließ vom Himmelsgewölbe einen Regen aus Bäumen niederprasseln.
7.176.55
ततो मायाविनं कर्णो भीमसेनसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध घनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१७६.५५ ॥
Da durchbohrte Karṇa den Sohn Bhīmasenas, den Meister der Täuschung, am Himmel von allen Seiten mit Pfeilen, wie die Sonne eine dichte Wolke mit ihren Strahlen durchdringt.
7.176.56
तस्य सर्वान्हयान्हत्वा सञ्छिद्य शतधा रथम् ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१७६.५६ ॥
Nachdem er all seine Pferde getötet und seinen Wagen in hundert Stücke geschnitten hatte, regnete Karṇa Pfeile auf ihn nieder wie Parjanya, der Regengott.
7.176.57
न चास्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ।
सोऽदृश्यत मुहूर्तेन श्वाविच्छललितो यथा ॥ ७.१७६.५७ ॥
Auf seinem Körper blieb nicht ein Raum von zwei Fingerbreiten unversehrt; im Nu erschien er wie ein Stachelschwein, ganz bedeckt.
7.176.58
न हयान्न रथं तस्य न ध्वजं न घटोत्कचम् ।
दृष्टवन्तः स्म समरे शरौघैरभिसंवृतम् ॥ ७.१७६.५८ ॥
Im Kampf, ganz von Pfeilschwärmen bedeckt, sahen sie weder seine Pferde noch seinen Wagen, noch sein Banner, noch Ghaṭotkaca.
7.176.59
स तु कर्णस्य तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण शातयन् ।
मायायुद्धेन मायावी सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१७६.५९ ॥
Jener Meister der Täuschung aber zerschnitt Karṇas göttliche Waffe mit einer anderen Waffe und kämpfte mit einem Kampf der Täuschung gegen den Sohn des Wagenlenkers.
7.176.60
सोऽयोधयत्तदा कर्णं मायया लाघवेन च ।
अलक्ष्यमाणानि दिवि शरजालानि चापतन् ॥ ७.१७६.६० ॥
Da kämpfte er mit Karṇa durch Täuschung und Gewandtheit, und unsichtbar fielen Netze aus Pfeilen vom Himmel.
7.176.61
भैमसेनिर्महामायो मायया कुरुसत्तम ।
विचचार महाकायो मोहयन्निव भारत ॥ ७.१७६.६१ ॥
O Bester der Kurus, der Sohn Bhīmasenas, von großer Täuschungskraft, bewegte sich durch Trug; o Bhārata, von riesigem Körper, wanderte er, als wolle er verwirren.
7.176.62
स तु कृत्वा विरूपाणि वदनान्यशुभानि च ।
अग्रसत्सूतपुत्रस्य दिव्यान्यस्त्राणि मायया ॥ ७.१७६.६२ ॥
Nachdem er grauenhafte und unheilvolle Gesichter gebildet hatte, verschlang er durch Trug die göttlichen Waffen des Wagenlenkersohnes.
7.176.63
पुनश्चापि महाकायः सञ्छिन्नः शतधा रणे ।
गतसत्वो निरुत्साहः पतितः खाद्व्यदृश्यत ॥ ७.१७६.६३ ॥
Wieder wurde der Riesenleibige, im Kampf in hundert Stücke gehauen, leblos und ohne Kraft, vom Himmel fallend gesehen.
7.176.64
तं हतं मन्यमानाः स्म प्राणदन्कुरुपुङ्गवाः ।
अथ देहैर्नवैरन्यैर्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.१७६.६४ ॥
Im Glauben, er sei erschlagen, brüllten die Stiere der Kurus auf; dann erschien er mit neuen, anderen Leibern in allen Richtungen.
7.176.65
पुनश्चापि महाकायः शतशीर्षः शतोदरः ।
व्यदृश्यत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतः ॥ ७.१७६.६५ ॥
Wieder erschien der Riesenleibige mit hundert Köpfen und hundert Bäuchen, mächtig an Armen wie der Berg Mainaka.
7.176.66
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा च पुनरेव स राक्षसः ।
सागरोर्मिरिवोद्वूतस्तिर्यगूर्ध्वमवर्तत ॥ ७.१७६.६६ ॥
Wieder daumengroß geworden, erhob sich jener Rākṣasa wie eine Meereswelle und bewegte sich seitwärts und aufwärts.
7.176.67
वसुधां दारयित्वा च पुनरप्यु न्यमज्जत ।
अदृश्यत तदा तत्र पुनरुन्मज्जितोऽन्यतः ॥ ७.१७६.६७ ॥
Nachdem er die Erde gespalten hatte, tauchte er wieder hinab; dann wurde er gesehen, wie er an anderer Stelle erneut emporstieg.
7.176.68
सोऽवतीर्य पुनस्तस्थौ रथे हेमपरिष्कृते ।
क्षितिं खं च दिशश्चैव माययाऽभ्येत्य दंशितः ॥ ७.१७६.६८ ॥
Nachdem er herabgestiegen war, stand er wieder auf dem golden geschmückten Wagen; durch Illusion, die Erde, den Himmel und die Himmelsrichtungen erreichend, war er gepanzert.
7.176.69
गत्वा कर्णरथाभ्याशं व्यचरत्कुण्डलाननः ।
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं विशाम्पते ॥ ७.१७६.६९ ॥
Er ging in die Nähe von Karṇas Wagen und bewegte sich umher, das Antlitz mit Ohrringen geschmückt; o Herr der Völker, unerschrocken sprach er diese Worte zum Sohn des Wagenlenkers.
7.176.70
तिष्ठेदानीं क्व मे जीवन्सूतपुत्र गमिष्यसि ।
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रमाजिरे ॥ ७.१७६.७० ॥
Halt jetzt! Sohn des Wagenlenkers, wohin wirst du lebend vor mir fliehen? Heute auf diesem Schlachtfeld werde ich deinen Kampfeseifer vernichten.
7.176.71
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षं रक्षः क्रूरपराक्रमम् ।
उत्पपातान्तरिक्षं च जहास च सुविस्तरम्।
कर्णमभ्यहनच्चैव गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१७६.७१ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, sprang der Dämon von grausamer Tapferkeit, die Augen rot vor Zorn, in den Himmel und lachte laut; und wie ein Löwe sich auf den Elefantenfürsten stürzt, schlug er auf Karṇa ein.
7.176.72
रथाक्षमात्रेरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः। ॥ ७.१७६.७२ ॥
Ghaṭotkaca überschüttete ihn mit Pfeilen, so groß wie Wagenachsen.
7.176.73
शरवृष्टिं च तां कर्णो दूरात्प्राप्तामशातयत् ॥ ७.१७६.७३ ॥
Karṇa zerschlug jenen Pfeilregen, der aus der Ferne herankam.
7.176.74
दृष्ट्वा च विहतां मायां कर्णेन भरतर्षभ ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१७६.७४ ॥
O Stier der Bharatas, als Ghaṭotkaca sah, dass seine Täuschung von Karṇa vereitelt war, verbarg er sich und erschuf erneut eine Täuschung.
7.176.75
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१७६.७५ ॥
Er wurde zu einem sehr hohen Berg, dessen Gipfel dicht mit Bäumen bewachsen waren, aus dem Ströme von Speeren, Lanzen, Schwertern und Keulen flossen, gewaltig.
7.176.76
तमञ्जनचयप्रख्यं कर्णो दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपातैरायुधान्युग्राण्युद्वहन्तं न चुक्षुभे ॥ ७.१७६.७६ ॥
Als Karṇa jenen Berg sah, gleich einem Haufen Antimon, der furchtbare Waffen wie Wasserfälle herabstürzte, geriet er nicht in Unruhe.
7.176.77
स्मयन्निव ततः कर्णो दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
ततः सोऽस्रेण शैलेन्द्रो विक्षिप्तो वै व्यनश्यत ॥ ७.१७६.७७ ॥
Dann schleuderte Karṇa, wie lächelnd, eine göttliche Waffe, und jener Bergkönig, von der Waffe getroffen, wurde tatsächlich vernichtet.
7.176.78
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रः सूतपुत्रमवाकिरत् ॥ ७.१७६.७८ ॥
Dann wurde er zu einer dunkelblauen Wolke mit Regenbogen am Himmel und überschüttete den Sohn des Wagenlenkers äußerst heftig mit Steinregen.
7.176.79
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमत्कालमेघं तं कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ७.१७६.७९ ॥
Da spannte Karṇa, der Beste unter den Waffenkundigen, Sohn des Vikartana, der Stier, die Windwaffe und zerstreute jene schwarze Gewitterwolke.
7.176.80
स मार्गणगणैः कर्णो दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
जघानास्त्रं महाराज घटोत्कचसमीरितम् ॥ ७.१७६.८० ॥
Karṇa bedeckte alle Richtungen mit Scharen von Pfeilen, o großer König, und erschlug die von Ghaṭotkaca entsandte Waffe.
7.176.81
ततः प्रहस्य समरे भैमसेनिर्महाबलः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां कर्णं प्रति महारथम् ॥ ७.१७६.८१ ॥
Da entfaltete der mächtige Sohn Bhīmasenas, lachend im Kampf, eine große Täuschung vor Karṇa, dem großen Wagenkämpfer.
7.176.82
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तमातङ्गविक्रमैः। ॥ ७.१७६.८२ ॥
Er sah Ghaṭotkaca, den besten der Wagenkämpfer, wieder auf seinem Wagen heranfahren, unerschrocken, umgeben von vielen Rākṣasas gleich Löwen und Tigern, mit der Tapferkeit tobender Elefanten.
7.176.83
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैस्तथा ।
नानाशस्त्रधरैर्घोरैर्नानाकवचभूषणैः ॥ ७.१७६.८३ ॥
Die auf Elefanten, die auf Wagen und ebenso die zu Pferde, Waffen verschiedenster Art tragend, furchtbar, mit mannigfaltigen Rüstungen geschmückt.
7.176.84
वृतं घटोत्कचं क्रूरैर्मरुद्भिरिव वासवम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महेष्वासो योधयामास राक्षसम् ॥ ७.१७६.८४ ॥
Als Karṇa, der große Bogenschütze, Ghaṭotkaca von grausamen Rākṣasas umringt sah, wie Vāsava von den Maruts umgeben, kämpfte er gegen jenen Rākṣasa.
7.176.85
घटोत्कचस्ततः कर्णं विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
ननाद भैरवं नादं भीषयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१७६.८५ ॥
Dann durchbohrte Ghaṭotkaca Karṇa mit fünf schnellen Pfeilen und stieß ein furchtbares Gebrüll aus, das alle Könige erschreckte.
7.176.86
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ स मार्गणगणं महत् ।
कर्णहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१७६.८६ ॥
Wieder schnitt Ghaṭotkaca mit einem añjalika-Pfeil rasch den Bogen in Karṇas Hand durch, dazu eine große Menge von Pfeilen.
7.176.87
अथान्यद्धनुरादाय दृढं भारसहं महत् ।
विचकर्ष बलात्कर्ण इन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१७६.८७ ॥
Dann nahm Karṇa einen anderen starken, großen Bogen, der die Spannung aushält, und zog ihn gewaltsam, wie der erhobene Regenbogen Indras.
7.176.88
ततः कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खेचरान्राक्षसान्प्रति ॥ ७.१७६.८८ ॥
Dann, o großer König, schickte Karṇa Pfeile mit goldenen Schäften, Vernichter der Feinde, gegen die am Himmel schwebenden Rākṣasas.
7.176.89
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहेनेवार्दितं वन्यं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१७६.८९ ॥
Die Schar der breitbrüstigen Rākṣasas, von jenen Pfeilen gequält, geriet in Verwirrung wie eine wilde Elefantenherde, von einem Löwen angegriffen.
7.176.90
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतगजान्विभुः ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१७६.९० ॥
Nachdem er die Rākṣasas mit Pfeilen zerschmettert hatte, verbrannte der Mächtige sie samt ihren Pferden, Wagenlenkern und Elefanten, wie das heilige Feuer die Wesen am Ende eines Weltalters verbrennt.
7.176.91
स हत्वा राक्षसीं सेनां शुशुभे सूतनन्दनः ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१७६.९१ ॥
Nachdem er das rākṣasa-Heer erschlagen hatte, strahlte der Sohn des Wagenlenkers, wie einst der Gott Maheśvara am Himmel strahlte, als er die drei Städte verbrannte.
7.176.92
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु मारिष ।
नैनं निरीक्षितुमपि कश्चिच्छक्नोति पार्थिव ॥ ७.१७६.९२ ॥
O Herr, unter jenen tausenden Königen und den Söhnen Pāṇḍus vermochte keiner auch nur, ihn anzusehen, o König.
7.176.93
ऋते घटोत्कचाद्राजन्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ।
भीमवीर्यबलोपेतात्क्रुद्ध्द्वैवस्वतादिव ॥ ७.१७६.९३ ॥
O König, außer Ghaṭotkaca, dem mächtigen Herrn der rākṣasa, begabt mit Bhīmas Tapferkeit und Kraft, gleich dem zürnenden Yama, Sohn des Vivasvat.
7.176.94
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां पावकः समजायत ।
महोल्काभ्यां यथा राजन्सार्जिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ७.१७६.९४ ॥
Aus seinen zornigen Augen erhob sich Feuer, o König, wie Öltropfen mit Flammen, die von großen Fackeln fallen.
7.176.95
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ।
रथमास्थाय च पुनर्मायया निर्मितं तदा ॥ ७.१७६.९५ ॥
Indem er Handfläche gegen Handfläche schlug und seine Lippe mit den Zähnen biss, bestieg er dann wieder den durch Täuschung erschaffenen Wagen.
7.176.96
युक्तं गजनिभैर्वाहैः पिशाचवदनैः खरैः ।
स सूतमब्रवीत्क्रुद्धः सूतपुत्राय मां वह ॥ ७.१७६.९६ ॥
Vor Pferde gespannt, die Elefanten glichen, mit Dämonengesichtern und Eselsleibern, sprach er zornig zum Wagenlenker: 'Fahre mich zum Sohn des Wagenlenkers.'
7.176.97
स ययौ घोररूपेण रथेन रथिनां वरः ।
द्वैरथं सूतपुत्रेण पुनरेव विशाम्पते ॥ ७.१७६.९७ ॥
Er, der Beste unter den Wagenkämpfern, fuhr erneut auf seinem furchterregend gestalteten Wagen zum Zweikampf mit dem Sohn des Wagenlenkers, o Herr des Volkes.
7.176.98
स चिक्षेप पुनः क्रुद्धः सुतपुत्राय राक्षसः ।
अष्टचक्रां महाघोरामशनिं रुद्रनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.९८ ॥
Der zornige Dämon schleuderte erneut gegen den Sohn des Wagenlenkers einen überaus schrecklichen Blitz mit acht Rädern, von Rudra geschaffen.
7.176.99
द्वियोजनसमुत्सेधां योजनायामविस्तराम् ।
आयसीं निचितां शूलैः कदम्बमिव केशरैः ॥ ७.१७६.९९ ॥
Zwei Yojanas hoch und eine Yojana lang und breit, aus Eisen, mit Spitzen besetzt wie die Staubfäden der Kadamba-Blüte.
7.176.100
तामवप्लुत्य जग्राह कर्णो न्यस्य महद्धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवपुप्लुवे ॥ ७.१७६.१०० ॥
Karṇa sprang auf sie zu und packte sie; er legte seinen großen Bogen ab, schleuderte sie gegen eben jenen und sprang vom Wagen herab.
7.176.101
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा सुरास्तत्र विसिस्मियुः ॥ ७.१७६.१०१ ॥
Jene von großem Glanz verbrannte den Wagen mit seinen Pferden, dem Wagenlenker und dem Banner zu Asche; dann durchbohrte sie die Erde und drang hinein; dort staunten die Götter.
7.176.102
कर्णं तु सर्वभूतानि पूजयामासुरञ्जसा ।
यदप्लुत्य जग्राह देवसृष्टां महाशनिम् ॥ ७.१७६.१०२ ॥
Alle Wesen ehrten Karṇa bereitwillig, denn er war emporgesprungen und hatte jenen großen, von den Göttern geschaffenen Blitz ergriffen.
7.176.103
एवं कृत्वा रणे कर्ण आरुरोह रथं पुनः ।
ततो मुमोच नाराचान्सूतपुत्रः परन्तपः ॥ ७.१७६.१०३ ॥
Nachdem er dies getan hatte, bestieg Karṇa im Kampf erneut seinen Wagen. Dann schoss der Sohn des Wagenlenkers, der Feindverbrenner, Nārāca-Pfeile ab.
7.176.104
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु मानद ।
यदकार्षीत्तदा कर्णः सङ्ग्रामे भीमदर्शने ॥ ७.१७६.१०४ ॥
O Ehrengeber! Was Karṇa damals in jener schrecklich anzusehenden Schlacht vollbrachte, war unter allen Wesen keinem anderen möglich.
7.176.105
स हन्यमानो नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतः ।
गन्धर्वनगराकारः पुनरन्तरधीयत ॥ ७.१७६.१०५ ॥
Von den Nārāca-Pfeilen getroffen wie ein Berg von Wasserströmen, verschwand er, einer Gandharva-Stadt gleich, wieder.
7.176.106
एवं स वै महाकायो मायया लाघवेन च ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि जघान रिपुसूदनः ॥ ७.१७६.१०६ ॥
So zerschlug jener Großgestaltige, Feindvernichter, durch Illusion und Behendigkeit jene göttlichen Waffen.
7.176.107
निहन्यमानेष्वस्त्रेषु मायया तेन रक्षसा ।
असम्भ्रान्तस्तदा कर्णस्तद्रक्षः प्रत्ययुध्यत ॥ ७.१७६.१०७ ॥
Als die Waffen durch die Illusion jenes Rākṣasa vernichtet wurden, kämpfte Karṇa unerschrocken gegen diesen Rākṣasa.
7.176.108
ततः क्रुद्धो महाराज भैमसेनिर्महाबलः ।
चकार बहुधाऽऽत्मानं भीषयाणो महारथान् ॥ ७.१७६.१०८ ॥
Dann, zornentbrannt, o großer König, machte sich der mächtige Sohn Bhīmasenas vielfach gestaltig und jagte den großen Wagenkämpfern Schrecken ein.
7.176.109
ततो दिग्भ्यः समापेतुः सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
अग्निजिह्वाश्च भुजगा विहगाश्चाप्ययोमुखाः ॥ ७.१७६.१०९ ॥
Da strömten aus allen Richtungen Löwen, Tiger und Bären herbei, Schlangen mit feurigen Zungen und Vögel mit eisernen Schnäbeln.
7.176.110
स कीर्यमाणो विशिखैः कर्णचापच्युतैः शरैः ।
नागराडिव दुष्प्रेक्ष्यस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११० ॥
Von Pfeilen aus Karṇas Bogen bedeckt, verschwand er an Ort und Stelle, schwer anzusehen wie der König der Elefanten.
7.176.111
राक्षसाश्च पिशाचाश्च यातुधानास्तथैव च ।
शालावृकाश्च बहवो वृकाश्च विकृताननाः ॥ ७.१७६.१११ ॥
Rākṣasas, Piśācas und Yātudhānas, ebenso viele Śālāvṛkas und Wölfe, mit verzerrten Gesichtern.
7.176.112
ते कर्णं क्षपयिष्यन्तः सर्वतः समुपाद्रवन् ।
अथैनं वाग्भिरुग्राभिस्त्रासयाञ्चिक्रिरे तदा ॥ ७.१७६.११२ ॥
In der Absicht, Karṇa zu vernichten, stürzten sie von allen Seiten auf ihn los und erschreckten ihn dann mit grimmigen Worten.
7.176.113
उद्यतैर्बहुभिर्घोरैरायुधैः शोणितोक्षितैः ।
तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७६.११३ ॥
Jede der vielen furchtbaren, blutbesudelten erhobenen Waffen durchbohrte Karṇa mit zahlreichen Pfeilen.
7.176.114
प्रतिहत्य तु तां मायां दिव्येनास्त्रेण राक्षसीम् ।
आजघान हयानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७६.११४ ॥
Nachdem er jene rākṣasische Illusion mit einer göttlichen Waffe abgewehrt hatte, traf er seine Pferde mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
7.176.115
ते भग्ना विक्षताङ्गाश्च भिन्नपृष्ठाश्च सायकैः ।
वसुधामन्वपद्यन्त पश्यतस्तस्य रक्षसः ॥ ७.१७६.११५ ॥
Zerschlagen, mit verwundeten Gliedern und von Pfeilen durchbohrten Rücken, fielen sie zur Erde, während jener Rākṣasa zusah.
7.176.116
स भग्नमायो हैडिम्बिः कर्णं वैकर्तनं तदा ।
एष ते विदधे मृत्युमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११६ ॥
Als seine Täuschung zerbrochen war, sprach der Sohn der Hiḍimbā da zu Karṇa, dem Sohn des Vikartana: »Siehe, ich bereite dir den Tod«, und verschwand.