മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.176
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.176.1
यत्तद्वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः ।
निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम् ॥ ७.१७६.१ ॥
വൈകർതനനായ കർണനും രാക്ഷസനായ ഘടോത്കചനും അർധരാത്രിയിൽ ഏറ്റുമുട്ടിയ ആ യുദ്ധം എങ്ങനെയായിരുന്നു?
7.176.2
कीदृशं चाभवद्रूपं तस्य घोरस्य रक्षसः ।
येन वैकर्तनः कर्णः सङ्ग्रामे तेन निर्जितः ॥ ७.१७६.२ ॥
ആ ഭയങ്കരനായ രാക്ഷസന്റെ രൂപം എങ്ങനെയായിരുന്നു? അവനാൽ വൈകർതനനായ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവല്ലോ?
7.176.3
रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च ।
किम्प्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा ॥ ७.१७६.३ ॥
അവന്റെ രഥം എങ്ങനെയായിരുന്നു? അവന്റെ മായകളും എല്ലാ ആയുധങ്ങളും എങ്ങനെയായിരുന്നു? അവന്റെ കുതിരകൾ എത്ര വലിപ്പമുള്ളവയായിരുന്നു? രഥക്കൊടിയും വില്ലും എങ്ങനെയായിരുന്നു?
7.176.4
कीदृशं वर्म चैवास्य शिरस्त्राणं च कीदृशम् ।
पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ७.१७६.४ ॥
അവന്റെ കവചം എങ്ങനെയായിരുന്നു, ശിരസ്ത്രം എങ്ങനെയായിരുന്നു? ചോദിച്ച നീ ഇത് പറയൂ, സഞ്ജയാ; നീ സമർഥനാണല്ലോ.
7.176.5
लोहितोक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः ।
ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः ॥ ७.१७६.५ ॥
ചുവന്ന കണ്ണുള്ളവൻ, വലിയ ശരീരമുള്ളവൻ, ചെമ്പുപോലുള്ള മുഖമുള്ളവൻ, ഉള്ളിലേക്കു താണ വയറുള്ളവൻ, നിവർന്നു നിൽക്കുന്ന രോമമുള്ളവൻ, മഞ്ഞനിറത്തിലെ താടിയുള്ളവൻ, കുന്തം പോലുള്ള ചെവിയുള്ളവൻ, വലിയ താടിയെല്ലുള്ളവൻ.
7.176.6
आकर्णदारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान् ।
सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः ॥ ७.१७६.६ ॥
ചെവിവരെ പിളർന്ന വായ, മൂർച്ചയുള്ള കോമ്പല്ലുകൾ, ഭയങ്കരൻ, വളരെ നീണ്ട ചെമ്പുനിറ നാക്കും ചുണ്ടുകളും ഉള്ളവൻ, തൂങ്ങിയ പുരികം, തടിച്ച മൂക്ക്.
7.176.7
नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयङ्करः ।
महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः ॥ ७.१७६.७ ॥
അവന്റെ ശരീരം നീലനിറമുള്ളതും കഴുത്ത് ചുവന്നതും ആയിരുന്നു; പർവതസമാനനും ഭയങ്കരനുമായിരുന്നു. മഹാകായനും മഹാബാഹുവും മഹാശിരസ്സുള്ളവനും മഹാബലവാനും ആയിരുന്നു.
7.176.8
विकृतः परुषस्पर्शो विकचोद्वृद्धपिण्डकः ।
स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान् ॥ ७.१७६.८ ॥
അവൻ വികൃതനും സ്പർശം പരുപരുത്തതുമായിരുന്നു; അഴിഞ്ഞ മുടിയും ഉന്തിനിൽക്കുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങളും ഉള്ളവൻ. കട്ടിയുള്ള ഇടുപ്പും ആഴത്തിൽ മറഞ്ഞ നാഭിയും അയഞ്ഞു തൂങ്ങിയ വലിയ മാംസവുമുള്ളവൻ.
7.176.9
तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा ।
उरसाऽधारयन्निष्कमग्निमालां यथाऽचलः ॥ ७.१७६.९ ॥
അതുപോലെ കൈകളിൽ ആഭരണങ്ങളും മഹാമായയും തോൾവളയും ധരിച്ചിരുന്നു. നെഞ്ചിൽ അഗ്നിമാലപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന സ്വർണ്ണഹാരം ധരിച്ച് ഒരു പർവതംപോലെ നിന്നു.
7.176.10
तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशभितम् ।
तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत ॥ ७.१७६.१० ॥
അവന്റെ ശിരസ്സിൽ സ്വർണ്ണംകൊണ്ടുള്ള, പല രൂപങ്ങളും അവയവങ്ങളും ചിത്രിതമായ, തോരണംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന കിരീടം ശോഭിച്ചു.
7.176.11
कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम् ।
धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्।
ताराजालनिभं राजन्पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ७.१७६.११ ॥
ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യന്റെ തിളക്കമുള്ള രണ്ട് കുണ്ഡലങ്ങളും മനോഹരമായ സ്വർണ്ണമാലയും ധരിച്ചിരുന്നു; വിശാലമായ വെങ്കലകവചവും മഹാപ്രഭയുള്ള കവചവും അണിഞ്ഞു. രാജാവേ, അവൻ നക്ഷത്രജാലംപോലെയും പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ പ്രഭപോലെയും ശോഭിച്ചു.
7.176.12
कण्ठसूत्रं महच्चापि तपनीयमधारयत् ।
स तेन विभ्राजत वै सविद्युदिव तोयदः ॥ ७.१७६.१२ ॥
കഴുത്തിൽ വലിയ, ശുദ്ധമായ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ മാലയും ധരിച്ചിരുന്നു. അതിനാൽ അവൻ മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘംപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.176.13
किङ्किणीशतनिर्घोपं रक्तध्वजपताकिनम् ।
ऋक्षचर्मावनद्वाङ्गं नल्वमात्रं महारथम् ॥ ७.१७६.१३ ॥
നൂറു കിങ്കിണികളുടെ മുഴക്കമുള്ള, ചുവന്ന കൊടികളും പതാകകളുമുള്ള, കരടിത്തോൽ പൊതിഞ്ഞ, നൽവമാത്ര വലിപ്പമുള്ള മഹാരഥം.
7.176.14
सर्वायुधवरोपेतमास्थितं ध्वजमालिनम् ।
अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिःस्वनम् ॥ ७.१७६.१४ ॥
എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠായുധങ്ങളോടും കൂടിയ, കൊടിമാല അണിഞ്ഞ, എട്ടു ചക്രങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ച, മേഘം പോലെ ഗംഭീര മുഴക്കമുള്ള രഥം.
7.176.15
मत्तमातङ्गसङ्काशा लोहिताक्षा विभीपणाः ।
कालवर्णासमायुक्ता बलवन्तः शतं हयाः ॥ ७.१७६.१५ ॥
മദിച്ച ആനകൾക്കു സമാനമായ, ചുവന്ന കണ്ണുള്ള, ഭയങ്കരമായ, കാലവർണ്ണമുള്ള, ബലവാന്മാരായ നൂറു കുതിരകൾ.
7.176.16
वहन्तो राक्षसं घोरं वालवन्तो जितश्रमाः ।
विपुलाभिः सटाभिस्ते हेषमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ७.१७६.१६ ॥
ആ ഭയങ്കര രാക്ഷസനെ വഹിച്ചുകൊണ്ട്, വാലുകളുള്ള, ക്ഷീണമറിയാത്ത, വിശാലമായ ചിട്ടരോമമുള്ള അവ വീണ്ടുംവീണ്ടും ചിനച്ചു.
7.176.17
मुखैर्नानाविधाकारैर्वगवन्तो हयोत्तमाः ।
रथेऽस्य युक्ता गकर्जन्तोऽवहंस्ते राक्षसाधिपम् ॥ ७.१७६.१७ ॥
വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള മുഖങ്ങളാൽ ചിനച്ചും ഗർജിച്ചും, ഉത്തമാശ്വങ്ങൾ അവന്റെ രഥത്തിൽ പൂട്ടിയിരുന്നു; അവ രാക്ഷസാധിപനെ വഹിച്ചു.
7.176.18
राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः ।
घोररूपो महाकायः करालो विकृताननः।
रश्मिभिः सूर्यरश्म्याह्वैः सञ्जग्राह हयान्रणे ॥ ७.१७६.१८ ॥
അവന്റെ സാരഥി വിരൂപാക്ഷൻ എന്ന രാക്ഷസനായിരുന്നു; തിളങ്ങുന്ന മുഖവും കുണ്ഡലങ്ങളുമുള്ളവൻ, ഭീകരരൂപൻ, മഹാകായൻ, ഭയങ്കരനും വികൃതമുഖനുമായിരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ സൂര്യരശ്മി എന്ന കടിഞ്ഞാണുകളാൽ അവൻ കുതിരകളെ പിടിച്ചു.
7.176.19
स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः ।
संसक्त इव चाभ्रेण यथाऽद्रिर्महता महान् ॥ ७.१७६.१९ ॥
അവൻ അരുണനോടൊപ്പം സൂര്യനെപ്പോലെയും, മേഘത്താൽ മൂടപ്പെട്ട മഹാപർവതംപോലെയും നിന്നു.
7.176.20
दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः ।
रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः ॥ ७.१७६.२० ॥
അവന്റെ രഥത്തിൽ ആകാശത്തെ തൊടുന്ന വലിയ കൊടി ഉയർന്നുനിന്നു; അതിന്മേൽ രക്തവർണ്ണശിരസ്സുള്ള, മാംസഭുക്കായ കഴുകൻ ഇരുന്നു, അതിഭീകരമായി.
7.176.21
वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमतिविक्षिपन् ।
व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम् ॥ ७.१७६.२१ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രനാദംപോലെ മുഴങ്ങുന്ന, ഉറച്ച ഞാൺ ശക്തമായി വലിക്കുന്ന, വ്യക്തമായി ഒരു കിഷ്കു ചുറ്റളവും പന്ത്രണ്ട് അരത്നി നീളവുമുള്ള വില്ല്.
7.176.22
रथाक्षमात्रैरिपुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः ।
तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात् ॥ ७.१७६.२२ ॥
രഥാക്ഷത്തോളം നീളമുള്ള അമ്പുകളാൽ എല്ലാ ദിശകളെയും മറച്ചുകൊണ്ട്, വീരന്മാരെ അപഹരിക്കുന്ന ആ രാത്രിയിൽ അവൻ കർണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി.
7.176.23
तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः ।
अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ॥ ७.१७६.२३ ॥
രഥത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്ന് വില്ല് വലിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ വില്ലൊലി ഇടിമുഴക്കംപോലെ കേട്ടു.
7.176.24
तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत ।
समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः ॥ ७.१७६.२४ ॥
ഭാരതാ, ആ ശബ്ദത്താൽ ഭയന്ന നിന്റെ സൈന്യങ്ങളെല്ലാം കടലിലെ മഹാതരംഗങ്ങൾപോലെ ഒരുമിച്ച് വിറച്ചു.
7.176.25
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम् ।
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत् ॥ ७.१७६.२५ ॥
വിരൂപാക്ഷനും ഭയങ്കരനുമായവൻ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട്, രാധേയനായ കർണ്ണൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ അവനെ തടഞ്ഞു.
7.176.26
ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात् ।
मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभमिवर्षभः ॥ ७.१७६.२६ ॥
അപ്പോൾ കർണ്ണൻ അമ്പുകൾ എയ്തുകൊണ്ട് അടുത്തുനിന്ന് അവന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞു; ആന ആനയുടെ മേൽ, കൂട്ടത്തിലെ കാളക്കൂറ്റൻ മറ്റൊരു കാളയുടെ മേൽ എന്നപോലെ.
7.176.27
स सन्निपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशाम्पते ।
कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव ॥ ७.१७६.२७ ॥
രാജാവേ, ജനനായകാ, അവർ ഇരുവരുടെയും ആ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഭയങ്കരമായിരുന്നു—കർണ്ണനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ, ഇന്ദ്രനും ശംബരനും തമ്മിൽ എന്നപോലെ.
7.176.28
तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिःस्वने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः ॥ ७.१७६.२८ ॥
ഭയങ്കരമായ ടങ്കാരശബ്ദം മുഴക്കുന്ന തങ്ങളുടെ രണ്ടു വില്ലുകൾ മഹാവേഗത്തിൽ എടുത്ത്, ഇരുവരും വലിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരസ്പരം മറച്ചു.
7.176.29
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैरिषुभिर्नतपर्वभिः ।
न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी ॥ ७.१७६.२९ ॥
അപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി വലിച്ചുവിട്ട, വളഞ്ഞ പർവ്വങ്ങളുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഇരുവരും പരസ്പരം തടുത്തു; ഓട്ടുകവചങ്ങൾ തുളച്ചുകൊണ്ട്.
7.176.30
तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ ।
रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः ॥ ७.१७६.३० ॥
അവർ ഇരുവരും നഖങ്ങളാൽ പോരാടുന്ന രണ്ടു കടുവകളെപ്പോലെയും കൊമ്പുകളാൽ പോരാടുന്ന രണ്ടു മഹാഗജങ്ങളെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; രഥശക്തികളാലും അമ്പുകളാലും പരസ്പരം മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
7.176.31
सञ्छिन्दन्तौ च गात्राणि सन्दधानौ च सायकान् ।
दहन्तौ च शरोल्काभिर्दुष्प्रेक्ष्यौ च बभूवतुः ॥ ७.१७६.३१ ॥
അവർ ഇരുവരും ശരീരങ്ങളെ മുറിച്ചും അമ്പുകൾ തൊടുത്തും അമ്പുകളുടെ ഉൽക്കകളാൽ ദഹിപ്പിച്ചും നോക്കാൻ കഴിയാത്തവരായി.
7.176.32
तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ ।
विभ्राजेतां यथा वारि स्रवन्तौ गैरिकाचलौ ॥ ७.१७६.३२ ॥
സർവാംഗങ്ങളിലും മുറിവേറ്റ്, രക്തപ്രവാഹത്തിൽ മുങ്ങിയ അവർ ഇരുവരും, വെള്ളം ഒഴുക്കുന്ന ഗൈരിക പർവതങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി.
7.176.33
तौ शराग्रविनुन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम् ।
नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती ॥ ७.१७६.३३ ॥
അമ്പിന്റെ അഗ്രങ്ങളാൽ അംഗങ്ങൾ മുറിവേറ്റ്, പരസ്പരം തുളച്ച്, പരിശ്രമിക്കുന്ന ആ മഹാതേജസ്വികൾ ഇരുവരും പരസ്പരം ഇളക്കാനായില്ല.
7.176.34
तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत् ।
प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे ॥ ७.१७६.३४ ॥
ആരംഭിച്ച ആ രാത്രിയുദ്ധം ദീർഘനേരം സമമായിരുന്നതുപോലെയായി, രാജാവേ; കർണനും രാക്ഷസനും യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ പണയം വെച്ച് കളിക്കുകയായിരുന്നു.
7.176.35
तस्य सन्दधतस्तीक्ष्णाञ्छरांश्चासक्तमस्यतः ।
धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाऽभवन् ॥ ७.१७६.३५ ॥
അവൻ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ തൊടുത്ത് ഇടവിടാതെ എയ്യുമ്പോൾ, വില്ലിന്റെ ഒച്ചയാൽ സ്വപക്ഷവും പരപക്ഷവും അപ്പോൾ ഭയന്നുപോയി.
7.176.36
घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप ।
ततः प्रादुष्करोद्दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१७६.३६ ॥
കർണൻ ഘടോത്കചനെ നമ്മിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് അടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, രാജാവേ, അസ്ത്രജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ദിവ്യാസ്ത്രം പ്രകടമാക്കി.
7.176.37
कर्णेन सन्धितं दृष्ट्वा दिव्यमस्त्रं घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां राक्षसीं पाण्डुनन्दनः ॥ ७.१७६.३७ ॥
കർണ്ണൻ പ്രയോഗിച്ച ദിവ്യാസ്ത്രം കണ്ടപ്പോൾ പാണ്ഡുനന്ദനനായ ഘടോത്കചൻ മഹാരാക്ഷസമായ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു.
7.176.38
शूलमुद्गरधारिण्या शैलपादपहस्तया ।
रक्षसां घोररूपाणां महत्या सेनया वृतः ॥ ७.१७६.३८ ॥
ശൂലവും മുദ്ഗരവും ധരിച്ചവളും കൈകളിൽ പർവതശിഖരങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും പിടിച്ചവളുമായ, ഘോരരൂപികളായ രാക്ഷസരുടെ മഹാസേനയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി.
7.176.39
तमुद्यतमहाचापं दृष्ट्वा ते व्यथिता नृपाः ।
भूतान्तकमिवायान्तं कालदण्डोग्रधारिणम् ॥ ७.१७६.३९ ॥
വലിയ വില്ല് ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് ആ രാജാക്കന്മാർ വ്യഥിതരായി; ഭൂതാന്തകൻ കാലദണ്ഡത്തിന്റെ ഉഗ്രധാര പിടിച്ചു വരുന്നതുപോലെ.
7.176.40
घटोत्कचप्रयुक्तेन सिंहनादेन भीषिताः ।
प्रसुस्रुवुर्गजा मूत्रं विव्यधुश्च नरा भृशम् ॥ ७.१७६.४० ॥
ഘടോത്കചൻ മുഴക്കിയ സിംഹനാദത്താൽ ഭയന്ന ആനകൾ മൂത്രം ഒഴിച്ചു; മനുഷ്യർ അതിതീവ്രമായി പീഡിതരായി.
7.176.41
ततोऽश्मवृष्टिरत्युग्रा महत्यासीत्समन्ततः ।
अर्धरात्रेऽधिकबलैर्विमुक्ता रक्षसां बलैः ॥ ७.१७६.४१ ॥
പിന്നീട് അർധരാത്രിയിൽ, രാക്ഷസസേനകൾ വർഷിച്ച അത്യുഗ്രവും മഹത്തുമായ കല്ലുമഴ നാലുപാടും പെയ്തു.
7.176.42
आयसानि च चक्राणि भुशुण्ड्यः शक्तितोमराः ।
पतन्त्यविरलाः शूलाः शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ॥ ७.१७६.४२ ॥
ഇരുമ്പുചക്രങ്ങളും ഭുശുണ്ഡികളും ശക്തികളും തോമരങ്ങളും ശൂലങ്ങളും ശതഘ്നികളും പട്ടിശങ്ങളും ഇടവിടാതെ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.
7.176.43
तदुग्रमतिरौद्रं च दृष्ट्वा युद्धं नराधिप ।
पुत्राश्च तव योधाश्च व्यथिता विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१७६.४३ ॥
രാജാവേ, ആ ഭയങ്കരവും അത്യുഗ്രവുമായ യുദ്ധം കണ്ട് അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരും യോദ്ധാക്കളും വ്യസനിച്ച് ഓടിപ്പോയി.
7.176.44
तत्रैकोऽस्तबलश्लाघी कर्णो मानी न विव्यथे ।
व्यधमच्च शरैर्मायां तां घटोत्कचनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.४४ ॥
അവിടെ ആയുധബലത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന മാനിയായ കർണൻ മാത്രം വ്യസനിച്ചില്ല; ഘടോത്കചൻ സൃഷ്ടിച്ച ആ മായയെ അദ്ദേഹം അമ്പുകൾകൊണ്ട് നശിപ്പിച്ചു.
7.176.45
मायायां तु प्रहीणायाममर्षाच्च घटोत्कचः ।
विससर्ज शरान्धोरान्सूत पुत्रं त आविशन् ॥ ७.१७६.४५ ॥
മായ നശിച്ചപ്പോൾ ഘടോത്കചൻ കോപത്തോടെ സൂതപുത്രനുനേരെ ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൾ തൊടുത്തു; അവ അദ്ദേഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.176.46
ततस्ते रुधिराभ्यक्ता भित्त्वा कर्णं महाहवे ।
विविशुर्धरणीं बाणाः सङ्क्रुद्धा इव पन्नगाः ॥ ७.१७६.४६ ॥
അപ്പോൾ രക്തം പുരണ്ട ആ അമ്പുകൾ ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ കർണനെ തുളച്ച് കോപിച്ച സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.176.47
सूतपुत्रस्तु सङ्क्रद्धो लघुहस्तः प्रतापवान् ।
घटोत्कचमतिक्रम्य बिभेद दशभिः शरैः ॥ ७.१७६.४७ ॥
എന്നാൽ സൂതപുത്രൻ, കോപിതനും ലഘുഹസ്തനും പ്രതാപശാലിയുമായ കർണൻ, ഘടോത്കചനെ മറികടന്ന് പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ തുളച്ചു.
7.176.48
घटोत्कचो विनिर्भिन्नः सूतपुत्रेण मर्मसु ।
चक्रं दिव्यं सहस्रारमगृह्णाद्व्यथितो भृशम् ॥ ७.१७६.४८ ॥
സൂതപുത്രനാൽ മർമസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട ഘടോത്കചൻ അത്യധികം വ്യസനിച്ച്, ആയിരം ആരക്കാലുകളുള്ള ദിവ്യചക്രം കൈയിലെടുത്തു.
7.176.49
क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिरत्नविभूषितम् ।
चिक्षेपाधिरथेः क्रुद्धो भैमसेनिर्जिघांसया ॥ ७.१७६.४९ ॥
ഇളംസൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന, മണിരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, ക്ഷുരാഗ്രമുള്ള ആയുധം കോപിച്ച ഭീമസേനപുത്രൻ (ഘടോത്കചൻ) കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അധിരഥപുത്രന്റെ (കർണ്ണന്റെ) നേരെ എറിഞ്ഞു.
7.176.50
प्रविद्वमतिवेगेन विक्षिप्तं कर्णसायकैः ।
अभाग्यस्येव सङ्कल्पस्तन्मोघमपतद्भुवि ॥ ७.१७६.५० ॥
കർണ്ണന്റെ അമ്പുകളാൽ അതിവേഗത്തിൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട് എറിയപ്പെട്ട ആയുധം, ഭാഗ്യമില്ലാത്തവന്റെ സങ്കല്പംപോലെ വ്യർത്ഥമായി ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.176.51
घटोत्कचस्तु सङ्क्रुद्धो दृष्ट्वा चक्रं निपातितम् ।
कर्णं प्राच्छादयद्बाणैः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ७.१७६.५१ ॥
കോപാകുലനായ ഘടോത്കചൻ, താൻ എറിഞ്ഞ ചക്രം വീണുപോയതു കണ്ട്, സ്വർഭാനു (രാഹു) സൂര്യനെ മൂടുന്നതുപോലെ കർണ്ണനെ അമ്പുകളാൽ മൂടി.
7.176.52
सूतपुत्रस्त्वसम्भ्रान्तो रुद्रोपेन्द्रेन्द्रविक्रमः ।
घटोत्कचरथं तूर्णं छादयामास पत्रिभिः ॥ ७.१७६.५२ ॥
എന്നാൽ സൂതപുത്രൻ (കർണ്ണൻ), രുദ്രന്റെയും ഉപേന്ദ്രന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും വീര്യമുള്ളവൻ, ചഞ്ചലപ്പെടാതെ, ഉടൻതന്നെ അമ്പുകളാൽ ഘടോത്കചന്റെ രഥം മൂടി.
7.176.53
घटोत्कचेन क्रुद्धेन गदा हेमाङ्गदा तदा ।
क्षिप्ता भ्राम्य शरैः साऽपि कर्णेनाभ्याहताऽपतत् ॥ ७.१७६.५३ ॥
അപ്പോൾ കോപാകുലനായ ഘടോത്കചൻ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളുള്ള ഗദ ചുഴറ്റി എറിഞ്ഞു; കർണ്ണന്റെ അമ്പുകളാൽ തട്ടപ്പെട്ട് അതും വീണു.
7.176.54
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य कालमेघ इवोन्नदन् ।
प्रववर्ष महाकायो द्रुमवर्षं नभस्तलात् ॥ ७.१७६.५४ ॥
അപ്പോൾ മഹാകായനായ ഘടോത്കചൻ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന്, കാലമേഘംപോലെ ഗർജ്ജിച്ച്, ആകാശത്തുനിന്ന് മരങ്ങളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
7.176.55
ततो मायाविनं कर्णो भीमसेनसुतं दिवि ।
मार्गणैरभिविव्याध घनं सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१७६.५५ ॥
അപ്പോൾ കർണൻ ആകാശത്തിലുള്ള മായാവിയും ഭീമസേനപുത്രനുമായവനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ചുറ്റും തുളച്ചു; സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ഇടതൂർന്ന മേഘത്തെ തുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
7.176.56
तस्य सर्वान्हयान्हत्वा सञ्छिद्य शतधा रथम् ।
अभ्यवर्षच्छरैः कर्णः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ७.१७६.५६ ॥
അവന്റെ കുതിരകളെയെല്ലാം കൊന്ന്, രഥം നൂറ് കഷണങ്ങളായി മുറിച്ച്, മഴ പെയ്യിക്കുന്ന മേഘംപോലെ കർണൻ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
7.176.57
न चास्यासीदनिर्भिन्नं गात्रे द्व्यङ्गुलमन्तरम् ।
सोऽदृश्यत मुहूर्तेन श्वाविच्छललितो यथा ॥ ७.१७६.५७ ॥
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ രണ്ടു വിരൽ വീതിയിലുള്ള സ്ഥലംപോലും തുളയ്ക്കപ്പെടാതെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൻ മുള്ളൻപന്നിപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.176.58
न हयान्न रथं तस्य न ध्वजं न घटोत्कचम् ।
दृष्टवन्तः स्म समरे शरौघैरभिसंवृतम् ॥ ७.१७६.५८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹത്താൽ പൂർണ്ണമായും മറയ്ക്കപ്പെട്ടതിനാൽ അവന്റെ കുതിരകളെയോ രഥമോ കൊടിയോ ഘടോത്കചനെയോ അവർ കണ്ടില്ല.
7.176.59
स तु कर्णस्य तद्दिव्यमस्त्रमस्त्रेण शातयन् ।
मायायुद्धेन मायावी सूतपुत्रमयोधयत् ॥ ७.१७६.५९ ॥
എന്നാൽ ആ മായാവി കർണന്റെ ആ ദിവ്യാസ്ത്രത്തെ മറ്റൊരു അസ്ത്രംകൊണ്ട് ഛേദിച്ച്, മായായുദ്ധത്താൽ സൂതപുത്രനോട് പൊരുതി.
7.176.60
सोऽयोधयत्तदा कर्णं मायया लाघवेन च ।
अलक्ष्यमाणानि दिवि शरजालानि चापतन् ॥ ७.१७६.६० ॥
അപ്പോൾ അവൻ മായകൊണ്ടും വേഗതകൊണ്ടും കർണനോടു പൊരുതി; ആകാശത്തിൽ കാണാതെ അമ്പുകളുടെ വലകൾ വീണു.
7.176.61
भैमसेनिर्महामायो मायया कुरुसत्तम ।
विचचार महाकायो मोहयन्निव भारत ॥ ७.१७६.६१ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ! മഹാമായയുള്ള ഭീമസേനപുത്രൻ മായയാൽ സഞ്ചരിച്ചു. ഭാരതാ! വലിയ ശരീരത്തോടെ മോഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ വിഹരിച്ചു.
7.176.62
स तु कृत्वा विरूपाणि वदनान्यशुभानि च ।
अग्रसत्सूतपुत्रस्य दिव्यान्यस्त्राणि मायया ॥ ७.१७६.६२ ॥
അവൻ ഭയങ്കരവും അശുഭവുമായ മുഖങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച്, മായയാൽ സൂതപുത്രന്റെ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളെ വിഴുങ്ങി.
7.176.63
पुनश्चापि महाकायः सञ्छिन्नः शतधा रणे ।
गतसत्वो निरुत्साहः पतितः खाद्व्यदृश्यत ॥ ७.१७६.६३ ॥
വീണ്ടും ആ മഹാകായൻ യുദ്ധത്തിൽ നൂറ് കഷണങ്ങളായി മുറിഞ്ഞ്, ജീവനറ്റ് ഉത്സാഹമില്ലാതെ ആകാശത്തുനിന്ന് വീഴുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.
7.176.64
तं हतं मन्यमानाः स्म प्राणदन्कुरुपुङ्गवाः ।
अथ देहैर्नवैरन्यैर्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.१७६.६४ ॥
അവൻ മരിച്ചുവെന്ന് കരുതി കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആർത്തുവിളിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ പുതിയതും മറ്റുമായ ദേഹങ്ങളോടെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കാണപ്പെട്ടു.
7.176.65
पुनश्चापि महाकायः शतशीर्षः शतोदरः ।
व्यदृश्यत महाबाहुर्मैनाक इव पर्वतः ॥ ७.१७६.६५ ॥
വീണ്ടും ആ മഹാകായൻ നൂറ് തലകളും നൂറ് വയറുകളുമായി, മഹാബാഹുവായി മൈനാക പർവതംപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.176.66
अङ्गुष्ठमात्रो भूत्वा च पुनरेव स राक्षसः ।
सागरोर्मिरिवोद्वूतस्तिर्यगूर्ध्वमवर्तत ॥ ७.१७६.६६ ॥
വീണ്ടും ആ രാക്ഷസൻ പെരുവിരൽ മാത്രം വലിപ്പമായി, കടലലപോലെ ഉയർന്ന് കുറുകെയും മുകളിലേക്കും ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു.
7.176.67
वसुधां दारयित्वा च पुनरप्यु न्यमज्जत ।
अदृश्यत तदा तत्र पुनरुन्मज्जितोऽन्यतः ॥ ७.१७६.६७ ॥
ഭൂമിയെ പിളർന്ന് അവൻ വീണ്ടും താഴേക്ക് മുങ്ങി; അപ്പോൾ അവിടെ അവൻ മറ്റൊരിടത്തുനിന്ന് വീണ്ടും പൊങ്ങുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.
7.176.68
सोऽवतीर्य पुनस्तस्थौ रथे हेमपरिष्कृते ।
क्षितिं खं च दिशश्चैव माययाऽभ्येत्य दंशितः ॥ ७.१७६.६८ ॥
അവൻ ഇറങ്ങി വീണ്ടും സ്വർണ്ണം അലങ്കരിച്ച രഥത്തിൽ നിന്നു; മായയാൽ ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും ദിക്കുകളിലും എത്തി കവചം ധരിച്ചിരുന്നു.
7.176.69
गत्वा कर्णरथाभ्याशं व्यचरत्कुण्डलाननः ।
प्राह वाक्यमसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं विशाम्पते ॥ ७.१७६.६९ ॥
കർണ്ണന്റെ രഥത്തിനരികിലേക്ക് ചെന്ന് കുണ്ഡലങ്ങളണിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൻ സഞ്ചരിച്ചു; ഹേ ജനാധിപതേ, കലങ്ങാതെ സൂതപുത്രനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.176.70
तिष्ठेदानीं क्व मे जीवन्सूतपुत्र गमिष्यसि ।
युद्धश्रद्धामहं तेऽद्य विनेष्यामि रमाजिरे ॥ ७.१७६.७० ॥
ഇപ്പോൾ നിൽക്കൂ! സൂതപുത്രാ, എന്നിൽനിന്ന് ജീവനോടെ നീ എവിടേക്ക് പോകും? ഇന്ന് ഈ രണഭൂമിയിൽ നിന്റെ യുദ്ധശ്രദ്ധ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
7.176.71
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षं रक्षः क्रूरपराक्रमम् ।
उत्पपातान्तरिक्षं च जहास च सुविस्तरम्।
कर्णमभ्यहनच्चैव गजेन्द्रमिव केसरी ॥ ७.१७६.७१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, ക്രൂരപരാക്രമിയായ രാക്ഷസൻ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന് ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു; സിംഹം ഗജേന്ദ്രനെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ കർണ്ണനെ പ്രഹരിച്ചു.
7.176.72
रथाक्षमात्रेरिषुभिरभ्यवर्षद्धटोत्कचः। ॥ ७.१७६.७२ ॥
ഘടോത്കചൻ രഥാക്ഷത്തോളം വലിയ അമ്പുകളാൽ (കർണ്ണന്റെ മേൽ) മഴ പെയ്യിച്ചു.
7.176.73
शरवृष्टिं च तां कर्णो दूरात्प्राप्तामशातयत् ॥ ७.१७६.७३ ॥
ദൂരത്തുനിന്നു വന്ന ആ ശരവർഷത്തെ കർണൻ ഛേദിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.176.74
दृष्ट्वा च विहतां मायां कर्णेन भरतर्षभ ।
घटोत्कचस्ततो मायां ससर्जान्तर्हितः पुनः ॥ ७.१७६.७४ ॥
ഭരതർഷഭാ, കർണനാൽ തന്റെ മായ തകർക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട് ഘടോത്കചൻ മറഞ്ഞുനിന്ന് വീണ്ടും മായ സൃഷ്ടിച്ചു.
7.176.75
सोऽभवद्गिरिरत्युच्चः शिखरैस्तरुसङ्कटैः ।
शूलप्रासासिमुसलजलप्रस्रवणो महान् ॥ ७.१७६.७५ ॥
അവൻ അത്യുന്നതമായ ഒരു പർവതമായി; അതിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ മരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു, ശൂലം, പ്രാസം, വാൾ, മുസലം എന്നിവയുടെ അരുവികൾ ഒഴുകി.
7.176.76
तमञ्जनचयप्रख्यं कर्णो दृष्ट्वा महीधरम् ।
प्रपातैरायुधान्युग्राण्युद्वहन्तं न चुक्षुभे ॥ ७.१७६.७६ ॥
അഞ്ജനക്കൂമ്പാരം പോലെയുള്ള ആ മലയെയും, വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ പോലെ ഉഗ്രായുധങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന അതിനെയും കണ്ടിട്ടും കർണൻ കുലുങ്ങിയില്ല.
7.176.77
स्मयन्निव ततः कर्णो दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ।
ततः सोऽस्रेण शैलेन्द्रो विक्षिप्तो वै व्यनश्यत ॥ ७.१७६.७७ ॥
അപ്പോൾ പുഞ്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കർണൻ ദിവ്യാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; ആ അസ്ത്രത്താൽ തകർക്കപ്പെട്ട ആ പർവതരാജൻ നശിച്ചു.
7.176.78
ततः स तोयदो भूत्वा नीलः सेन्द्रायुधो दिवि ।
अश्मवृष्टिभिरत्युग्रः सूतपुत्रमवाकिरत् ॥ ७.१७६.७८ ॥
പിന്നീട് അവൻ ആകാശത്ത് ഇന്ദ്രധനുസ്സോടുകൂടിയ നീലമേഘമായി മാറി, അതിഉഗ്രമായ കല്ലുമഴകൊണ്ട് സൂതപുത്രനെ മൂടി.
7.176.79
अथ सन्धाय वायव्यमस्त्रमस्त्रविदां वरः ।
व्यधमत्कालमेघं तं कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ७.१७६.७९ ॥
അപ്പോൾ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വൈകർത്തന വൃഷൻ കർണ്ണൻ വായവ്യാസ്ത്രം സന്ധാനം ചെയ്ത് ആ കാലമേഘത്തെ ചിതറിച്ചു.
7.176.80
स मार्गणगणैः कर्णो दिशः प्रच्छाद्य सर्वशः ।
जघानास्त्रं महाराज घटोत्कचसमीरितम् ॥ ७.१७६.८० ॥
കർണ്ണൻ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ എല്ലാ ദിശകളെയും മറച്ച്, മഹാരാജാവേ, ഘടോത്കചൻ അയച്ച ആ അസ്ത്രത്തെ വധിച്ചു.
7.176.81
ततः प्रहस्य समरे भैमसेनिर्महाबलः ।
प्रादुश्चक्रे महामायां कर्णं प्रति महारथम् ॥ ७.१७६.८१ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ മഹാബലനായ ഭീമസേനപുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മഹാരഥനായ കർണ്ണനെതിരെ മഹാമായ പ്രകടമാക്കി.
7.176.82
स दृष्ट्वा पुनरायान्तं रथेन रथिनां वरम् ।
घटोत्कचमसम्भ्रान्तं राक्षसैर्बहुभिर्वृतम्
सिंहशार्दूलसदृशैर्मत्तमातङ्गविक्रमैः। ॥ ७.१७६.८२ ॥
രഥത്തിൽ വീണ്ടും വരുന്ന രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഘടോത്കചനെ അവൻ കണ്ടു; ഭയമില്ലാത്തവനായി, സിംഹവ്യാഘ്രങ്ങൾക്ക് തുല്യരായ, മദിച്ച ആനകളുടെ വീര്യമുള്ള അനേകം രാക്ഷസന്മാരാൽ അവൻ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
7.176.83
गजस्थैश्च रथस्थैश्च वाजिपृष्ठगतैस्तथा ।
नानाशस्त्रधरैर्घोरैर्नानाकवचभूषणैः ॥ ७.१७६.८३ ॥
ആനപ്പുറത്തുള്ളവരും രഥങ്ങളിലുള്ളവരും കുതിരപ്പുറത്തുള്ളവരും; വിവിധ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച, ഭയങ്കരരായ, വിവിധ കവചങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച (രാക്ഷസന്മാർ).
7.176.84
वृतं घटोत्कचं क्रूरैर्मरुद्भिरिव वासवम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महेष्वासो योधयामास राक्षसम् ॥ ७.१७६.८४ ॥
മരുത്തുക്കളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ട ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, ക്രൂരരായ രാക്ഷസന്മാരാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ട ഘടോത്കചനെ കണ്ട് മഹാധനുർധരനായ കർണ്ണൻ ആ രാക്ഷസനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.176.85
घटोत्कचस्ततः कर्णं विद्धा पञ्चभिराशुगैः ।
ननाद भैरवं नादं भीषयन्सर्वपार्थिवान् ॥ ७.१७६.८५ ॥
അപ്പോൾ ഘടോൽക്കചൻ കർണ്ണനെ അഞ്ചു വേഗമേറിയ അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീകരമായ ഗർജ്ജനം മുഴക്കി.
7.176.86
भूयश्चाञ्जलिकेनाथ स मार्गणगणं महत् ।
कर्णहस्तस्थितं चापं चिच्छेदाशु घटोत्कचः ॥ ७.१७६.८६ ॥
വീണ്ടും ഘടോൽക്കചൻ അഞ്ജലിക അമ്പുകൊണ്ട് കർണ്ണന്റെ കൈയിലുള്ള വില്ല് വേഗം മുറിച്ചു; വലിയൊരു അമ്പുകൂട്ടവും മുറിച്ചു.
7.176.87
अथान्यद्धनुरादाय दृढं भारसहं महत् ।
विचकर्ष बलात्कर्ण इन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ॥ ७.१७६.८७ ॥
അപ്പോൾ കർണ്ണൻ ഉറപ്പുള്ള, ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയുന്ന മറ്റൊരു വലിയ വില്ലെടുത്ത്, ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലെ ബലത്തോടെ വലിച്ചു.
7.176.88
ततः कर्णो महाराज प्रेषयामास सायकान् ।
सुवर्णपुङ्खाञ्छत्रुघ्नान्खेचरान्राक्षसान्प्रति ॥ ७.१७६.८८ ॥
മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ കർണ്ണൻ സ്വർണ്ണപ്പുങ്ങുള്ള, ശത്രുഘ്നങ്ങളായ അമ്പുകൾ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസരുടെ നേർക്ക് അയച്ചു.
7.176.89
तद्बाणैरर्दितं यूथं रक्षसां पीनवक्षसाम् ।
सिंहेनेवार्दितं वन्यं गजानामाकुलं कुलम् ॥ ७.१७६.८९ ॥
ആ അമ്പുകളാൽ പീഡിതമായ, വിശാലമാർവുള്ള രാക്ഷസസംഘം സിംഹം ആക്രമിച്ച കാട്ടാനക്കൂട്ടംപോലെ കലങ്ങി.
7.176.90
विधम्य राक्षसान्बाणैः साश्वसूतगजान्विभुः ।
ददाह भगवान्वह्निर्भूतानीव युगक्षये ॥ ७.१७६.९० ॥
അമ്പുകളാൽ രാക്ഷസരെ നശിപ്പിച്ച്, കുതിരകളും സാരഥികളും ആനകളുമൊത്ത് ആ ശക്തൻ അവരെ ദഹിപ്പിച്ചു; യുഗാന്ത്യത്തിൽ ഭഗവാനായ അഗ്നി ജീവികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
7.176.91
स हत्वा राक्षसीं सेनां शुशुभे सूतनन्दनः ।
पुरेव त्रिपुरं दग्ध्वा दिवि देवो महेश्वरः ॥ ७.१७६.९१ ॥
അവൻ രാക്ഷസസേനയെ വധിച്ച് സൂതപുത്രൻ ശോഭിച്ചു; മുമ്പ് ത്രിപുരത്തെ ദഹിപ്പിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവനായ മഹേശ്വരൻ ശോഭിച്ചതുപോലെ.
7.176.92
तेषु राजसहस्रेषु पाण्डवेयेषु मारिष ।
नैनं निरीक्षितुमपि कश्चिच्छक्नोति पार्थिव ॥ ७.१७६.९२ ॥
ഓ ആര്യാ, പാണ്ഡവരുടെ ആയിരക്കണക്കിന് രാജാക്കന്മാരിൽ ആരും, ഓ രാജാവേ, അവനെ നോക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
7.176.93
ऋते घटोत्कचाद्राजन्राक्षसेन्द्रान्महाबलात् ।
भीमवीर्यबलोपेतात्क्रुद्ध्द्वैवस्वतादिव ॥ ७.१७६.९३ ॥
ഓ രാജാവേ, ഘടോത്കചനെ ഒഴികെ, മഹാബലനായ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ, ഭീമന്റെ വീര്യവും ബലവുമുള്ളവൻ, കോപിച്ച വൈവസ്വത യമനെപ്പോലെ.
7.176.94
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां पावकः समजायत ।
महोल्काभ्यां यथा राजन्सार्जिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ७.१७६.९४ ॥
കോപിച്ച അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഉണ്ടായി; രാജാവേ, വലിയ കൊള്ളികളിൽ നിന്ന് ജ്വാലയോടെ എണ്ണത്തുള്ളികൾ വീഴുന്നതുപോലെ.
7.176.95
तलं तलेन संहत्य सन्दश्य दशनच्छदम् ।
रथमास्थाय च पुनर्मायया निर्मितं तदा ॥ ७.१७६.९५ ॥
കൈത്തലം കൈത്തലത്തിൽ അടിച്ച്, ചുണ്ട് പല്ലുകൊണ്ടു കടിച്ച്, പിന്നെ അപ്പോൾ മായയാൽ നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ കയറി.
7.176.96
युक्तं गजनिभैर्वाहैः पिशाचवदनैः खरैः ।
स सूतमब्रवीत्क्रुद्धः सूतपुत्राय मां वह ॥ ७.१७६.९६ ॥
ആനകൾക്കു തുല്യമായ, പിശാചിന്റെ മുഖമുള്ള കഴുതകൾ പോലെയുള്ള കുതിരകൾ പൂട്ടിയ രഥത്തിൽ; കോപിച്ച് അവൻ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു, 'സൂതപുത്രനു വേണ്ടി എന്നെ കൊണ്ടുപോകൂ.'
7.176.97
स ययौ घोररूपेण रथेन रथिनां वरः ।
द्वैरथं सूतपुत्रेण पुनरेव विशाम्पते ॥ ७.१७६.९७ ॥
ഭയങ്കര രൂപമുള്ള രഥത്തിൽ രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ വീണ്ടും സൂതപുത്രനോടൊപ്പം ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിന് പോയി, ഓ ജനാധിപതേ.
7.176.98
स चिक्षेप पुनः क्रुद्धः सुतपुत्राय राक्षसः ।
अष्टचक्रां महाघोरामशनिं रुद्रनिर्मिताम् ॥ ७.१७६.९८ ॥
കോപിച്ച രാക്ഷസൻ വീണ്ടും സൂതപുത്രനുനേരെ എട്ടു ചക്രങ്ങളുള്ള, അതിഭയങ്കരമായ, രുദ്രനിർമ്മിതമായ അശനി എറിഞ്ഞു.
7.176.99
द्वियोजनसमुत्सेधां योजनायामविस्तराम् ।
आयसीं निचितां शूलैः कदम्बमिव केशरैः ॥ ७.१७६.९९ ॥
അത് രണ്ടു യോജന ഉയരവും ഒരു യോജന നീളവും വീതിയുമുള്ളതായിരുന്നു; ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ളതും കടമ്പുപൂവിന്റെ കേസരങ്ങൾപോലെ ശൂലങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും.
7.176.100
तामवप्लुत्य जग्राह कर्णो न्यस्य महद्धनुः ।
चिक्षेप चैनां तस्यैव स्यन्दनात्सोऽवपुप्लुवे ॥ ७.१७६.१०० ॥
അതിലേക്ക് ചാടി കർണൻ അതിനെ പിടിച്ചു; തന്റെ മഹാധനുസ്സ് വെച്ചിട്ട്, അത് അവന്റെ മേൽ തന്നെ എറിഞ്ഞു; അവൻ രഥത്തിൽനിന്ന് ചാടി.
7.176.101
साश्वसूतध्वजं यानं भस्म कृत्वा महाप्रभा ।
विवेश वसुधां भित्त्वा सुरास्तत्र विसिस्मियुः ॥ ७.१७६.१०१ ॥
മഹാപ്രഭയുള്ളത് കുതിരകളോടും സാരഥിയോടും കൊടിയോടും കൂടിയ രഥത്തെ ഭസ്മമാക്കി, ഭൂമിയെ പിളർന്ന് അകത്തേക്ക് കടന്നു; അവിടെ ദേവന്മാർ വിസ്മയിച്ചു.
7.176.102
कर्णं तु सर्वभूतानि पूजयामासुरञ्जसा ।
यदप्लुत्य जग्राह देवसृष्टां महाशनिम् ॥ ७.१७६.१०२ ॥
സകല ജീവികളും കർണനെ പെട്ടെന്ന് പൂജിച്ചു; കാരണം അവൻ ചാടി ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച ആ മഹാശനിയെ പിടിച്ചു.
7.176.103
एवं कृत्वा रणे कर्ण आरुरोह रथं पुनः ।
ततो मुमोच नाराचान्सूतपुत्रः परन्तपः ॥ ७.१७६.१०३ ॥
ഇങ്ങനെ ചെയ്ത് യുദ്ധത്തിൽ കർണൻ വീണ്ടും രഥത്തിൽ കയറി. അപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ ചുട്ടെരിക്കുന്ന സൂതപുത്രൻ നാരാചങ്ങൾ എയ്തു.
7.176.104
अशक्यं कर्तुमन्येन सर्वभूतेषु मानद ।
यदकार्षीत्तदा कर्णः सङ्ग्रामे भीमदर्शने ॥ ७.१७६.१०४ ॥
മാനദാ! ആ സമയം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ കർണൻ ചെയ്തത് സർവഭൂതങ്ങളിലും മറ്റൊരാൾക്ക് ചെയ്യാൻ അസാധ്യമായിരുന്നു.
7.176.105
स हन्यमानो नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतः ।
गन्धर्वनगराकारः पुनरन्तरधीयत ॥ ७.१७६.१०५ ॥
നാരാചങ്ങളാൽ പർവതത്തെപ്പോലെ അടിയേറ്റവൻ, ഗന്ധർവനഗരത്തിന്റെ രൂപമുള്ളവൻ വീണ്ടും മറഞ്ഞു.
7.176.106
एवं स वै महाकायो मायया लाघवेन च ।
अस्त्राणि तानि दिव्यानि जघान रिपुसूदनः ॥ ७.१७६.१०६ ॥
ഇങ്ങനെ ആ മഹാകായൻ മായയാലും ചടുലതയാലും ആ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളെ ശത്രുസംഹാരകൻ നശിപ്പിച്ചു.
7.176.107
निहन्यमानेष्वस्त्रेषु मायया तेन रक्षसा ।
असम्भ्रान्तस्तदा कर्णस्तद्रक्षः प्रत्ययुध्यत ॥ ७.१७६.१०७ ॥
ആ രാക്ഷസന്റെ മായയാൽ അസ്ത്രങ്ങൾ നശിക്കുമ്പോൾ കർണൻ ഭ്രമിക്കാതെ ആ രാക്ഷസനോടു പൊരുതി.
7.176.108
ततः क्रुद्धो महाराज भैमसेनिर्महाबलः ।
चकार बहुधाऽऽत्मानं भीषयाणो महारथान् ॥ ७.१७६.१०८ ॥
മഹാരാജാവേ! അപ്പോൾ കുപിതനായ മഹാബലനായ ഭീമസേനപുത്രൻ തന്നെത്തന്നെ പല രൂപങ്ങളാക്കി മഹാരഥന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തി.
7.176.109
ततो दिग्भ्यः समापेतुः सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
अग्निजिह्वाश्च भुजगा विहगाश्चाप्ययोमुखाः ॥ ७.१७६.१०९ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽനിന്നും സിംഹങ്ങളും കടുവകളും കരടികളും, അഗ്നിനാവുള്ള പാമ്പുകളും ഇരുമ്പുകൊക്കുള്ള പക്ഷികളും ഒത്തുചേർന്നു.
7.176.110
स कीर्यमाणो विशिखैः कर्णचापच्युतैः शरैः ।
नागराडिव दुष्प्रेक्ष्यस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११० ॥
കർണ്ണന്റെ വില്ലിൽനിന്ന് പൊഴിഞ്ഞ അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട അവൻ ഗജരാജനെപ്പോലെ കാണാനാകാത്തവനായി അവിടെത്തന്നെ മറഞ്ഞു.
7.176.111
राक्षसाश्च पिशाचाश्च यातुधानास्तथैव च ।
शालावृकाश्च बहवो वृकाश्च विकृताननाः ॥ ७.१७६.१११ ॥
രാക്ഷസരും പിശാചുക്കളും യാതുധാനരും, അതുപോലെ അനേകം ശാലാവൃകന്മാരും ചെന്നായ്ക്കളും വികൃതമായ മുഖങ്ങളോടെ.
7.176.112
ते कर्णं क्षपयिष्यन्तः सर्वतः समुपाद्रवन् ।
अथैनं वाग्भिरुग्राभिस्त्रासयाञ्चिक्रिरे तदा ॥ ७.१७६.११२ ॥
അവർ കർണ്ണനെ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും അവന്റെ മേൽ ചാടിവീണു; പിന്നെ ഭയങ്കരമായ വാക്കുകളാൽ അവനെ ഭയപ്പെടുത്തി.
7.176.113
उद्यतैर्बहुभिर्घोरैरायुधैः शोणितोक्षितैः ।
तेषामनेकैरेकैकं कर्णो विव्याध सायकैः ॥ ७.१७६.११३ ॥
ഉയർത്തിയ അനേകം ഭയങ്കരമായ, രക്തം പുരണ്ട ആയുധങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനെയും കർണ്ണൻ അനേകം അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
7.176.114
प्रतिहत्य तु तां मायां दिव्येनास्त्रेण राक्षसीम् ।
आजघान हयानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.१७६.११४ ॥
ആ രാക്ഷസമായയെ ദിവ്യാസ്ത്രംകൊണ്ട് തടുത്തശേഷം, അവന്റെ കുതിരകളെ വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള അമ്പുകളാൽ അടിച്ചു.
7.176.115
ते भग्ना विक्षताङ्गाश्च भिन्नपृष्ठाश्च सायकैः ।
वसुधामन्वपद्यन्त पश्यतस्तस्य रक्षसः ॥ ७.१७६.११५ ॥
അവർ തകർന്നു, അംഗങ്ങൾ മുറിവേറ്റ്, അമ്പുകളാൽ പുറം തുളഞ്ഞ് ആ രാക്ഷസൻ നോക്കിനിൽക്കെ അവർ ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.176.116
स भग्नमायो हैडिम्बिः कर्णं वैकर्तनं तदा ।
एष ते विदधे मृत्युमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ७.१७६.११६ ॥
മായ തകർന്ന ഹൈഡിംബിപുത്രൻ അപ്പോൾ വൈകർത്തനനായ കർണനോട്, "ഇതാ നിനക്ക് മൃത്യുവിനെ ഒരുക്കുന്നു" എന്നു പറഞ്ഞ് അന്തർധാനം ചെയ്തു.