ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.183.1
एकवीरवधे मोघा शक्तिः सूतात्मजे यदा ।
कस्मात्सर्वान्समुत्सृज्य स तां पार्थे न मुक्तवान् ॥ ७.१८३.१ ॥
ಒಬ್ಬ ವೀರನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನ ಶಕ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಿಲ್ಲ?
7.183.2
तस्मिन्हते हता हि स्युः सर्वे पाण्डवसृञ्जयाः ।
एकवीरवधे कस्माद्युद्धे न जयमादधे ॥ ७.१८३.२ ॥
ಅವನು ಹತನಾಗಿದ್ದರೆ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರೆಲ್ಲರೂ ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ವೀರನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಏಕೆ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ?
7.183.3
आहूतो न निवर्तेयमिति तस्य महाव्रतम् ।
स्वयं मार्गयितव्यः स सूतपुत्रेण फल्गुनः ॥ ७.१८३.३ ॥
'ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂಬುದು ಅವನ ಮಹಾವ್ರತ. ಸೂತಪುತ್ರನು ತಾನೇ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು.
7.183.4
ततो द्वैरथमानीय फल्गुनं शक्तदत्तया ।
जघान न वृषा कस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८३.४ ॥
ನಂತರ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಶಕ್ರದತ್ತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವೃಷನು ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ? ಸಂಜಯ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
7.183.5
नूनं बुद्धिविहीनश्चाप्यसहायश्च मे सुतः ।
शत्रुभिर्व्यंसितः पापः कथं नु स जयेदरीन् ॥ ७.१८३.५ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಮಗ ಬುದ್ಧಿಹೀನನೂ ಸಹಾಯರಹಿತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ವಂಚಿತನಾದ ಆ ಪಾಪಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲ?
7.183.6
या ह्यस्य परमा शक्तिर्जयस्य च परायणम् ।
सा शख्तिर्वासुदेवेन व्यंसिता च घटोत्कचे ॥ ७.१८३.६ ॥
ಅವನ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯೂ ಜಯದ ಪರಮ ಆಶ್ರಯವೂ ಆಗಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಾಸುದೇವನು ಘಟೋತ್ಕಚನತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿದನು.
7.183.7
कुणेर्यथा हस्तगतं हियेद्बिल्वं बलीयसा ।
तथा शक्तिरमोघा सा मोघीभूता घटोत्कचे ॥ ७.१८३.७ ॥
ಒಂದು ಕೈಯವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿಲ್ವಫಲವನ್ನು ಬಲಿಷ್ಠನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ಆ ಅಮೋಘ ಶಕ್ತಿ ಘಟೋತ್ಕಚನ ಮೇಲೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು.
7.183.8
यथा वराहस्य शुनश्च युध्यतो… ।
स्तयोरभावे श्वपचस्य लाभः।
मन्ये विद्वन्वासुदेवस्य तद्व… ।
द्युद्धे लाभः कर्णहैडिम्बयोर्वै ॥ ७.१८३.८ ॥
ಹಂದಿ ಮತ್ತು ನಾಯಿ ಹೋರಾಡುವಾಗ…, ಅವೆರಡೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಚಂಡಾಲನಿಗೆ ಲಾಭ. ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ವಾಸುದೇವನ ಆ…; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಹೈಡಿಂಬನಿಗೆ ಲಾಭವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.183.9
घटोत्कचो यदि हन्याद्वि कर्णं ।
परो लाभः स भवेत्पाण्डवानाम्।
वैकर्तनो वा यदि तं निहन्या… ।
त्तथापि कृत्यं शक्तिनाशात्कृतं स्यात् ॥ ७.१८३.९ ॥
ಘಟೋತ್ಕಚನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಅದು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಮಹಾ ಲಾಭ. ಅಥವಾ ವೈಕರ್ತನನು (ಕರ್ಣನು) ಅವನನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ಶಕ್ತಿ ನಾಶವಾದ್ದರಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸಿದಂತೆ.
7.183.10
इति प्राज्ञः प्रज्ञयैतद्विचिन्त्य ।
घटोत्कचं सूतपुत्रेण युद्धे।
अघातयद्वासुदेवो नृसिंहः ।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां हितं च ॥ ७.१८३.१० ॥
ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನಿಂದ (ಕರ್ಣನಿಂದ) ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿದನು. ನೃಸಿಂಹನಾದ ವಾಸುದೇವನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
7.183.11
एतच्चिकीर्षितं ज्ञात्वा कर्णे मधुनिहा नृप ।
नियोजयामास तदा द्वैरथे राक्षसेश्वरम् ॥ ७.१८३.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಧುಹಂತನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಆಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ದ್ವಂದ್ವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನ (ಘಟೋತ್ಕಚನ) ವಿರುದ್ಧ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.
7.183.12
घटोत्कचं महावीर्यं महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
अमोघाया विघातार्थं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१८३.१२ ॥
ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯ ಜನಾರ್ದನನು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ದುರ್ಮಂತ್ರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆ ಅಮೋಘ (ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಲು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.
7.183.13
तदैव कृतकार्या हि वयं स्याम कुरूद्वह ।
न रक्षेद्यदि कृष्णस्तं पार्थं कर्णान्महारथात् ॥ ७.१८३.१३ ॥
ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೃಷ್ಣನು ಮಹಾರಥಿ ಕರ್ಣನಿಂದ ಆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ರಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆಗಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು.
7.183.14
साश्वध्वजरथः सङ्क्ये धृतराष्ट्र पतेद्भुवि ।
विना जनार्दनं पार्थो योगानामीश्वरं प्रभुम् ॥ ७.१८३.१४ ॥
ಓ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆ, ಧ್ವಜ, ರಥಸಹಿತವಾಗಿ ಆ ಪಾರ್ಥನು, ಯೋಗಗಳ ಈಶ್ವರನಾದ ಪ್ರಭು ಜನಾರ್ದನನಿಲ್ಲದೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದನು.
7.183.15
तैस्तैरुपायैर्बहुभी रक्ष्यमाणः स पार्थिव ।
जयत्यभिमुखः शत्रून्पार्थः कृष्णेन पालितः ॥ ७.१८३.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹಲವು ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪಾರ್ಥನು, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಪೋಷಿತನಾಗಿ, ಎದುರಿಗಿರುವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.183.16
सविशेषं त्वमेयात्मा कृष्णो रक्षेन्न फल्गुनम् ।
हन्यात्क्षिप्रं हि कौन्तेयं शक्तिर्वृक्षमिवाशनिः ॥ ७.१८३.१६ ॥
ಅಪರಿಮಿತಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ರಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ಸಿಡಿಲು ಮರವನ್ನು ಉರುಳಿಸುವಂತೆ ಶಕ್ತಿ ಅಸ್ತ್ರ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು.
7.183.17
विरोधी च कुमन्त्री च प्राज्ञमानी ममात्मजः ।
यस्यैष समतिक्रान्तो वधोपायो जयं प्रति ॥ ७.१८३.१७ ॥
ನನ್ನ ಮಗನು, ವಿರೋಧಿ, ದುರ್ಮಂತ್ರಿ, ತನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರಾಜ್ಞನೆಂದು ತಿಳಿಯುವವನು; ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಇದ್ದ ಈ ವಧೋಪಾಯ ಅವನಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.
7.183.18
स वा कर्णो महाबुद्धिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
न मुक्तवान्कथं सूत ताममोघां धनञ्जये ॥ ७.१८३.१८ ॥
ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯ ಕರ್ಣನು ಆ ಅಮೋಘ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧನಂಜಯನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಿಲ್ಲ, ಓ ಸೂತನೇ?
7.183.19
तवापि समतिक्रान्तमेतद्गावल्गणे कथम् ।
एतमर्थं महाबुद्धे यत्त्वया नावबोधितः ॥ ७.१८३.१९ ॥
ಓ ಗಾವಲ್ಗಣೀ, ಇದು ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು? ಓ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯೇ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ!
7.183.20
दुर्योधनस्य शकुनेर्मम दुःशासनस्य च ।
रात्रौ रात्रौ भवत्येषा नित्यमेव विकत्थना ॥ ७.१८३.२० ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಕುನಿ, ನನ್ನ (ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ) ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನನ ಈ ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸೆ ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿಯೂ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
7.183.21
श्वः सर्वसैन्यानुत्सृज्य जहि कर्ण धनञ्जयम् ।
प्रेष्यवत्पाण्डुपाञ्चालानुपभोक्ष्यामहे ततः ॥ ७.१८३.२१ ॥
ನಾಳೆ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಓ ಕರ್ಣ, ಧನಂಜಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು; ಆಮೇಲೆ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಸೇವಕರಂತೆ ಅನುಭವಿಸೋಣ.
7.183.22
अथवा निहते पार्थं पाण्डवान्यतमं ततः ।
स्थापयेद्यदि वार्ष्णेयस्तस्मात्कृष्णो हि हन्यताम् ॥ ७.१८३.२२ ॥
ಅಥವಾ ಪಾರ್ಥನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ವೃಷ್ಣಿವಂಶಜ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲಿ.
7.183.23
कृष्णो हि मूलं पाण्डूनां पार्थः स्कन्ध इवोद्गतः ।
शाखा इवेतरे पार्थाः पाञ्चालाः पत्रसंज्ञिताः ॥ ७.१८३.२३ ॥
ಕೃಷ್ಣನೇ ಪಾಂಡವರ ಬೇರು; ಪಾರ್ಥನು ಮರದ ಕಾಂಡದಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದವನು; ಇತರ ಪಾರ್ಥರು ಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ, ಪಾಂಚಾಲರು ಎಲೆಗಳೆಂದು ಹೆಸರಾದವರು.
7.183.24
कृष्णाश्रयाः कृष्णबलाः कृष्णनाथाश्च पाण्डवाः ।
कृष्णः परायणं चैषां ज्योतिषामिव चन्द्रमाः ॥ ७.१८३.२४ ॥
ಕೃಷ್ಣನೇ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನೇ ಬಲವಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನೇ ನಾಥನಾಗಿರುವ ಪಾಂಡವರು. ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಅವರ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ ಕೃಷ್ಣ.
7.183.25
तस्मात्पर्णानि शाखाश्च स्कन्धं चोत्सृज्य सूतज ।
कृष्णं हि विद्वि पाण्डूनां मूलं सर्वत्र सर्वदा ॥ ७.१८३.२५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೂತಪುತ್ರನೇ, ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನೂ ಕಾಂಡವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಪಾಂಡವರ ಮೂಲ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನೇ ಎಂದು ತಿಳಿ.
7.183.26
हन्याद्यदि हि दाशार्हं कर्णो यादवनन्दनम् ।
कृत्स्ना वसुमती राजन्वशे तस्य न संशयः ॥ ७.१८३.२६ ॥
ರಾಜನೇ, ಕರ್ಣನು ಯಾದವರ ಆನಂದವಾದ ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಕೊಂದರೆ, ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ಅವನ ವಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
7.183.27
यदि हि स निहतः शयीत भूमौ ।
यदुकुलपाण्डवनन्दनो महात्मा।
ननु तव वसुधा नरेन्द्र सर्वा ।
सगिरिसमुद्रवना वशं व्रजेत ॥ ७.१८३.२७ ॥
ಯದುಕುಲ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಆನಂದವಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ನರೇಂದ್ರನೇ, ಪರ್ವತ ಸಮುದ್ರ ವನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ನಿನ್ನ ವಶವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
7.183.28
सा तु बुद्धिः कृताऽप्येवं जाग्रति त्रिदशेश्वरे ।
अप्रमेये हृषीकेशे युद्धकाले त्वमुह्यत ॥ ७.१८३.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಬುದ್ಧಿ, ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರನು (ಇಂದ್ರ) ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುವಾಗಲೂ, ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ಹೃಷೀಕೇಶ (ಕೃಷ್ಣ) ಇರುವಾಗಲೂ, ಯುದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೋಹಗೊಂಡೆ.
7.183.29
अर्जुनं चापि राधेयात्सदा रक्षति केशवः ।
न ह्येनमैच्छत्प्रमुखे सौतेः स्थापयितुं रणे ॥ ७.१८३.२९ ॥
ಕೇಶವನು ಸದಾ ರಾಧೇಯನಿಂದ (ಕರ್ಣನಿಂದ) ಅರ್ಜುನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.183.30
अन्यांश्चास्मै रथोदारानुपास्थापयदच्युतः ।
अमोघां तां कथं शक्तिं मोघां कुर्यामिति प्रभो ॥ ७.१८३.३० ॥
ಅಚ್ಯುತನು ಅವನಿಗಾಗಿ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರನ್ನೂ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. 'ಆ ಅಮೋಘ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ನಿಷ್ಫಲಗೊಳಿಸಲಿ?' ಎಂದು, ಓ ಪ್ರಭೂ.
7.183.31
यश्चैवं रक्षते पार्थं कर्णात्कृष्णो महामनाः ।
आत्मानं स कथं राजन्न रक्षेत्पुरुपोत्तमः ॥ ७.१८३.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಕರ್ಣನಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಕೃಷ್ಣನು, ಓ ರಾಜನೇ, ತನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುತ್ತಾನೆ? ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮ.
7.183.32
परिचिन्त्य तु पश्यामि चक्रायुधमरिन्दमम् ।
न सोऽस्ति त्रिषु लोकेषु यो जयेत जनार्दनम् ॥ ७.१८३.३२ ॥
ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಚಕ್ರಾಯುಧನೂ ಶತ್ರುದಮನನೂ ಆದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
7.183.33
ततः कृष्णं महाबाहुं सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
पप्रच्छ रथशार्दूलः कर्णं प्रति महारथः ॥ ७.१८३.३३ ॥
ಆಗ ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮನೂ, ರಥಶಾರ್ದೂಲನೂ, ಮಹಾರಥನೂ ಆದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕರ್ಣನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದನು.
7.183.34
अयं च प्रत्ययः कर्णे शक्तिश्चामितविक्रमा ।
किमर्थं सूतपुत्रेण न मुक्ता फल्गुने तु सा ॥ ७.१८३.३४ ॥
ಕರ್ಣನಲ್ಲಿ ಈ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ, ಆ ಶಕ್ತಿಯೂ ಅಪರಿಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮದ್ದು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಸೂತಪುತ್ರನು ಅದನ್ನು ಫಲ್ಗುನನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ?
7.183.35
दुःशासनश्च कर्णश्च शकुनिश्च मसैन्धवः ।
सततं मन्त्रयन्ति स्म दुर्योधनपुरोगमाः। ॥ ७.१८३.३५ ॥
ದುಃಶಾಸನ, ಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಸೈಂಧವ ಜಯದ್ರಥರು, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
7.183.36
कर्णकर्ण महेष्वास रणेऽमितपराक्रम ।
नान्यस्य शक्तिरेषा ते मोक्तव्या जयतां वर ॥ ७.१८३.३६ ॥
ಕರ್ಣ, ಕರ್ಣ, ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೇ, ರಣದಲ್ಲಿ ಅಪರಿಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ! ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀನು ಬೇರೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.
7.183.37
ऋते महारथात्कर्ण कुन्तीपुत्राद्वनञ्जयात् ।
स हि तेषामतियशा देवानामिव वासवः ॥ ७.१८३.३७ ॥
ಕರ್ಣ, ಮಹಾರಥಿ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವನೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಯಶಸ್ವಿ; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವನಂತೆ.
7.183.38
तस्मिन्विनिहते पार्थे पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
भविष्यन्ति गतात्मानः सुरा इव निरग्नयः ॥ ७.१८३.३८ ॥
ಆ ಪಾರ್ಥ ಹತನಾದರೆ, ಪಾಂಡವರು ಸೃಂಜಯರೊಂದಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗುವರು.
7.183.39
तथेति च प्रतिज्ञातं कर्णेन शिनिपुङ्गव ।
हृदि नित्यं च कर्णस्य वधो गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.१८३.३९ ॥
ಶಿನಿಪುಂಗವ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಕರ್ಣನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು; ಕರ್ಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯ (ಅರ್ಜುನನ) ವಧೆ ಸದಾ ಇದೆ.
7.183.40
अहमेव तु राधेयं मोहयामि युधांवर ।
ततो नावासृजच्छक्तिं पाण्डवे श्वेतवाहने ॥ ७.१८३.४० ॥
ಆದರೆ ನಾನೇ ರಾಧೇಯನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ಮೋಹಗೊಳಿಸುವೆನು, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಶ್ವೇತವಾಹನನಾದ ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.183.41
फल्गुनस्य हि सा मृत्युरिति चिन्तयतोऽनिशम् ।
न निद्रा न च मे हार्षो मनसोऽस्ति युधांवर ॥ ७.१८३.४१ ॥
ಫಲ್ಗುನನಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿಗೆ) ಅದೇ ಮರಣ ಎಂದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
7.183.42
घटोत्कचे व्यंसितां तु दृष्ट्वा तां शिनिपुङ्गव ।
मृत्योरास्यान्तरान्मुक्तं पस्याम्यद्य धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४२ ॥
ಶಿನಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಘಟೋತ್ಕಚನು ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಈಗ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಧನಂಜಯನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.183.43
न पिता न च मे माता न यूयं भ्रातरस्तथा ।
न च प्राणास्तथा रक्ष्या यथा बीभत्सुराहवे ॥ ७.१८३.४३ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ತಾಯಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ನೀವು ಸಹೋದರರೂ ಅಲ್ಲ; ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಹಾಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದವುಗಳಲ್ಲ.
7.183.44
त्रैलोक्यराज्याद्यत्किञ्चिद्भवेदन्यत्सुदुर्लभम् ।
नेच्छेयं सात्वताहं तद्विना पार्थं धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४४ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅತಿ ದುರ್ಲಭ ವಸ್ತುವಿಗಿಂತಲೂ, ಸಾತ್ವತನಾದ ನಾನು ಧನಂಜಯ ಪಾರ್ಥನಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
7.183.45
अतः प्रहर्षः सुमहान्युयुधानाद्य मेऽभवत् ।
मृतं प्रत्यागतमिव दृष्ट्वा पार्थं धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯುಯುಧಾನನೇ, ಇಂದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು; ಸತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿದವನಂತೆ ಪಾರ್ಥ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಕಂಡು.
7.183.46
अतश्च प्रहितो युद्धे मया कर्णाय राक्षसः ।
न ह्यन्यः समरे रात्रौ शक्तः कर्णं प्रबाधितुम् ॥ ७.१८३.४६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕರ್ಣನ ವಿರುದ್ಧ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದೆ; ರಾತ್ರಿಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಪೀಡಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
7.183.47
इति सात्यकये प्राह तदा देवकिनन्दनः ।
धनञ्जयहिते युक्तस्तत्प्रिये सततं रतः ॥ ७.१८३.४७ ॥
ಆಗ ದೇವಕಿಯ ಮಗನು ಸಾತ್ಯಕಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಅವನು ಧನಂಜಯನ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವನು, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ರಮಿಸುವವನು.