ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.183.1
एकवीरवधे मोघा शक्तिः सूतात्मजे यदा ।
कस्मात्सर्वान्समुत्सृज्य स तां पार्थे न मुक्तवान् ॥ ७.१८३.१ ॥
ଏକ ବୀରଙ୍କ ବଧରେ ଯେତେବେଳେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସେ ତାହା ପାର୍ଥଙ୍କ ଉପରେ କାହିଁକି ପ୍ରୟୋଗ କଲା ନାହିଁ?
7.183.2
तस्मिन्हते हता हि स्युः सर्वे पाण्डवसृञ्जयाः ।
एकवीरवधे कस्माद्युद्धे न जयमादधे ॥ ७.१८३.२ ॥
ତାଙ୍କୁ ବଧ କରାଗଲେ ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ସମସ୍ତେ ମରିଯାଆନ୍ତେ। ଏକ ବୀରଙ୍କ ବଧରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କାହିଁକି ପାଇଲା ନାହିଁ?
7.183.3
आहूतो न निवर्तेयमिति तस्य महाव्रतम् ।
स्वयं मार्गयितव्यः स सूतपुत्रेण फल्गुनः ॥ ७.१८३.३ ॥
'ଆହ୍ୱାନ କଲେ ମୁଁ ପଛକୁ ହଟିବି ନାହିଁ' ଏହା ତାଙ୍କର ମହାବ୍ରତ ଥିଲା। ସୂତପୁତ୍ର ନିଜେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉଚିତ ଥିଲା।
7.183.4
ततो द्वैरथमानीय फल्गुनं शक्तदत्तया ।
जघान न वृषा कस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८३.४ ॥
ଏହାପରେ ଦ୍ୱୈରଥରେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଆଣି, ଶକ୍ରଦତ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ବୃଷ ତାଙ୍କୁ କାହିଁକି ବଧ କଲା ନାହିଁ? ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.183.5
नूनं बुद्धिविहीनश्चाप्यसहायश्च मे सुतः ।
शत्रुभिर्व्यंसितः पापः कथं नु स जयेदरीन् ॥ ७.१८३.५ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପୁଅ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଓ ସହାୟହୀନ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ସେ ପାପୀ କିପରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତିବ?
7.183.6
या ह्यस्य परमा शक्तिर्जयस्य च परायणम् ।
सा शख्तिर्वासुदेवेन व्यंसिता च घटोत्कचे ॥ ७.१८३.६ ॥
ଯାହା ତାଙ୍କର ପରମ ଶକ୍ତି ଓ ଜୟର ପରମ ଆଶ୍ରୟ ଥିଲା, ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ବାସୁଦେବ ଘଟୋତ୍କଚ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇଦେଲେ।
7.183.7
कुणेर्यथा हस्तगतं हियेद्बिल्वं बलीयसा ।
तथा शक्तिरमोघा सा मोघीभूता घटोत्कचे ॥ ७.१८३.७ ॥
ଏକ ହାତ ଥିବା ଲୋକର ହାତରେ ଥିବା ବେଲଫଳ ବଳବାନ ଛଡ଼ାଇନେବା ପରି, ସେଇ ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ଘଟୋତ୍କଚ ଉପରେ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା।
7.183.8
यथा वराहस्य शुनश्च युध्यतो… ।
स्तयोरभावे श्वपचस्य लाभः।
मन्ये विद्वन्वासुदेवस्य तद्व… ।
द्युद्धे लाभः कर्णहैडिम्बयोर्वै ॥ ७.१८३.८ ॥
ଶୂକର ଓ କୁକୁର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ…, ସେ ଦୁଇଙ୍କ ଅଭାବରେ ଚଣ୍ଡାଳର ଲାଭ ହୁଏ। ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ମୁଁ ମନେ କରେ ବାସୁଦେବଙ୍କର ସେ…; ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ହୈଡିମ୍ବ ଉଭୟଙ୍କ ଲାଭ ଅଛି।
7.183.9
घटोत्कचो यदि हन्याद्वि कर्णं ।
परो लाभः स भवेत्पाण्डवानाम्।
वैकर्तनो वा यदि तं निहन्या… ।
त्तथापि कृत्यं शक्तिनाशात्कृतं स्यात् ॥ ७.१८३.९ ॥
ଘଟୋତ୍କଚ ଯଦି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କରେ, ତେବେ ତାହା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଇଁ ପରମ ଲାଭ ହେବ। କିମ୍ବା ବୈକର୍ତନ (କର୍ଣ୍ଣ) ଯଦି ତାକୁ ବଧ କରେ, ତଥାପି ଶକ୍ତି ନାଶ ଯୋଗୁ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା ବୋଲି ହେବ।
7.183.10
इति प्राज्ञः प्रज्ञयैतद्विचिन्त्य ।
घटोत्कचं सूतपुत्रेण युद्धे।
अघातयद्वासुदेवो नृसिंहः ।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां हितं च ॥ ७.१८३.१० ॥
ଏହିପରି ପ୍ରାଜ୍ଞ ନିଜ ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ଏହା ବିଚାର କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ସୂତପୁତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ଦ୍ୱାରା ଘଟୋତ୍କଚକୁ ବଧ କରାଇଲେ। ନୃସିଂହ ବାସୁଦେବ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ହିତ କରି ଏପରି କଲେ।
7.183.11
एतच्चिकीर्षितं ज्ञात्वा कर्णे मधुनिहा नृप ।
नियोजयामास तदा द्वैरथे राक्षसेश्वरम् ॥ ७.१८३.११ ॥
ହେ ରାଜା, ଏହା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି ମଧୁହନ୍ତା (କୃଷ୍ଣ) ତେବେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦ୍ୱୈରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର (ଘଟୋତ୍କଚ) ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
7.183.12
घटोत्कचं महावीर्यं महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
अमोघाया विघातार्थं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१८३.१२ ॥
ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ, ମହାବୁଦ୍ଧି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ହେ ରାଜନ, ତୁମ୍ଭ ଦୁର୍ମନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଜାତ ସେହି ଅମୋଘ (ଶକ୍ତି)କୁ ନିଷ୍ଫଳ କରିବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
7.183.13
तदैव कृतकार्या हि वयं स्याम कुरूद्वह ।
न रक्षेद्यदि कृष्णस्तं पार्थं कर्णान्महारथात् ॥ ७.१८३.१३ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି କୃଷ୍ଣ ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ସେହି ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜ୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ନ କରନ୍ତେ, ତେବେ ସେହିକ୍ଷଣି ଆମେ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରି ସାରିଥାଆନ୍ତେ।
7.183.14
साश्वध्वजरथः सङ्क्ये धृतराष्ट्र पतेद्भुवि ।
विना जनार्दनं पार्थो योगानामीश्वरं प्रभुम् ॥ ७.१८३.१४ ॥
ହେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଶ୍ୱ, ଧ୍ୱଜା ଓ ରଥ ସହିତ ସେହି ପାର୍ଥ, ଯୋଗମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବିନା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଆନ୍ତା।
7.183.15
तैस्तैरुपायैर्बहुभी रक्ष्यमाणः स पार्थिव ।
जयत्यभिमुखः शत्रून्पार्थः कृष्णेन पालितः ॥ ७.१८३.१५ ॥
ହେ ରାଜନ, ବହୁ ଉପାୟରେ ରକ୍ଷିତ ସେହି ପାର୍ଥ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହୋଇ, ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରନ୍ତି।
7.183.16
सविशेषं त्वमेयात्मा कृष्णो रक्षेन्न फल्गुनम् ।
हन्यात्क्षिप्रं हि कौन्तेयं शक्तिर्वृक्षमिवाशनिः ॥ ७.१८३.१६ ॥
ଅପରିମିତ ଆତ୍ମା ଥିବା କୃଷ୍ଣ ଯଦି ବିଶେଷ ଭାବେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ (ଅର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କୁ) ରକ୍ଷା ନ କରନ୍ତେ, ତେବେ ବଜ୍ରପାତ ଯେପରି ବୃକ୍ଷକୁ ଭାଙ୍ଗେ, ସେହିପରି ଶକ୍ତି ଅସ୍ତ୍ର ଶୀଘ୍ର କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ବଧ କରିଥାନ୍ତା।
7.183.17
विरोधी च कुमन्त्री च प्राज्ञमानी ममात्मजः ।
यस्यैष समतिक्रान्तो वधोपायो जयं प्रति ॥ ७.१८३.१७ ॥
ମୋ ପୁତ୍ର, ବିରୋଧୀ, କୁମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ନିଜକୁ ପ୍ରାଜ୍ଞ ମନେ କରୁଥିବା; ଜୟ ଦିଗରେ ଥିବା ଏହି ବଧୋପାୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି।
7.183.18
स वा कर्णो महाबुद्धिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
न मुक्तवान्कथं सूत ताममोघां धनञ्जये ॥ ७.१८३.१८ ॥
ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ କର୍ଣ୍ଣ ସେ ଅମୋଘ ଅସ୍ତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଉପରେ କାହିଁକି ପ୍ରୟୋଗ କଲା ନାହିଁ, ହେ ସୂତ?
7.183.19
तवापि समतिक्रान्तमेतद्गावल्गणे कथम् ।
एतमर्थं महाबुद्धे यत्त्वया नावबोधितः ॥ ७.१८३.१९ ॥
ହେ ଗାବଲ୍ଗଣି, ଏହା ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କିପରି ଉପେକ୍ଷିତ ହେଲା? ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି, ଏହି ବିଷୟ ତୁମେ ମୋତେ କାହିଁକି ଜଣାଇଲ ନାହିଁ?
7.183.20
दुर्योधनस्य शकुनेर्मम दुःशासनस्य च ।
रात्रौ रात्रौ भवत्येषा नित्यमेव विकत्थना ॥ ७.१८३.२० ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଶକୁନି, ମୋର (ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର) ଓ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ଏହି ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା ପ୍ରତି ରାତିରେ ନିତ୍ୟ ଘଟୁଛି।
7.183.21
श्वः सर्वसैन्यानुत्सृज्य जहि कर्ण धनञ्जयम् ।
प्रेष्यवत्पाण्डुपाञ्चालानुपभोक्ष्यामहे ततः ॥ ७.१८३.२१ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ବଧ କର; ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ଦାସ ପରି ଆମେ ଭୋଗିବା।
7.183.22
अथवा निहते पार्थं पाण्डवान्यतमं ततः ।
स्थापयेद्यदि वार्ष्णेयस्तस्मात्कृष्णो हि हन्यताम् ॥ ७.१८३.२२ ॥
ଅଥବା ପାର୍ଥ ନିହତ ହେଲେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ କୃଷ୍ଣ ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ତେଣୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ହିଁ ବଧ କରାଯାଉ।
7.183.23
कृष्णो हि मूलं पाण्डूनां पार्थः स्कन्ध इवोद्गतः ।
शाखा इवेतरे पार्थाः पाञ्चालाः पत्रसंज्ञिताः ॥ ७.१८३.२३ ॥
କୃଷ୍ଣ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ମୂଳ; ପାର୍ଥ ଗଛ ଗୁଡ଼ିର ପରି ଉଠିଥିବା ସ୍କନ୍ଧ; ଅନ୍ୟ ପାର୍ଥମାନେ ଶାଖା ପରି, ଆଉ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ପତ୍ର ନାମରେ ଖ୍ୟାତ।
7.183.24
कृष्णाश्रयाः कृष्णबलाः कृष्णनाथाश्च पाण्डवाः ।
कृष्णः परायणं चैषां ज्योतिषामिव चन्द्रमाः ॥ ७.१८३.२४ ॥
କୃଷ୍ଣ ହିଁ ଯାହାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, କୃଷ୍ଣ ହିଁ ଯାହାଙ୍କର ବଳ ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ହିଁ ଯାହାଙ୍କର ନାଥ, ସେ ପାଣ୍ଡବମାନେ। ଜ୍ୟୋତିଷ୍କମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି, ସେମାନଙ୍କ ପରମ ଆଶ୍ରୟ କୃଷ୍ଣ।
7.183.25
तस्मात्पर्णानि शाखाश्च स्कन्धं चोत्सृज्य सूतज ।
कृष्णं हि विद्वि पाण्डूनां मूलं सर्वत्र सर्वदा ॥ ७.१८३.२५ ॥
ତେଣୁ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ପତ୍ର, ଶାଖା ଓ ସ୍କନ୍ଧକୁ ଛାଡ଼ି ଜାଣ ଯେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ମୂଳ ସର୍ବତ୍ର ଓ ସର୍ବଦା କୃଷ୍ଣ ହିଁ।
7.183.26
हन्याद्यदि हि दाशार्हं कर्णो यादवनन्दनम् ।
कृत्स्ना वसुमती राजन्वशे तस्य न संशयः ॥ ७.१८३.२६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯଦି କର୍ଣ୍ଣ ଯାଦବଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କୁ ବଧ କରେ, ତେବେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ତାହାର ବଶରେ ରହିବ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.183.27
यदि हि स निहतः शयीत भूमौ ।
यदुकुलपाण्डवनन्दनो महात्मा।
ननु तव वसुधा नरेन्द्र सर्वा ।
सगिरिसमुद्रवना वशं व्रजेत ॥ ७.१८३.२७ ॥
ଯଦୁକୁଳ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ସେହି ମହାତ୍ମା ଯଦି ନିହତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ଶୟନ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ପର୍ବତ, ସମୁଦ୍ର ଓ ବନ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ତୁମ ବଶରେ ଆସିଥାନ୍ତା।
7.183.28
सा तु बुद्धिः कृताऽप्येवं जाग्रति त्रिदशेश्वरे ।
अप्रमेये हृषीकेशे युद्धकाले त्वमुह्यत ॥ ७.१८३.२८ ॥
ଏପରି କରାଯାଇଥିବା ସେ ବୁଦ୍ଧି, ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱର (ଇନ୍ଦ୍ର) ଜାଗ୍ରତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅପ୍ରମେୟ ହୃଷୀକେଶ (କୃଷ୍ଣ) ଥିବା ବେଳେ, ଯୁଦ୍ଧକାଳରେ ତୁମେ ମୋହିତ ହେଲ।
7.183.29
अर्जुनं चापि राधेयात्सदा रक्षति केशवः ।
न ह्येनमैच्छत्प्रमुखे सौतेः स्थापयितुं रणे ॥ ७.१८३.२९ ॥
କେଶବ ସର୍ବଦା ରାଧେୟଙ୍କଠାରୁ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରୁ) ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ ତାହାକୁ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ କରାଇବାକୁ ସେ ଇଚ୍ଛା କରିନଥିଲେ।
7.183.30
अन्यांश्चास्मै रथोदारानुपास्थापयदच्युतः ।
अमोघां तां कथं शक्तिं मोघां कुर्यामिति प्रभो ॥ ७.१८३.३० ॥
ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଗରେ ଠିଆ କରାଇଲେ। 'ସେହି ଅମୋଘ ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ କିପରି ନିଷ୍ଫଳ କରିବି?' ହେ ପ୍ରଭୋ।
7.183.31
यश्चैवं रक्षते पार्थं कर्णात्कृष्णो महामनाः ।
आत्मानं स कथं राजन्न रक्षेत्पुरुपोत्तमः ॥ ७.१८३.३१ ॥
ଏହିପରି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଠାରୁ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ମହାମନା କୃଷ୍ଣ, ହେ ରାଜନ୍, ନିଜକୁ କିପରି ରକ୍ଷା କରିବେ ନାହିଁ? ସେହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
7.183.32
परिचिन्त्य तु पश्यामि चक्रायुधमरिन्दमम् ।
न सोऽस्ति त्रिषु लोकेषु यो जयेत जनार्दनम् ॥ ७.१८३.३२ ॥
ବିଚାର କରି ଦେଖୁଛି, ଚକ୍ରାୟୁଧ, ଶତ୍ରୁଦମନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ତିନି ଲୋକରେ କେହି ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ।
7.183.33
ततः कृष्णं महाबाहुं सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
पप्रच्छ रथशार्दूलः कर्णं प्रति महारथः ॥ ७.१८३.३३ ॥
ଏଥିରେ ସତ୍ୟବିକ୍ରମ, ରଥଶାର୍ଦ୍ଦୂଳ, ମହାରଥୀ ସାତ୍ୟକି ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
7.183.34
अयं च प्रत्ययः कर्णे शक्तिश्चामितविक्रमा ।
किमर्थं सूतपुत्रेण न मुक्ता फल्गुने तु सा ॥ ७.१८३.३४ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରେ ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି, ଏବଂ ସେହି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅପାର ପରାକ୍ରମର। ତେବେ ସୂତପୁତ୍ର କାହିଁକି ତାହା ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ?
7.183.35
दुःशासनश्च कर्णश्च शकुनिश्च मसैन्धवः ।
सततं मन्त्रयन्ति स्म दुर्योधनपुरोगमाः। ॥ ७.१८३.३५ ॥
ଦୁଃଶାସନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଶକୁନି ଓ ସୈନ୍ଧବ ଜୟଦ୍ରଥ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସର୍ବଦା ମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିଲେ।
7.183.36
कर्णकर्ण महेष्वास रणेऽमितपराक्रम ।
नान्यस्य शक्तिरेषा ते मोक्तव्या जयतां वर ॥ ७.१८३.३६ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର, ରଣରେ ଅମିତ ପରାକ୍ରମୀ! ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହା ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
7.183.37
ऋते महारथात्कर्ण कुन्तीपुत्राद्वनञ्जयात् ।
स हि तेषामतियशा देवानामिव वासवः ॥ ७.१८३.३७ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ମହାରଥୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ, ସେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଯଶସ୍ବୀ; ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି।
7.183.38
तस्मिन्विनिहते पार्थे पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
भविष्यन्ति गतात्मानः सुरा इव निरग्नयः ॥ ७.१८३.३८ ॥
ସେହି ପାର୍ଥ ନିହତ ହେଲେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅଗ୍ନିହୀନ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ମନ ହରାଇବେ।
7.183.39
तथेति च प्रतिज्ञातं कर्णेन शिनिपुङ्गव ।
हृदि नित्यं च कर्णस्य वधो गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.१८३.३९ ॥
ହେ ଶିନିପୁଙ୍ଗବ, 'ତଥାସ୍ତୁ' ବୋଲି କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ; ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱାଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ବଧ ସର୍ବଦା ଥାଏ।
7.183.40
अहमेव तु राधेयं मोहयामि युधांवर ।
ततो नावासृजच्छक्तिं पाण्डवे श्वेतवाहने ॥ ७.१८३.४० ॥
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ହିଁ ରାଧେୟଙ୍କୁ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ) ମୋହିତ କରିବି, ହେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତେଣୁ ସେ ଶ୍ୱେତବାହନ ପାଣ୍ଡବ ଉପରେ ସେହି ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଲେ ନାହିଁ।
7.183.41
फल्गुनस्य हि सा मृत्युरिति चिन्तयतोऽनिशम् ।
न निद्रा न च मे हार्षो मनसोऽस्ति युधांवर ॥ ७.१८३.४१ ॥
ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ମୃତ୍ୟୁ ସେହି ହିଁ, ଏହା ନିରନ୍ତର ଭାବିବା ସମୟରେ ମୋର ନିଦ ନାହିଁ, ମନରେ ହର୍ଷ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ହେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
7.183.42
घटोत्कचे व्यंसितां तु दृष्ट्वा तां शिनिपुङ्गव ।
मृत्योरास्यान्तरान्मुक्तं पस्याम्यद्य धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४२ ॥
ହେ ଶିନିପୁଙ୍ଗବ, ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ପତନ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରୁ ମୁକ୍ତ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
7.183.43
न पिता न च मे माता न यूयं भ्रातरस्तथा ।
न च प्राणास्तथा रक्ष्या यथा बीभत्सुराहवे ॥ ७.१८३.४३ ॥
ମୋର ପିତା ନୁହଁନ୍ତି, ମାତା ନୁହଁନ୍ତି, ଆପଣମାନେ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ମୋର ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ପରି ରକ୍ଷଣୀୟ ନୁହେଁ।
7.183.44
त्रैलोक्यराज्याद्यत्किञ्चिद्भवेदन्यत्सुदुर्लभम् ।
नेच्छेयं सात्वताहं तद्विना पार्थं धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४४ ॥
ତ୍ରିଲୋକର ରାଜ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ହେଉ, ସାତ୍ୱତ ଆମେ ଧନଞ୍ଜୟ ପାର୍ଥଙ୍କ ବିନା ତାହା ଇଚ୍ଛା କରିବି ନାହିଁ।
7.183.45
अतः प्रहर्षः सुमहान्युयुधानाद्य मेऽभवत् ।
मृतं प्रत्यागतमिव दृष्ट्वा पार्थं धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४५ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଯୁଯୁଧାନ, ଆଜି ମୋତେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ହୋଇଛି; ମୃତ ହୋଇ ଫେରିଆସିଥିବା ପରି ପାର୍ଥ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖି।
7.183.46
अतश्च प्रहितो युद्धे मया कर्णाय राक्षसः ।
न ह्यन्यः समरे रात्रौ शक्तः कर्णं प्रबाधितुम् ॥ ७.१८३.४६ ॥
ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ରାକ୍ଷସ ପଠାଇଥିଲି; ରାତ୍ରି ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରିବାକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।
7.183.47
इति सात्यकये प्राह तदा देवकिनन्दनः ।
धनञ्जयहिते युक्तस्तत्प्रिये सततं रतः ॥ ७.१८३.४७ ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବକୀ ପୁତ୍ର ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ; ସେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ହିତରେ ନିଯୁକ୍ତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସତତ ରତ।