மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.183.1
एकवीरवधे मोघा शक्तिः सूतात्मजे यदा ।
कस्मात्सर्वान्समुत्सृज्य स तां पार्थे न मुक्तवान् ॥ ७.१८३.१ ॥
ஒரே வீரனைக் கொல்வதில் சூதபுத்திரனின் சக்தி வீணானபோது, அனைவரையும் விட்டுவிட்டு அதைப் பார்த்தன் மீது ஏன் எறியவில்லை?
7.183.2
तस्मिन्हते हता हि स्युः सर्वे पाण्डवसृञ्जयाः ।
एकवीरवधे कस्माद्युद्धे न जयमादधे ॥ ७.१८३.२ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டிருந்தால் பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் அனைவரும் அழிந்திருப்பார்கள். ஒரே வீரனைக் கொல்வதில் போரில் அவன் ஏன் வெற்றியை அடையவில்லை?
7.183.3
आहूतो न निवर्तेयमिति तस्य महाव्रतम् ।
स्वयं मार्गयितव्यः स सूतपुत्रेण फल्गुनः ॥ ७.१८३.३ ॥
'அழைக்கப்பட்டால் நான் பின்வாங்க மாட்டேன்' என்பது அவனது பெரிய விரதம். சூதபுத்திரன் தானே பல்குனனைத் தேடிச் சென்றிருக்க வேண்டும்.
7.183.4
ततो द्वैरथमानीय फल्गुनं शक्तदत्तया ।
जघान न वृषा कस्मात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८३.४ ॥
பின்னர் இருவர் போரில் பல்குனனைக் கொண்டுவந்து, சக்ரன் கொடுத்த சக்தியால் விருஷன் அவனைக் கொல்லவில்லையே ஏன்? சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
7.183.5
नूनं बुद्धिविहीनश्चाप्यसहायश्च मे सुतः ।
शत्रुभिर्व्यंसितः पापः कथं नु स जयेदरीन् ॥ ७.१८३.५ ॥
நிச்சயமாக என் மகன் அறிவற்றவனும் துணையற்றவனும் ஆவான். எதிரிகளால் வஞ்சிக்கப்பட்ட அந்தப் பாவி எப்படி எதிரிகளை வெல்வான்?
7.183.6
या ह्यस्य परमा शक्तिर्जयस्य च परायणम् ।
सा शख्तिर्वासुदेवेन व्यंसिता च घटोत्कचे ॥ ७.१८३.६ ॥
அவனுடைய உயர்ந்த சக்தியும் வெற்றியின் பெரும் புகலிடமுமாக இருந்த அந்த சக்தியை வாசுதேவன் கடோத்கசன் மீது திருப்பிவிட்டார்.
7.183.7
कुणेर्यथा हस्तगतं हियेद्बिल्वं बलीयसा ।
तथा शक्तिरमोघा सा मोघीभूता घटोत्कचे ॥ ७.१८३.७ ॥
ஒற்றைக் கை மனிதனின் கையில் இருந்த வில்வப் பழம் ஒரு வலியவனால் பறிக்கப்படுவது போல, அந்த அமோக சக்தி கடோத்கசன்மீது வீணாயிற்று.
7.183.8
यथा वराहस्य शुनश्च युध्यतो… ।
स्तयोरभावे श्वपचस्य लाभः।
मन्ये विद्वन्वासुदेवस्य तद्व… ।
द्युद्धे लाभः कर्णहैडिम्बयोर्वै ॥ ७.१८३.८ ॥
பன்றியும் நாயும் சண்டையிடும்போது…, அவ்விருவரும் இல்லாதபோது சண்டாளனுக்கு ஆதாயம். அறிவுடையவனே, வாசுதேவனின் அது…; போரில் கர்ணனுக்கும் ஹைடிம்பனுக்கும் ஆதாயம் உண்டு என்று நான் கருதுகிறேன்.
7.183.9
घटोत्कचो यदि हन्याद्वि कर्णं ।
परो लाभः स भवेत्पाण्डवानाम्।
वैकर्तनो वा यदि तं निहन्या… ।
त्तथापि कृत्यं शक्तिनाशात्कृतं स्यात् ॥ ७.१८३.९ ॥
கடோத்கசன் கர்ணனைக் கொன்றால், அது பாண்டவர்களுக்கு மிகுந்த ஆதாயமாகும். அல்லது வைகர்தனன் (கர்ணன்) அவனைக் கொன்றாலும், சக்தி அழிந்ததால் அந்தச் செயல் நிறைவேறியதாகும்.
7.183.10
इति प्राज्ञः प्रज्ञयैतद्विचिन्त्य ।
घटोत्कचं सूतपुत्रेण युद्धे।
अघातयद्वासुदेवो नृसिंहः ।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां हितं च ॥ ७.१८३.१० ॥
இவ்வாறு ஞானியானவன் தன் அறிவால் இதை ஆராய்ந்து, போரில் சூதபுத்திரனால் (கர்ணனால்) கடோத்கசனைக் கொல்வித்தான். நரசிம்மனான வாசுதேவன் பாண்டவர்களுக்கு விருப்பமும் நன்மையும் செய்து அவ்வாறு செய்தான்.
7.183.11
एतच्चिकीर्षितं ज्ञात्वा कर्णे मधुनिहा नृप ।
नियोजयामास तदा द्वैरथे राक्षसेश्वरम् ॥ ७.१८३.११ ॥
அரசே, இதைச் செய்ய விரும்புவதை அறிந்து, மதுவைக் கொன்றவன் (கிருஷ்ணன்) அப்போது கர்ணனை இரதப் போரில் ராக்ஷசேஸ்வரனுக்கு (கடோத்கசனுக்கு) எதிராக நியமித்தான்.
7.183.12
घटोत्कचं महावीर्यं महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
अमोघाया विघातार्थं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ७.१८३.१२ ॥
மிக்க வீரியம் கொண்ட கடோத்கசனை, பெரும் அறிவுடைய ஜனார்தனன் (கிருஷ்ணன்), ஓ அரசே, உன் தீய ஆலோசனையால் உண்டான அமோக (சக்தியை) அழிக்கும் பொருட்டு (நியமித்தான்).
7.183.13
तदैव कृतकार्या हि वयं स्याम कुरूद्वह ।
न रक्षेद्यदि कृष्णस्तं पार्थं कर्णान्महारथात् ॥ ७.१८३.१३ ॥
ஓ குருக்களில் சிறந்தவனே, கிருஷ்ணன் மகாரதனான கர்ணனிடமிருந்து அந்தப் பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) காக்காவிட்டால், அப்போதே நாங்கள் நம் நோக்கத்தை நிறைவேற்றியிருப்போம்.
7.183.14
साश्वध्वजरथः सङ्क्ये धृतराष्ट्र पतेद्भुवि ।
विना जनार्दनं पार्थो योगानामीश्वरं प्रभुम् ॥ ७.१८३.१४ ॥
ஓ திருதராஷ்டிரா, போரில் குதிரைகள், கொடி, தேருடன் அந்தப் பார்த்தன், யோகங்களின் ஈஸ்வரனும் தலைவனுமான ஜனார்தனன் இல்லாமல் நிலத்தில் வீழ்ந்திருப்பான்.
7.183.15
तैस्तैरुपायैर्बहुभी रक्ष्यमाणः स पार्थिव ।
जयत्यभिमुखः शत्रून्पार्थः कृष्णेन पालितः ॥ ७.१८३.१५ ॥
ஓ அரசே, பல்வேறு உபாயங்களால் காக்கப்பட்ட அந்தப் பார்த்தன், கிருஷ்ணனால் பாதுகாக்கப்பட்டு, எதிரே நிற்கும் பகைவர்களை வெல்கிறான்.
7.183.16
सविशेषं त्वमेयात्मा कृष्णो रक्षेन्न फल्गुनम् ।
हन्यात्क्षिप्रं हि कौन्तेयं शक्तिर्वृक्षमिवाशनिः ॥ ७.१८३.१६ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட கிருஷ்ணன், சிறப்பாக பல்குனனை (அர்ஜுனனை) காக்காவிட்டால், இடி மரத்தை வீழ்த்துவது போல, சக்தி அஸ்திரம் குந்தியின் மகனை விரைவில் கொன்றுவிடும்.
7.183.17
विरोधी च कुमन्त्री च प्राज्ञमानी ममात्मजः ।
यस्यैष समतिक्रान्तो वधोपायो जयं प्रति ॥ ७.१८३.१७ ॥
என் மகன், எதிரியும், தீய ஆலோசனை கொண்டவனும், தன்னைப் பெரிய அறிஞனாக நினைப்பவனும் ஆவான்; இந்த வெற்றிக்கு எதிரான கொலை உபாயம் இவனிடமிருந்து கடந்து போய்விட்டது.
7.183.18
स वा कर्णो महाबुद्धिः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
न मुक्तवान्कथं सूत ताममोघां धनञ्जये ॥ ७.१८३.१८ ॥
அனைத்து ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவனும் மகா அறிவாளியுமான கர்ணன் அந்த அமோக (ஆயுதத்)தை தனஞ்சயன் மீது ஏன் எய்யவில்லை, ஓ சூதனே?
7.183.19
तवापि समतिक्रान्तमेतद्गावल्गणे कथम् ।
एतमर्थं महाबुद्धे यत्त्वया नावबोधितः ॥ ७.१८३.१९ ॥
ஓ கவல்கணா, இது உன்னாலும் எப்படி கவனிக்கப்படாமல் போனது? ஓ மகாபுத்திசாலியே, இந்த விஷயம் உன்னால் எனக்குத் தெரிவிக்கப்படவில்லையே!
7.183.20
दुर्योधनस्य शकुनेर्मम दुःशासनस्य च ।
रात्रौ रात्रौ भवत्येषा नित्यमेव विकत्थना ॥ ७.१८३.२० ॥
துரியோதனன், சகுனி, என்னுடைய (திருதராஷ்டிரனின்) மற்றும் துச்சாசனனின் இந்த பெருமை பேச்சு ஒவ்வொரு இரவிலும் எப்போதும் நடக்கிறது.
7.183.21
श्वः सर्वसैन्यानुत्सृज्य जहि कर्ण धनञ्जयम् ।
प्रेष्यवत्पाण्डुपाञ्चालानुपभोक्ष्यामहे ततः ॥ ७.१८३.२१ ॥
நாளை எல்லா படைகளையும் விட்டுவிட்டு, ஓ கர்ணா, தனஞ்சயனை அழி; பின்பு பாண்டவர்களையும் பாஞ்சாலர்களையும் ஏவலர்களைப் போல அனுபவிப்போம்.
7.183.22
अथवा निहते पार्थं पाण्डवान्यतमं ततः ।
स्थापयेद्यदि वार्ष्णेयस्तस्मात्कृष्णो हि हन्यताम् ॥ ७.१८३.२२ ॥
அல்லது பார்த்தன் கொல்லப்பட்ட பின்பு, விருஷ்ணி குலத்தவனான கிருஷ்ணன் பாண்டவர்களில் எவரையாவது அரசாக நிறுவினால், அதனால் கிருஷ்ணனையே கொல்லட்டும்.
7.183.23
कृष्णो हि मूलं पाण्डूनां पार्थः स्कन्ध इवोद्गतः ।
शाखा इवेतरे पार्थाः पाञ्चालाः पत्रसंज्ञिताः ॥ ७.१८३.२३ ॥
கிருஷ்ணனே பாண்டவர்களின் வேர்; பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) தண்டைப் போல எழுந்தவன்; மற்ற பார்த்தர்கள் கிளைகள் போன்றவர்கள், பாஞ்சாலர்கள் இலைகள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
7.183.24
कृष्णाश्रयाः कृष्णबलाः कृष्णनाथाश्च पाण्डवाः ।
कृष्णः परायणं चैषां ज्योतिषामिव चन्द्रमाः ॥ ७.१८३.२४ ॥
கிருஷ்ணனையே ஆதரவாகவும், கிருஷ்ணனையே பலமாகவும், கிருஷ்ணனையே தலைவனாகவும் கொண்ட பாண்டவர்கள். ஒளிகளுக்குள் சந்திரன் போல, அவர்களின் பரம புகலிடம் கிருஷ்ணன்.
7.183.25
तस्मात्पर्णानि शाखाश्च स्कन्धं चोत्सृज्य सूतज ।
कृष्णं हि विद्वि पाण्डूनां मूलं सर्वत्र सर्वदा ॥ ७.१८३.२५ ॥
ஆகையால், சூதனின் மகனே, இலைகளையும் கிளைகளையும் தண்டையும் விட்டுவிட்டு, பாண்டவர்களின் வேர் எங்கும் எப்போதும் கிருஷ்ணனே என்று அறிவாய்.
7.183.26
हन्याद्यदि हि दाशार्हं कर्णो यादवनन्दनम् ।
कृत्स्ना वसुमती राजन्वशे तस्य न संशयः ॥ ७.१८३.२६ ॥
அரசே, கர்ணன் யாதவர்களின் மகிழ்ச்சியான தாசார்ஹனை (கிருஷ்ணனை) கொன்றால், முழு பூமியும் அவன் வசமாகும்; இதில் ஐயமில்லை.
7.183.27
यदि हि स निहतः शयीत भूमौ ।
यदुकुलपाण्डवनन्दनो महात्मा।
ननु तव वसुधा नरेन्द्र सर्वा ।
सगिरिसमुद्रवना वशं व्रजेत ॥ ७.१८३.२७ ॥
யாதவ குலத்தின், பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியான அந்த மகாத்மா கொல்லப்பட்டு பூமியில் கிடந்தால், அரசே, மலைகளும் கடல்களும் காடுகளுமாக முழு பூமியும் உம் வசமாகும்.
7.183.28
सा तु बुद्धिः कृताऽप्येवं जाग्रति त्रिदशेश्वरे ।
अप्रमेये हृषीकेशे युद्धकाले त्वमुह्यत ॥ ७.१८३.२८ ॥
இவ்வாறு செய்யப்பட்ட அந்த எண்ணம், தேவேந்திரன் விழித்திருக்கையில், அளவிடமுடியாத ஹ்றிஷீகேசன் (கிருஷ்ணன்) இருக்கையில், போர்க்காலத்தில் நீர் மயங்கினீர்.
7.183.29
अर्जुनं चापि राधेयात्सदा रक्षति केशवः ।
न ह्येनमैच्छत्प्रमुखे सौतेः स्थापयितुं रणे ॥ ७.१८३.२९ ॥
கேசவன் எப்போதும் ராதேயனிடமிருந்து (கர்ணனிடமிருந்து) அர்ஜுனனைக் காக்கிறான். போரில் அவனை சூதனின் மகனுக்கு முன் நிறுத்த அவன் விரும்பவில்லை.
7.183.30
अन्यांश्चास्मै रथोदारानुपास्थापयदच्युतः ।
अमोघां तां कथं शक्तिं मोघां कुर्यामिति प्रभो ॥ ७.१८३.३० ॥
அச்யுதன் அவனுக்காக மற்ற சிறந்த தேர்வீரர்களையும் முன்னே நிறுத்தினான். 'அந்த அமோக ஆயுதத்தை எப்படி வீணாக்குவேன்?' என்று, ஓ பிரபுவே.
7.183.31
यश्चैवं रक्षते पार्थं कर्णात्कृष्णो महामनाः ।
आत्मानं स कथं राजन्न रक्षेत्पुरुपोत्तमः ॥ ७.१८३.३१ ॥
இவ்வாறு கர்ணனிடமிருந்து பார்த்தனைக் காக்கும் மகாமனம் கொண்ட கிருஷ்ணன், ஓ அரசே, தன்னை எப்படி காக்காமல் இருப்பான்? அந்த புருஷோத்தமன்.
7.183.32
परिचिन्त्य तु पश्यामि चक्रायुधमरिन्दमम् ।
न सोऽस्ति त्रिषु लोकेषु यो जयेत जनार्दनम् ॥ ७.१८३.३२ ॥
சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, சக்ராயுதனும் எதிரிகளை அடக்குபவனுமான ஜனார்த்தனனை மூன்று உலகங்களிலும் வெல்லக்கூடியவன் யாரும் இல்லை என்று நான் காண்கிறேன்.
7.183.33
ततः कृष्णं महाबाहुं सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
पप्रच्छ रथशार्दूलः कर्णं प्रति महारथः ॥ ७.१८३.३३ ॥
பின்னர் உண்மையான வீரமுள்ள, தேர்வீரர்களில் புலியான மகாரதி சாத்யகி, பெரும்புயக் கிருஷ்ணனிடம் கர்ணனைப் பற்றிக் கேட்டான்.
7.183.34
अयं च प्रत्ययः कर्णे शक्तिश्चामितविक्रमा ।
किमर्थं सूतपुत्रेण न मुक्ता फल्गुने तु सा ॥ ७.१८३.३४ ॥
கர்ணனிடம் இந்த நம்பிக்கையும், அளவற்ற வீரமுள்ள அந்த ஆயுதமும் உள்ளன. அப்படியானால் சூதபுத்திரன் அதை ஏன் பால்குனன்மேல் எய்யவில்லை?
7.183.35
दुःशासनश्च कर्णश्च शकुनिश्च मसैन्धवः ।
सततं मन्त्रयन्ति स्म दुर्योधनपुरोगमाः। ॥ ७.१८३.३५ ॥
துச்சாசனனும், கர்ணனும், சகுனியும், சைந்தவன் ஜயத்ரதனும், துரியோதனனை முன்னிறுத்தி, எப்போதும் ஆலோசனை செய்தனர்.
7.183.36
कर्णकर्ण महेष्वास रणेऽमितपराक्रम ।
नान्यस्य शक्तिरेषा ते मोक्तव्या जयतां वर ॥ ७.१८३.३६ ॥
கர்ணா, கர்ணா, பெரிய வில்லாளியே, போரில் அளவற்ற வீரம் கொண்டவனே! வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே, இந்த ஆற்றலை வேறொருவன் மீது விடுவதே உனக்குத் தக்கது.
7.183.37
ऋते महारथात्कर्ण कुन्तीपुत्राद्वनञ्जयात् ।
स हि तेषामतियशा देवानामिव वासवः ॥ ७.१८३.३७ ॥
கர்ணா, பெரும்தேர்வீரனும் குந்தியின் மகனுமான தனஞ்சயனைத் தவிர, அவனே அவர்களில் மிக்க புகழ் பெற்றவன்; தேவர்களில் வாசவனைப் போல.
7.183.38
तस्मिन्विनिहते पार्थे पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
भविष्यन्ति गतात्मानः सुरा इव निरग्नयः ॥ ७.१८३.३८ ॥
அந்தப் பார்த்தன் கொல்லப்பட்டால், பாண்டவர்கள் சிருஞ்சயர்களுடன் சேர்ந்து, அக்னியை இழந்த தேவர்களைப் போல் மனம் உடைந்து போவார்கள்.
7.183.39
तथेति च प्रतिज्ञातं कर्णेन शिनिपुङ्गव ।
हृदि नित्यं च कर्णस्य वधो गाण्डीवधन्वनः ॥ ७.१८३.३९ ॥
சினிப் பெருமகனே, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கர்ணன் சபதம் செய்தான்; கர்ணனின் மனதில் காண்டீவதாரியின் (அர்ஜுனனின்) வதம் எப்போதும் இருக்கிறது.
7.183.40
अहमेव तु राधेयं मोहयामि युधांवर ।
ततो नावासृजच्छक्तिं पाण्डवे श्वेतवाहने ॥ ७.१८३.४० ॥
ஆனால் நானே ராதேயனை (கர்ணனை) மயக்குவேன், போர்வீரர்களில் சிறந்தவனே; ஆகவே அவன் வெள்ளைக் குதிரைகள் கொண்ட பாண்டவன் மீது அந்த ஆற்றலை விடவில்லை.
7.183.41
फल्गुनस्य हि सा मृत्युरिति चिन्तयतोऽनिशम् ।
न निद्रा न च मे हार्षो मनसोऽस्ति युधांवर ॥ ७.१८३.४१ ॥
பல்குனனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) அதுவே மரணம் என்று இடைவிடாமல் எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் எனக்குத் தூக்கமும் இல்லை, மனதில் மகிழ்ச்சியும் இல்லை, போர்வீரர்களில் சிறந்தவனே.
7.183.42
घटोत्कचे व्यंसितां तु दृष्ट्वा तां शिनिपुङ्गव ।
मृत्योरास्यान्तरान्मुक्तं पस्याम्यद्य धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४२ ॥
ஷினிகளில் சிறந்தவனே, கடோத்கசன் வீழ்ந்ததைக் கண்டும், இப்போது மரணத்தின் வாயிலிருந்து விடுபட்ட தனஞ்சயனை நான் காண்கிறேன்.
7.183.43
न पिता न च मे माता न यूयं भ्रातरस्तथा ।
न च प्राणास्तथा रक्ष्या यथा बीभत्सुराहवे ॥ ७.१८३.४३ ॥
என் தந்தையோ, தாயோ, நீங்கள் சகோதரர்களோ, அல்லது என் உயிர்களோ கூட போரில் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) போல காக்கப்பட வேண்டியவை அல்ல.
7.183.44
त्रैलोक्यराज्याद्यत्किञ्चिद्भवेदन्यत्सुदुर्लभम् ।
नेच्छेयं सात्वताहं तद्विना पार्थं धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४४ ॥
மூன்று உலகங்களின் ஆட்சியோ, வேறு எந்த அரிய பொருளோ — சாத்வதனாகிய நான் பார்த்த தனஞ்சயன் இன்றி அதை விரும்பேன்.
7.183.45
अतः प्रहर्षः सुमहान्युयुधानाद्य मेऽभवत् ।
मृतं प्रत्यागतमिव दृष्ट्वा पार्थं धनञ्जयम् ॥ ७.१८३.४५ ॥
ஆகவே, யுயுதானா, இன்று எனக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டானது; இறந்து திரும்பி வந்தவனைப் போல பார்த்தனாகிய தனஞ்சயனைக் கண்டு.
7.183.46
अतश्च प्रहितो युद्धे मया कर्णाय राक्षसः ।
न ह्यन्यः समरे रात्रौ शक्तः कर्णं प्रबाधितुम् ॥ ७.१८३.४६ ॥
ஆகவே போரில் நான் கர்ணனுக்கெதிராக ஒரு ராட்சசனை அனுப்பினேன்; இரவுப் போரில் கர்ணனை வருத்த வேறு எவரும் ஆற்றலுடையவர் இல்லை.
7.183.47
इति सात्यकये प्राह तदा देवकिनन्दनः ।
धनञ्जयहिते युक्तस्तत्प्रिये सततं रतः ॥ ७.१८३.४७ ॥
அப்போது தேவகியின் மகன் சாத்யகியிடம் இவ்வாறு கூறினான்; அவன் தனஞ்சயனின் நலனில் ஈடுபட்டவனாகவும், அவனுக்கு பிரியமானவற்றில் எப்போதும் மகிழ்பவனாகவும் இருந்தான்.