மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.186.1
ततो दुर्योधनो द्रोममभिगम्याब्रवीदिदम् ।
अमर्षवशमापन्नो जनयन्हर्षतेजसी ॥ ७.१८६.१ ॥
அப்போது துரியோதனன் துரோணரை அணுகி, சினத்தின் வசப்பட்டு, மகிழ்ச்சியையும் வீரியத்தையும் எழுப்பியவாறு இவ்வாறு கூறினான்.
7.186.2
न मर्षणीयाः सङ्ग्रामे विश्रमन्तः श्रमान्विताः ।
सपत्ना ग्लानमनसो लब्धलक्षा विशेषतः ॥ ७.१८६.२ ॥
போரில் ஓய்வெடுக்கும், களைத்த, மனம் சோர்ந்த, குறியை அடைந்த எதிரிகளை, குறிப்பாக, பொறுக்கக் கூடாது.
7.186.3
यत्तु मर्षितमस्माभिर्भवतः प्रियकाम्यया ।
त एते परिविश्रान्ताः पाण्डवा बलवत्तराः ॥ ७.१८६.३ ॥
உங்களை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் நாங்கள் பொறுத்ததால், இந்த பாண்டவர்கள் நன்கு ஓய்வெடுத்து மேலும் வலிமை பெற்றனர்.
7.186.4
सर्वथा परिहीनाः स्म तेजसा च बलेन च ।
भवता पाल्यमानास्ते विवर्धन्ते पुनःपुनः ॥ ७.१८६.४ ॥
நாம் தேஜஸிலும் வலிமையிலும் முழுமையாக குறைந்துவிட்டோம்; ஆனால் நீங்கள் காத்ததால் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வளர்கின்றனர்.
7.186.5
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि ब्राह्मादीनि च यानि ह ।
तानि सर्वामि तिष्ठन्ति भवत्येव विशेषतः ॥ ७.१८६.५ ॥
பிரம்மாஸ்திரம் முதலாக உள்ள தெய்வீக அஸ்திரங்கள் அனைத்தும் குறிப்பாக உம்மிடமே நிலைத்திருக்கின்றன.
7.186.6
न पाण्डवेया न वयं नान्ये लोके धनुर्धराः ।
युध्यमानस्य ते तुल्याः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.१८६.६ ॥
பாண்டவர்களும் நாமும் உலகின் வேறு வில்லாளிகளும் போரிடும் உமக்கு இணையல்லர்; இதுவே உண்மை, உம்மிடம் சொல்கிறேன்.
7.186.7
ससुरासुरगन्धर्वानिमाँलोकान्द्विजोत्तम ।
सर्वास्त्रविद्भवान्हन्याद्दिव्यैरस्त्रैर्न संशयः ॥ ७.१८६.७ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, அனைத்து அஸ்திரங்களையும் அறிந்த நீர் தெய்வ அஸ்திரங்களால் தேவர், அசுரர், கந்தர்வருடன் இந்த உலகங்களையும் அழிக்கலாம்; இதில் ஐயமில்லை.
7.186.8
स भवान्मर्षयत्येनांस्तव तुल्यानवेत्य च ।
शिष्यत्वं वा पुरस्कृत्य मम वा मन्दभाग्यताम् ॥ ७.१८६.८ ॥
நீர் இவர்களை உமக்குச் சமமாக அறிந்தும் பொறுத்துக் கொள்கிறீர்; அல்லது சீடர் என்ற நிலையை முன்னிறுத்தியோ, அல்லது என் துர்பாக்கியத்தை நினைத்தோ.
7.186.9
एवमुद्धर्षितो द्रोणः कोपितश्च सुतेन ते ।
समन्युरब्रवीद्राजन्दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१८६.९ ॥
இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்டு, உம் மகனால் கோபமூட்டப்பட்ட droṇa, அரசே, சினத்துடன் துரியோதனனிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினார்.
7.186.10
स्थविरः सन्परं शक्त्या घटे दुर्योधनाहवे ।
अतः परं मया कार्यं क्षुद्रं विजयगृद्धिना।
अनस्त्रविदयं सर्वो हन्तव्योऽस्त्रविदा जनः ॥ ७.१८६.१० ॥
வயதானவனாயினும் துரியோதனனின் போரில் என் சக்திக்கேற்ப முயல்வேன்; இனி வெற்றி வேட்கையால் நான் இழிந்த செயலைச் செய்ய வேண்டும்; அஸ்திரம் அறியாத இவர்கள் அனைவரும் அஸ்திரம் அறிந்தவனால் கொல்லப்பட வேண்டும்.
7.186.11
यद्भवान्मन्यते चापि शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
तद्वै कर्ताऽस्मि कौरव्य वचनात्तव नान्यथा ॥ ७.१८६.११ ॥
ஓ குருவின் வழித்தோன்றலே, நீர் நல்லதாகவோ தீயதாகவோ எதை நினைக்கிறீரோ, அதை உமது சொல்லின்படியே நான் செய்வேன், வேறுவிதமாக அல்ல.
7.186.12
निहत्य सर्वपाञ्चालान्युद्धे कृत्वा पराक्रमम् ।
विमोक्ष्ये कवचं राजन्सत्येनायुधमालभे ॥ ७.१८६.१२ ॥
அரசே, போரில் அனைத்து பாஞ்சாலர்களையும் கொன்று வீரம் காட்டி, நான் கவசத்தைக் கழற்றுவேன்; உண்மையின் பெயரால் ஆயுதத்தை ஏந்துவேன்.
7.186.13
मन्यसे यच्च कौन्तेयमर्जुनं श्रान्तमाहवे ।
तस्य वीर्यं महाबाहो शृणु सत्येन कौरव ॥ ७.१८६.१३ ॥
மகாபாஹு கௌரவரே, போரில் களைத்துவிட்டதாக நீர் கருதும் குந்தியின் மகன் அர்ஜுனனின் வீரியத்தை உண்மையாகக் கேளும்.
7.186.14
तं न देवा न गन्धर्वा न यक्षा न च राक्षसाः ।
उत्सहन्ते रणे जेतुं कुपितं सव्यसाचिनम् ॥ ७.१८६.१४ ॥
கோபமுற்ற சவ்யசாசியை போரில் வெல்ல தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், யக்ஷர்களும், ராக்ஷசர்களும் துணியமாட்டார்கள்.
7.186.15
खाण्डवे येन भगवान्प्रत्युद्यातः सुरेश्वरः ।
सायकैर्वारितश्चापि वर्षमाणो महात्मना ॥ ७.१८६.१५ ॥
காண்டவ வனத்தில் மழை பொழிந்த பகவான் சுரேஸ்வரனை (இந்திரனை) தம் அம்புகளால் தடுத்த மகாத்மா அவர்.
7.186.16
यक्षा नागास्तथा दैत्या ये चान्ये बलगर्विताः ।
निहताः पुरुषेन्द्रेण तच्चापि विदितं तव ॥ ७.१८६.१६ ॥
யக்ஷர்களும், நாகர்களும், தைத்யர்களும் மற்ற பலத்தால் செருக்கடைந்தோரும் புருஷேந்திரனால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்டனர்; இதுவும் உமக்குத் தெரியும்.
7.186.17
गन्धर्वा घोषयात्रायां चित्रसेनादयो जिताः ।
यूयं तैर्ह्रियमाणाश्च मोक्षिता दृढधन्वना ॥ ७.१८६.१७ ॥
கோஷயாத்திரையின்போது சித்ரசேனன் முதலிய கந்தர்வர்கள் உங்களை வென்று கொண்டுசென்றபோது, அந்த உறுதியான வில்லாளியே உங்களை மீட்டார்.
7.186.18
निवातकवचाश्चापि देवानां शत्रवस्तथा ।
सुरैरवध्याः सङ्ग्रामे तेन वीरेण निर्जिताः ॥ ७.१८६.१८ ॥
தேவர்களின் எதிரிகளான நிவாதகவசர்களும், தேவர்களாலும் போரில் கொல்லப்பட முடியாதவர்களும், அந்த வீரனால் வெல்லப்பட்டனர்.
7.186.19
दानवानां सहस्राणि हिरण्यपुरवासिनाम् ।
विजिग्ये पुरुषव्याघ्रः स शक्यो मानुषैः कथम् ॥ ७.१८६.१९ ॥
ஹிரண்யபுரத்தில் வாழ்ந்த ஆயிரக்கணக்கான தானவர்களை புருஷவ்யாக்ரன் வென்றான்; மனிதர்களால் அது எவ்வாறு முடியும்?
7.186.20
प्रत्यक्षं चैव ते सर्वं यथा बलमिदं तव ।
क्षपितं पाण्डुपुत्रेण चेष्टतां नो विशाम्पते ॥ ७.१८६.२० ॥
மக்களின் தலைவரே, உமது இந்தப் படையின் முழு வலிமையும் பாண்டுவின் மகனால் அழிக்கப்பட்டது; நீரே அதை நேரில் கண்டீர், எங்கள் முயற்சியிலும் அதுவே நடந்தது.
7.186.21
तं तदाऽभिप्रशंसन्तमर्जुनं कुपितस्तदा ।
द्रोणं तव सुतो राजन्पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ ७.१८६.२१ ॥
அரசே, அர்ஜுனனை மிகவும் புகழ்ந்து கொண்டிருந்த அவரிடம் கோபமுற்ற உமது மகன் மீண்டும் துரோணரிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.186.22
अहं दुःशासनः कर्णः शकुनिर्मातुलश्च मे ।
हनिष्यामोऽर्जुनं सङ्ख्ये द्विधा कृत्वाऽद्य भारतीम्।
तिष्ठ स त्वं महाबाहो नित्यं शिष्यः प्रियस्तव ॥ ७.१८६.२२ ॥
நானும் துச்சாசனனும் கர்ணனும் என் மாமன் சகுனியும் இன்று போரில் பாரதப் படையை இரண்டாகப் பிரித்து அர்ஜுனனைக் கொல்வோம். மஹாபாகுவே, நீர் இங்கேயே நில்லும்; நீர் எப்போதும் எனக்குப் பிரியமான சீடர்.
7.186.23
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भारद्वाजो हसन्निव ।
अन्ववर्तत राजानं स्वस्ति तेऽस्त्विति चाब्रवीत् ॥ ७.१८६.२३ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, பரத்வாஜரின் மகன் (துரோணர்) சிரிப்பது போல் அரசனை நோக்கித் திரும்பி, "உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்" என்றார்.
7.186.24
को हि गाण्डीवधन्वानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
अक्षयं क्षपयेत्कश्चित्क्षत्रियः क्षत्रियर्षभम् ॥ ७.१८६.२४ ॥
காண்டீவ வில்லை ஏந்தி, தேஜஸால் எரியும் நெருப்பு போல் நிற்கும் அழியாத அர்ஜுனனை, க்ஷத்திரிய காளையை, எந்த க்ஷத்திரியன் அழிக்க முடியும்?
7.186.25
तं न वित्तपतिर्नेन्द्रो न यमो न जलेश्वरः ।
नासुरोरगरक्षांसि क्षपयेयुः सहायुधम् ॥ ७.१८६.२५ ॥
அவனைச் செல்வத்தின் அதிபதியும், இந்திரனும், யமனும், நீர்த்தலைவனும் இல்லை; அசுரர்களும் நாகர்களும் ராட்சதர்களும் ஆயுதத்துடன் அவனை அழிக்க முடியாது.
7.186.26
मूढास्त्वेतानि भाषन्ते यानीमान्यात्थ भारत ।
युद्धे ह्यर्जुनमासाद्य स्वस्तिमान्को व्रजेद्गृहान् ॥ ७.१८६.२६ ॥
பாரதனே, நீ சொல்லும் இந்தச் சொற்கள் மூடர்களின் சொற்கள். போரில் அர்ஜுனனை எதிர்கொண்டு யார் நலமாக வீடு திரும்ப முடியும்?
7.186.27
त्वं तु सर्वाभिशङ्कित्वान्निष्ठुरः पापनिश्चयः ।
श्रेयसस्त्वद्धिते युक्तांस्तत्तद्वक्तुमिहेच्छसि ॥ ७.१८६.२७ ॥
நீயோ அனைவரையும் சந்தேகிப்பதால் கடுமையானவனும் பாவமான தீர்மானமுடையவனுமாவாய். உன் நலனுக்கு உகந்தவற்றைச் சொல்லவே இங்கு விரும்புகிறாய்.
7.186.28
गच्छ त्वमपि कौन्तेयमात्मार्थे जहि माचिरम् ।
त्वमप्याशंससे योद्धुं कुलजः क्षत्रियो ह्यसि ॥ ७.१८६.२८ ॥
நீயும் செல், உன் சொந்த நலனுக்காகக் குந்தியின் மகனை உடனே கொல். நீயும் போரை விரும்புகிறாய்; நீ உயர்குடியில் பிறந்த க்ஷத்திரியன்.
7.186.29
इमान्किं क्षत्रियान्सर्वान्घातयिष्यस्यनागसः ।
त्वस्य मूलं वैरस्य तस्मादासादयार्जुनम् ॥ ७.१८६.२९ ॥
இந்த அனைத்துக் குற்றமற்ற க்ஷத்திரியர்களையும் ஏன் கொல்ல வைக்கிறாய்? இந்தப் பகையின் வேர் நீயே; ஆகையால் அர்ஜுனனை எதிர்கொள்.
7.186.30
एष ते मातुलः प्राज्ञः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ।
दुर्द्युतदेवी गान्धारे प्रयात्वर्जुनमाहवे ॥ ७.१८६.३० ॥
இவன் உன் அறிவுள்ள மாமன்; க்ஷத்திரிய தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவன். காந்தாரியின் மகனே, அவன் போரில் அர்ஜுனனை நோக்கிச் செல்லட்டும்.
7.186.31
एषोऽक्षकुशलो जिह्मो द्यूतकृत्कितवः शठः ।
देविता निकृतिप्रज्ञो युधि जेष्यति पाण्डवान् ॥ ७.१८६.३१ ॥
இவன் பகடையாட்டத்தில் திறமையானவன், வஞ்சகன், சூதாட்டம் நடத்துபவன், கபடன், ஏமாற்றுபவன். வஞ்சக அறிவுடையவன் போரில் பாண்டவர்களை வெல்வான்.
7.186.32
त्वया कथितमत्यर्थं कर्णेन सह हृष्टवत् ।
असकृच्छून्यवन्मोहाद्वृतराष्ट्रस्य शृण्वतः ॥ ७.१८६.३२ ॥
நீ கர்ணனுடன் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பலமுறை கூறினாய்; மயக்கத்தால் திருதராஷ்டிரன் வெறுமையானவன் போல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
7.186.33
अहं च तात कर्णश्च भ्राता दुःशानश्च मे ।
पाण्डुपुत्रान्हनिष्यामः सहिताः समरे त्रयः ॥ ७.१८६.३३ ॥
நானும், அன்பு மகனே, கர்ணனும், என் சகோதரன் துச்சாசனனும் ஆகிய மூவரும் ஒன்றுசேர்ந்து போரில் பாண்டுவின் மக்களைக் கொல்வோம்.
7.186.34
इति ते कत्थमानस्य श्रुतं संसदिसंसदि ।
अनुतिष्ठ प्रतिज्ञां तां सत्यवाग्भव तैः सह ॥ ७.१८६.३४ ॥
இவ்வாறு நீ பெருமை பேசியதை ஒவ்வொரு சபையிலும் கேட்டோம். அந்த சபதத்தை நிறைவேற்று; அவர்களுடன் சொல்லில் உண்மையுள்ளவனாக இரு.
7.186.35
एष ते पाण्डवः शत्रुरविशङ्कोऽग्रतः स्थितः ।
क्षत्रधर्ममवेक्षस्व श्लाघ्यस्तव वधो जयात् ॥ ७.१८६.३५ ॥
இதோ உன் எதிரி, பாண்டவன், அஞ்சாமல் உன் முன் நிற்கிறான். க்ஷத்ரிய தர்மத்தைக் கவனி; வெற்றியால் உன் மரணமும் போற்றத்தக்கது.
7.186.36
दत्तं भुक्तमधीतं च प्राप्तमैश्वर्यमीप्सितम् ।
कृतकृत्योऽनृणश्चासि मा भैर्युध्यस्व पाण्डवम् ॥ ७.१८६.३६ ॥
நீ தானம் செய்தாய், அனுபவித்தாய், கற்றாய், விரும்பிய ஐசுவரியத்தைப் பெற்றாய். நீ கடமை முடித்தவன், கடனற்றவன்; அஞ்சாதே, பாண்டவனுடன் போரிடு.
7.186.37
इत्युक्त्वा समरे द्रोणो न्यवर्तत यतः परे ।
द्वैधीकृत्य ततः सेनां युद्धं समभवत्तदा ॥ ७.१८६.३७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு துரோணர் போர்க்களத்தில் எதிரிகள் இருந்த இடத்திற்குத் திரும்பினார். பின்னர் படையை இரண்டாகப் பிரித்தபோது அப்போது போர் மூண்டது.