ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.187.1
त्रिभागमात्रेषायां रात्र्यां युद्धमवर्तत ।
कुरूणां पाण्डवानां च संहृष्टानां विशाम्पते ॥ ७.१८७.१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಾತ್ರಿಯ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಅವರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು.
7.187.2
अथ चन्द्रप्रभां मुष्णन्नादित्यस्य पुरःसरः ।
अरुणोऽभ्युदयाञ्चक्रे ताम्रीकृर्वन्निवाम्बरम् ॥ ७.१८७.२ ॥
ಆಗ ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಅರುಣನು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾ ಉದಯಿಸಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿದನು.
7.187.3
प्रकाशमकरोद्व्योम जगत्संरञ्जयन्निव ।
प्राच्यां दिशि सहस्रांशोररुणेनारुणीकृतम्।
तापनीयं यथा चक्रं भ्राजते रविमण्डलम् ॥ ७.१८७.३ ॥
ಅವನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದನು; ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಾಂಶುವಿನ ಮಂಡಲವು ಅರುಣನಿಂದ ಕೆಂಪಾಯಿತು; ಕರಗಿದ ಬಂಗಾರದ ಚಕ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.187.4
ततो रथाश्वांश्च मनुष्ययाना… ।
न्युत्सृज्य सर्वे कुरुपाण्डुयोधाः।
दिवाकरस्याभिमुखं जपन्तः ।
सन्ध्यागताः प्राञ्जलयो बभूवुः ॥ ७.१८७.४ ॥
ಆಗ ರಥಗಳನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಮನುಷ್ಯರು ಹೊರುವ ವಾಹನಗಳನ್ನು… ಬಿಟ್ಟು ಕುರು-ಪಾಂಡು ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ, ಅಂಜಲೀಬದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತರು.
7.187.5
ततो द्वैधीकृते सैन्ये द्रोणः सोमकपाण्डवान् ।
अभ्यद्रवत्सपाञ्चालान्दुर्योधनपुरोगमः ॥ ७.१८७.५ ॥
ಆಗ ಸೇನೆ ಎರಡಾಗಿ ಒಡೆದಾಗ, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ ದ್ರೋಣನು ಸೋಮಕರನ್ನು, ಪಾಂಡವರನ್ನು, ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು.
7.187.6
द्वैधीकृतान्कुरून्दृष्ट्वा माधवोऽर्जुनमब्रवीत् ।
सपत्नान्सव्यतः कुर्याः सव्यसाचिन्निमान्कुरून् ॥ ७.१८७.६ ॥
ಕುರುಗಳು ಎರಡಾಗಿ ಒಡೆದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಮಾಧವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಸವ್ಯಸಾಚಿ, ಈ ಶತ್ರುಗಳಾದ ಕುರುಗಳನ್ನು ಎಡಭಾಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸು."
7.187.7
स माधवमनुज्ञाय कुरुष्वेति धनञ्जयः ।
द्रोणकर्णौ महेष्वासौ सव्यतः पर्यवर्तत ॥ ७.१८७.७ ॥
ಮಾಧವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು 'ಮಾಡು' ಎಂದ ಧನಂಜಯನು, ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಾದ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಣರನ್ನು ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಸುತ್ತಿದನು.
7.187.8
अभिप्रायं तु कृष्णस्य ज्ञात्वा परपुरञ्जयः ।
आजिशीर्षगतं पार्थं भीमसेनोऽभ्युवाच ह ॥ ७.१८७.८ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅರಿತ ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಭೀಮಸೇನನು, ಯುದ್ಧಾಗ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.187.9
अर्जुनार्जुन बीभत्सो शृणुष्वैतद्वचो मम ।
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ॥ ७.१८७.९ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಅರ್ಜುನ, ಬೀಭತ್ಸು! ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೋ ಆ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ.
7.187.10
अस्मिंश्चेदागते काले श्रेयो न प्रतिपत्स्यसे ।
असम्भावितरूपस्त्वं सुनृशंसं करिष्यसि ॥ ७.१८७.१० ॥
ಈ ಕಾಲ ಬಂದೂ ನೀನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಊಹಿಸಲಾಗದ ರೂಪ ತಾಳಿ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವೆ.
7.187.11
सत्यश्रीधर्मयशसां वीर्येणानृण्यमाप्नुहि ।
भिन्ध्यनीकं युधांश्रेष्ठ प्रतिज्ञां सफलां कुरु ॥ ७.१८७.११ ॥
ಸತ್ಯ, ಶ್ರೀ, ಧರ್ಮ, ಯಶಸ್ಸುಗಳ ಋಣದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗು. ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸು, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸು.
7.187.12
स सव्यसाची भीमेन चोदितः केशवेन च ।
कर्णद्रोणावतिक्रम्य समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ७.१८७.१२ ॥
ಭೀಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯು ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರನ್ನು ದಾಟಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದನು.
7.187.13
तमाजिशीर्षमायान्तं दहन्तं क्षत्रियर्षभान् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य ततः क्षत्रियपुङ्गवाः।
नाशक्नुवन्वारयितुं वर्धमानमिवानलम् ॥ ७.१८७.१३ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬರುತ್ತಾ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವೃಷಭರನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಅವನನ್ನು, ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.
7.187.14
अथ दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अभ्यवर्षञ्छरव्रातैः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१८७.१४ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿಯೂ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.
7.187.15
तेषामस्त्राणि सर्वेषामुत्तमास्त्रविदां वरः ।
कदर्थीकृत्य राजेन्द्र शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१८७.१५ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು, ಅವರೆಲ್ಲರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.187.16
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य लघुहस्तो धनञ्जयः ।
सर्वानविध्यन्निशितैर्दशभिर्दशभिः शरैः ॥ ७.१८७.१६ ॥
ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಚುರುಕು ಕೈಯ ಧನಂಜಯನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.187.17
उद्धूता रजसो वृष्टिः शरवृष्टिस्तथैव च ।
तमश्च घोरं शब्दश्च तदा समभवन्महान् ॥ ७.१८७.१७ ॥
ಎದ್ದ ಧೂಳಿನ ಮಳೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ, ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಘೋರ ಶಬ್ದ — ಆಗ ಮಹತ್ತರವಾಗಿ ಉಂಟಾದವು.
7.187.18
न द्यौर्न भूमिर्न दिशः प्राज्ञायन्त तथागते ।
सैन्येन रजसा मूढं सर्वमन्घमिवाभवत् ॥ ७.१८७.१८ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು ತಿಳಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಸೇನೆಯ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮೂಢವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಕುರುಡಾದಂತಾಯಿತು.
7.187.19
नैव ते न वयं राजन्प्राज्ञासिष्म परस्परम् ।
शब्दमात्रेण जानीमो वयं ते च परस्परम्।
उद्देशेन हि तेन स्म समयुध्यन्त पार्थिवाः ॥ ७.१८७.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾವು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವರೂ ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಶಬ್ದದಿಂದಲೇ ನಾವು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ತಿಳಿದೆವು. ಆ ಗುರಿಯಂತೆಯೇ ರಾಜರು ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.187.20
विरथा रथिनो राजन्समासाद्य परस्परम् ।
केशेषु समसज्जन्त कवचेषु भुजेषु च ॥ ७.१८७.२० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಥಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರಥಿಕರು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ, ಕೂದಲನ್ನು, ಕವಚಗಳನ್ನು, ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
7.187.21
हताश्वा हतसूताश्च निश्चेष्टा रथिनो हताः ।
जीवन्त इव तत्र स्म व्यदृश्यन्त भयार्दिताः ॥ ७.१८७.२१ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಗಳು ಹತರಾಗಿ, ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದ ರಥಿಕರು ಸತ್ತಿದ್ದರೂ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಂತರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
7.187.22
हतान्गजान्समाश्लिष्य पर्वतानिव वाजिनः ।
गतसत्वा व्यदृश्यन्त तथैव सह सादिभिः ॥ ७.१८७.२२ ॥
ಸತ್ತ ಆನೆಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕುದುರೆಗಳು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವು ಪ್ರಾಣರಹಿತವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸವಾರರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
7.187.23
ततस्त्वभ्यवसृत्यैव सङ्ग्रामादुत्तरां दिशम् ।
आतिष्ठदाहवे द्रोणो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ७.१८७.२३ ॥
ನಂತರ ದ್ರೋಣನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ನಿಂತನು; ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾ.
7.187.24
तमाजिशीर्षादेकान्तमपक्रान्तं निशम्य तु ।
समकम्पन्त सैन्यानि पाण्डवानां विशाम्पते ॥ ७.१८७.२४ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಧಿಪತಿಯೇ, ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯಿಂದ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದ ಆತನನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಗಳು ನಡುಗಿದವು.
7.187.25
भ्राजमानं श्रिया युक्तं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
द्रोणं दृष्ट्वा परे त्रेसुश्चेरुर्मम्लुश्च भारत ॥ ७.१८७.२५ ॥
ಶ್ರೀಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತಿದ್ದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಶತ್ರುಗಳು ಭಯಗೊಂಡರು, ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆದಾಡಿ ಬಾಡಿದರು, ಓ ಭಾರತ.
7.187.26
आह्वयन्तं परानीकं प्रभिन्नमिव वारणम् ।
नैनमाशंसिरे जेतुं दानवा वासवं यथा ॥ ७.१८७.२६ ॥
ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಮದವೇರಿದ ಆನೆಯಂತಿದ್ದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ದಾನವರು ವಾಸವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಆಶೆಪಡದಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಆಶೆ ಯಾರಿಗೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
7.187.27
केचिदासन्निरुत्साहाः केचित्क्रुद्धा मनस्विनः ।
विस्मिताश्चाभवन्केचित्केचिद्वृष्टाऽभवन्युधि ॥ ७.१८७.२७ ॥
ಕೆಲವರು ಉತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಮನಸ್ವಿಗಳಾದರು; ಕೆಲವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು, ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
7.187.28
हस्तैर्हस्ताग्रमपरे प्रत्यपिम्पन्नराधिपाः ।
अपरे दशनैरोष्ठानदशन्क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१८७.२८ ॥
ಕೆಲವು ರಾಜರು ಕೈಗಳಿಂದ ಕೈ ತುದಿಯನ್ನು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡರು; ಇತರರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತರಾಗಿ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.
7.187.29
व्याक्षिपन्नायुधान्यन्ये ममृदुश्चापरे भुजान् ।
अन्ये चान्वपतन्द्रोणं त्यक्तात्मानो महौजसः ॥ ७.१८७.२९ ॥
ಕೆಲವರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು, ಕೆಲವರು ಭುಜಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡರು; ಇತರರು ಪ್ರಾಣದ ಮೋಹ ತೊರೆದು ಮಹೌಜಸ್ವಿ ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
7.187.30
पाञ्चालास्तु विशेषेण द्रोणसायकपीडिताः ।
समसज्जन्त राजेन्द्र समरे भृशवेदनाः ॥ ७.१८७.३० ॥
ಪಾಂಚಾಲರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ರೋಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ವೇದನೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಅಂಟಿಕೊಂಡರು.
7.187.31
ततो विराटद्रुपदौ द्रोणं प्रति ययू रणे ।
तथा चरन्तं सङ्ग्रामे भृशं समरदुर्जयम् ॥ ७.१८७.३१ ॥
ನಂತರ ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದರು ರಣದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ರಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಜೇಯನಾದವನತ್ತ.
7.187.32
द्रुपदस्य ततः पौत्रास्त्रय एव विशाम्पते ।
चेदयश्च महेष्वासा द्रोणमेवाभ्ययुर्युधि ॥ ७.१८७.३२ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ! ನಂತರ ದ್ರುಪದನ ಮೂವರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಾದ ಚೇದಿಯರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನತ್ತಲೇ ಧಾವಿಸಿದರು.
7.187.33
तेषां द्रुपदपौत्राणां त्रयाणां निशितैः शरैः ।
त्रिभिर्द्रोणोऽहरत्प्राणांस्ते हता न्यपतन्भुवि ॥ ७.१८७.३३ ॥
ದ್ರುಪದನ ಆ ಮೂವರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ದ್ರೋಣನು ಮೂರು ಮೂರು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದನು; ಅವರು ಹತರಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
7.187.34
ततो द्रोणोऽजयद्युद्धे चेदिकैकेयसृञ्जयान् ।
मात्स्यांश्चैवाजयत्कृत्स्नान्भारद्वाजो महारथान् ॥ ७.१८७.३४ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚೇದಿ, ಕೇಕಯ ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರನ್ನು ಗೆದ್ದನು; ಭಾರದ್ವಾಜನು ಮತ್ಸ್ಯರ ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
7.187.35
ततस्तु द्रुपदः क्रोधाच्छरवर्षमवासृजत् ।
द्रोणं प्रति महाराज विराटश्चैव संयुगे ॥ ७.१८७.३५ ॥
ಆಗ ದ್ರುಪದನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ದ್ರೋಣನತ್ತ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಮಹಾರಾಜನೇ! ವಿರಾಟನೂ ರಣದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನತ್ತ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.
7.187.36
तं निहत्येषुवर्षं तु द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
तौ शरैश्छादयामास विराटद्रुपदावुभौ ॥ ७.१८७.३६ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ದ್ರೋಣನು ಆ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿ, ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.187.37
द्रोणेन च्छाद्यमानौ तु क्रुद्धौ सङ्ग्राममूर्धनि ।
द्रोणं शरैर्विव्यधतुः परमं क्रोधमास्थितौ ॥ ७.१८७.३७ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ, ಪರಮ ಕೋಪದಿಂದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದರು.
7.187.38
तत द्रोणो महाराज क्रोधामर्षसमन्वितः ।
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां चिच्छेद धनुषी तयोः ॥ ७.१८७.३८ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದ್ರೋಣನು ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಎರಡು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.187.39
ततो विराटः कुपितः समरे तोमरान्दश ।
दश चिक्षेप च शरान्द्रोणस्य वधकाङ्क्षया ॥ ७.१८७.३९ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ವಿರಾಟನು ದ್ರೋಣನನ್ನು ವಧಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಹತ್ತು ತೋಮರಗಳನ್ನೂ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಎಸೆದನು.
7.187.40
शक्तिं च द्रुपदो घोरामायसीं स्वर्णभूषिताम् ।
चिक्षेप भुजगेन्द्राभां क्रुद्धो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१८७.४० ॥
ದ್ರುಪದನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಮಹಾಸರ್ಪದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದ್ರೋಣನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು.
7.187.41
ततो भल्लैः सुनिशितैश्छित्त्वा तांस्तोमारान्दश ।
शक्तिं कनकवैदूर्यां द्रोणश्चिच्छेद सायकैः ॥ ७.१८७.४१ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಆ ಹತ್ತು ತೋಮರಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಛೇದಿಸಿದನು.
7.187.42
ततो द्रोणः सुपीताभ्यां भल्लाभ्यामरिमर्दनः ।
द्रुपदं च विराटं च प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ७.१८७.४२ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ದ್ರೋಣನು ಅತಿ ಹೊಳೆಯುವ ಎರಡು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ದ್ರುಪದ ಮತ್ತು ವಿರಾಟರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.187.43
हते विराटे द्रुपदे केकयेषु तथैव च ।
तथैव चेदिमात्स्येषु पाञ्चालेषु तथैव च ॥ ७.१८७.४३ ॥
ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದರು ಹತರಾದಾಗ, ಕೇಕಯರಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಚೇದಿ ಮತ್ಸ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಪಾಂಚಾಲರಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
7.187.44
हतेषु त्रिषु वीरेषु द्रुपदस्य च नप्तृषु ।
द्रोणस्य कर्म तद्दृष्ट्वा कोपदुःखसमन्वितः।
शशाप रथिनां मध्ये धृष्टद्युम्नो महामनाः ॥ ७.१८७.४४ ॥
ದ್ರುಪದನ ಮೂವರು ವೀರ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದಾಗ, ದ್ರೋಣನ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪ-ದುಃಖಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ರಥಿಕರ ನಡುವೆ ಶಪಿಸಿದನು.
7.187.45
इष्टापूर्तात्तथा क्षात्राद्ब्राह्मण्याच्च स नश्यतु ।
द्रोणो यस्याद्य मुच्येत यं वा द्रोणः पराभवेत् ॥ ७.१८७.४५ ॥
ಇಷ್ಟಪೂರ್ತಗಳಿಂದ, ಕ್ಷಾತ್ರ ಧರ್ಮದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದಿಂದಲೂ ಅವನು ನಾಶವಾಗಲಿ. ಇಂದು ದ್ರೋಣನು ಯಾರನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ದ್ರೋಣನು ಯಾರನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನೂ.
7.187.46
इति तेषां प्रतिश्रुत्य मध्ये सर्वधनुष्मताम् ।
आयाद्द्रोणं सहानीकाः पाञ्चाल्यऋ परवीरहा ॥ ७.१८७.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಸರ್ವ ಧನುರ್ಧರರ ನಡುವೆ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ದ್ರೋಣನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದರು.
7.187.47
पाञ्चालास्त्वेकतो द्रोणभ्यघ्नन्पाण्डवैः सह ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौबलः।
सोदर्याश्च यथा मुख्यास्तेऽरक्षन्द्रोणमाहवे ॥ ७.१८७.४७ ॥
ಪಾಂಚಾಲರು ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ, ಸುಬಲನ ಮಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಸಹೋದರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
7.187.48
रक्ष्यमाणं तथा द्रोणं सर्वैस्तैस्तु महारथैः ।
यतमानास्तु पाञ्चाला न शेकुः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.१८७.४८ ॥
ಆ ಮಹಾರಥರೆಲ್ಲರೂ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಹೀಗೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಪಾಂಚಾಲರಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನೋಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.187.49
तत्राक्रुध्यद्भीमसेनो धृष्टद्युम्नस्य मारिष ।
स एनं वाग्भिरुग्राभिस्ततक्ष पुरुषर्षभः ॥ ७.१८७.४९ ॥
ಅಲ್ಲಿ, ಮಾರಿಷ, ಭೀಮಸೇನನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.187.50
द्रुपदस्य कुले जातः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
कः क्षत्रियो मन्यमानः प्रेक्षेतारिमवस्थितम् ॥ ७.१८७.५० ॥
ದ್ರುಪದನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿಪುಣನಾದವನು, ತಾನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಯಾವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಶತ್ರುವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ?
7.187.51
पितृपुत्रवधं प्राप्य पुंस्त्वं को वा प्रहर्षयेत् ।
विशेषतस्तु शपथं शपित्वा राजसंसदि ॥ ७.१८७.५१ ॥
ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ವಧೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪುರುಷತ್ವವುಳ್ಳ ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ? ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶಪಥ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ?
7.187.52
एष वैश्वानर इव समिद्धः स्वेन तेजसा ।
शरचापेन्धनो द्रोणः क्षत्रं दहति तेजसा ॥ ७.१८७.५२ ॥
ಇಗೋ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವೈಶ್ವಾನರನಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ದ್ರೋಣ. ಬಾಣ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲು ಅವನ ಇಂಧನ; ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
7.187.53
पुरा करोति निःशेषां पाण्डवानामनीकिनीम् ।
स्थिताः पश्यत मे कर्म द्रोणमेव व्रजाम्यहम् ॥ ७.१८७.५३ ॥
ಇವನು ಪಾಂಡವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಿಂತು ನನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿ; ನಾನು ದ್ರೋಣನ ಕಡೆಗೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
7.187.54
इत्युक्त्वा प्राविशत्क्रुद्धो द्रोणानीकं वृकोदरः ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टौर्द्रावयंस्तव वाहिनीम् ॥ ७.१८७.५४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ವೃಕೋದರನು ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
7.187.55
धृष्टद्युम्नोऽपि पाञ्चाल्यः प्रविश्य महतीं चमूम् ।
आससाद रणे द्रोणं तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१८७.५५ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೂ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ರಣದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು; ಆಗ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲವಾಯಿತು.
7.187.56
नैव नस्तादृशं युद्धं दृष्टपूर्वं न च श्रुतम् ।
यथा सूर्योदये राजन्समुत्पिञ्जोऽभवन्महान् ॥ ७.१८७.५६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾವು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲೂ ಇಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಧೂಳು ಏಳುವಂತೆ.
7.187.57
संसक्तान्येव चादृश्यन्रथवृन्दानि मारिष ।
हतानि च विकीर्णानि सरीराणि शरीरिणाम् ॥ ७.१८७.५७ ॥
ಓ ಮಾನ್ಯರೇ, ರಥಸಮೂಹಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆರೆತಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು; ಜೀವಿಗಳ ಶರೀರಗಳು ಹತವಾಗಿ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
7.187.58
केचिदन्यत्र गच्छन्तः पथि चान्यैरुपद्रुताः ।
विमुखाः पृष्ठतश्चान्ये ताड्यन्ते पार्श्वतः परे ॥ ७.१८७.५८ ॥
ಕೆಲವರು ಬೇರೆ ಕಡೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇತರರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಕೆಲವರು ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇತರರು ಪಕ್ಕದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7.187.59
तथा संसक्तयुद्धं तदभवद्भृशदारुणम् ।
अथ सन्ध्यागतः सूर्यः क्षणेन समपद्यत ॥ ७.१८७.५९ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಘೋರ ಯುದ್ಧ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಯಿತು; ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.