Mahābhārata · Adhyāya 7.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.187.1
त्रिभागमात्रेषायां रात्र्यां युद्धमवर्तत ।
कुरूणां पाण्डवानां च संहृष्टानां विशाम्पते ॥ ७.१८७.१ ॥
O Herr der Menschen, in der Nacht, als nur ein Drittel übrig war, begann die Schlacht zwischen den Kurus und den Pāṇḍavas, die erregt waren.
7.187.2
अथ चन्द्रप्रभां मुष्णन्नादित्यस्य पुरःसरः ।
अरुणोऽभ्युदयाञ्चक्रे ताम्रीकृर्वन्निवाम्बरम् ॥ ७.१८७.२ ॥
Da erhob sich Aruṇa, der Vorläufer der Sonne, raubte das Mondlicht und färbte den Himmel gleichsam rot.
7.187.3
प्रकाशमकरोद्व्योम जगत्संरञ्जयन्निव ।
प्राच्यां दिशि सहस्रांशोररुणेनारुणीकृतम्।
तापनीयं यथा चक्रं भ्राजते रविमण्डलम् ॥ ७.१८७.३ ॥
Er machte den Himmel hell, als färbte er die Welt. Im östlichen Quartier leuchtete die Scheibe der Sonne mit den tausend Strahlen, von Aruṇa gerötet, wie ein Rad aus geläutertem Gold.
7.187.4
ततो रथाश्वांश्च मनुष्ययाना… ।
न्युत्सृज्य सर्वे कुरुपाण्डुयोधाः।
दिवाकरस्याभिमुखं जपन्तः ।
सन्ध्यागताः प्राञ्जलयो बभूवुः ॥ ७.१८७.४ ॥
Da ließen alle Krieger der Kurus und Pāṇḍus Wagen, Pferde und von Menschen getragene Fahrzeuge… zurück, wandten sich der Sonne zu, murmelten Gebete, versanken in das Zeremonial der Dämmerung und standen mit gefalteten Händen.
7.187.5
ततो द्वैधीकृते सैन्ये द्रोणः सोमकपाण्डवान् ।
अभ्यद्रवत्सपाञ्चालान्दुर्योधनपुरोगमः ॥ ७.१८७.५ ॥
Als das Heer in zwei Teile gespalten war, griff Droṇa, Duryodhana an der Spitze, die Somakas, die Pāṇḍavas und die Pāñcālas an.
7.187.6
द्वैधीकृतान्कुरून्दृष्ट्वा माधवोऽर्जुनमब्रवीत् ।
सपत्नान्सव्यतः कुर्याः सव्यसाचिन्निमान्कुरून् ॥ ७.१८७.६ ॥
Als Mādhava die Kurus in zwei Teile gespalten sah, sprach er zu Arjuna: "O Savyasācin, bringe diese feindlichen Kurus zu deiner Linken."
7.187.7
स माधवमनुज्ञाय कुरुष्वेति धनञ्जयः ।
द्रोणकर्णौ महेष्वासौ सव्यतः पर्यवर्तत ॥ ७.१८७.७ ॥
Nachdem Dhanañjaya Mādhavas Erlaubnis mit den Worten »tu es« erhalten hatte, wandte er sich zur linken Seite und umkreiste die beiden großen Bogenschützen Droṇa und Karṇa.
7.187.8
अभिप्रायं तु कृष्णस्य ज्ञात्वा परपुरञ्जयः ।
आजिशीर्षगतं पार्थं भीमसेनोऽभ्युवाच ह ॥ ७.१८७.८ ॥
Bhīmasena, der Bezwinger feindlicher Städte, verstand Kṛṣṇas Absicht und sprach zu Pārtha, der an der Spitze der Schlacht stand.
7.187.9
अर्जुनार्जुन बीभत्सो शृणुष्वैतद्वचो मम ।
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ॥ ७.१८७.९ ॥
Arjuna, Arjuna, Bībhatsu! Höre diese meine Worte. Die Zeit ist gekommen für das, wozu die Kṣatriyas geboren werden.
7.187.10
अस्मिंश्चेदागते काले श्रेयो न प्रतिपत्स्यसे ।
असम्भावितरूपस्त्वं सुनृशंसं करिष्यसि ॥ ७.१८७.१० ॥
Wenn du in dieser Zeit, da sie gekommen ist, nicht das Gute erlangst, wirst du eine unvorstellbare Gestalt annehmen und eine höchst grausame Tat vollbringen.
7.187.11
सत्यश्रीधर्मयशसां वीर्येणानृण्यमाप्नुहि ।
भिन्ध्यनीकं युधांश्रेष्ठ प्रतिज्ञां सफलां कुरु ॥ ७.१८७.११ ॥
Befreie dich durch deine Tapferkeit von der Schuld gegenüber Wahrheit, Glück, Dharma und Ruhm. O Bester der Krieger, durchbrich das feindliche Heer und laß dein Gelübde Frucht tragen!
7.187.12
स सव्यसाची भीमेन चोदितः केशवेन च ।
कर्णद्रोणावतिक्रम्य समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ७.१८७.१२ ॥
Von Bhīma und Keśava angetrieben, überholte Savyasācin Karṇa und Droṇa und umzingelte sie von allen Seiten.
7.187.13
तमाजिशीर्षमायान्तं दहन्तं क्षत्रियर्षभान् ।
पराक्रान्तं पराक्रम्य ततः क्षत्रियपुङ्गवाः।
नाशक्नुवन्वारयितुं वर्धमानमिवानलम् ॥ ७.१८७.१३ ॥
Als er an die Spitze der Schlacht kam, die Stiere unter den Kṣatriyas verbrennend, mit Tapferkeit angreifend, konnten ihn die besten Kṣatriyas damals nicht aufhalten, wie ein wachsendes Feuer.
7.187.14
अथ दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अभ्यवर्षञ्छरव्रातैः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१८७.१४ ॥
Da überschütteten Duryodhana, Karṇa und auch Śakuni, der Sohn Subalas, Dhanañjaya, den Sohn der Kuntī, mit Schwärmen von Pfeilen.
7.187.15
तेषामस्त्राणि सर्वेषामुत्तमास्त्रविदां वरः ।
कदर्थीकृत्य राजेन्द्र शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१८७.१५ ॥
O Herr der Könige, der Beste unter den Kennern der höchsten Waffen, machte er ihre Waffen wirkungslos und bedeckte sie mit Regenschauern von Pfeilen.
7.187.16
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य लघुहस्तो धनञ्जयः ।
सर्वानविध्यन्निशितैर्दशभिर्दशभिः शरैः ॥ ७.१८७.१६ ॥
Mit Waffen die Waffen abwehrend, durchbohrte Dhanañjaya, der Leichthändige, sie alle mit scharfen Pfeilen, je zehn für jeden.
7.187.17
उद्धूता रजसो वृष्टिः शरवृष्टिस्तथैव च ।
तमश्च घोरं शब्दश्च तदा समभवन्महान् ॥ ७.१८७.१७ ॥
Ein Regen aufgewirbelten Staubes, ebenso ein Regen von Pfeilen, schreckliche Finsternis und ein furchtbares Tosen erhoben sich damals in großem Maße.
7.187.18
न द्यौर्न भूमिर्न दिशः प्राज्ञायन्त तथागते ।
सैन्येन रजसा मूढं सर्वमन्घमिवाभवत् ॥ ७.१८७.१८ ॥
Da waren weder Himmel, noch Erde, noch Richtungen zu erkennen; alles, verwirrt vom Staub des Heeres, wurde wie blind.
7.187.19
नैव ते न वयं राजन्प्राज्ञासिष्म परस्परम् ।
शब्दमात्रेण जानीमो वयं ते च परस्परम्।
उद्देशेन हि तेन स्म समयुध्यन्त पार्थिवाः ॥ ७.१८७.१९ ॥
O König, weder wir noch sie erkannten einander; wir kannten uns nur am Klang. Nach jenem Ziel kämpften die Könige miteinander.
7.187.20
विरथा रथिनो राजन्समासाद्य परस्परम् ।
केशेषु समसज्जन्त कवचेषु भुजेषु च ॥ ७.१८७.२० ॥
O König, die wagenlosen Wagenkämpfer packten einander, als sie aufeinander trafen, bei den Haaren, den Panzern und den Armen.
7.187.21
हताश्वा हतसूताश्च निश्चेष्टा रथिनो हताः ।
जीवन्त इव तत्र स्म व्यदृश्यन्त भयार्दिताः ॥ ७.१८७.२१ ॥
Mit erschlagenen Pferden und Wagenlenkern, bewegungslos, erschienen die Wagenkrieger, obwohl tot, dort wie lebend, von Furcht gequält.
7.187.22
हतान्गजान्समाश्लिष्य पर्वतानिव वाजिनः ।
गतसत्वा व्यदृश्यन्त तथैव सह सादिभिः ॥ ७.१८७.२२ ॥
Die Pferde, an die erschlagenen Elefanten geklammert, glichen Bergen; leblos wurden sie so gesehen, zusammen mit ihren Reitern.
7.187.23
ततस्त्वभ्यवसृत्यैव सङ्ग्रामादुत्तरां दिशम् ।
आतिष्ठदाहवे द्रोणो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ७.१८७.२३ ॥
Dann zog sich Droṇa aus dem Kampf nach Norden zurück und stand dort, im Kampf brennend wie ein rauchloses Feuer.
7.187.24
तमाजिशीर्षादेकान्तमपक्रान्तं निशम्य तु ।
समकम्पन्त सैन्यानि पाण्डवानां विशाम्पते ॥ ७.१८७.२४ ॥
O Herr der Völker, als sie hörten, dass Droṇa sich abgesondert von der Front des Kampfes zurückgezogen hatte, zitterten die Heere der Pāṇḍavas.
7.187.25
भ्राजमानं श्रिया युक्तं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
द्रोणं दृष्ट्वा परे त्रेसुश्चेरुर्मम्लुश्च भारत ॥ ७.१८७.२५ ॥
Als sie Droṇa sahen, strahlend in Glanz und gleichsam brennend vor Glut, gerieten die Feinde in Furcht, irrten umher und erlahmten, o Bhārata.
7.187.26
आह्वयन्तं परानीकं प्रभिन्नमिव वारणम् ।
नैनमाशंसिरे जेतुं दानवा वासवं यथा ॥ ७.१८७.२६ ॥
Droṇa, der das feindliche Heer herausforderte wie ein brünstiger Elefant, wurde von ihnen nicht als besiegbar erhofft, so wie die Dānavas nicht hofften, Vāsava zu besiegen.
7.187.27
केचिदासन्निरुत्साहाः केचित्क्रुद्धा मनस्विनः ।
विस्मिताश्चाभवन्केचित्केचिद्वृष्टाऽभवन्युधि ॥ ७.१८७.२७ ॥
Manche verloren den Mut, andere wurden zornig und hochgemut; manche staunten, andere freuten sich im Kampf.
7.187.28
हस्तैर्हस्ताग्रमपरे प्रत्यपिम्पन्नराधिपाः ।
अपरे दशनैरोष्ठानदशन्क्रोधमूर्च्छिताः ॥ ७.१८७.२८ ॥
Einige Könige rieben die Spitze der einen Hand an der anderen; andere, von Zorn überwältigt, bissen sich mit den Zähnen auf die Lippen.
7.187.29
व्याक्षिपन्नायुधान्यन्ये ममृदुश्चापरे भुजान् ।
अन्ये चान्वपतन्द्रोणं त्यक्तात्मानो महौजसः ॥ ७.१८७.२९ ॥
Manche warfen ihre Waffen von sich, manche rieben ihre Arme; andere, ihr Leben aufgebend, stürzten sich auf Droṇa, den Mächtigen.
7.187.30
पाञ्चालास्तु विशेषेण द्रोणसायकपीडिताः ।
समसज्जन्त राजेन्द्र समरे भृशवेदनाः ॥ ७.१८७.३० ॥
Die Pañcālas, besonders von Droṇas Pfeilen gepeinigt, o Herr der Könige, klammerten sich im Kampf in großer Pein aneinander.
7.187.31
ततो विराटद्रुपदौ द्रोणं प्रति ययू रणे ।
तथा चरन्तं सङ्ग्रामे भृशं समरदुर्जयम् ॥ ७.१८७.३१ ॥
Da stürmten Virāṭa und Drupada im Kampf auf Droṇa zu, der so durch das Gefecht zog, im Krieg überaus unbesiegbar.
7.187.32
द्रुपदस्य ततः पौत्रास्त्रय एव विशाम्पते ।
चेदयश्च महेष्वासा द्रोणमेवाभ्ययुर्युधि ॥ ७.१८७.३२ ॥
Da rückten die drei Enkel Drupadas, o Herr der Menschen, und die großen Bogenschützen der Cedis im Kampf gegen Droṇa allein vor.
7.187.33
तेषां द्रुपदपौत्राणां त्रयाणां निशितैः शरैः ।
त्रिभिर्द्रोणोऽहरत्प्राणांस्ते हता न्यपतन्भुवि ॥ ७.१८७.३३ ॥
Von den drei Enkeln Drupadas nahm Droṇa das Leben mit je drei scharfen Pfeilen; erschlagen fielen sie zu Boden.
7.187.34
ततो द्रोणोऽजयद्युद्धे चेदिकैकेयसृञ्जयान् ।
मात्स्यांश्चैवाजयत्कृत्स्नान्भारद्वाजो महारथान् ॥ ७.१८७.३४ ॥
Da besiegte Droṇa im Kampf die Cedis, Kaikeyas und Sṛñjayas, und der Sohn des Bharadvāja besiegte alle großen Wagenkämpfer der Matsyas.
7.187.35
ततस्तु द्रुपदः क्रोधाच्छरवर्षमवासृजत् ।
द्रोणं प्रति महाराज विराटश्चैव संयुगे ॥ ७.१८७.३५ ॥
Da ließ Drupada im Zorn einen Pfeilregen gegen Droṇa niedergehen, und Virāṭa tat im Kampf, o großer König, ebenfalls dasselbe gegen Droṇa.
7.187.36
तं निहत्येषुवर्षं तु द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
तौ शरैश्छादयामास विराटद्रुपदावुभौ ॥ ७.१८७.३६ ॥
Droṇa, der Zermalmer der Krieger, vernichtete jenen Pfeilregen und deckte Virāṭa und Drupada beide mit seinen Pfeilen zu.
7.187.37
द्रोणेन च्छाद्यमानौ तु क्रुद्धौ सङ्ग्राममूर्धनि ।
द्रोणं शरैर्विव्यधतुः परमं क्रोधमास्थितौ ॥ ७.१८७.३७ ॥
Von Droṇa bedeckt, zornig an der Spitze der Schlacht, fassten die beiden höchsten Zorn und durchbohrten Droṇa mit Pfeilen.
7.187.38
तत द्रोणो महाराज क्रोधामर्षसमन्वितः ।
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां चिच्छेद धनुषी तयोः ॥ ७.१८७.३८ ॥
Da, großer König, zerschnitt Droṇa, erfüllt von Zorn und Empörung, mit zwei sehr scharfen Bhalla-Pfeilen die beiden Bögen der beiden.
7.187.39
ततो विराटः कुपितः समरे तोमरान्दश ।
दश चिक्षेप च शरान्द्रोणस्य वधकाङ्क्षया ॥ ७.१८७.३९ ॥
Da schleuderte Virāṭa, im Kampf zornig, zehn Tomaras und zehn Pfeile, begierig nach Droṇas Tod.
7.187.40
शक्तिं च द्रुपदो घोरामायसीं स्वर्णभूषिताम् ।
चिक्षेप भुजगेन्द्राभां क्रुद्धो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.१८७.४० ॥
Und Drupada schleuderte zornig einen schrecklichen eisernen Speer, mit Gold geschmückt und wie eine große Schlange glänzend, gegen Droṇas Wagen.
7.187.41
ततो भल्लैः सुनिशितैश्छित्त्वा तांस्तोमारान्दश ।
शक्तिं कनकवैदूर्यां द्रोणश्चिच्छेद सायकैः ॥ ७.१८७.४१ ॥
Da zerschnitt Droṇa jene zehn Speere mit sehr scharfen Bhalla-Pfeilen und zerteilte mit seinen Pfeilen den mit Gold und Lapislazuli verzierten Speer.
7.187.42
ततो द्रोणः सुपीताभ्यां भल्लाभ्यामरिमर्दनः ।
द्रुपदं च विराटं च प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ७.१८७.४२ ॥
Da schickte Droṇa, der Bezwinger der Feinde, Drupada und Virāṭa mit zwei sehr glänzenden Bhalla-Pfeilen in den Tod.
7.187.43
हते विराटे द्रुपदे केकयेषु तथैव च ।
तथैव चेदिमात्स्येषु पाञ्चालेषु तथैव च ॥ ७.१८७.४३ ॥
Als Virāṭa und Drupada erschlagen waren, ebenso unter den Kekayas, ebenso unter den Cedis und Matsyas, und ebenso unter den Pāñcālas.
7.187.44
हतेषु त्रिषु वीरेषु द्रुपदस्य च नप्तृषु ।
द्रोणस्य कर्म तद्दृष्ट्वा कोपदुःखसमन्वितः।
शशाप रथिनां मध्ये धृष्टद्युम्नो महामनाः ॥ ७.१८७.४४ ॥
Als die drei heldenhaften Enkel Drupadas erschlagen waren, verfluchte Dhṛṣṭadyumna, großherzig und von Zorn und Schmerz erfüllt, als er Droṇas Tat sah, ihn inmitten der Wagenkrieger.
7.187.45
इष्टापूर्तात्तथा क्षात्राद्ब्राह्मण्याच्च स नश्यतु ।
द्रोणो यस्याद्य मुच्येत यं वा द्रोणः पराभवेत् ॥ ७.१८७.४५ ॥
Durch Opfer und fromme Werke, durch die Pflicht des Kriegers und durch seine Brahmanenschaft möge er zugrunde gehen. Wer heute von Droṇa freigelassen wird, oder den Droṇa besiegt, möge es sein.
7.187.46
इति तेषां प्रतिश्रुत्य मध्ये सर्वधनुष्मताम् ।
आयाद्द्रोणं सहानीकाः पाञ्चाल्यऋ परवीरहा ॥ ७.१८७.४६ ॥
Nachdem sie so vor allen Bogenschützen geschworen hatten, kamen die Pāñcālas mit ihren Heeren gegen Droṇa, den Töter feindlicher Helden.
7.187.47
पाञ्चालास्त्वेकतो द्रोणभ्यघ्नन्पाण्डवैः सह ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौबलः।
सोदर्याश्च यथा मुख्यास्तेऽरक्षन्द्रोणमाहवे ॥ ७.१८७.४७ ॥
Die Pāñcālas griffen von einer Seite zusammen mit den Pāṇḍavas Droṇa an. Duryodhana, Karṇa, Śakuni und der Sohn Subalas sowie die vornehmsten Brüder schützten Droṇa im Kampf.
7.187.48
रक्ष्यमाणं तथा द्रोणं सर्वैस्तैस्तु महारथैः ।
यतमानास्तु पाञ्चाला न शेकुः प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.१८७.४८ ॥
Während Droṇa so von all diesen großen Wagenkriegern beschützt wurde, vermochten die Pāñcālas, obwohl sie sich mühten, nicht einmal, ihn anzublicken.
7.187.49
तत्राक्रुध्यद्भीमसेनो धृष्टद्युम्नस्य मारिष ।
स एनं वाग्भिरुग्राभिस्ततक्ष पुरुषर्षभः ॥ ७.१८७.४९ ॥
Dort, o Herr, geriet Bhīmasena über Dhṛṣṭadyumna in Zorn, und jener Stier unter den Männern verletzte ihn mit scharfen Worten.
7.187.50
द्रुपदस्य कुले जातः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
कः क्षत्रियो मन्यमानः प्रेक्षेतारिमवस्थितम् ॥ ७.१८७.५० ॥
In Drupadas Geschlecht geboren, der Geschickteste aller Waffen: Welcher Kṣatriya, der sich dafür hält, würde den dastehenden Feind ansehen?
7.187.51
पितृपुत्रवधं प्राप्य पुंस्त्वं को वा प्रहर्षयेत् ।
विशेषतस्तु शपथं शपित्वा राजसंसदि ॥ ७.१८७.५१ ॥
Nachdem er den Tod von Vater und Söhnen erlitten hat, wer unter den Männern würde ihn erfreuen, zumal nach einem Schwur in der Versammlung der Könige?
7.187.52
एष वैश्वानर इव समिद्धः स्वेन तेजसा ।
शरचापेन्धनो द्रोणः क्षत्रं दहति तेजसा ॥ ७.१८७.५२ ॥
Dieser Droṇa, durch eigenen Glanz lodernd wie das Feuer Vaiśvānara, mit Pfeil und Bogen als Brennstoff, verbrennt die Krieger mit seinem Glanz.
7.187.53
पुरा करोति निःशेषां पाण्डवानामनीकिनीम् ।
स्थिताः पश्यत मे कर्म द्रोणमेव व्रजाम्यहम् ॥ ७.१८७.५३ ॥
Er vernichtet bereits das ganze Heer der Pāṇḍavas. Steht da und seht meine Tat; ich gehe geradewegs auf Droṇa zu.
7.187.54
इत्युक्त्वा प्राविशत्क्रुद्धो द्रोणानीकं वृकोदरः ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टौर्द्रावयंस्तव वाहिनीम् ॥ ७.१८७.५४ ॥
So gesprochen, drang der zornige Vṛkodara in Droṇas Heer ein und trieb Euer Heer mit Pfeilen aus voll gespannten Bögen in die Flucht.
7.187.55
धृष्टद्युम्नोऽपि पाञ्चाल्यः प्रविश्य महतीं चमूम् ।
आससाद रणे द्रोणं तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१८७.५५ ॥
Auch Dhṛṣṭadyumna, der Pāñcāla-Prinz, drang in das gewaltige Heer ein und stellte sich im Kampf Droṇa entgegen; da entstand ein großer Tumult.
7.187.56
नैव नस्तादृशं युद्धं दृष्टपूर्वं न च श्रुतम् ।
यथा सूर्योदये राजन्समुत्पिञ्जोऽभवन्महान् ॥ ७.१८७.५६ ॥
O König, eine solche Schlacht haben wir weder je gesehen noch davon gehört; wie bei Sonnenaufgang erhob sich da eine gewaltige Staubwolke und ein Tumult.
7.187.57
संसक्तान्येव चादृश्यन्रथवृन्दानि मारिष ।
हतानि च विकीर्णानि सरीराणि शरीरिणाम् ॥ ७.१८७.५७ ॥
O Verehrter, Wagenscharen sah man ineinander verstrickt, und die erschlagenen Leiber der Lebewesen lagen verstreut umher.
7.187.58
केचिदन्यत्र गच्छन्तः पथि चान्यैरुपद्रुताः ।
विमुखाः पृष्ठतश्चान्ये ताड्यन्ते पार्श्वतः परे ॥ ७.१८७.५८ ॥
Einige fliehen anderswohin, auf dem Weg von anderen bedrängt; einige haben den Rücken gekehrt, andere werden von der Seite geschlagen.
7.187.59
तथा संसक्तयुद्धं तदभवद्भृशदारुणम् ।
अथ सन्ध्यागतः सूर्यः क्षणेन समपद्यत ॥ ७.१८७.५९ ॥
So wurde jener eng geführte Kampf überaus schrecklich; dann erreichte die Sonne die Dämmerung und sank in einem Augenblick hinab.