Mahābhārata · Adhyāya 7.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.188.1
ते तथैव महाराज दंशिता रणमूर्धनि ।
सन्ध्यागतं सहस्रांशुमादित्यमुपतस्थिरे ॥ ७.१८८.१ ॥
Großer König, ebenso, gewappnet, an der Spitze der Schlacht, wandten sie sich zur Verehrung der Sonne mit den tausend Strahlen, die in der Dämmerung gekommen war.
7.188.2
उदिते तु सहस्रांशौ तप्तकाञ्चनसप्रभे ।
प्रकाशितेषु लोकेषु पुनर्युद्धमवर्तत ॥ ७.१८८.२ ॥
Als die Sonne mit den tausend Strahlen, leuchtend wie geglühtes Gold, aufgegangen war und die Welten erhellt waren, begann der Kampf von neuem.
7.188.3
द्वन्द्वानि तत्र यान्यासन्संसक्तानि पुरोदयात् ।
तान्येवाभ्युदिते सूर्ये समसज्जन्त भारत ॥ ७.१८८.३ ॥
Die Zweikämpfe, die dort vor Sonnenaufgang im Gange gewesen waren, o Bhārata, wurden beim Aufgang der Sonne sogleich wieder aufgenommen.
7.188.4
रथैर्हया हयैर्नागाः पादातैश्चापि कुञ्जराः ।
हयैर्हयाः समाजग्मुः पादाताश्च पदातिभिः ॥ ७.१८८.४ ॥
Wagen stießen auf Wagen, Pferde auf Pferde, Elefanten auf Elefanten, Fußsoldaten auf Fußsoldaten; auch Elefanten gegen Fußsoldaten.
7.188.5
रथा रथैरिभैर्नागास्तथैव भरतर्षभ ।
संसक्ताश्च वियुक्ताश्च योधाः सन्न्यपतन्रणे ॥ ७.१८८.५ ॥
Wagen gegen Wagen, Elefanten gegen Elefanten, o Stier der Bharatas; ebenso stürzten sich die Krieger, verbunden und getrennt, aufeinander im Kampf.
7.188.6
ते रात्रौ कृतकर्माणः श्रान्ताः सूर्यस्य तेजसा ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गा विसंज्ञा बहवोऽभवन् ॥ ७.१८८.६ ॥
Nachdem sie in der Nacht ihre Taten vollbracht hatten, von der Hitze der Sonne erschöpft, die Glieder von Hunger und Durst ergriffen, verloren viele das Bewusstsein.
7.188.7
शङ्खबेरीमृदङ्गानां कुञ्जराणां च गर्जताम् ।
विष्फारितविकृष्टानां कार्मुकाणां च कूजताम् ॥ ७.१८८.७ ॥
Der Klang von Muscheltrompeten, Kesseltrommeln und Trommeln, von brüllenden Elefanten und von bis zum Anschlag gespannten Bogen, die schwirrten.
7.188.8
शब्दः समभवद्राजन्दिविस्पृग्भरतर्षभ ।
द्रवतां च पदातीनां शस्त्राणां पततामपि ॥ ७.१८८.८ ॥
O König, Stier der Bharatas, ein den Himmel berührender Lärm erhob sich, von fliehenden Fußsoldaten und fallenden Waffen.
7.188.9
हयानां हेषतां चापि रथानां च निवर्तताम् ।
क्रोशतां गर्जतां चैव तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१८८.९ ॥
Das Wiehern der Pferde, das Geräusch der zurückweichenden Streitwagen, das Schreien und Brüllen der Krieger — das war ein gewaltiger Tumult.
7.188.10
विवृद्धस्तुमुलः शब्दो द्यामगच्छन्महांस्तदा ।
नानायुधनिकृत्तानां चेष्टतामातुरः स्वनः ॥ ७.१८८.१० ॥
Da stieg der anschwellende, tosende Lärm zum Himmel empor — der qualvolle Schrei derer, die von vielerlei Waffen niedergehauen wurden und sich wanden.
7.188.11
भूमावश्रूयत महांस्तदाऽऽसीत्कृपणं महत् ।
पततां पात्यमानानां पत्त्यश्वरथदन्तिनाम् ॥ ७.१८८.११ ॥
Da hörte man auf der Erde einen großen, jämmerlichen Lärm — von Fußsoldaten, Pferden, Streitwagen und Elefanten, die fielen und niedergeschlagen wurden.
7.188.12
तेषु सर्वेष्वनीकेषु व्यतिषक्तेष्वनेकशः ।
स्वे स्वाञ्जघ्नुः परे स्वांश्च स्वान्परेषां परे परान्। ॥ ७.१८८.१२ ॥
In all diesen Heeren, die auf vielfache Weise ineinander geraten waren, schlugen die Eigenen die Eigenen; die Feinde schlugen die Eigenen und die Eigenen der Feinde, und Feind schlug Feind.
7.188.13
वीरबाहुविसृष्टाश्च योधेषु च गजेषु च ।
राशयः प्रत्यदृश्यन्त वाससां नेजनेष्विव ॥ ७.१८८.१३ ॥
Von den Armen der Helden geschleudert, lagen sie in Haufen auf den Fußsoldaten und Elefanten, wie Kleiderhaufen an den Waschplätzen.
7.188.14
उद्यतप्रतिपिष्टानां खङ्गानां वीरबाहुभिः ।
स एव शब्दस्तद्रूपो वाससां निज्यतामिव ॥ ७.१८८.१४ ॥
Das Geräusch der Schwerter, von den Armen der Helden immer wieder gehoben und niedergeschlagen, glich dem Klang von Kleidern, die ausgewrungen werden.
7.188.15
अर्धासिभिस्तथा खङ्गैस्तोमरैः सपरश्वथैः ।
निकृष्टयुद्धं संसक्तं महदासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१८८.१५ ॥
Mit Halbschwertern, Schwertern, Speeren und Äxten entbrannte ein enger, gewaltiger und überaus grausiger Kampf.
7.188.16
गजाश्वकायप्रभवां नरदेहप्रवाहिनीम् ।
शस्त्रमत्स्यसुसम्पूर्णां मांसशोणितकर्दमाम् ॥ ७.१८८.१६ ॥
Ein Fluss, entsprungen aus den Leibern von Elefanten und Pferden, strömend mit Menschenleibern, voll von Waffenfischen, schlammig von Fleisch und Blut.
7.188.17
आर्तनादस्वनवतीं पताकाशस्त्रफेनिलाम् ।
नदीं प्रावर्तयन्वीराः परलोकौघगामिनीम् ॥ ७.१८८.१७ ॥
Voll vom Klang gequälter Schreie, schäumend von Bannern und Waffen, dem Strom der Anderswelt zustrebend, ließen die Helden diesen Fluss strömen.
7.188.18
शरशक्त्यर्दिता क्लान्ता रात्रिमूढात्पचेतसः ।
विष्टभ्य सर्वगात्राणि व्यतिष्ठन्गजवाजिनः ॥ ७.१८८.१८ ॥
Von Pfeilen und Lanzen gequält, erschöpft, die Gemüter von der Nacht etwas getrübt, standen die Reiter der Elefanten und Pferde fest, alle Glieder straffend.
7.188.19
संशुष्कवदना वीराः शिरोभिश्चारुकुण्डलैः ।
युद्धोपकरणैश्चान्यैस्तत्रतत्र चकाशिरे ॥ ७.१८८.१९ ॥
Die ausgedörrten Gesichter der Helden, ihre Häupter mit schönen Ohrringen und andere Kriegsgeräte glänzten hier und dort.
7.188.20
क्रव्यादसङ्घैराकीर्णं मृतैरर्धमृतैरपि ।
नासीद्रथपथस्तत्र सर्वमायोधनं प्रति ॥ ७.१८८.२० ॥
Von Schwärmen von Aasfressern und von Toten und Halbtoten bedeckt, gab es auf dem ganzen Schlachtfeld keinen Weg für Streitwagen.
7.188.21
मञ्जत्सु चक्रेषु रथान्सत्वमास्थाय वाजिनः ।
कथञ्चिदवहन्श्रान्ता वेपमानाः शरार्दिताः।
कुलसत्वबलोपेता वाजिनो वारणोपमाः ॥ ७.१८८.२१ ॥
Obwohl die Räder einsanken, zogen die Pferde, ihren Mut zusammennehmend, die Streitwagen irgendwie; erschöpft, zitternd und von Pfeilen gequält, waren diese Pferde, mit edler Abstammung, Mut und Kraft begabt, wie Elefanten.
7.188.22
विह्वलं तूर्णमुद्धान्तं सभयं भारतातुरम् ।
बलमासीत्तदा सर्वमृते द्रोणार्जुनावुभौ ॥ ७.१८८.२२ ॥
O Bhārata, dann wurde das ganze Heer, außer Droṇa und Arjuna beiden, rasch verwirrt, verstört, furchtsam und bedrängt.
7.188.23
तावेवास्तां निलयनं तावार्तायनमेव च ।
तावेवान्ये समासाद्य जग्मुर्वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१८८.२३ ॥
Diese beiden waren die Zuflucht, diese beiden die Stätte der Bedrängten; andere, die zu ihnen kamen, gingen in Vaivasvatas Reich.
7.188.24
आविग्नमभवत्सर्वं कौरवाणां महद्बलम् ।
पाञ्चालानां च संसक्तं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१८८.२४ ॥
Das gesamte große Heer der Kauravas geriet in Aufruhr, und da es sich mit den Pāñcālas vermischte, war nichts mehr zu erkennen.
7.188.25
अन्तकाक्रीडसदृशं भीरूणां भयवर्धनम् ।
पृथिव्यां राजवंश्यानामुत्थिते महति क्षये ॥ ७.१८८.२५ ॥
Es glich dem Spiel des Todes und mehrte die Furcht der Feigen, als die große Vernichtung der königlichen Geschlechter auf der Erde sich erhob.
7.188.26
न तत्र कर्णं द्रोणं वा नार्जुनं न युधिष्ठिरम् ।
न भीमसेनं न यमौ न पाञ्चाल्यं न सात्यकिम् ॥ ७.१८८.२६ ॥
Dort sah man weder Karṇa noch Droṇa, weder Arjuna noch Yudhiṣṭhira, weder Bhīmasena noch die Zwillinge, weder den Pāñcāla-Prinzen noch Sātyaki.
7.188.27
न च दुःशासनं द्रौणिं न दुर्योधनसौबलौ ।
न कृपं मद्रराजं च कृतवर्माणमेव च ॥ ७.१८८.२७ ॥
Auch Duḥśāsana, Droṇas Sohn, Duryodhana und Saubala, Kṛpa, der König der Madra und Kṛtavarman waren nicht zu sehen.
7.188.28
न चान्यान्नैव चात्मानं न क्षितिं न दिशस्तथा ।
पश्याम राजन्संसक्तान्सैन्येन रजसा धृतान् ॥ ७.१८८.२८ ॥
Weder andere noch uns selbst, weder die Erde noch die Richtungen konnten wir sehen. O König, wir sahen nur die Krieger, eng aneinandergedrängt, vom Staub des Heeres umhüllt.
7.188.29
सम्भ्रान्ते तुमुले घोरे रजोमेघे समुत्थिते ।
त्रियामामिव संप्राप्ताममन्यन्त निशाचराः ॥ ७.१८८.२९ ॥
In dieser schrecklichen, tosenden Verwirrung, als sich die Staubwolke erhob, glaubten die Nachtwandler, die Nacht sei gekommen.
7.188.30
न ज्ञायन्ते कौरवेया न पाञ्चाला न पाण्डवाः ।
न दिशो द्यौर्न चोर्वी च न समं विषमं तथा ॥ ७.१८८.३० ॥
Die Kaurava, die Pāñcāla und die Pāṇḍava waren nicht zu erkennen; weder die Richtungen noch der Himmel noch die Erde, weder Ebene noch Unebenheit ließen sich unterscheiden.
7.188.31
हस्तसंस्पर्शमापन्नान्परानप्यथवा स्वकान् ।
न्यपातयंस्तदा युद्धे नराः स्म विजयैषिणः ॥ ७.१८८.३१ ॥
Die nach Sieg strebenden Männer streckten damals im Kampf die Feinde, die Hand an Hand standen, oder auch die Ihren nieder.
7.188.32
उद्धूतत्वात्तु रजसः प्रसेकाच्छोणितस्य च ।
प्राशाम्यत रजो भौमं शीघ्रत्वादनिलस्य च ॥ ७.१८८.३२ ॥
Weil der Staub aufgewirbelt war, legte sich durch das Besprengen mit Blut und die Schnelligkeit des Windes jener Erdstaub.
7.188.33
तत्र नागा हया योधा रथिनोऽथ पदातयः ।
पारिजातवनानीव व्यरोचन्रुधिरोक्षिताः ॥ ७.१८८.३३ ॥
Dort strahlten Elefanten, Pferde, Krieger, Wagenkämpfer und Fußsoldaten wie Pārijāta-Haine, mit Blut besprengt.
7.188.34
ततो दुर्योधनः कर्णो द्रोणो दुःशासनस्तथा ।
पाण्डवैः समसज्जन्त चतुर्भिश्चतुरो रथाः ॥ ७.१८८.३४ ॥
Da traten Duryodhana, Karṇa, Droṇa und Duḥśāsana den Pāṇḍava entgegen: vier Wagenkrieger gegen vier.
7.188.35
दुर्योधनः सह भ्रात्रा यमाभ्यां समसज्जत ।
वृकोदरेण राधेयो भारद्वाजेन चार्जुनः ॥ ७.१८८.३५ ॥
Duryodhana mit seinem Bruder stellte sich den beiden Söhnen Yamas; der Sohn Rādhās dem Vṛkodara, und der Sohn Bharadvājas dem Arjuna.
7.188.36
तद्धोरं महदाश्चर्यं युद्धं दैवासुरोपमम् ।
रथर्षभाणामुग्राणां सन्निपातममानुषम् ॥ ७.१८८.३६ ॥
Jene schreckliche, große und wunderbare Schlacht glich dem Kampf der Götter und Dämonen; der Zusammenprall der wilden Wagenstiere war übermenschlich.
7.188.37
रथमार्गैर्विचित्रैस्तैर्विचित्ररथसङ्कुलम् ।
अपश्यन्रथिनो युद्धं विचित्रं चित्रयोधिनाम् ॥ ७.१८८.३७ ॥
Auf jenen vielfältigen Wagenwegen, inmitten der dichtgedrängten, mannigfaltigen Streitwagen, sahen die Wagenkämpfer die Schlacht – ein wunderbarer Kampf prächtiger Krieger.
7.188.38
यतमानाः पराक्रान्ताः परस्परजिगीषवः ।
जीमूता इव घर्मान्ते शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.१८८.३८ ॥
Strebend, tapfer, jeder nach dem Sieg über den anderen verlangend, ließen sie Pfeilregen niedergehen wie Wolken am Ende des Sommers.
7.188.39
ते रथान्सूर्यसङ्काशानास्थिताः पुरुषर्षभाः ।
अशोभन्त यथा मेघाः शारदाश्चलविद्युतः ॥ ७.१८८.३९ ॥
Jene Stiere unter den Männern, auf Wagen gleich der Sonne stehend, leuchteten wie Herbstwolken mit zuckenden Blitzen.
7.188.40
योधास्ते तु महाराज क्रोधामर्षसमन्विताः ।
स्पर्धिनश्च महेष्वासाः कृतयत्ना धनुर्धराः।
अभ्यगच्छंस्तथाऽन्योन्यं मत्ता गजवृषा इव ॥ ७.१८८.४० ॥
O großer König! Jene Krieger, erfüllt von Zorn und Unwillen, rivalisierend und große Bogenschützen, die Bögen mit Mühe spannend, rückten gegeneinander vor wie tobende Elefantenbullen.
7.188.41
न नूनं देहभेदोऽस्ति काले राजन्ननागते ।
यत्र सर्वे न युगपद्व्यशीर्यन्त महारथाः ॥ ७.१८८.४१ ॥
O König, die Zeit war noch nicht gekommen, daher gab es gewiss keine Zerstörung der Leiber, denn nicht alle großen Wagenkrieger zerbrachen zugleich.
7.188.42
बाहुभिश्चपरणैश्चिन्नैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
कार्मुकैर्विशिखैः प्रासैः खङ्गैः परशुपट्टसैः ॥ ७.१८८.४२ ॥
mit abgetrennten Armen, mit Köpfen samt Ohrgehängen, mit Bögen, Pfeilen, Speeren, Schwertern, Äxten und Beilen.
7.188.43
नालीकैः क्षुद्रनाराचैर्नखरैः शक्तितोमरैः ।
अन्यैश्च विविधाकारैर्धौतैः प्रहरणोत्तमैः ॥ ७.१८८.४३ ॥
Mit Nālīkas und kleinen Nārāca-Pfeilen, mit krallenartigen Waffen, mit Śaktis und Tomaras und mit anderen von vielerlei Gestalt, geglättet, den besten Waffen.
7.188.44
विचित्रैर्विविधाकारैः शरीरावरणैरपि ।
विचित्रैश्च रथैर्भग्नैर्हतैश्च गजवाजिभिः ॥ ७.१८८.४४ ॥
Mit bunten Rüstungen vielerlei Gestalt, mit bunten Wagen, zerbrochen und zerstört, und mit erschlagenen Elefanten und Pferden.
7.188.45
शून्यैश्चैव नगाकारैर्हतयोधध्वजै रथैः ।
अमनुष्यैर्हयैस्त्रस्तैः कृष्यमाणैस्ततस्ततः ॥ ७.१८८.४५ ॥
Mit leeren Wagen gleich Bergen, mit Wagen, deren Krieger und Banner erschlagen waren, und mit reiterlosen, verängstigten Pferden, die hin und her geschleift wurden.
7.188.46
वातायमानैरसकृद्धतवीरैरलंकृतैः ।
व्यजनैः कङ्कटैश्चैव ध्वजैश्च विनिपातितैः ॥ ७.१८८.४६ ॥
Mit Fächern, die immer wieder im Wind flatterten, von erschlagenen Helden geschmückt, mit Panzerplatten und mit niedergeworfenen Bannern.
7.188.47
छत्रैराभरणैर्वस्त्रैर्माल्यैश्च ससुगन्धिभिः ।
हारैः किरीटैर्मुकुटैरुष्णीषैः किङ्किणीगणैः ॥ ७.१८८.४७ ॥
Mit Sonnenschirmen, Schmuck, Gewändern, duftenden Girlanden, Halsketten, Diademen, Kronen, Turbanen und Schwärmen kleiner Glöckchen.
7.188.48
उरस्थैर्मणिभिर्निष्कैश्चूडामणिभिरेव च ।
आसीदायोधनं तत्र नभस्तारागणैरिव ॥ ७.१८८.४८ ॥
Dort glich das Schlachtfeld dem Himmel mit Sternenschwärmen, durch die Edelsteine auf der Brust, die Goldschmuckstücke und die Scheiteljuwelen.
7.188.49
ततो दुर्योधनस्यासीन्नकुलेन समागमः ।
अमर्षितेन क्रुद्धस्य क्रुद्धेनामर्षितस्य च ॥ ७.१८८.४९ ॥
Dann kam es zum Zusammentreffen Duryodhanas mit Nakula — der Zornige mit dem Zornigen, der Empörte mit dem Empörten.
7.188.50
अपसव्यं चकाराथ माद्रीपुत्रस्तवात्मजम् ।
किरञ्छरशतैर्हृष्टस्तत्र नादो महानभूत् ॥ ७.१८८.५० ॥
Dann machte der Sohn der Mādrī, erfreut und Hunderte Pfeile verschießend, deinen Sohn zur Linken gewandt; dort erhob sich ein gewaltiges Getöse.
7.188.51
अपसव्यं कृतं सङ्ख्ये भ्रातृव्येनात्यमर्षिणा ।
नामृष्यत तमप्याजौ प्रतिचक्रे परन्तपः।
पुत्रस्तव महाराज राजा दुर्योधनो द्रुतम् ॥ ७.१८८.५१ ॥
Im Kampf wurde er vom überaus unduldsamen Vetter zur Linken gewandt; doch der Feindquäler ertrug es nicht und konterte sogleich — dein Sohn, der große König Duryodhana.
7.188.52
ततः प्रतिचिकीर्षन्तमपसव्यं तु ते सुतम् ।
न्यवारयत तेजस्वी नकुलश्चित्रमार्गवित् ॥ ७.१८८.५२ ॥
Dann hielt Nakula, strahlend und kundig der vielfältigen Wege des Krieges, deinen Sohn zurück, der den Linksschwenk vergelten wollte.
7.188.53
स सर्वतो निवार्यैनं शरजालेन पीडयन् ।
विमुखं नकुलश्चक्रे तत्सैन्याः समपूजयन् ॥ ७.१८८.५३ ॥
Ihn von allen Seiten aufhaltend und mit einem Netz von Pfeilen bedrängend, brachte Nakula ihn dazu, sich abzuwenden; und sein Heer erwies ihm volle Ehre.
7.188.54
तिष्ठतिष्ठेति नकुलो बभाषे तनयं तव ।
संस्मृत्य सर्वदुःखानि तव दुर्मन्त्रितं च तत् ॥ ७.१८८.५४ ॥
»Halt, halt!« sprach Nakula zu deinem Sohn und erinnerte sich an all das Leid und deine unselige Ratschlagung.