மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.188.1
ते तथैव महाराज दंशिता रणमूर्धनि ।
सन्ध्यागतं सहस्रांशुमादित्यमुपतस्थिरे ॥ ७.१८८.१ ॥
மகாராஜா, அவர்கள் அதேபோல் கவசம் அணிந்து போர்முனையில் அந்திநேரத்தில் வந்த ஆயிரம் கதிர்களையுடைய சூரியனை வணங்கினர்.
7.188.2
उदिते तु सहस्रांशौ तप्तकाञ्चनसप्रभे ।
प्रकाशितेषु लोकेषु पुनर्युद्धमवर्तत ॥ ७.१८८.२ ॥
காய்ச்சிய பொன் போன்ற ஒளியுடைய ஆயிரம் கதிர் சூரியன் உதித்து உலகங்கள் ஒளிர்ந்ததும் மீண்டும் போர் தொடங்கியது.
7.188.3
द्वन्द्वानि तत्र यान्यासन्संसक्तानि पुरोदयात् ।
तान्येवाभ्युदिते सूर्ये समसज्जन्त भारत ॥ ७.१८८.३ ॥
சூரியோதயத்திற்கு முன் அங்கு நடைபெற்ற ஒருவருக்கொருவர் போர்கள் எவையோ, பாரதா, சூரியன் எழுந்ததும் அவையே மீண்டும் தொடங்கின.
7.188.4
रथैर्हया हयैर्नागाः पादातैश्चापि कुञ्जराः ।
हयैर्हयाः समाजग्मुः पादाताश्च पदातिभिः ॥ ७.१८८.४ ॥
தேர்களுடன் குதிரைகளும், குதிரைகளுடன் யானைகளும், காலாட்படையுடன் யானைகளும்; குதிரைகளுக்குக் குதிரைகளும், காலாட்படைகளுக்குக் காலாட்படைகளும் மோதின.
7.188.5
रथा रथैरिभैर्नागास्तथैव भरतर्षभ ।
संसक्ताश्च वियुक्ताश्च योधाः सन्न्यपतन्रणे ॥ ७.१८८.५ ॥
தேர்கள் தேர்களுடனும், யானைகள் யானைகளுடனும் மோதின; பரதர்களில் சிறந்தவனே, அதுபோலவே வீரர்கள் இணைந்தும் பிரிந்தும் போரில் பாய்ந்தனர்.
7.188.6
ते रात्रौ कृतकर्माणः श्रान्ताः सूर्यस्य तेजसा ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गा विसंज्ञा बहवोऽभवन् ॥ ७.१८८.६ ॥
இரவில் தங்கள் கடமையை ஆற்றி, சூரியனின் வெப்பத்தால் களைத்து, பசியும் தாகமும் சூழ்ந்த உடலுடன் பலர் மயக்கமுற்றனர்.
7.188.7
शङ्खबेरीमृदङ्गानां कुञ्जराणां च गर्जताम् ।
विष्फारितविकृष्टानां कार्मुकाणां च कूजताम् ॥ ७.१८८.७ ॥
சங்குகளும் பேரிகைகளும் மிருதங்கங்களும் முழங்கின; யானைகள் கர்ஜித்தன; வில்லுகள் முழு வளைவாக இழுக்கப்பட்டு ஒலித்தன.
7.188.8
शब्दः समभवद्राजन्दिविस्पृग्भरतर्षभ ।
द्रवतां च पदातीनां शस्त्राणां पततामपि ॥ ७.१८८.८ ॥
அரசே, பரதர்களில் சிறந்தவரே, வானைத் தொடும் ஒலி எழுந்தது — ஓடும் காலாட்படையினரின், விழும் ஆயுதங்களின் ஒலியும் அதில் கலந்தது.
7.188.9
हयानां हेषतां चापि रथानां च निवर्तताम् ।
क्रोशतां गर्जतां चैव तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१८८.९ ॥
குதிரைகளின் கனைப்பு, திரும்பும் தேர்களின் ஒலி, கத்தி முழங்கும் வீரர்களின் குரல் — அது பெரும் ஆரவாரமாக இருந்தது.
7.188.10
विवृद्धस्तुमुलः शब्दो द्यामगच्छन्महांस्तदा ।
नानायुधनिकृत्तानां चेष्टतामातुरः स्वनः ॥ ७.१८८.१० ॥
அப்போது பெருகிய ஆரவாரம் வானை எட்டியது — பல ஆயுதங்களால் வெட்டுண்டு துடித்த வீரர்களின் வேதனைக் கூச்சல்.
7.188.11
भूमावश्रूयत महांस्तदाऽऽसीत्कृपणं महत् ।
पततां पात्यमानानां पत्त्यश्वरथदन्तिनाम् ॥ ७.१८८.११ ॥
அப்போது நிலத்தில் பெரும் துயரமான ஒலி கேட்டது — விழுந்து வீழ்த்தப்படும் காலாட்படை, குதிரை, தேர், யானைகளின் ஒலி.
7.188.12
तेषु सर्वेष्वनीकेषु व्यतिषक्तेष्वनेकशः ।
स्वे स्वाञ्जघ्नुः परे स्वांश्च स्वान्परेषां परे परान्। ॥ ७.१८८.१२ ॥
அந்தப் படைகள் அனைத்தும் பல வழிகளில் கலந்துவிட்டதால், தங்கள் ஆட்களையே தங்களவர் தாக்கினர்; எதிரிகள் தங்களவரையும், எதிரியின் ஆட்களையும் எதிரிகள் தாக்கினர்.
7.188.13
वीरबाहुविसृष्टाश्च योधेषु च गजेषु च ।
राशयः प्रत्यदृश्यन्त वाससां नेजनेष्विव ॥ ७.१८८.१३ ॥
வீரர்களின் கரங்களால் எறியப்பட்டவை போர்வீரர்கள் மீதும் யானைகள் மீதும் குவியல்களாகக் காணப்பட்டன, சலவைத் துறையில் துணிகளின் குவியல்கள் போல.
7.188.14
उद्यतप्रतिपिष्टानां खङ्गानां वीरबाहुभिः ।
स एव शब्दस्तद्रूपो वाससां निज्यतामिव ॥ ७.१८८.१४ ॥
வீரர்களின் கரங்களால் உயர்த்தி மீண்டும் மீண்டும் அடிக்கப்பட்ட வாள்களின் ஒலி துணிகள் பிழியப்படும் ஒலி போல இருந்தது.
7.188.15
अर्धासिभिस्तथा खङ्गैस्तोमरैः सपरश्वथैः ।
निकृष्टयुद्धं संसक्तं महदासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१८८.१५ ॥
அரைவாள்கள், வாள்கள், ஈட்டிகள், கோடரிகளுடன் நெருக்கமான கடும் போர் மூண்டது; அது மிகக் கொடியதாக இருந்தது.
7.188.16
गजाश्वकायप्रभवां नरदेहप्रवाहिनीम् ।
शस्त्रमत्स्यसुसम्पूर्णां मांसशोणितकर्दमाम् ॥ ७.१८८.१६ ॥
யானை, குதிரைகளின் உடல்களிலிருந்து பிறந்து, மனிதர்களின் உடல்களால் பாயும், ஆயுதங்களாகிய மீன்கள் நிறைந்த, இறைச்சியும் குருதியும் கலந்த சேற்றுடைய நதி.
7.188.17
आर्तनादस्वनवतीं पताकाशस्त्रफेनिलाम् ।
नदीं प्रावर्तयन्वीराः परलोकौघगामिनीम् ॥ ७.१८८.१७ ॥
துயரக் கூக்குரல் ஒலியால் நிறைந்து, கொடிகளும் ஆயுதங்களுமாகிய நுரையுடன், மறுலோகப் பெருக்கு நோக்கிச் செல்லும் நதியை வீரர்கள் பாயச் செய்தார்கள்.
7.188.18
शरशक्त्यर्दिता क्लान्ता रात्रिमूढात्पचेतसः ।
विष्टभ्य सर्वगात्राणि व्यतिष्ठन्गजवाजिनः ॥ ७.१८८.१८ ॥
அம்புகளாலும் வேல்களாலும் வருந்தி, களைத்து, இரவால் சற்று மயங்கிய உள்ளத்துடன், உடலின் அனைத்து அவயவங்களையும் தாங்கிக்கொண்டு யானை, குதிரை வீரர்கள் நின்றனர்.
7.188.19
संशुष्कवदना वीराः शिरोभिश्चारुकुण्डलैः ।
युद्धोपकरणैश्चान्यैस्तत्रतत्र चकाशिरे ॥ ७.१८८.१९ ॥
போரில் வீழ்ந்த வீரர்களின் வறண்ட முகங்களும், அழகிய குண்டலங்கள் அணிந்த தலைகளும், பிற போர்க்கருவிகளும் அங்குமிங்கும் ஒளிர்ந்தன.
7.188.20
क्रव्यादसङ्घैराकीर्णं मृतैरर्धमृतैरपि ।
नासीद्रथपथस्तत्र सर्वमायोधनं प्रति ॥ ७.१८८.२० ॥
ஊன் உண்ணும் உயிரினக் கூட்டங்களால் நிறைந்து, இறந்தவர்களாலும் பாதி இறந்தவர்களாலும் மூடப்பட்டு, அங்கே போர்க்களம் முழுவதும் தேர்களுக்கான வழியாக இருக்கவில்லை.
7.188.21
मञ्जत्सु चक्रेषु रथान्सत्वमास्थाय वाजिनः ।
कथञ्चिदवहन्श्रान्ता वेपमानाः शरार्दिताः।
कुलसत्वबलोपेता वाजिनो वारणोपमाः ॥ ७.१८८.२१ ॥
சக்கரங்கள் புதைந்தபோதும், குதிரைகள் மனவுறுதியுடன் தேர்களை எப்படியோ இழுத்தன; களைத்து நடுங்கி அம்புகளால் வருந்தின. உயர்ந்த குலமும் மன உறுதியும் வலிமையும் கொண்ட அவை யானைகளுக்கு நிகராயிருந்தன.
7.188.22
विह्वलं तूर्णमुद्धान्तं सभयं भारतातुरम् ।
बलमासीत्तदा सर्वमृते द्रोणार्जुनावुभौ ॥ ७.१८८.२२ ॥
ஓ பாரதா, அப்போது துரோணரும் அர்ஜுனரும் இருவரையும் தவிர படை முழுவதும் விரைவில் குழம்பி, திகைத்து, அச்சத்துடனும் துயருடனும் இருந்தது.
7.188.23
तावेवास्तां निलयनं तावार्तायनमेव च ।
तावेवान्ये समासाद्य जग्मुर्वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१८८.२३ ॥
அவர்கள் இருவருமே புகலிடமாக இருந்தனர்; துன்புற்றோருக்கு அடைக்கலமும் அவர்களே. மற்றவர்கள் அவர்களை அணுகி வைவஸ்வதனின் உலகை அடைந்தனர்.
7.188.24
आविग्नमभवत्सर्वं कौरवाणां महद्बलम् ।
पाञ्चालानां च संसक्तं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.१८८.२४ ॥
கௌரவர்களின் பெரும் படை முழுவதும் கலக்கமடைந்தது; பாஞ்சாலர்களுடன் கலந்ததால் எதுவும் அறியப்படவில்லை.
7.188.25
अन्तकाक्रीडसदृशं भीरूणां भयवर्धनम् ।
पृथिव्यां राजवंश्यानामुत्थिते महति क्षये ॥ ७.१८८.२५ ॥
பூமியில் அரச வம்சங்களின் பெரும் அழிவு எழுந்தபோது, அது எமனின் விளையாட்டைப் போன்றதாகவும், பயந்தவர்களுக்கு அச்சத்தை வளர்ப்பதாகவும் இருந்தது.
7.188.26
न तत्र कर्णं द्रोणं वा नार्जुनं न युधिष्ठिरम् ।
न भीमसेनं न यमौ न पाञ्चाल्यं न सात्यकिम् ॥ ७.१८८.२६ ॥
அங்கே கர்ணனையோ துரோணரையோ அர்ஜுனனையோ யுதிஷ்டிரரையோ பீமசேனனையோ இரட்டையரையோ பாஞ்சால இளவரசனையோ சாத்யகியையோ காண முடியவில்லை.
7.188.27
न च दुःशासनं द्रौणिं न दुर्योधनसौबलौ ।
न कृपं मद्रराजं च कृतवर्माणमेव च ॥ ७.१८८.२७ ॥
துச்சாசனனையோ துரோணரின் மகனையோ துரியோதனனையும் சௌபலனையும் கிருபரையோ மத்ரராஜனையோ கிருதவர்மனையோ காண முடியவில்லை.
7.188.28
न चान्यान्नैव चात्मानं न क्षितिं न दिशस्तथा ।
पश्याम राजन्संसक्तान्सैन्येन रजसा धृतान् ॥ ७.१८८.२८ ॥
மற்றவர்களையோ, நம்மையோ, பூமியையோ, திசைகளையோ காண முடியவில்லை. ஓ மன்னா, படையால் எழுந்த தூசியால் மூடப்பட்டு ஒன்றோடொன்று நெருக்கமாக இருந்தவர்களையே கண்டோம்.
7.188.29
सम्भ्रान्ते तुमुले घोरे रजोमेघे समुत्थिते ।
त्रियामामिव संप्राप्ताममन्यन्त निशाचराः ॥ ७.१८८.२९ ॥
குழப்பமும் பேரிரைச்சலும் நிறைந்த இந்த கொடிய நேரத்தில், தூசி மேகம் எழுந்தபோது, இரவாசரர்கள் இரவு வந்துவிட்டதாக எண்ணினர்.
7.188.30
न ज्ञायन्ते कौरवेया न पाञ्चाला न पाण्डवाः ।
न दिशो द्यौर्न चोर्वी च न समं विषमं तथा ॥ ७.१८८.३० ॥
கௌரவர்களோ பாஞ்சாலர்களோ பாண்டவர்களோ அறியப்படவில்லை; திசைகளோ வானமோ பூமியோ சமமானதோ கரடுமுரடானதோ தெரியவில்லை.
7.188.31
हस्तसंस्पर्शमापन्नान्परानप्यथवा स्वकान् ।
न्यपातयंस्तदा युद्धे नराः स्म विजयैषिणः ॥ ७.१८८.३१ ॥
கைகளால் நெருங்கிய எதிரிகளையும், அல்லது தங்களவரையும் கூட, அப்போது போரில் வெற்றியை விரும்பிய வீரர்கள் வீழ்த்தினர்.
7.188.32
उद्धूतत्वात्तु रजसः प्रसेकाच्छोणितस्य च ।
प्राशाम्यत रजो भौमं शीघ्रत्वादनिलस्य च ॥ ७.१८८.३२ ॥
புழுதி கிளம்பியிருந்ததால், இரத்தத் தெளிப்பாலும், காற்றின் வேகத்தாலும், பூமியின் அந்தப் புழுதி அடங்கியது.
7.188.33
तत्र नागा हया योधा रथिनोऽथ पदातयः ।
पारिजातवनानीव व्यरोचन्रुधिरोक्षिताः ॥ ७.१८८.३३ ॥
அங்கே யானைகளும், குதிரைகளும், வீரர்களும், தேர் வீரர்களும், காலாட்படையினரும், இரத்தத்தால் நனைந்து பாரிஜாத வனங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
7.188.34
ततो दुर्योधनः कर्णो द्रोणो दुःशासनस्तथा ।
पाण्डवैः समसज्जन्त चतुर्भिश्चतुरो रथाः ॥ ७.१८८.३४ ॥
அப்போது துரியோதனன், கர்ணன், துரோணன், துச்சாசனன் ஆகிய நால்வரும் பாண்டவர்கள் நால்வருடன் மோதினர்; நான்கு தேர்வீரர்கள் நான்கு பேருடன்.
7.188.35
दुर्योधनः सह भ्रात्रा यमाभ्यां समसज्जत ।
वृकोदरेण राधेयो भारद्वाजेन चार्जुनः ॥ ७.१८८.३५ ॥
துரியோதனன் தம்பியுடன் யமனின் இரு மகன்களுடன் மோதினான்; ராதையின் மகன் கர்ணன் வ்ருகோதரனுடன், பாரத்வாஜரின் மகன் அர்ஜுனனுடன் மோதினார்.
7.188.36
तद्धोरं महदाश्चर्यं युद्धं दैवासुरोपमम् ।
रथर्षभाणामुग्राणां सन्निपातममानुषम् ॥ ७.१८८.३६ ॥
அந்தக் கொடிய, மாபெரும், அற்புதமான போர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான போரைப் போன்றது; உக்கிரமான தேர்த் தலைவர்களின் அந்த மோதல் மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்டது.
7.188.37
रथमार्गैर्विचित्रैस्तैर्विचित्ररथसङ्कुलम् ।
अपश्यन्रथिनो युद्धं विचित्रं चित्रयोधिनाम् ॥ ७.१८८.३७ ॥
அந்த விசித்திரமான தேர்ப் பாதைகளால் விசித்திரத் தேர்களால் நிரம்பிய போரை தேர்வீரர்கள் கண்டனர்; வியக்கத்தக்க வீரர்களின் வியக்கத்தக்க போர் அது.
7.188.38
यतमानाः पराक्रान्ताः परस्परजिगीषवः ।
जीमूता इव घर्मान्ते शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.१८८.३८ ॥
முயன்று, வீரத்துடன், ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பிய அவர்கள், வெயில்காலத்தின் முடிவில் மேகங்கள் போல அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
7.188.39
ते रथान्सूर्यसङ्काशानास्थिताः पुरुषर्षभाः ।
अशोभन्त यथा मेघाः शारदाश्चलविद्युतः ॥ ७.१८८.३९ ॥
சூரியனைப் போன்ற தேர்களில் ஏறி நின்ற அந்த நரசிங்கங்கள், சரத்காலத்து மேகங்கள் மின்னும் மின்னலுடன் விளங்குவது போல் ஒளி வீசினர்.
7.188.40
योधास्ते तु महाराज क्रोधामर्षसमन्विताः ।
स्पर्धिनश्च महेष्वासाः कृतयत्ना धनुर्धराः।
अभ्यगच्छंस्तथाऽन्योन्यं मत्ता गजवृषा इव ॥ ७.१८८.४० ॥
மகாராஜாவே! சினமும் சகிப்பின்மையும் கொண்ட அந்த வீரர்கள், போட்டியிடும் பெரும் வில்லாளர்கள், முயன்று வில்லேந்தி, மதம் கொண்ட ஆண் யானைகள் போல் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி முன்னேறினர்.
7.188.41
न नूनं देहभेदोऽस्ति काले राजन्ननागते ।
यत्र सर्वे न युगपद्व्यशीर्यन्त महारथाः ॥ ७.१८८.४१ ॥
அரசே! அப்போது காலம் வரவில்லை; அதனால் உடல்கள் பிளக்கப்படவில்லை; ஏனெனில் எல்லா மகாரதர்களும் ஒரே நேரத்தில் சிதைந்து போகவில்லை.
7.188.42
बाहुभिश्चपरणैश्चिन्नैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
कार्मुकैर्विशिखैः प्रासैः खङ्गैः परशुपट्टसैः ॥ ७.१८८.४२ ॥
வெட்டுண்ட கைகளாலும், குண்டலங்களுடன் கூடிய தலைகளாலும், வில்லுகளாலும், அம்புகளாலும், ஈட்டிகளாலும், வாள்களாலும், கோடரிகளாலும், பட்டிசங்களாலும்.
7.188.43
नालीकैः क्षुद्रनाराचैर्नखरैः शक्तितोमरैः ।
अन्यैश्च विविधाकारैर्धौतैः प्रहरणोत्तमैः ॥ ७.१८८.४३ ॥
நாலீகங்கள், சிறு நாராசங்கள், நகரங்கள், சக்திகள், தோமரங்கள் மற்றும் பல வடிவங்களிலுள்ள, துலக்கிய சிறந்த ஆயுதங்களுடன்.
7.188.44
विचित्रैर्विविधाकारैः शरीरावरणैरपि ।
विचित्रैश्च रथैर्भग्नैर्हतैश्च गजवाजिभिः ॥ ७.१८८.४४ ॥
பல்வேறு வடிவ கவசங்களாலும், விசித்திர தேர்களாலும், உடைந்தும் அழிந்தும் கிடந்த, கொல்லப்பட்ட யானைகளாலும் குதிரைகளாலும்.
7.188.45
शून्यैश्चैव नगाकारैर्हतयोधध्वजै रथैः ।
अमनुष्यैर्हयैस्त्रस्तैः कृष्यमाणैस्ततस्ततः ॥ ७.१८८.४५ ॥
வெற்று மற்றும் மலைபோன்ற தேர்களாலும், கொல்லப்பட்ட வீரர்களும் கொடிகளும் உடைய தேர்களாலும், வீரர்களற்ற பயந்த குதிரைகளாலும், இங்குமங்கும் இழுத்துச் செல்லப்பட்டவற்றாலும்.
7.188.46
वातायमानैरसकृद्धतवीरैरलंकृतैः ।
व्यजनैः कङ्कटैश्चैव ध्वजैश्च विनिपातितैः ॥ ७.१८८.४६ ॥
காற்றில் பலமுறை அசைந்த, கொல்லப்பட்ட வீரர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விசிறிகள், கவசத் தகடுகள் மற்றும் கீழே விழுந்த கொடிகளுடன்.
7.188.47
छत्रैराभरणैर्वस्त्रैर्माल्यैश्च ससुगन्धिभिः ।
हारैः किरीटैर्मुकुटैरुष्णीषैः किङ्किणीगणैः ॥ ७.१८८.४७ ॥
குடைகள், ஆபரணங்கள், ஆடைகள், நறுமண மாலைகள், ஹாரங்கள், கிரீடங்கள், மகுடங்கள், தலைப்பாகைகள் மற்றும் சிறு மணிக்கொத்துகளுடன்.
7.188.48
उरस्थैर्मणिभिर्निष्कैश्चूडामणिभिरेव च ।
आसीदायोधनं तत्र नभस्तारागणैरिव ॥ ७.१८८.४८ ॥
மார்பில் அணிந்த மணிகளாலும், நிஷ்கங்களாலும், சூடாமணிகளாலும் அங்குள்ள அந்தப் போர்க்களம் விண்மீன் கூட்டங்களால் நிறைந்த வானம்போல் ஆனது.
7.188.49
ततो दुर्योधनस्यासीन्नकुलेन समागमः ।
अमर्षितेन क्रुद्धस्य क्रुद्धेनामर्षितस्य च ॥ ७.१८८.४९ ॥
பின்னர் துரியோதனனுக்கும் நகுலனுக்கும் மோதல் நேர்ந்தது — சினந்தவனுக்குச் சினந்தவனுடனும், பொறாதவனுக்குப் பொறாதவனுடனும்.
7.188.50
अपसव्यं चकाराथ माद्रीपुत्रस्तवात्मजम् ।
किरञ्छरशतैर्हृष्टस्तत्र नादो महानभूत् ॥ ७.१८८.५० ॥
பின்னர் மாத்ரியின் மகன் உமது மகனை அபசவ்யமாக வலம் வைத்தான்; நூறு அம்புகளைப் பொழிந்து மகிழ்ச்சியுடன்; அங்கு பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.188.51
अपसव्यं कृतं सङ्ख्ये भ्रातृव्येनात्यमर्षिणा ।
नामृष्यत तमप्याजौ प्रतिचक्रे परन्तपः।
पुत्रस्तव महाराज राजा दुर्योधनो द्रुतम् ॥ ७.१८८.५१ ॥
போரில் அபசவ்யம் செய்யப்பட்டது — மிகப் பொறுக்காத பங்காளியால். எதிரிகளைத் துன்புறுத்துபவன் அதைப் பொறுக்காமல் உடனே எதிர்த்தான் — உமது மகன், மகாராஜனான அரசன் துரியோதனன் விரைவாக.
7.188.52
ततः प्रतिचिकीर्षन्तमपसव्यं तु ते सुतम् ।
न्यवारयत तेजस्वी नकुलश्चित्रमार्गवित् ॥ ७.१८८.५२ ॥
பின்னர் அபசவ்யத்திற்குப் பதிலடி கொடுக்க விரும்பிய உமது மகனை, ஒளிமிக்கவனும் பல்வேறு போர்வழிகளை அறிந்தவனுமான நகுலன் தடுத்தான்.
7.188.53
स सर्वतो निवार्यैनं शरजालेन पीडयन् ।
विमुखं नकुलश्चक्रे तत्सैन्याः समपूजयन् ॥ ७.१८८.५३ ॥
அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவனைத் தடுத்து அம்புவலையால் துன்புறுத்தி நகுலன் அவனை முகம் திருப்பச் செய்தான்; அவனது படையினர் அவனை நன்கு பாராட்டினர்.
7.188.54
तिष्ठतिष्ठेति नकुलो बभाषे तनयं तव ।
संस्मृत्य सर्वदुःखानि तव दुर्मन्त्रितं च तत् ॥ ७.१८८.५४ ॥
"நில், நில்" — என்று நகுலன் உமது மகனிடம் கூறினான்; எல்லாத் துன்பங்களையும் உமது அந்தத் தீய ஆலோசனையையும் நினைவுகூர்ந்து.