ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
दृष्टा तु सन्निवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः ।
वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत ॥ ७.१९.१ ॥
ସେହି ସଂଶପ୍ତକ ଗଣମାନଙ୍କୁ ପୁଣି ଫେରି ଆସିବାର ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ ମହାତ୍ମା ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.19.2
चोदयाश्वान्हृषीकेश संशप्तकगणान्प्रति ।
नैते हास्यन्ति सङ्ग्रामं जीवन्त इति मे मतिः ॥ ७.१९.२ ॥
ହେ ହୃଷୀକେଶ, ସଂଶପ୍ତକ ଗଣମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଘୋଡ଼ା ଚଳାଅ। ମୋ ମତ ଏମାନେ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ।
7.19.3
पश्य मेऽस्त्रबलं घोरं बाह्वोरिष्वसनस्य च ।
अद्यैतान्पातयिष्यामि क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव ॥ ७.१९.३ ॥
ମୋର ଅସ୍ତ୍ରବଳ ଏବଂ ମୋ ବାହୁ ଓ ଧନୁର ଭୟଙ୍କର ବଳ ଦେଖ। ଆଜି ମୁଁ ଏମାନଙ୍କୁ ପକାଇବି, ଯେପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ରୁଦ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ପକାଇଥାନ୍ତି।
7.19.4
ततः कृष्णः स्मितं कृत्वा प्रतिनन्द्य शिवेन तम् ।
प्रावेशयत दुर्धर्षो यत्रयत्रैच्छदर्जुनः ॥ ७.१९.४ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ କୃଷ୍ଣ ହସି ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ସହ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଦେଇ ଅର୍ଜୁନ ଯେଉଁଠାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ସେଠାକୁ ରଥ ଚଳାଇଲେ।
7.19.5
स रथो भ्राजतेऽत्यर्थमुह्यमानो रणे तदा ।
उह्यमानमिवाकाशे विमानं पाण्डुरैर्हयैः ॥ ७.१९.५ ॥
ସେତେବେଳେ ରଣଭୂମିରେ ସେହି ରଥ ଧଳା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶରେ ଟାଣି ନିଆଯାଉଥିବା ବିମାନ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଝଲସୁଥିଲା।
7.19.6
मण्डलानि ततश्चक्रे गतप्रत्यागतानि चे ।
यथा शक्ररथो राजन्युद्धे देवासुरे पुरा ॥ ७.१९.६ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଆଗକୁ ପଛକୁ ଯାଇ ବୃତ୍ତାକାରରେ ଘୂରିଲା। ହେ ରାଜନ୍, ପୂର୍ବେ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ରଙ୍କ ରଥ ଯେପରି ଘୂରିଥିଲା।
7.19.7
अथ नारायणाः क्रुद्धा विविधायुधपाणयः ।
छादयन्तः शरव्रातैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१९.७ ॥
ଏଥର କ୍ରୁଦ୍ଧ ନାରାୟଣମାନେ ବିବିଧ ଅସ୍ତ୍ର ହସ୍ତରେ ଧରି, ଶରସମୂହରେ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।
7.19.8
अदृश्यं च मुहूर्तेन चक्रुस्ते भरतर्षभ ।
कृष्णेन सहितं युद्धे कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१९.८ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେଲେ।
7.19.9
क्रुद्धस्तु फल्गुनः सङ्ख्ये द्विगुणीकृतविक्रमः ।
गाण्डीवं धनुरामृज्य तूर्णं जग्राह संयुगे ॥ ७.१९.९ ॥
କିନ୍ତୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଫଲ୍ଗୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମ ଦ୍ୱିଗୁଣ କରି, ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁକୁ ପୋଛି ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଠାଇଲେ।
7.19.10
बद्ध्वा च भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य प्रतिलक्षणम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं पूरयामास पाण्डवः ॥ ७.१९.१० ॥
ମୁହଁରେ ଭୃକୁଟି ବାନ୍ଧି, କ୍ରୋଧର ଚିହ୍ନ ଭାବରେ, ପାଣ୍ଡବ ଦେବଦତ୍ତ ନାମକ ମହାଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.19.11
अथास्त्रमरिसङ्घघ्नं त्वाष्ट्रमभ्यस्यदर्जुनः ।
ततो रूपसहस्राणि प्रादुरासन्पृथक्पृथक् ॥ ७.१९.११ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ଶତ୍ରୁସଂଘ ନାଶକ ତ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସ କଲେ; ତହିଁ ସହସ୍ର ରୂପ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
7.19.12
अर्जुनप्रतिरूपैस्तैर्नानारूपैर्विमोहिताः ।
अन्योन्येनार्जुनं मत्वा स्वमात्मानं च जघ्निरे ॥ ७.१९.१२ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେହି ପ୍ରତିରୂପ ଏବଂ ନାନା ରୂପରେ ମୋହିତ ସେମାନେ, ପରସ୍ପରକୁ ଅର୍ଜୁନ ଭାବି ଓ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କଲେ।
7.19.13
अयमर्जुनोऽयं गोविन्द इमौ पाण्डवयादवौ ।
इति ब्रुवाणाः संमूढा जघ्नुरन्योन्यमाहवे ॥ ७.१९.१३ ॥
ଏ ଅର୍ଜୁନ, ଏ ଗୋବିନ୍ଦ, ଏମାନେ ଦୁଇଜଣ ପାଣ୍ଡବ ଓ ଯାଦବ — ଏପରି କହି ମୋହିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.19.14
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तावका भरतर्षभ ।
मोहिताः परमास्त्रेण क्षयं जग्मुः परस्परम् ॥ ७.१९.१४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ମାରିଲେ; ମୋହିତ ହୋଇ ପରମାସ୍ତ୍ରରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
7.19.15
रुधिरोक्षितगात्रास्ते प्रेक्षमाणः परस्परम् ।
अशोभन्त रणे योधाः पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ७.१९.१५ ॥
ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା ଶରୀରରେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଫୁଲିଥିବା ପଳାଶ ଗଛ ପରି ଶୋଭିଲେ।
7.19.16
रुधिरोत्पीडनास्ते तु रुधिरेण समुक्षिताः ।
चन्दनस्य रसेनेव व्यभ्राजन्त रणाजिरे ॥ ७.१९.१६ ॥
ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ, ରକ୍ତରେ ହିଁ ସିଞ୍ଚିତ ସେହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରଣଭୂମିରେ ଚନ୍ଦନ ରସରେ ଲିପ୍ତ ପରି ଝଲସିଲେ।
7.19.17
ततः प्रसह्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
न्यहनत्ताञ्छरैस्तीक्ष्णैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१९.१७ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ବଳରେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଟାଣିଲେ ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ।
7.19.18
हतावशिष्टास्ते भूयः परिवार्य धनञ्जयम् ।
साश्वध्वजरथं चक्रुरदृश्यं शरवृष्टिभिः ॥ ७.१९.१८ ॥
ବାକି ରହିଥିବା ସେମାନେ ପୁଣି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଘେରିଗଲେ ଏବଂ ଶର-ବର୍ଷଣରେ ଅଶ୍ୱ, ଧ୍ୱଜ ଓ ରଥ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେଲେ।
7.19.19
ततः शरसहस्राणि तैर्विमुक्तानि भस्मसात् ।
कृत्वा तदस्त्रं तान्वीराननयद्यमसादनम् ॥ ७.१९.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ଛାଡ଼ିଥିବା ହଜାର ହଜାର ବାଣକୁ ସେ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଭସ୍ମ କରି ସେହି ବୀରମାନଙ୍କୁ ଯମସଦନକୁ ପଠାଇଲା।
7.19.20
अथ प्रहस्य बीभत्सुर्ललित्थान्मालवानपि ।
मावेल्लकांस्त्रिगर्तांश्च यौधेयांश्चार्दयच्छरैः ॥ ७.१९.२० ॥
ତା'ପରେ ବୀଭତ୍ସୁ ହସି ଲଳିତ୍ଥ, ମାଳବ, ମାବେଲ୍ଲକ, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ ଓ ଯୌଧେୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ କଲା।
7.19.21
ते हन्यमाना वीरेण क्षत्रियाः कालचोदिताः ।
व्यसृजञ्छरजालानि पार्थे नानाविधानि च ॥ ७.१९.२१ ॥
ବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ସେହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ କାଳପ୍ରେରିତ ହୋଇ ପାର୍ଥଙ୍କ ଉପରେ ନାନା ପ୍ରକାରର ବାଣଜାଲ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.19.22
न ध्वजो नार्जुनस्तत्र न रथो न च केशवः ।
प्रत्यदृश्यत घोरेण शरवर्षेण संवृतः ॥ ७.१९.२२ ॥
ସେଠାରେ ଧ୍ୱଜା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ, ଅର୍ଜୁନ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ, ରଥ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ, କେଶବ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲେ ନାହିଁ; ଭୟଙ୍କର ବାଣବର୍ଷଣରେ ସେମାନେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲେ।
7.19.23
ततस्ते लब्धलक्षत्वादन्योन्यमभिचुक्रुशुः ।
हतौ कृष्णाविति प्रीत्या वासांस्यादुधुवुस्तदा ॥ ७.१९.२३ ॥
ତା'ପରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଡାକି କହିଲେ, "ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ ହତ ହୋଇଗଲେ!" ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସେତେବେଳେ ବସ୍ତ୍ର ଦୋହଲାଇଲେ।
7.19.24
भेरीमृदङ्गशङ्खांश्च दध्मुर्वीराः सहस्रशः ।
सिंहनादरवांश्चोग्रांश्चक्रिरे तत्र मारिष ॥ ७.१९.२४ ॥
ହଜାର ହଜାର ବୀର ଭେରୀ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ; ହେ ମାରିଷ, ସେଠାରେ ସେମାନେ ସିଂହନାଦ ପରି ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କଲେ।
7.19.25
ततः प्रसिष्विदे कृष्णः खिन्नश्चार्जुनमब्रवीत् ।
क्वासि पार्थ न पश्यामि कच्चिज्जीवसि शत्रुहन् ॥ ७.१९.२५ ॥
ସେତେବେଳେ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଘାମରେ ଭିଜିଥିବା କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମେ କେଉଁଠାରେ ଅଛ? ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖୁନାହିଁ। ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ତୁମେ ଜୀବିତ ଅଛ କି?"
7.19.26
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा त्वरमाणो धनञ्जयः ।
वायव्यास्त्रेण तैरस्तां शरवृष्टिमपाहरत् ॥ ७.१९.२६ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି କଥା ଶୁଣି ଶୀଘ୍ର ହୋଇ ଧନଞ୍ଜୟ ବାୟବ୍ୟାସ୍ତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କ ଶରବର୍ଷା ଅପସାରଣ କଲେ।
7.19.27
ततः संशप्तकव्रातान्साश्वद्विपरथायुधान् ।
उवाह भगवान्वायुः शुष्कपर्मचयानिव ॥ ७.१९.२७ ॥
ତେବେ ଭଗବାନ ବାୟୁ ସଂଶପ୍ତକ ଦଳମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ଅଶ୍ୱ, ହାତୀ, ରଥ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଶୁଖିଲା ପତ୍ରରାଶି ପରି ବହନ କରି ନେଇଗଲେ।
7.19.28
उह्यमानास्तु ते राजन्बह्वशोभन्त वायुना ।
प्रडीनाः पक्षिणः काले वृक्षेभ्य इव मारिष ॥ ७.१९.२८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବାୟୁଦ୍ୱାରା ବହି ନିଆଯାଉଥିବା ସେମାନେ ବହୁତ ଶୋଭା ପାଇଲେ, ହେ ମାରିଷ, ଋତୁରେ ଗଛରୁ ଉଡ଼ିଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି।
7.19.29
तांस्तथा व्याकुलीकृत्य त्वरमाणो धनञ्जयः ।
जघान निशितैर्बाणैः सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१९.२९ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଏହିପରି ବ୍ୟାକୁଳ କରି ଶୀଘ୍ର ହୋଇ ଧନଞ୍ଜୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ହଜାରେ ଓ ଶହେ ଜଣଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
7.19.30
शिरांसि भल्लैरहरद्बाहूनपि च सायुधान् ।
हस्तिहस्तोपमांश्चोरूञ्शरैरुर्व्यामपातयत् ॥ ७.१९.३० ॥
ଭଲ୍ଲ ବାଣରେ ସେ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଲେ, ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ବାହୁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ହାତୀ ଶୁଣ୍ଡ ପରି ଊରୁ ବାଣରେ ଭୂମିରେ ପକାଇଲେ।
7.19.31
पृष्ठच्छिन्नान्विचरणान्विमस्तकदृगङ्गुलीन् ।
नानाङ्गावयवैर्हीनांश्चकारारीन्धनञ्जयः ॥ ७.१९.३१ ॥
ଧନଞ୍ଜୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପିଠି କଟା, ଗୋଡ଼, ମୁଣ୍ଡ, ଆଖି ଓ ଆଙ୍ଗୁଳି ଛିନ୍ନ ଏବଂ ବହୁ ଅଙ୍ଗହୀନ କରିଦେଲେ।
7.19.32
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
शरैर्विशकलीकुर्वंश्चक्रे व्यश्वरथद्विपान् ॥ ७.१९.३२ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ପରି ବିଧି ଅନୁସାରେ ସଜ୍ଜିତ ରଥଗୁଡ଼ିକୁ ବାଣରେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ସେ ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
7.19.33
मुण्डतालवनानीव तत्रतत्र चकाशिरे ।
छिन्ना रथध्वजव्राताः केचित्तत्र क्वचित्क्वचित् ॥ ७.१९.३३ ॥
ସେଠାରେ ସେଠାରେ ମୁଣ୍ଡ କଟା ତାଳବନ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ରଥଧ୍ୱଜା ସମୂହ କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଛିନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ।
7.19.34
सोत्तरायुधिनो नागाः सपताकाङ्कुशध्वजाः ।
पेतुः शक्राशनिहता द्रुमवन्त इवाचलाः ॥ ७.१९.३४ ॥
ସାରଥି ଓ ଆୟୁଧ ସହିତ ହାତୀ, ପତାକା, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ରରେ ଆହତ ବୃକ୍ଷଯୁକ୍ତ ପର୍ବତ ପରି ପଡ଼ିଗଲେ।
7.19.35
चामरापीडकवचाः स्रस्तान्त्रनयनास्तथा ।
सारोहास्तुरगाः पेतुः पार्तबाणहताः क्षितौ ॥ ७.१९.३५ ॥
ଚାମର, ଅଳଙ୍କାର ଓ କବଚ ସହିତ, ଅନ୍ତ୍ର ଓ ଆଖି ଝୁଲିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ, ସବାରଙ୍କ ସହିତ ଘୋଡ଼ା, ପାର୍ଥଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.19.36
विप्रविद्धासिनाराचाश्छिन्नवर्मर्ष्टिशक्तयः ।
पत्तयश्चिन्नवर्माणः कृपणाः शेरते हताः ॥ ७.१९.३६ ॥
ଖଡ଼୍ଗ ଓ ବାଣ ଫିଙ୍ଗାଯାଇଛି, କବଚ, ଋଷ୍ଟି ଓ ଶକ୍ତି ଛିନ୍ନ; ପଦାତିକମାନେ କବଚ ଛିନ୍ନ ହୋଇ ଦୀନ ଭାବରେ ହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
7.19.37
तैर्हतैर्हन्यमानैश्च पतद्भिः पतितैरपि ।
भ्रमद्भिर्निष्टनद्भिश्च क्रूरमायोधनं बभौ ॥ ७.१९.३७ ॥
ନିହତ, ନିହତ ହେଉଥିବା, ପଡ଼ୁଥିବା, ପଡ଼ିଥିବା, ଘୂରୁଥିବା ଓ କରାହୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୟଙ୍କର ରଣଭୂମି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
7.19.38
रजश्च चाप्यभवद्दुर्गा कबन्धशतसङ्कुला ।
तद्बभौ रौद्रबीभत्सं बीभत्सोर्यानमाहवे। ॥ ७.१९.३८ ॥
ଧୂଳି ମଧ୍ୟ ଉଠିଲା; ଶହ ଶହ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଧଡ଼ରେ ଭରା ସେ ଦୁର୍ଗମ ଭୂମି ଭୟଙ୍କର ଓ ଘୃଣାଜନକ ଦେଖାଗଲା; ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ରଥ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲା।
7.19.39
आक्रीडमिव रुद्रस्य घ्नतः कालात्यये पशून् ।
कते वध्यमानाः पार्थेन व्याकुलाश्वरथद्विपाः। ॥ ७.१९.३९ ॥
କାଳର ଅନ୍ତରେ ରୁଦ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି ଖେଳୁଥିବା ପରି, ପାର୍ଥଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ବ୍ୟାକୁଳ ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀ ଥିଲେ।
7.19.40
तमेवाभिमुखाः क्षीणाः शक्रस्यातिथितां गताः ।
सा भूमीर्भरतश्रेष्ठ निहतैस्तैर्महारथैः। ॥ ७.१९.४० ॥
ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହୋଇ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅତିଥି ହୋଇଗଲେ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ନିହତ ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୂମି (ଭରିଗଲା)।
7.19.41
आस्तीर्णा सम्बभौ सर्वा प्रेतीभूतैः समन्ततः ।
एतस्मिन्नन्तरे चैव प्रमत्ते सव्यसाचिनि। ॥ ७.१९.४१ ॥
ଚାରିପଟେ ପ୍ରେତ ହୋଇଯାଇଥିବା (ମୃତ)ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମଗ୍ର ଭୂମି ବିଛା ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) ଅସାବଧାନ ଥିବାବେଳେ,
7.19.42
व्यूढानीकस्ततो द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ।
तं प्रत्यगृह्णंस्त्वरिता व्यूढानीकाः प्रहारिणः। ॥ ७.१९.४२ ॥
ତେବେ ବ୍ୟୂହରଚିତ ସେନା ସହିତ ଦ୍ରୋଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଗଲେ। ବ୍ୟୂହରଚିତ ପ୍ରହାରୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
7.19.43
युधिष्ठिरं परीप्सन्तस्तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१९.४३ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେତେବେଳେ ମହା କୋଳାହଳ ହେଲା।