Mahābhārata · Adhyāya 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
दृष्टा तु सन्निवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः ।
वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत ॥ ७.१९.१ ॥
Als Arjuna sah, wie sich die Scharen der Saṃśaptaka wieder zurückwandten, sprach er zum großgesinnten Vāsudeva.
7.19.2
चोदयाश्वान्हृषीकेश संशप्तकगणान्प्रति ।
नैते हास्यन्ति सङ्ग्रामं जीवन्त इति मे मतिः ॥ ७.१९.२ ॥
O Hṛṣīkeśa, treibe die Pferde gegen die Scharen der Saṃśaptaka. Meiner Ansicht nach werden diese den Kampf nicht aufgeben, solange sie leben.
7.19.3
पश्य मेऽस्त्रबलं घोरं बाह्वोरिष्वसनस्य च ।
अद्यैतान्पातयिष्यामि क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव ॥ ७.१९.३ ॥
Sieh die schreckliche Kraft meiner Waffen und die Stärke meiner Arme und meines Bogens. Heute werde ich diese niederstrecken, wie der zornige Rudra das Vieh niederstreckt.
7.19.4
ततः कृष्णः स्मितं कृत्वा प्रतिनन्द्य शिवेन तम् ।
प्रावेशयत दुर्धर्षो यत्रयत्रैच्छदर्जुनः ॥ ७.१९.४ ॥
Da lächelte Kṛṣṇa, der Unbezwingbare, erwiderte seinen Gruß mit guten Wünschen und lenkte den Wagen, wohin Arjuna wollte.
7.19.5
स रथो भ्राजतेऽत्यर्थमुह्यमानो रणे तदा ।
उह्यमानमिवाकाशे विमानं पाण्डुरैर्हयैः ॥ ७.१९.५ ॥
Da strahlte jener Wagen auf dem Schlachtfeld überaus hell, gezogen von weißen Pferden wie ein himmlisches Luftgefährt, das durch den Himmel gezogen wird.
7.19.6
मण्डलानि ततश्चक्रे गतप्रत्यागतानि चे ।
यथा शक्ररथो राजन्युद्धे देवासुरे पुरा ॥ ७.१९.६ ॥
Dann beschrieb er Kreise, vor- und zurückfahrend, o König, wie einst der Wagen Śakras in der Schlacht der Götter und Dämonen kreiste.
7.19.7
अथ नारायणाः क्रुद्धा विविधायुधपाणयः ।
छादयन्तः शरव्रातैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१९.७ ॥
Da umringten die zornigen Nārāyaṇa, Waffen vielerlei Art in den Händen, Dhanañjaya, indem sie ihn mit Pfeilschwärmen bedeckten.
7.19.8
अदृश्यं च मुहूर्तेन चक्रुस्ते भरतर्षभ ।
कृष्णेन सहितं युद्धे कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१९.८ ॥
O Stier der Bharatas, im Nu machten sie im Kampf den Sohn Kuntīs, Dhanañjaya, zusammen mit Kṛṣṇa, unsichtbar.
7.19.9
क्रुद्धस्तु फल्गुनः सङ्ख्ये द्विगुणीकृतविक्रमः ।
गाण्डीवं धनुरामृज्य तूर्णं जग्राह संयुगे ॥ ७.१९.९ ॥
Doch Phalguna, zornig, seine Tapferkeit im Kampf verdoppelt, wischte den Bogen Gāṇḍīva ab und ergriff ihn rasch im Gefecht.
7.19.10
बद्ध्वा च भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य प्रतिलक्षणम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं पूरयामास पाण्डवः ॥ ७.१९.१० ॥
Die Stirn in Falten legend, das Zeichen des Zorns, blies der Pāṇḍava seine große Muschel Devadatta.
7.19.11
अथास्त्रमरिसङ्घघ्नं त्वाष्ट्रमभ्यस्यदर्जुनः ।
ततो रूपसहस्राणि प्रादुरासन्पृथक्पृथक् ॥ ७.१९.११ ॥
Dann übte Arjuna die Tvāṣṭra-Waffe, die Vernichterin feindlicher Scharen, und tausende Gestalten erschienen, jede für sich.
7.19.12
अर्जुनप्रतिरूपैस्तैर्नानारूपैर्विमोहिताः ।
अन्योन्येनार्जुनं मत्वा स्वमात्मानं च जघ्निरे ॥ ७.१९.१२ ॥
Verwirrt von jenen Ebenbildern Arjunas und den vielen Gestalten, hielten sie einander für Arjuna und schlugen sogar sich selbst.
7.19.13
अयमर्जुनोऽयं गोविन्द इमौ पाण्डवयादवौ ।
इति ब्रुवाणाः संमूढा जघ्नुरन्योन्यमाहवे ॥ ७.१९.१३ ॥
»Dieser ist Arjuna, dieser ist Govinda, diese beiden sind der Pāṇḍava und der Yādava« — so sprechend, verwirrt, schlugen sie im Kampf aufeinander ein.
7.19.14
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तावका भरतर्षभ ।
मोहिताः परमास्त्रेण क्षयं जग्मुः परस्परम् ॥ ७.१९.१४ ॥
O Stier der Bharatas, deine Krieger schlugen einander im Kampf; verwirrt durch die höchste Waffe gingen sie einander zugrunde.
7.19.15
रुधिरोक्षितगात्रास्ते प्रेक्षमाणः परस्परम् ।
अशोभन्त रणे योधाः पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ७.१९.१५ ॥
Mit blutgetränkten Körpern, einander anblickend, strahlten die Krieger im Kampf wie blühende Kiṃśuka-Bäume.
7.19.16
रुधिरोत्पीडनास्ते तु रुधिरेण समुक्षिताः ।
चन्दनस्य रसेनेव व्यभ्राजन्त रणाजिरे ॥ ७.१९.१६ ॥
Vom Blut bedrückt und mit Blut bespritzt, leuchteten sie auf dem Schlachtfeld, als wären sie mit Sandelpaste bestrichen.
7.19.17
ततः प्रसह्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
न्यहनत्ताञ्छरैस्तीक्ष्णैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१९.१७ ॥
Da spannte Arjuna mit Gewalt den Gāṇḍīva-Bogen und streckte sie mit scharfen Pfeilen nieder, wie die Sonne mit ihren Strahlen die Finsternis vertreibt.
7.19.18
हतावशिष्टास्ते भूयः परिवार्य धनञ्जयम् ।
साश्वध्वजरथं चक्रुरदृश्यं शरवृष्टिभिः ॥ ७.१९.१८ ॥
Die Überlebenden umringten Dhanañjaya erneut und machten ihn unsichtbar, samt Wagen, Pferden und Banner, unter einem Pfeilregen.
7.19.19
ततः शरसहस्राणि तैर्विमुक्तानि भस्मसात् ।
कृत्वा तदस्त्रं तान्वीराननयद्यमसादनम् ॥ ७.१९.१९ ॥
Dann verbrannte er die Tausende von Pfeilen, die jene abgeschossen hatten, zu Asche, ließ seine Waffe wirken und sandte jene Helden zur Wohnstätte Yamas.
7.19.20
अथ प्रहस्य बीभत्सुर्ललित्थान्मालवानपि ।
मावेल्लकांस्त्रिगर्तांश्च यौधेयांश्चार्दयच्छरैः ॥ ७.१९.२० ॥
Dann traf Bībhatsu lachend mit Pfeilen auch die Lalitthas, die Mālavas, die Māvellakas, die Trigartas und die Yaudheyas.
7.19.21
ते हन्यमाना वीरेण क्षत्रियाः कालचोदिताः ।
व्यसृजञ्छरजालानि पार्थे नानाविधानि च ॥ ७.१९.२१ ॥
Jene Krieger, vom Helden getroffen und von der Zeit getrieben, schleuderten gegen Pārtha Netze aus Pfeilen mannigfacher Art.
7.19.22
न ध्वजो नार्जुनस्तत्र न रथो न च केशवः ।
प्रत्यदृश्यत घोरेण शरवर्षेण संवृतः ॥ ७.१९.२२ ॥
Dort war weder das Banner noch Arjuna noch der Wagen noch Keśava zu sehen, denn sie waren von einem schrecklichen Pfeilregen bedeckt.
7.19.23
ततस्ते लब्धलक्षत्वादन्योन्यमभिचुक्रुशुः ।
हतौ कृष्णाविति प्रीत्या वासांस्यादुधुवुस्तदा ॥ ७.१९.२३ ॥
Da riefen sie sich, da sie ihr Ziel erreicht hatten, einander zu: »Beide Kṛṣṇas sind erschlagen!« und schwenkten in ihrer Freude die Gewänder.
7.19.24
भेरीमृदङ्गशङ्खांश्च दध्मुर्वीराः सहस्रशः ।
सिंहनादरवांश्चोग्रांश्चक्रिरे तत्र मारिष ॥ ७.१९.२४ ॥
Tausende von Helden bliesen Trommeln, Mṛdaṅgas und Muscheln, und dort, o Herr, erzeugten sie wilde Töne gleich dem Löwengebrüll.
7.19.25
ततः प्रसिष्विदे कृष्णः खिन्नश्चार्जुनमब्रवीत् ।
क्वासि पार्थ न पश्यामि कच्चिज्जीवसि शत्रुहन् ॥ ७.१९.२५ ॥
Da sprach Kṛṣṇa, erschöpft und in Schweiß gebadet, zu Arjuna: "Wo bist du, Pārtha? Ich sehe dich nicht. Feindetöter, lebst du noch?"
7.19.26
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा त्वरमाणो धनञ्जयः ।
वायव्यास्त्रेण तैरस्तां शरवृष्टिमपाहरत् ॥ ७.१९.२६ ॥
Als Dhanañjaya seine Worte hörte, beeilte er sich und fegte mit der Vāyavya-Waffe den Pfeilregen hinweg.
7.19.27
ततः संशप्तकव्रातान्साश्वद्विपरथायुधान् ।
उवाह भगवान्वायुः शुष्कपर्मचयानिव ॥ ७.१९.२७ ॥
Da trug der erhabene Wind die Scharen der Saṃśaptakas mit ihren Pferden, Elefanten, Wagen und Waffen davon, wie Haufen dürrer Blätter.
7.19.28
उह्यमानास्तु ते राजन्बह्वशोभन्त वायुना ।
प्रडीनाः पक्षिणः काले वृक्षेभ्य इव मारिष ॥ ७.१९.२८ ॥
O König, vom Wind getragen, leuchteten sie sehr, o Herr, wie Vögel, die zur rechten Zeit von den Bäumen auffliegen.
7.19.29
तांस्तथा व्याकुलीकृत्य त्वरमाणो धनञ्जयः ।
जघान निशितैर्बाणैः सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१९.२९ ॥
Nachdem er sie so in Verwirrung gestürzt hatte, streckte der eilende Dhanañjaya mit scharfen Pfeilen Tausende und Hunderte nieder.
7.19.30
शिरांसि भल्लैरहरद्बाहूनपि च सायुधान् ।
हस्तिहस्तोपमांश्चोरूञ्शरैरुर्व्यामपातयत् ॥ ७.१९.३० ॥
Mit halbmondförmigen Pfeilen schlug er Köpfe ab und Arme samt Waffen, und mit Pfeilen fällte er Schenkel, gleich Elefantenrüsseln, zu Boden.
7.19.31
पृष्ठच्छिन्नान्विचरणान्विमस्तकदृगङ्गुलीन् ।
नानाङ्गावयवैर्हीनांश्चकारारीन्धनञ्जयः ॥ ७.१९.३१ ॥
Dhanañjaya machte die Feinde rückenlos, mit abgetrennten Beinen, Köpfen, Augen und Fingern, und ihrer vielen Glieder und Körperteile beraubt.
7.19.32
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
शरैर्विशकलीकुर्वंश्चक्रे व्यश्वरथद्विपान् ॥ ७.१९.३२ ॥
Mit Pfeilen die Streitwagen, ordnungsgemäß gerüstet wie Gandharva-Städte, in Stücke schlagend, machte er sie ohne Pferde, Wagen und Elefanten.
7.19.33
मुण्डतालवनानीव तत्रतत्र चकाशिरे ।
छिन्ना रथध्वजव्राताः केचित्तत्र क्वचित्क्वचित् ॥ ७.१९.३३ ॥
Hier und da erschienen sie wie Palmenhaine mit abgeschnittenen Wipfeln; Bündel von Wagenbannern, einige zerschnitten, lagen hier und dort.
7.19.34
सोत्तरायुधिनो नागाः सपताकाङ्कुशध्वजाः ।
पेतुः शक्राशनिहता द्रुमवन्त इवाचलाः ॥ ७.१९.३४ ॥
Die Elefanten mit ihren Lenkern und Waffen, mit Bannern, Treibstöcken und Standarten, fielen wie Berge mit Bäumen, vom Blitz Indras getroffen.
7.19.35
चामरापीडकवचाः स्रस्तान्त्रनयनास्तथा ।
सारोहास्तुरगाः पेतुः पार्तबाणहताः क्षितौ ॥ ७.१९.३५ ॥
Pferde mit Yakschweif-Fächern, Kopfschmuck und Panzern, mit heraushängenden Eingeweiden und Augen, samt ihren Reitern, von Pārthas Pfeilen getroffen, fielen zu Boden.
7.19.36
विप्रविद्धासिनाराचाश्छिन्नवर्मर्ष्टिशक्तयः ।
पत्तयश्चिन्नवर्माणः कृपणाः शेरते हताः ॥ ७.१९.३६ ॥
Schwerter und Pfeile weggeworfen, Panzer, Lanzen und Speere zerschnitten; die Fußsoldaten, die Panzer zerrissen, liegen erschlagen in elendem Zustand.
7.19.37
तैर्हतैर्हन्यमानैश्च पतद्भिः पतितैरपि ।
भ्रमद्भिर्निष्टनद्भिश्च क्रूरमायोधनं बभौ ॥ ७.१९.३७ ॥
Durch die Erschlagenen, die Erschlagenen werdenden, die Fallenden, die Gefallenen, die Umherirrenden und die Stöhnenden leuchtete jenes grausame Schlachtfeld.
7.19.38
रजश्च चाप्यभवद्दुर्गा कबन्धशतसङ्कुला ।
तद्बभौ रौद्रबीभत्सं बीभत्सोर्यानमाहवे। ॥ ७.१९.३८ ॥
Auch Staub erhob sich, und jener schwierige Boden, übersät mit hunderten kopflosen Rümpfen, erschien grauenhaft und abscheulich; im Kampf war dort der Wagen Bībhatsus (Arjunas).
7.19.39
आक्रीडमिव रुद्रस्य घ्नतः कालात्यये पशून् ।
कते वध्यमानाः पार्थेन व्याकुलाश्वरथद्विपाः। ॥ ७.१९.३९ ॥
Wie Rudra am Ende der Zeit im Spiel das Vieh erschlägt, so waren die verwirrten Pferde, Wagen und Elefanten, die vom Sohn der Pṛthā erschlagen wurden.
7.19.40
तमेवाभिमुखाः क्षीणाः शक्रस्यातिथितां गताः ।
सा भूमीर्भरतश्रेष्ठ निहतैस्तैर्महारथैः। ॥ ७.१९.४० ॥
Jene, die ihm entgegentraten und erschöpft wurden, wurden Gäste Indras. O Bester der Bharatas, von diesen erschlagenen großen Wagenkriegern war jene Erde (erfüllt).
7.19.41
आस्तीर्णा सम्बभौ सर्वा प्रेतीभूतैः समन्ततः ।
एतस्मिन्नन्तरे चैव प्रमत्ते सव्यसाचिनि। ॥ ७.१९.४१ ॥
Jene ganze Erde, überall übersät mit den zu Gespenstern gewordenen Toten, leuchtete. Inzwischen, als Savyasācin (Arjuna) unaufmerksam war,
7.19.42
व्यूढानीकस्ततो द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ।
तं प्रत्यगृह्णंस्त्वरिता व्यूढानीकाः प्रहारिणः। ॥ ७.१९.४२ ॥
Da stürmte Droṇa mit seinen aufgestellten Truppen auf Yudhiṣṭhira los. Schlagende Krieger mit aufgestellten Truppen empfingen ihn eilig.
7.19.43
युधिष्ठिरं परीप्सन्तस्तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१९.४३ ॥
Unter denen, die Yudhiṣṭhira beschützen wollten, entstand da ein großer Tumult.