மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
दृष्टा तु सन्निवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः ।
वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत ॥ ७.१९.१ ॥
சம்சப்தகக் கூட்டங்கள் மீண்டும் திரும்பி வருவதைக் கண்ட அர்ஜுனன், மகாத்மாவான வாசுதேவரிடம் பேசினான்.
7.19.2
चोदयाश्वान्हृषीकेश संशप्तकगणान्प्रति ।
नैते हास्यन्ति सङ्ग्रामं जीवन्त इति मे मतिः ॥ ७.१९.२ ॥
ஹ்ருஷீகேசா, சம்சப்தகக் கூட்டங்களை நோக்கி குதிரைகளைச் செலுத்து. இவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது போரை விட்டு விலகமாட்டார்கள் என்பது என் கருத்து.
7.19.3
पश्य मेऽस्त्रबलं घोरं बाह्वोरिष्वसनस्य च ।
अद्यैतान्पातयिष्यामि क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव ॥ ७.१९.३ ॥
என் ஆயுத பலத்தையும், என் கைகளின் பலத்தையும், வில்லின் பலத்தையும் பார். இன்று கோபம் கொண்ட ருத்திரன் மிருகங்களை வீழ்த்துவது போல் இவர்களை வீழ்த்துவேன்.
7.19.4
ततः कृष्णः स्मितं कृत्वा प्रतिनन्द्य शिवेन तम् ।
प्रावेशयत दुर्धर्षो यत्रयत्रैच्छदर्जुनः ॥ ७.१९.४ ॥
அப்போது வெல்ல முடியாத கிருஷ்ணன் புன்னகைத்து, அவனுக்கு நல்வாழ்த்துடன் பதிலளித்து, அர்ஜுனன் விரும்பிய இடமெல்லாம் தேரைச் செலுத்தினார்.
7.19.5
स रथो भ्राजतेऽत्यर्थमुह्यमानो रणे तदा ।
उह्यमानमिवाकाशे विमानं पाण्डुरैर्हयैः ॥ ७.१९.५ ॥
அப்போது போர்க்களத்தில் அந்தத் தேர் வெண்ணிறக் குதிரைகளால் வானில் இழுத்துச் செல்லப்படும் விமானம் போல் மிகவும் ஒளிர்ந்தது.
7.19.6
मण्डलानि ततश्चक्रे गतप्रत्यागतानि चे ।
यथा शक्ररथो राजन्युद्धे देवासुरे पुरा ॥ ७.१९.६ ॥
பின்னர் அது முன்னும் பின்னுமாகச் சென்று வட்டமிட்டுச் சுழன்றது. ஓ மன்னா, முன்பு தேவாசுரப் போரில் இந்திரனின் தேர் சுழன்றது போல.
7.19.7
अथ नारायणाः क्रुद्धा विविधायुधपाणयः ।
छादयन्तः शरव्रातैः परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ ७.१९.७ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த நாராயணர்கள், பல்வகை ஆயுதங்களைக் கைகளில் ஏந்தி, அம்புத் திரள்களால் மறைத்தபடி தனஞ்சயனை சூழ்ந்தனர்.
7.19.8
अदृश्यं च मुहूर्तेन चक्रुस्ते भरतर्षभ ।
कृष्णेन सहितं युद्धे कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ७.१९.८ ॥
பரதர்களில் காளையே, அவர்கள் ஒரு கணத்தில் போரில் கிருஷ்ணனுடன் குந்தியின் மகன் தனஞ்சயனை மறைத்துவிட்டனர்.
7.19.9
क्रुद्धस्तु फल्गुनः सङ्ख्ये द्विगुणीकृतविक्रमः ।
गाण्डीवं धनुरामृज्य तूर्णं जग्राह संयुगे ॥ ७.१९.९ ॥
ஆனால் கோபமடைந்த பல்குனன், போரில் வீரத்தை இருமடங்காக்கி, விரைவாக காண்டீவ வில்லைத் துடைத்து போரில் எடுத்தான்.
7.19.10
बद्ध्वा च भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य प्रतिलक्षणम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं पूरयामास पाण्डवः ॥ ७.१९.१० ॥
முகத்தில் புருவங்களைச் சுருக்கி, கோபத்தின் அடையாளமாக, பாண்டவன் தேவதத்தம் என்னும் பெரிய சங்கை ஊதினான்.
7.19.11
अथास्त्रमरिसङ्घघ्नं त्वाष्ट्रमभ्यस्यदर्जुनः ।
ततो रूपसहस्राणि प्रादुरासन्पृथक्पृथक् ॥ ७.१९.११ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் எதிரிக் கூட்டங்களை அழிக்கும் த்வாஷ்ட்ர அஸ்திரத்தைப் பயின்று ஏவினான்; அப்போது ஆயிரம் உருவங்கள் தனித்தனியாகத் தோன்றின.
7.19.12
अर्जुनप्रतिरूपैस्तैर्नानारूपैर्विमोहिताः ।
अन्योन्येनार्जुनं मत्वा स्वमात्मानं च जघ्निरे ॥ ७.१९.१२ ॥
அர்ஜுனனின் அந்தப் பிரதிருவங்களாலும் பல்வேறு உருவங்களாலும் மயங்கியவர்கள், ஒருவரையொருவர் அர்ஜுனன் என்று எண்ணி, தங்களையும் தாக்கிக் கொண்டனர்.
7.19.13
अयमर्जुनोऽयं गोविन्द इमौ पाण्डवयादवौ ।
इति ब्रुवाणाः संमूढा जघ्नुरन्योन्यमाहवे ॥ ७.१९.१३ ॥
இவன் அர்ஜுனன், இவன் கோவிந்தன், இவர்கள் இருவரும் பாண்டவனும் யாதவனும் ஆவர் — இவ்வாறு சொல்லிக்கொண்டே மயங்கியவர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.19.14
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तावका भरतर्षभ ।
मोहिताः परमास्त्रेण क्षयं जग्मुः परस्परम् ॥ ७.१९.१४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் வீரர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர்; மயங்கி, உயர்ந்த அஸ்திரத்தால் அவர்கள் தங்களுக்குள் அழிந்தனர்.
7.19.15
रुधिरोक्षितगात्रास्ते प्रेक्षमाणः परस्परम् ।
अशोभन्त रणे योधाः पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ७.१९.१५ ॥
இரத்தத்தால் நனைந்த உடலுடன் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி, போர்க்களத்தில் அந்த வீரர்கள் மலர்ந்த கிம்சுக மரங்களைப் போல் பிரகாசித்தனர்.
7.19.16
रुधिरोत्पीडनास्ते तु रुधिरेण समुक्षिताः ।
चन्दनस्य रसेनेव व्यभ्राजन्त रणाजिरे ॥ ७.१९.१६ ॥
இரத்தத்தால் நனைந்து, இரத்தத்தாலேயே தெளிக்கப்பட்டவர்கள் போல், அந்த வீரர்கள் போர்க்களத்தில் சந்தனக் குழம்பு பூசியவர்கள் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
7.19.17
ततः प्रसह्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
न्यहनत्ताञ्छरैस्तीक्ष्णैस्तमः सूर्य इवांशुभिः ॥ ७.१९.१७ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் வலுவாக காண்டீவ வில்லை வளைத்து, கூரிய அம்புகளால் அவர்களை வீழ்த்தினான்; சூரியன் தன் கதிர்களால் இருளை அகற்றுவது போல்.
7.19.18
हतावशिष्टास्ते भूयः परिवार्य धनञ्जयम् ।
साश्वध्वजरथं चक्रुरदृश्यं शरवृष्टिभिः ॥ ७.१९.१८ ॥
எஞ்சியிருந்தவர்கள் மீண்டும் தனஞ்சயனைச் சூழ்ந்து, அம்பு மழையால் குதிரைகளோடும் கொடியோடும் தேரோடும் அவனை மறைத்தனர்.
7.19.19
ततः शरसहस्राणि तैर्विमुक्तानि भस्मसात् ।
कृत्वा तदस्त्रं तान्वीराननयद्यमसादनम् ॥ ७.१९.१९ ॥
பின்னர் அவர்கள் ஏவிய ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை அர்ஜுனன் தனது அஸ்திரத்தால் சாம்பலாக்கி, அந்த வீரர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.19.20
अथ प्रहस्य बीभत्सुर्ललित्थान्मालवानपि ।
मावेल्लकांस्त्रिगर्तांश्च यौधेयांश्चार्दयच्छरैः ॥ ७.१९.२० ॥
பின்னர் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) சிரித்துக்கொண்டு லலித்தர்கள், மாளவர்கள், மாவெல்லகர்கள், த்ரிகர்த்தர்கள், யௌதேயர்கள் ஆகியோரையும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.19.21
ते हन्यमाना वीरेण क्षत्रियाः कालचोदिताः ।
व्यसृजञ्छरजालानि पार्थे नानाविधानि च ॥ ७.१९.२१ ॥
வீரனால் தாக்கப்பட்ட அந்த க்ஷத்திரியர்கள், காலத்தால் தூண்டப்பட்டு, பார்த்தன்மீது பல வகையான அம்புவலைகளை ஏவினர்.
7.19.22
न ध्वजो नार्जुनस्तत्र न रथो न च केशवः ।
प्रत्यदृश्यत घोरेण शरवर्षेण संवृतः ॥ ७.१९.२२ ॥
அங்கே கொடியும் இல்லை, அர்ஜுனனும் இல்லை, தேரும் இல்லை, கேசவனும் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை; பயங்கர அம்புமழையால் அவர்கள் மறைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
7.19.23
ततस्ते लब्धलक्षत्वादन्योन्यमभिचुक्रुशुः ।
हतौ कृष्णाविति प्रीत्या वासांस्यादुधुवुस्तदा ॥ ७.१९.२३ ॥
பின்னர் அவர்கள் இலக்கை அடைந்ததால் ஒருவரையொருவர் நோக்கி, "இரு கிருஷ்ணர்களும் கொல்லப்பட்டனர்!" என்று கூவினர்; மகிழ்ச்சியால் அப்போது ஆடைகளை அசைத்தனர்.
7.19.24
भेरीमृदङ्गशङ्खांश्च दध्मुर्वीराः सहस्रशः ।
सिंहनादरवांश्चोग्रांश्चक्रिरे तत्र मारिष ॥ ७.१९.२४ ॥
ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் பேரிகை, மிருதங்கம், சங்குகளை ஊதினர்; ஓ மாரிஷா, அங்கே சிங்கநாதம் போன்ற கொடிய ஒலிகளை எழுப்பினர்.
7.19.25
ततः प्रसिष्विदे कृष्णः खिन्नश्चार्जुनमब्रवीत् ।
क्वासि पार्थ न पश्यामि कच्चिज्जीवसि शत्रुहन् ॥ ७.१९.२५ ॥
அப்போது களைப்புற்று வியர்வையில் நனைந்த கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் கூறினார்: "பார்த்தா, நீ எங்கே இருக்கிறாய்? உன்னைக் காணவில்லை. பகைவரை அழிப்பவனே, நீ உயிருடன் இருக்கிறாயா?"
7.19.26
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा त्वरमाणो धनञ्जयः ।
वायव्यास्त्रेण तैरस्तां शरवृष्टिमपाहरत् ॥ ७.१९.२६ ॥
அவரது இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட தனஞ்சயன் விரைந்து, வாயவ்யாஸ்திரத்தால் அவர்களின் அம்பு மழையை விலக்கினான்.
7.19.27
ततः संशप्तकव्रातान्साश्वद्विपरथायुधान् ।
उवाह भगवान्वायुः शुष्कपर्मचयानिव ॥ ७.१९.२७ ॥
அப்போது பகவான் வாயு, சம்சப்தகர்களின் படைகளை, குதிரைகள், யானைகள், தேர்கள், ஆயுதங்களுடன், உலர்ந்த இலைக் குவியல்களைப் போல் அடித்துச் சென்றார்.
7.19.28
उह्यमानास्तु ते राजन्बह्वशोभन्त वायुना ।
प्रडीनाः पक्षिणः काले वृक्षेभ्य इव मारिष ॥ ७.१९.२८ ॥
அரசே, வாயுவால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட அவர்கள் பலவாறு தோன்றினர், மாரிஷா, பருவத்தில் மரங்களிலிருந்து பறக்கும் பறவைகளைப் போல.
7.19.29
तांस्तथा व्याकुलीकृत्य त्वरमाणो धनञ्जयः ।
जघान निशितैर्बाणैः सहस्राणि शतानि च ॥ ७.१९.२९ ॥
அவர்களை இவ்வாறு குழப்பி, விரைந்த தனஞ்சயன் கூரிய அம்புகளால் ஆயிரக்கணக்கிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் வீழ்த்தினான்.
7.19.30
शिरांसि भल्लैरहरद्बाहूनपि च सायुधान् ।
हस्तिहस्तोपमांश्चोरूञ्शरैरुर्व्यामपातयत् ॥ ७.१९.३० ॥
பல்லம் அம்புகளால் தலைகளை அறுத்தான்; ஆயுதங்களுடன் கைகளையும், யானைத் துதிக்கை போன்ற தொடைகளை அம்புகளால் நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
7.19.31
पृष्ठच्छिन्नान्विचरणान्विमस्तकदृगङ्गुलीन् ।
नानाङ्गावयवैर्हीनांश्चकारारीन्धनञ्जयः ॥ ७.१९.३१ ॥
தனஞ்ஜயன் எதிரிகளை முதுகு அறுபட்டவர்களாகவும், கால்கள், தலை, கண், விரல்கள் இழந்தவர்களாகவும், பல்வேறு உறுப்புகள் பறிபோனவர்களாகவும் ஆக்கினான்.
7.19.32
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
शरैर्विशकलीकुर्वंश्चक्रे व्यश्वरथद्विपान् ॥ ७.१९.३२ ॥
கந्தர்வ நகரங்களைப் போல முறைப்படி அமைக்கப்பட்ட தேர்களை அம்புகளால் துண்டுகளாக்கி, குதிரைகளையும் தேர்களையும் யானைகளையும் அற்றவையாக்கினான்.
7.19.33
मुण्डतालवनानीव तत्रतत्र चकाशिरे ।
छिन्ना रथध्वजव्राताः केचित्तत्र क्वचित्क्वचित् ॥ ७.१९.३३ ॥
அங்கங்கே தலை வெட்டப்பட்ட பனைக் காடுகள் போலத் தோன்றின; தேர்க்கொடிகளின் கூட்டங்கள் சில இடங்களில் அறுபட்டுக் கிடந்தன.
7.19.34
सोत्तरायुधिनो नागाः सपताकाङ्कुशध्वजाः ।
पेतुः शक्राशनिहता द्रुमवन्त इवाचलाः ॥ ७.१९.३४ ॥
சாரதியோடும் ஆயுதங்களோடும் கூடிய யானைகள், கொடி, அங்குசம், துவஜங்களோடு, இந்திரனின் இடியால் தாக்கப்பட்ட மரங்களுடைய மலைகளைப் போல விழுந்தன.
7.19.35
चामरापीडकवचाः स्रस्तान्त्रनयनास्तथा ।
सारोहास्तुरगाः पेतुः पार्तबाणहताः क्षितौ ॥ ७.१९.३५ ॥
சாமரம், முகபடாம், கவசம் அணிந்தவையாக, குடல்களும் கண்களும் தொங்கியவையாக, சவாரிகளோடு குதிரைகள், பார்த்தனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்தன.
7.19.36
विप्रविद्धासिनाराचाश्छिन्नवर्मर्ष्टिशक्तयः ।
पत्तयश्चिन्नवर्माणः कृपणाः शेरते हताः ॥ ७.१९.३६ ॥
வாள்களும் அம்புகளும் எறியப்பட்டு, கவசங்களும் ரிஷ்டிகளும் சக்திகளும் அறுபட்டன; காலாட்படையினர் கவசம் அறுபட்டு, பரிதாபமாக மடிந்து கிடக்கின்றனர்.
7.19.37
तैर्हतैर्हन्यमानैश्च पतद्भिः पतितैरपि ।
भ्रमद्भिर्निष्टनद्भिश्च क्रूरमायोधनं बभौ ॥ ७.१९.३७ ॥
கொல்லப்பட்டவர்கள், கொல்லப்படுபவர்கள், விழுபவர்கள், விழுந்தவர்கள், சுற்றித் திரிபவர்கள், முனகுபவர்கள் ஆகியோரால் அந்தக் கொடிய போர்க்களம் ஒளிர்ந்தது.
7.19.38
रजश्च चाप्यभवद्दुर्गा कबन्धशतसङ्कुला ।
तद्बभौ रौद्रबीभत्सं बीभत्सोर्यानमाहवे। ॥ ७.१९.३८ ॥
புழுதியும் எழுந்தது; நூற்றுக்கணக்கான தலையற்ற உடல்களால் நிறைந்த அந்தக் கடக்க முடியாத நிலம் கொடூரமாகவும் அருவருப்பாகவும் தோன்றியது; போரில் பீபத்ஸுவின் (அர்ஜுனனின்) தேர் அங்கேயே இருந்தது.
7.19.39
आक्रीडमिव रुद्रस्य घ्नतः कालात्यये पशून् ।
कते वध्यमानाः पार्थेन व्याकुलाश्वरथद्विपाः। ॥ ७.१९.३९ ॥
காலத்தின் முடிவில் ருத்ரன் உயிரினங்களைக் கொல்லும் விளையாட்டு போல, பார்த்தனால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்ட, குழம்பிய குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளும் இருந்தன.
7.19.40
तमेवाभिमुखाः क्षीणाः शक्रस्यातिथितां गताः ।
सा भूमीर्भरतश्रेष्ठ निहतैस्तैर्महारथैः। ॥ ७.१९.४० ॥
அவனுக்கு எதிரில் நின்று வீழ்ந்தவர்கள் இந்திரனின் விருந்தினர்களானார்கள். பரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மகாரதர்கள் கொல்லப்பட்டதால் அந்த நிலம் நிறைந்தது.
7.19.41
आस्तीर्णा सम्बभौ सर्वा प्रेतीभूतैः समन्ततः ।
एतस्मिन्नन्तरे चैव प्रमत्ते सव्यसाचिनि। ॥ ७.१९.४१ ॥
சுற்றிலும் பேய்களாக மாறிய உடல்களால் அந்த முழு நிலமும் பரவிக் கிடந்து ஒளிர்ந்தது. இதற்கிடையில், சவ்யசாசினி (அர்ஜுனன்) கவனமற்றிருந்தபோது,
7.19.42
व्यूढानीकस्ततो द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ।
तं प्रत्यगृह्णंस्त्वरिता व्यूढानीकाः प्रहारिणः। ॥ ७.१९.४२ ॥
அப்போது படைவகுப்புடன் இருந்த துரோணர் யுதிஷ்டிரரை நோக்கி பாய்ந்தார். படைவகுப்புடன் இருந்த அடிக்கும் வீரர்கள் விரைவாக அவரை எதிர்கொண்டனர்.
7.19.43
युधिष्ठिरं परीप्सन्तस्तदासीत्तुमुलं महत् ॥ ७.१९.४३ ॥
யுதிஷ்டிரனைக் காக்க விரும்பியவர்களிடையே அப்போது பெரும் கலக்கம் ஏற்பட்டது.