ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.192.1
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकोपहतचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतो धृष्टद्युम्नः समाद्रवत् ॥ ७.१९२.१ ॥
ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಶೋಕದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕುಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಮಗ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.192.2
य इष्ट्वा मनुजेन्द्रेण द्रुपदेन महामखे ।
लब्धो द्रोणविनाशाय समिद्धाद्धव्यवाहनात् ॥ ७.१९२.२ ॥
ಮನುಜರ ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ದ್ರೋಣನ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಉರಿಯುವ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಪಡೆದವನು.
7.192.3
स धनुर्जैत्रमादाय घोरं जलदनिःस्वनम् ।
दृढज्यमजरं दिव्यं शरं चाशीविषोपमम् ॥ ७.१९२.३ ॥
ಅವನು ಜಯಶೀಲವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಅದು ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಭೀಕರ ಧ್ವನಿಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ದೃಢವಾದ ಹಗ್ಗವಿತ್ತು. ವಿಷಸರ್ಪದಂತೆ ಇರುವ ಅಜರ ದಿವ್ಯ ಬಾಣವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
7.192.4
सन्दधे कार्मुके तस्मिंस्ततस्तमनलोपमम् ।
द्रोणं जिघांस्तुः पाञ्चाल्यो महाज्वालमिवानलम् ॥ ७.१९२.४ ॥
ನಂತರ ಆ ಧನುಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿದನು; ದ್ರೋಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರನು, ದೊಡ್ಡ ಜ್ವಾಲೆಯ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.
7.192.5
तस्य रूपं शरस्यासीद्धनुर्ज्यामण्डलान्तरे ।
द्योततो भास्करस्येव घनान्ते परिवेषिणः ॥ ७.१९२.५ ॥
ಧನುಸ್ಸಿನ ಹಗ್ಗದ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಆ ಬಾಣದ ರೂಪ ಇತ್ತು; ಮೇಘಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ.
7.192.6
पार्षतेन परामृष्टं ज्वलन्तमिव तद्धनुः ।
अन्तकालमनुप्राप्तं मेनिरे वीक्ष्य सैनिकाः ॥ ७.१९२.६ ॥
ಪೃಷತನ ಮಗನು ಹಿಡಿದ ಆ ಧನುಸ್ಸು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡು, ಸೈನಿಕರು ಮೃತ್ಯುಕಾಲ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
7.192.7
तमिषुं संहतं तेन भारद्वाजः प्रतापवान् ।
दृष्ट्वाऽमन्यत देहस्य कालपर्यायमागतम् ॥ ७.१९२.७ ॥
ಪ್ರತಾಪವಂತ ಭಾರದ್ವಾಜನು (ದ್ರೋಣ) ಅವನು ಹೂಡಿದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸರದಿ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
7.192.8
ततः प्रयत्नमातिष्ठदाचार्यस्तस्य वारमे ।
न चास्यास्त्राणि राजेन्द्र पादुरासन्महात्मनः ॥ ७.१९२.८ ॥
ಆಗ ಆಚಾರ್ಯನು (ದ್ರೋಣ) ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.192.9
तस्य त्वहानि चत्वारि क्षपा चैकाऽस्यतो गता ।
तस्य चाह्नस्त्रिभागेन क्षयं जग्मुः पतत्रिणः ॥ ७.१९२.९ ॥
ಅವನು ಬಾಣ ಹೂಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದುಹೋದವು; ಆ ದಿನದ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ರೆಕ್ಕೆಯುಳ್ಳ ಬಾಣಗಳು ಕ್ಷಯಿಸಿದವು.
7.192.10
स शरक्षयमासाद्य पुत्रशोकेन चार्दितः ।
विविधानां च दिव्यामानमस्त्राणामप्रसादतः ॥ ७.१९२.१० ॥
ಬಾಣಗಳು ಕ್ಷಯಿಸಿದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿ, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಅವನು, ಹಲವು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದಲೂ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡನು.
7.192.11
उत्स्रष्टुकामः शस्त्राणि ऋषिवाक्यप्रचोदितः ।
तेजसा पूर्यमाणश्च युयुधे न यथा पुरा ॥ ७.१९२.११ ॥
ಋಷಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಅವನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ.
7.192.12
भूयश्चान्यत्समादाय दिव्यमाङ्गिरसं धनुः ।
शरांश्च ब्रह्मदण्डाभान्धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९२.१२ ॥
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ದಿವ್ಯ ಆಂಗಿರಸ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
7.192.13
ततस्तं शरवर्षेण महता समवाकिरत् ।
व्यशातयच्च सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नममर्षणम् ॥ ७.१९२.१३ ॥
ನಂತರ ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು; ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು, ಸಹಿಸದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.
7.192.14
शरांश्च शतधा तस्य द्रोणश्चिच्छेद सायकैः ।
ध्वजं धनुश्च निशितैः सारथिं चाप्यपातयत् ॥ ७.१९२.१४ ॥
ದ್ರೋಣನು ಅವನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಧ್ವಜ, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಕೆಡವಿದನು.
7.192.15
धृष्टद्युम्नः प्रहस्यान्यत्पुनरादाय कार्मुकम् ।
शितेन चैनं बाणेन प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१९२.१५ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.192.16
सोऽतिविद्धो महेष्वासोऽसम्भ्रान्त इव संयुगे ।
भल्लेन शितधारेण चिच्छेदास्य पुनर्धनुः ॥ ७.१९२.१६ ॥
ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದವನಂತಿದ್ದನು; ಹರಿತವಾದ ಅಲಗಿನ ಭಲ್ಲದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.192.17
यच्चास्य बाणविकृतं धनूंषि च विशाम्पते ।
सर्वं चिच्छेद दुर्धर्षो गदां खङ्गं च वर्जयन् ॥ ७.१९२.१७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಾಳಾದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆ ಅಜೇಯನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಗದೆಯನ್ನೂ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟನು.
7.192.18
धृष्टद्युम्नं च विव्याध नवभिर्निशितैः शरैः ।
जीवितान्तकरैः क्रुद्धः शिलाधौतैः परन्तपः ॥ ७.१९२.१८ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು ಕೋಪದಿಂದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಅವು ಪ್ರಾಣಾಂತಕವಾಗಿದ್ದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
7.192.19
धृष्टद्युम्नोऽथ तस्याश्वान्खरथाश्वैर्महारथः ।
व्यामिश्रयदमेयात्मा ब्राह्ममस्त्रमुदीरयन् ॥ ७.१९२.१९ ॥
ನಂತರ ಮಹಾರಥ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು, ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತೆಯಂತಹ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿದನು.
7.192.20
ते मिश्रा बह्वशोभन्त जवना वातरंहसः ।
पारावतसवर्णाश्च शोणाश्च भरतर्षभ ॥ ७.१९२.२० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಬೆರೆತ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು, ಗಾಳಿಯ ವೇಗವುಳ್ಳವು, ಪಾರಿವಾಳದ ಬಣ್ಣದವು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವು, ಬಹಳ ಹೊಳೆದವು.
7.192.21
यथा सविद्युतो मेघा नदन्तो जलदागमे ।
तथा रेजुर्महाराज मिश्रिता रणमूर्धनि ॥ ७.१९२.२१ ॥
ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಮೇಘಗಳು ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದಾಗ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತವು ಹೊಳೆದವು.
7.192.22
ईषाबन्धं चक्रबन्धं रथबन्धं तथैव च ।
प्राणाशयदमेयात्मा धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.२२ ॥
ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಆ ದ್ವಿಜನು, ನೊಗಬಂಧ, ಚಕ್ರಬಂಧ, ರಥಬಂಧ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಂಧಿಸಿದನು.
7.192.23
स च्छिन्नधन्वा पाञ्चाल्यो निकृत्तध्वजसारथिः ।
उत्तमामापदं प्राप्य गदां वीरः परामृशत् ॥ ७.१९२.२३ ॥
ಬಿಲ್ಲು ತುಂಡಾಗಿ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಸಾರಥಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಚಾಲ ವೀರನು ದೊಡ್ಡ ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.192.24
तामस्य विशिखैस्तीक्ष्णैः क्षिप्यमाणां महारथः ।
निजघानः शरैर्द्रोणः क्रुद्धः सत्यपराक्रमः ॥ ७.१९२.२४ ॥
ಅವನು ಆ ಗದೆಯನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಮಹಾರಥ ದ್ರೋಣನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.192.25
तां तु दृष्ट्वा नरव्याघ्रो द्रोणेन निहतां शरैः ।
विमलं खङ्गमादत्त शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२५ ॥
ದ್ರೋಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವಳು ಹತಳಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನರವ್ಯಾಘ್ರನು ನಿರ್ಮಲ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಶತಚಂದ್ರ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.192.26
असंशयं तथाभूतः पाञ्चाल्यः साध्वमन्यत ।
वधमाचार्यमुख्यस्य प्राप्तकालं महात्मनः ॥ ७.१९२.२६ ॥
ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರನು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಭಾವಿಸಿದನು: ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾತ್ಮನ ವಧೆಯ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು.
7.192.27
ततः स रथनीडस्थं स्वरथस्य रथेपया ।
अगच्छदसिमुद्यम्य शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२७ ॥
ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ರಥದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವನನ್ನು, ರಥವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಶತಚಂದ್ರ ಗುರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
7.192.28
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म धृष्टद्युम्नो महारथः ।
इयेष वक्षो भेत्तुं स भारद्वाजस्य संयुगे ॥ ७.१९२.२८ ॥
ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಮಹಾರಥ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರದ್ವಾಜನ (ದ್ರೋಣನ) ಎದೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಬಯಸಿದನು.
7.192.29
सोऽतिष्ठद्युगमध्ये वै युगसन्नहनेषु च ।
जघनार्धेषु चाश्वानां तत्सैन्याः समपूजयन् ॥ ७.१९२.२९ ॥
ಅವನು ನೊಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನೊಗದ ಕಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಅವನ ಸೈನಿಕರು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
7.192.30
तिष्ठतो युगपालीपु शोणानप्यधितिष्ठतः ।
नापश्यदन्तरं द्रोणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१९२.३० ॥
ನೊಗ ರಕ್ಷಕರ ಮೇಲೆ, ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಯಾವ ಅವಕಾಶವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ಆಯಿತು.
7.192.31
क्षिप्रं श्येनस्य चरतो यथैवामिषगृद्धिनः ।
तद्वदासीदभीसारो द्रोमपार्षतयो रणे ॥ ७.१९२.३१ ॥
ಮಾಂಸಾಸಕ್ತ ಗಿಡುಗ ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗುವಂತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತರು ಎರಗಿದರು.
7.192.32
तस्य पारावतानश्वान्रथशक्त्या पराभिनत् ।
सर्वानेकैकशो द्रोणो रक्तानश्वान्विवर्जयन् ॥ ७.१९२.३२ ॥
ದ್ರೋಣನು ಅವನ ಪಾರಾವತ ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ರಥಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊಡೆದನು; ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟನು.
7.192.33
ते हता न्यपतन्भूमौ धृष्टद्युम्नस्य वाजिनः ।
शोणास्तु पर्यमुच्यन्त रथबन्धाद्विशाम्पते ॥ ७.१९२.३३ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಹತವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳು ರಥಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದವು.
7.192.34
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा द्विजाग्र्येण स पार्षतः ।
नामृष्यत युधां श्रेष्ठो याज्ञसेनिर्महारथः ॥ ७.१९२.३४ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣನು ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹತಗೊಳಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾರಥಿ ಯಜ್ಞಸೇನನ ಮಗ ಪಾರ್ಷತನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.192.35
विरथः स गृहीत्वा तु खङ्गं खङ्गभृतां वरः ।
द्रोणमभ्यपतद्राजन्वैनतेय इवोरगम् ॥ ७.१९२.३५ ॥
ರಥವಿಲ್ಲದವನು, ಖಡ್ಗಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಗರುಡನು ಸರ್ಪದ ಮೇಲೆ ಎರಗುವಂತೆ ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.192.36
तस्य रूपं बभौ राजन्भारद्वाजं जिघांसतः ।
यथा रूपं पुरा विष्णोर्हिरण्यकशिपोर्वधे ॥ ७.१९२.३६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಭಾರದ್ವಾಜ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಅವನ ರೂಪವು, ಹಿಂದೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪವು ಹೊಳೆದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.192.37
स तदा विविधान्मर्गान्प्रवरांश्चैकविंशतिम् ।
दर्शयामास कौरव्य पार्षतो विचरन्रणे ॥ ७.१९२.३७ ॥
ಆಗ ಅವನು ವಿವಿಧವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು, ಕೌರವ್ಯನೇ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾರ್ಷತನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
7.192.38
भ्रान्तुमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं प्रसृतं सृतम् ।
परिवृत्तं निवृत्तं च खङ्गं चर्म च धारयन् ॥ ७.१९२.३८ ॥
ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನು ತಿರುಗುತ್ತ, ಗಿರಗಿರನೆ ಸುತ್ತುತ್ತ, ಎಸೆಯುತ್ತ, ಜಿಗಿಯುತ್ತ, ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತ, ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತ, ತಿರುಗಿ, ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತ ಇದ್ದನು.
7.192.39
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयामास पार्षतः ।
भारतं कौशिकं चैव सात्वतं चैव शिक्षया। ॥ ७.१९२.३९ ॥
ಪಾರ್ಷತನು ಸಂಪಾತ ಮತ್ತು ಸಮುದೀರ್ಣವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ಶಿಕ್ಷಣದಂತೆ ಭಾರತ, ಕೌಶಿಕ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತ ಶೈಲಿಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದನು.
7.192.40
दर्शयन्व्यचरद्युद्धे द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
चरतस्तस्य तान्मर्गान्विचित्रान्खङ्गचर्मिणः।
व्यस्मयन्त रणे योधा देवताश्च समागताः ॥ ७.१९२.४० ॥
ದ್ರೋಣನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಖಡ್ಗ-ಗುರಾಣಿ ಹಿಡಿದ ಅವನ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ರಣದ ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಸೇರಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.
7.192.41
ततः शरसहस्रेण शतचन्द्रमपातयत् ।
चर्म खङ्गं च सम्बाधे धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.४१ ॥
ಆಗ ಆ ದ್ವಿಜನು (ದ್ರೋಣ) ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಶತಚಂದ್ರ ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.
7.192.42
ये तु वैतस्तिका नाम शरा आसन्नयोधिनः ।
निकृष्टयुद्धे द्रोणस्य नान्येषां सन्ति ते शराः ॥ ७.१९२.४२ ॥
ವೈತಸ್ತಿಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬಾಣಗಳು ಹತ್ತಿರದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನವು; ಆ ಬಾಣಗಳು ಬೇರೆಯವರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
7.192.43
ऋते शारद्वतात्पर्थाद्द्रौणेर्वैकर्तनात्तथा ।
प्रद्युम्नयुयुधानाभ्यामभिमन्योश्च भारत ॥ ७.१९२.४३ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪ, ದ್ರೌಣಿ, ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಯುಯುಧಾನ, ಅಭಿಮನ್ಯು ಇವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ—
7.192.44
अथास्येषु समाधत्त दृढं परमसम्मतम् ।
अन्तेवासिनमाचार्यो जिघांसुः पुत्रसम्मितम् ॥ ७.१९२.४४ ॥
ಆಗ ಆಚಾರ್ಯ ದ್ರೋಣನು, ಮಗನಂತೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಆ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಗುರಿಯಿಟ್ಟನು.
7.192.45
तं शरैर्दशभिस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद शिनिपुङ्गवः ।
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च महात्मनः।
ग्रस्तमाचार्यमुख्येन धृष्टद्युम्नममोचयत् ॥ ७.१९२.४५ ॥
ಶಿನಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾತ್ಯಕಿ ಹರಿತವಾದ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ನಿನ್ನ ಮಗ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಕರ್ಣ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ, ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನನಾದ ದ್ರೋಣನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.
7.192.46
चरन्तं रथमार्गेषु सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
द्रोणकर्मान्तरगतं कृपस्यापि च भारत।
अपश्येतां महात्मानौ विष्वक्सेनधनञ्जयौ ॥ ७.१९२.४६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ರಥಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರ ಕಾರ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನ (ಕೃಷ್ಣ) ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ನೋಡಿದರು.
7.192.47
अपूजयेतां वार्ष्णेयं ब्रुवाणौ साधुसाध्विति ।
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वेषां युधि निघ्न्तमच्युतम् ॥ ७.१९२.४७ ॥
"ಸಾಧು! ಸಾಧು!" ಎನ್ನುತ್ತ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಚ್ಯುತನನ್ನೂ (ಕೃಷ್ಣ) ಅವರು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
7.192.48
धनञ्जयस्ततः कृष्णमब्रवीत्पश्य केशव ।
आचार्यरथमुख्यानां मध्ये क्रीडन्मधूद्वहः ॥ ७.१९२.४८ ॥
ಆಗ ಧನಂಜಯ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಕೇಶವ, ನೋಡು, ಆಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಧಾನ ರಥಿಕರ ನಡುವೆ ಮಧುವಂಶದ ಆ ಧಾರಕನು ಹೇಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು!"
7.192.49
आनन्दयति मां भूयः सात्यकिः परवीरहा ।
माद्रीपुत्रौ च भीमं च राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.१९२.४९ ॥
ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಭೀಮನನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನೂ ಕೂಡ.
7.192.50
यच्छिक्षयाऽनुद्धतः सन्रणे चरति सात्यकिः ।
महारथानुपक्रीडन्वृष्णीनां कीर्तिवर्धनः ॥ ७.१९२.५० ॥
ಯಾರ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಮಹಾರಥರ ನಡುವೆ ಆಡುತ್ತಾ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ.
7.192.51
तमेते प्रतिनन्दन्ति सिद्धाः सैन्याश्च विस्मिताः ।
अजय्यं समरे दृष्ट्वा साधुसाध्विति सात्यकिम्।
योधाश्चोभयतः सर्वे कर्मभिः समपूजयन् ॥ ७.१९२.५१ ॥
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತಿವೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನಾದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿ "ಸಾಧು, ಸಾಧು" ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಎಲ್ಲ ಯೋಧರೂ ಅವನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.