Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 7.192

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.192.1

तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकोपहतचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतो धृष्टद्युम्नः समाद्रवत् ॥ ७.१९२.१ ॥

ธฤษฏทุมนะ โอรสของท้าวปาญจาละ เห็นเขาเดือดร้อนยิ่งนัก จิตถูกความโศกทำลาย จึงพุ่งเข้าใส่เขา

7.192.2

य इष्ट्वा मनुजेन्द्रेण द्रुपदेन महामखे ।
लब्धो द्रोणविनाशाय समिद्धाद्धव्यवाहनात् ॥ ७.१९२.२ ॥

ผู้ที่ท้าวทรุปทะ เจ้าแห่งมนุษย์ ได้มาจากกองไฟที่ลุกโชนในยัญพิธีใหญ่ เพื่อทำลายโทรณะ

7.192.3

स धनुर्जैत्रमादाय घोरं जलदनिःस्वनम् ।
दृढज्यमजरं दिव्यं शरं चाशीविषोपमम् ॥ ७.१९२.३ ॥

เขาหยิบคันธนูแห่งชัยชนะ ซึ่งคำรามน่ากลัวดั่งเมฆฝน มีสายตึงแน่น พร้อมลูกศรทิพย์ที่ไม่เสื่อมคลาย เปรียบดั่งงูพิษ

7.192.4

सन्दधे कार्मुके तस्मिंस्ततस्तमनलोपमम् ।
द्रोणं जिघांस्तुः पाञ्चाल्यो महाज्वालमिवानलम् ॥ ७.१९२.४ ॥

แล้วเขาก็ขึ้นลูกศรเหมือนเปลวไฟบนคันธนูนั้น โอรสของท้าวปาญจาละ ปรารถนาจะสังหารโทรณะ ดั่งไฟที่มีเปลวใหญ่โชติช่วง

7.192.5

तस्य रूपं शरस्यासीद्धनुर्ज्यामण्डलान्तरे ।
द्योततो भास्करस्येव घनान्ते परिवेषिणः ॥ ७.१९२.५ ॥

รูปร่างของลูกศรนั้นภายในวงของสายธนู ส่องแสงดั่งดวงอาทิตย์ที่ถูกล้อมด้วยวงแสง ณ ขอบของเมฆ

7.192.6

पार्षतेन परामृष्टं ज्वलन्तमिव तद्धनुः ।
अन्तकालमनुप्राप्तं मेनिरे वीक्ष्य सैनिकाः ॥ ७.१९२.६ ॥

เมื่อเห็นธนูนั้นถูกโอรสของพฤษตะจับไว้ ลุกโชนดั่งไฟ ทหารทั้งหลายคิดว่าเวลาแห่งความตายได้มาถึงแล้ว

7.192.7

तमिषुं संहतं तेन भारद्वाजः प्रतापवान् ।
दृष्ट्वाऽमन्यत देहस्य कालपर्यायमागतम् ॥ ७.१९२.७ ॥

เมื่อโทรณะ โอรสของภรทวาชะผู้ทรงอานุภาพ เห็นลูกศรที่เขาง้างและเล็งไว้ ก็คิดว่าวาระแห่งความตายของร่างตนได้มาถึงแล้ว

7.192.8

ततः प्रयत्नमातिष्ठदाचार्यस्तस्य वारमे ।
न चास्यास्त्राणि राजेन्द्र पादुरासन्महात्मनः ॥ ७.१९२.८ ॥

ครั้นนั้น อาจารย์ได้พยายามขัดขวางเขา แต่ โอ้ เจ้าแห่งกษัตริย์ อาวุธของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้นกลับไม่ปรากฏขึ้น

7.192.9

तस्य त्वहानि चत्वारि क्षपा चैकाऽस्यतो गता ।
तस्य चाह्नस्त्रिभागेन क्षयं जग्मुः पतत्रिणः ॥ ७.१९२.९ ॥

ในขณะที่เขายิงธนู ผ่านไปสี่วันและหนึ่งราตรี และในส่วนหนึ่งในสามของวันนั้น ลูกศรมีขนนกก็หมดสิ้นไป

7.192.10

स शरक्षयमासाद्य पुत्रशोकेन चार्दितः ।
विविधानां च दिव्यामानमस्त्राणामप्रसादतः ॥ ७.१९२.१० ॥

เมื่อลูกศรหมดลง ถูกความโศกเพราะบุตรบีบคั้น และเสียใจเพราะความโปรดปรานจากอาวุธทิพย์ต่างๆ ไม่อยู่กับตน

7.192.11

उत्स्रष्टुकामः शस्त्राणि ऋषिवाक्यप्रचोदितः ।
तेजसा पूर्यमाणश्च युयुधे न यथा पुरा ॥ ७.१९२.११ ॥

เขาปรารถนาจะวางอาวุธลง ถูกคำของฤๅษีชักนำ และแม้จะเต็มไปด้วยรัศมี เขาก็ไม่ได้ต่อสู้เหมือนอย่างเคยมาก่อน

7.192.12

भूयश्चान्यत्समादाय दिव्यमाङ्गिरसं धनुः ।
शरांश्च ब्रह्मदण्डाभान्धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९२.१२ ॥

เขาหยิบคันธนูทิพย์แห่งอังคิรสะขึ้นมาอีก พร้อมลูกศรที่ดุจไม้เท้าแห่งพระพรหม แล้วต่อสู้กับธฤษฏทุมนะ

7.192.13

ततस्तं शरवर्षेण महता समवाकिरत् ।
व्यशातयच्च सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नममर्षणम् ॥ ७.१९२.१३ ॥

แล้วด้วยความโกรธ เขาก็ปกคลุมธฤษฏทุมนะด้วยฝนลูกศรอันใหญ่หลวง และโค่นผู้ไม่ยอมแพ้นั้นลง

7.192.14

शरांश्च शतधा तस्य द्रोणश्चिच्छेद सायकैः ।
ध्वजं धनुश्च निशितैः सारथिं चाप्यपातयत् ॥ ७.१९२.१४ ॥

โทรณะตัดลูกศรของเขาเป็นร้อยท่อน และด้วยลูกศรคม เขายังทำให้ธงรบ คันธนู และสารถีของเขาตกลง

7.192.15

धृष्टद्युम्नः प्रहस्यान्यत्पुनरादाय कार्मुकम् ।
शितेन चैनं बाणेन प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१९२.१५ ॥

ธฤษฏทุมนะหัวเราะ หยิบคันธนูอีกอันขึ้นมา แล้วยิงลูกศรคมเข้ากลางอกของโทรณะ

7.192.16

सोऽतिविद्धो महेष्वासोऽसम्भ्रान्त इव संयुगे ।
भल्लेन शितधारेण चिच्छेदास्य पुनर्धनुः ॥ ७.१९२.१६ ॥

แม้จะถูกยิงเข้าอย่างหนัก นักธนูผู้ยิ่งใหญ่นั้นก็ดูไม่หวั่นไหวในการรบ และด้วยลูกศรภัลละที่คมกริบ เขาตัดคันธนูของธฤษฏทุมนะอีกครั้ง

7.192.17

यच्चास्य बाणविकृतं धनूंषि च विशाम्पते ।
सर्वं चिच्छेद दुर्धर्षो गदां खङ्गं च वर्जयन् ॥ ७.१९२.१७ ॥

โอ้ เจ้าแห่งมนุษย์ ผู้ที่ไม่อาจต่อกรได้ตัดคันธนูทั้งหมดที่ถูกลูกศรทำให้เสียหาย แต่เว้นไว้ไม่ตัดกระบองและดาบ

7.192.18

धृष्टद्युम्नं च विव्याध नवभिर्निशितैः शरैः ।
जीवितान्तकरैः क्रुद्धः शिलाधौतैः परन्तपः ॥ ७.१९२.१८ ॥

และผู้ทำลายข้าศึกด้วยความโกรธ ก็ยิงธฤษฏทุมนะด้วยลูกศรคมเก้าดอก ซึ่งนำความตายมา และลับบนหิน

7.192.19

धृष्टद्युम्नोऽथ तस्याश्वान्खरथाश्वैर्महारथः ।
व्यामिश्रयदमेयात्मा ब्राह्ममस्त्रमुदीरयन् ॥ ७.१९२.१९ ॥

ครั้นนั้น ธฤษฏทุมนะ มหารถผู้มีตนไม่อาจวัดได้ ร่ายพรหมาสตร์ แล้วให้ม้าของเขาปะปนกับม้าที่เหมือนลา

7.192.20

ते मिश्रा बह्वशोभन्त जवना वातरंहसः ।
पारावतसवर्णाश्च शोणाश्च भरतर्षभ ॥ ७.१९२.२० ॥

ม้าเร็วที่ปะปนกันนั้น เร็วดั่งลม มีสีเหมือนนกพิราบและสีแดง ต่างสุกสกาวยิ่งนัก โอ้ วัวแห่งภรตะ

7.192.21

यथा सविद्युतो मेघा नदन्तो जलदागमे ।
तथा रेजुर्महाराज मिश्रिता रणमूर्धनि ॥ ७.१९२.२१ ॥

เหมือนเมฆที่มีสายฟ้าคำรามและแวบวาวเมื่อฤดูฝนมาถึง ข้าแต่มหาราช พวกเขาก็ส่องแสงปะปนกันอยู่ที่แนวหน้าของสนามรบ

7.192.22

ईषाबन्धं चक्रबन्धं रथबन्धं तथैव च ।
प्राणाशयदमेयात्मा धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.२२ ॥

ท่านผู้เกิดสองครั้งนั้น ธฤษฏทยุมนผู้มีอาตมันหาประมาณมิได้ ได้ใช้ทั้งการผูกด้วยแอก การผูกด้วยล้อ และการผูกด้วยรถ พร้อมอาวุธที่ยับยั้งลมปราณแห่งชีวิต

7.192.23

स च्छिन्नधन्वा पाञ्चाल्यो निकृत्तध्वजसारथिः ।
उत्तमामापदं प्राप्य गदां वीरः परामृशत् ॥ ७.१९२.२३ ॥

วีรบุรุษแห่งปาญจาละผู้นั้น คันธนูถูกตัดขาด ธงและสารถีถูกฟันลง ได้ประสบภัยอันยิ่งใหญ่ จึงคว้าคทาขึ้นมา

7.192.24

तामस्य विशिखैस्तीक्ष्णैः क्षिप्यमाणां महारथः ।
निजघानः शरैर्द्रोणः क्रुद्धः सत्यपराक्रमः ॥ ७.१९२.२४ ॥

ขณะที่เขาขว้างคทานั้น มหารถทรอณะผู้โกรธเกรี้ยวและมีความกล้าหาญอันแท้จริง ได้ยิงลูกศรอันคมกล้าใส่จนเขาล้มลง

7.192.25

तां तु दृष्ट्वा नरव्याघ्रो द्रोणेन निहतां शरैः ।
विमलं खङ्गमादत्त शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२५ ॥

เมื่อเห็นเขาถูกลูกศรของโทรณะล้มลง ยอดบุรุษผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ได้คว้าดาบอันเจิดจ้าและโล่ร้อยจันทร์อันรุ่งโรจน์ขึ้นมา

7.192.26

असंशयं तथाभूतः पाञ्चाल्यः साध्वमन्यत ।
वधमाचार्यमुख्यस्य प्राप्तकालं महात्मनः ॥ ७.१९२.२६ ॥

ไม่ต้องสงสัยเลย ในสภาพเช่นนั้น เจ้าชายแห่งปาญจาละได้พิจารณาอย่างถูกต้องว่าถึงเวลาที่จะสังหารอาจารย์ผู้ยอดเยี่ยมที่สุด ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่แล้ว

7.192.27

ततः स रथनीडस्थं स्वरथस्य रथेपया ।
अगच्छदसिमुद्यम्य शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२७ ॥

จากนั้น เขาก็ยกดาบขึ้นพร้อมโล่ร้อยจันทร์และโล่รุ่งโรจน์ มุ่งไปยังโทรณะที่ยืนอยู่บนที่นั่งรถศึก ด้วยปรารถนาจะยึดรถศึกนั้น

7.192.28

चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म धृष्टद्युम्नो महारथः ।
इयेष वक्षो भेत्तुं स भारद्वाजस्य संयुगे ॥ ७.१९२.२८ ॥

มหารถธฤษฏทยุมนปรารถนาจะทำกิจอันยากยิ่ง จึงมุ่งหมายจะเจาะอกของภารทวาชะ คือโทรณะ ในการรบ

7.192.29

सोऽतिष्ठद्युगमध्ये वै युगसन्नहनेषु च ।
जघनार्धेषु चाश्वानां तत्सैन्याः समपूजयन् ॥ ७.१९२.२९ ॥

เขายืนอยู่กลางแอกรถ บนสายรัดแอก และบนส่วนท้ายของม้า ทหารของเขาต่างยกย่องเขา

7.192.30

तिष्ठतो युगपालीपु शोणानप्यधितिष्ठतः ।
नापश्यदन्तरं द्रोणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१९२.३० ॥

แม้เขาจะยืนอยู่บนที่กั้นแอกและบนม้าสีแดง โทรณะก็มองไม่เห็นช่องว่างใดเลย เหตุการณ์นั้นจึงดูประหลาดอัศจรรย์ราวกับเป็นปาฏิหาริย์

7.192.31

क्षिप्रं श्येनस्य चरतो यथैवामिषगृद्धिनः ।
तद्वदासीदभीसारो द्रोमपार्षतयो रणे ॥ ७.१९२.३१ ॥

เหมือนเหยี่ยวที่โฉบลงอย่างรวดเร็ว กระหายเนื้อ โทรณะกับบุตรแห่งปฤษตะก็พุ่งเข้าหากันในสนามรบฉันนั้น

7.192.32

तस्य पारावतानश्वान्रथशक्त्या पराभिनत् ।
सर्वानेकैकशो द्रोणो रक्तानश्वान्विवर्जयन् ॥ ७.१९२.३२ ॥

โทรณะใช้หอกรถศึกโค่นม้าสีนกพิราบของเขาทั้งหมดลงทีละตัว โดยละเว้นแต่ม้าสีแดงเท่านั้น

7.192.33

ते हता न्यपतन्भूमौ धृष्टद्युम्नस्य वाजिनः ।
शोणास्तु पर्यमुच्यन्त रथबन्धाद्विशाम्पते ॥ ७.१९२.३३ ॥

ม้าของธฤษฏทยุมนเหล่านั้นถูกฆ่าแล้วล้มลงกับพื้น ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน ส่วนม้าสีแดงถูกปลดออกจากรถศึก

7.192.34

तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा द्विजाग्र्येण स पार्षतः ।
नामृष्यत युधां श्रेष्ठो याज्ञसेनिर्महारथः ॥ ७.१९२.३४ ॥

เมื่อเห็นม้าเหล่านั้นถูกฆ่าโดยยอดแห่งท่านผู้เกิดสองครั้ง บุตรแห่งปฤษตะ คือยัชญเสนิ ผู้เป็นมหารถและยอดนักรบ ก็ทนไม่ได้

7.192.35

विरथः स गृहीत्वा तु खङ्गं खङ्गभृतां वरः ।
द्रोणमभ्यपतद्राजन्वैनतेय इवोरगम् ॥ ७.१९२.३५ ॥

ข้าแต่พระราชา เขาไม่มีรถศึกแต่ก็คว้าดาบ เป็นยอดแห่งผู้ใช้ดาบ แล้วพุ่งเข้าหาโทรณะเหมือนครุฑโฉบลงใส่งู

7.192.36

तस्य रूपं बभौ राजन्भारद्वाजं जिघांसतः ।
यथा रूपं पुरा विष्णोर्हिरण्यकशिपोर्वधे ॥ ७.१९२.३६ ॥

ข้าแต่พระราชา รูปของเขาสง่างามขณะที่เขาปรารถนาจะสังหารภารทวาชะ ดุจรูปของพระวิษณุครั้งหนึ่งในการสังหารหิรัณยกศิปุ

7.192.37

स तदा विविधान्मर्गान्प्रवरांश्चैकविंशतिम् ।
दर्शयामास कौरव्य पार्षतो विचरन्रणे ॥ ७.१९२.३७ ॥

ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายกุรุ ในขณะนั้น บุตรแห่งปฤษตะได้แสดงท่วงท่าอันวิจิตรและยอดเยี่ยมถึงยี่สิบเอ็ดแบบ ขณะเคลื่อนไหวไปมาในสนามรบ

7.192.38

भ्रान्तुमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं प्रसृतं सृतम् ।
परिवृत्तं निवृत्तं च खङ्गं चर्म च धारयन् ॥ ७.१९२.३८ ॥

ถือดาบและโล่ เขาหมุนตัว วนรอบ ฟาดฟัน กระโจน รุกไปข้างหน้า ถอยกลับ หมุนกลับ และย้อนกลับมา

7.192.39

सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयामास पार्षतः ।
भारतं कौशिकं चैव सात्वतं चैव शिक्षया। ॥ ७.१९२.३९ ॥

บุตรแห่งปฤษตะได้แสดงท่าโฉบลงและท่าเผยตัวขึ้น และด้วยการฝึกฝนของตน ก็แสดงแบบฉบับของภารตะ เการศิกะ และสาตวตะด้วย

7.192.40

दर्शयन्व्यचरद्युद्धे द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
चरतस्तस्य तान्मर्गान्विचित्रान्खङ्गचर्मिणः।
व्यस्मयन्त रणे योधा देवताश्च समागताः ॥ ७.१९२.४० ॥

เขาแสดงเส้นทางอันอัศจรรย์เหล่านั้นและเคลื่อนไหวไปในการรบ ด้วยความปรารถนาจะนำจุดจบมาสู่โทรณะ เขาถือดาบและโล่ เหล่านักรบในสนามรบต่างตกตะลึง และเหล่าเทวดาที่มาประชุมกันก็ตะลึงเช่นกัน

7.192.41

ततः शरसहस्रेण शतचन्द्रमपातयत् ।
चर्म खङ्गं च सम्बाधे धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.४१ ॥

ครั้นแล้ว ทวิชผู้นั้น (ทรงกระทำให้) ด้วยลูกศรพันดอก ได้ตัดโล่ที่มีจุดดุจดวงจันทร์ร้อยดวง และดาบของธฤษฏทยุมน์ ท่ามกลางการรุมล้อม

7.192.42

ये तु वैतस्तिका नाम शरा आसन्नयोधिनः ।
निकृष्टयुद्धे द्रोणस्य नान्येषां सन्ति ते शराः ॥ ७.१९२.४२ ॥

ลูกศรที่เรียกว่าไวตัสติกะ เป็นของผู้ชำนาญการรบประชิดของโทรณะ ลูกศรเหล่านั้นไม่มีอยู่สำหรับผู้อื่น

7.192.43

ऋते शारद्वतात्पर्थाद्द्रौणेर्वैकर्तनात्तथा ।
प्रद्युम्नयुयुधानाभ्यामभिमन्योश्च भारत ॥ ७.१९२.४३ ॥

ข้าแต่ภรตะ เว้นแต่กฤปผู้เป็นบุตรของศารทวัต บุตรของโทรณะ กรรณะบุตรของวิกรรตนะ และในทำนองเดียวกัน ประทยุมน์ ยุยุธานะ และอภิมันยุ

7.192.44

अथास्येषु समाधत्त दृढं परमसम्मतम् ।
अन्तेवासिनमाचार्यो जिघांसुः पुत्रसम्मितम् ॥ ७.१९२.४४ ॥

ครั้นแล้ว อาจารย์โทรณะ ปรารถนาจะสังหารศิษย์ผู้เป็นที่รักยิ่งที่เปรียบดุจบุตร จึงเล็งลูกศรของตนอย่างมั่นคง

7.192.45

तं शरैर्दशभिस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद शिनिपुङ्गवः ।
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च महात्मनः।
ग्रस्तमाचार्यमुख्येन धृष्टद्युम्नममोचयत् ॥ ७.१९२.४५ ॥

ศาตยกิผู้ประเสริฐที่สุดในตระกูลศินี ได้ตัดลูกศรคมกล้าสิบดอกนั้น ขณะที่บุตรของพระองค์และกรรณะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่กำลังมองดู และได้ปลดปล่อยธฤษฏทยุมน์ซึ่งถูกอาจารย์ผู้เป็นประมุขโทรณะจับไว้

7.192.46

चरन्तं रथमार्गेषु सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
द्रोणकर्मान्तरगतं कृपस्यापि च भारत।
अपश्येतां महात्मानौ विष्वक्सेनधनञ्जयौ ॥ ७.१९२.४६ ॥

ภารตะ พระผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ทั้งสองพระองค์ คือวิษวักเสนะ (พระกฤษณะ) และธนัญชัย (อรชุน) ได้เห็นสาตยกิผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริงกำลังเคลื่อนไปตามเส้นทางของรถศึก เข้าไปอยู่กลางการกระทำของโทรณะและแม้ของกฤปะ

7.192.47

अपूजयेतां वार्ष्णेयं ब्रुवाणौ साधुसाध्विति ।
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वेषां युधि निघ्न्तमच्युतम् ॥ ७.१९२.४७ ॥

ทั้งสองกล่าวว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" และได้ยกย่องบุตรแห่งวฤษณิ (ศาตยกิ) และยกย่องอัจยุตะ (พระกฤษณะ) ผู้กำลังสังหารอาวุธทิพย์ของทุกคนในสมรภูมิ

7.192.48

धनञ्जयस्ततः कृष्णमब्रवीत्पश्य केशव ।
आचार्यरथमुख्यानां मध्ये क्रीडन्मधूद्वहः ॥ ७.१९२.४८ ॥

ครั้นแล้ว ธนัญชัยกล่าวกับพระกฤษณะว่า "ข้าแต่เกศวะ ทรงดูเถิด ผู้ที่สืบเชื้อสายมธุกำลังเล่นสนุกท่ามกลางบรรดารถศึกผู้เป็นประมุขของอาจารย์ทั้งหลาย!"

7.192.49

आनन्दयति मां भूयः सात्यकिः परवीरहा ।
माद्रीपुत्रौ च भीमं च राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.१९२.४९ ॥

ศาตยกิผู้สังหารวีรบุรุษฝ่ายศัตรู ยิ่งทำให้ข้าพเจ้ารื่นเริงยิ่งขึ้นอีก พร้อมทั้งบุตรทั้งสองของมาทรี ภีมะ และพระเจ้ายุธิษฐิระ

7.192.50

यच्छिक्षयाऽनुद्धतः सन्रणे चरति सात्यकिः ।
महारथानुपक्रीडन्वृष्णीनां कीर्तिवर्धनः ॥ ७.१९२.५० ॥

ด้วยการฝึกฝนของศาตยกิ ผู้ไม่โอ้อวด เขาเคลื่อนไปในสนามรบ เล่นสนุกท่ามกลางบรรดามหารถ เพิ่มพูนเกียรติยศของตระกูลวฤษณี

7.192.51

तमेते प्रतिनन्दन्ति सिद्धाः सैन्याश्च विस्मिताः ।
अजय्यं समरे दृष्ट्वा साधुसाध्विति सात्यकिम्।
योधाश्चोभयतः सर्वे कर्मभिः समपूजयन् ॥ ७.१९२.५१ ॥

ทั้งเหล่าสิทธะและกองทัพทั้งสองฝ่ายต่างประหลาดใจ ยินดีต้อนรับเขา เมื่อเห็นศาตยกิผู้ไม่มีใครเอาชนะได้ในสมรภูมิ ต่างร้องว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" นักรบทั้งหมดของทั้งสองฝ่ายต่างยกย่องเขาด้วยการกระทำของเขา