మహాభారతం · అధ్యాయం 7.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.192.1
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकोपहतचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतो धृष्टद्युम्नः समाद्रवत् ॥ ७.१९२.१ ॥
అతడు మిక్కిలి కలత చెంది, శోకంతో మనస్సు చెదిరినవాడుగా ఉండటం చూసి, పాంచాల రాజు కుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు వేగంగా దాడి చేశాడు.
7.192.2
य इष्ट्वा मनुजेन्द्रेण द्रुपदेन महामखे ।
लब्धो द्रोणविनाशाय समिद्धाद्धव्यवाहनात् ॥ ७.१९२.२ ॥
మానవ రాజు ద్రుపదుడు మహాయజ్ఞంలో యజ్ఞం చేసి, ద్రోణుని వినాశం కోసం ప్రజ్వలించే యజ్ఞాగ్ని నుండి పొందినవాడు.
7.192.3
स धनुर्जैत्रमादाय घोरं जलदनिःस्वनम् ।
दृढज्यमजरं दिव्यं शरं चाशीविषोपमम् ॥ ७.१९२.३ ॥
అతడు విజయాన్ని ఇచ్చే ధనుస్సును తీసుకున్నాడు; అది మేఘగర్జనలా భయంకరంగా ధ్వనించేది, దృఢమైన వింటినారి కలది. విషసర్పంలా ఉన్న క్షయంలేని దివ్యమైన బాణాన్నీ తీసుకున్నాడు.
7.192.4
सन्दधे कार्मुके तस्मिंस्ततस्तमनलोपमम् ।
द्रोणं जिघांस्तुः पाञ्चाल्यो महाज्वालमिवानलम् ॥ ७.१९२.४ ॥
అప్పుడు ఆ ధనుస్సుపై అగ్నితో సమానమైన ఆ బాణాన్ని సంధించాడు; ద్రోణుని చంపాలనే కోరికతో పాంచాల రాజకుమారుడు, పెద్ద జ్వాలలున్న అగ్నిలా.
7.192.5
तस्य रूपं शरस्यासीद्धनुर्ज्यामण्डलान्तरे ।
द्योततो भास्करस्येव घनान्ते परिवेषिणः ॥ ७.१९२.५ ॥
ధనుస్సు వింటినారి వృత్తంలో ఆ బాణ రూపం కనిపించింది; మేఘాల చివర వలయంతో చుట్టబడి ప్రకాశించే సూర్యునిలా.
7.192.6
पार्षतेन परामृष्टं ज्वलन्तमिव तद्धनुः ।
अन्तकालमनुप्राप्तं मेनिरे वीक्ष्य सैनिकाः ॥ ७.१९२.६ ॥
పృషతుని కుమారుడు పట్టుకున్న ఆ ధనుస్సు మండుతున్నట్లు చూసి, సైనికులు అంతకాలం వచ్చిందని భావించారు.
7.192.7
तमिषुं संहतं तेन भारद्वाजः प्रतापवान् ।
दृष्ट्वाऽमन्यत देहस्य कालपर्यायमागतम् ॥ ७.१९२.७ ॥
మహాపరాక్రమశాలి భారద్వాజుడు (ద్రోణుడు) అతడు సంధించిన ఆ బాణాన్ని చూసి, శరీరానికి మృత్యువు వంతు వచ్చిందని భావించాడు.
7.192.8
ततः प्रयत्नमातिष्ठदाचार्यस्तस्य वारमे ।
न चास्यास्त्राणि राजेन्द्र पादुरासन्महात्मनः ॥ ७.१९२.८ ॥
అప్పుడు ఆచార్యుడు (ద్రోణుడు) అతడిని అడ్డగించడానికి ప్రయత్నించాడు; కానీ ఓ రాజేంద్రా, ఆ మహాత్ముని అస్త్రాలు ప్రత్యక్షం కాలేదు.
7.192.9
तस्य त्वहानि चत्वारि क्षपा चैकाऽस्यतो गता ।
तस्य चाह्नस्त्रिभागेन क्षयं जग्मुः पतत्रिणः ॥ ७.१९२.९ ॥
అతడు బాణాలు వేస్తుండగానే నాలుగు రోజులు, ఒక రాత్రి గడిచిపోయాయి; ఆ రోజులో మూడవ భాగంలో రెక్కలున్న బాణాలు క్షీణించిపోయాయి.
7.192.10
स शरक्षयमासाद्य पुत्रशोकेन चार्दितः ।
विविधानां च दिव्यामानमस्त्राणामप्रसादतः ॥ ७.१९२.१० ॥
బాణాలు క్షీణించిన స్థితికి చేరి, కుమారుని శోకంతో పీడితుడైన అతడు, అనేక దివ్యాస్త్రాల అనుగ్రహం లేకపోవడంతో కూడా బాధపడ్డాడు.
7.192.11
उत्स्रष्टुकामः शस्त्राणि ऋषिवाक्यप्रचोदितः ।
तेजसा पूर्यमाणश्च युयुधे न यथा पुरा ॥ ७.१९२.११ ॥
ఋషి వాక్యాలచే ప్రేరేపితుడై ఆయుధాలను విడిచిపెట్టాలని కోరుకుంటూ, తేజస్సుతో నిండి ఉన్నప్పటికీ అతడు పూర్వంలా పోరాడలేదు.
7.192.12
भूयश्चान्यत्समादाय दिव्यमाङ्गिरसं धनुः ।
शरांश्च ब्रह्मदण्डाभान्धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९२.१२ ॥
మళ్ళీ మరొక దివ్య ఆంగిరస ధనుస్సును తీసుకుని, బ్రహ్మదండంలా ఉన్న బాణాలతో ధృష్టద్యుమ్నునితో పోరాడాడు.
7.192.13
ततस्तं शरवर्षेण महता समवाकिरत् ।
व्यशातयच्च सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नममर्षणम् ॥ ७.१९२.१३ ॥
అప్పుడు అతడు గొప్ప బాణవర్షంతో అతన్ని పూర్తిగా కప్పాడు; కోపంతో ఉద్రేకించి, సహించలేని ధృష్టద్యుమ్నుడిని పడగొట్టాడు.
7.192.14
शरांश्च शतधा तस्य द्रोणश्चिच्छेद सायकैः ।
ध्वजं धनुश्च निशितैः सारथिं चाप्यपातयत् ॥ ७.१९२.१४ ॥
ద్రోణుడు అతని బాణాలను వంద ముక్కలుగా ఖండించాడు; వాడి బాణాలతో అతని ధ్వజాన్ని, విల్లును, సారథిని కూడా పడగొట్టాడు.
7.192.15
धृष्टद्युम्नः प्रहस्यान्यत्पुनरादाय कार्मुकम् ।
शितेन चैनं बाणेन प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१९२.१५ ॥
ధృష్టద్యుమ్నుడు నవ్వి మరో విల్లును మళ్లీ పట్టుకుని, వాడి బాణంతో అతన్ని ఛాతీ మధ్యలో గుచ్చాడు.
7.192.16
सोऽतिविद्धो महेष्वासोऽसम्भ्रान्त इव संयुगे ।
भल्लेन शितधारेण चिच्छेदास्य पुनर्धनुः ॥ ७.१९२.१६ ॥
ఆ మహాధనుర్ధరుడు తీవ్రంగా గాయపడినా, యుద్ధంలో కలవరపడనట్లుగా ఉండి, వాడి అంచు గల భల్లంతో మళ్లీ అతని విల్లును ఖండించాడు.
7.192.17
यच्चास्य बाणविकृतं धनूंषि च विशाम्पते ।
सर्वं चिच्छेद दुर्धर्षो गदां खङ्गं च वर्जयन् ॥ ७.१९२.१७ ॥
ఓ ప్రజాపాలకా! అతని బాణాలతో దెబ్బతిన్న విల్లులన్నిటినీ ఆ అజేయుడు ఖండించాడు; కానీ గదను, ఖడ్గాన్ని వదిలిపెట్టాడు.
7.192.18
धृष्टद्युम्नं च विव्याध नवभिर्निशितैः शरैः ।
जीवितान्तकरैः क्रुद्धः शिलाधौतैः परन्तपः ॥ ७.१९२.१८ ॥
శత్రువులను దహించేవాడు కోపంతో ధృష్టద్యుమ్నుడిని కూడా తొమ్మిది వాడి బాణాలతో గుచ్చాడు; అవి ప్రాణాంతకమైనవి, రాతిపై నూరిన బాణాలు.
7.192.19
धृष्टद्युम्नोऽथ तस्याश्वान्खरथाश्वैर्महारथः ।
व्यामिश्रयदमेयात्मा ब्राह्ममस्त्रमुदीरयन् ॥ ७.१९२.१९ ॥
అప్పుడు మహారథుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు, అపరిమిత ఆత్మ కలవాడు, బ్రాహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించి అతని గుర్రాలను గాడిద వంటి గుర్రాలతో కలిపాడు.
7.192.20
ते मिश्रा बह्वशोभन्त जवना वातरंहसः ।
पारावतसवर्णाश्च शोणाश्च भरतर्षभ ॥ ७.१९२.२० ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ఆ కలిసిన వేగవంతమైన గుర్రాలు, వాయువేగం కలవి, పావురం రంగు మరియు ఎరుపు రంగులతో, చాలా ప్రకాశించాయి.
7.192.21
यथा सविद्युतो मेघा नदन्तो जलदागमे ।
तथा रेजुर्महाराज मिश्रिता रणमूर्धनि ॥ ७.१९२.२१ ॥
మెరుపులతో కూడిన మేఘాలు వర్షాకాలం రాగానే గర్జిస్తూ మెరిసినట్లు, మహారాజా, యుద్ధ ముందుభాగంలో కలిసినవి ప్రకాశించాయి.
7.192.22
ईषाबन्धं चक्रबन्धं रथबन्धं तथैव च ।
प्राणाशयदमेयात्मा धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.२२ ॥
అపరిమిత ఆత్మ కలవాని ధృష్టద్యుమ్నుని ఆ ద్విజుడు, ఈషాబంధం, చక్రబంధం, రథబంధం మరియు అలాగే ప్రాణవాయువును నిరోధించే అస్త్రంతో బంధించాడు.
7.192.23
स च्छिन्नधन्वा पाञ्चाल्यो निकृत्तध्वजसारथिः ।
उत्तमामापदं प्राप्य गदां वीरः परामृशत् ॥ ७.१९२.२३ ॥
విల్లు తెగిపోయి, ధ్వజం మరియు సారథి తెగిపోయిన పాంచాల వీరుడు ఉత్తమ ఆపదలో పడి గదను పట్టుకున్నాడు.
7.192.24
तामस्य विशिखैस्तीक्ष्णैः क्षिप्यमाणां महारथः ।
निजघानः शरैर्द्रोणः क्रुद्धः सत्यपराक्रमः ॥ ७.१९२.२४ ॥
అతడు ఆ గదను తీక్షణమైన బాణాలతో విసురుతుండగా, క్రుద్ధుడైన, సత్యపరాక్రముడైన మహారథుడు ద్రోణుడు బాణాలతో అతన్ని హతమార్చాడు.
7.192.25
तां तु दृष्ट्वा नरव्याघ्रो द्रोणेन निहतां शरैः ।
विमलं खङ्गमादत्त शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२५ ॥
ద్రోణుని బాణాలతో ఆమె హతమవడం చూసి, నరవ్యాఘ్రుడు నిర్మలమైన ఖడ్గాన్ని, ప్రకాశించే శతచంద్ర కవచాన్ని చేపట్టాడు.
7.192.26
असंशयं तथाभूतः पाञ्चाल्यः साध्वमन्यत ।
वधमाचार्यमुख्यस्य प्राप्तकालं महात्मनः ॥ ७.१९२.२६ ॥
సందేహం లేదు, ఆ స్థితిలో పాంచాల యువరాజు సరిగ్గానే భావించాడు: ఆచార్యులలో ప్రధానుడైన మహాత్ముని వధ ఇప్పుడు కాలం ప్రాప్తించినదని.
7.192.27
ततः स रथनीडस्थं स्वरथस्य रथेपया ।
अगच्छदसिमुद्यम्य शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२७ ॥
అప్పుడు అతడు తన రథంలో నిలిచి ఉన్న (ద్రోణుని) వైపు, రథాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవాలనే కోరికతో, ఖడ్గాన్ని ఎత్తి, శతచంద్ర కవచం మరియు ప్రకాశించే డాలుతో వెళ్లాడు.
7.192.28
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म धृष्टद्युम्नो महारथः ।
इयेष वक्षो भेत्तुं स भारद्वाजस्य संयुगे ॥ ७.१९२.२८ ॥
కఠిన కార్యం చేయాలనే కోరికతో మహారథుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు, యుద్ధంలో భారద్వాజుడి (ద్రోణుని) వక్షస్థలాన్ని చీల్చాలనుకున్నాడు.
7.192.29
सोऽतिष्ठद्युगमध्ये वै युगसन्नहनेषु च ।
जघनार्धेषु चाश्वानां तत्सैन्याः समपूजयन् ॥ ७.१९२.२९ ॥
అతడు యుగము మధ్యలో, యుగ బంధనాలపై, గుర్రాల పిరుదులపై నిలిచాడు; అతని సైనికులు అతనిని గౌరవించారు.
7.192.30
तिष्ठतो युगपालीपु शोणानप्यधितिष्ठतः ।
नापश्यदन्तरं द्रोणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१९२.३० ॥
యుగ రక్షకులపై, ఎర్రని గుర్రాలపై నిలిచి ఉన్నప్పటికీ ద్రోణునికి ఏ అవకాశమూ కనిపించలేదు; అది అద్భుతంగా ఉన్నట్లు జరిగింది.
7.192.31
क्षिप्रं श्येनस्य चरतो यथैवामिषगृद्धिनः ।
तद्वदासीदभीसारो द्रोमपार्षतयो रणे ॥ ७.१९२.३१ ॥
మాంసాసక్తుడైన డేగ వేగంగా దూకినట్లుగా, యుద్ధంలో ద్రోణుడు, పార్షతుడు ఒకరిపై ఒకరు దూకారు.
7.192.32
तस्य पारावतानश्वान्रथशक्त्या पराभिनत् ।
सर्वानेकैकशो द्रोणो रक्तानश्वान्विवर्जयन् ॥ ७.१९२.३२ ॥
ద్రోణుడు అతని పావురపు రంగు గుర్రాలన్నింటినీ రథశక్తితో ఒక్కొక్కటిగా కొట్టాడు; ఎరుపు గుర్రాలను మాత్రం విడిచిపెట్టాడు.
7.192.33
ते हता न्यपतन्भूमौ धृष्टद्युम्नस्य वाजिनः ।
शोणास्तु पर्यमुच्यन्त रथबन्धाद्विशाम्पते ॥ ७.१९२.३३ ॥
ధృష్టద్యుమ్నుని ఆ గుర్రాలు చంపబడి నేలపై పడ్డాయి; ఓ ప్రజాపతీ, ఎరుపు గుర్రాలు రథబంధం నుండి విడిపించబడ్డాయి.
7.192.34
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा द्विजाग्र्येण स पार्षतः ।
नामृष्यत युधां श्रेष्ठो याज्ञसेनिर्महारथः ॥ ७.१९२.३४ ॥
ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడైన ద్రోణుడు ఆ గుర్రాలను చంపడం చూసి, యోధులలో శ్రేష్ఠుడు, మహారథి యజ్ఞసేనుని కుమారుడు పార్షతుడు సహించలేకపోయాడు.
7.192.35
विरथः स गृहीत्वा तु खङ्गं खङ्गभृतां वरः ।
द्रोणमभ्यपतद्राजन्वैनतेय इवोरगम् ॥ ७.१९२.३५ ॥
రథం లేని అతడు ఖడ్గధారులలో శ్రేష్ఠుడై, ఖడ్గం పట్టుకుని, ఓ రాజా, గరుడుడు సర్పంపై దూకినట్లు ద్రోణునిపై దూకాడు.
7.192.36
तस्य रूपं बभौ राजन्भारद्वाजं जिघांसतः ।
यथा रूपं पुरा विष्णोर्हिरण्यकशिपोर्वधे ॥ ७.१९२.३६ ॥
ఓ రాజా, భారద్వాజుడైన ద్రోణుని చంపగోరుతున్న అతని రూపం, పూర్వం హిరణ్యకశిపుని వధలో విష్ణువు రూపం ప్రకాశించినట్లు ప్రకాశించింది.
7.192.37
स तदा विविधान्मर्गान्प्रवरांश्चैकविंशतिम् ।
दर्शयामास कौरव्य पार्षतो विचरन्रणे ॥ ७.१९२.३७ ॥
అప్పుడు అతడు వివిధమైన, శ్రేష్ఠమైన ఇరవైఒక్క మార్గాలను చూపాడు, కౌరవ్యా; యుద్ధంలో సంచరిస్తున్న పార్షతుడు అలా చేశాడు.
7.192.38
भ्रान्तुमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं प्रसृतं सृतम् ।
परिवृत्तं निवृत्तं च खङ्गं चर्म च धारयन् ॥ ७.१९२.३८ ॥
కత్తి, డాలు ధరించి అతడు తిరుగుతూ, గిరగిరా తిరుగుతూ, విసురుతూ, దూకుతూ, ముందుకు సాగుతూ, వెనుకకు తగ్గుతూ, మలుపు తిరుగుతూ, మరలుతూ ఉన్నాడు.
7.192.39
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयामास पार्षतः ।
भारतं कौशिकं चैव सात्वतं चैव शिक्षया। ॥ ७.१९२.३९ ॥
పార్షతుడు సంపాతం, సముదీర్ణం చూపాడు; శిక్షణ ప్రకారం భారత, కౌశిక, సాత్వత పద్ధతులను కూడా చూపాడు.
7.192.40
दर्शयन्व्यचरद्युद्धे द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
चरतस्तस्य तान्मर्गान्विचित्रान्खङ्गचर्मिणः।
व्यस्मयन्त रणे योधा देवताश्च समागताः ॥ ७.१९२.४० ॥
ద్రోణుని అంతం చేయాలనే కోరికతో అతడు యుద్ధంలో ఆ విచిత్రమైన మార్గాలను చూపుతూ సంచరించాడు. కత్తి, డాలు ధరించిన అతని ఆ విచిత్ర గతులను చూసి రణంలోని యోధులు, వచ్చిన దేవతలు ఆశ్చర్యపడ్డారు.
7.192.41
ततः शरसहस्रेण शतचन्द्रमपातयत् ।
चर्म खङ्गं च सम्बाधे धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.४१ ॥
అప్పుడు ఆ ద్విజుడు (ద్రోణుడు) రద్దీలో వేయి బాణాలతో ధృష్టద్యుమ్నుని శతచంద్ర డాలును, కత్తిని పడగొట్టాడు.
7.192.42
ये तु वैतस्तिका नाम शरा आसन्नयोधिनः ।
निकृष्टयुद्धे द्रोणस्य नान्येषां सन्ति ते शराः ॥ ७.१९२.४२ ॥
వైతస్తికం అనే పేరుగల బాణాలు సన్నిహిత యుద్ధంలో ద్రోణునివి; ఆ బాణాలు ఇతరుల వద్ద లేవు.
7.192.43
ऋते शारद्वतात्पर्थाद्द्रौणेर्वैकर्तनात्तथा ।
प्रद्युम्नयुयुधानाभ्यामभिमन्योश्च भारत ॥ ७.१९२.४३ ॥
ఓ భరతా, శారద్వతుడైన కృపుడు, ద్రౌణి, వైకర్తనుడైన కర్ణుడు, అలాగే ప్రద్యుమ్నుడు, యుయుధానుడు, అభిమన్యుడు తప్ప—
7.192.44
अथास्येषु समाधत्त दृढं परमसम्मतम् ।
अन्तेवासिनमाचार्यो जिघांसुः पुत्रसम्मितम् ॥ ७.१९२.४४ ॥
అప్పుడు ఆచార్యుడు ద్రోణుడు, కొడుకులా ప్రియుడైన ఆ శిష్యుడిని చంపాలనే కోరికతో, తన బాణాలను దృఢంగా గురిపెట్టాడు.
7.192.45
तं शरैर्दशभिस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद शिनिपुङ्गवः ।
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च महात्मनः।
ग्रस्तमाचार्यमुख्येन धृष्टद्युम्नममोचयत् ॥ ७.१९२.४५ ॥
శినివంశ శ్రేష్ఠుడు సాత్యకి పది పదునైన బాణాలతో దాన్ని ఛేదించాడు. నీ కుమారుడు, మహాత్ముడైన కర్ణుడు చూస్తుండగా, ఆచార్యులలో ప్రధానుడైన ద్రోణుని చేత పట్టబడిన ధృష్టద్యుమ్నుని విడిపించాడు.
7.192.46
चरन्तं रथमार्गेषु सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
द्रोणकर्मान्तरगतं कृपस्यापि च भारत।
अपश्येतां महात्मानौ विष्वक्सेनधनञ्जयौ ॥ ७.१९२.४६ ॥
ఓ భరతా, రథమార్గాలలో సంచరిస్తూ, సత్యపరాక్రముడైన సాత్యకి ద్రోణుని, కృపుని కార్యాల మధ్యకు వెళ్లడాన్ని ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు—విష్వక్సేనుడు (కృష్ణుడు), ధనంజయుడు (అర్జునుడు)—చూశారు.
7.192.47
अपूजयेतां वार्ष्णेयं ब्रुवाणौ साधुसाध्विति ।
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वेषां युधि निघ्न्तमच्युतम् ॥ ७.१९२.४७ ॥
"సాధు! సాధు!" అంటూ ఆ ఇద్దరు వార్ష్ణేయుడైన (సాత్యకి)ని పొగిడారు. యుద్ధంలో అందరి దివ్యాస్త్రాలను నిరోధిస్తున్న అచ్యుతుడు (కృష్ణుడు) కూడా వారిచే ప్రశంసించబడ్డాడు.
7.192.48
धनञ्जयस्ततः कृष्णमब्रवीत्पश्य केशव ।
आचार्यरथमुख्यानां मध्ये क्रीडन्मधूद्वहः ॥ ७.१९२.४८ ॥
అప్పుడు ధనంజయుడు కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు: "ఓ కేశవా, చూడు, ఆచార్యుల ప్రధాన రథికుల మధ్య మధువంశపు ఆ వాహకుడు ఎలా ఆడుకుంటున్నాడో!"
7.192.49
आनन्दयति मां भूयः सात्यकिः परवीरहा ।
माद्रीपुत्रौ च भीमं च राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.१९२.४९ ॥
శత్రువీరులను సంహరించే సాత్యకి మళ్లీ నన్ను ఆనందపరుస్తున్నాడు; మాద్రి కుమారులిద్దరినీ, భీముడిని, రాజు యుధిష్ఠిరుడిని కూడా.
7.192.50
यच्छिक्षयाऽनुद्धतः सन्रणे चरति सात्यकिः ।
महारथानुपक्रीडन्वृष्णीनां कीर्तिवर्धनः ॥ ७.१९२.५० ॥
ఎవరి శిక్షణ వల్ల సాత్యకి యుద్ధంలో గర్వం లేకుండా సంచరిస్తాడో, మహారథుల మధ్య ఆడుతూ, వృష్ణివంశ కీర్తిని పెంచుతూ.
7.192.51
तमेते प्रतिनन्दन्ति सिद्धाः सैन्याश्च विस्मिताः ।
अजय्यं समरे दृष्ट्वा साधुसाध्विति सात्यकिम्।
योधाश्चोभयतः सर्वे कर्मभिः समपूजयन् ॥ ७.१९२.५१ ॥
సిద్ధులు, రెండు సైన్యాలు ఆశ్చర్యంతో అతన్ని అభినందిస్తున్నారు; యుద్ధంలో జయింపరాని సాత్యకిని చూసి "సాధు, సాధు" అంటున్నారు; ఇరువైపుల యోధులందరూ అతని పనులతో అతన్ని గౌరవిస్తున్నారు.