Mahābhārata · Adhyāya 7.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.192.1
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकोपहतचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतो धृष्टद्युम्नः समाद्रवत् ॥ ७.१९२.१ ॥
Vendo-o profundamente perturbado, com a mente abatida pela dor, Dhṛṣṭadyumna, filho do rei dos Pāñcālas, avançou contra ele.
7.192.2
य इष्ट्वा मनुजेन्द्रेण द्रुपदेन महामखे ।
लब्धो द्रोणविनाशाय समिद्धाद्धव्यवाहनात् ॥ ७.१९२.२ ॥
Aquele que o senhor dos homens Drupada obteve, por meio de sacrifício num grande rito, do fogo sacrificial aceso, para a destruição de Droṇa.
7.192.3
स धनुर्जैत्रमादाय घोरं जलदनिःस्वनम् ।
दृढज्यमजरं दिव्यं शरं चाशीविषोपमम् ॥ ७.१९२.३ ॥
Pegou o arco vitorioso, que emitia um estrondo terrível como uma nuvem de chuva, de corda firme, e uma flecha divina imperecível, semelhante a uma serpente venenosa.
7.192.4
सन्दधे कार्मुके तस्मिंस्ततस्तमनलोपमम् ।
द्रोणं जिघांस्तुः पाञ्चाल्यो महाज्वालमिवानलम् ॥ ७.१९२.४ ॥
Então encaixou na corda do arco aquela flecha semelhante ao fogo, o príncipe dos Pāñcālas, desejando matar Droṇa, como um fogo de grandes chamas.
7.192.5
तस्य रूपं शरस्यासीद्धनुर्ज्यामण्डलान्तरे ।
द्योततो भास्करस्येव घनान्ते परिवेषिणः ॥ ७.१९२.५ ॥
A forma daquela flecha dentro do círculo da corda do arco brilhava como o sol cercado por um halo na borda das nuvens.
7.192.6
पार्षतेन परामृष्टं ज्वलन्तमिव तद्धनुः ।
अन्तकालमनुप्राप्तं मेनिरे वीक्ष्य सैनिकाः ॥ ७.१९२.६ ॥
Ao ver aquele arco empunhado pelo filho de Pṛṣata, ardendo como em chamas, os soldados pensaram que chegara o tempo da morte.
7.192.7
तमिषुं संहतं तेन भारद्वाजः प्रतापवान् ।
दृष्ट्वाऽमन्यत देहस्य कालपर्यायमागतम् ॥ ७.१९२.७ ॥
Ao ver aquela flecha armada por ele, o poderoso filho de Bharadvāja (Droṇa) pensou que chegara a vez da morte para o seu corpo.
7.192.8
ततः प्रयत्नमातिष्ठदाचार्यस्तस्य वारमे ।
न चास्यास्त्राणि राजेन्द्र पादुरासन्महात्मनः ॥ ७.१९२.८ ॥
Então o mestre se esforçou por repeli-lo, mas, ó senhor dos reis, as armas daquele magnânimo não se manifestaram.
7.192.9
तस्य त्वहानि चत्वारि क्षपा चैकाऽस्यतो गता ।
तस्य चाह्नस्त्रिभागेन क्षयं जग्मुः पतत्रिणः ॥ ७.१९२.९ ॥
Enquanto ele atirava, passaram-se quatro dias e uma noite; e na terça parte daquele dia as flechas emplumadas se esgotaram.
7.192.10
स शरक्षयमासाद्य पुत्रशोकेन चार्दितः ।
विविधानां च दिव्यामानमस्त्राणामप्रसादतः ॥ ७.१९२.१० ॥
Tendo chegado ao esgotamento de suas flechas, atormentado pela dor pelo filho, e porque o favor das diversas armas divinas lhe faltava,
7.192.11
उत्स्रष्टुकामः शस्त्राणि ऋषिवाक्यप्रचोदितः ।
तेजसा पूर्यमाणश्च युयुधे न यथा पुरा ॥ ७.१९२.११ ॥
Desejando depor as suas armas, impulsionado pelas palavras do sábio, e embora cheio de esplendor, não lutou como antes.
7.192.12
भूयश्चान्यत्समादाय दिव्यमाङ्गिरसं धनुः ।
शरांश्च ब्रह्मदण्डाभान्धृष्टद्युम्नमयोधयत् ॥ ७.१९२.१२ ॥
Tomando de novo outro arco divino de Āṅgirasa e flechas semelhantes ao bastão de Brahmā, combateu Dhṛṣṭadyumna.
7.192.13
ततस्तं शरवर्षेण महता समवाकिरत् ।
व्यशातयच्च सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नममर्षणम् ॥ ७.१९२.१३ ॥
Então, enfurecido, cobriu-o completamente com uma grande chuva de flechas e derrubou o impaciente Dhṛṣṭadyumna.
7.192.14
शरांश्च शतधा तस्य द्रोणश्चिच्छेद सायकैः ।
ध्वजं धनुश्च निशितैः सारथिं चाप्यपातयत् ॥ ७.१९२.१४ ॥
Droṇa cortou as suas flechas em cem pedaços e, com flechas afiadas, derrubou também o seu estandarte, arco e auriga.
7.192.15
धृष्टद्युम्नः प्रहस्यान्यत्पुनरादाय कार्मुकम् ।
शितेन चैनं बाणेन प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.१९२.१५ ॥
Dhṛṣṭadyumna, rindo, pegou outro arco e, com uma flecha afiada, perfurou-o no meio do peito.
7.192.16
सोऽतिविद्धो महेष्वासोऽसम्भ्रान्त इव संयुगे ।
भल्लेन शितधारेण चिच्छेदास्य पुनर्धनुः ॥ ७.१९२.१६ ॥
Embora gravemente ferido, aquele grande arqueiro parecia imperturbável na batalha, e com um bhalla de gume afiado cortou novamente o arco de Dhṛṣṭadyumna.
7.192.17
यच्चास्य बाणविकृतं धनूंषि च विशाम्पते ।
सर्वं चिच्छेद दुर्धर्षो गदां खङ्गं च वर्जयन् ॥ ७.१९२.१७ ॥
Ó senhor dos homens! O invencível cortou todos os arcos danificados pelas flechas, mas poupou a maça e a espada.
7.192.18
धृष्टद्युम्नं च विव्याध नवभिर्निशितैः शरैः ।
जीवितान्तकरैः क्रुद्धः शिलाधौतैः परन्तपः ॥ ७.१९२.१८ ॥
E o atormentador dos inimigos, enfurecido, também feriu Dhṛṣṭadyumna com nove flechas afiadas, mortais e polidas em pedra.
7.192.19
धृष्टद्युम्नोऽथ तस्याश्वान्खरथाश्वैर्महारथः ।
व्यामिश्रयदमेयात्मा ब्राह्ममस्त्रमुदीरयन् ॥ ७.१९२.१९ ॥
Então Dhṛṣṭadyumna, o grande condutor de carro de alma incomensurável, invocando a arma brâhmica, misturou seus cavalos com cavalos semelhantes a burros.
7.192.20
ते मिश्रा बह्वशोभन्त जवना वातरंहसः ।
पारावतसवर्णाश्च शोणाश्च भरतर्षभ ॥ ७.१९२.२० ॥
Aqueles cavalos misturados, rápidos como o vento, cor de pombo e vermelhos, brilhavam intensamente, ó touro dos Bharatas.
7.192.21
यथा सविद्युतो मेघा नदन्तो जलदागमे ।
तथा रेजुर्महाराज मिश्रिता रणमूर्धनि ॥ ७.१९२.२१ ॥
Como nuvens com relâmpagos rugem e brilham na chegada das chuvas, assim, grande rei, brilharam misturados na vanguarda da batalha.
7.192.22
ईषाबन्धं चक्रबन्धं रथबन्धं तथैव च ।
प्राणाशयदमेयात्मा धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.२२ ॥
Aquele duas vezes nascido, Dhṛṣṭadyumna de alma incomensurável, prendeu com o laço do jugo, o laço da roda e o laço do carro, e com a arma que detém o sopro vital.
7.192.23
स च्छिन्नधन्वा पाञ्चाल्यो निकृत्तध्वजसारथिः ।
उत्तमामापदं प्राप्य गदां वीरः परामृशत् ॥ ७.१९२.२३ ॥
O herói pāñcāla, com o arco cortado, o estandarte e o condutor derrubados, chegou a um perigo supremo e empunhou sua maça.
7.192.24
तामस्य विशिखैस्तीक्ष्णैः क्षिप्यमाणां महारथः ।
निजघानः शरैर्द्रोणः क्रुद्धः सत्यपराक्रमः ॥ ७.१९२.२४ ॥
Enquanto ele arremessava aquela maça com flechas afiadas, o grande condutor Droṇa, irado e de verdadeira bravura, abateu-o com flechas.
7.192.25
तां तु दृष्ट्वा नरव्याघ्रो द्रोणेन निहतां शरैः ।
विमलं खङ्गमादत्त शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२५ ॥
Vendo-a abatida pelas flechas de Droṇa, o tigre entre os homens empunhou uma espada limpa e o resplandecente escudo das cem luas.
7.192.26
असंशयं तथाभूतः पाञ्चाल्यः साध्वमन्यत ।
वधमाचार्यमुख्यस्य प्राप्तकालं महात्मनः ॥ ७.१९२.२६ ॥
Sem dúvida, naquele estado o príncipe pāñcāla pensou com acerto que chegara o momento de matar o grande de alma, o principal dos mestres.
7.192.27
ततः स रथनीडस्थं स्वरथस्य रथेपया ।
अगच्छदसिमुद्यम्य शतचन्द्रं च भानुमत् ॥ ७.१९२.२७ ॥
Então avançou, espada erguida, com o escudo das cem luas e o radiante, em direção a Droṇa, que estava no assento de seu carro, desejando apoderar-se desse carro.
7.192.28
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म धृष्टद्युम्नो महारथः ।
इयेष वक्षो भेत्तुं स भारद्वाजस्य संयुगे ॥ ७.१९२.२८ ॥
Desejando realizar um feito difícil, o grande condutor de carro Dhṛṣṭadyumna quis atravessar em combate o peito de Bhāradvāja, Droṇa.
7.192.29
सोऽतिष्ठद्युगमध्ये वै युगसन्नहनेषु च ।
जघनार्धेषु चाश्वानां तत्सैन्याः समपूजयन् ॥ ७.१९२.२९ ॥
Ele ficou de pé no meio do jugo, sobre as correias do jugo e nas ancas dos cavalos; seus soldados o honraram.
7.192.30
तिष्ठतो युगपालीपु शोणानप्यधितिष्ठतः ।
नापश्यदन्तरं द्रोणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१९२.३० ॥
Embora estivesse de pé sobre os guardas do jugo e os cavalos vermelhos, Droṇa não viu nenhuma abertura; tornou-se como algo maravilhoso.
7.192.31
क्षिप्रं श्येनस्य चरतो यथैवामिषगृद्धिनः ।
तद्वदासीदभीसारो द्रोमपार्षतयो रणे ॥ ७.१९२.३१ ॥
Como um falcão que mergulha veloz, ávido por carne, assim Droṇa e o filho de Pṛṣata investiram um contra o outro na batalha.
7.192.32
तस्य पारावतानश्वान्रथशक्त्या पराभिनत् ।
सर्वानेकैकशो द्रोणो रक्तानश्वान्विवर्जयन् ॥ ७.१९२.३२ ॥
Droṇa abateu um a um todos os seus cavalos cor de pombo com uma lança de carro, poupando apenas os cavalos vermelhos.
7.192.33
ते हता न्यपतन्भूमौ धृष्टद्युम्नस्य वाजिनः ।
शोणास्तु पर्यमुच्यन्त रथबन्धाद्विशाम्पते ॥ ७.१९२.३३ ॥
Aqueles cavalos de Dhṛṣṭadyumna, abatidos, caíram ao chão; mas os cavalos vermelhos foram desatrelados do carro, ó senhor do povo.
7.192.34
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा द्विजाग्र्येण स पार्षतः ।
नामृष्यत युधां श्रेष्ठो याज्ञसेनिर्महारथः ॥ ७.१९२.३४ ॥
Ao ver aqueles cavalos abatidos pelo mais excelente dos brâmanes, o filho de Pṛṣata, filho de Yajñasena, o melhor dos guerreiros e grande condutor de carro, não suportou.
7.192.35
विरथः स गृहीत्वा तु खङ्गं खङ्गभृतां वरः ।
द्रोणमभ्यपतद्राजन्वैनतेय इवोरगम् ॥ ७.१९२.३५ ॥
Sem carro, ele, o melhor dos espadachins, pegou sua espada e avançou sobre Droṇa, ó rei, como Garuḍa se lança sobre uma serpente.
7.192.36
तस्य रूपं बभौ राजन्भारद्वाजं जिघांसतः ।
यथा रूपं पुरा विष्णोर्हिरण्यकशिपोर्वधे ॥ ७.१९२.३६ ॥
Ó rei, sua forma brilhou ao desejar matar Droṇa, filho de Bharadvāja, como a forma de Viṣṇu brilhou outrora na morte de Hiraṇyakaśipu.
7.192.37
स तदा विविधान्मर्गान्प्रवरांश्चैकविंशतिम् ।
दर्शयामास कौरव्य पार्षतो विचरन्रणे ॥ ७.१९२.३७ ॥
Então ele mostrou vinte e uma manobras variadas e excelentes, ó descendente de Kuru, enquanto o filho de Pṛṣata se movia na batalha.
7.192.38
भ्रान्तुमुद्धान्तमाविद्धमाप्लुतं प्रसृतं सृतम् ।
परिवृत्तं निवृत्तं च खङ्गं चर्म च धारयन् ॥ ७.१९२.३८ ॥
Empunhando espada e escudo, ele girava, rodopiava, arremessava, saltava, avançava, recuava, virava e voltava.
7.192.39
सम्पातं समुदीर्णं च दर्शयामास पार्षतः ।
भारतं कौशिकं चैव सात्वतं चैव शिक्षया। ॥ ७.१९२.३९ ॥
O filho de Pṛṣata mostrou os movimentos de mergulho e de ascensão e, segundo seu treino, também os estilos Bhārata, Kauśika e Sātvata.
7.192.40
दर्शयन्व्यचरद्युद्धे द्रोणस्यान्तचिकीर्षया ।
चरतस्तस्य तान्मर्गान्विचित्रान्खङ्गचर्मिणः।
व्यस्मयन्त रणे योधा देवताश्च समागताः ॥ ७.१९२.४० ॥
Mostrando, na batalha, aqueles caminhos maravilhosos, movendo-se com o desejo de provocar o fim de Droṇa, empunhando espada e escudo; os guerreiros na batalha se espantaram, e também os deuses que estavam reunidos.
7.192.41
ततः शरसहस्रेण शतचन्द्रमपातयत् ।
चर्म खङ्गं च सम्बाधे धृष्टद्युम्नस्य स द्विजः ॥ ७.१९२.४१ ॥
Então aquele duas vezes nascido (Droṇa) derrubou, com mil flechas na multidão, o escudo das cem luas e a espada de Dhṛṣṭadyumna.
7.192.42
ये तु वैतस्तिका नाम शरा आसन्नयोधिनः ।
निकृष्टयुद्धे द्रोणस्य नान्येषां सन्ति ते शराः ॥ ७.१९२.४२ ॥
As flechas chamadas Vaitastika eram de Droṇa no combate corpo a corpo; essas flechas não existiam para os outros.
7.192.43
ऋते शारद्वतात्पर्थाद्द्रौणेर्वैकर्तनात्तथा ।
प्रद्युम्नयुयुधानाभ्यामभिमन्योश्च भारत ॥ ७.१९२.४३ ॥
Ó Bhārata, exceto Kṛpa, filho de Śaradvat, o filho de Droṇa, Karṇa, filho de Vikartana, e igualmente Pradyumna, Yuyudhāna e Abhimanyu—
7.192.44
अथास्येषु समाधत्त दृढं परमसम्मतम् ।
अन्तेवासिनमाचार्यो जिघांसुः पुत्रसम्मितम् ॥ ७.१९२.४४ ॥
Então o mestre Droṇa, desejando matar aquele discípulo tão estimado, semelhante a um filho, mirou firmemente com suas flechas.
7.192.45
तं शरैर्दशभिस्तीक्ष्णैश्चिच्छेद शिनिपुङ्गवः ।
पश्यतस्तव पुत्रस्य कर्णस्य च महात्मनः।
ग्रस्तमाचार्यमुख्येन धृष्टद्युम्नममोचयत् ॥ ७.१९२.४५ ॥
Sātyaki, o melhor dos Śini, cortou aquilo com dez flechas afiadas e, enquanto teu filho e o magnânimo Karṇa observavam, libertou Dhṛṣṭadyumna, que fora capturado pelo principal dos mestres, Droṇa.
7.192.46
चरन्तं रथमार्गेषु सात्यकिं सत्यविक्रमम् ।
द्रोणकर्मान्तरगतं कृपस्यापि च भारत।
अपश्येतां महात्मानौ विष्वक्सेनधनञ्जयौ ॥ ७.१९२.४६ ॥
Ó Bhārata, aqueles dois magnânimos, Viṣvaksena (Kṛṣṇa) e Dhanañjaya (Arjuna), viram Sātyaki de verdadeira bravura, movendo-se pelos caminhos dos carros e penetrando no meio das ações de Droṇa e também de Kṛpa.
7.192.47
अपूजयेतां वार्ष्णेयं ब्रुवाणौ साधुसाध्विति ।
दिव्यान्यस्त्राणि सर्वेषां युधि निघ्न्तमच्युतम् ॥ ७.१९२.४७ ॥
Dizendo "Bem feito! Bem feito!", ambos honraram o descendente de Vṛṣṇi (Sātyaki), e honraram também Acyuta (Kṛṣṇa), que na batalha derrubava as armas divinas de todos.
7.192.48
धनञ्जयस्ततः कृष्णमब्रवीत्पश्य केशव ।
आचार्यरथमुख्यानां मध्ये क्रीडन्मधूद्वहः ॥ ७.१९२.४८ ॥
Então Dhanañjaya disse a Kṛṣṇa: "Olha, ó Keśava, como o portador da linhagem de Madhu brinca no meio dos principais guerreiros de carro dos mestres!"
7.192.49
आनन्दयति मां भूयः सात्यकिः परवीरहा ।
माद्रीपुत्रौ च भीमं च राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.१९२.४९ ॥
Sātyaki, matador dos heróis inimigos, alegra-me de novo, e também os dois filhos de Mādrī, Bhīma e o rei Yudhiṣṭhira.
7.192.50
यच्छिक्षयाऽनुद्धतः सन्रणे चरति सात्यकिः ।
महारथानुपक्रीडन्वृष्णीनां कीर्तिवर्धनः ॥ ७.१९२.५० ॥
Pela cuja instrução Sātyaki se move sem arrogância na batalha, brincando entre os grandes guerreiros de carro, aumentando a glória dos Vṛṣṇis.
7.192.51
तमेते प्रतिनन्दन्ति सिद्धाः सैन्याश्च विस्मिताः ।
अजय्यं समरे दृष्ट्वा साधुसाध्विति सात्यकिम्।
योधाश्चोभयतः सर्वे कर्मभिः समपूजयन् ॥ ७.१९२.५१ ॥
Os seres perfeitos e os dois exércitos, maravilhados, regozijam-se com ele; ao ver Sātyaki invencível na batalha, exclamam: «Bem feito, bem feito!»; todos os guerreiros de ambos os lados o honram por seus feitos.