مهابهاراتا · أدهيايا 7.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.199.1
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना ।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१९९.१ ॥
ذلك العظيم الروح الذي درس الفيدات بأجزائها على الوجه المشروع، والذي استقر فيه علم القوس بذاته.
7.199.2
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः ।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च ॥ ७.१९९.२ ॥
بفضل من يصنع أبطال البشر في الحرب أفعالاً فوق البشر، عسيرة حتى على الآلهة.
7.199.3
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा ।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना ॥ ७.१९९.३ ॥
في حضور الجميع أهان ذلك الفاعل للشر دروناً؛ فعل ذلك القاتل الحقير لمعلمه فعلاً دنيئاً.
7.199.4
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम् ॥ ७.१९९.४ ॥
فلم يُظهر أحد هناك غضباً. عار على طبقة المحاربين، وعار على الغيرة نفسها!
7.199.5
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः ।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९९.५ ॥
ماذا قال أبناء بريثا وجميع الملوك حملة القسي على الأرض، بعد أن سمعوا كلام أمير البانتشالا؟ أخبرني بذلك يا سانجايا.
7.199.6
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः ।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते ॥ ७.१९९.६ ॥
لما سمع الملوك تلك الكلمات القاسية من ابن دروبادا، يا سيد الشعوب، صمتوا جميعاً.
7.199.7
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम् ।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.१९९.७ ॥
أما أرجونا فنظر شزرًا إلى ابن فريشتا، وتنهد تنهدًا عميقًا مع الدموع، وقال: «عارٌ، عارٌ!»
7.199.8
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् ॥ ७.१९९.८ ॥
وكان يُدِشْتِرا وبهيما، التوأمان، وكريشنا والآخرون في غاية الخجل، أيها الملك. فقال ساتياكي هذه الكلمات.
7.199.9
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम् ।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम् ॥ ७.१९९.९ ॥
أما من رجلٍ هنا يقتل سريعًا هذا الآثم المشؤوم، أحطّ البشر، الذي يتكلم هكذا؟
7.199.10
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया ।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव ॥ ७.१९९.१० ॥
هؤلاء البانداڤيون كلهم يلومونك رغبةً في المعرفة، بسبب ذلك الفعل الآثم، كما يلوم البراهمة طاهي الكلاب المنبوذ.
7.199.11
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः ।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम् ॥ ७.१९९.११ ॥
أقد ارتكبتَ هذا الذنب العظيم ومُقتٌ من كل الأخيار، فكيف لا تخجل من الكلام وقد بلغت هذا المجلس البهيّ؟
7.199.12
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते ।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे ॥ ७.१९९.१२ ॥
كيف لا ينشطر لسانك مئة قطعة، ولماذا لا ينفجر رأسك، أيها الحقير؟ وأنت تشتم معلمك، فلماذا لا تسقط بالإثم؟
7.199.13
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः ।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि ॥ ७.१९९.१३ ॥
أنت جدير باللوم من قبل البارثا ومن جميع الأندهاكا والفرشنيين، لأنك ارتكبت فعلا دنيئا ثم تفاخر في مجلس الناس.
7.199.14
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन् ।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता ॥ ७.१९९.१४ ॥
لقد فعلت فعلا غير لائق ثم عدت فسببت معلمك، فأنت تستحق القتل؛ ولا غاية لك في البقاء ولو لحظة.
7.199.15
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम ।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः ॥ ७.१९९.१५ ॥
يا أدنى الرجال! من غيرك كان سيعزم على قتل معلمه الصالح البار بأن يمسكه من شعره؟
7.199.16
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः ।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम् ॥ ७.१९९.१६ ॥
لقد جلبت على أسرتك العار، فغرق أقاربك من سبعة أجيال قبلك وبعدك، وتخلت عنهم الشهرة.
7.199.17
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना ॥ ७.१९९.१७ ॥
يا ثور الرجال! كما قلت للبارثا عن بهيشما، فإن ذلك العظيم النفس قد قضى بنفسه نهايته.
7.199.18
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः ।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत् ॥ ७.१९९.१८ ॥
وقاتله أيضا سيكون أخاك الشقيق، أشد الفاعلين للإثم؛ وليس على الأرض فاعل إثم غير أبناء الفنجالا.
7.199.19
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल ।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः ॥ ७.१९९.१९ ॥
وذاك الذي خلقه أبوك هو حقاً مُهلِك بهيشما؛ وهو محفوظ بشيخاندين، وهو موت ذلك العظيم النفس.
7.199.20
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः ।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः ॥ ७.१९९.२० ॥
لقد انحرف البنجاليون عن الدهرما، وهم أوغاد خائنون للأصدقاء والمعلمين؛ فلما لاقوا أخاك فجأة، ذمّهم جميع الأخيار.
7.199.21
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि ।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया ॥ ७.१९९.२१ ॥
إن عدتَ إلى قول مثل هذا في حضرتي، فسأهشّم رأسك بمقمعةٍ كالصاعقة.
7.199.22
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते ।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः ॥ ७.१९९.२२ ॥
إذ يراك الناس قاتلَ برهمي، فينظرون إلى الشمس؛ فإن إثم قتل البرهمي إثمُك، وكفّارته لنفسك.
7.199.23
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः ।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे ॥ ७.१९९.२३ ॥
يا بنجالي، يا أشد الأشرار! أمام معلّمي نفسه، تُهين مرةً بعد أخرى حتى معلّم المعلّم، ولا تستحي!
7.199.24
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम ।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः ॥ ७.१९९.२४ ॥
قف، قف! تحمّل ضربة مقمعتي هذه مرة واحدة؛ وأنا أيضاً سأحتمل ضرباتك بالمقمعة مراراً كثيرة.
7.199.25
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम् ।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव ॥ ७.१९९.२५ ॥
فلمّا شتمه السَّاتفاتا بكلمات قاسية، قال الباريشاتا الغاضب، كأنه يضحك، لساتياكي المتأجج غضبًا:
7.199.26
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव ।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति ॥ ७.१९९.२६ ॥
«يُسمَع، يُسمَع، ويُغفَر» — يا مادهافا! إن الرجل الدنيء الشرير يرغب دائمًا في شتم الرجل الصالح.
7.199.27
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम् ।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते ॥ ७.१९९.२७ ॥
يُمدح الصبر في العالم، لكن الآثم لا يستحق الصبر. والآثم القلب يظن أن الصابر قد قُهر.
7.199.28
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः ।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि ॥ ७.१९९.२८ ॥
أنت، ذو السلوك الوضيع والنفس الدنيئة والعزم على الإثم، تستحق الذم من طرف الشعرة إلى طرف الظفر، ومع ذلك تريد أن تتكلم.
7.199.29
वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम् ।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः ॥ ७.१९९.२९ ॥
يا آثم! الموت خير لك؛ فليس قلبك مما يُصغي إلى أصل اللوم. إن أهل السلوك الوضيع يذمّون غيرهم بالعيوب، وهم عمي عن عيوبهم هم.
7.199.30
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया ।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम् ॥ ७.१९९.३० ॥
ذلك البهوريشراواس، الذي قُطعت ذراعاه وسقط في حال الموت، قتلته أنت، مع أنه كان مُنعت عن ذلك. فأي إثم أعظم من هذا؟
7.199.31
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे ।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम् ॥ ७.१९९.३१ ॥
في المعركة، قُتل درونا بسلاحي الإلهي بعدما ألقى سلاحه، فأي ذنب اقترفناه هناك؟
7.199.32
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम् ।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत् ॥ ७.१९९.३२ ॥
إن قتل الأعداء من لا يقاتل في المعركة، وكذلك الحكيم الصائم حتى الموت، أو من قُطعت ذراعه، فكيف، يا ساتياكي، يستطيع أن يتكلم (عن الواجب)؟
7.199.33
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान् ।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः ॥ ७.१९९.३३ ॥
لقد أسقطك بقدمه على الأرض وهو الآن يجرّك، ذلك البطل. فلماذا لم تقتله حينها، يا أفضل الرجال؟
7.199.34
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः ।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान् ॥ ७.१९९.३४ ॥
حين هُزمتَ من قبل على يد بارثا أيها الدنيء، قُتل البطل القدير ابن سومادتا؛ فقد فعلتَ ذلك حينها أيضاً.
7.199.35
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम् ।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम् ॥ ७.१९९.३५ ॥
حيثما طارد درونا جيش البانداڤا، أمضي أنا إلى هناك أنثر آلاف السهام.
7.199.36
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम् ।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ ॥ ७.१९९.३६ ॥
وقد فعلتَ مثل هذا الفعل، فينبغي أن تتكلم أنت نفسك كالمنبوذ؛ فلماذا تنطق بالكلمات القاسية؟ إنه يجب أن تُجاب.
7.199.37
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम ।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद ॥ ७.१९९.३७ ॥
أيها الأدنى من سلالة الفريشنيين، أنت فاعل هذا الفعل لا أنا، وأنت مأوى الذنوب والأفعال الآثمة. فلا تعد إلى الكلام.
7.199.38
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम् ।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१९९.३८ ॥
اجلس صامتًا، ولا تكلمني بعد الآن. ما أنت مقدم على قوله لي مقلوب.
7.199.39
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम् ।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१९९.३९ ॥
وإن قلت لي مرة أخرى بحماقة مثل هذه الكلمات الغليظة، فسأرسلك بالسهام في القتال إلى مملكة فايفاسفاتا.
7.199.40
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते ।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम् ॥ ७.१९९.४० ॥
أيها الأحمق، لا يُنال شيء بالبر وحده. واسمع أيضًا كيف جرى سلوكهم بالإثم.
7.199.41
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः ।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके ॥ ७.१९९.४१ ॥
لقد خُدع بالإثم في سالف الزمان بانداويّ يودهيشتهيرا، وعُذِّبت دراوبادي بالإثم كذلك، يا ساتياكي.
7.199.42
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया ।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश ॥ ७.१९९.४२ ॥
لقد طُرد جميع البانداويين مع كريشنا إلى الغابة، وسُلبت كل ثروتهم بالإثم، أيها الأحمق.
7.199.43
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः ।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः ॥ ७.१९९.४३ ॥
لقد أُسقط ملك المادرا شالیا هنا بالظلم على أيدي الأعداء، وكذلك أُسقط الفتى ساوبهدرا (أبهيمانيو) ظلمًا.
7.199.44
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः ।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः ॥ ७.१९९.४४ ॥
وهنا أيضًا قُتل بهيشما، فاتح مدن الأعداء، ظلمًا، وقُتل بهوريشرافاس ظلمًا على يدك، أنت العالم بالدارما.
7.199.45
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे ।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत ॥ ७.१९९.४५ ॥
هكذا تصرّف الأعداء والباندافيون في الحرب؛ يا ساتفاتا، حتى الأبطال العارفون بالدارما فعلوا مثل ذلك وهم يحفظون النصر.
7.199.46
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः ।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम् ॥ ७.१९९.४६ ॥
الدارما العليا يصعب معرفتها، والأدارما يصعب فهمها؛ قاتل مع الكورويين، ولا تذهب إلى مسكن أبيك.
7.199.47
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च ।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत् ॥ ७.१९९.४७ ॥
ولمّا سُمعت هذه الكلمات القاسية والجارحة، ارتعد الظافر ساتياكي كأنه اهتزّ.
7.199.48
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम् ।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः ॥ ७.१९९.४८ ॥
فلما سمع ذلك، أمسك ساتياكي، وعيناه محمرتان من الغضب، بالمِقمعة؛ وتنفّس كالثعبان، ووضع قوسه على العربة.
7.199.49
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत् ।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम् ॥ ७.१९९.४९ ॥
ثم انقضّ على البانتشالي، فقال بغضب: «لن أكلّمك بكلام قاسٍ؛ سأقتلك، أنت الذي يستحق القتل».
7.199.50
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम् ।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम् ॥ ७.१९९.५० ॥
ذلك الجبار الشديد الذي لا يعرف الصفح، المنقضّ فجأة على البانتشالي في غضب شديد، كان كأنه الموت نفسه.
7.199.51
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत् ॥ ७.१९९.५१ ॥
بتحريض من فاسوديفا، قفز بهيمسينا القوي بسرعة من عربته وأمسك به بذراعيه.
7.199.52
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली ।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात् ॥ ७.१९९.५२ ॥
فأمسك البطل الباندافي بالساتياكي المتهور المنقضّ، وحمل بالقوة ذلك القوي الذي كان يتخبط.
7.199.53
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः ।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः ॥ ७.१९९.५३ ॥
ثبّت ساقيه بقوة، فأوقفه بهيمة بالقوة عند الخطوة السادسة، ثور آل شيني، وهو أفضل الأقوياء.
7.199.54
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते ॥ ७.१९९.५४ ॥
نزل سهديفا بسرعة من عربته إلى حيث كان الأقوى يمسكه، وتكلم بكلمات رقيقة، يا سيد البشر.
7.199.55
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते ।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष ॥ ७.१९९.५५ ॥
أيها النمر بين الرجال، ليس لنا صديق غير الأندhakas والفريشنيين والپانچالا، أيها الجليل.
7.199.56
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः ।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते ॥ ७.१९९.५६ ॥
وكذلك للأندhakas والفريشنيين، وخاصة كريشنا، وكذلك لنا، ليس هناك صديق آخر.
7.199.57
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम् ।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः ॥ ७.१९९.५७ ॥
أيها المنحدر من فريشني، حتى لو بُحث إلى أقاصي المحيط، ليس للپانچالا صديق أعظم من الپاندافا والفريشنيين.
7.199.58
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान् ।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम् ॥ ७.१९९.५८ ॥
كما تعتبر أنت مثل هذا الصديق، وكما أنتم لنا، فنحن لكم.
7.199.59
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन् ।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा ॥ ७.१९९.५९ ॥
أيها العارف بكل دھرما، متذكرًا هكذا واجب الصداقة، كبح غضبك على البانچالي وهدئ نفسك، يا خير الشينيين.
7.199.60
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते ।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत् ॥ ७.१९९.६० ॥
عليك أن تغفر لابن پريشتا، وليغفر لك ابن پريشتا. نحن الساعون إلى المغفرة؛ فما عسى أن يكون غير السلام؟
7.199.61
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष ।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ७.१९९.६१ ॥
لَمّا هدّأ ساهاديفا شَيْنيا، يا ماريشا، ضحك ابن ملك البانجالا وقال هذا.
7.199.62
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम् ।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः ॥ ७.१९९.६२ ॥
يا بهيما، أطلق سراح حفيد شيني، المملوء بنشوة القتال؛ فليهاجمني كما تهاجم الريح الجبل.
7.199.63
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम् ।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे ॥ ७.१९९.६३ ॥
يا ابن كونتي، حتى أُخمد بسهامي الحادّة غضبه وحماسه للقتال، فليبق في المعركة حياته أيضًا.
7.199.64
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम् ।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः ॥ ७.१९९.६४ ॥
ماذا يمكنني أن أفعل حقًا؟ فليُقَل هذا الأمر. إن جيش أبناء بانْدو العظيم يتقدّم، وهؤلاء الكوراڤا يأتون لملاقاتهم.
7.199.65
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे ।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः ॥ ७.१९९.६५ ॥
أو سيصدّ فالغونا (أرجونا) الجميع في المعركة. وأنا أيضًا سأُسقط رأسه بسهامي.
7.199.66
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे ।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति ॥ ७.१९९.६६ ॥
في المعركة يظنّني ذا ذراع مقطوعة. فأطلقه، وسأطلقه أنا أيضًا؛ وإلا فسيقتلني.
7.199.67
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन् ।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली ॥ ७.१९९.६७ ॥
وكان ساتياكي، وهو يسمع أقوال البانشالا، يزفر كالثعبان، ويتلوى بلا انقطاع، محصورا في ذراعي بهيما، ذلك البطل القوي.
7.199.68
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः ॥ ७.१९९.६८ ॥
وقد أوقف فاسوديفا وملك الدارما ذينك البطلين، وهما يزمجران كالثيران، قويان فخوران بساعديهما، بعجلة وجهد عظيم، أيها السيد.
7.199.69
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१९९.६९ ॥
وبعد أن كبحا ذينك الرامييْن الأعظمين، وقد احمرت عيناهما من الغضب، عاد أبطال الكشاتريا إلى الآخرين الراغبين في القتال في المعركة.