മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.199.1
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना ।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१९९.१ ॥
അംഗങ്ങളോടു കൂടിയ വേദങ്ങൾ യഥാവിധി ആരാണോ പഠിച്ചത്, ആരിൽ നേരിട്ട് ധനുർവേദം പ്രതിഷ്ഠിതമായിരുന്നുവോ ആ മഹാത്മാവ്.
7.199.2
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः ।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च ॥ ७.१९९.२ ॥
ആരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ മാനുഷികമല്ലാത്തതും ദേവന്മാർക്കും ദുഷ്കരമായതുമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നുവോ.
7.199.3
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा ।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना ॥ ७.१९९.३ ॥
പാപകർമ്മി എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ ദ്രോണനെ അധിക്ഷേപിച്ചു; ആ ക്ഷുദ്രനും ഗുരുഘാതിയും നീചകർമ്മം ചെയ്തു.
7.199.4
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम् ॥ ७.१९९.४ ॥
അവിടെ ആരും രോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല. ക്ഷത്രിയ ജാതിക്ക് ധിക്കാരം; രോഷത്തിനും ധിക്കാരം.
7.199.5
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः ।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९९.५ ॥
പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരും ഭൂമിയിലെ വില്ലാളികളായ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും പാഞ്ചാല്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്തു പറഞ്ഞു? സഞ്ജയാ, അത് എന്നോടു പറയൂ.
7.199.6
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः ।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते ॥ ७.१९९.६ ॥
ദ്രുപദപുത്രന്റെ ആ ക്രൂരവാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രജാധിപതേ, സകല രാജാക്കന്മാരും മൗനികളായി.
7.199.7
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम् ।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.१९९.७ ॥
അർജുനൻ കടാക്ഷത്തോടെ പാർഷതനെ ചരിഞ്ഞു നോക്കി, കണ്ണീരോടെ ദീർഘമായി നെടുവീർപ്പിട്ട് "ധിക്, ധിക്" എന്നു പറഞ്ഞു.
7.199.8
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् ॥ ७.१९९.८ ॥
യുധിഷ്ഠിരനും ഭീമനും ഇരട്ടകളും കൃഷ്ണനും മറ്റുള്ളവരും അത്യന്തം ലജ്ജിതരായി, രാജാവേ. അപ്പോൾ സാത്യകി ഇത് പറഞ്ഞു.
7.199.9
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम् ।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम् ॥ ७.१९९.९ ॥
ഇവിടെ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്ന ഈ പാപിയെയും, അശുഭനെയും, മനുഷ്യരിൽ അധമനെയും ഉടനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പുരുഷനുമില്ലേ?
7.199.10
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया ।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव ॥ ७.१९९.१० ॥
ഈ പാണ്ഡവരെല്ലാം അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ആ പാപകർമ്മം മൂലം നിന്നെ നിന്ദിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണർ ശ്വപാകനെ നിന്ദിക്കുന്നതുപോലെ.
7.199.11
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः ।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम् ॥ ७.१९९.११ ॥
ഈ മഹാപാപം ചെയ്ത്, എല്ലാ സജ്ജനങ്ങളാലും നിന്ദിതനായ നീ, ഈ മനോഹരമായ സഭയിലെത്തി സംസാരിക്കാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ലേ?
7.199.12
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते ।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे ॥ ७.१९९.१२ ॥
ക്ഷുദ്രാ! ഗുരുവിനെ ശപിക്കുന്ന നിന്റെ നാവ് എന്തുകൊണ്ട് നൂറായി പിളരുന്നില്ല? നിന്റെ തലയും എന്തുകൊണ്ട് പിളരുന്നില്ല? അധർമ്മത്താൽ നീ എന്തുകൊണ്ട് വീഴുന്നില്ല?
7.199.13
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः ।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि ॥ ७.१९९.१३ ॥
നീ പാർത്ഥന്മാരാലും എല്ലാ അന്ധക-വൃഷ്ണികളാലും നിന്ദ്യനാണ്; കലുഷകർമ്മം ചെയ്തിട്ട് ജനസഭയിൽ നീ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.
7.199.14
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन् ।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता ॥ ७.१९९.१४ ॥
ഇങ്ങനെയൊരു അകാര്യം ചെയ്തിട്ട് വീണ്ടും ഗുരുവിനെ ആക്ഷേപിക്കുന്ന നീ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നിനക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും പ്രയോജനമില്ല.
7.199.15
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम ।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः ॥ ७.१९९.१५ ॥
അധമപുരുഷാ! നിന്നെയല്ലാതെ ആര് ഇത് തീരുമാനിക്കും—ധർമ്മാത്മാവും സജ്ജനവുമായ ഗുരുവിനെ മുടി പിടിച്ച് വധിക്കാൻ?
7.199.16
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः ।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम् ॥ ७.१९९.१६ ॥
കുലത്തിന് കളങ്കമായ നിന്നെ പ്രാപിച്ചതിനാൽ, നിന്റെ മുൻപും പിൻപുമുള്ള ഏഴു തലമുറകളിലെ ബന്ധുക്കൾ മുങ്ങിപ്പോയി; യശസ്സിൽനിന്ന് പരിത്യക്തരുമായി.
7.199.17
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना ॥ ७.१९९.१७ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ! പാർത്ഥനോട് ഭീഷ്മനെക്കുറിച്ച് നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, ആ മഹാത്മാവ് തന്നെ അവന്റെ അന്ത്യം നിശ്ചയിച്ചു.
7.199.18
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः ।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत् ॥ ७.१९९.१८ ॥
അവനും നിന്റെ സഹോദരനായ, അതിപാപിയായ വധകൻ; ഭൂമിയിൽ പാഞ്ചാല പുത്രന്മാരെ കൂടാതെ മറ്റൊരു പാപി ഇല്ല.
7.199.19
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल ।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः ॥ ७.१९९.१९ ॥
നിന്റെ പിതാവിനാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അവൻ, ഭീഷ്മന്റെ അന്തകനായി തീർച്ചയായും; ശിഖണ്ഡിയാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ; അവനാണ് ആ മഹാത്മാവിന്റെ മരണം.
7.199.20
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः ।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः ॥ ७.१९९.२० ॥
ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച, നീചരായ, മിത്രങ്ങളോടും ഗുരുക്കന്മാരോടും ദ്രോഹം ചെയ്യുന്ന പാഞ്ചാലർ, നിന്റെ സഹോദരനെ പെട്ടെന്ന് പ്രാപിച്ച് സകല സാധുക്കളാലും ധിക്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
7.199.21
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि ।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया ॥ ७.१९९.२१ ॥
വീണ്ടും എന്റെ മുന്നിൽ ഇതുപോലുള്ള വാക്ക് നീ പറഞ്ഞാൽ, വജ്രതുല്യമായ ഗദകൊണ്ട് നിന്റെ തല ഞാൻ തകർക്കും.
7.199.22
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते ।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः ॥ ७.१९९.२२ ॥
നിന്നെ ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനായി കണ്ടാൽ ജനങ്ങൾ സൂര്യനെ നോക്കുന്നു; ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ പാപം നിനക്കുള്ളതാണ്, അതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തവും നിനക്കുവേണ്ടിയാണ്.
7.199.23
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः ।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे ॥ ७.१९९.२३ ॥
ഹേ പാഞ്ചാലാ, അതിദുഷ്ടാ! എന്റെ ഗുരുവിന്റെ മുമ്പിൽ തന്നെ, ഗുരുവിന്റെ ഗുരുവിനെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ആക്ഷേപിച്ചിട്ടും നീ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല.
7.199.24
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम ।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः ॥ ७.१९९.२४ ॥
നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ! എന്റെ ഈ ഗദാപ്രഹാരം ഒരിക്കൽ സഹിക്കൂ; നിന്റെ ഗദാപ്രഹാരങ്ങൾ ഞാൻ പലതവണ സഹിക്കും.
7.199.25
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम् ।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव ॥ ७.१९९.२५ ॥
സാത്വതൻ (സാത്യകി) ഇപ്രകാരം പരുഷവാക്കുകളാൽ ആക്ഷേപിച്ചപ്പോൾ, കോപിച്ച പാർഷതൻ (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ) ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ക്രുദ്ധനായ സാത്യകിയോട് പറഞ്ഞു.
7.199.26
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव ।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति ॥ ७.१९९.२६ ॥
'കേൾക്കപ്പെടുന്നു, കേൾക്കപ്പെടുന്നു, ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു' — ഓ മാധവാ! അനാര്യനും ദുഷ്ടനുമായവൻ എപ്പോഴും സജ്ജനനെ ആക്ഷേപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.199.27
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम् ।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते ॥ ७.१९९.२७ ॥
ലോകത്തിൽ ക്ഷമ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ പാപി ക്ഷമയ്ക്ക് അർഹനല്ല. പാപാത്മാവ് ക്ഷമാശീലനെ 'ഇവൻ തോറ്റു' എന്ന് കരുതുന്നു.
7.199.28
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः ।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि ॥ ७.१९९.२८ ॥
ആ നീ, ക്ഷുദ്രമായ പെരുമാറ്റവും താഴ്ന്ന മനസ്സും പാപത്തിൽ ഉറച്ച തീരുമാനവുമുള്ളവൻ — തലമുടിയുടെ അറ്റം മുതൽ നഖത്തിന്റെ അറ്റം വരെ ആക്ഷേപിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ; എന്നിട്ടും നീ സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.199.29
वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम् ।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः ॥ ७.१९९.२९ ॥
ഓ പാപീ! നിനക്ക് മരണമാണ് ഉത്തമം; നിന്റെ മനസ്സ് നിന്ദയുടെ മൂലമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ യോഗ്യമല്ല. നീചാചാരമുള്ള മനുഷ്യർ മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റം ചുമത്തി ആക്ഷേപിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കുറ്റങ്ങൾ കാണുന്നില്ല.
7.199.30
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया ।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम् ॥ ७.१९९.३० ॥
ആ ഭൂരിശ്രവസ്സ് — കൈകൾ മുറിഞ്ഞ്, മരണാവസ്ഥയിൽ വീണവൻ — അവനെ നീ (വിലക്കപ്പെട്ടിട്ടും) കൊന്നു. അതിനേക്കാൾ വലിയ പാപം എന്താണ്?
7.199.31
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे ।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम् ॥ ७.१९९.३१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ പ്രയോഗിച്ച ദിവ്യാസ്ത്രത്താൽ ദ്രോണർ ആയുധം വച്ചപ്പോൾ വധിക്കപ്പെട്ടു. അതിൽ എന്ത് ദുഷ്കർമ്മമാണുള്ളത്?
7.199.32
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम् ।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत् ॥ ७.१९९.३२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പോരാടാത്തവനെയും, പ്രായോപവേശം ചെയ്ത മുനിയെയും, കൈ മുറിഞ്ഞവനെയും ശത്രുക്കൾ കൊല്ലുന്നുവെങ്കിൽ, സാത്യകീ, അവൻ എങ്ങനെ സംസാരിക്കും?
7.199.33
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान् ।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः ॥ ७.१९९.३३ ॥
നിന്നെ നിലത്ത് കാലുകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി ആ വീരൻ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു. പുരുഷോത്തമാ, അപ്പോൾ നീ അവനെ എന്തുകൊണ്ട് കൊന്നില്ല?
7.199.34
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः ।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान् ॥ ७.१९९.३४ ॥
നീ അനാര്യനായി, മുമ്പ് പാർത്ഥനാൽ പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ, സോമദത്തന്റെ പ്രതാപശാലിയായ വീരപുത്രൻ വധിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോഴും നീ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
7.199.35
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम् ।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम् ॥ ७.१९९.३५ ॥
ദ്രോണർ പാണ്ഡവസേനയെ എവിടെയെല്ലാം ഓടിക്കുന്നുവോ, അവിടെയെല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് ശരങ്ങൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ചെല്ലുന്നു.
7.199.36
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम् ।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ ॥ ७.१९९.३६ ॥
ഇത്തരം കർമ്മം ചെയ്ത് ചണ്ഡാലനെപ്പോലെ നീ തന്നെ സംസാരിക്കണം; എന്നാൽ എന്തിന് നീ കഠിന വാക്കുകൾ പറയുന്നു? നിനക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടതുണ്ട്.
7.199.37
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम ।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद ॥ ७.१९९.३७ ॥
വൃഷ്ണികുലത്തിലെ അധമാ, ഈ കർമ്മത്തിന്റെ കർത്താവ് നീയാണ്, ഞാനല്ല. പാപങ്ങൾക്കും പാപകർമ്മങ്ങൾക്കും ആവാസം നീതന്നെ. ഇനി സംസാരിക്കരുത്.
7.199.38
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम् ।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१९९.३८ ॥
മൗനമായിരിക്കൂ. ഇനി എന്നോട് വീണ്ടും സംസാരിക്കരുത്. നീ എന്നോട് പറയാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് തലകീഴായതാണ്.
7.199.39
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम् ।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१९९.३९ ॥
നീ മൗഢ്യത്താൽ വീണ്ടും ഇതുപോലുള്ള പരുഷവാക്കുകൾ പറഞ്ഞാൽ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ അമ്പുകളാൽ നിന്നെ വൈവസ്വതന്റെ ലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
7.199.40
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते ।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम् ॥ ७.१९९.४० ॥
മൂഢാ, ധർമ്മം മാത്രംകൊണ്ട് ഒന്നും സാധിക്കുകയില്ല. അവരുടെ പെരുമാറ്റവും അധർമ്മത്താൽ ആയിരുന്നു; അത് എങ്ങനെയെന്ന് കേൾക്കുക.
7.199.41
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः ।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके ॥ ७.१९९.४१ ॥
മുമ്പ് പാണ്ഡവനായ യുധിഷ്ഠിരൻ അധർമ്മത്താൽ വഞ്ചിതനായി; സാത്യകീ, അതുപോലെ ദ്രൗപദിയും അധർമ്മത്താൽ പീഡിതയായി.
7.199.42
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया ।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश ॥ ७.१९९.४२ ॥
പാണ്ഡവരെല്ലാവരും കൃഷ്ണയോടൊപ്പം കാട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കപ്പെട്ടു; അവരുടെ സർവ്വസ്വവും അധർമ്മത്താൽ കവർന്നെടുക്കപ്പെട്ടു, ബാലിശാ.
7.199.43
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः ।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः ॥ ७.१९९.४३ ॥
അധർമ്മേന വധിക്കപ്പെട്ട മദ്രരാജാവ് ശത്രുക്കളാൽ ഇവിടെ വധിക്കപ്പെട്ടു; അതുപോലെ ബാലനായ സൗഭദ്രനും അധർമ്മേന വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
7.199.44
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः ।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः ॥ ७.१९९.४४ ॥
ഇവിടെയും അധർമ്മേനയാണ് ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച ഭീഷ്മൻ വധിക്കപ്പെട്ടത്; ധർമ്മജ്ഞനായ നിന്നാൽ ഭൂരിശ്രവസ്സ് അധർമ്മേന വധിക്കപ്പെട്ടു.
7.199.45
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे ।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत ॥ ७.१९९.४५ ॥
ഇങ്ങനെ ശത്രുക്കളും പാണ്ഡവരും യുദ്ധത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു; ഹേ സാത്വതാ, ധർമ്മജ്ഞരായ വീരന്മാരും വിജയം രക്ഷിക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.
7.199.46
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः ।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम् ॥ ७.१९९.४६ ॥
പരമധർമ്മം അറിയുക ദുഷ്കരം, അധർമ്മവും ഗ്രഹിക്കാൻ ദുഷ്കരം; കൗരവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുക, പിതൃനിവാസത്തിലേക്ക് പോകരുത്.
7.199.47
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च ।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत् ॥ ७.१९९.४७ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള ക്രൂരവും കഠോരവുമായ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ട ശ്രീമാൻ സാത്യകി വിറച്ചതുപോലെയായി.
7.199.48
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम् ।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः ॥ ७.१९९.४८ ॥
അതു കേട്ട് കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ സാത്യകി ഗദ എടുത്തു; പാമ്പുപോലെ നിശ്വസിച്ച് രഥത്തിൽ വില്ലു വെച്ചു.
7.199.49
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत् ।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम् ॥ ७.१९९.४९ ॥
പിന്നീട് പാഞ്ചാല്യന്റെ മേൽ ചാടി, കോപത്തോടെ അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്നോട് പരുഷവാക്കുകൾ പറയില്ല; വധാർഹനായ നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും.'
7.199.50
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम् ।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम् ॥ ७.१९९.५० ॥
പെട്ടെന്ന് പാഞ്ചാല്യന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്ത ആ മഹാബലനും അക്ഷമനും അതികോപിയുമായവൻ യമനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
7.199.51
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत् ॥ ७.१९९.५१ ॥
വാസുദേവനാൽ പ്രേരിതനായ മഹാബലൻ ഭീമസേനൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാടിയിറങ്ങി, തന്റെ ബാഹുക്കളാൽ അവനെ തടഞ്ഞു.
7.199.52
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली ।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात् ॥ ७.१९९.५२ ॥
അങ്ങനെ പാഞ്ഞടുത്ത കോപിയായ സാത്യകിയെ ബലവാനായ പാണ്ഡവൻ പിടികൂടി; പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ബലവാനെ ബലത്താൽ എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.
7.199.53
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः ।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः ॥ ७.१९९.५३ ॥
കാലുകൾ ഉറപ്പിച്ചുനിന്ന ശിനിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനെ ഭീമൻ ആറാമത്തെ കാലടിയിൽ ബലത്താൽ തടഞ്ഞു; അവൻ ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.
7.199.54
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते ॥ ७.१९९.५४ ॥
ബലവാനാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവന്റെ അടുത്തേക്ക് രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിലിറങ്ങി, സഹദേവൻ, ഓ വിശാമ്പതേ, മൃദുവായ വാക്കുകളാൽ പറഞ്ഞു.
7.199.55
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते ।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष ॥ ७.१९९.५५ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, അന്ധകരെയും വൃഷ്ണികളെയും പാഞ്ചാലരെയും അല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റു മിത്രമില്ല, മാരിഷാ.
7.199.56
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः ।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते ॥ ७.१९९.५६ ॥
അതുപോലെ അന്ധകരും വൃഷ്ണികളും, വിശേഷിച്ച് കൃഷ്ണനും, അതുപോലെ ഞങ്ങളിൽനിന്നും മറ്റു മിത്രമില്ല.
7.199.57
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम् ।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः ॥ ७.१९९.५७ ॥
വാർഷ്ണേയാ, കടൽവരെ തിരഞ്ഞാലും പാഞ്ചാലർക്ക് പാണ്ഡവരും വൃഷ്ണികളും പോലെ മറ്റൊരു ശ്രേഷ്ഠമിത്രമില്ല.
7.199.58
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान् ।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम् ॥ ७.१९९.५८ ॥
നിങ്ങൾ അങ്ങനെയൊരു മിത്രത്തെ കരുതുന്നതുപോലെ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കും അങ്ങനെതന്നെ.
7.199.59
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन् ।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा ॥ ७.१९९.५९ ॥
സർവധർമ്മജ്ഞാ, ഇങ്ങനെ മിത്രധർമ്മം ഓർത്ത് പാഞ്ചാല്യനോടുള്ള കോപം അടക്കി ശാന്തനാകൂ, ശിനിപുംഗവാ.
7.199.60
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते ।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत् ॥ ७.१९९.६० ॥
നീ പാർഷതനോട് ക്ഷമിക്കുക; പാർഷതനും നിന്നോട് ക്ഷമിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ക്ഷമ യാചിക്കുന്നവരാണ്; ശാന്തിയല്ലാതെ മറ്റെന്താകും?
7.199.61
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष ।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ७.१९९.६१ ॥
സഹദേവൻ ശൈനേയനെ ശാന്തനാക്കിയപ്പോൾ, ഹേ മാരിഷ, പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ പുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.199.62
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम् ।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः ॥ ७.१९९.६२ ॥
ഹേ ഭീമ, യുദ്ധമദത്താൽ നിറഞ്ഞ ശിനിയുടെ പൗത്രനെ വിട്ടയയ്ക്കുക. കാറ്റ് പർവതത്തെ എന്നപോലെ ഇവൻ എന്നെ ആക്രമിക്കട്ടെ.
7.199.63
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम् ।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे ॥ ७.१९९.६३ ॥
ഹേ കൗന്തേയ, മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങളാൽ ഇവന്റെ കോപവും യുദ്ധോത്സാഹവും ഞാൻ ശമിപ്പിക്കുന്നതുവരെ, യുദ്ധത്തിൽ ഇവന്റെ ജീവനും നിലനിൽക്കട്ടെ.
7.199.64
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम् ।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः ॥ ७.१९९.६४ ॥
എനിക്ക് എന്താണ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക? ഈ കർത്തവ്യം പറയട്ടെ. പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ വലിയ സൈന്യം മുന്നേറുന്നു; ഈ കൗരവരും അവരുടെ നേർക്ക് വരുന്നു.
7.199.65
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे ।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः ॥ ७.१९९.६५ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഫൽഗുനൻ (അർജുനൻ) യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാവരെയും തടയും. ഞാനും എന്റെ ബാണങ്ങളാൽ ഇവന്റെ തല വീഴ്ത്തും.
7.199.66
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे ।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति ॥ ७.१९९.६६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഭൂരിശ്രവസ് എന്നെ കൈ മുറിഞ്ഞവനായി കരുതുന്നു. ഇവനെ വിട്ടയയ്ക്കുക; ഞാനും ഇവനെ വിടും; അല്ലെങ്കിൽ ഇവൻ എന്നെ കൊല്ലും.
7.199.67
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन् ।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली ॥ ७.१९९.६७ ॥
പാഞ്ചാലരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ട്, സർപ്പത്തെപ്പോലെ നെടുവീർപ്പിട്ട്, ഭീമന്റെ ബാഹുക്കൾക്കിടയിൽ കുടുങ്ങി ബലവാനായ സാത്യകി നിരന്തരം പിടഞ്ഞു.
7.199.68
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः ॥ ७.१९९.६८ ॥
ഹേ മാന്യാ, കാളകളെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ച, ബലവാന്മാരും ഭുജബലം അഭിമാനിക്കുന്നവരുമായ ആ രണ്ടു വീരന്മാരെ വാസുദേവനും ധർമ്മരാജനും വേഗത്തിൽ വലിയ പ്രയത്നത്താൽ തടഞ്ഞു.
7.199.69
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१९९.६९ ॥
കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ആ രണ്ടു പരമധനുർധരന്മാരെയും തടഞ്ഞശേഷം, യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച മറ്റുള്ളവരെ നേരിടാൻ ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠന്മാർ തിരിച്ചുപോയി.