ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.199.1
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना ।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१९९.१ ॥
ଯେ ମହାତ୍ମା ଅଙ୍ଗ ସହିତ ବେଦସମୂହ ଯଥାବିଧି ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କଠାରେ ସାକ୍ଷାତ ଧନୁର୍ବେଦ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିଲା।
7.199.2
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः ।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च ॥ ७.१९९.२ ॥
ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅମାନୁଷ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରନ୍ତି।
7.199.3
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा ।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना ॥ ७.१९९.३ ॥
ପାପକର୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲା; ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର, ଗୁରୁଘାତୀ ନୀଚ କର୍ମ କଲା।
7.199.4
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम् ॥ ७.१९९.४ ॥
ସେଠାରେ କେହି ରୋଷ ଦେଖାଇଲେ ନାହିଁ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜାତିକୁ ଧିକ୍; ରୋଷକୁ ମଧ୍ୟ ଧିକ୍।
7.199.5
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः ।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९९.५ ॥
ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧର ରାଜା ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କ'ଣ କହିଲେ? ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
7.199.6
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः ।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते ॥ ७.१९९.६ ॥
ଦ୍ରୁପଦପୁତ୍ରଙ୍କର ସେହି କ୍ରୂର ବଚନ ଶୁଣି, ହେ ବିଶାମ୍ପତି, ସମସ୍ତ ରାଜା ନୀରବ ହୋଇଗଲେ।
7.199.7
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम् ।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.१९९.७ ॥
ଅର୍ଜୁନ କଟାକ୍ଷରେ ପାର୍ଷତଙ୍କୁ ବକ୍ରଭାବରେ ଚାହିଁ, ଲୁହ ସହିତ ଗଭୀର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି କହିଲେ, "ଧିକ୍, ଧିକ୍।"
7.199.8
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् ॥ ७.१९९.८ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ଭୀମ, ଯମଜ ଭାଇମାନେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ, ହେ ରାଜନ୍। ତେବେ ସାତ୍ୟକି ଏହା କହିଲେ।
7.199.9
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम् ।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम् ॥ ७.१९९.९ ॥
ଏଠାରେ କେହି ପୁରୁଷ ନାହାଁନ୍ତି କି ଯିଏ ଏହି ପାପୀ, ଅମଙ୍ଗଳକାରୀ, ନୀଚତମ ମନୁଷ୍ୟକୁ, ଯିଏ ଏପରି କହୁଛି, ଶୀଘ୍ର ବଧ କରିବ?
7.199.10
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया ।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव ॥ ७.१९९.१० ॥
ଏହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଜାଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ପାପକର୍ମ ହେତୁ ତୁମକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ୱପାକକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି।
7.199.11
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः ।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम् ॥ ७.१९९.११ ॥
ଏହି ମହାପାପ କରି, ସମସ୍ତ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ସଭାକୁ ଆସି କହିବାକୁ ତୁମେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଉନାହଁ କି?
7.199.12
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते ।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे ॥ ७.१९९.१२ ॥
ହେ କ୍ଷୁଦ୍ର! ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ତୁମ ଜିଭ କାହିଁକି ଶହେ ଖଣ୍ଡ ହେଉନାହିଁ? ତୁମ ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଫାଟୁନାହିଁ? ଅଧର୍ମରେ ତୁମେ କାହିଁକି ପତିତ ହେଉନାହଁ?
7.199.13
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः ।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि ॥ ७.१९९.१३ ॥
ତୁମେ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ଓ ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକ-ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦନୀୟ; କଳୁଷ କର୍ମ କରି ତୁମେ ଜନସଭାରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ।
7.199.14
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन् ।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता ॥ ७.१९९.१४ ॥
ଏପରି ଅକାର୍ଯ୍ୟ କରି ପୁନର୍ବାର ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ତୁମେ ବଧ୍ୟ; ଜୀବିତ ରହିବାରେ ତୁମର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ।
7.199.15
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम ।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः ॥ ७.१९९.१५ ॥
ହେ ଅଧମ ପୁରୁଷ! ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଏ ଏହା ସ୍ଥିର କରିବ—ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ସତ୍ପୁରୁଷ ଗୁରୁଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ବଧ କରିବାକୁ?
7.199.16
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः ।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम् ॥ ७.१९९.१६ ॥
କୁଳକଳଙ୍କ ତୁମକୁ ପାଇ ତୁମର ପୂର୍ବ ଓ ପରର ସାତ ପିଢ଼ିର ବାନ୍ଧବମାନେ ଡୁବିଯାଇଛନ୍ତି; ଯଶରୁ ମଧ୍ୟ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.199.17
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना ॥ ७.१९९.१७ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ! ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଯାହା କହିଥିଲ, ସେହିପରି ସେହି ମହାତ୍ମା ନିଜେ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି।
7.199.18
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः ।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत् ॥ ७.१९९.१८ ॥
ତାଙ୍କର ହନ୍ତା ମଧ୍ୟ ତୁମର ସହୋଦର, ଅତି ପାପୀ ହେବ; ପୃଥିବୀରେ ପାଞ୍ଚାଳ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ ପାପୀ ନାହିଁ।
7.199.19
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल ।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः ॥ ७.१९९.१९ ॥
ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ସେ ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନ୍ତକ ହେବ ନିଶ୍ଚୟ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ରକ୍ଷିତ; ଏବଂ ସେ ହିଁ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ।
7.199.20
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः ।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः ॥ ७.१९९.२० ॥
ଧର୍ମରୁ ଚ୍ୟୁତ, ନୀଚ, ମିତ୍ର ଓ ଗୁରୁଦ୍ରୋହୀ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ, ତୁମ ସହୋଦରଙ୍କୁ ସହସା ପାଇ ସମସ୍ତ ସାଧୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧିକ୍କୃତ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.199.21
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि ।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया ॥ ७.१९९.२१ ॥
ପୁଣି ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଏପରି ବାକ୍ୟ କହିବ ଯଦି, ବଜ୍ରତୁଲ୍ୟ ଗଦାରେ ତୁମ ମସ୍ତକ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି।
7.199.22
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते ।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः ॥ ७.१९९.२२ ॥
ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ଦେଖି ଲୋକେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଚାହାଁନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ପାପ ତୁମର ହିଁ, ତାହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ତୁମ ନିଜ ପାଇଁ।
7.199.23
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः ।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे ॥ ७.१९९.२३ ॥
ହେ ପାଞ୍ଚାଳ, ଅତି ଦୁରାଚାରୀ! ମୋ ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହିଁ, ଗୁରୁଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ପୁଣି ନିନ୍ଦା କରି ତୁମେ ଲଜ୍ଜିତ ହଉନ ନାହଁ।
7.199.24
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम ।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः ॥ ७.१९९.२४ ॥
ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ! ମୋ ଏହି ଗଦାପ୍ରହାର ଥରେ ସହ; ଏବଂ ତୁମର ଗଦାପ୍ରହାରକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଅନେକ ଥର ସହିବି।
7.199.25
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम् ।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव ॥ ७.१९९.२५ ॥
ସାତ୍ୱତ (ସାତ୍ୟକି) ଏହିପରି କଠୋର ବାକ୍ୟରେ ନିନ୍ଦା କଲେ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ପାର୍ଷତ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ) ହସୁଥିବା ପରି ରୁଷ୍ଟ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.199.26
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव ।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति ॥ ७.१९९.२६ ॥
'ଶୁଣାଯାଉଛି, ଶୁଣାଯାଉଛି, ଏବଂ କ୍ଷମା କରାଯାଉଛି' — ହେ ମାଧବ! ଅନାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବଦା ସାଧୁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
7.199.27
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम् ।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते ॥ ७.१९९.२७ ॥
ଜଗତରେ କ୍ଷମାର ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ପାପୀ କ୍ଷମାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ପାପାତ୍ମା କ୍ଷମାଶୀଳଙ୍କୁ 'ଏ ପରାସ୍ତ ହେଲା' ବୋଲି ଭାବେ।
7.199.28
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः ।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि ॥ ७.१९९.२८ ॥
ତୁମେ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଚରଣ ବିଶିଷ୍ଟ, ନୀଚ ମନର, ପାପରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ — କେଶର ଅଗ୍ରଭାଗରୁ ନଖର ଅଗ୍ରଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିନ୍ଦନୀୟ, ତଥାପି ତୁମେ କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
7.199.29
वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम् ।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः ॥ ७.१९९.२९ ॥
ହେ ପାପୀ! ତୁମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ଶ୍ରେୟ; ତୁମ ମନ ନିନ୍ଦାର ମୂଳ କଥା ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ନୀଚ ଆଚରଣ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୋଷରେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ନିଜର ଦୋଷ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
7.199.30
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया ।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम् ॥ ७.१९९.३० ॥
ସେହି ଭୂରିଶ୍ରବା — ଯାହାର ହାତ କଟିଯାଇଥିଲା, ମୃତ୍ୟୁ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥିଲା — ତାକୁ ତୁମେ (ବାରଣ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ) ମାରିଦେଲ। ଏଥିରୁ ବଡ଼ ପାପ ଆଉ କ'ଣ?
7.199.31
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे ।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम् ॥ ७.१९९.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦ୍ରୋଣ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ ନିହତ ହେଲେ। ତାହାରେ କେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ହେଲା?
7.199.32
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम् ।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत् ॥ ७.१९९.३२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ, ସେହିପରି ପ୍ରାୟୋପବେଶନରେ ଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ, ହାତ କଟା ଲୋକକୁ ଶତ୍ରୁ ମାରିଲେ, ହେ ସାତ୍ୟକି, ସେ କେମିତି କହିପାରିବ?
7.199.33
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान् ।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः ॥ ७.१९९.३३ ॥
ତୁମକୁ ଭୂମିରେ ପାଦରେ ପକାଇ ସେ ବୀର ଟାଣିନେଉଛି। ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ତାକୁ କାହିଁକି ମାରିଲ ନାହିଁ?
7.199.34
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः ।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान् ॥ ७.१९९.३४ ॥
ତୁମେ ଅନାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ପୂର୍ବରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେବା ବେଳେ, ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତାପୀ ଶୂର ପୁତ୍ର ନିହତ ହେଲେ; ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ସେହିପରି କରିଥିଲ।
7.199.35
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम् ।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम् ॥ ७.१९९.३५ ॥
ଦ୍ରୋଣ ଯେଉଁଠାରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସେନାକୁ ପଳାଉଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେଠାରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ବର୍ଷାଇ ମୁଁ ଯାଉଛି।
7.199.36
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम् ।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ ॥ ७.१९९.३६ ॥
ଏହିପରି କର୍ମ କରି, ଚଣ୍ଡାଳ ପରି ତୁମେ ନିଜେ କହିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ କାହିଁକି କଠୋର ବାକ୍ୟ କହୁଛ? ତୁମକୁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
7.199.37
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम ।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद ॥ ७.१९९.३७ ॥
ହେ ବୃଷ୍ଣିକୁଳର ଅଧମ, ଏହି କର୍ମର କର୍ତ୍ତା ତୁମେ, ମୁଁ ନୁହେଁ। ପାପ ଓ ପାପକର୍ମର ଆବାସ ତୁମେ। ପୁନର୍ବାର କୁହ ନାହିଁ।
7.199.38
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम् ।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१९९.३८ ॥
ନୀରବ ରୁହ। ଏର ପରେ ମୋ ସହିତ ପୁନର୍ବାର କଥା କୁହ ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋତେ କହିବାକୁ ଯାହା ଚାହୁଁଛ ତାହା ଓଲଟା।
7.199.39
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम् ।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१९९.३९ ॥
ଯଦି ତୁମେ ମୂର୍ଖତାବଶତଃ ପୁନର୍ବାର ଏପରି କଠୋର କଥା କହିବ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ବୈବସ୍ୱତଙ୍କ ଲୋକକୁ ପଠାଇବି।
7.199.40
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते ।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम् ॥ ७.१९९.४० ॥
ହେ ମୂର୍ଖ, କେବଳ ଧର୍ମରେ କିଛି ସିଦ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମରେ ହୋଇଥିଲା; ତାହା କିପରି ଥିଲା ଶୁଣ।
7.199.41
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः ।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके ॥ ७.१९९.४१ ॥
ପୂର୍ବେ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅଧର୍ମରେ ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିଲେ; ହେ ସାତ୍ୟକି, ସେହିପରି ଦ୍ରୌପଦୀ ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମରେ ପୀଡିତ ହୋଇଥିଲେ।
7.199.42
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया ।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश ॥ ७.१९९.४२ ॥
ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ବନକୁ ତଡ଼ି ଦିଆଗଲେ; ସେମାନଙ୍କ ସର୍ବସ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମରେ ଛଡ଼ାଇ ନିଆଗଲା, ହେ ମୂର୍ଖ।
7.199.43
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः ।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः ॥ ७.१९९.४३ ॥
ଅଧର୍ମରେ ନିହତ ମଦ୍ରରାଜ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ନିହତ ହେଲେ; ସେହିପରି ବାଳକ ସୌଭଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମରେ ପତିତ କରାଗଲା।
7.199.44
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः ।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः ॥ ७.१९९.४४ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମରେ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟକାରୀ ଭୀଷ୍ମ ନିହତ ହେଲେ; ଧର୍ମଜ୍ଞ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଭୂରିଶ୍ରବା ଅଧର୍ମରେ ନିହତ ହେଲେ।
7.199.45
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे ।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत ॥ ७.१९९.४५ ॥
ଏହିପରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଚରଣ କଲେ; ହେ ସାତ୍ୱତ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ବୀରମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଜୟ ରକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ସେହିପରି କଲେ।
7.199.46
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः ।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम् ॥ ७.१९९.४६ ॥
ପରମ ଧର୍ମ ଜାଣିବା କଷ୍ଟକର, ଅଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର; କୌରବମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର, ପିତୃନିବାସକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।
7.199.47
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च ।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत् ॥ ७.१९९.४७ ॥
ଏଭଳି କ୍ରୂର ଓ କଠୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣାଯିବାରୁ ଶ୍ରୀମାନ ସାତ୍ୟକି ଯେପରି କମ୍ପିତ ହେଲେ।
7.199.48
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम् ।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः ॥ ७.१९९.४८ ॥
ଏହା ଶୁଣି କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତିମ ନୟନ ସାତ୍ୟକି ଗଦା ଧରିଲେ; ସାପ ପରି ଶ୍ୱାସ ଛାଡି ରଥରେ ଧନୁ ରଖିଲେ।
7.199.49
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत् ।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम् ॥ ७.१९९.४९ ॥
ତା'ପରେ ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ି କ୍ରୋଧରେ ସେ କହିଲା, 'ମୁଁ ତୁମକୁ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିବି ନାହିଁ; ବଧଯୋଗ୍ୟ ତୁମକୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।'
7.199.50
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम् ।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम् ॥ ७.१९९.५० ॥
ହଠାତ୍ ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ସେହି ମହାବଳୀ, ଅସହିଷ୍ଣୁ, ଅତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ବୀର ଯମ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
7.199.51
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत् ॥ ७.१९९.५१ ॥
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଡେଇଁ ପଡ଼ି ନିଜ ବାହୁରେ ତାକୁ ରୋକିଲେ।
7.199.52
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली ।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात् ॥ ७.१९९.५२ ॥
ସେହିପରି ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା କ୍ରୁଦ୍ଧ ସାତ୍ୟକିକୁ ବଳବାନ ପାଣ୍ଡବ ଧରିଲେ; ଛଟପଟ ହେଉଥିବା ସେହି ବଳବାନଙ୍କୁ ବଳରେ ଉଠାଇ ସେ ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.199.53
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः ।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः ॥ ७.१९९.५३ ॥
ଗୋଡ଼ ଦୃଢ଼ ରଖି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଶିନି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରଙ୍କୁ ଭୀମ ଷଷ୍ଠ ପାଦରେ ବଳରେ ରୋକିଲେ; ସେ ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
7.199.54
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते ॥ ७.१९९.५४ ॥
ବଳବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଓହ୍ଲାଇ, ହେ ବିଶାମ୍ପତି, ସହଦେବ କୋମଳ ବାଣୀରେ କହିଲେ।
7.199.55
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते ।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष ॥ ७.१९९.५५ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଅନ୍ଧକ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆମର ଅନ୍ୟ ମିତ୍ର ନାହାନ୍ତି, ହେ ମାରିଷ।
7.199.56
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः ।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते ॥ ७.१९९.५६ ॥
ସେହିପରି ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କର, ବିଶେଷତଃ କୃଷ୍ଣଙ୍କର, ଏବଂ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ମିତ୍ର ନାହାନ୍ତି।
7.199.57
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम् ।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः ॥ ७.१९९.५७ ॥
ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଜିଲେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଣ୍ଡବ ଓ ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ପରି ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିତ୍ର ନାହାନ୍ତି।
7.199.58
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान् ।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम् ॥ ७.१९९.५८ ॥
ଆପଣ ଏପରି ମିତ୍ରକୁ ଯେପରି ମାନନ୍ତି, ଆପଣମାନେ ଯେପରି ଆମର, ସେପରି ଆମେ ଆପଣଙ୍କର।
7.199.59
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन् ।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा ॥ ७.१९९.५९ ॥
ହେ ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞ, ଏହିପରି ମିତ୍ରଧର୍ମ ସ୍ମରଣ କରି ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟ ଉପରେ କ୍ରୋଧ ସଂଯତ କର ଓ ଶାନ୍ତ ହୁଅ, ହେ ଶିନିପୁଙ୍ଗବ।
7.199.60
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते ।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत् ॥ ७.१९९.६० ॥
ତୁମେ ପାର୍ଷତଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର; ପାର୍ଷତ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ। ଆମେ କ୍ଷମା ମାଗିବାକୁ ଆସିଛୁ; ଶାନ୍ତି ଛଡ଼ା ଆଉ କ'ଣ ହୋଇପାରେ?
7.199.61
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष ।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ७.१९९.६१ ॥
ସହଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୈନେୟ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ହେ ମାରିଷ, ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହସି ହସି ଏହା କହିଲେ।
7.199.62
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम् ।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः ॥ ७.१९९.६२ ॥
ହେ ଭୀମ, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିନିଙ୍କ ନାତିକୁ ଛାଡ଼। ବାୟୁ ପର୍ବତ ଉପରେ ଯେପରି ପଡ଼େ, ସେପରି ଏ ମୋ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁ।
7.199.63
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम् ।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे ॥ ७.१९९.६३ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ମୁଁ ଏହାର କ୍ରୋଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧୋତ୍ସାହ ଶାନ୍ତ ନକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାର ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ରହୁ।
7.199.64
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम् ।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः ॥ ७.१९९.६४ ॥
ମୁଁ କ'ଣ କରିପାରିବି? ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କହନ୍ତୁ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଅତି ବୃହତ ସୈନ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି; ଏହି କୌରବମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଛନ୍ତି।
7.199.65
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे ।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः ॥ ७.१९९.६५ ॥
ଅଥବା ଫଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରିବେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ବାଣରେ ଏହାର ମସ୍ତକ ପାତିତ କରିବି।
7.199.66
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे ।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति ॥ ७.१९९.६६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୂରିଶ୍ରବା ମୋତେ ଛିନ୍ନବାହୁ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ଛାଡ଼; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିବି; ନଚେତ୍ ଏ ମୋତେ ମାରିବ।
7.199.67
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन् ।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली ॥ ७.१९९.६७ ॥
ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସାପ ପରି ନିଃଶ୍ୱାସ ପକାଇ, ଭୀମଙ୍କ ବାହୁ ମଧ୍ୟରେ ଆବଦ୍ଧ ବଳବାନ ସାତ୍ୟକି ନିରନ୍ତର ଛଟପଟ ହେଉଥିଲେ।
7.199.68
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः ॥ ७.१९९.६८ ॥
ହେ ମହାଶୟ, ଷଣ୍ଢ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ବଳବାନ ଓ ବାହୁବଳରେ ଗର୍ବିତ ସେହି ଦୁଇ ବୀରଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ ଓ ଧର୍ମରାଜ ଶୀଘ୍ର ମହା ପ୍ରୟାସରେ ନିବାରଣ କଲେ।
7.199.69
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१९९.६९ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ପରମ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛୁକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଫେରିଲେ।